Publiczne gimnazjum nr 1 w wałbrzychu



Pobieranie 1.63 Mb.
Strona34/35
Data24.10.2017
Rozmiar1.63 Mb.
1   ...   27   28   29   30   31   32   33   34   35

CHEMIA:



PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIENIA

KRYTERIA I WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Opracowała: Barbara Skrabka-Musz, Anna Nerlo

dla klasy 3 gimnazjum




Przedmiotowy System Oceniania z chemii w gimnazjum opracowany został na podstawie:


  • Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 września 2004r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych. (Dz.U. z 2004r. Nr 199, poz. 2046),

  • Podstawy programowej dla gimnazjum z chemii i ścieżek edukacyjnych,

  • Programu nauczania DKW-4014-99-99 „Program nauczania chemii w gimnazjum”; Wydawnictwo „ŻAK”.


CELE OCENIANIA.


  1. Sprawdzanie umiejętności posługiwania się wiedzą chemiczną w życiu codziennym w sytuacjach typowych i problemowych.

  2. Sprawdzanie wiadomości i umiejętności praktycznych.

  3. Kształtowanie postaw ucznia.

  4. Kształtowanie umiejętności logicznego samodzielnego myślenia.

  5. Wskazanie uczniowi, nauczycielowi i rodzicom stanu umiejętności uczniów i pomoc w wyborze formy wyrównania braków lub pokonaniu trudności.


PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA.

Ocenianiu podlegać będą:


  1. Wypowiedzi ustne (pod względem rzeczowości, stosowania języka chemicznego, umiejętności formułowania dłuższej wypowiedzi). Przy odpowiedzi ustnej obowiązuje znajomość materiału z trzech ostatnich lekcji, w przypadku lekcji powtórzeniowych -
    z całego działu.

  2. Zadania klasowe pisemne całogodzinne w tym testy dydaktyczne przeprowadzane po zakończeniu każdego działu zapowiadane tydzień wcześniej. Zadania klasowe mogą zawierać dodatkowe pytania (zadania) na ocenę celującą.

  3. Kartkówki 10-20min obejmujące materiał z trzech ostatnich lekcji, nie muszą być zapowiadane.

  4. Prace domowe - przynajmniej raz w półroczu.

  5. Aktywność na lekcjach, umiejętność samodzielnego rozwiązywania problemów, współpraca w zespole, udział w dyskusjach prowadzących do wyciągania wniosków. W przypadku dużej aktywności na lekcji uczeń może otrzymać ocenę bardzo dobrą.

  6. W przypadku zadań klasowych pisemnych lub kartkówek przyjmuje się skalę punktową przeliczaną na oceny cyfrowe wg kryteriów:

    • celująca: więcej niż 100%;

    • bardzo dobra /plus/: 100% - 98%;

    • bardzo dobra: 97% - 89%;

    • dobra /plus/: 88% - 85%;

    • dobra: 84% - 73%;

    • dostateczna /plus/: 72% - 67%;

    • dostateczna: 66% - 50%;

    • dopuszczająca /plus/: 49% - 44%;

    • dopuszczająca: 43% - 35%;

    • niedostateczna: mniej niż 35%

  7. Prace dodatkowe: referaty, schematy, plansze, rysunki, wykresy i inne w skali ocen - bardzo dobry, dobry, itd.

  8. Zeszyt przedmiotowy sprawdzany raz w półroczu.

SPOSOBY DOKUMENTOWANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW.

  1. Przy każdej ocenie w dzienniku lekcyjnym jest wpis określający rodzaj aktywności ucznia, zakres materiału i forma sprawdzianu. Przy każdej pracy sprawdzającej stopień opanowania większej partii materiału (klasówka), nauczyciel wskazuje ustnie uczniom ich osiągnięcia
    i braki.

  2. Wystawienie oceny semestralnej i końcoworocznej dokonuje się na podstawie ocen cząstkowych, przy czym większą wagę mają oceny z zadań klasowych, w drugiej kolejności - są odpowiedzi ustne i kartkówki. Pozostałe oceny są wspomagające.

SPOSOBY KORYGOWANIA NIEPOWODZEŃ SZKOLNYCH.

  1. Uczeń ma prawo poprawić ocenę jeden raz w ciągu dwóch tygodni po oddaniu zadnia klasowego. Do dziennika obok oceny uzyskanej poprzednio wpisuje się ocenę uzyskaną z poprawy.

  2. Istnieje możliwość konsultacji z nauczycielem w przypadku, gdy uczeń zgłosi chęć uzupełnienia braków z przedmiotu.


OGÓLNE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII

Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który:



  • posiada wiadomości i umiejętności znacznie wykraczające poza program nauczania,

  • potrafi korzystać z różnych źródeł informacji nie tylko tych wskazanych przez nauczyciela,

  • potrafi stosować wiadomości w sytuacjach nietypowych (problemowych),

  • proponuje rozwiązania nietypowe, umie formułować problemy i dokonywać analizy syntezy nowych zjawisk,

  • potrafi precyzyjnie rozumować posługujące się wieloma elementami wiedzy - nie tylko z zakresu chemii,

  • osiąga sukcesy w konkursach i olimpiadach chemicznych lub wymagających wiedzy chemicznej, szczebla wyższego niż szkolny.

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:



  • opanował w pełnym zakresie wiadomości i umiejętności przewidziane programem,

  • potrafi stosować zdobytą wiedzę do rozwiązania problemów i zadań w nowych sytuacjach,

  • wskazuje dużą samodzielność i potrafi bez nauczyciela korzystać z różnych źródeł wiedzy, np. układu okresowego pierwiastków, wykresów, tablic, zestawień, sprawnie korzysta ze wszystkich dostępnych i wskazanych przez nauczyciela, dotrzeć do innych źródeł wiadomości,

  • potrafi planować i bezpiecznie przeprowadzać eksperymenty chemiczne, potrafi pisać i samodzielnie uzgadniać równania reakcji chemicznych,

  • wykazuje się aktywną postawą w czasie lekcji,

  • bierze udział w konkursie chemicznym lub wymagającym wiedzy i umiejętności związanych z chemią.

Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:



  • opanował w dużym zakresie wiadomości i umiejętności określone programem,

  • poprawnie stosuje wiadomości i umiejętności do samodzielnego rozwiązywania typowych zadań i problemów, natomiast zadania o stopniu trudniejszym wykonuje przy pomocy nauczyciela,

  • potrafi korzystać ze wszystkich poznanych na lekcji źródeł informacji (układ okresowy pierwiastków, wykresy, tablice i inne),

  • potrafi bezpiecznie wykonywać doświadczenia chemiczne,

  • jest aktywny w czasie lekcji.

Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:



  • opanował w podstawowym zakresie te wiadomości i umiejętności określone programem, które są konieczne do dalszego kształcenia,

  • poprawnie stosuje wiadomości i umiejętności do rozwiązywania, z pomocą nauczyciela, typowe zadania teoretyczne lub praktyczne o niewielkim stopniu trudności,

  • potrafi korzystać, przy pomocy nauczyciela, z takich źródeł wiedzy, jak układ okresowy pierwiastków, wykresy, tablice,

  • z pomocą nauczyciela potrafi bezpiecznie wykonać doświadczenie chemiczne,

  • potrafi przy pomocy nauczyciela pisać i uzgadniać równania reakcji chemicznych.

Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:



  • ma braki w opanowaniu wiadomości określonych programem nauczania, ale braki te nie przekreślają możliwości dalszego kształcenia,

  • rozwiązuje z pomocą nauczyciela typowe zadania teoretyczne lub praktyczne o niewielkim stopniu trudności,

  • z pomocą nauczyciela potrafi bezpiecznie wykonywać bardzo proste eksperymenty chemiczne, pisać proste wzory chemiczne i równania chemii.

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który:



  • nie opanował tych wiadomości i umiejętności określonych programem, które są konieczne dla dalszego kształcenia się,

  • nie potrafi rozwiązać zadań teoretycznych lub praktycznych o elementarnym stopniu trudności nawet przy pomocy nauczyciela,

  • nie zna symboliki chemicznej,

  • nie potrafi napisać prostych wzorów chemicznych i najprostszych równań chemicznych nawet z pomocą nauczyciela.


SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII

  1. SUBSTANCJE CHEMICZNE I ICH PRZEMIANY.

Ocena dopuszczająca:

Uczeń:

  • podaje przykłady substancji chemicznych, mieszanin substancji, pierwiastków i związków chemicznych,

  • podaje przykłady metali i niemetali,

  • podaje przykłady zjawisk fizycznych i chemicznych,

  • określa właściwości fizyczne składników powietrza (stan skupienia, barwa, zapach, rozpuszczalność w wodzie),

  • rozróżni mieszaninę jednorodną od niejednorodnej, zawiesinę od roztworu,

  • wymieni sposoby rozdzielania mieszanin,

  • wyjaśni pojęcia: zjawisko fizyczne, przemiana chemiczna, pierwiastek, związek chemiczny, substrat, produkt, filtracja, odparowanie, tlenek,

  • wymienia składniki powietrza. wymienia typy reakcji chemicznych,

  • wie co to jest woda, właściwości fizyczne substancji.


Ocena dostateczna:

Uczeń:

  • kwalifikuje podane procesy chemiczne do jednego z trzech podstawowych typów reakcji,

  • wskazuje substraty i produkty w podanych schematach reakcji,

  • identyfikuje substancje na podstawie ich charakterystycznych właściwości,

  • określa właściwości fizyczne i chemiczne substancji,

  • podaje sposoby rozdzielania mieszanin niejednorodnych,

  • wyjaśni pojęcia: dekantacja, sedymentacja, destylacja, synteza, analiza, wymiana,

  • dostrzega źródła i skutki zanieczyszczeń powietrza i wody,

  • wie co to jest dziura ozonowa, efekt cieplarniany, kwaśne deszcze,

  • wie co to są gazy szlachetne i do czego służą.


Ocena dobra:

Uczeń:

  • zna właściwości chemiczne powietrza,

  • potrafi rozróżnić mieszaniny od związków chemicznych,

  • oblicza masę gazu na podstawie podanej objętości i gęstości,

  • podaje definicję utleniania i redukcji, spalania,

  • potrafi sporządzić mieszaninę substancji i ją rozdzielić,

  • potrafi zbadać przybliżony skład powietrza,

  • zapisuje słownie przebieg przeprowadzonych reakcji (syntezy, analizy, wymiany),

  • formułuje obserwacje i wnioski do przeprowadzonych reakcji,

  • wskazuje sposoby ochrony powietrza przed zanieczyszczeniami.


Ocena bardzo dobra:

Uczeń:

  • określa substraty reakcji na podstawie podanych produktów i odwrotnie,

  • przewiduje efekty reakcji chemicznych,

  • podaje występowanie w przyrodzie i zastosowanie składników powietrza,

  • rozwiązuje zadania rachunkowe związane z gęstością,

  • określa skład związku chemicznego na podstawie podanych produktów reakcji,

  • wyjaśnia procesy utleniania i redukcji,

  • rozumie i wyjaśnia przyczyny powstania dziury ozonowej, efektu cieplarnianego, kwaśnych deszczów,

  • podaje przykłady reakcji egzo- i endoenergetycznych.


I. ATOM I CZĄSTECZKA.
Ocena dopuszczająca:

Uczeń:

  • wie jak zbudowana jest materia,

  • wie jakie są założenia atomistyczno - cząsteczkowej budowy materii,

  • zna symbole wybranych pierwiastków chemicznych i potrafi odnaleźć je w układzie okresowym pierwiastków,

  • odczytuje zapisy: 4H, 3P, 5Mg, H, 6Fe,

  • wie co to jest atomowa jednostka masy, masa atomowa i cząsteczkowa, jak zbudowany jest atom, liczba atomowa i liczba masowa, układ okresowy pierwiastków, wartościowość,

  • zna wzory sumaryczne prostych związków chemicznych,

  • odczytuje ze wzoru związku chemicznego jego skład,

  • wymienia tlenki metali i niemetali,

  • zapisuje wzory strukturalne na podstawie modeli,

  • odróżnia wzór strukturalny od sumarycznego.


Ocena dostateczna:

Uczeń:

  • potrafi odczytać i zapisać masy atomowe pierwiastków,

  • zna prawo stałości składu i prawo zachowania masy,

  • zapisuje i odczytuje proste równania reakcji chemicznych,

  • odczytuje jakościowo i ilościowo podane równania reakcji,

  • wyjaśni pojęcia: wiązanie chemiczne, wiązanie atomowe, jonowe,

  • zna pierwiastki występujące w postaci cząsteczek,

  • wie co to są i jakie mają cechy cząstki elementarne,

  • posługuje się terminami: atom i cząsteczka.


Ocena dobra:

Uczeń:

  • wykonuje doświadczenia potwierdzające ziarnistość materii,

  • korzysta z układu okresowego do przedstawienia budowy atomu,

  • określa wartościowość pierwiastków w związkach z tlenem i wodorem,

  • zapisuje wzory strukturalne na podstawie sumarycznych i odwrotnie,

  • zapisuje i dobiera współczynniki w równaniach reakcji chemicznych,

  • oblicza masy cząsteczkowe pierwiastków i związków chemiczny,

  • wyjaśnia pojęcia: fotosynteza, efekt cieplarniany i kwaśne deszcze,

  • wyjaśnia zagrożenia związane z promieniotwórczością.


Ocena bardzo dobra:

Uczeń:

  • przedstawia równanie reakcji o dużym stopniu trudności ilościowo i je interpretuje,

  • ustala wartościowość pierwiastków na podstawie wzoru sumarycznego związku chemicznego,

  • wie na czym polega proces tworzenia wiązania chemicznego,

  • omawia budowę i właściwości pierwiastków na podstawie położenia w układzie okresowym,

  • wyjaśnia pojęcia: izotopy, promieniotwórczość,

  • rozwiązuje zadania z zastosowaniem prawa stałości składu i prawa zachowania masy,

  • wie na czym polega zjawisko promieniotwórczości.


II. WODA I ROZTWORY WODNE.
Ocena dopuszczająca:

Uczeń:

  • wie, że woda występuje w różnych postaciach w przyrodzie,

  • podaje przykłady roztworów,

  • wie, że woda jest rozpuszczalnikiem,

  • wie jakie czynniki wpływają na szybkość rozpuszczania substancji w wodzie,

  • wyjaśni pojęcia: roztwór, substancja,

  • wie, że przemysł, ścieki zanieczyszczają wodę,

  • podaje wzór na obliczenie stężenia procentowego roztworu,

  • obliczy stężenie procentowe roztworu bez przekształcania wzoru,

  • zna zjawisko zmiany stanu skupienia wody.


Ocena dostateczna:

Uczeń:

  • zna pojęcia: roztwór, roztwór nasycony, nienasycony, stężony, rozcieńczony,

  • wie na czym polega krążenie wody w przyrodzie,

  • zna przyczyny zanieczyszczenia wód,

  • wie na czym polegają procesy oczyszczania ścieków,

  • wie, co to znaczy, że woda ma budowę polarną,

  • wie na czym polega asocjacja wody,

  • oblicza stężenie procentowe, gdy znana jest masa substancji rozpuszczonej i masa roztworu,

  • wymieni przykłady substancji łatwo i trudno rozpuszczalnej w wodzie,

  • odczyta z wykresu rozpuszczalność danej substancji w różnych temperaturach,

  • wyjaśni na czym polega proces krystalizacji,

  • podaje przykłady krystalizacji,

  • wyjaśni, co to znaczy, że roztwór ma stężenie np. 5%, 15%,

  • wie od czego zależy rozpuszczalność substancji.


Ocena dobra:

Uczeń:

  • definiuje pojęcie rozpuszczalności,

  • przekształca wzór na stężenie procentowe roztworu,

  • umie obliczyć ilość substancji rozpuszczonej i rozpuszczalnika w celu sporządzenia roztworu o określonym stężeniu,

  • podaje nazwy procesów fizycznych zachodzących podczas zmiany stanów skupienia,

  • podaje przykłady roztworów koloidalnych, zawiesin,

  • dokona obliczeń z wykorzystaniem krzywej rozpuszczalności,

  • przygotuje roztwór o danym stężeniu.


Ocena bardzo dobra:

Uczeń:

  • oblicza stężenie roztworu po dodaniu rozpuszczalnika, substancji rozpuszczonej lub przez mieszanie roztworów,

  • oblicza stężenie procentowe roztworów z uwzględnieniem gęstości i objętości,

  • oblicza stężenie procentowe roztworów powstałych przez zmieszanie roztworów o różnych stężeniach,

  • omawia wykresy rozpuszczalności,

  • wykonuje obliczenia z wykorzystaniem rozpuszczalności.


III. KWASY I WODOROTLENKI.
Ocena dopuszczająca:

Uczeń:

  • za nazwy i wzory sumaryczne poznanych kwasów, wodorotlenków,

  • zna najważniejsze właściwości kwasów: HCl, H2S04, HN03, H2C03 i wodorotlenków: NaOH, Ca(OH)2,

  • umie podzielić kwasy na tlenowe i beztlenowe, zna budowę cząsteczek kwasów i wodorotlenków,

  • umie rozróżniać kwasy od wodorotlenków za pomocą wskaźników,

  • wie do czego służą wskaźniki,

  • rozpoznaje wzory kwasów, wodorotlenków spośród wzorów sumarycznych różnych substancji,

  • umie wyjaśnić pojęcia: wskaźnik, elektrolit, nieelektrolit, jon, kation, anion, pH roztworu.


Ocena dostateczna:

Uczeń:

  • wie jak można otrzymać kwasy tlenowe i beztlenowe,

  • wyznacza wartościowość reszty kwasowej na podstawie wzoru,

  • oblicza wartościowość metalu w cząsteczkach wodorotlenków,

  • zapisuje wzory strukturalne kwasów i wodorotlenków,

  • zapisuje równanie reakcji otrzymywania wodorotlenków i kwasów,

  • wie co to są tlenki kwasowe i zasadowe,

  • wie jak korzystać z tabeli rozpuszczalności wodorotlenków,

  • wie jaka jest różnica między zasadą a wodorotlenkiem,

  • odczytuje równanie reakcji otrzymywania kwasów i wodorotlenków,

  • zna zastosowanie najważniejszych kwasów i wodorotlenków,

  • rozumie definicję kwasu i wodorotlenku,

  • zna zależność pomiędzy odczynem roztworu i obecnością H+ i OH-


Ocena dobra:

Uczeń:

  • potrafi ustalić wzory sumaryczne kwasów i wodorotlenków,

  • zbada wpływ różnych substancji na zmianę barwy wskaźników,

  • identyfikuje kwasy i wodorotlenki na podstawie ich charakterystycznych właściwości,

  • zapisuje i odczytuje równania dysocjacji kwasów i zasad,

  • zbuduje modele cząsteczek kwasów i wodorotlenków,

  • potrafi doświadczalnie określić pH różnych roztworów i określić ich odczyn,

  • potrafi zbadać zjawisko przepływu prądu elektrycznego przez roztwory substancji,

  • potrafi podać przykłady zasad i wodorotlenków analizując tabelę rozpuszczalności,

  • potrafi zbadać właściwości kwasu siarkowego(VI) oraz bezpiecznie rozcieńczyć ten kwas.


Ocena bardzo dobra:

Uczeń:

  • potrafi zaproponować sposób zmiany odczynu roztworu,

  • umie wskazać jony w podanym roztworze,

  • rozumie zależność między i odczynem roztworu a ilością jonów H+ i OH- w roztworze,

  • udowodni, że tlenki niemetali powodują kwaśne opady,

  • napisze jonowo równanie reakcji zobojętniania,

  • dostrzega zależność pomiędzy powstawaniem kwaśnych deszczów a obecnością w atmosferze bezwodnika kwasowego,

  • zaproponuje sposoby ochrony środowiska przed kwaśnymi deszczami,

  • otrzyma zasadę sodową i wapniową.


IV. SOLE.
Ocena dopuszczająca:

Uczeń:

  • nazywa sole na podstawie wzoru,

  • rozpoznaje wzory soli spośród wzorów innych różnych substancji,

  • zna definicję i wzór ogólny soli,

  • zna właściwości fizyczne i zastosowanie popularnych soli,

  • wie co to jest reakcja zobojętniania, reakcja charakterystyczna,

  • podaje przykłady soli w najbliższym otoczeniu,

  • umie posługiwać się tabelą rozpuszczalności,

  • zna rodzaje skał wapiennych,

  • wie czym jest gips i do czego służy,

  • wie co to jest szkło,

  • zna kilka metod otrzymywania soli.


Ocena dostateczna:

Uczeń:

  • przedstawia wzór soli na podstawie nazwy,

  • podaje definicję dysocjacji elektrolitycznej, wskazuje resztę kwasową,

  • oblicza wartościowość metalu i reszty kwasowej ze wzoru,

  • zapisuje równania reakcji otrzymywania soli metodami:

    • metal + kwas,

    • tlenek metalu + kwas,

    • zasada+ kwas,

  • zapisuje i odczytuje równanie reakcji dysocjacji soli,

  • odczytuje równanie reakcji otrzymywania soli,

  • przewiduje na podstawie tabeli rozpuszczalności rozpuszczalność soli,

  • wskazuje główny składnik skał wapiennych,

  • odróżnia skały wapienne działając kwasem solnym, gips krystaliczny od palonego,

  • zaproponuje reakcję tworzenia soli trudno rozpuszczalnej.


Ocena dobra:

Uczeń:

  • tworzy wzory soli kwasów tlenowych i beztlenowych,

  • zapisuje równania reakcji zobojętniania w ujęciu cząsteczkowym i jonowym,

  • ustala wzory sumaryczne i kreskowe soli,

  • pisze i odczytuje równania reakcji dysocjacji soli,

  • przedstawia równanie wytrącania osadu na podstawie tablicy rozpuszczalności,

  • omawia zastosowanie i właściwości soli poprzez wyjaśnienie reakcji zachodzących najbliższym otoczeniu, np. mętnienie wody wapieniem, otrzymywanie napoju gazowanego, spulchnianie ciasta,

  • pisze równanie reakcji otrzymywania gipsu palonego, wapna palonego, wapna gaszonego,

  • wyjaśnia termin: hydraty i podaje ich przykłady,

  • potrafi przygotować zaprawę gipsową.


Ocena bardzo dobra:

Uczeń:

  • otrzymuje sole wszystkimi poznanymi metodami (9 metod otrzymywania soli),

  • wyjaśnia zjawisko dysocjacji,

  • zbada przewodnictwo prądu wodnych roztworów soli,

  • zapisuje równania reakcji otrzymywania soli w formie jonowej,

  • ustala wzór soli na podstawie masy cząsteczkowej, zawartości procentowej,

  • przewiduje odczyn roztworu powstałego w wyniku mieszania różnych ilości kwasu i zasady,

  • doświadczalnie wytrąci sól z roztworu wodnego, dobierając reagenty,

  • zapisuje równanie twardnienia zaprawy gipsowej,

  • rozwiązuje zadania rachunkowe z wykorzystaniem stężenia procentowego i masy cząsteczkowej.


V. WĘGIEL I JEGO ZWIĄZKI Z WODOREM.
Ocena dopuszczająca:

Uczeń:

  • umie odszukać węgiel w układzie okresowym pierwiastków,

  • zna odmiany alotropowe węgla,

  • umie opisać właściwości odmian alotropowych węgla,

  • wskazuje różnice pomiędzy właściwościami diamentu i grafitu,

  • wskazuje występowanie węglowodorów,

  • zapisuje wzór węglowodoru na podstawie modelu i wzoru strukturalnego,

  • zapisuje wzór strukturalny na podstawie modelu,

  • podaje stan skupienia węglowodoru,

  • wytłumaczy zasady bezpiecznego obchodzenia się z gazem,

  • zna zastosowanie węglowodorów,

  • określi właściwości fizyczne metanu, etenu, etynu,

  • wie z czego wynika podział węglowodorów na nasycone i nienasycone,


Ocena dostateczna:

Uczeń:

  • rozumie zależność pomiędzy właściwościami fizycznymi a wykorzystaniem w technice alotropowych odmian węgla,

  • napisze wzory sumaryczne i strukturalne węglowodorów nasyconych,

  • poda wzór ogólny węglowodorów nasyconych i nienasyconych,

  • wyjaśni aktywność chemiczną węglowodorów nienasyconych w stosunku do nasyconych,

  • dostrzega zależność między rodzajem wiązań a nazwą węglowodoru,

  • zna metodę otrzymywania acetylenu z węgliku wapnia,

  • zna nazwy węglowodorów z szeregu alkanów, aikenów i alkinów,

  • zna produkty spalania węglowodorów,

  • umie zidentyfikować produkty spalania węglowodorów,

  • podaje produkty przerobu ropy naftowej i węgla kamiennego oraz ich zastosowanie,

  • określa znaczenie pojęć: chemia organiczna, substancja organiczna, węglowodory nasycone, węglowodory nienasycone, szereg homologiczny,

  • zbuduje modele cząsteczek węglowodorów nasyconych i nienasyconych.


Ocena dobra:

Uczeń:

  • opisuje budowę węgla, sieci krystalicznej grafitu i diamentu,

  • ustala wzór sumaryczny i strukturalny węglowodoru na podstawie wzoru ogólnego,

  • wyjaśni przyczynę zmian właściwości fizycznych (stanu skupienia) kolejnych węglowodorów nasyconych,

  • poda sposoby doświadczalnego odróżnienia etenu i etynu od węglowodorów nasyconych,

  • wyjaśni wpływ obecności wielokrotnego wiązania w cząsteczce etenu i etynu na ich właściwości chemiczne,

  • zapisuje równania reakcji spalania węglowodorów (całkowitego, częściowego i niecałkowitego),

  • zna metodę identyfikacji węglowodorów nienasyconych,

  • rozumie zależność pomiędzy wielkością cząsteczki węglowodoru, jego lotnością, palnością i wybuchowością,

  • wyjaśni na czym polega reakcja polimeryzacji, przyłączenia.


Ocena bardzo dobra:

Uczeń:

  • napisze równanie reakcji całkowitego i niecałkowitego spalania węglowodorów o określonej liczbie atomów węgla w cząsteczce,

  • wyjaśni na czym polega proces krakingu,

  • napisze równanie reakcji węglowodoru nienasyconego z chlorowcem,

  • porówna węglowodory nasycone i nienasycone,

  • umie napisać równanie otrzymywania węglowodoru nasyconego z nienasyconego,

  • wyznacza wzór elementarny węglowodoru na podstawie masy cząsteczkowej i zawartości procentowej,

  • omówi znaczenie tworzyw sztucznych w życiu człowieka.


VI. POCHODNE WĘGLOWODORÓW.
Ocena dopuszczająca:

Uczeń:

  • podaje nazwy najprostszych alkoholi i kwasów organicznych,

  • zna właściwości fizyczne i zastosowanie alkoholi; metylowego i etylowego oraz kwasów: mrówkowego i octowego,

  • napisze wzory sumaryczne i strukturalne metanolu, etanolu, kwasu mrówkowego i octowego,

  • przyporządkuje związki do odpowiedniego szeregu na podstawie podanego wzoru,

  • dostrzega szkodliwe działanie alkoholu metylowego i etylowego na organizm ludzki,

  • wie gdzie można spotkać estry,

  • wie co to są kwasy tłuszczowe, mydła.


Ocena dostateczna:

Uczeń:

  • napisze wzór ogólny alkoholi i kwasów i wskaże w nim grupy funkcyjne,

  • rozumie zależność między grupą funkcyjną a nazwą związku,

  • wyjaśni, dlaczego gliceryna jest alkoholem wielowodorotlenowym,

  • napisze wzór sumaryczny i strukturalny gliceryny,

  • omówi występowanie kwasów tłuszczowych i ich właściwości fizyczne,

  • rozumie zależność pomiędzy długością łańcucha i właściwościami fizycznymi kwasu organicznego,

  • podaje właściwości fizyczne i zastosowanie estrów,

  • wie co to są mydła i dlaczego zaliczamy je do soli,

  • zna właściwości fizyczne mydeł,

  • określi znaczenie pojęć: detergenty, estry, tłuszcze,

  • modeluje cząsteczki alkoholi i kwasów organicznych.


Ocena dobra:

Uczeń:

  • wymieni wspólne właściwości metanolu i etanolu,

  • wskazuje glicerynę jako alkohol wielowodorotlenowy,

  • zna zasady bezpiecznej pracy z metanolem, zna pojęcia: fermentacja alkoholowa, octowa, wyższy kwas karboksylowy,

  • zapisze wzór mydła,

  • poda jak zmieniają się właściwości kwasów karboksylowych wraz ze wzrostem długości łańcucha węglowego,

  • wskazuje wzory: alkoholi, kwasów, estrów wśród podanych związków,

  • modeluje cząsteczki estrów,

  • zapisuje równania reakcji spalania alkoholi i kwasów,

  • układa równania reakcji, w wyniku której powstaje mydło,

  • wyjaśni dlaczego wskaźniki zmieniają zabarwienie w kwasach karboksylowych, a w alkoholach nie,

  • opisze właściwości chemiczne mydeł,

  • wyjaśni, jak zmieniają się właściwości estrów, w miarę wzrostu łańcucha węglowego,

  • wyjaśni czym różni się woda twarda od wody miękkiej,

  • opisze właściwości i występowanie amin i aminokwasów,

  • wyjaśni na czym polega mechanizm estryfikacji.


Ocena bardzo dobra:

Uczeń:

  • wymieni i napisze wzory dowolnych alkoholi, kwasów karboksylowych,

  • zapisze cykl przemian od węglowodoru do estru,

  • zapisze wzór estru i poda jego nazwę na podstawie wzoru,

  • zapisze równanie reakcji fermentacji alkoholowej i octowej

  • napisze równanie reakcji otrzymywania estru,

  • wyjaśni, co to są aminy i aminokwasy,

  • opisze właściwości i występowanie amin i aminokwasów,

  • napisze wzór sumaryczny i strukturalny aminy i aminokwasu,

  • zanalizuje, jakie są konsekwencje istnienia dwóch grup funkcyjnych (kwasowej i zasadowej) w cząsteczce aminokwasu,

  • wskaże i nazwie rodniki i grupy funkcyjne w cząsteczkach aminokwasu i amin.

  • zapisze cząsteczko i jonowo równania reakcji kwasów z metalami, tlenkami metali, zasadami i solami

  • rozwiązuje zadania na podstawie równań reakcji.


VII. ZWIĄZKI CHEMICZNE W ŻYWIENIU I W ŻYCIU CODZIENNYM.
Ocena dopuszczająca:

Uczeń:

  • wykrywa węgiel i wodę w produktach spożywczych,

  • wymieni podstawowe pierwiastki i związki chemiczne występujące w żywności i

  • wchodzące w skład organizmów żywych,

  • podaje przykłady występowania i właściwości, rodzaje i ich zastosowanie cukrów, białek, tłuszczów w przyrodzie,

  • napisze wzór sumaryczny, opisze właściwości, występowanie i zastosowanie glukozy, sacharozy,

  • omówi występowanie skrobi i celulozy w przyrodzie,

  • wymieni pierwiastki wchodzące w skład białek tłuszczów, cukrów,

  • podaje przykłady produktów żywnościowych zawierających duże ilości białka,

  • wymieni naturalne włókna białkowe.


Ocena dostateczna:

Uczeń:

  • wie co to są makro- i mikroelementy,

  • wymieni rośliny zawierające duże ilości glukozy i tłuszczów,

  • omówi budowę cząsteczki glukozy,

  • wymieni zastosowanie sacharozy i celulozy,

  • poda czynniki powodujące denaturację białek,

  • wyjaśnia rozpuszczalność tłuszczów w różnych rozpuszczalnikach,

  • wybiera odczynniki do wykrywania obecności glukozy, białka, skrobi,

  • wymieni włókna syntetyczne,

  • wymieni jakie skutki wywołuje zniszczenie białka w organizmie

  • poda przykłady niekorzystnego wpływu nadużywania leków na organizm ludzki.


Ocena dobra:

Uczeń:

  • poda doświadczalny sposób wykrywania obecności glukozy, skrobi, białka,

  • wyjaśni różnice we właściwościach skrobi i celulozy,

  • omawia reakcje: Tollensa, Trommera, biuretową i ksantoproteinową,

  • wyjaśni na czym polega denaturacja białek i co ją może spowodować,

  • przedstawi budowę białek,

  • zidentyfikuje włókna białkowe ( wełna, jedwab ), i włókna syntetyczne,

  • wyjaśnia proces hydrolizy cukrów złożonych i tłuszczów,

  • przeprowadza reakcję hydrolizy cukrów złożonych,

  • zapisuje równanie reakcji hydrolizy cukrów złożonych,

  • odróżnia tłuszcze od substancji tłustych od np. oleju mineralnego (próba akroleinowa).


Ocena bardzo dobra:

Uczeń:

  • wyjaśnia fakt, że tłuszcz to ester gliceryny i kwasu tłuszczowego,

  • zapisuje równania hydrolizy i zmydlania tłuszczów,

  • wyjaśnia pozytywny i negatywny wpływ wybranych produktów spożywczych na organizm człowieka (np. masła, mleka),

  • zaplanuje doświadczenie pozwalające wykryć C, H, O w składnikach żywności,

  • napisze równania reakcji otrzymywania mydła z tłuszczów,

  • wyjaśni na czym polega proces utwardzania tłuszczów ciekłych,

  • napisze równanie reakcji fermentacji alkoholowej glukozy,

  • udowodni, że sacharoza jest cukrem złożonym,

  • napisze równanie hydrolizy skrobi,

  • rozplanuje doświadczenie pozwalające wykryć białka spośród innych substancji,

  • wyjaśni, jaki wpływ na organizm człowieka ma kofeina, nikotyna, narkotyki i do czego prowadzi ich zażywanie.



Directory: zalaczniki -> 304
zalaczniki -> Szanowna Pani
zalaczniki -> Gdynia: Przebudowa pomieszczenia nr 18 w budynku nr na pomieszczenie serwerowni Centrum Operacji Morskich Gdynia wraz z pozwoleniem na budowę w formie Zaprojektuj I Zbuduj
zalaczniki -> Dwa wymiary polskiej polityki bezpieczeństwa
zalaczniki -> Prowadzenie działalności gospodarczej z wykorzystaniem telepracy
zalaczniki -> Przygotowanie I udział polskiego kotyngentu wojskowego
zalaczniki -> Wojewódzki Szpital Specjalistyczny nr 2
zalaczniki -> „Program rozwoju Sił Zbrojnych rp w latach 2009-2018” jest programem opracowanym po raz pierwszy zgodnie z nowymi procedurami planowania obronnego nato, obejmującymi dziesięcioletni okres planistyczny
zalaczniki -> Prowadzenie działalności gospodarczej z wykorzystaniem telepracy
304 -> Wrocław ul. Weigla 5 Znak sprawy: 132/med/2008 specyfikacja istotnych warunków zamówienia (siwz) na dostawę wyrobów medycznych jednorazowego użytku

Pobieranie 1.63 Mb.

Share with your friends:
1   ...   27   28   29   30   31   32   33   34   35




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna