Plan naukowy


KARTA PRACY PLANOWEJ Nr 4.13 4/017/2012



Pobieranie 484.32 Kb.
Strona12/17
Data30.10.2017
Rozmiar484.32 Kb.
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17

KARTA PRACY PLANOWEJ Nr 4.13 4/017/2012


(PRACA KONTYNUOWANA – Nr 4.20 w Planie Naukowym 2013

PRACA KONTYNUOWANA – Nr 4.12 w Planie Naukowym 2014)



Ekspresja genów i białek CRBN, CUL4A i DDB1 u chorych ze szpiczakiem plazmocytowym i zespołem 5q- jako biomarker odpowiedzi na leki immunomodulujące
Wstęp: Mimo klinicznej skuteczności leków immunomodulujących (IMiDs) w szpiczaku plazmocytowym ich mechanizm działania ani biomarker identyfikujący chorych, u których leki te przyniosą efekt kliniczny nie są w pełni zrozumiałe. W ostatnich latach zidentyfikowano mechanizm teratogennego działania talidomidu, zależny od ekspresji białka CRBN (cereblon). Cereblon tworzy kompleks o aktywności ligazy E3 ubikwityny wraz z białkami CUL4A i DDB1. Kompleks ten u zwierząt bierze udział w procesie formowania kończyn. Działanie teratogenne talidomidu wynika z wiązania CRBN i zahamowania aktywności enzymatycznej tego kompleksu. Ekspresja CRBN jest niezbędna do przeciwszpiczakowego działania IMiD w modelu in vitro jak i u chorych. Wysoka ekspresja tego białka wiązała się u chorych z lepszą odpowiedzią na talidomid i lenalidomid, a u chorych z wtórną opornością na lenalidomid jest ona niższa o 20-90% niż u chorych wrażliwych na ten lek. Utrata lub niska ekspresja CRBN może stanowić zatem biomarker oporności na IMID. Znaczenie ekspresji pozostałych białek kompleksu (DDB1 i CUL4A) dla odpowiedzi na IMiDs nie jest znane. Ponieważ lenalidomid wykazuje również skuteczność u chorych z zespołem 5q-, można oczekiwać, że CRBN, a prawdopodobnie również pozostałe białka tego kompleksu są niezbędne do uzyskania efektu terapeutycznego tego leku w MDS 5q-. W proponowanej pracy proponujemy zbadanie ekspresji białka CRBN oraz CUL4a i DDB1 u chorych ze szpiczakiem plazmocytowym i MDS 5q- otrzymujących lenalidomid lub talidomid w kontekście odpowiedzi na stosowane leczenie.

Hipoteza badawcza: W świetle powyższych obserwacji, można oczekiwać, że ekspresja wszystkich białek kompleksu - CRBN, CUL4A i DDB1 stanowi warunek skuteczności leków immunomodulujących u chorych ze szpiczakiem i MDS 5q-.

Dotychczasowa realizacja celów badania: W dotychczas przeprowadzonych badaniach oceniono ekspresję dwóch białek kompleksu tj. CUL4A i DDB1 metodą immunohistochemiczną w materiale archiwalnym (trepanobiopsje) pochodzącym od chorych na SzP i MDS 5q-. Wysoką ekspresję CUL4A i DDB1 stwierdzono u 83% chorych na SzP. Obserwowano dodatnią korelację pomiędzy ekspresją białek CUL4A i DDB1 (p= 0,001, 2 test). Ponadto, u chorych na SzP, którzy odpowiedzieli na leczenie lenalidomidem w porównaniu z pacjentami nieodpowiadającymi na terapię, zaobserwowano tendencję do wyższej ekspresji DDB1 (89,5% vs. 10,5%, p= 0,06, 2 test). Nie stwierdzono różnic w ekspresji CUL4A w odniesieniu do odpowiedzi na leczenie lenalidomidem, jednak częstość zgonów związanych z progresją SzP była wyższa u pacjentów z niską ekspresją CUL4A w porównaniu do tych z wysoką ekspresją CUL4A (75% vs. 28%, p=0,07, 2 test). U chorych na MDS 5q- nie obserwowano korelacji pomiędzy ekspresją białek CUL4A i DDB1 a odpowiedzią na leczenie lenalidomidem.

Proponowane modyfikacje planu realizacji projektu wraz z uzasadnieniem: Bez zmian.

Przewidywane wyniki i potencjalne skutki praktyczne: Ekspresja białek i genów odpowiadających za biologiczne skutki działania talidomidu i lenalidomidu może stanowić biomarker wrażliwości na te leki w szpiczaku i MDS 5q-, który może zracjonalizować ich stosowanie w tych chorobach.

Referencje:

1. Ren S, Xu C, Cui Z, et al. Oncogenic CUL4A determines the response to thalidomide treatment in prostate cancer. J. Mol. Med. (Berl). 2012 [Epub ahead of print].

2. Lopez-Girona A, Mendy D, Ito T et al. Cereblon is a direct protein target for immunomodulatory and antiproliferative activities of lenalidomide and pomalidomide. Leukemia 2012 doi: 10.1038/leu.2012.119. [Epub ahead of print].

3. Ito T, Ando H, Suzuki T, et al. Identification of a primary target of thalidomide teratogenicity. Science 2010; 327: 1345-1350.


Pozostały okres realizacji pracy: 1 rok (2013-2015)

Zadania do wykonania w 2015 r.: Dalsza analiza ekspresji białek kompleksu CCRBN i ocena korelacji pomiędzy ekspresją poszczególnych białek a odpowiedzią na leczenie IMIDs i rokowaniem u chorych na SzP. Podobnie u chorych na MDS zostaną ocenione korelację pomiędzy obecnością transkryptów dla poszczególnych białek a odpowiedzią na leczenie IMIDs i przeżyciem chorych.

Forma rozliczenia pracy w 2015 r.: Streszczenie zjazdowe, publikacja.

Wykonawcy: E. Lech-Marańda, E. Patkowska, M. Chełstowska, M. Prochorec-Sobieszek, K. Borg, P. Juszczyński, K. Warzocha, A. Malenda

KARTA PRACY PLANOWEJ Nr 4.14 4/001/2013


(PRACA KONTYNUOWANA – Nr 4.21 w Planie Naukowym 2013

PRACA KONTYNUOWANA – Nr 4.13 w Planie Naukowym 2014)



Znaczenie badania testem QuantiFERON-TB Gold In-Tube w kierunku zakażenia Mycobacterium tuberculosis u chorych przed allotransplanatacją

macierzystych komórek krwiotwórczych
Wstęp: Reaktywacja Mycobacterium tuberculosis (M.t.) u chorych poddawanych allotransplantacjom macierzystych komórek krwiotwórczych (alloHSCT) jest rzadkim, ale zagrażającym życiu powikłaniem. Ponieważ w Polsce odsetek osób przewlekle zakażonych prątkiem gruźlicy (zakażenie utajone) jest wyższy niż w wysoko rozwiniętych krajach zachodnich, ryzyko rozwoju gruźlicy u chorych z zaburzeniami odporności jest odpowiednio większe. Dzięki wprowadzeniu testów laboratoryjnych wykorzystujących pomiar wydzielania IFN-γ przez komórki jednojądrzaste krwi po stymulacji swoistymi antygenami prątków (interferon gamma release assays – IGRA) możliwości diagnostyki utajonego zakażenia M.t. uległy w ostatnich latach znacznemu rozszerzeniu. Oba stosowane w chwili obecnej testy (ELISpot i ELISA) odznaczają się wysoką swoistością 62–100%. Brak wpływu szczepień BCG i zakażeń prątkami środowiskowymi na wynik testu decydują o tym, że swoistość tych badań znacznie przewyższa swoistość tuberkulinowego testu skórnego. Testy cechują się także wysoką czułością: wykazano, że czułość ELISpot wahała się w granicach 83–97% i była wyższa niż czułość osiągana metodą ELISA (70–89%). Różnice w czułości obydwu testów można tłumaczyć tym, że ELISpot określa liczbę limfocytów produkujących IFN-γ po swoistym pobudzeniu, a test ELISA mierzy stężenie IFN-γ po wydzieleniu do medium. Zastosowanie obu testów było badane w różnych grupach chorych, m.in. w tym także u chorych kwalifikowanych do przeszczepienia narządów litych. Nie ma jak dotąd danych dotyczących wartości diagnostycznej obu testów u chorych poddawanych alloHSCT. Dlatego przeprowadzenie badań nad możliwością wykrywania utajonego zakażenia prątkiem gruźlicy testem QuantiFERON-TB Gold In-Tube (ELISA) i T.Spot.TB (ELISpot) w tej grupie chorych wydaje się w pełni uzasadnione.

Hipoteza badawcza: Ze względu na zaburzenia funkcji komórek jednojądrzastych możliwości diagnostycznego wykorzystania testów T.Spot.TB (ELISpot) i QuantiFERON-TB Gold In-Tube u chorych przed alloHSCT mogą być ograniczone. Z drugiej strony wiadomo, że wartość diagnostyczna tych testów u chorych z HIV z obniżona liczbą CD4 nie różni się istotnie od wartości diagnostycznej dla innych populacji. Różnice w metodyce obu testów oraz różnice w składzie antygenów stosowanych do stymulacji komórek mogą mieć decydujące znaczenie dla wartości diagnostycznej testów u chorych kwalifikowanych do alloHSCT w przewidywaniu ryzyka reaktywacji M.t. w okresie około – i potransplantacyjnym.

Dotychczasowa realizacja celów badania: Dalsza rekrutacja pacjentów zakwalifikowanych do alloHSCT do przeprowadzenia zaplanowanych badań w okresie przedtransplantacyjnym (RTG/TK klatki piersiowej, tuberkulinowy test skórny, test QuantiFERON-TB Gold In-Tube i test T.Spot TB). Dotychczas zaplanowane badania wykonano u 30 chorych.

Proponowane modyfikacje planu realizacji projektu: Plan realizacji projektu nie wymaga modyfikacji na obecnym etapie.

Przewidywane wyniki i potencjalne skutki praktyczne: Badanie pozwoli ocenić częstość utajonego zakażenia gruźlicą w populacji chorych kwalifikowanych do alloHSCT. Może okazać się, że dodatnie wyniki testów IGRA (QuantiFERON-TB Gold In-Tube i/lub T.Spot.TB) będą miały znaczenie w przewidywaniu reaktywacji M.t. u chorych poddanych alloHSCT. W związku z powyższym, wyniki tego badania mogą mieć ogromne znaczenie praktyczne w podejmowaniu decyzji o zastosowaniu leczenia wyprzedzającego przeciw- gruźliczego w okresie około- i potransplantacyjnym, w czasie stosowania leków immunosupresyjnych oraz w przebiegu GvHD i w związku z powyższym mogą być pomocne w zapobieganiu rozwojowi jawnej choroby.

Rodzaj pracy: Badanie naukowe stosowane.

Referencje:

1. Borkowska D, Zwolska Z, Michałowska-Mitczuk et al. Interferonowy test T-SPOT.TB w diagnostyce latentnego zakażenia prątkiem gruźlicy Pneumonol Alergol Pol. 2011;79: 264-271.

2. Herrera V, Perry S, Parsonnet J, Banaei N. Clinical application and limitations of interferon-gamma release assays for the diagnosis of latent tuberculosis infection. Clin Infect Dis. 2011; 52: 1031-1037.

3. Pai M., Kalantri S., Dheda K. New tools and emerging technologies for the diagnosis of tuberculosis. Part I. Latent tuberculosis. Expert Rev. Mol. Diagn. 2006; 6: 413–422.

4. Theodonpoulos N, Lanternier F, Rassiwala J et al. Use of the QuantiFERON
TB Gold Interferon-gamma release assay for screening transplant candidates: a single center retrospective study. Transplant Infectious Disease 2011; 14: 1-8.

5. Chung WK, Zheng ZL, Sung JY et al. Validity of interferon- gamma release assay for the diagnosis of latent in haemodialysis patients. Clin Microbiol Infect 2010; 16:960-966.

6. Shahidi N, Fu YT, Qian H, Bressler B. Performance of interferon-gamma release assays in patients with inflammatory bowel disease: A systematic review and meta-analysis. Inflamm Bowel Dis. 2012 doi: 10.1002/ibd.22901

7. Smith R, Cattamanchi A, Steingart KR et al. Interferon-γ release assays for diagnosis of latent tuberculosis infection: evidence in immune-mediated inflammatory disorders. Curr Opin Rheumatol. 2011 Jul;23(4):377-84


Pozostały okres realizacji pracy w latach: 1 rok.

Zadania do wykonania w 2014 r.: A) Ocena częstości utajonego zakażenia gruźlicą w polskiej populacji chorych kwalifikowanych do alloHSCT. B) Ustalenie zależności między stężeniem IFN-γ w teście QuantiFERON-TB Gold In-Tube oraz liczbą komórek wydzielających IFN-γ w teście T.Spot.TB a ryzykiem reaktywacji M.t. w okresie około- i potransplantacyjnym. C) Ocena zgodności wyników obu badanych testów IGRA oraz ich porównanie z wynikiem tuberkulinowego testu skórnego. D) Określenie znaczenia wyników testów u chorych obciążonych chorobą przeszczep przeciw gospodarzowi (GvHD). E) Ustalenie znaczenia wyników testów IGRA na konieczność zastosowania leczenia wyprzedzającego u chorych poddawanych alloHSCT.

Forma rozliczenia pracy w 2015 r.: Raport/praca przygotowana do druku.

Wykonawcy: B. Nasiłowska-Adamska, A. Tomaszewska, R. Krenke, A. Szczepiński,

K. Hałaburda


KARTA PRACY PLANOWEJ Nr 4.15 4/004/2013

(PRACA KONTYNUOWANA – Nr 4.24 w Planie Naukowym 2013

PRACA KONTYNUOWANA – Nr 4.16 w Planie Naukowym 2014)

Udoskonalenie diagnostyki talasemii oraz analiza mutacji występujących

u polskich chorych
Wstęp: Talasemie to choroby, u których podłoża leżą zaburzenia syntezy białkowych części hemoglobiny - α globiny w przypadku α-talasemii i β globiny dla β-talasemii. Nieprawidłowa produkcja α i β globiny, wywołana jest mutacjami w genach kodujących te białka. Dotychczas, w łańcuchach globin znaleziono kilkaset mutacji odpowiedzialnych za występowanie talasemii. W Pracowni Niedokrwistości Uwarunkowanych Genetycznie prowadzi się obecnie diagnostykę u chorych z podejrzeniem różnych rodzajów niedokrwistości jedynie przy pomocy metod biochemicznych. Przy ich udziale można zdiagnozować β-talasemię, lecz nie pozwalają one na zdiagnozowanie α-talasemii. W ostatnich latach do Poradni Chorych na Wrodzone Niedokrwistości zgłasza się coraz więcej chorych z podejrzeniem talasemii. Jest to spowodowane między innymi zwiększającą się liczbą obcokrajowców pochodzących z regionów objętych endemicznie tą chorobą, którzy osiedlają się w Polsce i zakładają tu rodziny. W okresie od 2000 r. do 2009 r. wykryto 521 przypadków β-talasemii. Przypadki α-talasemii pozostają niezdiagnozowane. Poradnia Chorych na Wrodzone Niedokrwistości ma pod swoja opieką znacząca liczbę chorych, u których powinny być zastosowane dodatkowe metody diagnostyczne.

Hipoteza badawcza: Talasemia jest w Polsce chorobą niedodiagnozowaną. Nieznane są również mutacje występujące w talasemiach w Polsce.

Dotychczasowa realizacja celów badania:. Wprowadzenie badań molekularnych DNA do diagnostyki talasemii, udoskonalenie badań biochemicznych i poznanie mutacji występujących u polskich chorych na talasemię. Przygotowano doniesienie na Zjazd PTHiT.

Proponowane modyfikacje realizacji projektu wraz z uzasadnieniem: Praca będzie wykonywana zgodnie z harmonogramem, ale wymaga uzupełnienia metodycznego, aparaturowego i odczynnikowego. Do jej wykonywania jest konieczny zakup aparatu do elektroforezy kapilarnej MiniCap (zamówienie złożone patrz niżej). Planujemy wykonać badania u około 50 chorych. W miarę możliwości wykonamy też badania u członków ich rodzin.

Przewidywane wyniki i potencjalne skutki praktyczne: Włączenie elektroforezy kapilarnej w zakres badań diagnostycznych; ustalenie metodologii przeglądowych i weryfikacyjnych badań molekularnych podniesie poziom diagnostyki, umożliwi uzyskanie diagnozy w pierwszych miesiącach życia (niemożliwe jednoznacznie dla talasemii przy obecnej diagnostyce) i będzie podstawą do ustalania mutacji odpowiedzialnych za talasemie w Polsce.

Rodzaje pracy Badania naukowe stosowane/praca rozwojowa

Referencje:

Chaisue, C., S. Kitcharoen, P. Wilairat, A. Jetsrisuparb, G. Fucharoen & S. Fucharoen (2007) alpha/beta-Globin mRNA ratio determination by multiplex quantitative real-time reverse transcription-polymerase chain reaction as an indicator of globin gene function. Clin Biochem, 40, 1373-7.

Rachmilewitz, E. A. & P. J. Giardina (2011) How I treat thalassemia. Blood, 118, 3479-88.

Splitt, A., U. Mokras, J. Windyga & J. Kościelak (2010) [Application of mPCR and MLPA in diagnostics of alpha-thalassaemia]. Przegl Lek, 67, 460-4.

Maciag M., Adamowicz-Salach A., Siwicka A., Spychalska J., Burzynska B. (2009) The use of real-time PCR technique in the detection of novel protein 4.2 gene mutations that coexist with thalassaemia alpha in a single patient. Eur J Haematol., 83(4): 373–377.

Kidd JL, Azimi M, Lubin B, Vichinsky E, Hoppe C. (2010) Application of an expanded multiplex genotyping assay for the simultaneous detection of Hemoglobin Constant Spring and common deletional alpha-thalassemia mutations. Int J Lab Hematol., 32(4):373-80.

Jing-Zhong Liu, Han Han, Jan P. Schouten, Li-Rong Wang, Xin-Ping Fan, Helena B. Duarte, Chun-Jiang Zhu, Ren Cai, Bai Xiao, Qing-Tao Wang (2008) Detection of α-Thalassemia in China by Using Multiplex Ligation-Dependent Probe Amplification. Hemoglobin Vol. 32, No. 6 , Pages 561-571.

Tubsuwan A., Munkongdee T., Jearawiriyapaisarn N., Boonchoy Ch., Winichagoon P., Fucharoen S., Svasti S. (2011) Molecular analysis of globin gene expression in different thalassaemia disorders: individual variation of βE pre-mRNA splicing determine disease severity. British Journal of Haematology Volume 154, Issue 5, pages 635–643.

Fucharoen S., Winichagoon P. (2011) Haemoglobinopathies in Southeast Asia. Indian Journal of Medical Research 134 (4), 498-506.
Pozostały okres realizacji pracy: 1 rok.

Zadania do wykonania w 2015 r.: Wykonanie badań techniką MLPA u około 40-50 chorych. Diagnostyka alfa talasemii w oparciu o gapPCR. Opracowanie wstępnych protokołów badań weryfikacyjnych.

Forma rozliczenia pracy w 2015 r.: Raport

Wykonawcy: J. Skulimowska, K. Guz, J. Spychalska, H. Pyl, E. Gołaszewska, E. Brojer,

M. Uhrynowska, E. Mendek-Czajkowska, E. Klimczak-Jajor



KARTA PRACY PLANOWEJ 4.16 4/011/2013

(PRACA KONTYNUOWANA – Nr 4.32 w Planie Naukowym 2013

PRACA KONTYNUOWANA – Nr 4.21 w Planie Naukowym 2014)

Patofizjologia i diagnostyka chorób spowodowanych immunizacją w stosunku do komórek krwi i wrodzonych niedokrwistości
Cel pracy/Aktualny stan wiedzy: Alloimmunizacja i autoimmunizacja antygenami obecnymi na komórkach krwi, a także wrodzone i nabyte defekty tych komórek są podłożem szeregu chorób hematologicznych, których diagnostykę prowadzi Zakład Immunologii. Diagnostyka ta jest sukcesywnie modyfikowana i unowocześniana.

Przewidywane wyniki i potencjalne skutki praktyczne: Publikowanie prac poglądowych i oryginalnych oraz prezentacja wykładów dotyczących patofizjologii tych schorzeń i postępów w diagnostyce jest istotne dla upowszechniania wiedzy na ten temat.
Pozostały okres realizacji pracy: 1 rok.

Zadania do wykonania w 2015 r.: Pisanie prac, doniesień i prezentacja wykładów.

Forma rozliczenia pracy w 2014 r.: Przygotowanie raportu o upowszechnianiu wiedzy lub/i publikacji.

Wykonawcy: K. Maślanka, M. Uhrynowska, B. Michalewska, P. Turowski, K. Guz, A. Orzińska, H. Łopieńska, E. Brojer i inni pracownicy Zakładu



Pobieranie 484.32 Kb.

Share with your friends:
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna