Von P. K. Sczepanek


Peinliche Possen um Hindenburg



Pobieranie 1.27 Mb.
Strona20/26
Data29.10.2017
Rozmiar1.27 Mb.
1   ...   16   17   18   19   20   21   22   23   ...   26

Peinliche Possen um Hindenburg

In Düsseldorf Distanzierung von längst erloschener Ehrenbürgerschaft – Initiative in Hamburg für fragwürdige Straßenumbenennung


17.03.13
Von Schleswig bis Garmisch-Partenkirchen überschlagen sich Parteien und Initiativen darin, die Umbenennung von nach Paul von Hindenburg benannten Straßen und Plätzen durchzusetzen. Die Begründung lautet unisono, Hindenburg sei Militarist, Mo­narchist und Anti-Demokrat gewesen. Außerdem habe er Hitler zum Reichskanzler ernannt und so den Weg zur Diktatur freigemacht. Ersteres ist wohl zutreffend, allerdings hat sich Hindenburg trotz seiner Abneigung gegenüber der Republik immer streng auf dem Boden der Verfassung bewegt. Letzteres wiederum war nach der Verfassung unausweichlich. Somit ist der Vorwurf, Hindenburg sei einer der Wegbereiter Hitlers gewesen, historisch unhaltbar.
Geradezu satirische Züge nimmt diese Entsorgung der Geschichte in Düsseldorf an. Hier musste die Linkspartei feststellen, dass ihre Bemühungen, Hindenburg aus dem Straßenbild verschwinden zu lassen, ins Leere liefen. Denn der 1935 so benannte Hindenburgwall hatte bereits 1949 seinen alten Namen Alleestraße zurückerhalten und heißt seit 1963 Heinrich-Heine-Allee. Also nahmen sie sich Hindenburgs im Jahre 1917 verliehene Ehrenbürgerschaft vor. Der Versuch, im Stadtrat die Aberkennung der Ehrenbürgerschaft durchzusetzen, scheiterte jedoch kläglich – allerdings nicht aus politischen, sondern aus formalen Gründen. Denn laut Gemeindeordnung erlischt die Ehrenbürgerwürde automatisch mit dem Tod des Namensgebers. Doch auch mit dieser Blamage geben sich die Hindenburg-Gegner nicht zufrieden. Die SPD will nun beantragen, dass sich das Stadtparlament wenigstens von der vor knapp 80 Jahren erloschene Ehrenbürgerschaft distanziert. Die Zustimmung von Linkspartei und Grünen dürfte sicher sein. Auch die FDP, die gemeinsam mit den Christdemokraten über eine solide Mehrheit verfügt, ist mit im Boot, da sie Hindenburg nicht mehr mit Persönlichkeiten wie Walter Scheel (Ehrenbürger seit 1979) auf einer Liste sehen wolle.
In Hamburg gibt es schon lange Bemühungen, eine Umbenennung der 1925 so benannten Hindenburgstraße im Bezirk Hamburg-Nord zu erreichen. Die Entscheidung über eine Namensänderung liegt beim Senat. Dieser – vor 25 Jahren wie heute sozialdemokratisch – hatte 1988 eine Umbenennung „aus Gründen historischer Kontinuität grundsätzlich“ abgelehnt. Zudem führte er in der Antwort auf eine parlamentarische Anfrage der Grünen aus, Hindenburg sei frei gewählter Reichspräsident gewesen und bei seiner erneuten Kandidatur 1932 von „demokratischen Parteien wie SPD, Zentrum, DDP und DVP“ unterstützt worden. Zwar gäbe es durchaus Anlass zu einer kritischen Bewertung Hindenburgs, doch habe dieser sich „länger als viele andere bürgerliche Politiker einer Regierungsbeteiligung der Nationalsozialisten widersetzt“. Wie aus einer weiteren Senatsantwort von Ende vergangenen Jahres hervorgeht, hält die Landesregierung an ihrer grundsätzlichen Ablehnung fest, da „keine wissenschaftlich fundierten und gesellschaftlich anerkannten Forschungsergebnisse“ vorlägen, die „begründeten Anlass zu erheblichen Zweifeln an der Benennung“ böten. Einer Umbenennung stehen auch die Hamburger „Bestimmungen über die Benennung von Verkehrsflächen“ entgegen. Dort heißt es eindeutig: „Umbenennungen sind nur zur Beseitigung von Unklarheiten (z.B. Verwechslungen, Änderungen des Wegeverlaufs) zulässig.“
Dennoch zeichnet sich im Bezirksparlament eine Mehrheit für eine Umbenennung ab, der der Senat allerdings nicht folgen muss. Neuer Namensgeber soll Otto Wels sein, SPD-Parteivorsitzender und Reichstagsabgeordneter in der Weimarer Republik. Nach den Bestimmungen sollen bei Namensgebern „zunächst Persönlichkeiten der Orts- und Stadtgeschichte“ berück­sichtigt werden, wobei Ausnahmen zulässig sind. Nur wenn entsprechende Namen nicht zur Verfügung stehen, sollten Benennungen nach „allgemein anerkannten Persönlichkeiten“ vorgeschlagen werden. Nun entspricht Wels jedoch weder diesen Kriterien noch hat er politisch und persönlich die weiße Weste, die ihn zu der Lichtgestalt der Sozialdemokratie machen würde, als die er heute in den Geschichtsbüchern hingestellt wird.
Wels, ein entschiedener Gegner der Kommunisten und des linken SPD-Parteiflügels, trug 1930 maßgeblich zum Ende der letzten von einer parlamentarischen Mehrheit getragenen Reichsregierung unter seinem Parteifreund Hermann Müller bei. Dessen Nachfolger Heinrich Brüning ließ er bei der Regierungsbildung im Stich, er untersagte jegliche Verhandlungen der SPD mit der Regierung Kurt von Schleicher und verhinderte nach dem sogenannten Preußenschlag einen Generalstreik. Mit alldem leistete er – mehr noch als man es Hindenburg vorwerfen könnte – dem Erstarken des Nationalsozialismus Vorschub. Wie sehr sich Wels von den sozialdemokratischen Idealen der Freiheit und der internationalen proletarischen Solidarität entfernt hatte, erkennt man daran, dass er keine Einwände gegen Hitlers Pläne zur Aufrüstung und Autarkie hatte. Seine berühmte Rede am 23. März 1933, in der er die Ablehnung des „Ermächtigungsgesetzes“ durch die SPD begründete, war zweifellos eine mutige Intervention für die Demokratie und eine Sternstunde des Parlamentarismus, allerdings war sie nicht geeignet, sein vorangegangenes Versagen zu kompensieren.
Nicht weniger schwer als seine politischen Fehler wiegen seine persönlichen Defizite. Nachdem Wels im Mai 1933 ins Exil gegangen war, wurde über viele Jahre in Parteikreisen kolportiert, er habe sich zuvor die Parteikasse angeeignet. Ein weiterer Beweis für seine mangelnde persönliche Integrität ist sein beschämendes Verhalten im Fall eines durch ihn getöteten Kindes. Dazu gibt es im Sperrbestand des Landesarchivs Berlin eine Akte, die der Berliner Historiker Michael Foedrowitz vor einigen Jahren entdeckte. Danach kam Wels am 21. Januar 1931 in Berlin mit seinem Auto bei einem Überholmanöver auf vereister Fahrbahn wegen überhöhter Geschwindigkeit ins Schleudern, geriet an der Ecke Attilastraße/Schönebergerstraße auf den Gehweg und tötete dort die neunjährige Ursula Riehl. In den polizeilichen Vernehmungen zeigte sich Wels vollkommen uneinsichtig. Obwohl die Schuldfrage eindeutig war, wies er jede Verantwortung von sich und äußerte kein Wort des Bedauerns. Für seine Tat wurde er nie zur Rechenschaft gezogen. Wohl dank seines politischen Einflusses wurde die Sache nicht weiter verfolgt, drang nichts davon an die Öffentlichkeit und verschwand die Akte im „Giftschrank“. Auch die Hamburger Nord-SPD sollte sich fragen, ob Otto Wels unter den geschilderten Umständen vorbildlich und ehrwürdig genug ist, um Hindenburg bei der Benennung einer Straße zu beerben. Jan Heitmann
 (Siehe auch Gastbeitrag S. 8)


Reichswehr Kavallerie ? - Beuthen Schlesien 1929 - Offz.mit Degen KD89 in Kasern:


http://www.ebay.de/itm/Reichswehr-Kavallerie-Beuthen-Schlesien-1929-Offz-mit-Degen-KD89-in-Kasern-/130865422062?pt=Militaria&hash=item1e782fdeee


Breslau Wrocław Kaiser-Wilhelm-Denkmal Ansichtskarte 1917:


http://www.ebay.de/itm/Breslau-Wroc-aw-Kaiser-Wilhelm-Denkmal-Ansichtskarte-1917-/151013617381?pt=Ansichtskarte_Zubeh%C3%B6r&hash=item23291ceee5

http://www.ebay.de/itm/Breslau-Rathaus-Hochhaus-der-Stadtischen-Sparkasse-Wroc-aw-Ansichtskarte-c1928-/151013617392?pt=Ansichtskarte_Zubeh%C3%B6r&hash=item23291ceef0

http://www.ebay.de/itm/Alte-AK-zeitgemase-Feldpostkarte-1915-Wremen-Bremerhaven-m-Batl-stempel-/251246521607?pt=Ansichtskarte_Zubeh%C3%B6r&hash=item3a7f75ad07


Neustadt Oberschlesien, 1910 Turner - Riege


http://www.ebay.de/itm/Neustadt-Oberschlesien-1910-Turner-Riege-/261182820677?pt=Ansichtskarte_Zubeh%C3%B6r&hash=item3ccfb59145

From: "Michal B." <michaltrans@o2.pl> To: "Peter K. Sczepanek" <pksczepanek@gmx.de>

Sent: Friday, March 22, 2013 11:55 AM Subject: Zajímavé
http://poznan.gazeta.pl/poznan/1,36001,13607990,Dziadek_Angeli_Merkel_byl_w_armii_Hallera__Walczyl.html#BoxSlotII3img

Gazeta.pl > Poznań >  Wiadomości Poznań

PL: Dziadek Angeli Merkel był w armii Hallera.

Walczył z Niemcami?



Piotr Bojarski 22.03.2013 , aktualizacja: 22.03.2013 11:48


  • Zobacz zdjęcia (7)

Poznański dziadek Angeli Merkel był hallerczykiem. Walczył prawdopodobnie z Niemcami, a potem z bolszewikami. "Boże, w jak niesamowity sposób zadrwiłeś sobie z PIS-u!" - komentują internauci
Zygmunt Rychlicki i jego żona Denise, emeryci z Osiedla Kosmonautów w Poznaniu, mieli do niedawna sporadyczne kontakty z Niemcami. Owszem, w latach 80. napisali raz list do Templin, do kuzyna Horsta Kasnera, a żona pana Zygmunta była na wczasach w NRD. Na co dzień jednak temat niemieckiej rodziny nie należał do najważniejszych. Nie był też do końca zbadany. Z listu od Horsta wiedzieli, że niemiecki kuzyn ma córkę Angelę, która studiowała chemię. I tyle.

Rychlicki, niegdyś księgowy w dziale zbytu w Cegielskim, przyznaje zresztą, że po niemiecku mówi słabo. - W czasie wojny trochę po niemiecku mówiłem. Trzeba było pójść do sklepu, nie ma cudów - opowiada.

- A pamiętasz, jak za okupacji nauczycielce w szkole odpowiedziałeś? - podpytuje go żona. - Wnuki do dzisiaj się z tego śmieją!

- A tak. Bo mnie nauczycielka zapytała, kim bym chciał być. Chciałem odpowiedzieć, że buchalterem, ale mi się pokręciło i powiedziałem, że chciałbym być "butter". A butter to masło! - Zygmunt Rychlicki ociera rękawem łzy ze śmiechu. - A teraz mi wnuczka mówi: "Nooo, to ładna kostka wyszła!"



To był wuja Stachu!

W ubiegłym tygodniu Rychlicki trafił na czołówki wszystkich chyba polskich gazet i portali internetowych, a także na ekrany telewizji. A wszystko z powodu najnowszej biografii kanclerz Niemiec Angeli Merkel, z której można się dowiedzieć, że jej urodzony w 1896 r. dziadek Ludwik Kaźmierczak był Polakiem i pochodził z Poznania. Był nieślubnym dzieckiem Anny Kaźmierczak, która wyszła potem za Ludwika Rychlickiego.

Dzięki pomocy poznańskich archiwistów dziennikarze w ciągu doby ustalili, że w Poznaniu żyje potomek Anny Kaźmierczak - jej wnuk Zygmunt Rychlicki, rocznik 1934. Zaraz potem przez mieszkanie Rychlickich na trzecim piętrze bloku na Osiedlu Kosmonautów przewinął się tabun mediów. Gospodarze znieśli ten najazd dzielnie, choć nie ukrywali zmęczenia.

- Była sensacja, prawda? Rok temu wyczytałem gdzieś, że ojciec Merkel był pastorem, ale nie tknęło mnie wtedy, żeby sprawdzić w internecie. Gdybym wtedy wrzucił w wyszukiwarkę życiorys pani kanclerz i pojawiłoby się nazwisko Kasner, to wszystko byłoby jasne rok wcześniej! - opowiada Zygmunt Rychlicki. - Wiedzieliśmy, że Horst Kasner miał córkę Angelę, ale nikt dotąd nie kojarzył jej z panią kanclerz.

Z ustaleniem stopnia pokrewieństwa Zygmunta i Angeli jest jednak pewien problem. - Jestem stryjem Angeli Merkel, choć nie pełnym. Bo stryj to brat ojca, a mój ojciec Józef i Ludwik Kaźmierczak byli braćmi przyrodnimi - tłumaczy Zygmunt Kaźmierczak.

Zobacz też: Wuj Angeli Merkel: Byłem zaskoczony, że jestem stryjem pani Merkel (TVN24/x-news)

Kiedy jednak rozrysuje się drzewo rodzin Kaźmierczaków i Rychlickich, widać, że Horst (ojciec Angeli Merkel) i Zygmunt Rychlicki to kuzyni. Zygmunt Rychlicki to zatem kuzyn ojca Angeli Merkel. - Pan Zygmunt Rychlicki może tytułować się wujem pani Angeli, bo to jest określenie bardziej pojemne. Uwzględniając, że ojciec pana Zygmunta i dziadek pani Angeli byli braćmi przyrodnimi, można by nawet zaliczyć go do pociotków - wyjaśnia genealog Leszek Krajkowski.

Pan Zygmunt przyznaje, że do ubiegłego tygodnia o swojej dalszej rodzinie nie wiedział prawie nic. - Moja wiedza kończyła się na dziadku. A rodzina trzymała w tajemnicy, że babcia Anna miała nieślubne dziecko. Nie wiedziałem, że z babci był taki numer! Bo potem, to babci nie szło wyciągnąć z kościoła - śmieje się pan Zygmunt.

Ludwik, przyrodni brat jego ojca, który mieszkał w Berlinie, był dla małego Zygi po prostu "wujem Stachem".

Nieznana karta dziadka Merkel

Na rodzinnych fotografiach widać Ludwika Kaźmierczaka, urodzonego i wychowanego w Poznaniu dziadka pani kanclerz wraz z żoną Margerethe i małym synkiem Horstem (przyszłym ojcem Angeli Merkel). Na jednej z fotografii z 1932 r. - wykonanej prawdopodobnie na Świętym Marcinie - spacerują Ludwik Kasner (w 1930 r. zmienił nazwisko) wraz z matką Anną, przyrodnimi braćmi Janem i Józefem Rychlickimi i Cecylią Rychlicką, żoną Józefa.

O poznańskim dziadku Angeli Merkel wiadomo było tylko, że w 1915 r. w wieku 19 lat został zmobilizowany do armii niemieckiej. Dziś wiemy, że trafił na front zachodni, gdzie albo dostał się do francuskiej niewoli, albo zdezerterował na francuską stronę. Dowód? Zdjęcie (prawdopodobnie z 1919 lub 1920 roku), na którym Ludwik Kaźmierczak stoi obok narzeczonej ubrany w mundur, do złudzenia przypominający błękitny uniform hallerczyków.

- To mundur szeregowca "Błękitnej armii" generała Józefa Hallera - potwierdza Jarosław Łuczak, kierownik Wielkopolskiego Muzeum Wojskowego w Poznaniu.

Po powiększeniu zdjęcia, na kołnierzu munduru Ludwika Kaźmierczaka widać rzymską "jedynkę" wpisaną w trójkąt. - To oznacza, że służył albo w 1. pułku strzelców, albo w 1. pułku artylerii - komentuje Łuczak.

1. pułk strzelców polskich powstał we Francji w styczniu 1918 r. Jeśli dziadek Angeli Merkel był jego żołnierzem, latem 1918 r. musiał walczyć przeciwko Niemcom w Szampanii. Zdjęcie Kaźmierczaka w błękitnym mundurze nie ma żadnego znaku wskazującego, gdzie je wykonano. Niemal na pewno wykonano je jednak w Polsce. Jest bowiem mało prawdopodobne, by po przegranej przez Niemcy wojnie Ludwik Kaźmierczak pozował w Berlinie do zdjęcia, stojąc we francuskim mundurze.

Zdjęcie mogło zostać wykonane wiosną 1919 r. Między kwietniem i czerwcem 1919 r. Hallerczycy przyjechali transportami kolejowymi przez Niemcy do Polski. Przybyli w samą porę - najpierw przyczynili się do sukcesu polskiej ofensywy na froncie ukraińskim, a potem - do odparcia bolszewickiej nawały w 1920 r. Dziadek Angeli Merkel, o ile nie chorował lub nie był ranny (a nic na to nie wskazuje), walczył więc na froncie wojny polsko-bolszewickiej.

Margarethe i Ludwig Kasner (Kaźmierczak), dziadkowie Angeli Merkel (Fot. Łukasz Cynalewski / Agencja Gazeta)












  • Zobacz zdjęcia (7)

Bułki od "swojego"

Po wojnie z bolszewikami Ludwik Kaźmierczak nie wrócił do matki, ojczyma i przyrodnich braci w Poznaniu. Wybrał Berlin, bo stamtąd pochodziła jego niemiecka narzeczona. Zamieszkał tam najpóźniej w 1923 r., bo z tego roku pochodzi kolejne zdjęcie. Stoi na nim w eleganckiej marynarce obok żony Margerethe. Wiadomo, że w stolicy Niemiec został policjantem w dzielnicy Pankow, dosłużył się stopnia komisarza. 6 sierpnia 1926 r. Margerethe urodziła mu syna Horsta Kaźmierczaka, przyszłego ojca Angeli Merkel.

W 1930 r. Ludwik zdecydował się zniemczyć nazwisko Kaźmierczak na Kasner. Czy wynikało to z nacisków jego przełożonych z policji, czy może ze względów praktycznych - nie wiadomo.

Rychliccy utrzymywali kontakty listowne z Ludwikiem Kasnerem, a potem z jego synem Horstem. Odwiedzali się, Ludwik z żoną Margerethe był w okresie międzywojennym w Poznaniu (co widać na zdjęciu z 1931 lub 1932 roku), a ojciec Zygmunta - Józef - gościł w Niemczech u przyrodniego brata Ludwika aż przez trzy miesiące.

Potem wybuchła wojna. Niemieccy okupanci wywieźli wszystkich mężczyzn z rodziny Rychlickich: Józefa na prace przymusowe do Szczecina, a Jana i ojca Ludwika do Zabłocia w Generalnym Gubernatorstwie (tam w 1942 r. zmarł Ludwik Rychlicki). - Pewnie dlatego, że ojciec i brat należeli do "Sokoła" - podejrzewa Zygmunt Rychlicki. W 1941 r. jego babcia Anna Rychlicka wyprowadziła się z Piekar i zamieszkała u kuzynki Heleny Surdyk na Garbarach. Zmarła w 1943 r.

Zygmunt Rychlicki zapamiętał wizytę dziadka Angeli Merkel w okupowanym Poznaniu. Ludwik Kasner przyjechał na pogrzeb swojej matki. Był w cywilu, nie wstydził się swojej polskiej rodziny. - On nie był Niemcem, był swój - podkreśla Rychlicki. - Jak przyjechał, poszedł nam kupić w piekarni bułki z makiem. Bo dla Polaków były wtedy niedostępne.

- Zapamiętał pan ich zapach, smak?

- Wszystko pamiętam. Były doskonałe.

- Ile ich wujek kupił?

- Na pewno kilka.

- A ile pan zjadł?

- Chyba więcej jak jedną.

Ludwik Kasner już nigdy więcej do Poznania nie przyjechał. - Zdaje się, że po wojnie był u niego wujek Janek - przypomina sobie Zygmunt Rychlicki. Jan Rychlicki, brat jego ojca - również księgowy - mieszkał w Szczecinie i korespondował z Horstem Kasnerem do lat 80. - Przed śmiercią Jan był u nas kilka dni i dał nam wtedy adres do Horsta - opowiada żona Zygmunta.

Kiedy Jan zmarł, Horst napisał list do Zygmunta, w którym przedstawił swoją rodzinę. - Wspomniał też o swoich dzieciach. O tym, że jego córka Angela studiuje chemię - przypomina sobie Denise Rychlicka, żona pana Zygmunta. Potem list się zapodział, została jedynie koperta. Odnalazł się kilka dni temu.



Jak Angela przyjedzie, ugościmy!

Zygmunt Rychlicki jest przekonany, że Angela Merkel ma więcej niż jedną czwartą polskiej krwi. W jej rodzinie ze strony matki również byli bowiem Polacy. Niemieckie źródła podają, że pochodząca z Elbląga babcia Angeli Merkel wyszła za Polaka i nazywała się Gertrude Jentzsch. Jej córka Herlind Jentzsch wyszła po wojnie za pastora Kasnera, ojca Angeli Merkel.

Jak Rychliccy oceniają Angelę Merkel jako polityka? - Daje sobie radę - komentuje Zygmunt Rychlicki. - Podziwiam, że ona podjęła się takiej funkcji! - nie ukrywa żona Denise.

- Według "Forbesa" to najbardziej wpływowa kobieta na świecie - podrzucam.

- O kurczę! - Rychlicki trąca lekko żonę. - Zobacz, jak rosnę!

- Chyba wszerz - docina mu Denise.



ZOBACZ TAKŻE



  • Prababcia służąca, dziadek policjant. Poznańscy przodkowie Angeli Merkel

  • Jak fabrykant z Koziej pobił niemiecką konkurencję

  • Piechurzy udawali ułanów. Kurtka ładniejsza i większy prestiż

  • "Zygmunt, to może chodzić o ciebie!". Nie wiedział, że jest stryjem Angeli Merkel

Rychliccy podkreślają, że mieć Angelę Merkel w rodzinie to dla nich zaszczyt, ale do całej sprawy podchodzą z dystansem. - Dzwoniła do mnie siostra żony. Pytała, czy ma mówić teraz do mnie "Jego Eminencjo" - opowiada pan Zygmunt. Czy ujawnione w biografii Merkel fakty traktują jako nowy początek w swoim życiu? - Początek przy końcu życia? Coś za późny ten początek! - śmieje się krewny pani kanclerz.

- To czego się pan teraz spodziewa? Myśli pan, że Angela Merkel zechce tu kiedyś przyjechać? - podpytuję.

- Nie wiem, czy to jest dla niej aż takie ważne. Ona ma na głowie tyle spraw, łącznie z tym kryzysem! Myśli pan, że będzie się teraz dalekimi krewnymi zajmować? Może bardziej zainteresuje to jej brata Marcusa. Czytałem, że on interesuje się historią rodziny.

Rychliccy zgodnie zapewniają, że nie będą zabiegać o widzenie czy rozmowę ze sławną krewniaczką. Gdyby jednak Angela Merkel zechciała ich kiedyś odwiedzić, to oczywiście bardzo się ucieszą i serdecznie ją ugoszczą. - Bo mi się wydaje, że ona jest przychylna Polakom - mówi pan Zygmunt.

Poznańska rodzina Angeli Merkel

Polska praprababcia Angeli Merkel nazywała się Apolonia Kaźmierczak, z domu Bilewicz (1826-1903). Jej córką była Anna z domu Kaźmierczak (prababcia Merkel), która urodziła się zapewne (bo na różnych dokumentach figurują różne daty) 9 lipca 1867 roku w Kunowie (powiat szamotulski). Była wyznania katolickiego, pracowała jako służąca. W 1895 roku pracowała jako służąca w majątku w Arcugowie (wieś pod Gnieznem). Stamtąd przyjechała do Poznania, będąc w ciąży.

17 października 1896 r. w Poznaniu przyszedł na świat Ludwik Kaźmierczak, panieńskie dziecko Anny. Ojcem był Ludwig Wojciechowski, który jednak nie ożenił się z Anną i nie dał tym samym dziecku swojego nazwiska. Anna zamieszkała z synkiem w Poznaniu przy Grabenstrasse 14 mieszkania 56 (dzisiejsza ulica Grobla) - w lokalu należącym do Ludwika Rychlickiego (katolika, urodzonego w 1866 r., pochodzącego spod Berlina). W kamienicy tej mieściły się służbowe mieszkania pracowników pobliskiej gazowni. - Dziadek Ludwik Rychlicki zapalał latarnie gazowe. Drobny był, ale w rodzinie opowiadają, że dwanaście pyz na obiad zjadał - przypomina sobie Zygmunt Rychlicki.

3 czerwca 1901 r., gdy Ludwik Kaźmierczak miał niespełna 5 lat, jego matka Anna wyszła za swojego opiekuna Rychlickiego. Ludwik Kaźmierczak wychowywał się pod opieką matki i swojego ojczyma. Ze związku Anny Kaźmierczak (która przyjęła nazwisko Rychlicka) i Ludwika Rychlickiego urodziła się czwórka dzieci: Józef (1902), Helena (1903), Marianna (1904) i Jan (1906). Córki zmarły jednak w wieku dziecięcym: Helena w 1908 r., a Marianna w 1913 r.

Od 1913 r. rodzina Rychlickich mieszkała w kamienicy na Piekarach (Bäckerstrasse) 5/17. Anna - prababcia Angeli Merkel - wyprowadziła się z Piekar w 1941 r., zmarła dwa lata później. Dziś spoczywa w grobie na cmentarzu górczyńskim razem ze swoją synową Cecylią i wnuczką Elżbietą.

Wdowiec Ludwik Rychlicki zmarł w 1942 r. w Generalnej Guberni. Jan, syn Ludwika mieszkał po wojnie w Szczecinie, zmarł w 1986 r. Józef, drugi syn Ludwika, ożenił się z Cecylią z domu Kociałkowską (zmarł 31 grudnia 1970 r., pochowany został na Junikowie). W 1934 r. urodził się Zygmunt - syn Józefa, a w 1936 r. - córka Elżbieta (zmarła w 1992 r.). Zygmunt - żonaty z Denise - ma córkę Alicję (ur. 1964). Miał też syna Krzysztofa (1962-1991). Zygmunt i Denise Rychliccy mają też czwórkę wnuków: Agnieszkę, Adama, Tomasza i Aleksandrę.



Gazeta.pl  > Poznan  >  Poznan Beiträge

PL: Dziadek Angeli Merkel był w armii Hallera. Walczył z Niemcami?




Pobieranie 1.27 Mb.

Share with your friends:
1   ...   16   17   18   19   20   21   22   23   ...   26




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna
warunków zamówienia
istotnych warunków
przedmiotu zamówienia
wyboru operacji
Specyfikacja istotnych
produktu leczniczego
oceny operacji
rozwoju lokalnego
strategii rozwoju
kierowanego przez
specyfikacja istotnych
Nazwa przedmiotu
Karta oceny
ramach działania
przez społeczno
obszary wiejskie
dofinansowanie projektu
lokalnego kierowanego
Europa inwestująca
Regulamin organizacyjny
przetargu nieograniczonego
kryteria wyboru
Kryteria wyboru
Lokalne kryteria
Zapytanie ofertowe
Informacja prasowa
nazwa produktu
Program nauczania
Instrukcja obsługi
zamówienia publicznego
Komunikat prasowy
programu operacyjnego
udzielenie zamówienia
realizacji operacji
opieki zdrowotnej
przyznanie pomocy
ramach strategii
Karta kwalifikacyjna
oceny zgodno
Specyfikacja techniczna
Instrukcja wypełniania
Wymagania edukacyjne
Regulamin konkursu
lokalnych kryteriów
strategia rozwoju
sprawozdania finansowego
ramach programu
ramach poddziałania
kryteriów wyboru
operacji przez
trybie przetargu