W bielsku białej wydział budowy maszyn I informatyki katedra inżynierii produkcji



Pobieranie 0.85 Mb.
Strona10/12
Data24.02.2019
Rozmiar0.85 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12

Typy sieci neuronowych


Cechą wspólną wszystkich sieci neuronowych jest to, że na ich strukturę składają się neurony połączone ze sobą synapsami. Z synapsami związane są wagi, czyli wartości liczbowe, których interpretacja zależy od modelu.
      1. Sieci jednokierunkowe


Sieci jednokierunkowe to sieci neuronowe, w których nie występuje sprzężenie zwrotne, czyli pojedynczy wzorzec lub sygnał przechodzi przez każdy neuron dokładnie raz w swoim cyklu. Najprostszą siecią neuronową jest pojedynczy perceptron progowy, opracowany przez McCullocha i Pittsa w roku 1943. Sieci jednokierunkowe dzielą się na jednowarstwowe, dwuwarstwowe i wielowarstwowe. Sieci jednowarstwowe mogą rozwiązać jedynie wąską klasę problemów. Sieci dwu i wielowarstwowe mogą rozwiązać znacznie szerszą klasę i są pod tym względem równoważne, jednak stosuje się do nich inne algorytmy uczenia (dla wielowarstwowych są one prostsze).
      1. Sieci rekurencyjne


Mianem sieci rekurencyjnej określa się sieć, w której połączenia między neuronami stanowią graf z cyklami. Wśród różnorodności modeli rekurencyjnych sztucznych sieci neuronowych wyróżnić można:

  • sieć Hopfielda – układ gęsto połączonych ze sobą neuronów (każdy z każdym, ale bez połączeń zwrotnych) realizującą dynamikę gwarantującą zbieżność do preferowanych wzorców

  • maszyna Boltzmanna – opracowana przez Geoffa Hintona i Terry'ego Sejnowskiego stochastyczna modyfikacja sieci Hopfielda; modyfikacja ta pozwoliła na uczenie neuronów ukrytych i likwidację wzorców pasożytniczych kosztem zwiększenia czasu symulacji.

Sieci Hopfielda i maszyny Boltzmanna stosuje się jako pamięci adresowane kontekstowo, do rozpoznawania obrazów, rozpoznawania mowy, a także do rozwiązywania problemów minimalizacji (np. problemu komiwojażera).

29. Just-in-time i lean production. Zarządzanie ograniczeniami



(Zasady organizacji produkcji w systemach JIT. Kaizen i ciągłe usprawnienia. Ssący mechanizm sterowania przepływem produkcji i jego odmiany. Istota i cele lean production. Zasady i techniki lean production. Problemy wdrażania i efekty stosowania lean production. Lean management i lean thinking, Istota i zasady teorii ograniczeń. Rachunek kosztów przerobu. Zarządzanie ograniczeniami w produkcji. Systemy informatyczne wspomagające zarządzanie produkcją w TOC. Inne obszary zastosowań TOC)

Just In Time (JIT) [dostawa na czas] - jedna z technik stosowana w zarządzaniu przez jakość dotycząca produkcji. Obejmuje całkowite wyeliminowanie marnotrawstwa, poprzez dostarczanie każdemu procesowi produkcyjnemu wszystkich potrzebnych elementów w wymaganym momencie i wymaganej ilości. Główną korzyścią związaną z JIT jest zredukowanie czasu realizacji do minimum, co przynosi istotne oszczędności związane z redukcją zapasów.

Skuteczność wdrażania metody JIT zależy od znalezienia równowagi pomiędzy elastycznością dostawców a stałością użytkowników, przy właściwym zaangażowaniu kierownictwa, pracowników oraz wykorzystaniu zalet pracy zespołowej.

Dla zapewnienia płynności przepływu materiałów stosowane są podstawowe działania :



  • organizacja przestrzeni produkcyjnej w taki sposób, aby skrócić do minimum odległości pomiędzy ogniwami procesu,

  • realizacja wyrobu z wykorzystaniem najbardziej efektywnych narzędzi, niezależnie od ich poziomu zaawansowania technologicznego,

  • tworzenie małych gniazd produkcyjnych,

  • minimalizacja czasu przezbrajania maszyn,

  • daleko posunięta standaryzacja wyrobów i procesów,

  • stałe podnoszenie kwalifikacji pracowników,

  • eliminacja pół odkładczych,

  • lokalizacja dostawców w pobliżu zakładu,

  • usprawnienie przepływu informacji.

Koncepcja JIT została przeniesiona do przedsiębiorstw amerykańskich i europejskich. Wieloletnie badania prowadzone przez szereg naukowców wykazały, że w dużej części organizacji, nawet po wielu latach od wdrożenia, nie udało się uzyskać tak dobrych wyników, jak w firmach japońskich. Największe braki dotyczyły :

  • znacznego ograniczenia autonomii decyzyjnej postulowanej w JIT przez stosowanie norm i instrukcji oraz zwiększające się zależności pomiędzy ogniwami procesu produkcyjnego w wyniku likwidacji pól odkładczych,

  • braku chęci wykorzystywania przez autonomiczne zespoły swoich praw do organizacji pracy,

  • znacznie mniejszych efektów eliminacji marnotrawstwa,

  • niższej dyscypliny pracy.

Przyczyn takiego stanu rzeczy upatruje się w odmiennej kulturze i sposobie organizacji gospodarki. W Japonii ponad większością organizacji gospodarczych stoją keiretsu - wielkie organizacje skupiające przedsiębiorstwa i banki. W ich ramach dokonywana jest wymiana doświadczeń, wiedzy, technologii, co ma skutkować lepszą współpracą i zrozumieniem pomiędzy kontrahentami. W takich warunkach znacznie łatwiej jest budować długotrwałe korzystne stosunki z dostawcami, czy synchronizować produkcję.

Kaizen (jap. Kai – zmiana, Zen – dobrze) jest koncepcją ciągłego doskonalenia, usprawniania. Kaizen (jako strategia biznesowa) polega na zaangażowaniu wszystkich pracowników organizacji, niezależnie od szczebla, w stałe poszukiwanie pomysłów udoskonalenia wszystkich obszarów organizacji. Co ma na celu eliminowanie bieżących problemów, zapobieganie występowania ich w przyszłości, a także powstawanie innowacyjnych rozwiązań. Kaizen jest nie tylko koncepcją zarządzania, ale również częścią kultury japońskiej, obecną w wielu aspektach życia. Odnoszącą się do nieprzerwanego dążenia do doskonałości w życiu osobistym, rodzinnym jak i zawodowym.

W przedsiębiorstwach stosujących zachodni styl zarządzania przyjmuje się, że pracownicy powinni stosować instrukcje wykonywania pracy, natomiast w stylu japońskim, mimo istniejących i stosowanych norm, naturalne dla pracowników jest zgłaszanie rozwiązań mających na celu ich usprawnienie. Istotny jest także sposób przyjmowania przez kierownictwo propozycji - w Japonii przełożeni w pełni akceptują prawo pracowników do zgłaszania pomysłów, natomiast w stylu zachodnim są one traktowane często niechętnie i podejrzliwie. Jedną z przyczyn innego traktowania idei ciągłego doskonalenia, obok wspomnianych wcześniej różnic kulturowych, jest orientacja kierownictw przedsiębiorstw zachodnich na wyniki.

Lean Management - koncepcja zarządzania przedsiębiorstwem, która zakłada dostosowanie go do warunków gospodarowania panujących na rynku na drodze przekształceń organizacyjnych i funkcjonalnych; jest powolnym i ciągłym procesem racjonalizacji całej organizacji oraz jej stosunków z otoczeniem poprzez wprowadzenie licznych zmian w zakresie działalności, w strukturze majątku oraz sposobach zarządzania, ale także w dziedzinie przygotowania zawodowego oraz kształtowania postaw pracowników; wysmuklanie, wyszczuplanie, odchudzanie przedsiębiorstwa. Lean Management jest obecnie jedną z najbardziej znanych i najszerzej wykorzystywanych w praktyce koncepcji zarządzania przedsiębiorstwem, ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania w przedsiębiorstwach produkcyjnych.

lean thinking – synonim pięciu zasad szczupłego zarządzania James Womacka i Daniela Jonesa.

Wdrażanie zasad szczupłego zarządzania poza przemysłem również znalazło odzwierciedlenie w stosowanym nazewnictwie.

Dotyczyło to także zastosowania zasad szczupłego zarządzania w niektórych obszarach funkcjonalnych przedsiębiorstwa, takich jak rachunkowość (lean accounting), rozwój nowych produktów (lean product development) i bezpieczeństwo i higiena pracy (lean safety).

Pojawiły się także nowe nowe kierunki wykorzystania tej koncepcji, takie jak ograniczenie negatywnego oddziaływania organizacji i jej produktów i usług na środowisko (lean and green).

Teoria ograniczeń to teoria, którą możemy zdefiniować jako metodę zarządzania, która ma na celu osiągnięcie długotrwałych zysków dzięki odpowiedniemu zarządzaniu ograniczeniami w przedsiębiorstwie, czyli odpowiednie zarządzanie "wąskimi gardłami”. Ograniczenia takie występują w procesie wytwarzania, systemie zarządzania i/lub procesie dystrybucji. Należy podkreślić, iż ograniczenia nie postrzegane są tutaj w sposób niekorzystny, gdyż po prostu stanowią one element rzeczywistości.

30. Organizacja i zarządzanie obsługą produkcji

(Obsługa eksploatacyjna maszyn i urządzeń. Total Productive Maintenance. Obsługa narzędziowa produkcji. Transport i procesy magazynowania w produkcji.)

Teoria ograniczeń ma swoje korzenie w latach 70 XX wieku. Nazywana jest w skrócie TOC- od języka angielskiego Theory Of Constraints. Nie można jej jedynie klasyfikować jako dziedziny wiedzy o zarządzaniu. Twórcą tej teorii był Doktor Eliyahu M. Goldratt. Zastosował on podejście naukowe względem rozwiązania problemu, które doskwiera firmie.

Teoria ograniczeń uwzględnia marnotrawstwo zasobów. Możemy zidentyfikować marnotrawstwo dzięki temu, że ta koncepcja uznaje możliwość wystąpienia takiego zjawiska, będąc w pełni świadomym, że wpływa ono również na zysk przedsiębiorstwa. Teoria ta dostarcza narzędzia, które mogą spowodować ograniczenie lub likwidacje marnotrawstwa.



    1. Pobieranie 0.85 Mb.

      Share with your friends:
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna