Zalecenia dotyczące eutanazji


Rozpoznanie i potwierdzenie śmierci



Pobieranie 1.49 Mb.
Strona11/18
Data27.10.2017
Rozmiar1.49 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   18

Rozpoznanie i potwierdzenie śmierci

Śmierć może być rozpoznana poprzez brak oznak oddychania, zatrzymanie akcji serca oraz brak reakcji ze strony głowy (występuje raczej brak odruchów nerwów czaszkowych a nie rdzeniowych). Należy sprawdzić takie odruchy, jak reakcja na szczypanie i mrużenie oczu. Śmierć należy potwierdzić zniszczeniem mózgu lub stwierdzeniem całkowitego zatrzymania akcji serca.



  1. Zarodki

Zarodki ptaków począwszy od stadium, w którym struna nerwowa przekształciła się w funkcjonalny mózg (>50% dojrzewania jaja) powinny być uśmiercane metodami huma­nitarnymi, ponieważ na tym etapie mogą już być zdolne do odczuwania bólu. Do najczęściej stosowanych metod niszczenia jaj należą schładzanie i zamrażanie. Zaleca się stosowanie temperatury poniżej 4oC przez 4 godziny. Śmierć należy potwierdzić przez dekapitację lub inne odpowiednie metody. W przypadkach, w których zarodek poddawany był badaniom zarówno dekapitacja, jak i wysokie dawki środków znieczulających uważane są za dopuszczalne metody eutanazji. Również macerację (w specjalnie do tego celu przeznaczonych maceratorach) uważa się za humanitarną metodę uśmiercania zarodków ptaków (Bandow 1987).


  1. Osobniki dorosłe

Szczegóły dotyczące stosowanych metod można znaleźć w Rozdziale 2.



Metody fizyczne



Dyslokacja kręgów szyjnych Dyslokacja kręgów szyjnych, jeśli jest przeprowadzona blisko głowy, powoduje zniszczenie dolnej części mózgu i prowadzi do szybkiej i bezbolesnej utraty przytomności. Śmierć należy natychmiast potwierdzić poprzez zniszczenie mózgu lub przecięcie głównych naczyń krwionośnych szyi. Liczne badania wykazały jednak, że wizualne oznaki życia mogą utrzymywać się nawet do 30 sekund po przeprowadzeniu dyslokacji, co sugeruje utrzymujący się stan przytomności (Gregory i Wotton 1990). Z tego powodu zaleca się stosowanie innych metod eutanazji. Dyslokacja nie jest również łatwa do przyjęcia z estetycznego punktu widzenia, ze względu na długo utrzymujące się odruchy. Metody tej nie należy stosować do eutanazji ptaków ważących powyżej 3 kg i niektórych starszych osobników, u których technicznie trudne jest odpowiednie przyciśnięcie szyi. Dozwolone jest stosowanie tej techniki w przypadku kilkudniowych kurcząt, jednak pod warunkiem, że nie jest ich za dużo, bo powodować to może błędy w postępowaniu, związane ze zmęczeniem osoby wykonującej zabieg (Jaksch 1981). Należy pamiętać o odpowiednim unieruchomieniu skrzydeł ptaka, tak by nie mógł on nimi bezwolnie trzepotać (Clifford 1984).
Maceracja Metodę tą wolno stosować w przypadku kurcząt, których wiek nie przekracza 72 godzin i jeśli używa się specjalistycznego urządzenia, posiadającego mechanicznie ste­rowane ostrza obrotowe (Komisja Wspólnoty Europejskiej 1993). Wolno używać wyłącznie wyposażenia specjalnie do tego celu skonstruowanego i spełniającego wymogi Ustawy Rady Nr 93/119/EC. Ostrza powinny obracać się z prędkością większą niż 5000 obrotów/min. Wykonujący zabieg powinien przejść przeszkolenie zarówno w zakresie stosowania urządzenia, jak i jego konserwacji i zabezpieczenia stanu gotowości do użycia. Pojemność i gabaryty takiego urządzenia muszą być wystarczające, by móc zapewnić, że wszystkie zwierzęta zostaną natychmiast uśmiercone, i że nie ma ryzyka wyrzucenia zwierzęcia na zewnątrz przez obracające się ostrza. Kurczęta należy wkładać do małego urządzenia pojedynczo, za pomocą specjalnego “zjazdu”, który redukuje ryzyko wyrzucenia na zewnątrz przez wirujące ostrza. Większe urządzenia są przeznaczone do uśmiercania większej liczby zwierząt w tym samym czasie i zabezpieczone przed ryzykiem wyrzucenia na zewnątrz. Niektórym osobom przeprowa­dzającym zabieg metoda ta może wydawać się trudną do przyjęcia z estetycznego punktu widzenia. Pod żadnym pozorem nie należy stosować sprzętu domowego.
Ogłuszenie Zabieg wykonuje się u małych ptaków (<250 g) przez silne uderzenie w głowę, np. uderzając głową ptaka o ostry kant stołu. Chociaż metoda ta jest trudna do przyjęcia z estetycznego punktu widzenia, jest szybka i humanitarna, jeśli przeprowadza ją doświadczona i odpowiednio wyszkolona osoba. Metoda ta jest dopuszczalna również do eutanazji niewielkiej liczby kilkudniowych kurcząt. Mimo, iż uzyskuje się wystarczające zniszczenie mózgu, prowadzące do na­tychmiastowej śmierci, zaleca się pot­wierdzenie zgonu inną metodą uszkodzenia mózgu.
Mikrofale Małe ptaki można szybko i humanitarnie uśmiercić stosując mikrofale wytwarzane przez specjalistyczne urządzenie (Zeller i współpr. 1989). Pod żadnym pozorem nie należy stosować sprzętu domowego. Wykonujący zabieg musi być odpowiednio przeszkolony, tak by móc zapewnić właściwe ukierunkowanie promieniowania, a w konsekwencji humanitarne uśmiercenie. Nie należy traktować tej metody jako rutynowego sposobu eutanazji.
Porażenie prądem Porażenie prądem jest powszechnie stosowane w rzeźniach, natomiast nie jest uważane za metodę dopuszczalną w warunkach laboratoryjnych chyba, że sto­sowane jest przy użyciu specjalistycznego urządzenia bezpiecznego dla personelu i odpowiadającego wymogom prawnym. Ptak musi być ogłuszony przed wystąpieniem zatrzymania akcji serca (tzn. elektrody powinno umieścić się w takiej pozycji, by przepływający przez nie prąd uszkodził najpierw mózg).


Metody chemiczne



Środki wziewne
Dwutlenek węgla Metoda ta stosowana jest powszechnie do eutanazji kurcząt w wieku do 72 godzin (Clifford 1984). Takie kurczęta są względnie niewrażliwe na działanie CO2, tak więc potrzebne mogą być większe dawki niż w przypadku osobników dorosłych. Kurczęta po­winny być umieszczone w gładkich worecz­kach lub pojemnikach wypełnionych w 100% CO2 na co najmniej 10 minut. Układy zam­knięte są skuteczniejsze i szybsze niż otwarte. Należy unikać nadmiernej liczby zwierząt, a stężenie CO2 powinno być monitorowane i gaz uzupełniany w sposób ciągły. Do eutanazji dro­biu można używać dwutlenku węgla w po­łączeniu z argonem i tlenem (Raj i Gregory 1994). Dwutlenek węgla powoduje utratę przytomności, a argon śmierć na skutek niedo­tle­nienia. W czasie uśmiercania większych ptaków przy pomocy CO2, należy zwrócić szczególną uwagę na całkowite wypełnienie komory przed włożeniem do niej ptaków i aby stężenie CO2 było jednakowe w całej komorze. Starsze ptaki mogą po utracie przytomności trzepotać skrzydłami, co dla niektórych osób wykonujących zabieg może być trudne do przyjęcia z estetycznego punktu widzenia.
Wziewne środki znieczulające W czasie indukcji należy zapewnić dostawę tlenu lub powietrza. Stosowaniu takich środków powinno towarzyszyć używanie szczelnych urządzeń gazowych.
Halotan, enfluran, izofluran Preparaty te uważa się za dopuszczalne do eutanazji większości ptaków. Są bezpieczne dla personelu, jeśli wyposażony jest w szczelne urządzenie gazowe i są skuteczne w wywoływaniu uśpienia i eutanazji.
Tlenek węgla Tlenek węgla powoduje gwałtowną śmierć, ponieważ wiąże się z krwinkami czerwonymi szybciej niż tlen, wywołując niedotlenienie. Jednakże jest bardzo niebezpieczny dla personelu, ponieważ nie jest łatwo wykrywalny i powinien być stosowany wyłącznie przez przeszkolony personel wyposażony w szczelne urządzenie gazowe. Do eutanazji zaleca się używanie wyłącznie komercyjnie dostępnych butli zawierających CO. Śmierć należy potwierdzić środkami fizycznymi.



Pobieranie 1.49 Mb.

Share with your friends:
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   18




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna