Wydział Lekarski Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona10/14
Data26.10.2017
Rozmiar0.96 Mb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14

Ocena histologiczna

1.Podział wg Laurena

W analizowanej grupie raków żołądka najliczniej reprezentowane były raki typu jelitowego wg Laurena – 31 przypadki (37%). Kolejne 29 przypadków zakwalifikowano jako raki rozlane wg Laurena (34,5%). Pozostałe 24 przypadki (28,5%) to raki o budowie mieszanej, czyli raki posiadające w swoim utkaniu zarówno elementy odpowiadające typowi jelitowemu jak i rozlanemu wg Laurena, występujące w mniej więcej równych proporcjach.
2.Typ utkania raka wg podziału WHO

Ponad połowa wszystkich przypadków raków typu jelitowego wg Laurena zbudowana była tylko z jednego utkania histologicznego wg podziału WHO; we wszystkich przypadkach było to utkanie cewkowe (adenocarcinoma tubulare). W trzynastu przypadkach widoczne były dwa różne utkania wg WHO, przy czym najczęściej współistniały: komponenta cewkowa i papilarna (7 przypadków). Poza tym obok utkania cewkowego występowało utkanie: śluzowe (adenocarcinoma mucinosum) – trzy przypadki, niewielkie obszary śluzowokomórkowe (adenocarcinoma mucocellulare) – dwa przypadki i w jednym przypadku obszar o budowie niezróżnicowanej (carcinoma undifferentiatum).

W około połowie raków typu rozlanego wg Laurena (14/29) występowały dwa różne utkania histologiczne wg WHO, najczęściej obserwowano dominującą komponentę śluzowokomórkową (mucocellulare) i jako drugie utkanie śluzowe (mucinosum), cewkowe (tubulare), lite (solidum) oraz nisko zróżnicowane obszary raka gruczołowego nie tworzące struktur gruczołowych, a zarazem nie posiadające w swym utkaniu komórek sygnetowatych, które w raportach histopatologicznych opisywane były jako: „poorly differentiated carcinoma”, a ja nadałam im roboczą nazwę „carcinoma NOS = not otherwise specified”. W ośmiu przypadkach raków rozlanych zauważono trzy i więcej z wyżej wymienionych utkań histologicznych. Tak więc 22 z 29 (76%) raków zakwalifikowanych jako typ rozlany wg Laurena miało w swym utkaniu co najmniej dwa różne, podobnie rozległe typy wg podziału WHO. Jedynie siedem przypadków raków rozlanych można określić jako czyste raki śluzowokomórkowe.

Raki mieszane wg Laurena z definicji zawierają dwa różne utkania. W 9 przypadkach raki te były zbudowane z dwu różnych, w 11 z trzech różnych , a w 4 z więcej niż trzech różnych utkań histologicznych wg podziału WHO.

Ilość różnych utkań wg WHO w zależności od typu raka wg Laurena


typ wg Laurena

JELITOWY

(%)


ROZLANY

(%)


MIESZANY

(%)


całość

liczba przypadków

(procent)



31
(37%)

29
(34,5%)

24
(28,5%)

84
(100%)

utkania wg WHO

jedno

dwa

więcej

jedno

dwa

więcej

dwa

trzy

więcej




liczba przypadków

16

13

2

7

14

8

9

11

4

84

procent

19%

15,5%

2,5%

8,3%

16,6%

9,5%

10,7%

13%

4,9%

100%

3.Podział wg Goseki

Najliczniej reprezentowane były raki należące do grupy I wg Goseki (34 przypadki), a więc takie, w których dominowały obszary z wyraźnym tworzeniem cewek gruczołowych, a w komórkach nowotworowych nie stwierdzono obecności śluzu. Grupy: III oraz IV wg Goseki były podobnie liczne (odpowiednio 23 i 20 przypadków). Najmniej raków – jedynie 7 przypadków znalazło się z grupie II wg Goseki. W 28 przypadkach widoczne były dwa zdecydowanie różne obrazy, tak, że zakwalifikowanie raka do którejś z grup wg Goseki nie było jednoznaczne – najczęściej współistniejącymi typami utkania były: typ III z typem I (9 przypadków) oraz typ I z typem IV (8 przypadków). Większość raków, które zbudowane były z dwu typów utkań wg klasyfikacji Goseki należała do kategorii raków mieszanych.
Liczebność poszczególnych grup wg podziału Goseki


Typ raka wg Goseki

I

II

III

IV

Ilość przypadków

34

7

23

20

4.Typ wzrostu wg Minga

Czterdzieści przypadków raków (48%) zakwalifikowano jako raki o naciekającym typie wzrostu wg Minga. Przeważającą grupę stanowiły wśród nich raki typu rozlanego wg Laurena (25 przypadków). W tej grupie znalazło się również 11 przypadków raków typu mieszanego i cztery przypadki raków typu jelitowego wg Laurena.

Trzydzieści cztery przypadki raków (40%) zostało zakwalifikowanych jako raki o rozprężającym typie wzrostu. Wśród nich przeważały raki typu jelitowego wg Laurena (24 przypadki). Znalazło się tu również osiem raków typu mieszanego oraz dwa typu rozlanego wg Laurena.

W 10 przypadkach (12%) obydwa typy wzrostu obecne były w podobnych proporcjach i nie dało się jednoznacznie zakwalifikować powyższych przypadków do którejś z wymienionych wcześniej grup.
Relacje pomiędzy typem wzrostu wg Minga

a typem histologicznym raka wg Laurena




Typ wzrostu

wg Minga


ROZPRĘŻAJĄCY

NACIEKAJĄCY

OBYDWA

Ilość przypadków

(procent)



34

(40%)


40

(48%)


10

(12%)


w tym raków

wg Laurena



J

M

R

J

M

R

J

M

R

liczba

24

8

2

4

11

25

3

5

2

% w obrębie danej

kategorii wg Minga



70,5

23,5

6,0

10,0

27,5

62,5

30

50

20

% całości przypadków

28,5

9,5

2,4

4,8

13,1

29,8

3,6

5,9

2,4

J – rak typu jelitowego wg Laurena

M – rak typu mieszanego wg Laurena

R – rak typu rozlanego wg Laurena

5.Stopień zróżnicowania raka

Raki wysoko zróżnicowane (ang. „well differentiated”) inaczej określane skrótem G1 stanowiły 14,3% całości (12 przypadków). Wszystkie wysoko zróżnicowane raki żołądka należały do grupy raków jelitowych wg Laurena. Siedem z nich prezentowało jednorodny, cewkowy obraz histologiczny. W kolejnych czterech przypadkach dominowało utkanie cewkowe, jednak widoczna była wyraźna domieszka o budowie kosmkowej. W ostatnim przypadku obok dominujących utkań: cewkowego i kosmkowego widoczny był także niewielki obszar o budowie śluzowej.

Raki o pośrednim stopniu zróżnicowania inaczej określane skrótem G2 stanowiły 13,1% całości (11 przypadków). Wśród nich tylko jeden rak należał do kategorii raków mieszanych wg Laurena. Zbudowany był z trzech mniej więcej równomiernie reprezentowanych utkań histologicznych: cewkowego i śluzowego oraz śluzowokomórkowego. Pozostałych 10 przypadków raków o pośrednim stopniu zróżnicowania należało do kategorii raków jelitowych wg Laurena, przy czym 6 z nich zbudowane było tylko z utkania cewkowego, w pozostałych czterech przypadkach obok utkania cewkowego widoczna była komponenta kosmkowa (1 przypadek), śluzowa (2 przypadki) oraz śluzowokomórkowa (1 przypadek).

Zdecydowana większość ocenianych przeze mnie raków – 72,6% znalazła się w kategorii raków nisko zróżnicowanych (ang. „poorly differentiated”), inaczej określanych skrótem G3. Wszystkie raki rozlane wg Laurena (29 przypadków) oraz wszystkie poza jednym rakiem mieszanym wg Laurena (23 przypadki) znalazły się w kategorii raków nisko zróżnicowanych – G3. Do kategorii raków nisko zróżnicowanych zaliczyłam także 9 z 31 (29%) raków typu jelitowego wg Laurena.
Relacje pomiędzy stopniem zróżnicowania raka

a typem histologicznym wg Laurena







typ wg Laurena


liczba

przypadków






jelitowy

mieszany

rozlany

G1

12

0

0

12

G2

10

1

0

11

G3

9

23

29

61

suma

31

24

29

84

6.Ocena intensywności oraz składu nacieku zapalnego na tzw. „froncie nacieku” raka oraz w jego głębi

W przeważającej liczbie przypadków (51 = 60,7%) naciek zapalny na granicy tkanki nowotworowej i prawidłowej był nieobecny (29 raków) lub jedynie minimalny (22 raki).

W pozostałych 33 przypadkach (39,3%) stwierdziłam występowanie intensywnego (16 raków) lub bardzo intensywnego (17 raków) nacieku zapalnego na granicy nacieku raka. W większości przypadków (27 raków) naciek złożony był z limfocytów i plazmocytów, przy czym w czterech przypadkach występowała niewielka domieszka granulocytów. W 6 przypadkach naciek na granicy raka składał się w przeważającej części z granulocytów. Intensywny lub bardzo intensywny naciek zapalny obserwowałam także w 36 przypadkach (42,9%) w głębi utkania raka. Także w tych przypadkach w składzie nacieku dominowały limfocyty i plazmocyty, w kilku przypadkach stwierdziłam niewielką domieszkę granulocytów. W sześciu przypadkach naciek składał się głównie z granulocytów.

W większości przypadków stwierdzenie obecności lub braku obecności nacieku zapalnego na tzw. „froncie inwazji” pokrywało się z jego obecnością lub brakiem w głębi nacieku raka, a związek ten był istotny statystycznie (współczynnik korelacji Spearmana R=0,75 ; p=0,0001). Rozbieżności wystąpiły w ośmiu przypadkach: w pięciu stwierdziłam intensywny naciek zapalny w głębi guza przy jego braku na granicy nacieku, a w trzech naciek na „froncie inwazji” był intensywny, podczas gdy w głębi guza był minimalny lub nieobecny. Stwierdzono także związek pomiędzy rodzajem komórek zapalnych w obrębie nacieku i na tzw. „froncie inwazji” – (w teście Chi2 p=0,0001).
7.Typ utkania histologicznego przerzutów raka obecnych w węzłach chłonnych

Obecności przerzutów w węzłach chłonnych krzywizn większej i mniejszej nie stwierdzono jedynie u 11 pacjentów (13% przypadków). U 73 pacjentów (87% przypadków) przerzuty były obecne w węzłach chłonnych krzywizn, przy czym u 32 z nich zajmowały ponad 15 przebadanych węzłów (wg TNM - N3).

U przeważającej większości pacjentów (70 przypadków) stwierdzone w węzłach chłonnych przerzuty z histologicznego punktu widzenia opowiadały typom utkań wg WHO stwierdzonym w obrębie nacieku w ścianie żołądka. Obecność większej liczby utkań w obrębie guza pierwotnego korelowała z większą różnorodnością utkań w węzłach chłonnych. Wszystkie przypadki raka jelitowego wg Laurena zbudowane tylko z jednego utkania - cewkowego (Adenocarcinoma tubulare) posiadały w przerzutach wyłącznie utkanie typu cewkowego. W trzech przypadkach raków mieszanych wg Laurena, w których w obrębie nacieku w ścianie żołądka stwierdziłam obecność trzech różnych, mniej więcej równomiernie reprezentowanych utkań: cewkowego, śluzowego i sygnetowatokomórkowego w przerzutach w węzłach chłonnych obecne były wyłącznie pola zbudowane z komórek sygnetowatych. W kolejnych pięciu przypadkach raków mieszanych wg Laurena zbudowanych z co najmniej dwu utkań w przerzutach stwierdziłam obecność jedynie komponenty cewkowej.

Jedynie w trzech na 73 przypadki z przerzutami stwierdziłam wystąpienie w obrębie węzła chłonnego przerzutu o utkaniu nie występującym w nacieku w ścianie żołądka. W dwu przypadkach były to raki o typie mieszanym wg Laurena złożone z komponenty cewkowej oraz pól zbudowanych z komórek sygnetowatych, podczas gdy w przerzutach poza wcześniej wymienionymi utkaniami pojawiły się rozległe pola o budowie śluzowej. W kolejnym przypadku rak typu rozlanego zbudowany w przeważającej większości z pól sygnetowatokomórkowych z niewielką domieszką pól śluzowych w przerzutach posiadał, poza obszarami sygnetowatokomórkowymi, rozległe obszary o budowie cewkowej. Wyraźnie wykształcone cewki zbudowane były z komórek, które zgodnie z założeniami klasyfikacji Laurena odpowiadały komponencie jelitowej.






Pobieranie 0.96 Mb.

Share with your friends:
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna