Załącznik nr 3


Brachyterapia guza wewnątrzgałkowego



Pobieranie 0.59 Mb.
Strona4/5
Data26.10.2017
Rozmiar0.59 Mb.
1   2   3   4   5

Brachyterapia guza wewnątrzgałkowego

92.481 Brachyterapia guza wewnątrzgałkowego 125I



92.482 Brachyterapia guza wewnątrzgałkowego 106Ru


Personel


  1. lekarze:

  1. równoważnik co najmniej 2 etatów – lekarz specjalista w dziedzinie okulistyki,

  2. specjalista w dziedzinie radioterapii lub radioterapii onkologicznej – zapewnienie dostępu;

    1. fizyk medyczny.




Wyposażenie
w urządzenia pomocnicze

Telefon, interfonia, urządzenia umożliwiające szybką komunikację pacjenta z personelem.


24


Oparzenia albo odmrożenia ekstremalne i ciężkie


Wymagania formalne

  1. OAiIT lub oddział intensywnej terapii;

  2. oddział rehabilitacyjny lub zakład rehabilitacji leczniczej albo pracownia fizjoterapii.




Personel

    1. Lekarze – równoważnik co najmniej 2 etatów, w tym:

  1. specjalista w dziedzinie chirurgii plastycznej – równoważnik co najmniej 1 etatu;

  2. specjalista w dziedzinie chirurgii lub chirurgii ogólnej.

    1. Pozostały personel:

  1. pielęgniarki – w zespole:

    1. równoważnik co najmniej 2 etatów: pielęgniarka posiadająca specjalizację
      w dziedzinie pielęgniarstwa chirurgicznego lub pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki lub pielęgniarka po kursie kwalifikacyjnym w dziedzinie pielęgniarstwa chirurgicznego lub pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki,

    2. równoważnik co najmniej 2 etatów: pielęgniarka z odpowiednim doświadczeniem w opiece nad oparzonymi;

  2. psycholog – równoważnik co najmniej 0,25 etatu.




Organizacja udzielania świadczeń

  1. wyodrębniona całodobowa opieka lekarska we wszystkie dni tygodnia (nie może być łączona z innymi oddziałami);

  2. wyodrębniona całodobowa opieka pielęgniarska w wymiarze: równoważnik co najmniej 2,8 etatu na jedno stanowisko intensywnej opieki oparzeń, w tym co najmniej jedna pielęgniarka na każdej zmianie z doświadczeniem w opiece nad oparzonymi;

  3. co najmniej 3 stanowiska intensywnej opieki oparzeń, z których każde umożliwia:

    1. ciągłe przyłóżkowe monitorowanie EKG,

    2. pomiar ośrodkowego ciśnienia żylnego krwi,

    3. intubację dotchawiczą i wentylację workiem samorozprężalnym,

    4. przedłużoną sztuczną wentylację płuc z użyciem respiratora,

    5. regulację stężenia tlenu w respiratorze w zakresie 21-100%,

    6. terapię płynami infuzyjnymi za pomocą pomp infuzyjnych, worków ciśnieniowych, filtrów, strzykawek automatycznych,

    7. toaletę dróg oddechowych za pomocą urządzeń ssących,

    8. monitorowanie temperatury ciała,

    9. pulsoksymetrię,

    10. kapnografię,

    11. stymulację zewnętrzną serca

– w miejscu udzielania świadczeń;

  1. udokumentowane zapewnienie konsultacji lekarzy specjalistów w dziedzinie: chirurgii ortopedycznej lub chirurgii urazowo-ortopedycznej, lub ortopedii i traumatologii, lub ortopedii i traumatologii narządu ruchu, kardiologii, chirurgii klatki piersiowej, gastroenterologii, nefrologii, urologii, chorób wewnętrznych, neurologii, położnictwa
    i ginekologii, laryngologii lub otolaryngologii, lub otorynolaryngologii, psychiatrii, rentgenodiagnostyki lub radiologii, lub radiologii i diagnostyki obrazowej;

  2. udokumentowane zapewnienie udziału lekarza specjalisty w dziedzinie anestezjologii lub anestezjologii i reanimacji lub anestezjologii i intensywnej terapii w zespole realizującym leczenie pacjentów z oparzeniami i ranami przewlekłymi.

Wyposażenie
w sprzęt i aparaturę medyczną

  1. kardiomonitor,

  2. aparat EKG,

  3. aparaty do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi metodą nieinwazyjną,

  4. bronchoskop lub bronchofiberoskop,

  5. aparat do ciągłego leczenia nerkozastępczego,

  6. aparat do szybkiego przetaczania płynów,

  7. aparat do ciągłego ogrzewania płynów infuzyjnych,

  8. worek samorozprężalny z możliwością utrzymania dodatniego ciśnienia w końcowej fazie wydechu co najmniej do 10 cm H2O,

  9. źródło tlenu,

  10. dermatom,

  11. dermatom siatkowy,

  12. aparat do elektrokoagulacji,

  13. pompa do żywienia enteralnego,

  14. laryngoskop,

  15. pompy infuzyjne, worki ciśnieniowe, filtry, strzykawki automatyczne

– w miejscu udzielania świadczeń;

  1. przyłóżkowy aparat RTG,

  2. przyłóżkowy aparat USG

– w lokalizacji.

Zapewnienie realizacji badań

  1. ciągłego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi metodą inwazyjną,

  2. pomiaru rzutu serca

– w miejscu udzielania świadczeń;

  1. endoskopowych górnego i dolnego odcinka przewodu pokarmowego,

  2. laboratoryjnych (gazometria, badania biochemiczne i hematologiczne, w tym krzepnięcia krwi i próby krzyżowej oraz poziomu mleczanów),

  3. mikrobiologicznych,

  4. tomografii komputerowej (TK)

– w lokalizacji.


Pozostałe wymagania

  1. co najmniej trzy stanowiska intensywnej opieki oparzeń,

  2. pomieszczenia dla pacjentów wyposażone w klimatyzację zapewniającą parametry jakości powietrza dostosowane do funkcji tych pomieszczeń, w tym regulację temperatury i wilgotności oraz nawiewy laminarne,

  3. łóżka ze zmiennociśnieniowymi materacami przeciwodleżynowymi, elektrycznie sterowane, wielokrotnie łamane, zapewniające wykonanie badań radiologicznych (RTG)

– w miejscu udzielania świadczeń;

  1. zapewnienie hemodializoterapii,

  2. zapewnienie leczenia żywieniowego dojelitowego i pozajelitowego

– w lokalizacji;

  1. lotnisko albo lądowisko, albo teren inny niż lotnisko lub lądowisko dla lotniczego zespołu ratownictwa medycznego lub lotniczego zespołu transportu sanitarnego – dojazd w czasie nieprzekraczającym 30 minut,

  2. bank tkanek i komórek,

  3. hodowle tkankowe

– zapewnienie dostępu;

  1. udokumentowane stałe monitorowanie mikrobiologiczne ran oparzeniowych w kierunku wykrywania zakażeń – wykonanie w okresie ostatnich 12 miesięcy co najmniej100 badań mikrobiologicznych na jedno stanowisko oparzeniowe.




25

Leczenie ciężkich, mnogich lub wielonarządowych obrażeń ciała


Wymagania formalne

Centrum urazowe umieszczone w wojewódzkim planie działania systemu określonym na podstawie art. 21 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.


Personel, organizacja i warunki udzielania świadczeń, wyposażenie, zapewnienie realizacji badań

Zgodnie z ustawą z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

26



Wszczepienie pompy baklofenowej w leczeniu spastyczności opornej na leczenie farmakologiczne 

03.903 Wymiana cewnika przestrzeni nadtwardówkowej, podpajęczynówkowej lub podtwardówkowej rdzenia

86.083 Założenie pompy baklofenowej

99.974 Uzupełnienie pompy baklofenem




Wymagania formalne 


Oddział szpitalny o profilu: neurochirurgia.


Personel


Lekarze: równoważnik co najmniej 2 etatów – lekarz specjalista w dziedzinie neurochirurgii i neurotraumatologii, lub neurochirurgii, posiadający potwierdzone doświadczenie w prowadzeniu leczenia dokanałowego baklofenem.


Organizacja udzielania świadczeń 


  1. w lokalizacji: OAiIT lub OAiIT dla dzieci;

  2. w dostępie: oddział lub zakład rehabilitacji (także dla dzieci); 

  3. w miejscu: wyposażenie do wszczepiania i do obsługi pompy baklofenowej; 

  4. całodobowa dostępność lekarza leczącego dokanałowym podawaniem baklofenu. 




Zapewnienie realizacji badań 


  1. TK, 

  2. RM, 

  3. RTG, 

  4. USG, 

  5. badania laboratoryjne, w tym mikrobiologiczne, obejmujące co najmniej pobranie materiału 

– w lokalizacji. 


Pozostałe wymagania 


    1. Do leczenia kwalifikuje się pacjenta spełniającego łącznie poniższe warunki:

      1. ciężka, obustronna i przewlekła, trwająca co najmniej 12 miesięcy spastyczność kończyn (w przypadku pacjenta operowanego, czas od operacji wynosi co najmniej 12 miesięcy);

      2. spastyczność kończyn występuje w przebiegu:

        1. stwardnienia rozsianego z oceną w rozszerzonej skali niewydolności ruchowej Kurtzkiego (skala EDSS – Expanded Disability Status Scale) co najmniej 4,5,

        2. dziecięcego porażenia mózgowego,

        3. naczyniopochodnego uszkodzenia pnia mózgu i rdzenia z głębokim niedowładem czterokończynowym,

        4. pourazowego uszkodzenia mózgu lub rdzenia kręgowego z tetraparezą lub paraparezą;

          1. spastyczność kończyn utrzymuje się pomimo zgodnego z aktualną wiedzą medyczną leczenia farmakologicznego (po wyczerpaniu się wszystkich możliwych opcji leczenia farmakologicznego);

          2. stopień nasilenia spastyczności znacznie ogranicza możliwość samoobsługi, możliwość rehabilitacji i istotnie pogarsza jakość życia;

          3. spastyczność w skali Ashwortha ≥ 3 lub obecność bolesnych skurczów mięśniowych, powodująca trudności z samodzielnym poruszaniem się oraz wykonywaniem podstawowych czynności życiowych (mycie się, jedzenie, ubieranie);

          4. wiek powyżej 4 lat;

          5. rozwój tkanki podskórnej brzucha pozwalający na wszczepienie pompy;

          6. pozytywny wynik testu baklofenowego – próbnego dooponowego wstrzyknięcia baklofenu przez nakłucie lędźwiowe;

          7. zachowana drożność przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego;

          8. stabilny stan ogólny;

          9. dobre rokowanie poprawy funkcji ruchowych i możliwości samopielęgnacyjnych
            po ograniczeniu spastyczności;

          10. motywacja i gotowość współpracy pacjenta i jego rodziny lub opiekunów
            z zespołem leczącym.

            1. Przeciwwskazania do założenia pompy baklofenowej:

  1. ostry lub przewlekły stan zapalny;

  2. w wywiadzie alergia lub nadreaktywność na baklofen;

  3. ciąża lub okres karmienia piersią;

  4. okres menopauzy;

  5. stan po udarze krwotocznym mózgu;

  6. ostra lub przewlekła niewydolność nerek;

  7. niewydolność wątroby;

  8. choroby przewodu pokarmowego;

  9. brak motywacji i współpracy ze strony pacjenta i jego rodziny lub opiekunów
    z zespołem leczącym;

  10. zbyt mała grubość tkanki podskórnej;

  11. lekooporna padaczka;

  12. obecność utrwalonych przykurczów kończyn.

    1. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia prowadzi rejestr pacjentów po wszczepieniu pompy baklofenowej dostępny za pomocą aplikacji internetowej.




27


Oparzenia albo odmrożenia ekstremalne i ciężkie u dzieci 


Wymagania formalne 


Oddział szpitalny o profilu: chirurgia dziecięca.

Personel 


  1. Lekarze: 
    równoważnik co najmniej 2 etatów: lekarz specjalista w dziedzinie chirurgii dziecięcej. 

  2. Pielęgniarki: 

    1. równoważnik co najmniej 1 etatu: pielęgniarka specjalista w dziedzinie pielęgniarstwa pediatrycznego lub pielęgniarstwa chirurgicznego, lub pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki lub pielęgniarka w trakcie szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie pielęgniarstwa pediatrycznego lub pielęgniarstwa chirurgicznego, lub pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki, lub pielęgniarka po kursie kwalifikacyjnym w dziedzinie pielęgniarstwa pediatrycznego lub pielęgniarstwa chirurgicznego, lub pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki, lub pielęgniarka w trakcie kursu kwalifikacyjnego w dziedzinie pielęgniarstwa pediatrycznego lub pielęgniarstwa chirurgicznego, lub pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki; 

    2. równoważnik co najmniej 4 etatów: pielęgniarka, która posiada co najmniej 2-letnie doświadczenie w opiece nad oparzonymi. 




Organizacja udzielania świadczeń 


  1. wyodrębniona całodobowa opieka lekarska we wszystkie dni tygodnia (nie może być łączona z innymi oddziałami) – dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych; 

  2. wyodrębniona całodobowa opieka pielęgniarska w wymiarze: równoważnik co najmniej 2,8 etatu na jedno stanowisko intensywnej opieki oparzeń, w tym na każdej zmianie
    co najmniej jedna pielęgniarka z co najmniej 2-letnim doświadczeniem w opiece nad oparzonymi; 

  3. co najmniej 2 stanowiska intensywnej opieki oparzeń dla dzieci, z których każde umożliwia: 

    1. ciągłe przyłóżkowe monitorowanie EKG i czynności serca, 

    2. pomiar ośrodkowego ciśnienia żylnego krwi (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych), 

    3. intubację dotchawiczą i wentylację workiem samorozprężalnym, 

    4. przedłużoną sztuczną wentylację płuc z użyciem respiratora (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych), 

    5. regulację stężenia tlenu w respiratorze w zakresie 21 – 100% (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych), 

    6. terapię płynami infuzyjnymi za pomocą pomp infuzyjnych lub strzykawek automatycznych, 

    7. toaletę dróg oddechowych za pomocą urządzeń ssących, 

    8. monitorowanie temperatury ciała, 

    9. pulsoksymetrię, 

    10. kapnografię (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych), 

    11. stymulację zewnętrzną serca (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych) 

– w miejscu udzielania świadczeń; 

  1. w przypadku oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych – udokumentowane zapewnienie konsultacji lekarzy specjalistów w dziedzinie: 

    1. chirurgii ortopedycznej lub chirurgii urazowo-ortopedycznej, lub ortopedii i traumatologii, lub ortopedii i traumatologii narządu ruchu, 

    2. kardiologii dziecięcej, 

    3. gastroenterologii, 

    4. nefrologii, 

    5. urologii dziecięcej, 

    6. pediatrii, 

    7. neurologii dziecięcej, 

    8. położnictwa i ginekologii, 

    9. otolaryngologii dziecięcej lub otorynolaryngologii dziecięcej, 

    10. psychiatrii dziecięcej, 

    11. radiodiagnostyki lub rentgenodiagnostyki, lub radiologii, lub radiologii i diagnostyki obrazowej, 

    12. rehabilitacji lub rehabilitacji w chorobach narządu ruchu, lub rehabilitacji medycznej, 

    13. chirurgii plastycznej; 

  2. w przypadku oparzeń albo odmrożeń ciężkich – udokumentowane zapewnienie konsultacji lekarzy specjalistów w dziedzinie: 

    1. chirurgii ortopedycznej lub chirurgii urazowo-ortopedycznej, lub ortopedii i traumatologii, lub ortopedii i traumatologii narządu ruchu, 

    2. pediatrii, 

    3. nefrologii, 

    4. radiodiagnostyki lub radiologii, lub radiologii i diagnostyki obrazowej; 

  3. oddział szpitalny o profilu: anestezjologia i intensywna terapia w strukturze szpitala, zapewniający intensywną terapię dla dzieci; 

  4. udokumentowane zapewnienie udziału w zespole  prowadzącym  leczenie pacjentów z oparzeniami i ranami przewlekłymi: 

    1. lekarza specjalisty w dziedzinie anestezjologii lub anestezjologii i reanimacji,
      lub anestezjologii i intensywnej terapii

    2. osoby prowadzącej fizjoterapię, 

    3. psychologa. 




Wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną 


  1. kardiomonitor, 

  2. aparat EKG, 

  3. aparaty do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi metodą nieinwazyjną, 

  4. aparat do szybkiego przetaczania płynów, 

  5. worek samorozprężalny z możliwością utrzymania dodatniego ciśnienia w końcowej fazie wydechu co najmniej do 10 cm H2 O, 

  6. źródło tlenu, 

  7. laryngoskop, 

  8. pompy infuzyjne, strzykawki automatyczne 

– w miejscu udzielania świadczeń; 

  1. bronchoskop lub  bronchofiberoskop, 

  2. aparat do ciągłego ogrzewania płynów infuzyjnych, 

  3. przyłóżkowy aparat RTG, 

  4. przyłóżkowy aparat USG, 

  5. dermatom, 

  6. aparat do nekrektomii, 

  7. aparat do elektrokoagulacji

– w lokalizacji. 


Zapewnienie realizacji badań 


  1. ciągłego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi metodą inwazyjną, 

  2. pomiaru rzutu serca (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych), 

  3. endoskopowych górnego i dolnego odcinka przewodu pokarmowego oraz górnych dróg oddechowych, 

  4. laboratoryjnych (gazometria, badania biochemiczne i hematologiczne, w tym krzepnięcia krwi i próby zgodności oraz poziomu mleczanów), 

  5. mikrobiologicznych, 

  6. tomografii komputerowej (TK) 

– w lokalizacji. 


Pozostałe wymagania 


  1. pomieszczenia dla pacjentów wyposażone w klimatyzację zapewniającą parametry jakości powietrza dostosowane do funkcji tych pomieszczeń, w tym regulację temperatury i wilgotności (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych), 

  2. łóżka ze zmiennociśnieniowymi materacami przeciwodleżynowymi, elektrycznie sterowane, wielokrotnie łamane, umożliwiające wykonanie badań radiologicznych (RTG) (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych) 

– w miejscu  udzielania świadczeń; 

  1. zapewnienie hemodializoterapii, 

  2. zapewnienie leczenia żywieniowego dojelitowego i pozajelitowego 

w lokalizacji

  1. lotnisko albo lądowisko, albo teren inny niż lotnisko lub lądowisko dla lotniczego zespołu ratownictwa medycznego lub lotniczego zespołu transportu sanitarnego – dojazd w czasie nieprzekraczającym 30 minut (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych), 

  2. bank tkanek i komórek (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych), 

  3. hodowle tkankowe (dotyczy oparzeń albo odmrożeń ekstremalnych) 

– dostęp; 

  1. udokumentowane stałe monitorowanie mikrobiologiczne ran oparzeniowych pod kątem wykrywania zakażeń; 

  2. do oceny stopnia obrażeń stosuje się skalę ciężkości oparzeń albo odmrożeń u dzieci:

  1. lekkie oparzenia albo odmrożenia: 0 –10% powierzchni ciała – stopień I/IIA u dzieci powyżej jednego miesiąca życia bez oparzeń oczu, twarzy, rąk, krocza, genitaliów, stóp, 

  2. średnie oparzenia albo odmrożenia: 

  • 10 – 30% powierzchni ciała – stopień IIA, 

  • 5 – 20% powierzchni ciała – stopień IIA/IIB, 

  • poniżej 5% powierzchni ciała – stopień IIB/III lub III, 

  • bez oparzeń oczu, twarzy, rąk, krocza, genitaliów, stóp, 

  • bez wysokonapięciowych oparzeń elektrycznych, 

  • bez urazu wziewnego, 

  • bez obciążających schorzeń przewlekłych lub istotnych wad wrodzonych, 

    1. ciężkie oparzenia albo odmrożenia: 

      • powyżej 30% powierzchni ciała – stopień IIA, 

      • 20 – 50% powierzchni ciała – stopień IIA/IIB lub IIB, 

      • 5 – 30% powierzchni ciała – stopień IIB/III lub III albo 

      • oparzenie oczu, uszu, IIB twarzy, rąk, krocza, genitaliów, stóp, IIB/III w okolicy dużych stawów lub 

      • oparzenia okrężne kończyny lub tułowia, lub szyi, wymagające nacięć odbarczających, lub 

      • oparzenia wysokonapięciowe, lub 

      • uraz wziewny, lub 

      • obciążenie istotnymi wadami lub schorzeniami przewlekłymi, 

    2. ekstremalne oparzenia albo odmrożenia: 

      • powyżej 30% powierzchni ciała – stopień IIB/III lub III, 

      • powyżej 50% powierzchni ciała – stopień IIA/IIB lub IIB, 

      • oparzenia powikłane: 

  • urazem wziewnym lub 

  • urazem wielonarządowym, lub 

  • ciężką chorobą metaboliczną, wadą serca, lub 

  • ciężkim zakażeniem uogólnionym. 




28


Terapia protonowa nowotworów oka

92.288 Teleradioterapia hadronowa wiązką protonów.



Świadczenie dotyczy pacjentów z rozpoznaniem czerniaka błony naczyniowej (C 69.3 Nowotwór złośliwy oka – naczyniówka)


Wymagania formalne


Oddział szpitalny o profilach:

  1. okulistyka;

  2. onkologia kliniczna;

  3. radioterapia onkologiczna.

Personel


Lekarze – równoważnik co najmniej 5 etatów, w tym:

  1. specjalista okulistyki – równoważnik co najmniej 3 etatów;

  2. specjalista radioterapii lub radioterapii onkologicznej – równoważnik co najmniej 2 etatów.




Wyposażenie
w sprzęt i aparaturę medyczną


  1. akcelerator protonowy dostarczający wiązkę protonów o energii co najmniej 55 MeV
    do stanowiska terapii protonowej oka;

  2. stanowisko do terapii protonowej oka wyposażone w:

  1. głowicę umożliwiającą dostarczenie wiązki do objętości tarczowej,

  2. fotel terapeutyczny,

  3. system RTG z co najmniej dwoma generatorami wysokiego napięcia,

  4. system fiksacji oka wraz z optycznym systemem podglądu oka pacjenta;

    1. komputerowy system planowania terapii protonowej z co najmniej 2 stacjami
      do planowania terapii protonowej;

    2. zestawy do kalibracji i dozymetrii wiązki protonowej i fantom wodny;

    3. stanowisko do wykonywania elementów unieruchamiania i pozycjonowania pacjenta.

Pozostałe wymagania

  1. Posiadanie sformalizowanej procedury postępowania w leczeniu protonami nowotworów oka.

  2. Całość postępowania medycznego związanego z protonoterapią nowotworów oka obejmuje:

  1. poradę specjalistyczną okulistyczną diagnostyczną (pełne badanie okulistyczne, USG gałki ocznej w projekcji B i A, dokumentację fotograficzną nowotworu);

  2. opcjonalne badania w razie potrzeby:

  1. ultrabiomikroskopia (UBM),

  2. angiografia indocyjaninowa (ICGA),

  3. angiografia fluoresceinowa (FA),

  4. rezonans magnetyczny (RM),

  5. tomografia komputerowa (TK) albo

  1. w przypadku dzieci hospitalizację w trybie leczenia jednego dnia – badanie
    w znieczuleniu ogólnym w warunkach sali operacyjnej;

  2. poradę specjalistyczną okulistyczną kwalifikacyjną;

  3. hospitalizację w oddziale okulistycznym z zabiegiem operacyjnym założenia znaczników tantalowych;

  4. planowanie terapii protonowej i zatwierdzenie planu protonoterapii;

  5. protonoterapię – teleradioterapię ambulatoryjną;

  6. poradę specjalistyczną onkologiczną 3 miesiące po protonoterapii.

    1. W 3-7 dniu po protonoterapii zaleca się kontrolne zasięgnięcie specjalistycznej porady okulistycznej, która nie jest objęta całościową procedurą.




29



Pobieranie 0.59 Mb.

Share with your friends:
1   2   3   4   5




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna