Uniwersytet Warmińsko Mazurski w Olsztynie Wydział Nauk Technicznych



Pobieranie 1.22 Mb.
Strona1/7
Data16.02.2018
Rozmiar1.22 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7


Uniwersytet Warmińsko Mazurski
w Olsztynie



Wydział Nauk Technicznych

Kierunek:
Mechanika i Budowa Maszyn

Przedmiot:

Obróbka skrawaniem i obrabiarki

Temat:
SPRAWDZENIE DIAGRAMU ŁAMANIA WIÓRA

Nazwisko i imię

………………….……..



Grupa

.......





1. Cel ćwiczenia
Celem ćwiczenia jest sprawdzenie diagramu łamania wióra dla obróbki średniej przy zadanych różnych posuwach oraz głębokościach skrawania, podczas toczenia wzdłużnego wyrobów stalowych.

2. Wyposażenie stanowiska

  • Tokarka kłowa uniwersalna TUR 50,

  • Nóż tokarski składany z płytką TNMG 160404,

  • Instrukcja do ćwiczenia.


3. Przebieg ćwiczenia

  • Zapoznanie się z budową i systemem mocowania płytek noża tokarskiego
    PTTNR 2020-16

  • Przeprowadzenie zabiegu toczenia wzdłużnego wałka z różnymi posuwami f i różną głębokością skrawania ap.

  • Odnotowanie przy jakich wartościach ap oraz f nastąpiło oraz nie nastąpiło złamanie wióra.

  • Sprawdzenie otrzymanych wyników z diagramem łamacza wiórów producenta płytki



WYBRANE Zagadnienia teoretyczne

Rodzaje wiórów
Wiór jest to materiał odpadowy powstający w wyniku obróbki skrawaniem [1]. Mechanizm powstawania wióra związany jest z poglądem zakładającym różną prędkość przemieszczania się cząstek materiału w obszarze, w którym zachodzi przekształcanie się materiału obrabianego w wiór.

Cząsteczki dalej oddalone od powierzchni natarcia ostrza będą miały większą prędkość w kierunku ruchu niż cząsteczki bliżej położone powierzchni styku ostrza z wiórem. Powoduje to nadanie materiałowi odpadowemu kształt zbliżony do elipsy. W zależności od materiału obrabianego i warunków skrawania otrzymamy bardzo różnorodne rodzaje i kształty wiórów, można zatem sklasyfikować je następująco:



  • Wiór elementowy (odpryskowy) – występuje przy obróbce materiałów mało plastycznych, kruchych jak np.: żeliwo szare lub twardy brąz. Materiał ulega pękaniu wzdłuż powierzchni łupania (powierzchni ścinania).

  • Wiór schodkowy (segmentowy) – występuje podczas obróbki materiałów twardych o słabej przewodności cieplnej, jak stale wysokostopowe. Posiada wyraźnie zarysowaną linie zgniotu – linie wyciągniętych włókien, zakrzywione mocno od strony powierzchni spływu wióra. Ścinanie materiału następuje gwałtownie w zlokalizowanych płaszczyznach bez wymiany ciepła z otoczeniem, co powoduje powstawanie wysokich temperatur w strefie ścinania i mięknięcie materiału. Powstawaniu wióra schodkowego towarzyszą duże wahania sił skrawania. Wiór zajmuje więcej miejsca niż elementowy jednak nie jest ciężki do usunięcia. Wióry ciągłe (jednolite) – powstają podczas skrawania materiałów o niższej granicy plastyczności przy dużych prędkościach, jak stal , mosiądz lub aluminium. Powierzchnia spływu wióra jest gładka, prawie o lustrzanym połysku, powierzchnia zewnętrzna pomarszczona i nierówna. Na skutek silnego tarcia o ostrze wiór będzie mocno zakrzywiony.

  • Wióry ciągłe (wstęgowe) – powstają podczas skrawania materiałów o niższej granicy plastyczności przy dużych prędkościach, jak stal , mosiądz lub aluminium. Powierzchnia spływu wióra jest gładka, prawie o lustrzanym połysku, powierzchnia zewnętrzna pomarszczona i nierówna. Na skutek silnego tarcia o ostrze, wiór będzie mocno zakrzywiony.

Za najbardziej korzystne postacie wiórów uważa się wióry odpryskowe (otrzymywane przy obróbce materiałów kruchych, np. żeliwa) oraz segmentowe (obróbka materiałów o średniej twardości ze średnimi prędkościami skrawania). Wióry te (rys. 1) jest łatwo usunąć z przestrzeni skrawania i łatwo magazynować. Wióry wstęgowe często oplatają się wokół narzędzi i elementów obrabiarki. Grozi to wtedy okaleczeniem operatora lub awarią obrabiarki. Szczególnie jest to niedopuszczalne przy obróbce automatycznej bez stałego dozoru. W zasadzie stosując odpowiednie parametry skrawania i odpowiednią geometrię ostrzy noży można uzyskać wióry odpryskowe lub segmentowe.




Rys. 1. Podstawowe postacie wiórów: a) odpryskowy, b) schodkowy (segmentowy), c) wstęgowy

Bardziej szczegółową klasyfikację wiórów podaje norma PN-ISO 3685:1995 - rys. 2.




Rys. 2. Klasyfikacja kształtów wiórów wg PN-ISO 3685:1995.


Pobieranie 1.22 Mb.

Share with your friends:
  1   2   3   4   5   6   7




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna