Promocja zdrowia, kultura zdrowotna I fizyczna numer 2015 /294



Pobieranie 1.78 Mb.
Strona11/12
Data27.10.2017
Rozmiar1.78 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12
4 i „Zdrowie 2020: Europejska polityka wspierająca działania rządów i społeczeństw na rzecz zdrowia i dobrostanu człowieka”5 oraz strategię Unii Europejskiej pt. „Europa 2020, strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”6, uzupełnianą również przez dokumenty wykonawcze7. Warty podkreślenia jest fakt, że międzynarodowa polityka rozwojowa w kwestiach dotyczących zdrowia koncentruje się wokół poprawy jakości życia, zmniejszenia liczby osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz zwiększenia wskaźnika zatrudnienia, zatem dotyka istoty pojęcia zdrowia publicznego, w którym zapobieganie konsekwencjom zdrowotnym niewłaściwego stylu życia oraz działania czynników środowiskowych jest wskazywane jako bardziej efektywne dla zachowania pożądanej jakości zdrowia i życia ludzi niż świadczenia opieki zdrowotnej o charakterze naprawczym.

Wizja międzynarodowej polityki rozwojowej, w tym odnosząca się do zdrowia, jest uwzględniona w szeregu polskich dokumentów strategicznych opracowanych i realizowanych w ramach systemu zarządzania rozwojem kraju. Problemy ochrony zdrowia oraz cele i kierunki interwencji w tym obszarze zostały uwzględnione w Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju Polska 2030 – DSRK i w Strategii Rozwoju Kraju 2020 - ŚSRK oraz w strategiach zintegrowanych w szczególności w: Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego, Strategii Sprawne Państwo, Krajowej Strategii Rozwoju Regionalnego – Regiony – miasta - obszary wiejskie, Strategii Innowacyjności i Efektywności Gospodarki Dynamiczna Polska 2020 oraz Strategii Zrównoważonego Rozwoju Wsi, Rolnictwa i Rybactwa na lata 2012-2020. Celem głównym Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju Polska 2030. Trzecia Fala Nowoczesności jest poprawa jakości życia Polaków. W DSRK inwestycje w zdrowie traktowane są jako tzw. wydatki prorozwojowe, dzięki którym możliwe jest dążenie do kompleksowego rozwoju „jakości życia” jako dobrostanu w różnych obszarach bytu, które przejawia się m.in. w długości życia w zdrowiu.

Strategia Rozwoju Kraju 2020 wskazuje ścieżki dojścia do wyznaczonych poziomów wskaźników szczegółowych dziewięciu strategii zintegrowanych. Działania z zakresu zdrowia publicznego, zmierzające w konsekwencji do wydłużenia aktywności zawodowej są jednym ze strategicznych zadań państwa w perspektywie średniookresowej. W ramach urzeczywistniania idei zdrowego starzenia się priorytetowe znaczenie będą miały precyzyjnie adresowane działania profilaktyczne, kampanie informacyjne popularyzujące zdrowy styl życia, w tym przede wszystkim w środowisku pracy. Działania profilaktyczne ukierunkowane powinny być na przeciwdziałanie i zwalczanie chorób cywilizacyjnych.

Rozwój systemu ochrony zdrowia do 2020 roku został określony w przyjętym w 2014 r. przez Ministra Zdrowia dokumencie „Policy paper dla ochrony zdrowia na lata 2014-2020”. Krajowe ramy strategiczne polityki w obszarze ochrony zdrowia określają kierunek działań oraz priorytety w zakresie świadczenia opieki zdrowotnej oraz zdrowia publicznego. W dokumencie określono cele operacyjne, których realizacja przez system ochrony zdrowa ma przyczynić się do wypełnienia celu europejskiego. Znalazł się wśród nich rozwój profilaktyki zdrowotnej i diagnostyki ukierunkowany na główne problemy epidemiologiczne w Polsce, przeciwdziałanie negatywnym trendom demograficznym oraz inne działania o charakterze systemowym konieczne w procesie dostosowania zasobów do zmieniających się potrzeb społecznych.

Narodowy Program Zdrowia na lata 2016-2025 jest także komplementarny względem rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 sierpnia 2009 w sprawie priorytetów zdrowotnych (Dz. U. Nr 137, poz. 1126), które określono mając na uwadze stan zdrowia obywateli oraz uzyskanie efektów zdrowotnych o najwyższej wartości i które są brane pod uwagę w procesie zakwalifikowania świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia gwarantowanego, tj. finansowanego lub współfinansowanego ze środków publicznych. Konieczne jest jednak podkreślenie, że istniejące rozwiązania w postaci gwarantowania świadczeń opieki zdrowotnej, ukierunkowane przede wszystkim na leczenie konsekwencji zdrowotnych niewłaściwego stylu życia oraz działania czynników środowiskowych, w tym również społecznych, nie pozwalają na uzyskanie znaczącej poprawy zdrowia publicznego.

Efektywność działań podejmowanych w obszarach nakreślonych w Narodowym Programie Zdrowia na lata 2016-2025 zależy od wielu aktorów. Specyfika interwencji w zdrowiu publicznym powoduje, że oczekiwane rezultaty przyniesie jedynie wspólny, ciągły i skoordynowany wysiłek administracji rządowej i samorządowej, specjalistów z różnych dziedzin, nie tylko zdrowia rozumianego przez pryzmat medycyny naprawczej, organizacji społeczeństwa obywatelskiego, sektora prywatnego etc.

Nowym rozdziałem w podejściu do zdrowia i jakości życia społeczeństwa w Polsce jest niewątpliwie ustawa o zdrowiu publicznym. Jest ona systemową odpowiedzią na konieczność ciągłego przeciwdziałania negatywnym trendom epidemiologicznym, zwiększającemu się obciążeniu populacji przewlekłymi chorobami niezakaźnymi, rozpowszechnieniu głównych czynników ryzyka powstawania tych chorób, w tym nałogom, nieprawidłowej diecie oraz niewystarczającej aktywności fizycznej.

Ustawa, tak jak Narodowy Program Zdrowia na lata 2016-2025, jest mapą, która – jeśli tylko będzie z zaangażowaniem stosowana przez wszystkich – przyczyni się do poprawy zdrowia oraz związanej z nim jakości życia nas wszystkich.

1. DIAGNOZA STANU OBECNEGO

1 DEMOGRAFIA

Najnowsze prognozy wskazują na dalszy spadek liczby ludności Polski oraz istotne zmiany w strukturze wieku populacji. W najbliższym czasie w Polsce liczba osób w wieku produkcyjnym oraz przedprodukcyjnym będzie się sukcesywnie zmniejszać przy jednoczesnym wzroście liczby osób w wieku poprodukcyjnym. Szacuje się, że w najbliższym czasie odsetek osób starszych będzie wyższy od przeciętnego dla krajów UE. Ludność Polski według danych na dzień 31 grudnia 2012 r wynosiła 38 533 299 osób, z czego 51,6 % to kobiety, a 48, 4% to mężczyźni. Nadwyżka kobiet nad mężczyznami dotyczy przedziału wieku 50-54 lata i zwiększa się ona dynamicznie w coraz starszych grupach wiekowych. Dla przykładu w grupie wiekowej 65 lat i starszej na 100 mężczyzn przypada 163 kobiety, zaś w wieku 85 lat i więcej na 100 mężczyzn przypadają aż 282 kobiety i stanowią one 78% ogółu ludności Polski w tej grupie wiekowej. Liczba ludności w Polsce ustabilizowała się nieco w ostatnich latach , a jej wzrost w 2011 roku wynika z nowych oszacowań opartych na danych Narodowego Spisu Powszechnego 2011.8

Prognoza demograficzna Polski na lata 2014-2050, przedstawiona przez GUS, nie napawa jednak optymizmem. Zgodnie z jej wskazaniami, liczba ludności Polski w 2050 r. wyniesie 34 miliony. Niekorzystne prognozy demograficzne to istotny czynnik determinujący przyszły rozwój gospodarczy. Polska gospodarka będzie musiała się zmierzyć nie tylko ze stopniowym ubytkiem liczby ludności, lecz także z procesem starzenia się społeczeństwa. Czynniki te powodują, że na rynek pracy wchodzą coraz mniej liczne roczniki oraz zwiększa się udział osób starszych w grupie aktywnych zawodowo. Procesy te z pewnością narzucą nowe wymagania związane z zarządzaniem zasobami ludzkimi, kształceniem pracowników czy wyposażeniem stanowisk, a nawet całych zakładów pracy. Zmiany te w konsekwencji zwiększą obciążenia systemu emerytalnego. Także system opieki zdrowotnej czekają coraz poważniejsze wyzwania. Zatem już dziś powinniśmy przygotowywać się na długoterminowe efekty trwających procesów demograficznych.



Zdecydowanie niepokoi fakt, że największe ubytki następują w grupie osób w wieku produkcyjnym. O ile w 2013 r liczba Polaków w tej grupie przekraczała 24 miliony, o tyle w 2050 r będzie to już tylko 19 milionów. O skali problemu świadczy fakt, że grupa wiekowa 18-44 lata zmniejszy się z 15 do 9 milionów. Z kolei liczba Polaków w wieku poprodukcyjnym wzrośnie w tym okresie z 6,5 miliona do 10 milionów. Wpłynie to m.in. na znaczące podniesienie współczynnika obciążenia demograficznego. 9

Kolejną obserwowaną niekorzystną zmianą jest zmniejszanie się liczby kobiet w wieku rozrodczym i wzrost odsetka osób starszych. Wedle prognoz wskazuje, że liczba osób starszych, tj. po 65. roku życia, wzrośnie do roku 2050 o blisko 5,4 miliona - porównując z rokiem bazowym - co oznacza, że populacja ta będzie stanowiła prawie 1/3 ludności kraju. Związany jest z tym faktem prognozowany wzrost liczby zgonów na przestrzeni kolejnych lat, który – jak pokazują dostępne dane – będzie rósł stopniowo do roku 2043.10

Długość życia mieszkańców Polski jest wyraźnie krótsza niż przeciętna w krajach Unii Europejskiej – mężczyzn o 4,8 lat, a kobiet o 2,1 lat. O ile nie zostaną podjęte bardziej intensywne działania na rzecz poprawy stanu zdrowia społeczeństwa, a tempo wzrostu długości trwania życia będzie takie samo jak na przestrzeni ostatnich lat, to obecną średnią długość życia dla mieszkańców krajów Unii Europejskiej osiągniemy w latach 2031-2032 – w przypadku mężczyzn i w latach 2021-2022 w przypadku kobiet. Wskaźnik długości życia jest bowiem warunkowany czynnikami społecznymi. Należy do nich stopień wykształcenia i miejsce zamieszkania. Oszacowano, że w 2010 roku w Polsce osoby w wieku 30 lat o wykształceniu wyższym mogły oczekiwać, że będą żyły znacznie dłużej niż osoby o wykształceniu zasadniczo-zawodowym lub niższym. Jak się okazuje nie bez znaczenia pozostaje także miejsce zamieszkania. Najmniej korzystnym środowiskiem zamieszkania w Polsce są małe miasta poniżej 5 tysięcy mieszkańców, których mieszkańcy żyją najkrócej.

Demograficzna wizja kraju, wyłaniająca się z najnowszej prognozy ludności sporządzonej przez Główny Urząd Statystyczny wskazuje na dalszy, stopniowy ubytek liczby ludności, znaczące zmiany struktury według wieku oraz fakt, iż w wiek prokreacji wchodzą coraz mniej liczne roczniki. Prace nad nową edycją Narodowego Programu Zdrowia przypadają na okres rozwoju demograficznego Polski, w którym nawet wzrost współczynnika dzietności do poziomu gwarantującego prostą zastępowalność pokoleń w krótkim okresie nie spowoduje odwrócenia tych procesów i nie powstrzyma zmniejszania się liczby ludności kraju, ani procesu starzenia się społeczeństwa. Zachodzi zatem potrzeba zintegrowanych działań na rzecz poprawy stanu zdrowia społeczeństwa.

1.2 STAN ZDROWIA POPULACJI

Hierarchia najpoważniejszych problemów zdrowotnych dorosłych Polaków jest od lat taka sama. Prawie połowa zgonów w naszym kraju jest następstwem chorób układu krążenia i udarów mózgu. Choroby te stanowią jedną z najważniejszych przyczyn absencji chorobowej, hospitalizacji oraz niepełnosprawności. Wpływają w znaczący sposób na jakość życia Polaków, szczególnie osób w wieku średnim i podeszłym .W leczeniu ostrych zdarzeń wieńcowych, udarów mózgu i innych problemów z układem sercowo-naczyniowym Polska zrobiła w ostatnich latach krok do przodu, jednak nadal dużo pozostaje do zrobienia.

Nadal niepokojąca wzrasta liczba osób zmagająca się z chorobami nowotworowymi. Liczba ta będzie rosnąć wraz ze starzeniem się społeczeństwa. Główne czynniki ryzyka to wiek, obciążenia genetyczne i styl życia (używki, alkohol, palenie tytoniu oraz brak aktywności fizycznej i niewłaściwe nawyki żywieniowe). Ryzyko zachorowania rośnie po 50. roku życia. Niestety badania profilaktyczne – w Polsce ciągle nie są popularne. Dla odniesienia swojego skutku powinny być one wykonywane regularnie już dwie dekady wcześniej.

Wśród mężczyzn na pierwszym miejscu niezmiennie znajduje się rak płuc i oskrzeli Głównym narzędziem profilaktyki są w przypadku tego nowotworu kampanie antynikotynowe, których częścią jest wprowadzanie (i egzekwowanie) zakazu palenia w miejscach publicznych. Drugi pod względem częstotliwości nowotwór u mężczyzn – rak prostaty– jest on dużo mniej nagłaśniany medialnie, a pacjenci niechętnie wykonują badania profilaktyczne.

Wśród kobiet stale wzrasta liczba nowych przypadków raka piersi i raka szyjki macicy. Na bezpłatną mammografię i cytologię mają szansę kobiety w ramach programów finansowanych przez NFZ. W akcje promocyjne kierowane zwykle do szerszej populacji wiekowej włączają się także aktywnie samorządy terytorialne



Poważnym problemem dorosłych Polaków i co raz bardziej powszechnym, są kłopoty z układem ruchu, w tym z kręgosłupem. W statystykach GUS najczęstszą dolegliwością wskazywaną przez osoby powyżej 15. roku życia (im starsze, tym częściej) są bóle pleców: uskarża się na nie co czwarta dorosła kobieta i co piąty mężczyzna. Bóle szyi (będące efektem problemów z kręgosłupem) występują u co dziewiątej osoby, zaś na kolejnym miejscu znalazły się zapalenia kości i stawów. 11 Problemy z układem ruchu nie stanowią bezpośredniego zagrożenia życia – jak choroby układu krążenia czy nowotwory – jednak zaniedbywane mogą doprowadzić do utraty zdolności samodzielnej egzystencji.

Kolejny istotny aspekt zdrowia to stan zdrowia psychicznego W październiku 2012 roku opublikowano wyniki pierwszego w Polsce badania EZOP, tzn. stanu zdrowia psychicznego, na grupie 10 tysięcy osób. Badania objęły Polaków w wieku od 18 do 65 lat. Deklarowane samopoczucie psychiczne nie nastraja zbyt pesymistycznie: 70 proc. badanych deklarowało bardzo dobre i doskonałe zdrowie psychiczne. Umiarkowanie zadowolony ze swojego zdrowia psychicznego był co czwarty badany. Tylko nieco ponad 5 proc. przyznało, że ma słabszą niż umiarkowaną psychikę. Jednocześnie znaczna część ankietowanych przyznała, że przynajmniej raz w życiu doświadczyła jednego z objawów zaburzeń zdrowia psychicznego: obniżenia nastroju i aktywności fobii, lęków, rozdrażnienia i napastliwości.

W ciągu kilku ostatnich lat subiektywna ocena stanu zdrowia poprawiła się .Największą poprawę odnotowano wśród osób w wieku średnim. Odsetek osób niezadowolonych ze stanu zdrowia zmniejszył się aż o ok 10 %. Ale już w grupie 70-latków i starszych poprawa jest minimalna tylko 2%. Samopoczucie Polaków owszem poprawiło się, ale to nie znaczy, że społeczeństwo przestało chorować. Wręcz przeciwnie: prowadzone przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny analizy wykazują, że po poprawie wskaźników zdrowotności Polaków (średnia przewidywana długość życia, śmiertelność w obszarze chorób cywilizacyjnych, śmiertelność noworodków), nastąpił czas stagnacji: poprawa, jeśli następuje to jest to wzrost ledwie zauważalny. Natomiast dystans dzielący nas nie tylko od krajów starej Unii, lecz nawet europejskiej średniej ciągle jest ogromny. Potrzeba wiele lat by ten dystans uległ zmniejszeniu. Analizy statystyk medycznych potwierdzają to, co można stwierdzić, kierując się zdrowym rozsądkiem: kluczowym dla jakości życia – w jego zdrowotnym aspekcie jest zadbanie o siebie i swój organizm, regularne badania profilaktyczne, ograniczenie używek (lub zerwanie z nałogami), zdrowy styl życia pozwalają zminimalizować ryzyko najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych w obszarze układu krążenia i nowotworów. Umiarkowana aktywność fizyczna daje szansę na odłożenie w czasie lub wręcz wyeliminowanie problemów z układem ruchu, kręgosłupem, stawami. Szacuje się, że ponad połowa czynników związanych z ciężkimi chorobami i zgonem leży po stronie stylu życia .

1.3 KOSZTY ZDROWOTNE CHORÓB


Według statystyk wydatki ogółem na ochronę zdrowia tj. wydatki bieżące i inwestycyjne wyniosły w 2012 r. 107,8 mld zł i stanowiły 6,8% Produktu Krajowego Brutto (6,9% PKB w 2011 r.). W relacji do PKB bieżące wydatki prywatne kształtowały się w 2012 r. na podobnym poziomie jak w roku 2011 (1,9% PKB), natomiast udział bieżących wydatków publicznych na ochronę zdrowia zmniejszył się z 4,53% do 4,43%. Przytłaczającą większość nakładów ogółem na ochronę zdrowia stanowiły wydatki bieżące, których udział w 2012 r. wyniósł 93,7%. Struktura wydatków bieżących ponoszonych przez poszczególnych płatników kształtuje się następująco: instytucje rządowe i samorządowe (łącznie z NFZ) – 70,0% sektor prywatny – 30,0% (w roku 2011, odpowiednio 70,9% i 29,1%). W ramach wydatków publicznych bieżących 87,6% stanowiły wydatki ponoszone przez NFZ.12

Świadczenia opieki zdrowotnej obejmujące swoim zakresem leczenie chorób cywilizacyjnych udzielane są w ramach świadczeń gwarantowanych, przez podmioty, które zawarły umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia na udzielanie świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Poszczególne działania odnośnie leczenia chorób cywilizacyjnych podejmowane są w ramach szeregu różnych obszarów, takich jak: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, leczenie szpitalne, rehabilitacja lecznicza, lecznictwo uzdrowiskowe, psychiatria opieka zdrowotna, opieka długoterminowa, opieka paliatywno-hospicyjna. Zgodnie z przepisem art. 97 ust. 3. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zadania z zakresu określania jakości i dostępności oraz analizy kosztów świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie niezbędnym dla prawidłowego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przeprowadzanie konkursów ofert, rokowań i zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a także monitorowanie ich realizacji i rozliczanie, należą do kompetencji Narodowego Funduszu Zdrowia. Oddziały wojewódzkie Funduszu corocznie przygotowują plan zakupu świadczeń, opracowywany w celu optymalnego zabezpieczenia dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Plan zakupu sporządzany jest w ramach ustalonego planu finansowego, w oparciu o analizę epidemiologiczną, która uwzględnia zarówno dane zewnętrzne (GUS, PZH, wymogi określone przez Ministra Zdrowia w rozporządzeniach w sprawie świadczeń gwarantowanych), jak i dane własne Oddziałów (realizację świadczeń w latach poprzednich, realizację priorytetów przyjętych w roku poprzednim, poziom kolejek w latach poprzednich, potencjał świadczeniodawców).13

Należy dodać, iż uchwalona w dniu 22 lipca 2014 r. ustawa o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1138), celem zapewnienia zgodnego z potrzebami zdrowotnymi, wynikającymi z aktualnych trendów demograficznych i epidemiologicznych, równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, wprowadziła nowe instrumenty oceny potrzeb zdrowotnych - Ogólnopolską Mapę Potrzeb Zdrowotnych oraz Regionalną Mapę Potrzeb Zdrowotnych. Na podstawie mapy regionalnej dla danego województwa wojewoda w porozumieniu z Wojewódzką Radą do spraw Potrzeb Zdrowotnych będzie ustalać priorytety dla regionalnej polityki zdrowotnej, mając na uwadze stan zdrowia obywateli oraz uzyskanie efektów zdrowotnych o najwyższej wartości. Priorytety dla regionalnej polityki zdrowotnej oraz regionalne mapy potrzeb zdrowotnych będą uwzględniane przy tworzeniu planu zakupów na następny rok przez oddziały wojewódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia. Ideą tych przepisów jest prognozowanie poziomu przyszłych potrzeb (mapy) oraz wskazanie, które z nich w pierwszej kolejności (priorytety) powinny być realizowane przez oddziały wojewódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia, co pozwoli na zabezpieczenie w jak największym stopniu zapotrzebowania na świadczenia opieki zdrowotnej na danym terenie.
Z informacji przekazanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia wynika, że w 2014 r. udział środków publicznych przeznaczonych na finansowanie świadczeń zdrowotnych udzielonych
z powodu poszczególnych rozpoznań chorobowych wg ICD-10: przedstawiał się następująco:










 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

Kod rozdziału rozpoznania głównego ICD10

Ambulatoryjna opieka specjalistyczna

Leczenie szpitalne

Pozostałe zakresy świadczeń zdrowotnych

Ogółem

Wybrane choroby zakaźne i pasożytnicze (A00 - B99)

86 757 272

1 029 032 473

3 916 834

1 119 706 578

Nowotwory (C00 - D48)

557 997 521

4 294 452 884

535 198 409

5 387 648 813

Choroby krwi i narządów krwiotwórczych oraz wybrane choroby przebiegające
z udziałem mechanizmów immunologicznych (
D50 - D89)

29 651 402

339 983 049

4 398 036

374 032 487

Zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych

(E00-E90)

297 117 617

860 117 730

96 895 107

1 254 130 455

Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania (F00-F99)

43 045 632

19 564 489

2 468 158 263

2 530 768 384

Choroby układu nerwowego

(G00 - G99)



363 130 725

999 845 743

770 767 653

2 133 744 121

Choroby oka i przydatków oka

(H00 - H59)



489 663 662

850 843 490

4 878 135

1 345 385 287

Choroby ucha i wyrostka sutkowa tego (H60 - H95)

164 172 845

214 764 471

16 825 385

395 762 702

Choroby układu krążenia (I00 - I99)

471 685 038

6 664 365 890

693 012 212

7 829 063 140

Choroby układu oddechowego
(J00 - J99)

392 331 361

2 127 064 138

177 036 253

2 696 431 752

Choroby układu pokarmowego

(K00 - K93)



211 051 669

2 123 636 495

1 683 174 965

4 017 863 129

Choroby skóry i tkanki podskórnej

(L00 - L99)



240 192 321

342 438 965

66 040 901

648 672 186

Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej (M00 - M99)

550 206 159

2 113 051 277

1 150 494 471

3 813 751 907

Choroby układu moczowo-płciowego (N00 - N99)

518 308 749

1 420 510 461

1 247 756 825

3 186 576 035

Ciąża, poród i okres połogu (O00 - O99)

108 360 170

1 216 193 362

22 360 791

1 346 914 323

Wybrane stany rozpoczynające się
w okresie okołoporodowym

(P00 - P96)



9 759 040

1 061 905 993

11 827 279

1 083 492 312

Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe
(
Q00 - Q99)

45 997 369

388 520 409

58 035 525

492 553 303ł

Objawy, cechy chorobowe oraz nieprawidłowe wyniki badan klinicznych i laboratoryjnych niesklasyfikowane gdzie indziej

(R00 - R99)



152 094 761

507 960 633

109 317 950

769 373 343

Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych
(S00-T98)

354 710 481

1 744 970 544

232 969 929

2 332 650 954

Zewnętrzne przyczyny zachorowania i zgonu (V01-Y98)

2 826 948

6 248 344

1 537 532

10 612 824

Czynniki wpływające na stan zdrowia i kontakt ze służbą zdrowia (Z00 - Z99)

384 176 785

2 450 194 041

280 916 015

3 115 286 841

 










20 243 625 967

Informacje zawarte w powyższej tabeli wskazują, że największą grupę wydatków Narodowego Funduszu Zdrowia stanowią koszty związane z leczeniem:

1. choroby układu krążenia - 7 829 063 140 zł;

2. nowotwory - 5 387 648 813 zł;

3. choroby układu pokarmowego - 4 017 863 129 zł;

4. choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej - 3 813 751 907 zł;

5. choroby układu moczowo-płciowego - 3 186 576 035 zł;

6. choroby układu oddechowego - 2 696 431 752 zł;

7. zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania - 2 530 768 384 zł;

8. urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych - 2 332 650 954 zł;

9. choroby układu nerwowego - 2 133 744 121 zł.



Struktura świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w ramach środków publicznych przedstawia się następująco:

Dane z rocznego planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na rok 2015 r



Koszty świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków NFZ

kwota

odsetek %

leczenie szpitalne ( w tym terapeutyczne programy lekowe, leki , środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego objęte programami lekowymi, chemioterapia- leki stosowane w chemioterapii)

35 108 037 zł

49,63

refundacja (leki, wyroby medyczne)

7 744 628 zł

10,95

podstawowa opieka zdrowotna

7 778 611 zł

11,00

ambulatoryjna opieka specjalistyczna

5 281 581 zł

7,47

opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień

2 106 968 zł

2,98

rehabilitacja lecznicza

2 011 454 zł

2,84

leczenie stomatologiczne

1 750 440 zł

2,47

świadczenia opieki zdrowotnej kontraktowane odrębnie

1 617 263 zł

2,29

świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej

1 059 741 zł

1,50

rezerwy (migracyjna, świadczenia z lat ubiegłych)

4 219 022 zł

5,96

zaopatrzenie w wyroby medyczne oraz ich naprawa

860 794 zł

1,22

lecznictwo uzdrowiskowe

608 725 zł

0,86

opieka paliatywna i hospicyjna

369 108 zł

0,52

profilaktyczne programy zdrowotne

176 447 zł

0,25

pomoc doraźna i transport sanitarny

49 444 zł

0,07

Źródło: Roczny Plan Finansowy NFZ na rok 2015
Tendencje występujące w poszczególnych przedziałach wiekowych wśród świadczeniobiorców korzystających ze specjalistycznej opieki ambulatoryjnej kształtują się w następujący sposób: od około 15 roku życia pomimo przewagi w liczbie ubezpieczonych wśród mężczyzn, to więcej kobiet korzysta ze świadczeń i przewaga ta jest znacząca. Około 45 roku życia, gdy ma miejsce zrównanie liczby ubezpieczonych względem płci, występuje nadal zjawisko większego korzystania ze świadczeń przez kobiety. Tym samym od momentu osiągnięcia przez kobiety wieku rozrodczego do późnej starości, liczba kobiet korzystających z ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych jest wyższa niż mężczyzn w porównywalnych przedziałach wiekowych. Interesujący jest fakt, że pomimo wyższych kosztów jednostkowych leczenia mężczyzn po 75 roku życia, analiza kosztów14 w poszczególnych przedziałach wiekowych wskazuje, iż to wydatki ponoszone na leczenie kobiet w tym przedziale wiekowym są wyższe. Wynika to przede wszystkim ze struktury demograficznej, która jest niekorzystna dla mężczyzn, wśród których odnotowuje się wyższą śmiertelność.

1.4 KOSZTY SPOŁECZNE CHORÓB

Jednym z szczególnie ważnych aspektów branych pod uwagę przy analizie kosztów społecznych chorób są nie tylko wydatki NFZ ponoszone na finansowanie świadczeń zdrowotnych, ale także koszty związane z niezdolnością do pracy. W 2012 r. wydatki na świadczenia związane z niezdolnością do pracy ogółem wyniosły 30 438,6 mln zł i w stosunku do 2011 r. wzrosły o 888,9 mln zł. Kwota tych wydatków w omawianym roku stanowiła 1,9% PKB i w porównaniu z rokiem 2011 udział ten kształtował się na tym samym poziomie. Podobny wzrost, w porównaniu z rokiem 2011, odnotowujemy w przypadku wydatków na świadczenia związane z niezdolnością do pracy z FUS. Wydatki te wzrosły o 921,7 mln zł i w 2012 r. wyniosły 25 981,7 mln zł.

W strukturze wydatków ogółem na świadczenia z tytułu niezdolności do pracy w 2012 r. grupami chorobowymi generującymi najwyższe wydatki były zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania – 16,7% ogółu wydatków, choroby układu krążenia – 15,1%, choroby układu kostno-stawowego, mięśniowego i tkanki łącznej – 12,9%, choroby związane z okresem ciąży, porodu i połogu – 10,5%, urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych – 10,1%, choroby układu nerwowego – 9,5% oraz choroby układu oddechowego – 7,1%. W 2012 r. wyżej wymienione grupy chorobowe w 81,9% były przyczyną poniesionych wydatków w związku z niezdolnością do pracy.15

Najwyższy odsetek w wydatkach na świadczenia związane z niezdolnością do pracy stanowiły wydatki związane z rentami. W 2012 r. w porównaniu z rokiem 2011 udział ten zmniejszył się o 1,6 punktu procentowego i na przestrzeni omawianych lat stopniowo zmalał. W 2008 r. wydatki na renty z tytułu niezdolności do pracy stanowiły 56,3% ogółu wydatków, zaś w 2012 r. - 49,5%. Również malała na przestrzeni tych lat przeciętna miesięczna liczba pobierających renty z tytułu niezdolności do pracy. W 2008 r. ich liczba wynosiła 1 380,8 tys., a w 2012 r. – 1 111,0 tys.

Drugą z kolei pozycją w wydatkach na świadczenia związane z niezdolnością do pracy są wydatki na absencję chorobową finansowaną z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i funduszów zakładów pracy. Ich udział w 2012 r. wynosił 40,3%. Udział wydatków na absencję chorobową z roku na rok wzrasta, gdyż w 2008 r. wydatki z tego tytułu stanowiły ok. 5 punktów procentowych mniej. Liczba dni absencji chorobowej w ostatnich trzech latach utrzymuje się na względnie stałym poziomie i w 2012 r. wynosiła 189 610,0 tys.

W strukturze wydatków rosną również wydatki na świadczenia rehabilitacyjne i renty socjalne.



W przypadku wydatków na świadczenie rehabilitacyjne, ich udział w wydatkach ogółem wynosił od 3,0% w 2008 r. do 3,7% w 2012 r., natomiast w przypadku rent socjalnych udział ten w 2008 r. wynosił 5,1%, a w 2012 r. – 6,0%. Przeciętna miesięczna liczba pobierających renty socjalne, bądź świadczenie rehabilitacyjne w omawianych latach również wzrasta. I tak, w przypadku pobierających renty socjalne od 231,2 tys. w 2008 r. do 249,4 tys. w roku 2012, natomiast pobierających świadczenie rehabilitacyjne od 58,8 tys. w roku 2008 do 69,7 tys. w 2012 r.

Jedynie na stałym poziomie utrzymuje się udział wydatków na rehabilitację leczniczą w ramach prewencji rentowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który w ostatnich latach wynosi 0,5% ogółu wydatków związanych z niezdolnością do pracy.

Zmiana struktury wypłacanych świadczeń jest konsekwencją znacznego spadku wypłat rent z tytułu niezdolności do pracy – a więc tendencji z punktu widzenia wydatków Funduszu Ubezpieczeń Zdrowotnych pozytywnej.

Analizując koszty wydatków ogółem na świadczenia z tytułu niezdolności do pracy w 2012 r. grupami chorobowymi generującymi najwyższe wydatki były zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania – 16,7% ogółu wydatków, choroby układu krążenia – 15,1%, choroby układu kostno-stawowego, mięśniowego i tkanki łącznej – 12,9%, choroby związane z okresem ciąży, porodu i połogu – 10,5%, urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych – 10,1%, choroby układu nerwowego – 9,5% oraz choroby układu oddechowego – 7,1%. W 2012 r. wyżej wymienione grupy chorobowe w 81,9% były przyczyną poniesionych wydatków w związku z niezdolnością do pracy.



Struktura kosztów ze względu na płeć w poszczególnych rodzajach wydatków również kształtowała się odmiennie. W przypadku rent z tytułu niezdolności do pracy, rent socjalnych, świadczeń rehabilitacyjnych i rehabilitacji leczniczej, udział wydatków na świadczenia wypłacane mężczyznom ,w wydatkach ogółem był znacząco wyższy niż udział wydatków na świadczenia wypłacane kobietom. Wydatki na renty wypłacone mężczyznom wyniosły 10 513,6 mln zł stanowiąc 69,8% ogółu wydatków na renty z tytułu niezdolności do pracy, w tym wydatki na renty wypadkowe wyniosły 2 496,1 mln zł, tj. 76,3% ogółu wydatków na te renty. Udział wydatków na renty socjalne wypłacone mężczyznom wyniósł 54,6%, tj. 991,4 mln zł. Również wydatki na świadczenie rehabilitacyjne wypłacone mężczyznom przewyższały o 10,6 punktów procentowych wydatki na to świadczenie wypłacone kobietom. Jak wynika z analizy, koszt rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej ZUS mężczyzn był także o 3,4 punktu procentowego wyższy niż poniesiony w związku z rehabilitacją leczniczą kobiet. Z kolei w przypadku wydatków związanych z absencją chorobową, udział wypłat związanych z absencją kobiet przewyższał udział wydatków dla mężczyzn i wyniósł 59,4% tj. 7 293,4 mln zł.16

Koszty społeczne chorób wynikające z niezdolności do pracy w wyniku orzeczenia o niepełnosprawności ponosi także PEFRON. Instytucja ta działa na mocy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( Dz.U. z 2011 r. Nr 127, poz.721 z późn. zm.), a swoją działalnością wspiera zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Na dofinansowanie wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie osób niepełnosprawnych Fundusz przeznacza rocznie ok 63% swojego budżetu tj w 2014 roku kwotę ponad 3, 1 mln zł.

Jak wynika z wyżej opisanej sytuacji koszty społeczne chorób w naszym kraju są bardzo wysokie. Pomimo podejmowanych na szeroka skale działań zmierzających w kierunku poprawy jakości zdrowia i życia nadal pozostaje wiele do zdrobnienia. Obserwowana tendencja do poprawy napawa optymizmem. Potrzeba jednak zintegrowanego działania na wielu płaszczyznach by osiągnąć satysfakcjonujący efekt. Przygotowywane opracowanie NPZ wskazuje poprzez swoje cele na te obszary zdrowia, których wspieranie i poprawa w perspektywie może wpłynąć na zmianę wysokości kosztów ponoszonych z tytułu konsekwencji społecznych chorób.
Determinanty zdrowia.

Przechodząc do grup czynników ryzyka, stanowiących istotne zagrożenie dla zdrowia i życia populacji, warto zacząć o nadmiernego spożycia alkoholu. Wskaźnikiem pokazującym zmiany w konsumpcji alkoholu na przestrzeni lat jest wielkość spożycia 100% alkoholu w przeliczeniu na jednego mieszkańca. W 2013 r. spożycie alkoholu per capita wyniosło 9,67l, co oznacza wzrost wobec 2012 r. o 0,51 l. Najbardziej wzrosło spożycie wyrobów spirytusowych – było wyższe o 15% w stosunku do 2012 r. i wyniosło 3,6l. Spożycie wina wyniosło 5,8l, natomiast spożycie piwa – 97,7l. Szacuje się, że w Polsce uzależnionych od alkoholu jest 600-740 tys. osób17, a nadużywa alkoholu, tj. pije w sposób szkodliwy, ok. 3 mln osób18. Według WHO alkohol znajduje się na drugim (po tytoniu) miejscu wśród czynników ryzyka dla zdrowia populacji, a ponad 200 rodzajów chorób i urazów wiąże się z jego spożywaniem, w tym: uzależnienia, depresje i samobójstwa, wypadki oraz utonięcia, a także choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, kardiomiopatia ,zaburzenia rytmu serca, udary mózgu oraz zwiększone ryzyko powstawania nowotworów jamy ustnej, gardła, przełyku, wątroby, jelita grubego, piersi, a także wad wrodzonych płodu.

Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w ciągu ostatnich 30 lat obserwuje się w Polsce stopniowe ograniczenie spożycia tytoniu. Mimo to palenie tytoniu niezmiennie pozostaje jedną z głównych przyczyn zgonów wśród dorosłej populacji Polaków. Odnosząc się do liczby osób cierpiących na choroby odtytoniowe istotnym jest, że liczba zgonów w Polsce bezpośrednio wynikających z palenia tytoniu wynosi blisko 90 tys. przypadków rocznie. Szacuje się, że 38% wszystkich zgonów mężczyzn w wieku 38-69 lat pozostaje w związku z paleniem tytoniu z czego 55% zgonów bezpośrednio wynika z powodu nowotworu powstałego na skutek palenia tytoniu. Rak płuc jest najczęstszą przyczyną zgonów pośród nowotworów złośliwych zarówno wśród mężczyzn jak i wśród kobiet w Polsce. 94% przypadków raka płuca wśród mężczyzn i 68% wśród kobiet jest wynikiem palenia tytoniu. Oznacza to, że w Polsce średnio co roku na nowotwór płuca zapada 15 713 mężczyzn oraz 4 200 kobiet. Bierne narażenie na dym tytoniowy osób niepalących powoduje dodatkowe straty - z powodu biernej ekspozycji na dym tytoniowy rocznie umiera blisko 2 000 niepalących, głównie z powodu choroby niedokrwiennej serca, udaru mózgu, raka płuca i przewlekłych chorób układu oddechowego.

Należy również podkreślić, że zdaniem ludzi młodych, palenie wyrobów tytoniowych jest symbolem dorosłości, i jest bardzo często elementem służącym do podniesienia własnej wartości. Dodatkowo uważane jest za skuteczny sposób radzenia sobie ze stresem. Ma to istotny wpływ na rozpoczęcie palenia przez osoby nieletnie, Globalny Sondaż Dotyczący Używania Tytoniu Przez Osoby Dorosłe (GATS) zrealizowany przy współpracy Ministerstwa Zdrowia w latach 2009 - 2010 wykazał, że w grupie osób w wieku 15-19 lat eksperymentowanie z paleniem tytoniu zadeklarowało 32,7% mężczyzn i 26,9% kobiet. Dodatkowo w wieku 11-17 lat regularnie palić tytoń rozpoczęło obecnie palących 39,6% mężczyzn i 28,6% kobiet. Należy również zwrócić uwagę na łatwiejszy dostęp do wyrobów tytoniowych u osób niepełnoletnich mieszkających w miastach, prawie dwie piąte osób (37,7%), które w wieku 14 lat rozpoczęły palenie, było mieszkańcami dużych aglomeracji. Ponadto osoby młode bardzo często nie są skłonne do definitywnego rzucenia palenia, przekonane, że ewentualne negatywne skutki palenia pojawią się dopiero w odległej przyszłości. Ryzykują tym samym utratę zdrowia, nieświadome konsekwencji zdrowotnych podejmowanych przez siebie decyzji.

Dzieci, które zaczynają palić we wczesnym dzieciństwie zazwyczaj palą w dorosłym życiu. Uzależnienie powoduje, że palacze kontynuują nałóg ze względu na odczuwanie w czasie palenia przyjemności, uspokojenia lub pobudzenia

Aspekt zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania przedstawia się następująco: liczba pacjentów leczonych w psychiatrycznej opiece ambulatoryjnej niemal podwoiła się na przestrzeni lat 1997-2010. W roku 2010 opieką ambulatoryjną w zakresie leczenia psychiatrycznego zostało objętych 1396 tys. osób, z czego nieznaczną większość stanowiły kobiety. Podsumowując zagadnienie zaburzeń psychicznych, wśród kobiet dominują zaburzenia nerwicowe, wśród mężczyzn natomiast zaburzenia spowodowane nadużywaniem alkoholu. To właśnie ostatni z wymienionych powodów jest przyczyną najczęstszych interwencji w oddziałach całodobowych.

Według danych Instytutu Żywności i Żywienia w Polsce otyłość jest co roku przyczyną ok. 1,5 mln hospitalizacji, a leczenie otyłości i jej powikłań pochłania 21 proc.


(ok. 11 mln zł) budżetu przeznaczonego na ochronę zdrowia. Otyłość stanowi obecnie najczęściej występującą chorobę metaboliczną, osiągającą wg Światowej Organizacji Zdrowia rozmiary epidemii, zagrażającej rozwojowi cywilizacyjnemu i będącą w krajach rozwiniętych oraz rozwijających się jednym z największych problemów zdrowotnych. Nasilenie otyłości i nadwagi znacząco wzrasta na świecie i w Polsce. Z najnowszych badań Instytutu Żywności i Żywienia wynika, że prawie 30% dzieci ze szkół podstawowych jada słodycze codziennie przynajmniej raz. Wśród uczniów szkół gimnazjalnych aż 38,1% dziewcząt i 28,5% chłopców spożywa słodycze przynajmniej raz dziennie, natomiast zakupy w sklepiku szkolnym robi 70% uczniów. Trend ten wykazuje znamiona globalnej pandemii. W Polsce występuje szybki wzrost otyłości i nadwagi wśród dzieci i młodzieży, a dodatkowo istnieje duże zróżnicowanie między regionalne. Cele wytyczone przez WHO w 2013 roku w postaci zatrzymania trendu wzrostowego otyłości do 2025 roku, będą osiągnięte pod warunkiem prowadzenia efektywnych, skoordynowanych programów interwencyjnych na wielu obszarach zwalczania czynników sprzyjających rozwojowi nadmiernej masy ciała.

Istotnym elementem zagadnienia epidemiologii populacji Polski jest również fakt dotyczący chorób zakaźnych - współczynniki zapadalności na większość chorób objętych nadzorem sanitarno-epidemiologicznym utrzymują podobną tendencję spadkową, a samą ich sytuację epidemiologiczną można określić, jako stabilną.



Wyłaniający się z powyższego opisu stan epidemiologiczny Polski wskazuje na złożony charakter chorób przewlekłych. Ich liczne uwarunkowania wskazują, że jedynie stałe i kompleksowe wysiłki angażujące różne podmioty, podejmowane w oparciu o kluczowe dla kraju strategie, stanowią skuteczne narzędzie profilaktyki zdrowotnej.
Zdrowie jest pojęciem trudnym do zdefiniowania. Złożoność wymienionego pojęcia jako zjawiska biologicznego, psychicznego i społecznego, to tylko niektóre przyczyny braku jednoznacznego określenia terminu. Spośród dotychczas wypracowanych określeń oficjalnie uznaną i powszechnie stosowaną jest definicja Światowej Organizacji Zdrowia, która brzmi: „pojęcie zdrowia oznacza stan pełnego, dobrego samopoczucia fizycznego, umysłowego i społecznego (dobrostan), a nie wyłącznie brak choroby lub niedomagania”.19

Zdrowie uwarunkowane jest oddziaływaniem zespołu złożonych i różnorodnych czynników. Wśród najczęściej wymienianych są: styl życia, czynniki genetyczne (biologiczne), środowiskowe (fizyczne, psychospołeczne), ekonomiczne, demograficzne, polityczne, ekologiczne, kulturowe, społeczne, organizacja opieki zdrowotnej i inne. Współcześnie debaty nad czynnikami kształtującymi zdrowie dotknęły nie tylko sektora ściśle związanego ze zdrowiem, ale zahaczyły także o obszary związane z wykluczeniem społecznym, ubóstwem, edukacją oraz ekonomią i rozwojem. Przygotowana nowa wersja Narodowego Programu Zdrowia nie obejmuje w swym opracowaniu w/w obszarów, ale nie sposób przy tej okazji o tym nie wspomnieć. Nie można zapominać, że status społeczny, poziom wykształcenia, wysokość zarobków – zatrudnienie lub jego brak, czy miejsce zamieszkani determinują w znacznym stopniu jakość życia. Biorąc pod uwagę i porównując stan zdrowia Polski na tle państw UE nie wypadamy imponująco. Zbyt duże dysproporcje pomiędzy powyżej wymienionymi obszarami to główna przyczyna obecnego stanu rzeczy. Stąd szerokie działania podejmowane przez różne organizacje administracji publicznej na rzecz zmiany sytuacji, niwelowaniu różnic i wyrównywaniu szans.



Jednym z działań jest opracowany przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej Krajowy Program Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020. 20 , którego głównym celem przyjętym przez Polskę jest obniżenie o 1,5 mln liczby osób zagrożonych ubóstwem i/lub deprywacją materialną, i/lub żyjących w gospodarstwach domowych bez osób pracujących lub o niskiej intensywności pracy. W dokumencie określono, że walka z ubóstwem i wykluczeniem musi opierać się na wzroście gospodarczym i zatrudnieniu, oraz na ochronie socjalnej. Ochrona socjalna musi być kompatybilna z szerokim zestawem polityk społecznych łącznie z ukierunkowaną edukacją, pomocą społeczną, mieszkalnictwem, zdrowiem, godzeniem życia zawodowego i prywatnego. Poprawa tego obszaru i wsparcie dla osób zagrożonych wykluczeniem i ubóstwem stanowi milowy krok do poprawy jakości i długości życia. Brak podjęcia intensywnych działań w tym temacie w konsekwencji pociąga za sobą zwiększone koszty społeczne chorób.

Brak świadomości i działań edukacyjnych to kolejny obszar do doskonaleniu w działaniach zmierzających do poprawy jakości życia oraz minimalizacji kosztów leczenia i następstw chorób. Wytyczne w tym zakresie przedstawia miedzy innymi strategiczny dokument - Perspektywa Uczenia się przez całe życie. Wyżej wymieniony dokument jest wynikiem prac Międzyresortowego Zespołu do spraw uczenia się przez całe życie, w tym Krajowych Ram Kwalifikacji, powołanego zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów nr 13 z 17 lutego 2010 r. Zarządzenie to stawia zadanie opracowania dokumentu strategicznego dotyczącego rozwiązań na rzecz rozwoju uczenia się przez całe życie w Polsce. Opracowanie takiego dokumentu wynika z przyjętych w ramach otwartej metody koordynacji zobowiązań na rzecz osiągania wspólnych celów rozwoju kształcenia i szkolenia w Europie spójnych ze strategią Europa 2020 realizowaną w Polsce. Niemalże wszystkie dostępne opracowania, na które powołano się przy przygotowywaniu nowej wersji NPZ wskazują, że poziom i stopień edukacji determinuje zachowania zdrowotne. Im wyższy poziom wykształcenia, tym bardziej poprawne zachowania zdrowotne, większa świadomość ,a co za tym idzie mniejsze koszty ponoszone na leczenie i konsekwencje chorób. Uczenie się przez całe życie to także ważny aspekt w perspektywie rozwoju naszego kraju.



Zapotrzebowanie naszej gospodarki na wysoko wykwalifikowany personel zwłaszcza w określonym kierunku jest niezbędnym czynnikiem do dalszego rozwoju naszego kraju a tym samym wzrostu ekonomicznego społeczeństwa. Ekonomia społeczna może stanowić jeden z istotnych elementów Europejskiego Modelu Społecznego oraz polskiej polityki społecznej. Nie rozwiąże ona oczywiście wszystkich problemów społecznych i gospodarczych, ale może znaleźć ważne miejsce w nowej polityce integracji społecznej, czyli procesie, w ramach którego jednostki, środowiska i społeczności zagrożone ubóstwem i wykluczeniem otrzymują szanse, możliwości i zasoby niezbędne do pełnego uczestnictwa w życiu ekonomicznym, społecznym i kulturowym oraz osiągnięcia poziomu i jakości życia na godziwym poziomie. Działania w ramach skoordynowanej polityki publicznej, realizowanej w odniesieniu do programowania strategicznego, wymagają nowego otwarcia – poprzez zdefiniowanie kluczowych pojęć, jasne umiejscowienie kontekstu działań w Europejskim Modelu Społecznym, wyciągnięcie wniosków ze stanu obecnego i precyzyjne określenie celów, rezultatów i kierunków interwencji publicznej. Wyrazem tego jest Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej.21

2. PODSTAWA PRAWNA PROGRAMU

Ustawa z dnia ... września 2015 r. o zdrowiu publicznym.
3. CELE PROGRAMU
3.1 CEL GŁÓWNY


CELEM GŁÓWNYM PROGRAMU JEST

„POPRAWA ZDROWIA I ZWIĄZANEJ Z NIM JAKOŚCI ŻYCIA LUDNOŚCI ORAZ ZMNIEJSZENIE NIERÓWNOŚCI W ZDROWIU”.


Wskaźniki monitorowania celu głównego:



  • oczekiwana długość życia, współczynnik umieralności ogółem, umieralność niemowląt, wskaźniki 5-letnich przeżyć w nowotworach, 30-dniowa śmiertelność z powodu zawału serca i udaru mózgu, liczba samobójstw, umieralność z powodu wypadków,

  • odsetek osób palących regularnie i okazjonalnie papierosy, spożycie alkoholu w litrach czystego alkoholu na osobę rocznie, liczba osób z nadwagą i otyłością, odsetek osób podejmujących regularnie aktywność fizyczną,

  • stopa bezrobocia, wskaźnik zagrożenia ubóstwem, odsetek osób z wykształceniem podstawowym lub niższym.

W miarę dostępności danych analizowane w podziale na wiek, płeć, miejsce zamieszkania, poziom wykształcenia oraz poziom dochodów.
3.2 CELE SZCZEGÓŁOWE

Dla osiągnięcia celu głównego niezbędne jest zrealizowanie zadań przypisanych do celów szczegółowych Programu. Cele szczegółowe zostały podzielone na trzy grupy:



  • ukierunkowane na problemy zdrowotne

  • ukierunkowane na czynniki ryzyka

  • tworzenie środowisk prozdrowotnych

Cele szczegółowe będą osiągane poprzez zadania polegające na edukacji zdrowotnej, promocji zdrowia oraz profilaktyce chorób, w tym poprzez wczesną diagnostykę i leczenie. Zadania realizowane przez programy polityki zdrowotnej oraz programy prowadzone przez ministerstwa inne niż Ministerstwo Zdrowia, których koniec przypada na lata poprzedzające 2025 r. powinny być kontynuowane.


GRUPA CELÓW SZCZEGÓLOWYCH 1

– CELE UKIERUNKOWANE NA PROBLEMY ZDROWOTNE



1.1. Zmniejszenie zachorowalności, niepełnosprawności i przedwczesnej umieralności z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego, w tym zawałów serca i udarów mózgu.



Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia

Zadania:


Zgodnie z Narodowym programem wyrównywania dostępności do profilaktyki i leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego POLKARD na lata 2013 – 2016.

Wskaźniki monitorowania:

Zgodnie z Narodowym programem wyrównywania dostępności do profilaktyki i leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego POLKARD na lata 2013 – 2016.

Koszt zadania:

Zgodnie z Narodowym programem wyrównywania dostępności do profilaktyki i leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego POLKARD na lata 2013 – 2016.
1.2. Zmniejszenie zachorowalności, niepełnosprawności i przedwczesnej umieralności z powodu nowotworów.

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia

Zadania:

Zgodnie z Narodowym Programem Zwalczania Chorób Nowotworowych na lata 2016-2025.



Wskaźniki monitorowania:

Zgodnie z Narodowym Programem Zwalczania Chorób Nowotworowych na lata 2016-2025.

Koszt zadania:

Zgodnie z Narodowym Programem Zwalczania Chorób Nowotworowych na lata 2016-2025.


1.3. Zmniejszenie zachorowalności, niepełnosprawności i przedwczesnej umieralności z powodu przewlekłych nieswoistych chorób układu oddechowego

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia

Zadania:

Opracowanie i realizacja populacyjnego programu wczesnej diagnostyki przewlekłych nieswoistych chorób układu oddechowego, w tym przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz astmy.

Wskaźniki monitorowania:

Liczba osób z nowo rozpoznaną astmą i POChP,

Liczba hospitalizacji (w tym pierwszorazowych) z powodu astmy i POChP.

Koszt zadania:

10 mln.
1.4. Zapobieganie zewnętrznym przyczynom urazów oraz ograniczenie ich skutków zdrowotnych, w szczególności poprzez skuteczną rehabilitację osób poszkodowanych

Organy odpowiedzialne: Minister Zdrowia, Minister Infrastruktury i Rozwoju, Minister Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwo Edukacji Narodowej

Zadania:


Realizacja Krajowego Programu Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego,

Opracowanie i realizacja programu profilaktyki wypadków w szkole,

Opracowanie i realizacja programu profilaktyki wypadków w pracy,

Opracowanie i realizacja programu profilaktyki upadków u osób starszych.

Wskaźniki monitorowania:



Korzystanie ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych związanych z zewnętrznymi przyczynami zgonów i problemów zdrowotnych (zgodnie z Międzynarodową klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10),

Liczba wypadków (w tym śmiertelnych) w pracy,

Liczba złamań kości szyjki udowej u osób starszych,

Liczba urazów wśród dzieci i młodzieży szkolnej,

Liczba ofiar śmiertelnych wypadków drogowych.

Koszt zadania 30 mln.


1.5. Promocja zdrowia psychicznego oraz zapobieganie, leczenie i rehabilitacja zaburzeń psychicznych

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia, Minister Pracy i Polityki Społecznej

Zadania:

Opracowanie i realizacja populacyjnego programu zapobiegania depresji i samobójstwom,

Opracowanie i realizacja populacyjnego programu wczesnego wykrywania zaburzeń neurobehawioralnych,

Opracowanie i realizacja populacyjnego programu promocji zdrowia psychicznego,

Opracowanie i realizacja programu zapobiegania zaburzeniom odżywiania u dzieci i młodzieży,

Opracowanie i realizacja programu dla pracowników socjalnych, pielęgniarek i higienistek szkolnych dotyczącego wczesnego wykrywania zaburzeń psychicznych,

Program profilaktyki uzależnień behawioralnych.

Wskaźniki monitorowania:

Liczba samobójstw i prób samobójczych,

Liczba osób ze zdiagnozowaną depresją,



Wskaźniki korzystania z psychiatrycznej opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (zgodnie z Międzynarodową klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, kody F.00-F.99),

Liczba osób z rozpoznaniem uzależnień behawioralnych.

Koszt zadania: 40 mln.
1.6. Zmniejszenie zachorowalności i ograniczenie negatywnych skutków przewlekłych schorzeń układu kostno-stawowego

Organy odpowiedzialne: Minister Zdrowia, Minister Pracy i Polityki Społecznej

Zadania:

Zwiększenie dostępności do wczesnej rehabilitacji i prewencji rentowej, w szczególności po urazach i wypadkach,

Zwiększenie świadomości społecznej w zakresie zagrożeń ze strony chorób reumatycznych,

Wskaźniki monitorowania:

Liczba przyznanych rent przyznawanych z tytułu chorób reumatycznych rocznie (ICD M.05-M.06),

Liczba hospitalizacji z tytułu chorób reumatycznych (ICD M.05-M.06).

Koszt zadania: 4 mln.
1.7. Zwiększenie skuteczności zapobiegania chorobom zakaźnym i zakażeniom

Organ odpowiedzialny – Minister Zdrowia

Zadania

Usprawnienie systemu monitorowania rozpowszechnienia chorób zakaźnych,



Profilaktyka zakażeń szpitalnych w tym zwalczanie antybiotykoodporności drobnoustrojów,

Promocja szczepień przeciwko grypie, pneumokokom, meningokokom oraz HPV, w tym zwiększenie ich udziału w Programie Szczepień Obowiązkowych,

Usprawnienie monitorowania rozpowszechnienia i działania na rzecz eradykacji odry, polio, różyczki oraz gruźlicy,

Profilaktyka rozpowszechnienia boreliozy,

Profilaktyka zakażeń przenoszonych drogą płciową, w tym HIV, zgodnie z Krajowym Programem Zapobiegania Zakażeniom HIV i Zwalczania AIDS oraz opracowanym na jego podstawie Harmonogramem realizacji na lata 2012-2016,

Planowanie i realizacja działań przeciwepidemicznych na wypadek zawleczenia do Polski chorób pasożytniczych i tropikalnych, w tym gorączek krwotocznych.

Wskaźniki monitorowania:

Zapadalność na choroby zakaźne rejestrowana przez Państwową Inspekcję Sanitarną oraz Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny,

Zgodnie z Krajowym Programem Zapobiegania Zakażeniom HIV i Zwalczania AIDS oraz opracowanym na jego podstawie Harmonogramem realizacji na lata 2012-2016.

Koszt zadania: 50 mln.


1.8. Poprawa stanu zdrowia jamy ustnej.

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia

Zadania:


Opracowanie i realizacja populacyjnego programu promocji zdrowia jamy ustnej, kierowanego w szczególności do dzieci w wieku poniżej 6 r.ż. oraz młodzieży szkolnej.

Wskaźniki monitorowania:

Odsetek dzieci w wieku 6,12 oraz 15 lat z próchnicą.

Koszt zadania: 10 mln.




GRUPA CELÓW SZCZEGÓLOWYCH 2

CELE UKIERUNKOWANE NA CZYNNIKI RYZYKA


2.1. Ograniczanie następstw zdrowotnych spowodowanych paleniem tytoniu

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia

Zadania:


Wsparcie realizacji Programu Ograniczania Zdrowotnych Następstw Palenia Tytoniu. Cele i zadania na lata 2014-201822 poprzez:

  • skuteczną ochronę przed dymem tytoniowym,

  • oferowanie pomocy w rzucaniu palenia,

  • informowanie i ostrzeganie o ryzyku zdrowotnym związanym z używaniem tytoniu,

  • eliminowanie praktyk marketingowych naruszających zakaz reklamy i promocji wyrobów tytoniowych,

  • oraz stymulowanie wzrostu cen wyrobów tytoniowych.

Wskaźniki monitorowania:

Liczba osób palących regularnie i okazjonalnie,

Liczba naruszeń zakazu palenia,

Liczba osób korzystających z różnych form pomocy w rzucaniu palenia.

Koszt zadania: 10 mln.
2.2. Ograniczanie następstw zdrowotnych spowodowanych niewłaściwą dietą oraz przeciwdziałanie występowaniu otyłości i cukrzycy

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia, Minister Edukacji Narodowej

Zadania:


Promocja karmienia piersią,

Opracowanie i realizacja przez położne oraz pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej populacyjnego programu edukacji zdrowotnej kierowanej do rodziców dzieci w wieku 0-5 lat,

Opracowanie i realizacja populacyjnego programu edukacji zdrowotnej dotyczącej właściwej diety przez pielęgniarki i higienistki szkolne,

Zwiększenie roli podstawowej opieki zdrowotnej w prowadzeniu edukacji dotyczącej właściwej diety,

Usprawnienie poradnictwa żywieniowego dla osób objętych opieką stacjonarną,

Opracowanie i realizacja programu edukacji konsumenckiej dotyczącej czytania etykiet, diet, promowania zasad zdrowego żywienia.

Ograniczanie presji marketingowej produktów niezalecanych do spożycia,

Opracowanie i realizacja programu edukacyjnego dotyczącego suplementów diety,

Wspieranie powstawania grup wsparcia dla osób z otyłością prowadzonych przez dietetyków oraz psychologów.

Wskaźniki monitorowania:



Odsetek osób z nadwagą i otyłością w różnych grupach wiekowych,

Spożycie owoców i warzyw,

Odsetek kobiet karmiących piersią do 6 miesiąca życia dziecka,

Koszt zadania: 50 mln.

2.3. Ograniczanie następstw zdrowotnych spowodowanych spożywaniem alkoholu,

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia

Zadania:

Zgodnie z Narodowym Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2016-2020.

Wskaźniki monitorowania:

Zgodnie z Narodowym Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2016-2020.

Koszt zadania:

Zgodnie z Narodowym Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2016-2020.


2.4. Ograniczanie następstw zdrowotnych spowodowanych niewystarczającą aktywnością fizyczną

Organ odpowiedzialny: Minister Sportu

Zadania:

Zgodne z zadaniami finansowanymi w ramach Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej oraz Funduszu Zajęć Sportowych dla Uczniów.

Wskaźniki monitorowania:

Zgodne z zadaniami finansowanymi w ramach Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej oraz Funduszu Zajęć Sportowych dla Uczniów.

Koszt zadania:

Zgodne z zadaniami finansowanymi w ramach Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej oraz Funduszu Zajęć Sportowych dla Uczniów.

2.5. Ograniczanie następstw zdrowotnych spowodowanych używaniem substancji psychoaktywnych innych niż alkohol i wyroby tytoniowe.

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia, Minister Edukacji Narodowej

Zadania:

Zgodnie z Krajowym Programu Przeciwdziałania Narkomanii na lata 2011−2016,

Zgodnie z programem Bezpieczna i Przyjazna Szkoła 2014-2016.

Wskaźniki monitorowania:

Zgodnie z Krajowym Programu Przeciwdziałania Narkomanii na lata 2011−2016,

Zgodnie z programem Bezpieczna i Przyjazna Szkoła 2014-2016.

Koszt zadania:

Zgodnie z Krajowym Programu Przeciwdziałania Narkomanii na lata 2011−2016,

Zgodnie z programem Bezpieczna i Przyjazna Szkoła 2014-2016.



2.6. Ograniczanie skutków zdrowotnych spowodowanych czynnikami ryzyka w środowisku nauki, pracy i rekreacji oraz poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia, Minister Infrastruktury i Rozwoju, Minister Pracy i Polityki Społecznej, Minister Spraw Wewnętrznych, Minister Sportu i Turystyki, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Minister Edukacji Narodowej

Zadania:

Zgodnie z Krajowym Programem Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego,



Zgodnie z Programem wieloletnim „Poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy” - III etap, okres realizacji: lata 2014-2016,

Zgodnie z Narodowym Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2016-2020.

Wskaźniki monitorowania:

Zgodnie z Krajowym Programem Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego,

Zgodnie z Programem wieloletnim „Poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy” - III etap, okres realizacji: lata 2014-2016,

Zgodnie z Narodowym Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2016-2020.

Koszt zadania:

Zgodnie z Krajowym Programem Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego,

Zgodnie z Programem wieloletnim „Poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy” - III etap, okres realizacji: lata 2014-2016,

Zgodnie z Narodowym Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2016-2020.




GRUPA CELÓW SZCZEGÓŁOWYCH 3

TWORZENIE ŚRODOWISK SPRZYJAJĄCYCH ZDROWIU



3.1. Poprawa jakości i skuteczności opieki zdrowotnej nad matką, noworodkiem i dzieckiem

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia

Zadania:


Opracowanie i realizacja programu poprawy jakości opieki okołoporodowej,

Opracowanie i realizacja programu ukierunkowanego na zwiększenie kompetencji kadr w zakresie profilaktyki i edukacji dotyczących czynników ryzyka występujących przed i w trakcie ciąży.

Wskaźniki monitorowania:

Umieralność wczesna niemowląt (w pierwszym tygodniu życia),

Liczba dzieci z rozpoznanym FAS i FASD.

Koszt zadania: 10 mln.

3.2. Zapobieganie najczęstszym problemom zdrowotnym i zaburzeniom rozwoju fizycznego i psychospołecznego dzieci i młodzieży objętych obowiązkiem szkolnym i obowiązkiem nauki oraz kształcących się w szkołach ponadgimnazjalnych do ich ukończenia

Organ odpowiedzialny: Minister Edukacji Narodowej, Minister Zdrowia, Minister Sprawiedliwości, Minister Spraw Wewnętrznych, Minister Pracy i Polityki Społecznej, Minister Sportu

Zadania:


Zgodnie z Krajowym Programem Przeciwdziałania Przemocy w rodzinie na lata 2014–2020,

Zgodnie z programem Bezpieczna i Przyjazna Szkoła 2014-2016,

Zgodne z zadaniami finansowanymi w ramach Funduszu Zajęć Sportowych dla Uczniów,

Zgodnie z Narodowym Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2016-2020,

Zgodnie z Krajowym Programem Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016,

Zgodnie z Krajowym Programu Przeciwdziałania Narkomanii na lata 2011−2016,

Opracowanie i realizacja programu pomocy dla ofiar przemocy, w tym dostępu do pomocy prawnej.

Wskaźniki monitorowania:

Zgodnie z Krajowym Programem Przeciwdziałania Przemocy w rodzinie na lata 2014–2020,

Zgodnie z programem Bezpieczna i Przyjazna Szkoła 2014-2016,

Zgodnie z Narodowym Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2016-2020,

Zgodnie z Krajowym Programem Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016,

Zgodnie z Krajowym Programu Przeciwdziałania Narkomanii na lata 2011−2016,

Zgodne z zadaniami finansowanymi w ramach Funduszu Zajęć Sportowych dla Uczniów.

Koszt zadania:

Zgodnie z Krajowym Programem Przeciwdziałania Przemocy w rodzinie na lata 2014–2020,

Zgodnie z programem Bezpieczna i Przyjazna Szkoła 2014-2016,

Zgodnie z Narodowym Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2016-2020,

Zgodnie z Krajowym Programem Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016,

Zgodnie z Krajowym Programu Przeciwdziałania Narkomanii na lata 2011−2016,

Zgodne z zadaniami finansowanymi w ramach Funduszu Zajęć Sportowych dla Uczniów.

3.3. Wspieranie i zapewnienie możliwości aktywnego starzenia się w zdrowiu

Organ odpowiedzialny: Minister Pracy i Polityki Społecznej, Minister Zdrowia

Zadania:

Zgodnie z Założeniami Długofalowej Polityki Senioralnej w Polsce na lata 2014-2020,

Zgodnie z Krajowym Programem Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016.

Wskaźniki monitorowania:



Zgodnie z Założeniami Długofalowej Polityki Senioralnej w Polsce na lata 2014-2020,

Zgodnie z Krajowym Programem Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016.

Koszt zadania:

Zgodnie z Założeniami Długofalowej Polityki Senioralnej w Polsce na lata 2014-2020,



Zgodnie z Krajowym Programem Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016.

3.4. Tworzenie warunków dla aktywnego życia osób niesamodzielnych i niepełnosprawnych, w tym wspieranie opiekunów nieformalnych tych osób

Organ odpowiedzialny: Minister Pracy i Polityki Społecznej, Minister Zdrowia

Zadania:


Zgodnie z Krajowym Programem Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016,

rozwój usług społecznych i opiekuńczych dostosowanych do potrzeb osób niesamodzielnych dostosowanych do ich potrzeb i możliwości,

Zapewnienie odpowiedniej opieki nad osobami o ograniczonej samodzielności poprzez rozwój usług opiekuńczych,

Opracowanie i wdrożenie systemu teleopieki oraz wykorzystanie innowacyjnych technologii w ułatwieniu organizacji opieki dla osób niesamodzielnych,



Stworzenie systemu wsparcia psychologicznego i opieki wytchnieniowej dla opiekunów nieformalnych na poziomie lokalnym.

Wskaźniki monitorowania:

Zgodnie z Krajowym Programem Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016.

Koszt zadania:



Zgodnie z Krajowym Programem Działań na Rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016.

3.5. Zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego żywności i wody

Organ odpowiedzialny: Główny Inspektor Sanitarny

Zadania:


Realizacja zadań przewidzianych ustawą o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Wskaźniki monitorowania:

Liczba zatruć pokarmowych zgłoszonych w ramach systemu nadzoru.

Koszt zadania:

W ramach środków pozostających w dyspozycji Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
4. ZALECANE DZIAŁANIA UMOŻLIWIAJĄCE I WSPIERAJĄCE REALIZACJĘ NPZ ZE STRONY ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ I JEDNOSTEK SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO

Dla osiągnięcia celów szczegółowych niezbędne jest również podjęcie szeregu działań umożliwiających prowadzenie polityki zdrowotnej w oparciu o dowody naukowe, wiarygodną, aktualną i rzetelną informację o stanie zdrowia, rozpowszechnieniu czynników ryzyka a także skuteczności i efektywności działań z zakresu zdrowia publicznego. Dla osiągnięcia celów szczegółowych określa się katalog zadań umożliwiających i wspierających realizację NPZ.


4.1. Monitorowanie sytuacji zdrowotnej społeczeństwa polskiego (w tym monitoring w ramach NCD oraz H2020)

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia

Zadania:

Badanie epidemiologiczne rozpowszechnienia przewlekłych chorób niezakaźnych, zaburzeń psychicznych, chorób zakaźnych,

Systematyczny monitoring sposobu żywienia, stanu odżywienia i aktywności fizycznej, poziomu wiedzy, postaw i wzorców zachowań dotyczących palenia tytoniu, spożywania alkoholu i innych substancji psychoaktywnych,

Poprawa sposobu kodowania przyczyn zgonów przez lekarzy.



Wskaźniki monitorowania:

Stopień objęcia monitoringiem wskaźników ewaluujących NPZ.

Koszt zadania:20 mln.
4.2. Prowadzenie działalności badawczej w zdrowiu publicznym w odniesieniu do analizy wpływu czynników ryzyka na zdrowie oraz skuteczności i efektywności interwencji populacyjnych;

Organ odpowiedzialny: Minister Zdrowia

Zadania:

Opracowanie projektów interwencji w zdrowiu publicznym związanych z profilaktyką uzależnień, zapobieganiem przewlekłym chorobom niezakaźnym,

Wskaźniki monitorowania:

Koszt zadania: 5 mln.

4.3. Zapewnienie zasobów niezbędnych do realizacji zadań, w tym koordynacji międzyresortowej i pomiędzy administracją rządową i samorządową;

Organ odpowiedzialny: Pełnomocnik Rządu do Spraw Zdrowia Publicznego

Zadania:

Zapewnienie spójności działań administracji rządowej i samorządowej, poprzez współpracę w ramach Rady do Spraw Zdrowia Publicznego oraz Komitetu Sterującego Narodowego Programu Zdrowia.

Wskaźniki monitorowania:

Liczba posiedzeń Rady oraz Komitetu Sterującego Narodowego Programu Zdrowia.



Koszt zadania:

W ramach posiadanych środków.

4.4. Zapewnienie kompetentnych kadr dla zdrowia publicznego

Do realizacji zadań przewidzianych w Programie rekomenduje się zatrudnienie osób z wykształceniem lub specjalizacją z zakresu zdrowia publicznego w jednostkach samorządu terytorialnego oraz urzędach wojewódzkich.


4.5. Zapewnienie przejrzystości, partycypacji i konsultowania planowanych, realizowanych działań i współpraca przy ich ocenie z organizacjami pozarządowymi i innymi uczestnikami systemu.

Przy utworzonej ustawą o zdrowiu publicznym Radzie do Spraw Zdrowia Publicznego, pełniącą funkcję opiniodawczo-doradczą Pełnomocnika i stanowiącą forum współdziałania w zakresie zdrowia publicznego utworzy się zespół dotyczący konsultowania działań na rzecz zdrowia publicznego z udziałem organizacji pozarządowych, w tym organizacji pacjenckich.

5. OPIS DZIAŁAŃ RELIZOWANYCH W POPRZEDNIEJ EDYCJI PROGRAMU

Działania podejmowane w ramach NPZ 2007-2015

Realizacja działań jednostek samorządu terytorialnego przyczyniła się do poprawy stanu zdrowia społeczeństwa. Podstawowe korzyści z realizacji zadań przez samorządy to:


  • usprawnienie wczesnej diagnostyki i czynnej opieki nad osobami zagrożonymi chorobami układu krążenia, udarami mózgowymi, nowotworami, powikłaniami cukrzycy, chorobami układu oddechowego oraz chorobami reumatycznymi, szczególnie przez działania podstawowej opieki zdrowotnej,

  • rozwój współpracy jednostek samorządu terytorialnego i organizacji pozarządowych do działań na rzecz zdrowia społeczeństwa,

  • poprawa jakości świadczeń zdrowotnych w zakresie skuteczności, bezpieczeństwa i akceptowalności społecznej, w tym przestrzegania praw pacjenta.



Pobieranie 1.78 Mb.

Share with your friends:
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna
warunków zamówienia
istotnych warunków
przedmiotu zamówienia
wyboru operacji
Specyfikacja istotnych
produktu leczniczego
oceny operacji
rozwoju lokalnego
strategii rozwoju
kierowanego przez
specyfikacja istotnych
Nazwa przedmiotu
Karta oceny
ramach działania
przez społeczno
obszary wiejskie
dofinansowanie projektu
lokalnego kierowanego
Europa inwestująca
Regulamin organizacyjny
przetargu nieograniczonego
kryteria wyboru
Kryteria wyboru
Lokalne kryteria
Zapytanie ofertowe
Informacja prasowa
nazwa produktu
Program nauczania
Instrukcja obsługi
zamówienia publicznego
Komunikat prasowy
programu operacyjnego
udzielenie zamówienia
realizacji operacji
opieki zdrowotnej
przyznanie pomocy
ramach strategii
Karta kwalifikacyjna
oceny zgodno
Specyfikacja techniczna
Instrukcja wypełniania
Wymagania edukacyjne
Regulamin konkursu
lokalnych kryteriów
strategia rozwoju
sprawozdania finansowego
ramach programu
ramach poddziałania
kryteriów wyboru
operacji przez
trybie przetargu