Spis treśCI



Pobieranie 3.1 Mb.
Strona39/41
Data25.10.2017
Rozmiar3.1 Mb.
1   ...   33   34   35   36   37   38   39   40   41

Cel kursu: Zapoznanie z wymaganiami (pokarmowe, wodne itp.) roślin, przygotowaniem gleby i podłoży oraz nawożeniem w uprawie poszczególnych grup roślin ozdobnych.

Tematyka: Przygotowywanie terenu, gleby i podłoży do uprawy roślin w różnych technologiach uprawy. Wymagania nawozowe i zasady nawożenia roślin ozdobnych z uwzględnieniem wpływu na środowisko. Ustalanie potrzeb nawozowych oraz techniki nawożenia poszczególnych grup roślin (trawy, drzewa i krzewy, rośliny jednoroczne, dwuletnie, byliny i rośliny uprawiane na kwiat cięty) w różnych warunkach i sposobach uprawy.

Kryteria oceny: samodzielne przygotowanie programu nawożenia dla wybranej rośliny i wyników analizy podłoża, końcowy sprawdzian pisemny

Forma zakończenia: zaliczenie


Szczegółowy konspekt przedmiotu

Tematyka wykładów

Godziny

Ogólne zasady nawożenia roślin ozdobnych uprawianych w gruncie i pod osłonami (odkwaszanie i zakwaszanie podłoży, ogólne stężenie soli w podłożu, pobieranie prób podłoży i materiału roślinnego, diagnostyka, wymagania pokarmowe i potrzeby nawozowe, nawożenie organiczne i mineralne, nawożenie podstawowe i pogłówne).

3

Ziemie pomocnicze, materiały organiczne, mineralne i syntetyczne wykorzystywane w uprawie roślin ozdobnych, dobór zgodnie z wymaganiami roślin i przygotowanie do uprawy.

3

Tradycyjne i zamknięte systemy uprawy roślin ozdobnych (uprawy prowadzone w gruncie, na parapetach, stołach i podłogach zalewowych, matach podsiąkowych, uprawy rynnowe, hydroponiczne, NFT, aeroponika).

2

Nawożenie trawników (przygotowanie terenu i gleby pod trawnik, uprawki, nawożenie organiczne i mineralne, nawożenie pogłówne).

1

Nawożenie w ogrodach na dachach (podłoża i fertygacja).

1

Nawożenie drzew i krzewów ozdobnych w szkółkach oraz na miejscach stałych (przygotowanie gleby w szkółkach gruntowych, płodozmian, następstwo roślin, odczyn, stężenie soli w podłożach, nawożenie organiczne i mineralne, nawozy o spowolnionym działaniu, techniki nawożenia, wymagania pokarmowe i nawozowe, przygotowanie miejsc stałych do sadzenia).

3

Nawożenie roślin jednorocznych i dwuletnich (odczyn podłoża, wymagania roślin, oraz nawożenie rozsady roślin rabatowych i balkonowych przygotowywanych pod osłonami).

2

Nawożenie bylin w szkółkach, na miejscach stałych (m.in. kwietniki, ogródki skalne i wodne) oraz plantacjach produkcyjnych z przeznaczeniem na cebule, bulwy, nasiona (uprawa w szkółkach gruntowych i kontenerowych, przygotowanie gleby, płodozmian, nawożenie podstawowe i pogłówne, schematy nawożenia, nawożenie mieczyka, lilii, kosaćca cebulowego, narcyza i tulipana).

2

Różne podłoża, jak np. wełna mineralna, włókno kokosowe, keramzyt, gąbka poliuretanowa, i różne systemy uprawy, wymagania pokarmowe i nawozowe roślin, objawy niedoboru i nadmiaru składników mineralnych, nawożenie podstawowe i pogłówne, nawożenie organiczne i mineralne, stosowanie nawozów o spowolnionym działaniu, standardowe pożywki, programy nawożenia, dokarmianie dwutlenkiem węgla:

- w uprawie róży (produkcja podkładek, uprawa polowa i pod osłonami na kwiat cięty).



1

- w uprawie złocienia.

1

- w uprawie gerbery.

1

- w uprawie goździka.

1

- w uprawie anturium.

1

- w uprawie frezji.

1

- w uprawie storczyków.

1

RAZEM__24'>RAZEM

24




Tematyka ćwiczeń

Godziny

Metody ustalania potrzeb nawożenia w uprawie roślin ozdobnych.

1

Interpretacja wyników analizy podłoża i opracowywanie zaleceń nawozowych.

2

Zapoznanie z nowoczesnymi technologiami produkcji roślin ozdobnych (stoły zalewowe) - zwiedzanie gospodarstwa ogrodniczego (Specjalistyczne Gospodarstwo Ogrodnicze A. Niemczewski, Zielonki)

3

RAZEM

6

Literatura podstawowa:



  1. Bartosiewicz A. 1977. Urządzenie terenów zieleni. WSiP, Warszawa.

  2. Chmiel H. 2002. Uprawa roślin ozdobnych. PWRiL, Warszawa.

  3. Strojny Z. 1993. Nawożenie roślin ozdobnych pod osłonami. Skierniewice.

  4. Terpiński Z. 1984. Szkółkarstwo ozdobne. PWRiL, Warszawa.

Literatura uzupełniająca:

  1. Publikacje naukowe i popularno-naukowe polskie i zagraniczne

Tytuł przedmiotu: Ochrona i rekultywacja gleb (Soil protection and reclamation)

Prowadzący: dr inż. Agnieszka Lis-Krzyścin

Katedra, Zakład: Katedra Uprawy Roli i Nawożenia Roślin Ogrodniczych

Wymiar godzin: 20 w./10 ćw.

Rodzaj zajęć: wykłady, ćwiczenia laboratoryjne, ćwiczenia terenowe

Status zajęć: studia I stopnia, przedmiot kierunkowy do wyboru dla studentów specjalności Ogrodnictwo z marketingiem, Agroekologia i ochrona roślin oraz Bioinżynieria w ogrodnictwie



Semestry:

I

II

III

IV

V

VI

VII

Godziny:



















20/10

Punkty ECTS:



















2

Cel kursu: Zapoznanie z problemami dotyczącymi utrzymania zdolności produkcyjnej gleb, ich degradacji a także odtwarzania środowiska glebowego.

Tematyka: Zwiększenie urodzajności gleb zabiegami melioracyjnymi, agromelioracyjnymi. Zmęczenie gleby. Metody zwiększania kompleksu sorpcyjnego gleb, poprawa stosunków wodnych zróżnicowanymi technologiami w zależności od przeznaczenia terenu. Ogólne zasady rekultywacji terenów zdegradowanych – aspekt prawny, klasyfikacje terenów zdegradowanych. Fizyczne i chemiczne procesy zachodzące przy tworzeniu gleb na terenach zdegradowanych. Biotechniczne zabiegi związane z rekultywacją terenów zdegradowanych i odtwarzanie ich zdolności produkcyjnych w kierunku kształtowania środowiska z korzyścią dla człowieka np. terenów zieleni, tereny poprzemysłowe.

Kryteria oceny: samodzielne opracowanie planu rekultywacji lub optymalizacji urodzajności gleby, końcowy sprawdzian pisemny

Forma zakończenia: zaliczenie




Szczegółowy konspekt przedmiotu

Tematyka wykładów

Godziny

Funkcje gleby: produkcyjne, sanitarne, magazynowania i zasilania, estetyczno-krajobrazowe. Charakterystyka zabiegów zwiększających urodzajność gleb: zabiegi melioracyjne, agromelioracyjne, fitoremediacyjne.

2

Metody zwiększające urodzajność gleb lekkich i ciężkich: Wzbogacanie gleb w koloidy organiczne i mineralne oraz zwiększanie poziomu próchnicznego, regulacje odczynu. Poprawa stosunków wodnych poprzez melioracje lub zastosowanie zróżnicowanych technologii nawadniania w zależności od użytkowania terenu.

1

Zjawiska degradacyjne w przyrodzie. Oczyszczanie ścieków przez ich rolnicze wykorzystanie, klasy czystości wód powierzchniowych i sposoby zapobiegania zanieczyszczeniom.

2

Degradacja gleb, ich ochrona i rekultywacja. Degradacja gleb wywołana przez czynniki naturalne i w trakcie użytkowania rolniczego. Degradacja wywołana tzw. zmęczeniem gleb. Degradacja gleb spowodowana związkami chemicznymi i substancjami toksycznymi. Ubytki gleb w wyniku wyłączenia z produkcji rolniczej.

4

Ogólne zasady rekultywacji terenów zdegradowanych: Wiadomości wprowadzające, podstawy prawne. Klasyfikacja terenów zdegradowanych.

2

Fizyczne i chemiczne procesy zachodzące przy tworzeniu gleb na terenach zdegradowanych.

1

Biotechniczne zabiegi rekultywacyjne terenów zdegradowanych: Faza rekultywacji przygotowawczej. Faza rekultywacji technicznej. Faza rekultywacji szczegółowej czyli biologicznej. Rekultywacja terenów zdegradowanych przez kopalnictwo węgla, rud i torfu oraz zakłady przemysłowe.

2

Rekultywacja terenów zdegradowanych przez imisję zanieczyszczeń chemicznych: Wpływ zakładów produkcyjnych i motoryzacji na środowisko glebowe. Toksyczne oddziaływanie zanieczyszczeń chemicznych na glebę. Formy chemicznej degradacji gleb i sposoby rekultywacji.

2

Odtworzenie zdolności produkcyjnej gleb zdegradowanych przez najczęściej występujące czynniki degradacji i kształtowania środowiska w kierunku korzystnym dla człowieka.

2

Zagospodarowanie odpadów komunalnych i przemysłowych w rolnictwie.

2

RAZEM__10'>RAZEM__20'>RAZEM

20




Tematyka ćwiczeń

Godziny

Opracowanie fragmentu mapy sozologicznej i części opisowej dotyczącej wody, powietrza i gleby (studium glebowe).

6

Opracowanie planu rekultywacji lub optymalizacji urodzajności gleb.

2

Wycieczka do kompostowni miejskiej (Zastosowanie teorii w praktyce – zapoznanie z utylizacją odpadów komunalnych w Krakowie).

2

RAZEM

10

Literatura:



  1. Maciak F.1996. Ochrona i rekultywacja środowiska. Wydawnictwo SGGW.

  2. Ilnicki P. 2004. Polskie rolnictwo a ochrona środowiska. Wydawnictwo AR w Poznaniu.

  3. Kowalik S. 2007. Zagadnienia z gleboznawstwa. Dla studentów inżynierii środowiska. AGH Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne

Tytuł przedmiotu: Warzywnictwo w terenach podgórskich



(Vegetable crops in submontaine regions)

Prowadzący: prof. dr hab. Stanisław Cebula

Katedra: Warzywnictwa z Ekonomiką Ogrodnictwa

Wymiar godzin: 20 w./10 ćw.

Rodzaj zajęć: wykłady, ćwiczenia terenowe

Status zajęć: studia I stopnia, przedmiot kierunkowy do wyboru dla studentów specjalności Ogrodnictwo z marketingiem



Semestry:

I

II

III

IV

V

VI

VII

Godziny:
















20/10




Punkty ECTS:
















2




Cel kursu: zapoznanie studentów ze specyficznymi uwarunkowaniami przyrodniczymi i społeczno-ekonomicznymi produkcji warzywniczej w terenach podgórskich z uwzględnieniem zaleceń w zakresie technologii uprawy wybranych gatunków warzyw polowych i pod osłonami.

Tematyka: Charakterystyka regionu podgórskiego, jego odrębność na tle innych obszarów, specyfika uprawy warzyw w tym rejonie.

Kryteria oceny: udział w ćwiczeniach terenowych, końcowe sprawdzian pisemny

Forma zakończenia: zaliczenie


Szczegółowy konspekt przedmiotu

Tematyka wykładów

Godziny

Charakterystyka regionu podgórskiego

2

Przyrodnicze podstawy produkcji warzyw w terenach podgórskich

4

Uwarunkowania społeczno-ekonomiczne rozwoju warzywnictwa w terenach podgórskich

4

Specyfika uprawy warzyw polowych i pod osłonami w tym rejonie

3

Omówienie gatunków i odmian warzyw przydatnych dla tych warunków

3

Zalecenia uprawowe z uwzględnieniem odrębności tych terenów w zakresie podstawowych czynników wzrostu i rozwoju roślin warzywnych (dostosowanie do warunków klimatycznych i glebowych, terminy uprawy, zabiegi pielęgnacyjne)

4

RAZEM

20




Tematyka ćwiczeń

Godziny

Ćwiczenia terenowe – wyjazd do omawianego obszaru celem zapoznania się z problemami produkcji w wybranych gospodarstwach warzywniczych. Zapoznanie się ze specjalistycznymi maszynami i urządzeniami do produkcji w terenach podgórskich.

10

RAZEM

10

Literatura:



  1. Artykuły w Problemach Zagospodarowania Ziem Górskich PAN.

  2. Publikacje z zakresu problematyki podgórskiej prowadzącego przedmiot.

Tytuł przedmiotu: Zielarstwo (Herbs, spices and medicinal plants)

Prowadzący: dr hab. Ewa Capecka, dr hab. Edward Kunicki, prof. UR

Katedra, zakład: Katedra Warzywnictwa z Ekonomiką Ogrodnictwa

Wymiar godzin: 15 w./15 ćw.

Rodzaj zajęć: wykłady, ćw. laboratoryjne

Status zajęć: studia I stopnia, przedmiot kierunkowy do wyboru dla studentów specjalności Agroekologia i ochrona roślin (sem. III) oraz Bioinżynieria w ogrodnictwie (sem. V)



Semestry:

I

II

III

IV

V

VI

VII

Godziny:







15/15




15/15







Punkty ECTS:







2




2







Cel kursu: Zapoznanie z podstawowymi gatunkami roślin i surowcami wykorzystywanymi w zielarstwie i ogrodnictwie ozdobnym. Omówienie związków biologicznie czynnych występujących w roślinach pod kątem ich wykorzystania w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym, kosmetycznym i w lecznictwie.

Tematyka: Wiadomości ogólne dotyczące roślin zielarskich jako odrębnej grupy roślin użytkowych. Prezentacja ważniejszych gatunków roślin zielarskich, ich biologia i znaczenie w ogrodach oraz lecznictwie, przemyśle spożywczym i gospodarstwie domowym

Kryteria oceny: cykliczne sprawdziany pisemne

Forma zakończenia: zaliczenie


Szczegółowy konspekt przedmiotu

Tematyka wykładów

Godziny

Wprowadzenie do przedmiotu. Definicja roślin zielarskich i substancji swoistych. Kryteria podziału surowców zielarskich. Postacie leku roślinnego

2

Charakterystyka, występowanie, właściwości, wykorzystanie głównych roślinnych substancji swoistych:




1. olejki eteryczne i związki siarkowe

4

2. związki gorzkie, śluzy roślinne, antranoidy

2

3. saponiny, garbniki

2

4. flawonoidy, karotenoidy oraz mniej powszechne barwniki roślinne

3

Rośliny zawierające substancje silnie działające

2

RAZEM

15




Tematyka ćwiczeń

Godziny

Rośliny olejkodajne z rodziny jasnotowatych

2

Rośliny olejkodajne rodziny selerowatych

2

Rośliny olejkodajne z rodziny astrowatych

1

Rośliny zawierające glukozynolany i olejki czosnkowe

1

Rośliny dostarczające przypraw egzotycznych

2

Rośliny zawierające związki gorzkie, śluzy, antranoidy

2

Rośliny zawierające saponiny i garbniki

2

Rośliny zawierające związki należące do barwników roślinnych

3

RAZEM

15

Literatura:



  1. Kohlmünzer S. 1993. Farmakognozja, PZWL, Warszawa.

  2. Rumińska A. Ożarowski A. 1990. Leksykon roślin leczniczych. PWRiL, Warszawa 1990.

  3. Senderski M.E. 2004. Prawie wszystko o ziołach. Wyd. M.E. Senderski, Podkowa Leśna.

  4. Strzelecka H., Kowalski J. (red.) 2000. Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa. PWN, Warszawa.

Tytuł przedmiotu: Polimery w ogrodnictwie


Pobieranie 3.1 Mb.

Share with your friends:
1   ...   33   34   35   36   37   38   39   40   41




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna