Zagadnienia na egzamin Zakres przedmiotowy I podmiotowy rachunkowości


Specyfikacja konta: ‘Rozrachunki z kontrahentami’



Pobieranie 452.54 Kb.
Strona2/4
Data27.10.2017
Rozmiar452.54 Kb.
1   2   3   4

45. Specyfikacja konta: ‘Rozrachunki z kontrahentami’:

- terminowe

- przeterminowane – w księgach należy ująć narosłe odsetki (memoriał, współmierność), które się ujmuje w kosztach finansowych lub przychodach finansowych

lub


- kontrahent polski

- kontrahent zagraniczny

lub

- prawidłowe – akceptowane przez obydwu kontrahentów



- nieprawidłowe – kwestionowane przez kontrahenta (roszczenia), np. roszczenia sporne w sądzie.
46. Umorzenie a amortyzacja:

- Amortyzacja oznacza rozłożenie wartości przez pewien okres. Można mówić o amortyzacji kredytu (rozłożeniu jego spłaty), ale najczęściej pojęcie to odnosi się do amortyzacji księgowej. Suma odpisów amortyzacyjnych stanowi umorzenie.


47. Kategorie kształtujące wynik finansowy:

Wynik finansowy – jest wyrażonym w mierniku pieniężnym efektem działalności jednostki w pewnym okresie. Jest różnicą między przychodami i zyskami nadzwyczajnymi a kosztami i stratami nadzwyczajnymi. Elementem go kształtującym jest też podatek dochodowy.

Zasada racjonalnego gospodarowania nakazuje by przychody były wyższe od kosztów. Wówczas wynik finansowy jest dodatni i określa się go jako zysk w odwrotnym przypadku strata.
PRZYCHODY

-

KOSZTY



+

ZYSKI NADZWYCZAJNE

+

STRATY NADZWYCZAJNE



-

PODATEK DOCHODOWY

=

WYNIK FINANSOWY


Wydatek – rozchód środków pieniężnych

- koszt jest zawsze związany z wydatkami, ale nie każdy wydatek jest kosztem (np. spłata raty kredytu)

- niekoniecznie występują w tym samym okresie:

- koszt poprzedza wydatek – naliczanie wynagrodzeń, zakup na kredyt kupiecki materiałów i wydanie ich do zużycia

- Wydatek poprzedza koszt – zakup środków trwałych za gotówkę, zakup towarów i ich zmagazynowanie

- W tym samym czasie koszt i wydatek – zakup za gotówkę towarów i ich sprzedaż w tym samym okresie

Wydatki/ koszty ponoszone w danym okresie mogą dotyczyć kilku okresów wcześniejszych lub późniejszych. Istnieje potrzeba zaliczana ich w koszty na przestrzeni tych okresów – mówimy wówczas o rozliczeniu międzyokresowych kosztów.
48. Pojęcie przychodów i zysków wg ustawy o rachunkowości:

to uprawdopodobnione powstanie w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych o wiarygodnie określonej wartości w formie:

- zwiększenia wartości aktywów

- zmniejszenia wartości zobowiązań,

które doprowadzą do wzrostu kapitału własnego lub zmniejszenia jego niedoboru w inny sposób niż wzniesienie środków przez udziałowców lub właścicieli.
49. Koszt, nakład i wydatek – podobieństwa i różnice, przykłady:

Koszty i straty – to uprawdopodobnione zmniejszenie w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych o wiarygodnie określonej wartości w formie:

- zmniejszenia wartości aktywów, lub

- zwiększenia wartości zobowiązań,

Które doprowadzą do zmniejszenia kapitału własnego lub zwiększenia jego niedoboru w inny sposób niż wycofanie środków przez udziałowców lub właścicieli.
Nakład – celowe zużycie wyników produkcji.

Różnice w stosunku do pojęcia koszt:

- nie musi być wyrażony wartościowo

- nie musi być rozliczony na okresy

- nie ma pewności, że efekt zostanie osiągnięty

- jeśli w czynniku zużycia powstanie niezbędny użyteczny efekt, to nakład przekształci się w koszt

- jeśli nakład przekroczy poziom niezbędny w danych warunkach techniczno- organizacyjny staje się stratą

- nakład to pojęcie szersze niż koszt


50. Pojęcie kosztu w ustawie o rachunkowości – (w sensie ekonomicznym) – celowe i zakończone efektem, poniesione w pewnym okresie i wyrażone w pieniądzu zużycie czynników produkcji (środków pracy, przedmiotów pracy, samej pracy, usług obcych), a także w praktyce rachunkowości do kosztów zalicza się opłaty i podatki o charakterze kosztów, płacone przez jednostkę kary, odszkodowania, odsetki, zwłoki (koszty uważane z ekonomicznego punktu widzenia są elementami podziału produktu społecznego, a nie kosztami związanymi z jego wytworzeniem).
51. Rodzaje działalności jednostki gospodarczej (segmenty) mające wpływ na osiągane przez jednostkę efekty:

- operacyjnej:

- podstawowej działalności operacyjnej

- pozostałej działalności operacyjnej

- finansowej

- w wyniku zdarzeń nadzwyczajnych


52.Przychody i koszty podstawowej działalności operacyjnej:

Podstawowa działalność operacyjna – działalność statutowa (dla której jednostka została powołana) może nią być produkcja, świadczenie usług lub handel

- do przychodów podstawowej działalności operacyjnej zaliczamy przychody ze sprzedaży wyrobów gotowych, usług lub towarów oraz materiałów.

- koszty podstawowej działalności operacyjnej dotyczą podstawowego celu działalności gospodarczej; handlu, świadczenia usług, produkcji, sprzedaży produktów

- przykłady kosztów zwykłej działalności operacyjnej

- Zakup i zużycie materiałów do produkcji wyrobów

- Zużycie materiałów …

- Zużycie środków trwałych

- Rozliczenie wynagrodzeń pracowniczych

- Poniesione koszty delegacji służbowych

- Koszty ogólno zakładowe

- mogą być klasyfikowane według różnych kryteriów m.in. według rodzaju, miejsca powstania
53.Charakterystyka i wartość poznawcza rodzajowego układu kosztów:

Rodzajowy układ kosztów - obejmuje koszty proste, ujęte według rodzaju zużytych zasobów:

- zużycie materiałów i energii ( zużycie materiałów podstawowych, pomocniczych, opakowań, odpadów, paliw, energii elektrycznej, cieplnej, gazu…)

- usługi obce – remontowe, transportowe, budowlano-montażowe, najmu i dzierżawy, bankowe

- podatki i opłaty – podatek akcyzowy, podatek od nieruchomości, od środków transportu, opłaty skarbowe

- wynagrodzenia (brutto) – za pracę, bez względu na charakter stosunku pracy

- ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia – odpisy na ZFŚS, składki ubezpieczeń społecznych finansowane przez pracodawcę, szkolenia pracownicze, wydarzeń związanych z BHP, dopłaty do biletów

- amortyzacja – koszty zużycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych

- pozostałe koszty rodzajowe – podróże służbowe, koszty reprezentacji i reklamy, składki ubezpieczeń majątkowych



54.Charakterystyka i wartość poznawcza układu kosztów wg Typów działalności:

Koszty wg typów działalności (zespół „5” kont):


  1. Koszty działalności podstawowej – związane są z realizacją czynności, procesów składających się na istotę działalności do prowadzenia której jednostkę powołano

  1. Koszty bezpośrednie – wytwarzania wyrobów i usług, w jednostkach zajmujących się handlem – koszty utrzymania komórek handlowych

- Są to koszty, które na postawie dowodów źródłowych lub bezpośredniego pomiaru możemy przypisać do przedmiotu kalkulacji (jednostki wytwarzanego produktu, danego asortymentu czy zlecenia produkcyjnego

- Wytwarzane są na koncie Koszty produkcji/ Świadczenia usług/handlu



  1. Koszty pośrednie działalności podstawowej - nie jest możliwe na podstawie dowodów źródłowych przypisanie ich do jednostki wytwarzanego produktu asortymentu/zlecenia

- Są na podstawie różnych kluczy podziałowych przyporządkowane do produktów (wymaga to szukania związków poniesionego kosztu z wytworzonym produktem – odpowiedniego klucza – dodatkowych wykroczeń

- Ujmowane są na koncie Koszty wydziałowe – w podziale na zmienne i stałe

Koszty produkcyjne (bezpośrednie i uzasadniona część pośrednich) są podstawą dla wyceny wytworzonych produktów, jeśli dotyczą produkcji sprzedanej, to zostaną odniesione na wynik finansowy, a te które poniesiono na produkty niesprzedane znajdują się w bilansie (będą aktywne)


  1. Koszty działalności pomocniczej – koszty utrzymania komórek pomocniczych np. wydział transportu, stołówki, hotelu pracowniczego, na koniec roku wszystkie muszą zostać rozliczone

  1. Koszty zakupu – koszty ponoszone w związku z zakupem materiałów lub towarów (transport, załadunek, opakowanie, ubezpieczenie w drodze), ma koniec okresu rozliczane między materiały/towary zużyte/sprzedane a ich pozostałości w magazynie

  2. Koszty zarządu – związane z ogólnym zarządzaniem jednostką i administracja, tzw. koszty ogólne funkcjonowania jednostki jako całości, stwarzają ogólne warunki prowadzenia działalności, w całości są kosztami okresu, wpływają na wynik finansowy

  3. Koszty sprzedaży – bezpośrednio związane ze sprzedażą produktów, koszty doprowadzenia do jej skutku, np. opakowanie sprzedanych wyrobów, koszty transportu, ubezpieczenia w drodze, załadunku, wyładunku sprzedanych wyrobów/towarów; w całości są kosztami okresu


55. Koszty bezpośrednie i pośrednie działalności podstawowej:

wyróżnienie kosztów pośrednich i kosztów bezpośrednich zależy od przedmiotu kosztów (produktu, usługi). Koszty są klasyfikowane jako bezpośrednie bądź pośrednie w zależności od możliwości ich powiązania z kosztem wytworzenia jednostki danego dobra.


Koszty bezpośrednie to koszty, które na podstawie dokumentów źródłowych mogą być przydzielone do określonych produktów/usług. Przykładem kosztów bezpośrednich są materiały bezpośrednie i płace bezpośrednie. Całkowite koszty bezpośrednie lub koszt własny produktu otrzymujemy mnożąc całkowitą ilość zużytych środków przez cenę jednostkową.

Koszty pośrednie to koszty, których nie da się bezpośrednio przypisać do produktów bądź rodzajów działalności. Przykładem są koszty wydziałowe, koszty ogólne. Ewentualny podział tych kosztów na poszczególne produkty dokonywany jest za pomocą tzw. kluczy rozliczeniowych kosztów.


56.Charakterystyka kosztów zarządu i sprzedaży:

Koszty zarządu – związane z ogólnym zarządzaniem jednostką i administracja, tzw. koszty ogólne funkcjonowania jednostki jako całości, stwarzają ogólne warunki prowadzenia działalności, w całości są kosztami okresu, wpływają na wynik finansowy

Koszty sprzedaży – bezpośrednio związane ze sprzedażą produktów, koszty doprowadzenia do jej skutku, np. opakowanie sprzedanych wyrobów, koszty transportu, ubezpieczenia w drodze, załadunku, wyładunku sprzedanych wyrobów/towarów; w całości są kosztami okresu
57. Warianty ewidencji kosztów podstawowej działalności operacyjnej, rola konta 490 „Rozliczenie kosztów”:

- Wyłącznie wg rodzajów- (w zespole kont „4” „Koszty według rodzajów”) – rozwiązanie wystarczające w małych jednostkach gospodarczych prowadzących jednorodną działalność

- Uzyskujemy informację jaki koszt poniesiono

- Niewskazany dla jednostek o skomplikowanej działalności

- Wyłącznie wg typów działalności – ( w zespole „5” kont „Koszty według typów działalności”) – który łączy w sobie ewidencje kosztów wg miejsc poniesienia, wg funkcji braku pozycji kalkulacyjnych

- Uzyskujemy informację na co, po co lub gdzie został poniesiony koszt

- Zarówno rodzajowo jak i wg typów działalności – (jednocześnie „4” i „5”) – w pierwszej kolejności koszty ujmowane są wg rodzajów, a następnie, za pośrednictwem konta 490 Rozliczenie kosztów rodzajowych” przenoszone na odpowiednie koszty zespołu „5”

- Pełna informacja o kosztach jaki koszt i na co/gdzie poniesiony


58. Ustalanie i ujmowanie ewidencyjne i sprawozdawcze sprzedaży wyrobów gotowych, przykład ewidencyjny:

59. Ustalanie i ujmowanie ewidencyjne i sprawozdawcze sprzedaży towarów, przykład ewidencyjny:

60.Charakterystyka przychodów i kosztów pozostałej działalności operacyjnej, przykłady ewidencyjne:

Przychody i koszty pozostałej działalności operacyjnej:

Pozostała działalność operacyjna - nie jest bezpośrednio związana z działalnością statutową wiąże się np. ze zbyciem, likwidacją środków trwałych, tworzeniem rezerw



Pozostałe przychody operacyjne

Pozostałe koszty operacyjne

 Otrzymane kary, grzywny, odszkodowania

 Odpisane przedawnione, nieściągalne lub umorzone zobowiązania

 Nadwyżka przychodów sprzedaży i likwidacji środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych (także zaliczanych do inwestycji ) tj.: zysk

 Rozwiązane rezerwy

 Otrzymane darowizny

 Odpisy aktualizujące zwiększenie wartości zapasów, należności, rzeczowych aktywów trwałych

 Przychody związane z działalnością socjalną

 Przychody związane z działalnością zaniechaną, z postępowaniem układowym.



 Zapłacone kary, grzywny, odszkodowania

 Odpisane przedawnione nieściągalne lub umorzone należności

 Nadwyżka wartości netto sprzedawanych i zlikwidowanych środków trwałych i środków trwałych w budowie (przy likwidacji także koszty likwidacji) – także zaliczanych do inwestycji – nad przychodami z ich przychodami z ich sprzedaży (likwidacji) – tj. starta

 Odpisane środki trwałe w budowie, które nie dały efektu gospodarczego

 Utworzone rezerwy

 Przekazane darowizny

 Odpisy aktualizujące zmniejszające wartość

 zapasów, należności, rzeczowych aktywów trwałych

 Koszty związane z działalnością socjalną

 Koszty związane z działalnością zaniechaną z postępowaniem układowym i naprawczym



61. Ustalanie i ujmowanie ewidencyjne i sprawozdawcze sprzedaży lub likwidacji środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych, przykład ewidencyjny:

62.Charakterystyka przychodów i kosztów finansowych, przykłady ewidencyjne:

Działalność finansowa - związana z angażowaniem środków w obrót papierami wartościowymi, zaciąganie i udzielanie pożyczek, lokatami środków pieniężnych w banku; jednostki przeprowadzają operacje finansowe oczekując realizacji wyższych przychodów niż gdyby środki pieniężne zostały zaangażowane w podstawowe działalności operacyjne.

Przychody finansowe

Koszty finansowe

 Nadwyżka przychodów ze sprzedaży papierów wartościowych, materiałów akcji nad ich wartością w cenie nabycia – tj. zysk

 Odsetki od lokat wykładów bankowych, pożyczek (nie dotyczy funduszy socjalnych)

 Dyskonto weksli obcych

 Nadwyżka dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi

 Naliczone odsetki z tytułu nieterminowego otrzymania należności

 Odpisy aktualizujące zwiększające wartość inwestycji

 Otrzymanie dywidendy


 Nadwyżka wartości sprzedanych papierów wartościowych, udziałów, akcji nad przychodami ze sprzedaży, - tj. strata

 Odsetki i prowizje od kredytów, pożyczek (nie dotyczy kredytów inwestycyjnych).

 Dyskonto weksli własnych lub obcych dyskontowych w banku

 Nadwyżka ujemnych różnic kursowych nad dodatnimi

 Nadliczone odsetki z tytułu nieterminowej regulacji zobowiązań

 Odpisy aktualizujące zmniejszanie wartości inwestycji.





63. Ustalanie i ujmowanie ewidencyjne i sprawozdawcze sprzedaży papierów wartościowych, przykład ewidencyjny:

(?)64. Ujmowanie odsetek od złożonych lokat bankowych i udzielonych pożyczek:

Przychody finansowe


(?)65. Ujmowanie odsetek i prowizji od zaciągniętych lokat bankowych i kredytów bankowych:

Koszty finansowe


66.Charakterystyka zdarzeń nadzwyczajnych:

Zdarzenia nadzwyczajne – pozostają poza działalnością operacyjną jednostki, nie są związane i ogólnym ryzykiem jej prowadzenia, są trudne do przewidzenia.
67. Charakterystyka funkcjonowania konta „Wynik finansowy”:

W ciągu roku obrotowego wynik finansowy liczony jest pozaewidencyjnie: odpowiednio skorygowane dane z kont przychodów, kosztów, zysków i strat nadzwyczajnych pozwalają na policzenie podstawy opodatkowania za dane m-ce.

Na koniec roku obrotowego wynik finansowy ustalany jest w sposób ewidencyjny, poprzez przeksięgowanie odpowiednich przychodów i kosztów oraz zysków i strat nadzwyczajnych, a także obowiązkowych obciążeń wyniku finansowego na konto „Wynik finansowy”

Struktura wyniku finansowego:

Nazwa jednostki

RACHUNEK ZYSKÓW I STRAT

sporządzony za okres……
Przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów

- Koszty działalności podstawowej (koszt uzyskania przychodów ze sprzedaży)


= WYNIK NA SPRZEDAŻY

+ Pozostałe przychody operacyjne

- Pozostałe koszty operacyjne

= WYNIK DZIAŁALNOSĆI OPERACYJNEJ

+ Przychody finansowe

- Koszty finansowe

= WYNIK DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ

+ Zyski nadzwyczajne

- Straty nadzwyczajne

= WYNIK FINANSOWY BRUTTO

- Obowiązkowe obciążenia

= WYNIK FINANSOWY NETTO


Data sporządzenia i podpisy osób odpowiedzialnych
68. Rola konta „Podatek dochodowy”:

69. Wymogi formalne sporządzania rachunku zysków i strat:

Należy umieścić:

- nazwę jednostki

- Rachunek Zysków i Strat sporządzany za okres…

- Wariant kalkulacyjny: (przy ewidencji na kontach w zespole „5”)

A. Przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów.

B. Koszt sprzedanych produktów / Wartość sprzedanych towarów i materiałów.

C = A – B Wynik brutto na sprzedaży

D. Koszty sprzedaży

E. Koszty zarządu

F = C – D – E Wynik na sprzedaży

G. Pozostałe przychody operacyjne

H. Pozostałe koszty operacyjne

I = F + G – H Wynik z działalności operacyjnej

J. Przychody finansowe

K. Koszty finansowe

L = I + J – K Wynik z działalności gospodarczej

M = 1 + 2 Wynik zdarzeń nadzwyczajnych

1. Zyski nadzwyczajne

2. Straty nadzwyczajne



N = L +/- M Wynik finansowy brutto

O. Obowiązkowe obciążenia wyniku (19% * N)



P = M – O Wynik finansowy netto
70. Wynik pozostałej działalności operacyjnej, a wynik działalności operacyjnej:

Wynik pozostałej działalności operacyjnej – różnica między pozostałymi przychodami operacyjnymi a pozostałymi kosztami operacyjnymi.

Wynik z działalności operacyjnej - wynik finansowy ze sprzedaży skorygowany o pozostałe przychody i koszty operacyjne, które nie wynikały z podstawowej działalności jednostki gospodarczej.
71.Charakterystyka wyniku działalności gospodarczej:

Wynik działalności gospodarczej:

- Otrzymuje się go przyjmując wynik na działalności operacyjnej powiększony o przychody finansowe i pomniejszone o koszty finansowe.
72. Wariant ewidencji kosztów a typ rachunku wyników:


  1. Wyłącznie wg rodzajów (w zespole kont „4”) – rozwiązanie wystarczające tylko dla niedużych jednostek prowadzących jednorodną działalność; uzyskujemy informację, jaki koszt poniesiono; nie wskazany dla jednostek o skomplikowanej działalności (bo nie wiemy, na co poszły te koszty); wariant porównawczy jako typ rachunku wyników (?)

  2. Wyłącznie wg typów działalności (w zespole „5”) – łączy w sobie ewidencję kosztów wg miejsc poniesienia, wg funkcji, wg pozycji kalkulacyjnych ; uzyskujemy informacje: na co, po co lub gdzie został poniesiony kosz; świetny do kalkulacji; nie wiemy jednak, jaki koszt poniesiona; wariant kalkulacyjny jako typ rachunku wyników (?)

  3. zarówno rodzajowo jak i wg typów działalności – w pierwszej kolejności koszty ujmowane są wg rodzajów a następnie za pośrednictwem konta 490 „Rozliczenie kosztów rodzajowych” przenoszone są na odpowiednie koszty zespołu „5”; pełna informacja o kosztach; wariant kalkulacyjny jako typ rachunku wyników (?)


73. Procedura ewidencyjnego ustalania wyniku finansowego netto w wersji kalkulacyjnej:

- Jednostki ewidencjonujące koszty tylko w układzie rodzajowym sporządzają porównawczy rachunek zysków i strat

- Jednostki ewidencjonują koszty tylko według typów działalności sporządzają kalkulacyjny r-ek wyników

- Jednostki ujmujące koszty i na „4” i na „5” mogą sporządzać bądź kalkulacyjny bądź porównawczy r-ek wyników (przy czym kalkulacyjny rachunek zysków i strat daje lepsze informacje zarządcze)


74. Zasady rachunkowości a rozliczenia międzyokresowe kosztów i przychodów:

- Rozliczenia międzyokresowe kosztów i przychodów wynikają z zasady współmierności i memoriału, do aktywów lub pasywów danego okresu należy zaliczyć koszty lub przychody dotyczące okresów przyszłych oraz przypadające na okres sprawozdawczy koszty, które nie zostały poniesione – pozwala to na zaliczenie do kosztów danego okresu kosztów współmiernych do zarachowanych przychodów bez względu na to kiedy nastąpi zapłata.
75. Charakterystyka czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów, przykłady, ewidencja, ujęcie w sprawozdaniu:

- przyczyny to naliczone, zafakturowane lub zapłacone z góry, a dotyczące przyszłych okresów czynsze, ubezpieczenia, podatki od nieruchomości, prenumeraty, koszty remontów

- są to koszty poniesione teraz, a dotyczące przyszłych okresów sprawozdawczych

- rozliczamy w czasie także koszty finansowe, np. zapłacone z góry odsetki, prowizje, dyskonto weksli własnych


76. Charakterystyka biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów, przykłady, ewidencja, ujęcie w sprawozdaniu:

- dokonywane w wysokości prawdopodobnych zobowiązań przypadających na bieżący okres sprawozdawczy, a wynikających np. ze świadczeń wykonywanych na rzecz jednostki lub z obowiązku wykonywania świadczeń w przyszłości, których kwotę można oszacować (czynsze, dzierżawy płacone z dołu, koszty napraw gwarancyjnych, remontów)

- to koszty przypadające na dany okres ale do poniesienia w przyszłości

- odpisy z tytułu rozliczeń m/o czynnych i biernych mogą następować stosownie do upływu czasu lub wielkości świadczeń

- czynne rozliczenia m/o prezentowane są w aktywach a bierne w pasywach

- z uwagi na różnice rozliczeń m/o konta „bierne rozliczenia m/o” i „czynne rozliczenia m/o” mogą być dzielone lub można zaprowadzić dla nich ewidencję analityczną

- rozliczenia m/o dzieli się na krótki i długo terminowe.
77. Przyczyny dokonywania rozliczeń międzyokresowych przychodów:

- pozwalają ująć w wyniku finansowym przychody współmierne do okresu, zalicza się do nich np. otrzymane zaliczki, przedpłaty, środki pieniężne otrzymane na zakup lub budowę środków trwałych (odpisuje się je w pozostałe przychody operacyjne, równoległe do odpisów amortyzacyjnych), otrzymane nieodpłatne środki trwałe, ujemna wartość firmy.

- rozliczenia te mogą pojawić się z działalności finansowej, np. otrzymane z góry odsetki od pożyczek, dyskonto weksli obcych

- rozliczenia m/o przychodów ujmowane są w pasywach


78. Rola i podstawowe elementy dowodu księgowego:

Dowód księgowy – dokument potwierdzający dokonanie operacji gospodarczej. Stanowiący podstawę zapisu w księgach.

Elementy:

- rodzaj i numer

- określenie stron dokonanych operacji

- opis operacji

- jej wartość

- data dokonania operacji

- data sporządzenia dowodu

- podpisy wystawcy i osoby której wydano lub przyjęto składniki majątkowe



- zakwalifikowanie dowodu do ujęcia w księgach poprzez wskazanie miesiąca i sposobu ujęcia (dekretacja)
79. Zasady wystawiania dowodu księgowego i ewidencji:

- dowody księgowe wystawia się w języku polskim, w walucie polskiej (jeśli waluta obca – przelicza się na złotówki).
80. Klasyfikacja dowodów księgowych, przykłady:

a) zewnętrzne:

- obce (WB, weksel obcy, czek obcy, otrzymanie od kontrahenta, FKV, FKZ)

- własne (WZ, FVS, PZ, czek gotówkowy, czek rozrachunkowy, przekazanie do kontrahenta)

b) wewnętrzne : (dotyczące operacji wewnątrz jednostki, np. KP, KW, LP, PK, MM, RK)

Doraźne sporządzane przez jednostkę gospodarczą dowody księgowe:

- zbiorcze

- korygujące

- zastępcze

- rozliczeniowe
81. Kontrola dowodów księgowych:

- merytoryczna – zgodność z rzeczywistym przebiegiem operacji

- formalna – kompletność

- rachunkowej – błędy w liczeniu


82. Możliwość korekty błędnych dowodów księgowych:

- w zewnętrznych własnych i obcych – poprzez wysłanie do kontrahenta odpowiednich dokumentów wraz z uzasadnieniem,

- w wewnętrznych – poprzez skreślenie, czytelne wpisanie poprawionej treści, daty poprawki i podpisu osoby upoważnionej


83. Dekretacja dowodów księgowych:

Sposób ujęcia dowodu w księgach rachunkowych wraz z podpisem osoby dokonującej wpisu do ewidencji księgowej oraz numerem dowodu księgowego (data i podpis umożliwiający identyfikację osoby podpisującej).

Zapisów w księgach rachunkowych dokonuje się w sposób trwały, bez pozostawiania miejsc pozwalających na późniejsze dopiski lub zmiany. Przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera należy stosować właściwe procedury i środki chroniące przed zniszczeniem, modyfikacją lub ukryciem zapisu.

84. Zakładowy Plan Kont:

- wykaz stosowanych w jednostce kont wraz z opisem zasad prowadzenia rachunkowości, m.in.: data rozpoczęcia i zakończenia roku obrotowego, przyjęte zasady wyceny składników majątkowych oraz amortyzacja, wybrany wariant ewidencji kosztów.


85. Ewidencja pozabilansowa, potrzeba prowadzenia, charakterystyka funkcjonowania, przykłady:

– służy ujmowaniu zjawisk i procesów gospodarczych nie będących przedmiotem ewidencji bilansowej. Prowadzona z uwagi na potrzebę kontroli. Na kontach pozabilansowych obowiązuje zapis pojedynczy, a salda tych kont nie są wykazywane w sprawozdaniu finansowym, np. „zapasy obce”, „środki trwałe w likwidacji”.


86. Wymień zespoły planu kont:

- zespół 0 – aktywa trwałe

- zespół 1 – środki pieniężne

- zespół 2 – rozrachunki i roszczenia

- zespół 3 – materiały i towary

- zespół 4 – koszty wg rodzajów i ich rozliczenie

- zespół 5 – koszty wg typów działalności i ich rozliczenie

- zespół 6 – produkty i rozliczenia m/o

- zespół 7 – przychody i koszty związane z ich osiągnięciem

- zespół 8 – kapitały własne, fundusze specjalne, wynik finansowy


87. Wymień i krótko scharakteryzuj księgi rachunkowe oraz omów zasady ich prowadzenia:

Księgi rachunkowe prowadzone są na podstawie dowodów księgowych i ujmują zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym. Obejmują one zbiory zapisów księgowych, obrotów i sald, które tworzą dziennik, księgę główną, księgi pomocnicze, zestawienia: obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych, a także wykaz składników aktywów i pasywów.

Księgi rachunkowe prowadzi się w siedzibie jednostki. Mogą być prowadzone poza siedzibą jednostki, w przypadku powierzenia ich prowadzenia jednostce uprawnionej - zgodnie z obowiązującymi przepisami - do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. W takiej sytuacji kierownik jednostki jest obowiązany:



  • powiadomić właściwy urząd skarbowy o miejscu prowadzenia ksiąg w terminie 15 dni od dnia ich wydania poza siedzibę jednostki

  • zapewnić dostępność ksiąg rachunkowych do badania przez upoważnione organy kontrolne

Otwarcia ksiąg rachunkowych dokonuje się na:

  • dzień rozpoczęcia działalności

  • początek każdego następnego roku obrotowego

  • dzień zmiany formy prawnej, połączenia lub podziału jednostki

  • dzień rozpoczęcia likwidacji lub postępowania upadłościowego

Księgi otwiera się w ciągu 15 dni od dnia wymienionych zdarzeń. Otwarcia ksiąg rachunkowych pod datą rozpoczęcia działalności dokonuje się przez wprowadzenie do ewidencji księgowej stanu aktywów i pasywów, potwierdzonego spisem z natury rzeczowych składników majątku i gotówki (inwentaryzacja).

Księgi rachunkowe zamyka się na:

  • dzień kończący rok obrotowy

  • dzień zakończenia działalności, w tym również sprzedaży i zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego

  • dzień poprzedzający zmianę formy prawnej, postawienia w stan likwidacji lub upadłości

Księgi zamyka się nie później niż w ciągu trzech miesięcy od dnia tych zdarzeń. Ostateczne zamknięcie ksiąg jednostki powinno być dokonane nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych zdarzeń.

Księgi rachunkowe obejmują:

  1. dziennik – służy do zapisywania w porządku chronologicznym, dzień po dniu, danych o operacjach gospodarczych. Zapisy w dzienniku muszą być kolejno numerowane, a sumy zapisów (obroty) liczone w sposób ciągły

  2. konta księgi głównej – wprowadza się pod datą otwarcia ksiąg rachunkowych salda początkowe aktywów i pasywów, a następnie dokonuje zapisów wszystkich operacji za kolejne miesiące, zarejestrowanych uprzednio lub jednocześnie w dzienniku

  3. konta ksiąg pomocniczych (ewidencji analitycznej) – prowadzi się w szczególności dla:

    1. środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz dokonanych od nich odpisów amortyzacyjnych (umorzeniowych)

    2. rozrachunków z kontrahentami

    3. rozrachunków z pracownikami

    4. operacji sprzedaży (kolejno numerowane własne faktury i inne dowody, ze szczegółowością niezbędną do celów podatkowych)

    5. operacji zakupu (obce faktury i inne dowody)

    6. kosztów

  4. zestawienie obrotów i sald księgi głównej oraz zestawienia sald kont ksiąg pomocniczych

  5. wykaz składników aktywów i pasywów.

88. Cel inwentaryzacji:

Inwentaryzacja - to ogół czynności zmierzających do ustalenia rzeczywistego stanu majątku podmiotu gospodarczego,

porównania go ze stanem ewidencyjnym, a w razie wystąpienia rozbieżności, wyjaśnienia ich i odpowiedniego ujęcia w księgach rachunkowych.

Częstotliwość i terminy przeprowadzania inwentaryzacji poszczególnych składników majątkowych

precyzuje ustawa. Podmioty gospodarcze przeprowadzają inwentaryzację:

- na ostatni dzień każdego roku obrotowego,

- na dzień zakończenia działalności przez podmiot gospodarczy,

- na dzień poprzedzający postawienie go wstań likwidacji lub upadłości .

W przypadku połączenia lub podziału jednostek, z wyjątkiem spółek kapitałowych, strony

mogą w drodze umowy pisemnej odstąpić od inwentaryzacji.

Wyniki inwentaryzacji winny być odpowiednio udokumentowane (arkuszami/kartami spisu z natury, protokolarni różnic inwentaryzacyjnych, itp.), a ujawnione w toku inwentaryzacji różnice wyjaśnione i rozliczone w księgach tego roku obrotowego, którego dotyczyła inwentaryzacja.
89. Formy (metody) inwentaryzacji, przykłady:

a) spis z natury - w formie tej inwentaryzuje się:

- aktywa pieniężne (z wyjątkiem zgromadzonych na rachunkach bankowych).

- papiery wartościowe mające postać materialną,

- rzeczowe składniki aktywów obrotowych,

- środki trwałe {z wyłączeniem gruntów i środków trudno dostępnych),

- maszyny i urządzenia zaliczane do środków trwałych w budowie.

b) potwierdzenie sald - polega na otrzymaniu od banków i uzyskaniu od kontrahentów potwierdzeń prawidłowości wykazanego w księgach rachunkowych jednostki stanu tych aktywów; Stosuje się w odniesieniu do:

- aktywów finansowych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub przechowywanych przez Inne

- jednostki.

- należności, w tym udzielonych pożyczek,

- składników majątkowych powierzonych kontrahentom.

c) weryfikacja - czyli porównanie danych ksiąg rachunkowych z odpowiednimi dokumentami; inwentaryzację tą formą przeprowadza się, gdy nie istnieje możliwość zastosowania żadnej z wyżej wymienionych form. więc w odniesieniu do:

- gruntów i środków trwałych trudno dostępnych,

- należności spornych i wątpliwych, w bankach - należności zagrożonych,

- należności i zobowiązań wobec osób nie prowadzących ksiąg rachunkowych.

- należności i zobowiązań publicznoprawnych,

- kapitałów (funduszy).


90. Możliwości poprawy błędnych zapisów księgowych:

a) skreślenie - przekreślenie zapisu błędnego (z zachowaniem jego czytelności), zapisanie poprawne operacji, umieszczenie daty poprawki i podpisu osoby upoważnionej; stosowane przy ręcznym sposobie prowadzenia ksiąg rachunkowych i tylko wówczas gdy błąd został wykryty przed zamknięciem m-ca lub jest błędem naruszającym zasadę podwójnego zapisu;




  1. storno - zapis korygujący - dokonywany na podstawie dowodu PK „Polecenie księgowania", usuwa wpływ błędu na saldo końcowe konta.

- storno czarne - zapis korygujący dokonywany jest na tych samych kontach na których wystąpił błąd, ale po odwrotnych stronach kont,

Wada: zawyżanie obrotów na koncie;

- storno czerwone - zapis korygujący dokonywany na tych samych kontach i po tych samych stronach co zapis błędny, ale ze znakiem ujemnym (kolorem czerwonym tub umieszczenie zapisu w ramce).

Zaleta: nie zawyża obrotów na koncie.

Mogą występować jako storno całościowe (zupełne) lub częściowe.

Storno podlega zasadzie podwójnego zapisu.


91. Storno czerwone, ewidencja, cel, zalety, przykład - zapis korygujący dokonywany na tych samych kontach i po tych samych stronach co zapis błędny, ale ze znakiem ujemnym (kolorem czerwonym tub umieszczenie zapisu w ramce).

Zaleta: nie zawyża obrotów na koncie.


92. Storno czarne, ewidencja, cel, wady, przykład - zapis korygujący dokonywany jest na tych samych kontach na których wystąpił błąd, ale po odwrotnych stronach kont,

Wada: zawyżanie obrotów na koncie;


93. Omów podział pionowy i poziomy konta na przykładzie konta „Środki trwałe” i „Wartości niematerialne i prawne”:

  1. Konto „Środki trwałe” uległo podziałowi poziomemu.

    1. Stało się kontem syntetycznym i powstały do niego konta analityczne: „Maszyny”, „Budowle”; obowiązuje tu zasada powtórzonego zapisu; konta analityczne nie korespondują z innymi kontami; są przypisane do konta syntetycznego – „Środki trwałe”

    2. Konto „Środki trwałe” zanikło a konta „Maszyny”, „Budowle” powstałe z podziału konta „Środki trwałe” funkcjonują samodzielnie jako konta równorzędne.

  2. Konto „Wartości niematerialne i prawne” uległo podziałowi poziomemu.

    1. Stało się kontem syntetycznym i powstały do niego konta analityczne: „Koncesje”, „Koszty prac rozwojowych”; obowiązuje tu zasada powtórzonego zapisu; konta analityczne nie korespondują z innymi kontami; są przypisane do konta syntetycznego – „Wartości niematerialne i prawne”

    2. Konto „Wartości niematerialne i prawne” zanikło a konta „Koncesje”, „Koszty prac rozwojowych” powstałe z podziału konta „Wartości niematerialne i prawne” funkcjonują samodzielnie jako konta równorzędne.

  3. Konto „Środki trwałe” uległo podziałowi pionowemu na 2 konta:

    1. „Środki trwałe”

    2. „Umorzenie środków trwałych:, na które to ze strony kredytowej konta „Środki trwałe” wyrzucono zapisy dotyczące zmniejszenia się wartości środków trwałych na skutek jego zużywania; zużycie księgujemy w ciężar amortyzacji.

  4. Konto „Wartości niematerialne i prawne” uległo podziałowi pionowemu na 2 konta:

    1. „Wartości niematerialne i prawne”

    2. „Umorzenie wartości niematerialnych i prawnych”, na które to ze strony kredytowej konta „Wartości niematerialne i prawne” wyrzucono zapisy dotyczące zmniejszenia się wartości niematerialnych i prawnych na skutek jego zużywania; zużycie księgujemy w ciężar amortyzacji.


94. Formy obrotu środkami pieniężnymi, charakterystyka, możliwości:

- gotówkowy – wpłaty i wypłaty gotówki do/z kasy oraz na/z rachunku bankowego.

- bezgotówkowy – uznanie i obciążenie rachunków bankowych, odbywają się głównie za pośrednictwem banku (polecenie przelewu, polecenie zapłaty, akredytywy, karty płatnicze)

- forma rozliczeń pieniężnych zależy od jednostki. Wyjątek: wg ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorstwa muszą rozliczać się między sobą bezgotówkowo gry wartość transakcji przekracza 15 000 euro.
95. Dokumenty obrotu środkami pieniężnymi w kasie i pojęcie pogotowia kasowego:

- Wszelkie wpłaty i wypłaty gotówki powinny być udokumentowane:

- dowodami wtórnymi (asygnatami kasowymi KP i KW)

- dowodami źródłowymi (faktury, listy płac, dowody wpłat zaliczek)

Dowody te podlegają wpisowi do „Raportu kasowego” RK i san gotówki w kasie powinien być zgodny ze stanem z Raportu kasowego.


96. Ewidencja otrzymania i realizacji czeku obcego gotówkowego i rozrachunkowego:

Czek gotówkowy – papier wartościowy w którym wystawca składa dyspozycję obciążenia jego rachunku kwotą na którą czek wystawił; jednostce wypłatę tej kwoty okazicielowi lub osobie wskazanej na czeku. Wystawienie czeku ujmowane jest w książeczce czekowej, a w ewidencji zazwyczaj pozabilansowo.

Czek rozrachunkowy – wystawca czeku zleca przekazanie bankowi z jego rachunku określonej kwoty na rachunek osoby na którą czek wystawił lub właściciela czeku.
97. Weksel własny, charakterystyka, funkcje, ewidencja wystawienia i wykupu:

98. Weksel obcy, charakterystyka, funkcje, ewidencja wystawienia i wykupu:

99. Polecenie przelewu a polecenie zapłaty:

Polecenie przelewu – udzielona bankowi dyspozycja złożona przez dłużnika w której dłużnik wnioskuje aby bank przelał określonej kwotę z jego rachunku na wskazany rachunek wierzyciela.

Polecenie zapłaty – złożona przez wierzyciela dyspozycja by bank przelał określoną kwotę z rachunku bankowego dłużnika na rachunek wierzyciela. Warunki:

- banki wierzyciela i dłużnika mają zawarte porozumienie

- dłużnik udzielił wierzycielowi upoważnienia

- maksymalna kwota pojedynczego polecenia zapłaty nie może przekraczać 1 000 euro (dłużnik osobą fizyczną) lub 50 000 euro (dla pozostałych).

- korzysta się z niego przy cyklicznych płatnościach.
100. Akredytywa, rola, zasady ogólne ewidencji:

Akredytywa – wyodrębnienie przez bank na wniosek dłużnika środków na jego rachunku i przekazanie ich do banku wierzyciela w celu dokonania zapłaty za spełnione przez wierzyciela świadczenia. Przekazanie środków następuje po złożeniu dokumentów stwierdzających wykonanie świadczenia.


101. Środki pieniężne w drodze, przyczyna istnienia, przykłady:

– wpłaty i wypłaty z banku, przelewy między rachunkami bankowymi, operacje czekami i wekslami obcymi, są to środki które nie są potwierdzone dowodami sporządzonymi przez bank (WB), a w razie braku WB nie można zaksięgować na kontach obrazujących rozrachunki z bankiem.

W obrocie pieniężnym występuje konto ,,Środki pieniężne w drodze” na tym koncie ujmujemy środki pieniężne znajdujące się między kasą jednostki gosp. a jej rachunkiem bankowym. Operacje gosp. dotyczące wpłaty środków pieniężnych z kasy do banku powinny być zaksięgowane na podstawie wyciągu bankowego w dniu ich wpłaty, ale często zdarza się iż występują opóźnienia otrzymania WB który potwierdza tą wpłatę.
102. Ewidencja zaciągnięcia kredytu, naliczania i spłaty odsetek i prowizji:

Kredyty – podstawowa czynność banku komercyjnego. Bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie określoną kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na określony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach oznaczonych w umowie, do zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w wyznaczonych terminach spłaty oraz do zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

- odsetki i prowizje od kredytów zaciągniętych na finansowanie zakupu bądź budowy środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych naliczone za okres do przyjęcia ich do użytku – zwiększa wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych

- koszty obsługi kredytów zaciągniętych na finansowanie długotrwałego procesu produkcji lub magazynowania – zwiększa koszty wytworzenia lub cenę nabycia towaru

- w rachunku kredytowym ewidencja kredytu odbywa się na koncie „Kredyty bankowe” na którym ewidencjonuje się powstałe zadłużenie i spłatę

- w rachunku bieżącym ewidencja zadłużenia odbywa się na koncie „rachunek bieżący”. Wykorzystanie kredytu następuję przez powstałe zadłużenie na tym rachunku do wysokości limitu określonego w ustawie. „Rachunek bieżący” może wówczas posiadać saldo Ct, które wykazywane jest w pasywach.


103. Wycena bilansowa rozrachunków:

w kwotach nominalnych powiększone o odsetki a pomniejszone o odpisy z tytułu utraty wartości. Jeśli w ocenie jednostki dokonany odpis aktualizujący jest niepotrzebny lub za duży to go rozwiązuje uznając pozostałe przychody operacyjne albo przychody finansowe.


104. Zasady wyceny i ujmowania operacji wyrażonych w walutach obcych:

- na dzień bilansowy:

- aktywa i pasywa po średnim kursie NBP tego dnia

- na dzień przeprowadzenia operacji:

- sprzedaż (i zakup) walut oraz zapłata należności (i zobowiązań) po kursie kupna (lub sprzedaży) banku z usług którego jednostka korzysta.

- inne operacje po średnim kursie NBP z tego dnia
105. Rola i funkcjonowanie konta „Odpisy aktualizujące rozrachunki”:

konto to ma charakter konta korygującego do konta „rozrachunki z odbiorcami”. Saldo tego konta koryguje In minus (zmniejsza) stan rozrachunków z konta podstawowego. Korzysta się z tego konta aby zachować czytelność ksiąg.


106. Zasady ewidencji podatku od towarów i usług w jednostce objętej systemem VAT:

VAT – podatek pośredni, wielofazowy, nie jest kumulowany gdyż jest płacony od wartości dodanej na danym szczeblu.

Do urzędu odprowadzana jest różnica między VAT powstałym przy sprzedaży (należny), a VAT powstałym przy zakupie (naliczony). Opodatkowaniu podlegają: odpłatna dostawa towarów i usług na terytorium kraju, nieodpłatne przekazywania towarów i usług, wewnątrz wspólnotowe dostawy i nabycia, eksport i import.

Stawki: 22% - 7% - 3% - 0%

Podstawowymi kontami na których ewidencjonujemy VAT są konta „VAT naliczony”, „VAT należny”, „Rozrachunki z urzędem skarbowym z tytułu VAT”, na których ponoszone są (najczęściej za okresy miesięczne do 25 dnia następnego miesiąca) kwoty VAT-u należnego i naliczonego.

Saldo kredytowe likwidowane jest przez dokonanie zapłaty natomiast debetowe (oznacza nadwyżkę naliczonego od należnego) jest rozliczane w okresie następnym lub urząd skarbowy zwróci nam nadwyżkę na rachunek bankowy.


107. Potrącenia obowiązkowe i dobrowolne wynagrodzeń:

Obowiązkowe:



  1. dotyczące wszystkich pracowników: ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, podatek dochodowy;

  2. dotyczące niektórych pracowników: zaliczki, alimenty, kary i grzywny, zasądzone należności;

Dobrowolne: (konieczna pisemna zgoda pracownika) składki na rzecz związków zawodowych, dodatkowe ubezpieczenia na życie, kasa zapomogowo-pożyczkowa (składki, spłata pożyczek);
108. Osobowy i bezosobowy fundusz płac:

Za pewien okres czasu, np. za rok sporządzany jest fundusz płac ( ogólna suma wynagrodzeń dla pracowników), w podziale na fundusz osobowy (płace pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o prace (mianowanie itp.) i fundusz bezosobowy (wynagrodzenia dla zatrudnionych na umowę zlecenie, umowę o dzieło).



109. Ewidencja wynagrodzeń:

110. Funkcjonowanie konta „Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia”, przykłady:

111. Zasady ewidencji bilansowej materiałów i towarów:

112. Rola i funkcjonowanie konta „Odpisy aktualizujące wartość materiałów”:

- jeśli cena sprzedaży na dzień bilansowy jest niższa niż cena nabycia należy dokonać odpisu aktualizującego odnoszonego w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych

- odpis ujmowany powinien być na koncie korygującym „Odpisy aktualizujące wartość materiałów/towarów”

- na utratę wartości zapasów mogą mieć wpływ: utrata cech użytkowych, jakościowych, estetycznych, posiadanie nadmiernej ilości zapasów, zmiany cen rynkowych

- gdy składnik zapasów odzyska w całości lub części utracone wcześniej wartości należy uaktualnić jego wycenę odwracając odpis aktualizujący na uznanie pozostałych przychodów operacyjnych.


113. Koszty zakupu, charakterystyka, sposoby ujmowania i rozliczania:

- koszty zakupu – koszty ponoszone w związku z zakupem materiałów lub towarów (transport, załadunek, opakowanie, ubezpieczenie w drodze), ma koniec okresu rozliczane między materiały/towary zużyte/sprzedane a ich pozostałości w magazynie



- w przypadku wyodrębnienia kosztów zakupu na oddzielnym koncie, należy je rozliczyć między stan końcowy a rozchód materiałów/towarów. Rozliczenia dokonuje się przy pomocy wskaźnika narzutu kosztów zakupu (Wnkz), który informuje jaki jest przeciętny narzut kosztów zakupu na posiadane w magazynie materiały

Wnkz =

Kzo =

Directory: 110
110 -> Specyfikacja istotnych warunków zamówienia
110 -> Specyfikacja
110 -> Instrukcja płatności bezgotówkowych
110 -> I interpelacje
110 -> Scenariusz zajęć III etap edukacyjny, zajęcia z wychowawcą Temat: Problemy są po to, żeby je rozwiązywać
110 -> Zarządzenie nr 228 / 10 Prezydenta Miasta Łomży z dnia 20. 12. 2010 r zmieniające Zarządzenie nr 66/10 Prezydenta Miasta Łomży z dnia 20. 04. 2010 r w sprawie planu kont dla jednostki organizacyjnej samorządu terytorialnego Miasta Łomży
110 -> Powtarzanym żartem o Internecie, jego anonimowości w kontaktach za pośrednictwem kawiarenek Internetowych lub poczty elektronicznej jest stwierdzenie, iż „po drugiej stronie Internetu nikt nie wie, że jesteś psem
110 -> Masarykova univerzita
110 -> ProtokóŁ nr viii/11 z sesji Rady Miejskiej w Jedwabnem 09 czerwca 2011 r
110 -> Dowództwo wojsk lądowych

Pobieranie 452.54 Kb.

Share with your friends:
1   2   3   4




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna