Rada ministróW


Ceny napojów alkoholowych28)



Pobieranie 1.65 Mb.
Strona15/15
Data29.10.2017
Rozmiar1.65 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15

9.4 Ceny napojów alkoholowych28)








 

2001

2002

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

rok poprzedni = 100







Wyroby spirytusowe
i likiery


108,8

100,5

88,7

98,9

98,9

99,3

99,8

101,3

104,8




Wina

106,1

102,1

100,3

101,1

100,6

99,9

100,3

101,8

106,9




Piwo

103,7

101,5

100

100,3

100,1

101,2

101,5

104,3

106,8




Napoje alkoholowe (łącznie)

106,6

101,1

95,2

99,8

99,7

100,2

100,6

102,7

106,0

101,8


Tabela 20. Wskaźnik cen napojów alkoholowych w latach 2001-2010.
W porównaniu z rokiem poprzednim w 2010 r. nastąpił wzrost cen napojów alkoholowych
(o 1,8%).

Wydatki gospodarstw domowych na napoje alkoholowe kształtowały się następująco:


Rycina 17. Przeciętne miesięczne wydatki gospodarstw domowych na napoje alkoholowe na 1 osobę w latach 2006-2010 (w zł).

Od 2006 r. stale wzrastają wydatki gospodarstw domowych na napoje alkoholowe. Od 2006 r. wskaźnik wzrostu tych wydatków (rok poprzedni = 100%) wynosi ok. 10% i jest zdecydowanie wyższy niż wskaźnik wzrostu spożycia, który jedynie w 2006 r. wynosił 10%, a w następnych latach kształtował się w granicach 4%. W 2009 r., pomimo spadku wielkości spożycia napojów alkoholowych, na skutek wzrostu cen wzrosły wydatki gospodarstw na alkohol o ponad 8%. W 2010 r. zaobserwowano dalszy wzrost wydatków na napoje alkoholowe.
9.5 Import, produkcja oraz dostawy napojów alkoholowych w Polsce29)

W 2010 r., w stosunku do roku 2009, produkcja czystej wódki pozostała na identycznym poziomie, produkcja piwa wzrosła o 1,7%, natomiast produkcja wina spadła


o 7,6%. Import napojów alkoholowych do Polski ze wszystkich państw świata w 2010 r.
w przypadku piwa zmniejszył się o 14,8%, w przypadku wina i pozostałych napojów fermentowanych zwiększył się o 4,3%, a w przypadku alkoholu etylowego nieskażonego (CN 2208) pozostał na podobnym poziomie.


 

JM

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Piwo (CN 2203)

tys. hl

204

251

338

345

360

336

Wino (CN 2204, 2205) i pozostałe napoje fermentowane (CN 2206)

tys. hl

782

809

1010

1075

967

1046

Alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu 80% obj. lub większej; alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe,
o dowolnej mocy, skażone (CN 2207)


tys. hl

18

210

539

665

1230

1421

Alkohol etylowy nieskażony (CN 2208)

tys. hl 100% alk

83

118

132

170

145

153

Tabela 21. Import i przywóz napojów alkoholowych w latach 2005-2010.
Dostawy na rynek krajowy zwiększyły się w 2010 r. (w porównaniu z rokiem poprzednim)
w przypadku wyrobów spirytusowych o 0,6%, w przypadku piwa o 0,5%, natomiast dostawy wina i pozostałych napojów fermentowanych uległy obniżeniu o 3,5%.


 

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Wyroby spirytusowe (w tys. hl 100%)

951

1.024

1.142

1.318

1.238

1245

Wina i miody pitne (w tys. hl)

3.295

3.491

3.406

3.145

2.739

2.643

Piwo (w tys. hl)

30.855

34.682

35.751

36.016

34.687

34.857

Tabela 22. Dostawy napojów alkoholowych na zaopatrzenie kraju w latach 2005–2010.





2005

2006

2007

2008

2009

2010

Wódka czysta (w przeliczeniu na 100%)

790

833

928

1075

1040

1040

Piwo otrzymywane ze słodu

31.394

34.084

36.896

36.934

36.000

36.600

Wina gronowe

205

166

87.6

82.2

79

73

Tabela 23. Produkcja wybranych napojów alkoholowych w latach 2005–2010 (w tys. hl.).
Z prowadzonych w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi rejestrów działalności regulowanej, tj.:

  1. rejestru podmiotów wykonujących działalność w zakresie wyrobu i przetwarzania alkoholu etylowego,

  2. rejestru działalności w zakresie wyrobu lub rozlewu napojów spirytusowych,

  3. rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich,

wynika, że aktualnie uprawnienia do wykonywania poszczególnych rodzajów działalności regulowanej posiada następująca liczba przedsiębiorców:

  1. wyrób alkoholu etylowego - 545, oczyszczanie alkoholu etylowego - 38, skażanie alkoholu etylowego - 141, odwadnianie alkoholu etylowego - 31,

  2. wyrób lub rozlew napojów spirytusowych - 74,

  3. wyrób lub rozlew wyrobów winiarskich - 133.

Wymienione liczby nie oznaczają, że tyle podmiotów aktualnie wykonuje działalność
w zakresie wyrobu, oczyszczania, skażania lub odwadniania alkoholu etylowego, wyrobu
lub rozlewu napojów spirytusowych oraz wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, ponieważ niektóre podmioty okresowo zawieszają działalność, w zależności od tego, jak kształtuje się opłacalność danej produkcji.

Zgodnie z art. 70 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm.), spełnianie przez przedsiębiorców warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej podlega kontroli, w szczególności przez organ prowadzący rejestr danej działalności.

W związku z powyższym w 2010 r. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przeprowadziło kontrole u czterech przedsiębiorców wpisanych do wyżej wymienionych rejestrów działalności regulowanej.

Działania kontrolne dotyczyły:



  1. przestrzegania warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej objętej wpisem w rejestrze,

  2. zgodności złożonego przez przedsiębiorcę oświadczenia ze stanem faktycznym,

  3. zgodności wykonywanej działalności gospodarczej z zakresem wpisu w rejestrze.

W związku z przeprowadzoną kontrolą wszczęte zostało jedno postępowanie administracyjne dotyczące zakazu wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie wyrobu napojów spirytusowych – zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.


9.6 Dochody z tytułu podatku akcyzowego30)


Napoje alkoholowe

Dochody z tytułu podatku akcyzowego (w tys. zł)




2005 r.

2006 r.

2007 r.

2008 r.

2009 r.

2010 r.

Alkohol etylowy

4.430.328

4.610.931

5.309.681

5.880.700

6.393.511

6.500.200

Wino

547.365

503.437

499.084

454.700

464.864

444.800


Piwo

2.620.931

2.734.012

3.011.860

2.984.200

3.176.159

3.298.300


Razem:

7.598.624

7.848.300

8.820.625

9.319.600

10.034.533

10.243.300

Tabela 24. Dochody z tytułu podatku akcyzowego.
Zgodnie z danymi uzyskanymi z Ministerstwa Finansów, wpływy do budżetu państwa
z tytułu podatku akcyzowego od napojów alkoholowych wyniosły 10.243.300 tys. zł.
W stosunku do roku poprzedniego wpływy z tytułu podatku akcyzowego od napojów alkoholowych wzrosły o 2%. Największy wzrost zanotowano w przypadku piwa – 3,8%,
w przypadku alkoholu etylowego był to wzrost o 1,7%, natomiast o 4,3% spadły dochody
z tytułu podatku akcyzowego od wina.

9.7 Nielegalna reklama napojów alkoholowych

Zasady prowadzenia reklamy i promocji napojów alkoholowych zostały określone


w art. 131 ustawy o wychowaniu w trzeźwości.

W wyniku podjętych przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji działań kontrolnych


i interwencyjnych w 2010 r., stwierdzono naruszenia art. 16b ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r. Nr 43 poz. 226, z późn. zm.) w związku z art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Następujący nadawcy telewizyjni wyemitowali reklamy piwa przed godziną 20.00:

  • TVP 1 – Warka,

  • TVP 2 – Tyskie,

  • TVN Meteo – Lech,

  • POLSAT Sport – Łomża, Lech, Wojak,

  • Planete – Redds,

  • TELE 5 – Faxe Oryginal,

  • POLSAT – Wojak,

  • KINO PLSKA – Żubr,

  • TVN 24 – Żubr.

Kary za emisję piwa przed godz. 20.00 zostały nałożone na:

  • POLSAT Sport – Decyzja 1/2010, piwo WOJAK, kara: 2.800 zł,

  • TVN 24 – Decyzja 7/2010, piwo ŻUBR, kara: 7.476 zł.

Kontrola programów nadawców radiowych wykazała emisje reklamy piwa przed godz. 20.00 (naruszenie art. 16b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii
i telewizji) w dwóch programach: Eska Warszawa i PR RR Warszawa.
Według danych PARPA-G1, w 2010 r. gminy skierowały do sądu, w związku
z naruszeniem przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości dotyczących reklamy napojów alkoholowych, ogółem 21 wniosków (4 w roku 2009). Gminy podjęły także 655 interwencji
w związku z naruszaniem art. 13¹ ustawy o wychowaniu w trzeźwości (331 w roku 2009).
W roku 2010 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadził działania polegające na monitoringu rynku reklamowego napojów alkoholowych pod kątem ewentualnych naruszeń zbiorowych interesów konsumentów. Działaniami objęto między innymi treść oraz formę reklam telewizyjnych, reklam prasowych, ulotek reklamowych sieci sklepów wielkopowierzchniowych oraz treść reklamy „zewnętrznej”. Przedmiotowy monitoring nie dał podstaw do wszczęcia przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm.). W powyższym zakresie Urząd nie wydatkował żadnych środków.

Kontrole przeprowadzone przez Inspekcję Handlową ujawniły naruszenie art. 131 ustawy


o wychowaniu w trzeźwości w 6 placówkach detalicznych, co w liczbie placówek skontrolowanych ogółem stanowiło 0,5 proc. W związku z tym można uznać, że problem niedozwolonej reklamy lub promocji napojów alkoholowych nie był powszechny.

Stwierdzone nieprawidłowości polegały na stosowaniu różnego rodzaju form reklamy


i premiowania zakupów napojów alkoholowych:

  1. prowadzono premiowaną sprzedaż wyrobów alkoholowych, np. w oknach wystawowych sklepu uwidoczniono napis: „Udzielamy rabatów na imprezy okolicznościowe, wesela, 18-nastki, bale komunijne, chrzciny", zaś na regale
    z alkoholami: „Przy zakupie alkoholu powyżej 300 zł udzielamy 5% rabatu";

  2. informowano o prowadzonych promocjach sprzedaży przy użyciu plakatów w miejscu sprzedaży, np. w oknach wystawowych sklepu umieszczono informacje: „Wódka Smirnoff 0,5 l 20,99 cena za 1 szt., 19,99 cena za opakowanie zbiorcze 12 szt.", Wódka Finlandia 1,0 l 54,99”, „Wódka Sobieski 0,5 l 18.99" (wyraz „PROMOCJA " oraz ceny wódek podano w wyróżniającym się kolorze czerwonym); na zewnętrznej stronie drzwi wejściowych do sklepu uwidoczniono plakat z napisem: „Promocja - tu kupisz MEDOSA cena zł 22,70, MIODONKĘ BESKIDZKĄ cena zł 22,70”,
    a w odległości około 30 m od sklepu, przy zbiegu ulic, właściciel umieścił dwustronny stojak z informacją: „TANI ALKOHOL - SKLEP AS - CZYNNY OD 6.30 DO 1.00".

Materiały z kontroli, z uwagi na podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 452 ust. l ustawy


o wychowaniu w trzeźwości przekazano do właściwych prokuratur rejonowych. Ponadto skierowano l informację do urzędu miasta.
Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych złożyła w 2010 r.
jedno zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu oraz wniosła
4 odwołania od postanowienia o umorzeniu postępowania, które nie zostały uwzględnione.


Rozdział X - Działalność legislacyjna w obszarze profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych w 2010 r.

W 2010 r. prace legislacyjne w obszarze profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych obejmowały przedstawienie Komitetowi Rady Ministrów projektu ustawy


o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości oraz niektórych innych ustaw, opracowanego przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych we współpracy
z Ministerstwem Zdrowia, w której zaproponowano:

    1. zdefiniowanie pojęcia leczenia odwykowego, wskazując na psychoterapię uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia jako jego podstawową formę, jak również wskazano, jakie wymogi muszą spełnić osoby, które chcą wykonywać czynności związane z leczeniem odwykowym określając, że psychoterapię uzależnień mogą prowadzić wyłącznie osoby legitymujące się certyfikatem specjalisty psychoterapii uzależnień. Proponowany przepis szczegółowo reguluje wymogi kwalifikacyjne dla osób ubiegających się o uzyskanie certyfikatu i zdobycie kwalifikacji na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. W propozycji przepisu określono również procedurę udzielania certyfikatów specjalisty psychoterapii uzależnień
      i instruktora terapii uzależnień oraz upoważniono ministra właściwego do spraw zdrowia do określenia, w drodze rozporządzeń, m.in. zakresu świadczeń udzielanych przez specjalistów lub instruktorów psychoterapii uzależnień, jak również zakresu przedmiotowego programu szkoleniowego oraz trybu i sposobu przeprowadzania egzaminu dla osób ubiegających się o uzyskanie certyfikatów. Przepisy nowelizacji określają także kwestie związane z uzyskiwaniem akredytacji na prowadzenie poszczególnych etapów programu szkoleniowego oraz przeprowadzenia egzaminu certyfikacyjnego;

    2. wprowadzenie obowiązku poddania osoby doprowadzonej do izby lub właściwej placówki, badaniom lekarskim, a także znaczne rozbudowanie przepisów dotyczących stosowania przymusu bezpośredniego wobec osób, które w związku ze znajdowaniem się w stanie nietrzeźwości, swoim zachowaniem dają powód do zgorszenia w miejscu publicznym lub w zakładzie pracy, znajdują się
      w okolicznościach zagrażających ich życiu lub zdrowiu albo zagrażają życiu lub zdrowiu innych osób.
      Przede wszystkim objęto zakresem regulacji ustawowej także kwestię stosowania przymusu bezpośredniego w placówkach utworzonych lub wskazanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz jednostkach policji. Dotychczas obowiązujące przepisy regulowały tę kwestię jedynie w odniesieniu do izb wytrzeźwień, co należy uznać za niewystarczające, zwłaszcza w świetle faktu, że sposób uregulowania kwestii stosowania przymusu bezpośredniego w przepisach regulujących wykonywanie czynności służbowych przez policję wyraźnie nie koresponduje z wymogami, jakie w tym zakresie stwarza zapewnienie należytej opieki
      i bezpieczeństwa zdrowotnego osobom znajdującym się w stanie nietrzeźwości. Ponadto katalog dopuszczalnych form stosowania przymusu bezpośredniego został rozszerzony
      o dwie nowe formy: przymusowe podawanie leku oraz izolację. W nowelizacji określono dokładnie osoby uprawnione do decydowania o stosowaniu przymusu bezpośredniego;

    3. wprowadzenie dopuszczalności emisji reklam i promocji piwa
      w telewizji, radiu, kinie i teatrze wyłącznie w godzinach między 23.00 a 6.00.
      Zmiana ta podyktowana jest potrzebą ograniczenia wpływu reklam i promocji piwa na małoletnich odbiorców środków masowego przekazu. Jest to propozycja powrotu do poprzedniej regulacji. Po roku 2002, kiedy to zwiększono liczbę godzin, w jakich



dopuszczalna jest emisja filmów reklamowych, promujących piwo, liczba emisji wyżej wymienionych filmów reklamowych wzrosła z ponad 10 tys. do ponad 30 tys.;

    1. wprowadzenie zakazu sprzedaży, podawania i spożywania napojów
      alkoholowych na terenie stadionów i innych obiektów sportowych
      (podczas trwania imprez sportowych) oraz w handlu obwoźnym i obnośnym. Celem wprowadzenia tego przepisu jest poprawa bezpieczeństwa na stadionach, szczególnie podczas imprez sportowych o charakterze masowym;

    2. dokonanie zmian dotyczących działalności gminnych komisji rozwiązywania
      problemów alkoholowych, poprzez bardziej precyzyjne niż to było dotychczas, określenie zadań gminnych komisji, jak również jej liczebności oraz sposobu rekrutacji jej członków. Ponadto ze względu na istotne różnice w zakresie kwalifikacji członków komisji zaproponowano określenie rozporządzeniem ministra właściwego do spraw zdrowia ramowego programu szkolenia, które powinien ukończyć członek komisji oraz czasu na realizację poszczególnych bloków tematycznych w ramach tego programu, mając na celu poprawę funkcjonowania gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych;

    3. rezygnację z obowiązującej dotychczas zasady przyjmowania gminnych programów profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych na okres jednego roku. Zgodnie
      z zaproponowaną regulacją, gminne programy miałyby być przyjmowane
      na okres do trzech lat;

    4. upoważnienie Rady Ministrów do przyjmowania Narodowego Programu w drodze rozporządzenia. Rozwiązanie to byłoby analogiczne do przyjętego dla Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii przyjmowanego rozporządzeniem Rady Ministrów na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2006 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2012 r. poz. 124);

    5. wprowadzenie także nowego wykroczenia dla następujących zachowań:

  1. zakup alkoholu przez osobę pełnoletnią w celu jego odsprzedania lub podania osobie niepełnoletniej,

  2. korzystanie w ruchu wodnym z pojazdów innych niż mechaniczne w stanie po użyciu alkoholu;

    1. zlikwidowanie procedury zobowiązania do poddania się leczeniu odwykowemu;

    2. zmianę treści art. 23 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1375, z późn. zm.) poprzez dodanie nowego ust. 1a,
      na mocy którego możliwe będzie przyjęcie do szpitala psychiatrycznego osoby nie wykazującej zaburzeń psychotycznych bez jej zgody, która na skutek uzależnienia
      od substancji psychoaktywnych znajduje się w stanie bezpośredniego zagrożenia życia lub życia i zdrowia innych osób;

    3. rezygnację z przyjętego w obecnym stanie prawnym rozwiązania, zgodnie
      z którym, zawieszając wykonanie kary, sąd może zobowiązać skazanego do poddania się leczeniu, w szczególności odwykowemu lub rehabilitacyjnemu, albo oddziaływaniom terapeutycznym lub uczestnictwu w programach korekcyjno-edukacyjnych jedynie
      w razie uzyskania zgody skazanego.

Opracowanie projektu poprzedzone zostało wnikliwą analizą efektywności procedury zobowiązania do poddania się leczeniu odwykowemu oraz wyceną związanych z nią wydatków budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

    1. uproszczenie procedury ubiegania się o uzyskanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przez ograniczenie liczby dokumentów, jakie mają być dołączane
      do wniosku o wydanie zezwolenia. Wnioskodawca nie byłby zobowiązany do przedstawiania decyzji właściwego państwowego inspektora sanitarnego o zatwierdzeniu zakładu, o której mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, z późn. zm.), jak również zaświadczenia
      o posiadaniu tytułu prawnego do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży – w miejsce tego ostatniego przedsiębiorca zobowiązany byłby przedstawić oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do takiego lokalu.

Prace nad projektem zostały wstrzymane z uwagi na brak możliwości uzgodnienia propozycji w ramach konsultacji międzyresortowych.
W 2010 r. prowadzone były także prace nad opracowanym przez Ministerstwo Gospodarki projektem ustawy o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców, w którym znalazły się propozycje zmian ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Zmiany te dotyczyły następujących kwestii:

  1. rezygnacji z obowiązku zamknięcia wydzielonych stoisk napojów alkoholowych kasami fiskalnymi;

  2. możliwości prowadzenia sprzedaży i podawania napojów alkoholowych w wagonach restauracyjnych i bufetach w pociągach komunikacji krajowej;

  3. nadania kierownikowi zakładu pracy uprawnienia do żądania poddania się przez pracownika badaniu stanu trzeźwości, o ile zachodzi podejrzenie, iż stawił się on do pracy w stanie po użyciu alkoholu;

  4. rezygnacji z obowiązku okazywania przez przedsiębiorcę prowadzącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych przedsiębiorcy zaopatrującemu dany punkt sprzedaży zaświadczenia o terminowym wniesieniu opłaty za korzystanie
    z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W miejsce tego zaświadczenia przedsiębiorcy obowiązani są okazywać odpowiedni dowód potwierdzający dokonanie powyższej opłaty.

Prace te zakończyły się przyjęciem ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. z 2011 r. Nr 106, poz. 622).



Podsumowanie:


Rok 2010 w polityce rozwiązywania problemów alkoholowych należy uznać za ważny ze względu na zatrzymanie negatywnego zjawiska wzrostu spożycia alkoholu w przeliczeniu na mieszkańca. Istotną rekomendacją dla dalszych działań jest prowadzenie bieżącego monitoringu i wykorzystywanie polityki akcyzowej jako instrumentu bezpośrednio przekładającego się na poziom spożycia alkoholu. Zgodnie z przedstawionymi


w opracowaniu informacjami, kluczowa dla monitorowania poziomu spożycia jest odpowiednia polityka w zakresie fizycznej i ekonomicznej dostępności alkoholu. Warto ją prowadzić, bo mniejsze spożycie to niższe koszty szkód alkoholowych.

Stabilizacja w tym aspekcie polityki wobec alkoholu sprzyja skoncentrowaniu sił na podnoszeniu jakości działań profilaktycznych wobec osób dorosłych oraz dzieci


i młodzieży. Zgodnie z przedłożonymi informacjami z badań, sięganie po alkohol nadal jest najczęstszym zachowaniem ryzykownym młodych ludzi. Także wśród osób dorosłych istnieje potrzeba działań profilaktycznych, szczególnie ze względu na osoby pijące ryzykownie
i szkodliwie. Zmian wymaga profilaktyka wobec najmłodszych – przede wszystkim ze względu na relatywnie dużą liczbę finansowanych przez gminy inicjatyw o niskiej skuteczności. Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych zamierza prowadzić w tej sprawie bardziej aktywną politykę edukacyjną. Służy temu m.in. współtworzony przez Agencję system rekomendacji programów profilaktycznych.


*Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1356), sprawozdanie corocznie przedstawiane jest przez Radę Ministrów Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej.

1) Do wydatków samorządów gminnych zostały wliczone wydatki miast na prawach powiatu.

2) Rekomendacje Rady Europy z dnia 5 czerwca 2001 r. dotyczące picia alkoholu przez młodocianych,
a zwłaszcza przez dzieci i młodzież (2001/458/EC).

33) Dotyczy przestępstw z art. 148, 151-159, 189-193, 197-200, 207, 216, 217, 222-228, 275, 278-282, 288-290 oraz rozdziałów XX (przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu) i XXI (przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji) Kodeksu karnego.

4) Wstępne wyniki badania EZOP mającego na celu poznanie rozpowszechnienia zaburzeń psychicznych oraz dostępności psychiatrycznej opieki zdrowotnej, zrealizowanego w okresie listopad 2010 r. – marzec 2011 r. na próbie losowej ponad 10 tys. Polaków w wieku 18-65 lat przez Instytut Psychiatrii i Neurologii, Akademię Medyczną we Wrocławiu oraz Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego.

5) Badania wzorów konsumpcji alkoholu w Polsce przeprowadzone przez Centrum Badania Opinii Społecznej na zlecenie Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w 2008 r.

6) Najnowsze dostępne dane Instytutu Psychiatrii i Neurologii.

7) Badania „Zachowania zdrowotne kobiet w ciąży” zrealizowane w 2009 r. przez Główny Inspektorat Sanitarny we współpracy z: Instytutem Onkologii, Państwową Agencją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych
i Krajowym Biurem do spraw Przeciwdziałania Narkomanii w 382 oddziałach szpitalnych na próbie 3280 położnic.

8) P. Anderson, B. Baumberg, Alcohol in Europe. [London: Institute of Alcohol Studies (2006)]. Polskie wydanie: Alkohol w Europie, Wydawnictwo Edukacyjne PARPAMEDIA, Warszawa 2007.

9) P. Anderson, A. Gual, J. Colom Alkohol i podstawowa opieka zdrowotna. Kliniczne wytyczne rozpoznawania
i krótkiej interwencji,
Wydawnictwo Edukacyjne PARPAMEDIA, Warszawa 2007.

10) Badania wykonane przez Fundację Centrum Badania Opinii Społecznej w Warszawie w 2008 r. na zlecenie Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych pt. „Wzory konsumpcji alkoholu w Polsce”.

11) Przywołane akty prawne oraz terminologia są zgodne ze stanem obowiązującym w okresie objętym sprawozdaniem.

12) P. Anderson, B. Baumberg, Alcohol in Europe. [London: Institute of Alcohol Studies (2006)]. Polskie wydanie: Alkohol w Europie, Wydawnictwo Edukacyjne PARPAMEDIA, Warszawa 2007.

13) Dane z Rocznika Statystycznego Zakładów Opieki Psychiatrycznej, opracowywanego przez Instytut Psychiatrii i Neurologii na podstawie sprawozdań rocznych sporządzanych na formularzach MZ-12, MZ-15, MZ-19, MZ29, MZ 29A, MZ-30 oraz indywidualnych kart pacjentów wypisanych z zakładów psychiatrycznej opieki całodobowej i dziennej oraz pacjentów przebywających w tych placówkach w dniu 31 grudnia roku. Rocznik za 2010 rok nie zawiera danych na temat placówek i liczby pacjentów całodobowych z województwa śląskiego (zostały usunięte z uwagi na bardzo dużą liczbę błędów).

14) Dane z listy adresowej zakładów lecznictwa odwykowego, prowadzonej przez PARPA we współpracy
z Wojewódzkimi Ośrodkami Terapii Uzależnienia i Współuzależnienia (za rok 2010).

15) Obliczenia własne PARPA na podstawie danych z Centrali NFZ (za rok 2010). Różnica w liczbach placówek dziennych i całodobowych sprawozdawanych przez PARPA i NFZ wynika głównie z faktu różnicy między liczbą kontraktów zawieranych przez NFZ a liczbą różnych rodzajów zakładów realizujących świadczenia.

16) Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych co roku gromadzi informacje dotyczące funkcjonowania zakładów lecznictwa odwykowego w Polsce. W 2010 r. do Agencji sprawozdało się blisko 89% placówek leczących uzależnienia od alkoholu, figurujących na listach adresowych Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

17) Dane z Rocznika Statystycznego Zakładów Opieki Psychiatrycznej, opracowywanego przez Instytut Psychiatrii i Neurologii.

18) Źródło: Instytut Psychiatrii i Neurologii.

19) Na podstawie ankiety „Profilaktyka i rozwiązywanie problemów alkoholowych w Polsce w samorządach gminnych w 2010 roku”.

20) Dane z bazy lecznictwa odwykowego, gromadzone przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

21) Na podstawie:

  • Witold Skrzypczyk, Dzieci alkoholików – zdarzenia traumatyczne, Łódź 2000;

  • Dube, Anda, Croft, Edwards, Giles, Fetti, Dorastanie z rodzicami nadużywającymi alkoholu a krzywdzenie i zaniedbywanie dziecka oraz inne dysfunkcje w rodzinie. W: „Dziecko krzywdzone” nr 8/2004;

  • Spatz Widom, Hiller-Sturmhofel, Nadużywanie alkoholu jako czynnik ryzyka i konsekwencja krzywdzenia dzieci. W: „Dziecko krzywdzone” nr 8/2004.

  • Black, Famularo, Bamum, Wharton (1987), za: Bryan. E. Robinson, J. Lyn Rhoden Pomoc psychologiczna dla dzieci alkoholików, Wydawnictwo Edukacyjne PARPAMEDIA, Warszawa 2005.

  • Woodside (1986 ), za: Ibidem.

  • Chandy, Harris, Blum, Resnick (1993), za: Ibidem.

  • Sher, Walitzer, Wood, Brent (1991), za: Ibidem.

  • Merikangas, Weissman, Prusoff, Pauls, Leckman (1985), za: Ibidem.

  • Hafen i Frandsen (1986), za: Ibidem.

  • Mckenry i Tishler (1987), za: Ibidem.

22) Komenda Główna Policji, Biuro Ruchu Drogowego, Zespół Profilaktyki i Analiz Wypadki Drogowe w Polsce w 2010 roku http://dlakierowcow.policja.pl/portal/dk/807/47493/Wypadki_drogowe__raporty_roczne.html



23) Centralny Zarząd Służby więziennej nie prowadzi odrębnych statystyk dla osób skazanych z artykułu 178a.

24) Dotyczy przestępstw z wybranych art. 148, 151-159, 189-193, 197-200, 207, 216, 217, 222-228, 275, 278-282, 288-290 oraz rozdziałów XX (przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu) i XXI (przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji) Kodeksu karnego.

25) P. Anderson, B. Baumberg, Alcohol in Europe. [London: Institute of Alcohol Studies (2006)]. Polskie wydanie: Alkohol w Europie, Wydawnictwo Edukacyjne PARPAMEDIA, Warszawa 2007.

26) Dane uzyskane z Głównego Inspektoratu Pracy, nie zawierają statystyk obejmujących wyłącznie wypadki spowodowane pod wpływem alkoholu. Dotyczą one łącznie alkoholu i innych substancji psychoaktywnych.

27) Badanie Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych zostało zrealizowane latem (czerwiec-lipiec) 2008 r. na ogólnopolskiej, losowej próbie adresowej liczącej 1.075 osób, reprezentatywnej dla dorosłych mieszkańców Polski w wieku 18 lat i więcej.

28) Źródło: Główny Urząd Statystyczny. W 2010 r. przestały się ukazywać w publikacji „Ceny w gospodarce narodowej” informacje na temat zmian wskaźnika cen napojów alkoholowych w rozbiciu na poszczególne rodzaje napojów alkoholowych.

29) Źródło: Główny Urząd Statystyczny oraz sprawozdanie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi

30) Źródło: Sprawozdanie Ministerstwa Finansów.




Pobieranie 1.65 Mb.

Share with your friends:
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna