Rozporządzenie komisji (WE) nr 2042/2003


SEKCJA A WYMAGANIA TECHNICZNE PODCZĘŚĆ A PRZEPISY OGÓLNE



Pobieranie 3.1 Mb.
Strona3/39
Data30.10.2017
Rozmiar3.1 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   39

SEKCJA A


WYMAGANIA TECHNICZNE
PODCZĘŚĆ A

PRZEPISY OGÓLNE




M.A.101 Zakres

Niniejsza sekcja ustanawia środki, jakie mają zostać przyjęte w celu zapewnienia utrzymania zdatności do lotu, włącznie z obsługą techniczną. Określa ona ponadto warunki, jakie muszą spełnić osoby lub instytucje zaangażowane w zarządzanie nieprzerwaną zdatnością do lotu.


PODCZĘŚĆ B

ODPOWIEDZIALNOŚĆ

M.A.201 Odpowiedzialność

a) Właściciel odpowiada za nieprzerwaną zdatność do lotu statku powietrznego oraz zapewnia, że żaden lot się nie odbędzie, o ile:


1. samolot nie jest utrzymywany w stanie zdatności do lotu, oraz;
2. całe wyposażenie eksploatacyjne i awaryjne nie jest prawidłowo zamontowane i zdatne do użytku lub wyraźnie zidentyfikowane jako niezdatne do użytku, oraz;
3. certyfikat zdatności do lotu nie jest ważny, oraz;
4. obsługa techniczna statku nie jest prowadzona zgodnie z zatwierdzonym programem obsługi, określonym w pkt M.A.302.
b) W stosunku do statku powietrznego w leasingu, odpowiedzialność przenoszona jest z właściciela na korzystającego, jeżeli korzystający jest:
1. określony w dokumencie rejestracyjnym, lub;
2. wyszczególniony w umowie leasingu.
W przypadku odniesienia w niniejszej części do „właściciela”, termin ten oznacza w zależności od zastosowania właściciela lub korzystającego.
c) Każda osoba lub instytucja prowadząca obsługę techniczną odpowiada za wykonane zadania.
d) Pilot dowodzący, lub w przypadku lotniczych przewozów handlowych, przewoźnik, odpowiada za pomyślne zakończenie kontroli przed startem. Kontrola ta musi zostać przeprowadzona przez pilota lub inną uprawnioną osobę. Nie musi jej jednak dokonywać uprawniona instytucja obsługi technicznej ani personel certyfikujący, określony w części 66.
e) W celu wypełnienia obowiązków nałożonych przepisami lit. a), właściciel statku powietrznego może zlecić zadania związane z zapewnieniem nieprzerwanej zdatności do lotu uprawnionej instytucji zarządzającej nieprzerwaną zdatnością do lotu, określonej w części M sekcja A podczęść G (zwanej dalej instytucją zarządzającą nieprzerwaną zdatnością do lotu) zgodnie z dodatkiem I. Wówczas odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie tych zadań przyjmuje instytucja zarządzająca nieprzerwaną zdatnością do lotu.
f) W przypadku dużych samolotów, w celu wypełnienia obowiązków nałożonych przepisami lit. a), właściciel statku powietrznego zapewnia, że zadania związane z zapewnieniem nieprzerwanej zdatności do lotu są wykonywane przez uprawnioną instytucję zarządzającą nieprzerwaną zdatnością do lotu. Podpisywana jest pisemna umowa zgodnie z dodatkiem I. Wówczas odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie tych zadań przyjmuje instytucja zarządzająca nieprzerwaną zdatnością do lotu.
g) Obsługa techniczna dużych statków powietrznych, statków eksploatowanych w lotniczych przewozach handlowych i podzespołów prowadzi uprawniona instytucja obsługi technicznej, określona w części 145.
h) W przypadku lotniczych przewozów handlowych, przewoźnik odpowiada za utrzymanie nieprzerwanej zdatności do lotu statku powietrznego, który eksploatuje, oraz:
1. uzyskuje zezwolenie, stanowiące część certyfikatu przewoźnika lotniczego wydawanego przez właściwy organ, na podstawie przepisów części M sekcja A podczęść G, dla eksploatowanego przez siebie statku powietrznego; oraz
2. uzyskuje zezwolenie zgodnie z przepisami części 145 lub zawiera umowę z taką instytucją; oraz
3. zapewnia przestrzeganie przepisów lit. a).
i) Jeżeli Państwo Członkowskie żąda od przewoźnika posiadania certyfikatu w związku z jego działalnością eksploatacyjną, inną niż lotnicze przewozy handlowe, przewoźnik ten:
1. uzyskuje odpowiednie zezwolenie, na podstawie przepisów części M sekcja A podczęść G, na zarządzanie nieprzerwaną zdatnością do lotu eksploatowanego przez siebie statku powietrznego lub zleca je takiej instytucji;
2. uzyskuje odpowiednie zezwolenie zgodnie z przepisami części M. sekcja A podczęść F lub części 145, względnie zawiera umowę z takimi instytucjami; oraz
3. zapewnia przestrzeganie przepisów lit. a).
j) Właściciel/przewoźnik odpowiada za zapewnienie dostępu właściwemu organowi do instytucji/statku powietrznego w celu stwierdzenia zachowania zgodności z przepisami niniejszej części.

M.A.202 Sprawozdania dotyczące zdarzeń

a) Każda osoba lub instytucja odpowiedzialna na podstawie przepisów pkt M.A.201 składa sprawozdania Państwu rejestracji, instytucjom odpowiedzialnym za projekt typu lub dodatkowy projekt typu oraz w miarę potrzeb, Państwu Członkowskiemu przewoźnika, na temat wystąpienia takiego stanu statku powietrznego lub jego podzespołu, który poważnie zagraża bezpieczeństwu lotu.


b) Sprawozdania są składane w sposób określony przez Agencję i zawierają wszelkie stosowne informacje o wystąpieniu takiego stanu, znane osobie lub instytucji.
c) W przypadku gdy osoba lub instytucja zajmująca się obsługą statku powietrznego zawarła umowę na obsługę techniczną z właścicielem lub przewoźnikiem, składa ona sprawozdania także właścicielowi, przewoźnikowi lub instytucji zarządzającej nieprzerwaną zdatnością do lotu o każdym takim stanie dotyczącym samolotu, lub jego podzespołu, tego właściciela lub przewoźnika.
d) Sprawozdania składane są w jak najkrótszym terminie, ale w każdym przypadku w ciągu 72 godzin od chwili zidentyfikowania przez osobę lub instytucję stanu, do którego sprawozdanie się odnosi.
PODCZĘŚĆ C

NIEPRZERWANA ZDATNOŚĆ DO LOTU




M.A.301 Zadania zapewniania nieprzerwanej zdatności do lotu

Nieprzerwana zdatność do lotu statku powietrznego i zdatność do użytku wyposażenia eksploatacyjnego, jak i awaryjnego zapewniania jest poprzez:


1. wykonanie kontroli przed startem;
2. naprawę zgodnie z urzędowo uznaną normą każdej usterki i uszkodzenia mających wpływ na bezpieczeństwo użytkowania, przy uwzględnieniu, w odniesieniu do wszystkich dużych statków lub statków powietrznych eksploatowanych w lotniczych przewozach handlowych, wykazu minimalnego wyposażenia oraz, gdzie stosowne dla danego typu statku powietrznego, wykazu odstępstw od określonego zestawu wyposażenia;
3. wykonanie całości obsługi technicznej, zgodnie z zatwierdzonym programem obsługi statku powietrznego na podstawie pkt M.A.302;
4. w odniesieniu do wszystkich dużych statków i statków eksploatowanych w lotniczych przewozach handlowych, analizę zatwierdzonego programu obsługi technicznej zgodnie z pkt M.A.302;
5. gdzie stosowne, realizację:
(i) wytycznych dotyczących zdatności do lotu,
(ii) operacyjnych wytycznych mających wpływ na nieprzerwaną zdatność do lotu,
(iii) wymagania dotyczącego nieprzerwanej zdatności do lotu ustanowionego przez Agencję,
(iv) środków nakazanych przez właściwy organ jako bezpośrednie przeciwdziałanie problemowi w zakresie bezpieczeństwa;
6. przeprowadzanie modyfikacji i napraw zgodnie z przepisami pkt M.A.304;
7. w przypadku nieobowiązkowych modyfikacji i/lub kontroli, w odniesieniu do dużych statków powietrznych lub statków powietrznych eksploatowanych w lotniczych przewozach handlowych, ustanowienie polityki wprowadzania ich w życie;
8. w razie potrzeb przeprowadzanie obsługowych lotów kontrolnych.

M.A.302 Program obsługi technicznej

a) Każdy statek powietrzny jest objęty obsługą techniczną zgodnie z programem obsługi technicznej zatwierdzonym przez właściwy organ, podlegającym okresowej ocenie i odpowiednio zmienianym.


b) Program obsługi technicznej i wszelkie jego dalsze zmiany są zatwierdzane przez właściwy organ.
c) Program obsługi technicznej musi wykazywać zgodność z:
1. instrukcjami w zakresie nieprzerwanej zdatności do lotu wydanymi przez posiadaczy certyfikatu typu lub dodatkowego certyfikatu typu oraz innej instytucji publikującej takie dane zgodnie z przepisami części 21, lub
2. instrukcjami wydanymi przez właściwy organ, jeżeli różnią się one od tych ujętych w pkt 1 bądź w przypadku braku szczególnych zaleceń, lub
3. instrukcjami określonymi przez właściciela lub przewoźnika, zatwierdzonymi przez właściwy organ, jeśli różnią się one od zaleceń ujętych w pkt 1 i 2.
d) Program obsługi technicznej zawiera informacje szczegółowe, w tym także częstotliwość, na temat całości obsługi jaka ma być przeprowadzana, włącznie ze specjalnymi zadaniami związanymi ze szczególnym rodzajem eksploatacji. Program musi obejmować program zapewniania wiarygodności w przypadku gdy program obsługi jest oparty:
1. na procedurze grupy kierującej obsługą techniczną, lub;
2. głównie na monitorowaniu stanów zagrożeń.
e) W przypadku gdy nieprzerwaną zdatnością do lotu zarządza instytucja określona w części M sekcja A podczęść G, program obsługi technicznej i jego zmiany mogą być zatwierdzane przy użyciu procedury programu obsługi technicznej, ustanowionej przez taką instytucję (zwane dalej zatwierdzeniem pośrednim).

M.A.303 Wytyczne dotyczące zdatności do lotu

O ile Agencja nie ustali inaczej, wszelkie stosowane wytyczne dotyczące zdatności do lotu muszą być realizowane w ramach wymagań wspomnianych wytycznych dotyczących zdatności do lotu.



M.A.304 Dane odnoszące się do modyfikacji i napraw

Uszkodzenia są oceniane, a modyfikacje i naprawy przeprowadzane, z wykorzystaniem danych zatwierdzonych przez Agencję lub, gdzie właściwe, uprawnioną instytucję projektową zgodnie z przepisami części 21.


M.A.305 System dokumentacji nieprzerwanej zdatności do lotu statku powietrznego
a) Po zakończeniu każdej obsługi technicznej do dokumentacji nieprzerwanej zdatności do lotu dołączany jest związany z tym certyfikat dopuszczenia do eksploatacji zgodnie pkt M.A.801. Każdorazowo dokumentację uzupełnia się jak najszybciej, w żadnym razie nie później niż w ciągu 30 dni po przeprowadzeniu czynności obsługowych.
b) Dokumentacja nieprzerwanej zdatności do lotu statku powietrznego składa się odpowiednio z dziennika pokładowego statku powietrznego, rejestru pracy silników lub kart rejestracyjnych zespołów silnikowych, rejestru pracy śmigieł i kart rejestrujących dla wszystkich urządzeń o ograniczonej żywotności oraz rejestru technicznego przewoźnika.
c) Do dziennika pokładowego statku powietrznego wprowadza się typ statku powietrznego i jego znak rejestracyjny, datę, odpowiednio, wraz z łącznym czasem lotu i/lub liczbą cykli lotów i/lub lądowań.
d) Dokumentacja zdatności do lotu statku powietrznego zawiera bieżące informacje o:
1. statusie wytycznych dotyczących zdatności do lotu i środków nakazanych przez właściwy organ jako bezpośrednie przeciwdziałanie problemowi w zakresie bezpieczeństwa;
2. stanie modyfikacji i napraw;
3. statusie zgodności z programem obsługi technicznej;
4. stanie podzespołów o ograniczonej żywotności;
5. masie i wyważeniu statku powietrznego;
6. planowanej obsługi technicznej.
e) W uzupełnieniu do dokumentu dopuszczenia do eksploatacji formularza 1 EASA lub równoważnego, do odpowiedniego rejestru pracy silnika lub śmigła, karty rejestracyjnej zespołu silnikowego lub podzespołu o ograniczonej żywotności dołącza się następujące informacje:
1. identyfikacja podzespołu, oraz;
2. typ, numer seryjny i wpis do rejestru statku powietrznego, do którego określony podzespół jest instalowany, z odniesieniem do montażu i demontażu podzespołu, oraz;
3. odpowiednio zsumowany całkowity czas lub całkowita liczba cykli lotów i/lub lądowań bądź dni kalendarzowe lotów przypadające na dany podzespół, oraz;
4. bieżące informacje objęte lit. d) mające zastosowanie do podzespołu.
f) Osoba odpowiedzialna za zarządzanie zadaniami zapewnienia nieprzerwanej zdatności do lotu na podstawie części M sekcja A podczęść B kontroluje dokumentację, jak określono w przepisach niniejszego akapitu i na żądanie przedstawia ją właściwemu organowi.
g) Wszystkie dane dołączane do dokumentacji nieprzerwanej zdatności do lotu muszą być zrozumiałe i dokładne. W przypadku gdy zachodzi konieczność skorygowania wprowadzonych danych, należy tego dokonać w sposób, który wyraźnie pokazuje, jakie były pierwotne dane.
h) Właściciel lub przewoźnik zapewnia, że zostanie stworzony system do przechowywania następujących danych w określonym okresie:
1. cała szczegółowa dokumentacja dotycząca obsługi technicznej statku powietrznego i wszystkich podzespołów o ograniczonej żywotności w nim instalowanych, przez co najmniej 24 miesiące po ostatecznym wycofaniu statku powietrznego lub podzespołu z eksploatacji, oraz;
2. całkowity czas i łączna liczba cykli lotu odbytych odpowiednio przez statek powietrzny i wszystkie podzespoły o ograniczonej żywotności, przez co najmniej 12 miesięcy po wycofaniu samolotu lub podzespołu z eksploatacji, oraz;
3. czas i cykle lotów odpowiednio, od czasu ostatnio przeprowadzonej regularnej obsługi technicznej podzespołu o ograniczonej żywotności, przynajmniej do momentu zastąpienia jej innego rodzaju regularną obsługą techniczną podzespołu o równoważnym zakresie prac i szczegółowości, oraz;
4. obecny status zgodności z programem obsługi technicznej, tak aby można było ustalić zgodność z zatwierdzonym programem obsługi technicznej statku powietrznego, przynajmniej do momentu zastąpienia regularnej obsługi statku powietrznego lub podzespołu innego rodzaju regularną obsługą o równoważnym zakresie prac i szczegółowości, oraz;
5. obecny status wytycznych dotyczących zdatności do lotu, stosowanych w odniesieniu do statków powietrznych i podzespołów, przynajmniej 12 miesięcy po ostatecznym wycofaniu statku powietrznego lub podzespołu z eksploatacji, oraz;
6. szczegółowe informacje dotyczące przeprowadzonych modyfikacji i napraw statku powietrznego, silnika(-ów), śmigła(-ieł) i pozostałych podzespołów mających istotne znaczenie dla bezpieczeństwa lotu, przynajmniej 12 miesięcy po ich ostatecznym wycofaniu z eksploatacji.
M.A.306 System technicznej rejestracji przewoźnika
a) W przypadku lotniczych przewozów handlowych, obok wymagań ujętych w pkt M.A.305, przewoźnik wykorzystuje system technicznej rejestracji statku powietrznego obejmujący w odniesieniu do każdego ze statków powietrznych następujące informacje:
1. informacje o każdym locie, konieczne do zapewnienia trwałego bezpieczeństwa lotu, oraz;
2. bieżący certyfikat dopuszczenia statku powietrznego do eksploatacji, oraz;
3. bieżący wykaz obsługi technicznej przedstawiający status obsługi technicznej statku powietrznego w zakresie kolejnych regularnych i nieplanowanych czynności obsługowych do wykonania, pominąwszy fakt, że właściwy organ może postanowić o innym miejscu przechowywania wykazu obsługi technicznej, oraz;
4. wszystkie zaległe, zaplanowane na później naprawy usterek, które mają wpływ na eksploatację statku powietrznego, oraz;
5. wszelkie niezbędne wskazówki dotyczące warunków wsparcia obsługi technicznej.
b) System rejestracji technicznej statku powietrznego i jego dalsze zmiany są zatwierdzane przez właściwy organ.
c) Przewoźnik zapewnia, że techniczny rejestr statku powietrznego jest przechowywany przez okres 36 miesięcy od daty ostatniego zapisu.
M.A.307 Przekazanie dokumentacji nieprzerwanej zdatności do lotu statku powietrznego
a) Z chwilą ostatecznego przekazania statku powietrznego przez właściciela lub przewoźnika innemu podmiotowi właściciel lub przewoźnik zapewnia także przekazanie dokumentacji nieprzerwanej zdatności do lotu, ujętej w przepisach pkt M.A.305, i gdzie stosowne, rejestru technicznego przewoźnika określonego w pkt M.A.306.
b) W przypadku gdy właściciel zleca zadania zarządzania nieprzerwaną zdatnością do lotu instytucji zarządzającej, gwarantuje on przekazanie dokumentacji nieprzerwanej zdatności do lotu zgodnie z przepisami pkt M.A.305 tej instytucji.
c) Zalecane okresy przechowywania dokumentacji mają w dalszym ciągu zastosowanie wobec nowego właściciela, przewoźnika czy instytucji zarządzającej nieprzerwaną zdatnością do lotu.
PODCZĘŚĆ D


Pobieranie 3.1 Mb.

Share with your friends:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   39




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna