Regulamin konkursu plastycznego



Pobieranie 71.25 Kb.
Data26.10.2017
Rozmiar71.25 Kb.

Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy

Anna Fotyga, poseł do Parlamentu Europejskiego

KONKURS PLASTYCZNY „ŻOŁNIERZE WYKLĘCI” – POMORSCY KONSPIRATORZY PPOR. FELIKS SELMANOWICZ PS. ZAGOŃCZYK, PPOR. ZDZISŁAW BADOCHA


PS. ŻELAZNY’.

REGULAMIN KONKURSU PLASTYCZNEGO

Żołnierze Wyklęci – pomorscy konspiratorzy; ppor. Feliks Selmanowicz ps. „Zagończyk”, ppor. Zdzisław Badocha ps. „Żelazny”

  1. Organizatorzy:

Anna Fotyga, poseł do Parlamentu Europejskiego

  1. Cele konkursu:

  1. upowszechniania wiedzy na temat działalności i losów ppor. Feliksa Selmanowicza ps. „Zagończyk” oraz ppor. Zdzisława Badochy ps. „Żelazny”, żołnierzy 5 Wileńskiej Brygady AK mjr Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”;

  2. kultywowanie wartości, ideałów i postaw jakimi cechowali się żołnierze II konspiracji z lat 1944 – 1963;

  3. upamiętnienie Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych (1 marca);

  4. kształtowanie wyobraźni uczniów oraz rozwijanie ich uzdolnień poprzez prace plastyczne.

  1. Warunki uczestnictwa:

  1. Uczestnicy konkursu mają za zadanie wykonanie jednego rysunku w formie plakatu obrazującego życie i działalność niepodległościową ppor. Feliksa Selmanowicza ps. „Zagończyk” lub ppor. Zdzisława Badochy ps. „Żelazny”, w oddziale partyzanckim mjr. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. Heroiczną postawę „Zagończyka” podczas śledztwa i rozprawy sądowej, czy też bohaterską śmierć „Żelaznego”. Krótkie życiorysy obu partyzantów znajdują się w załączniku nr 1.

  2. Konkurs przeznaczony jest dla dzieci i młodzieży szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z całej Polski .

  3. Jury będzie oceniać prace w dwóch kategoriach wiekowych:

- uczniowie szkól gimnazjalnych

- uczniowie szkół ponadgimnazjalnych



  1. Jeden autor może nadesłać maksymalnie jedną prace.

  2. Format prac plastycznych, bez ograniczeń (format plakatu) sugerowane A4 lub A3.

  3. Technika wykonania pracy jest dowolna (farby plakatowe, akwarela, rysunek kredką, ołówkiem, piórkiem, grafika komputerowa itp.). Dopuszczalne są prace wykonane jedynie na papierze. Nie będą dopuszczone do konkursu malowidła na szkle, kompozycje przestrzenne itp.

  4. Przyznane zostaną dodatkowe wyróżnienia dla prac nadesłanych z województwa pomorskiego.

  5. Do pracy każdy uczestnik dołącza kartę uczestnictwa (załącznik nr 2) oraz oświadczenia (załącznik nr 3). W imieniu uczestników niepełnoletnich, wszelkie oświadczenia woli składa osoba uprawniona do reprezentowania.

  6. Pracę należy podpisać z tyłu, podając imię, nazwisko, wiek (klasę i szkołę), miejscowość, województwo.

  7. Dopuszcza się prace będące wynikiem jednokrotnej ekspozycji. Informacje o pracach wcześniej nagradzanych, czy publikowanych zawarta musi być w kwestionariuszu.

  8. Prace plastyczne stanowią utwór zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Z chwilą przekazania Organizatorowi Konkursu pracy plastycznej, uczestnik Konkursu przenosi na Organizatora Konkursu całość autorskich praw majątkowych do prac plastycznych na terytorium całego świata, na wszystkich polach eksploatacji znanych w dniu wejścia w życie Regulaminu, w szczególności na następujących polach eksploatacji:

a) utrwalanie, zwielokrotnianie wszelkimi znanymi technikami;

b) wprowadzanie do obrotu, użyczanie lub najem oryginału prac plastycznych;

c) rozpowszechnianie w sposób inny niż określony w literze (b) przez publiczne wystawienie oraz publiczne udostępnienie prac plastycznych w taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym;

d) wprowadzenie do pamięci komputerów lub serwerów oraz do sieci teleinformatycznych lub informatycznych;

e) publikacje drukowane i elektroniczne.


  1. Przeniesienie praw obejmuje całość autorskich praw majątkowych, w tym wyłączne prawo zezwalania na wykonywanie praw autorskich zależnych na polach eksploatacji określonych w ust. 11. Zezwolenie obejmuje w szczególności korzystanie i rozporządzanie pracami plastycznymi. Zezwolenie dotyczy terytorium całego świata.

  2. Organizator Konkursu będzie uprawniony do przenoszenia autorskich praw majątkowych do prac plastycznych na podmioty trzecie oraz do udzielania licencji i sublicencji na korzystanie z prac plastycznych przez podmioty trzecie na polach eksploatacji określonych w ust. 11. Uprawnienie dotyczy terytorium całego świata.

  3. Uczestnik Konkursu zobowiązuje się do niewykonywania przysługujących mu autorskich praw osobistych do prac plastycznych oraz udziela Organizatorowi Konkursu zezwolenia na wykonywanie przysługujących uczestnikowi Konkursu osobistych praw autorskich.

  4. Przeniesienie całości majątkowych praw autorskich, o których mowa w niniejszym paragrafie na polach eksploatacji wskazanych w ust. 11 oraz udzielenie zezwolenia na wykonywanie praw autorskich zależnych na polach eksploatacji wskazanych w ust.11 i 12 następuje nieodpłatnie.

  5. Z chwilą nadesłania prace przechodzą na własność Organizatora Konkursu. Udział w Konkursie jest jednoznaczny z wyrażeniem zgody na bezpłatne wykorzystywania nadesłanych prac konkursowych w ramach działalności Anny Fotygi Poseł do Parlamentu Europejskiego. Organizator Konkursu nie zwraca przesłanych mu materiałów ani poniesionych przez uczestników kosztów udziału w konkursie (koszty druku, znaczków pocztowych itp.).

  6. Udział w konkursie jest równoznaczny z akceptacją Regulaminu.



  1. Kontakt:

W przypadku pytań dotyczących konkursu informacji udziela: Patryk Kozłowski,
tel. 501 381 109, e-mail kpatryk79@o2.pl

  1. Termin i miejsce nadesłania prac:

Do 3 lutego 2016 roku, (decyduje data stempla pocztowego) na adres Biuro Poselskie Anny Fotygi, ul. 10 Lutego 5/1, 81-366 Gdynia z dopiskiem KONKURS PLASTYCZNY Żołnierze Wyklęci – pomorscy konspiratorzy.

  1. Skład jury:

W skład jury wchodzą:

- Prof. dr hab. Piotr Niwiński, historyk pierwszej i drugiej konspiracji, wykładowca Uniwersytetu Gdańskiego;

- Prof. dr hab. Tadeusz Wolsza; historyk drugiej konspiracji, członek Rady Instytutu Pamięci Narodowej;

- Patryk Kozłowski; historyk, Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku, autor biografii majora Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”;

- Sabina Tylawska, nauczyciel plastyk w Zespole Szkół Nr 5 w Gdyni.


  1. Rozstrzygniecie konkursu:

Jury wybierze po 3 najciekawsze prace indywidualne w dwóch kategoriach wiekowych. Przyznane zostaną również dodatkowe wyróżnienia dla prac nadesłanych z województwa pomorskiego. Dopuszcza się inną formę rozstrzygnięcia konkursu w zależności od ilości nadesłanych prac.

  1. Ogłoszenie wyników konkursu:

Wyniki konkursu zostaną zamieszczone na stronach internetowych www.fotyga.pl do 12 lutego 2016 roku.

  1. Nagrody:

Przewidziane są następujące nagrody rzeczowe:

- w kategorii szkół gimnazjalnych

I. miejsce – wycieczka do Brukseli, czytnik e-book

II. miejsce – wycieczka do Brukseli, nagrody książkowe

III. miejsce – wycieczka do Brukseli, nagrody książkowe

- w kategorii szkół ponadgimnazjalnych

I. miejsce – wycieczka do Brukseli, czytnik e-book

II. miejsce – wycieczka do Brukseli, nagrody książkowe

III. miejsce – wycieczka do Brukseli, nagrody książkowe

Najlepsze prace zostaną również opublikowane w formie plakatu czy też pocztówki. Organizator zastrzega prawo innego rozdysponowania nagród, w zależności od poziomu konkursu.



  1. Uwagi dodatkowe:



  1. Prace niezgodne z regulaminem nie będą brane pod uwagę.

  2. Rozstrzygniecie jury jest ostateczne (od werdyktu nie przysługuje odwołanie).

  3. Osoby nagrodzone czy też wyróżnione zostaną powiadomione osobiście o miejscu i godzinie uroczystego rozdania nagród.

  4. Wszelkie sprawy nie uwzględnione w Regulaminie rozstrzyga Organizator.

Gdańsk, dn. 5 grudnia 2015 r.

Załącznik nr 1.

Biogramy

Ppor. Feliks Selmanowicz „Zagończyk”; urodził się 6 czerwca 1904 r. w Wilnie. Jako szesnastolatek wziął udział w wojnie polsko - bolszewickiej, za co otrzymał Krzyż Walecznych. W latach 1921-1923 współpracował z II Oddziałem Sztabu Generalnego, któremu podlegały sprawy wywiadu. W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany i w stopniu sierżanta przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza, do grupy zwalczającej dywersantów. Po klęsce wrześniowej internowany przez Litwinów, uciekł i włączył się do pracy konspiracyjnej. W 1940 r. aresztowany w Wilnie przez litewską policję, po 12 tygodniach został zwolniony ze względu na brak dowodów nielegalnej działalności. Ponownie zatrzymany po wkroczeniu Sowietów, skazany za szpiegostwo na karę śmierci, trafił do więzienia na Łukiszkach w Wilnie. Po wejściu Niemców do miasta zbiegł z transportu i ukrywał się.

W styczniu 1944 r. wstąpił do III Brygady AK dowodzonej przez Gracjana Fróga „Szczerbca”. Wkrótce znalazł się w szeregach V Brygady AK pod dowództwem Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. Po wydzieleniu z oddziału „Łupaszki” IV Brygadę „Narocz”, odszedł do tej jednostki i został przez jej dowódcę - Longina Wojciechowskiego mianowany dowódcą 2 kompanii. Po operacji „Ostra Brama” jego oddział został rozbrojony przez Sowietów, a on sam podzielił los innych żołnierzy i trafił na zesłanie do Kaługi. W kwietniu 1945 r. uciekł i przedostał się do Wilna, a następnie transportem repatriacyjnym wyjechał do Polski

Pod koniec 1945 r. nawiązał łączność z „Łupaszką”, który zbierał wokół siebie ludzi z dawnej wileńskiej partyzantki. W odtworzonej na Pomorzu 5 Wileńskiej Brygadzie AK objął dowództwo pięcioosobowego samodzielnego patrolu bojowo-dywersyjnego na okręg gdańsko-olsztyński, który miał zdobywać środki na działalność organizacyjną. W tej pracy wykazał się wybitnymi zdolnościami. W późniejszym okresie zmontowana przez niego siatka stała się wartościowym zapleczem dla oddziałów „Łupaszki”. Mówił o tym sam Zygmunt Szendzielarz podczas śledztwa: „Zagończyk” (...) zajmował się zaopatrywaniem innych moich oddziałów zbrojnych w najpotrzebniejsze rzeczy. Dostarczał broń, pieniądze, lekarstwa i mapy”.

Został aresztowany przez UB w Sopocie 17 lipca 1946 r., w wyniku zdrady łączniczki oddziału „Łupaszki” Reginy Żylińskiej ps. „Regina”. „Regina” po swoim aresztowaniu w kwietniu 1946 zgodziła się na współpracę z resortem bezpieczeństwa. Mimo podejrzeń w stosunku do wypuszczonej z UB łączniczki, podczas przypadkowego spotkania „Zagończyk” zaufał jej i umożliwił korzystanie z punktów kontaktowych w Trójmieście. Na przełomie czerwca i lipca pozwolił jej towarzyszyć patrolowi podczas podróży do Olsztyna. Historia schwytania Selmanowicza stanowi niezwykłą opowieść o desperacji i bohaterstwie. Ubekom wkraczającym do jego konspiracyjnego lokalu w Gdańsku stawił zdecydowany opór. Trzech funkcjonariuszy zostało zastrzelonych. On sam próbował uciekać.

Miesiąc później Wojskowy Sąd Rejonowy w Gdańsku skazał go na karę śmierci. Krótko po rozprawie podjął próbę ucieczki z więzienia, która omal nie zakończyła się sukcesem. Stracono go razem z „Inką” Danutą Siedzikówną 28 sierpnia 1946 r.

Dzięki opublikowanym wspomnieniom ks. Mariana Prusaka, dysponujemy wstrząsającym opisem ostatnich chwil „Zagończyka” i „Inki”: „Była to moja jedyna posługa przy egzekucji (...). Oni już tam byli. Zdaje się, że w kajdankach albo z zawiązanymi rękami. Sala była niewielka, jak dwa pokoje. Miałem krzyż, dałem go do pocałowania. Chciano im zawiązać oczy, nie pozwolili. Obok czekała zgraja ludzi, tak że było dość ciasno. Był wojskowy prokurator i pełno jakichś młodych ubowców. Ustawiono nieszczęśników pod słupkami. (...) Była taka jakby wnęka, chyba nie otynkowana czerwona cegła, były słupki do połowy człowieka. Postawiono ich przy nich, nie pamiętam, czy ich przywiązano. Ci, którzy tam stali, nie uszanowali powagi śmierci. Obrzucili skazańców obelżywymi słowami. Prokurator odczytał uzasadnienie wyroku (...). Jego ostatnie słowa brzmiały: „Po zdrajcach narodu polskiego, ognia!” W tym momencie skazani krzyknęli, jakby się wcześniej umówili: „Niech żyje Polska!”. Potem salwa i osunęli się na ziemię (...). Nie mogłem na to patrzeć, ale pamiętam, że obydwoje jeszcze żyli. Wtedy podszedł oficer i dobił ich strzałami w głowę(...). Mało z kim dzieliłem się tymi wspomnieniami. Nawet rodzinie nic nie powiedziałem. Zachowałem to w sobie. Śmierć „Inki” i „Zagończyka” przeżyłem jak śmierć kogoś bliskiego. Cieszę się, ze teraz mogłem o tym powiedzieć, i że pamięć o tych ludziach nie zaginie”.

Feliks Selmanowicz wyróżniał się znacznie spośród żołnierzy 5 Wileńskiej Brygady AK. Po pierwsze wiekiem – większość podkomendnych „Łupaszki” byli to młodzi ludzi, którzy ukończyli zaledwie dwudziesty rok życia. Po drugie – doświadczeniem wojskowym wyniesionym jeszcze z czasów wojny polsko – bolszewickiej. Po trzecie – posiadał własną rodzinę. Umierając zostawił dziewiętnastoletniego syna Feliksa oraz dwuletnią córkę Reginę.

Nieżyjąca już sanitariuszka „Jachna” wspominała „Zagończyka” jako człowieka bardzo odważnego, zdyscyplinowanego, nerwowego, ale zarazem potrafiącego przekonać do siebie podkomendnych. Wzbudzał w nich ogromny szacunek i podziw. O jego oddziale mówiono, że panuje w nim karność i dyscyplina. Po latach opisała go w następujący sposób: „Zagończyk” to człowiek nietuzinkowy. Oddał wielkie zasługi organizacji, służył wiernie Polsce. Nie można o nim mówić tylko przy okazji. Zasługuje na najwyższy szacunek i uznanie”.

Szczątki „Zagończyka” najprawdopodobniej zostały odnalezione we wrześniu 2014 roku, na cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku, razem ze szczątkami Danuty Siedzikówny „Inki”. Czekają teraz na godny i uroczysty pogrzeb.

Źródło: http://ipn.gov.pl/__data/assets/pdf_file/0003/70572/ksiazka.pdf

Źródło:http://www.debata.olsztyn.pl/autorzy/48-debata/archiwum/267 Zago%C5%84czyk.html

Ppor. Zdzisław Badocha „Żelazny”; urodził się 22 marca 1923 roku w Dąbrowie Górniczej. Był synem Zdzisława Romana Badochy, żołnierza zawodowego Korpusu Ochrony Pogranicza. Uczęszczał do Gimnazjum im. Józefa Piłsudskiego w Święcianach, na Wileńszczyźnie. Poznał tam wielu późniejszych towarzyszy walk, z którymi dzielił partyzanckie życie, w 5 Wileńskiej Brygadzie AK. Po wybuchu wojny w 1939 roku był kilkukrotnie aresztowany, przez Litwinów jak i Sowietów.

W czerwcu 1942 roku rozpoczął pracę w konspiracji, w szeregach AK na Wileńszczyźnie. Został członkiem 23 Ośrodka Dywersyjnego Ignalino - Nowe Święciany. Po dekonspiracji w marcu 1944 roku wstąpił do 5 Wileńskiej Brygady AK, dowodzonej przez majora Zygmunta Szendzielarza ps. „Łupaszko”. Znalazł się w plutonie sierżanta Mieczysława Kitkiewicza ps. „Kitek”.

Brygada „Łupaszki” nie wzięła udziału w operacji „Ostra Brama”. Oddział 6 lipca 1944 roku przeszedł do Puszczy Grodzieńskiej, gdzie 23 lipca w miejscowości Porzecze otoczony przez Sowietów został rozwiązany. Badocha wraz z innymi żołnierzami swojego plutonu na początku sierpnia przedostał się w rejon Białegostoku. Tam został wcielony do 4 zapasowego pułku piechoty LWP, stacjonującego w Dojlidach. W październiku uciekł z jednostki i w miejscowości Kieturyki  ponownie przyłączył się do odtwarzanej przez „Łupaczkę” 5 Brygady Wileńskiej.

W kwietniu 1945 roku został dowódcą plutonu w 4 szwadronie por. Mariana Plucińskiego ps. „Mścisław”. Jako wyróżniający się żołnierz 22 maja został awansowany na stopień kaprala, a 15 sierpnia 1945 roku w dniu święta Wojska Polskiego major „Łupaszko” awansował go do stopnia podporucznika czasu wojny. Od kwietniu 5 Brygada operowała w rejonie Bielska Podlaskiego i  Białowieży, uczestniczyła w walkach z oddziałami  KBW, UB, MO i LWP oraz NKWD. W maju po koncentracji w Oleksinie 1 i 4 szwadron 5 Brygady przeszły na lewy brzeg Bugu, gdzie 4 szwadron do początku września działał głównie na obszarze powiatu Sokołów Podlaski.

We wrześniu 1945 major „Łupaszko” wykonując rozkaz Komendy Okręgu Białostockiego AK rozwiązał podległe mu oddziały. Po krótkim pobycie w swoich rodzinnych stronach, w Dąbrowie Górniczej, „Żelazny” dołączył do mjr. Zygmunta Szendzielarza na Wybrzeżu Gdańskim. „Łupaszko” podporządkował się wówczas ppłk. Antoniemu Olechnowiczowi ps. „Pohorecki”, komendantowi Ośrodka Mobilizacyjnego Wileńskiego Okręgu AK.

Na przełomie lutego i marca 1946 roku 5 Brygada Wileńska wznowiła działania zbrojne. Podporucznik Zdzisław Badocha objął funkcję dowódcy patrolu dywersyjnego. Na jego czele przeprowadził szereg akcji na terenie województwa gdańskiego i szczecińskiego. W kwietniu po kolejnej już koncentracji 5 Wileńskiej Brygady został dowódcą 2 szwadronu. W dniu 6 kwietnia otrzymał od majora Zygmunta Szendzielarza sygnet 5 Brygady za pełną poświęcenia i samozaparcia pracę w oddziale.

„Żelazny” operował wraz ze swoim oddziałem głównie na obszarze Borów Tucholskich. Prowadził niestrudzoną walkę z powstającym w Polsce aparatem komunistycznego terroru. Jego szwadron rozbrajał patrole LWP, posterunki MO, SOK, likwidował funkcjonariuszy NKWD i UB, toczył walki z wojskami bezpieczeństwa. Stał się jednym z najskuteczniejszych partyzantów, zwalczających nowo formułującą się władzę ludową. W dniu 19 maja 1946 roku przeprowadził słynny rajd samochodem ciężarowym, po 2 ówczesnych powiatach Stargard Gdański i Kościerzyna. W jego trakcie partyzanci rozbroili 7 posterunków MO, w Kaliskach,  Osiecznej, Osieku, Skórczu, Lubichowie, Zblewie i Starej Kiszewie. Ponadto w tej ostatniej miejscowości rozstrzelano 5 funkcjonariuszy UB, w tym doradcę szefa UB w Kościerzynie lejtnanta NKWD Piotra Szyniedzina.

Do zneutralizowania działalności szwadronu „Żelaznego” władza rzuciła duże siły milicji i wojska. W teren wychodziły jedna obława po drugiej. W dniu 10 czerwca we wsi Tulice koło Sztumu, partyzantów zaatakowała grupa operacyjna UB i MO, w wyniku tego starcia zginęło 2 funkcjonariuszy UB i 3 milicjantów. Po stronie 2 szwadrony straty były minimalne, ranny był jedynie jego dowódca. „Żelaznego” przewieziono na leczenie do majątku Czernin koło Sztumu, którym administrował Ottomar Zielke, współpracownik 5 Brygady.

W dniu 26 czerwca kilkunastoosobowa grupa operacyjna UB i MO z Malborka przybyła do Czernina. Funkcjonariusze po zdradzie łączniczki 5 Brygady Wileńskiej Reginy Żylińskiej ps. „Regina”, otrzymali informację o miejscach kontaktowych wileńskich partyzantów. Przypadkowo natchnęli się tam na dochodzącego do zdrowia „Żelaznego”. Zdzisław Badocha próbował uciekać, ostrzeliwał się, jednak został ponownie ranny i zginął trafiony odłamkiem rzuconego przez milicjanta granatu.

Podporucznik Zdzisław Badocha „Żelazny” poległ w wieku 23 lat, był pełnym życia, niezwykle pogodnym człowiekiem, szanowanym i serdecznym kolegą, znakomitym dowódcą i oficerem. Przez niemal 50 lat propaganda komunistyczna przedstawiała Jego wizerunek jako zdegenerowanego bandyty, bezwzględnego mordercy niewinnych osób, milicjantów, kolejarzy itp. Dopiero od niedawna dzięki pracy wielu historyków możemy poznać prawdziwy niezafałszowany wizerunek Zdzisława Badochy i jego żołnierzy, którzy niemal wszyscy zapłacili najwyższą cenę za walkę pod rozkazami mjr „Łupaczki” i ppor. Żelaznego”. Zarówno on jak i wielu innych nie ma dzisiaj własnego grobu, ich ciała zostały potajemnie pogrzebane w nieznanych miejscach.



Źródło: http://podziemiezbrojne.blox.pl/2007/04/Ppor-Zdzislaw-Badocha-ps-Zelazny-1925-1946-czesc-1.html

Strony internetowe związane z tematem:

1. http://ipn.gov.pl/publikacje/ksiazki/jeden-z-wykletych.-feliks-selmanowicz-zagonczyk-19041946

2.http://podziemiezbrojne.blox.pl/2008/08/8222INKA8221-8222ZAGONCZYK8221.html

3.http://www.debata.olsztyn.pl/blogi/michal-wypij/48-debata/archiwum/267-Zago%C5%84czyk.html

4. http://historykon.pl/ppor-zdzislaw-badocha-zelazny-1923-1946-jeden-z-wykletych/

5.http://podziemiezbrojne.blox.pl/2007/04/Ppor-Zdzislaw-Badocha-ps-Zelazny-1925-1946-czesc-1.html

6. https://www.youtube.com/watch?v=x0BPt7Yuibk

7. https://www.youtube.com/watch?v=blD_s5YabUM

8. https://www.youtube.com/watch?v=yTTPy5S-rsc

Załącznik nr 2

Karta uczestnika w konkursie plastycznym

„ŻOŁNIERZE WYKLĘCI – POMORSCY KONSPIRATORZY PPOR. FELIKS SELMANOWICZ PS. ZAGOŃCZYK, PPOR. ZDZISŁAW BADOCHA PS.ŻELAZNY

Imię i nazwisko………………………………………………………………………………….

Wiek……………

Adres zamieszkania……………………………………………………………………………...

Województwo;…………………………………………………………………………………..

Telefon………………………………………..e-mail…………………………………………..

Instytucja (np. szkoła) – adres, telefon…………………………………………………………

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………...

Technika wykonania pracy, ewentualne uwagi…………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

…………………. ……………..…….…………

Miejscowość, data Podpis autora pracy/opiekuna

Załącznik nr 3

Konkurs plastyczny,

„ŻOŁNIERZE WYKLĘCI – POMORSCY KONSPIRATORZY PPOR. FELIKS SELMANOWICZ PS. ZAGOŃCZYK, PPOR. ZDZISŁAW BADOCHA PS.ŻELAZNY



Oświadczam, że:

- jestem autorem/autorką załączonych prac i posiadam do nich pełne majątkowe prawa autorskie,

- przyjmuję warunki Regulaminu Konkursu,

- wyrażam zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych zgodnie z ustawą o Ochronie Danych Osobowych (Dz.U.Nr.133 pozycja 883),

- wyrażam zgodę na nieodpłatne wykorzystanie przez Organizatora Konkursu nadesłanych prac w dowolnym czasie i formie dla celów promocyjnych Organizatora.

…………………….. ……….…...………..………………….



Miejscowość, data Podpis autora pracy/opiekuna prawnego

Pobieranie 71.25 Kb.

Share with your friends:




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna