Nazar Semczi Karolina Biegańska



Pobieranie 0.84 Mb.
Strona2/6
Data30.10.2017
Rozmiar0.84 Mb.
1   2   3   4   5   6

Tabela 2: Opsztiny o zdecydowanym charakterze muzułmańskim w 1991 roku. Źródło: Eberhardt, Piotr: Przemiany demograficzno-etniczne na obszarze Jugosławii w XX wieku. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2005. s. 82

Opštiny

Liczba ludności

Muzułmanie

Serbowie

Chorwaci

Pozostali

ogółem

W %

ogółem

W %

ogółem

W %

ogółem

W %

Titov Drvar

17079

-

-

16618

97,3

-

-

461

2,7

Bosansko Grahovo

8303

-

-

7929

95,5

216

2,6

158

1,9

Šekovići

9639

549

5,7

9090

94,3

-

-

-

-

Ljubinje

4163

329

7,9

3742

89,9

-

-

92

2,2

Srbac

21660

931

4,3

19299

89,1

-

-

1430

6,6

Čelinac

18666

1437

7,7

16594

88,9

-

-

635

3,4

Laktaši

29090

-

-

24436

81,7

2602

8,7

2871

9,6

Bileća

13269

1951

14,7

10655

80,3

-

-

663

5,0

Glamoč

12421

2248

18,1

9850

79,3

-

-

323

2,6

Šipovo

15553

3235

20,8

12318

79,2

-

-

-

-

Mrkonjić Grad

27379

3285

12,0

21164

77,3

2136

7,8

794

2,9

Bosanski Petrovac

15551

3281

21,1

11695

75,2

-

-

575

3,7

Nvesinje

14422

3317

23,0

10744

74,5

-

-

361

2,5

Prnjavor

46894

7175

15,3

33576

71,6

1735

3,7

4408

9,4

Rudo

11572

3148

27,2

8193

70,8

-

-

231

2,0

Skender Vakuf

19416

1087

5,6

13514

69,6

4815

24,8

-

-

Trebinje

30878

5527

17,9

21399

69,3

1235

4,0

2717

8,8

Bosanska Dubica

31577

6473

20,5

21820

69,1

-

-

3284

10,4

Sokolac

14833

4480

30,2

10175

68,6

-

-

178

1,2

Tabela 3: Opsztiny o zdecydowanym charakterze serbskim w 1991 roku. Źródło: Eberhardt, Piotr: Przemiany demograficzno-etniczne na obszarze Jugosławii w XX wieku. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2005. s. 83.

Opštiny

Liczba ludności

Muzułmanie

Serbowie

Chorwaci

Pozostali

ogółem

W %

ogółem

W %

ogółem

W %

ogółem

W %

Grude

15976

-

-

-

-

15944

99,8

32

0,2

Posušje

16659

-

-

-

-

16576

99,5

83

0,5

Duvno (T.G)

29261

-

-

-

-

29027

99,2

-

-

Lištica

26437

-

-

-

-

26226

99,2

-

-

Čitluk

14709

-

-

-

-

14547

98,9

162

1,1

Ljubuški

27183

1577

5,8

-

-

25171

92,6

435

1,6

Neum

4268

196

4,6

-

-

3739

87,6

333

7,8

Orašje

28200

1889

6,7

4230

15,0

21235

75,3

846

3,0

Livno

39526

5929

15,0

3794

9,6

28459

72,0

1344

3,4

Krešovo

6698

1527

22,8

-

-

4736

70,7

435

6,5

Tabela 4: Opsztiny o zdecydowanym charakterze chorwackim w 1991 roku. Źródło: Eberhardt, Piotr: Przemiany demograficzno-etniczne na obszarze Jugosławii w XX wieku. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2005. s. 84

Jednostki polityczne

Liczba ludności w tys.

Serbowie

Muzułmanie

Chorwaci

Jugosłowianie

Pozostali

Ogółem

W %

Ogółem

W %

Ogółem

W %

Ogółem

W %

Ogółem

W %

Republika Serbska w BiH

1624,1

884,6

54,5

471,3

29,0

151,9

9,4

78,7

4,8

37,6

2,3

Federacja Chorwacko-Muzułmańska

2740,5

485,3

17,7

1434,0

52,3

604,0

22,0

161,1

5,9

56,1

2,1

Bośnia i Hercegowina

4364,6

1369,9

31,4

1905,3

43,7

755,9

17,3

239,8

5,5

93,7

2,1

Tabela 5: Struktura narodowościowa Bośni i Hercegowiny w 1991 roku według współczesnego podziału politycznego. Opsztiny o zdecydowanym charakterze chorwackim w 1991 roku. Źródło: Eberhardt, Piotr: Przemiany demograficzno-etniczne na obszarze Jugosławii w XX wieku. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2005. s. 85.

  • marzec 1991 r. – SDA tworzy Ligę Patriotyczną z oficerów JNA;

  • 25 marca 1991 roku w Karadjordjewie została zawarta umowa prezydenta Chorwacji Tudjmana z Milošviciem w sprawie podziału Bosni i Hercegowiny;

  • 31 marca 1991 r. – spis powszechny w Bosni i Hercegowinie (43,47% - Bośniacy, 31,21% - Serbowie, 17,38% - Chorwaci, 5,54% - Jugosłowianie, 2,38% - inni). Ogólna liczba mieszkańców: 4 377 033;

  • 8 kwietnia 1991 r. – powstała Chorwacka Rada Obrony (Hrvatsko viječe odbrane - HVO) – oddziały wojskowe HDZ BiH;

  • 11 maja 1991 r. – SDA proklamowała powstanie Muzułmańskiej Rady Narodowej Sandżaku;

  • 5 lipca 1991 r. – utworzono muzułmańską Armię Bośni-Hercegowiny (ABH) w oparciu o rezerwistów MSW;

  • koniec września 1991 r. – SDA utworzyła sztab kryzysowy w BiH i MSW (MUP) rozpoczęło mobiliację rezerwistów i podległej sobie Obrony Terytorialnej - TO;

  • 13 października 1991 r. – JNA i czetnicy zrównali z ziemią więś chorwacką Ravno we wschodniej Hercegowinie;

  • 14 października 1991 r. – głosami posłów SDA i HDZ Skupština BiH przyjęła Memorandum o suwerenności BiH;

  • 25 października 1991 r. – w Sandżaku SDA zorganizowała referendum w sprawie samookreślenia;

  • 9-10 listopada 1991 r. – referendum ws stworzeniu Republiki Serbskiej;

  • 12 listopada 1991 r. – powstaje Wspόlnota Chorwacka w dolinie Sawy i Środkowej Bośni;

  • 14 listopada 1991 r. – SDA i HDZ przyjmują uchwalę o suwerenności BiH;

  • 18 listopada 1991 r. – po połączeniu się 30 miejscowości w Zachodniej Hercegowinie i Posawinie powstaje chorwacki twór terytorialny Herceg-Bosna;

  • 25 listopada 1991 r. – referendum o samookreśleniu muzułmanów BiH;

  • 26 listopada 1991 r. – początek pracy parlamentu Serbskiego, złożonego z deputowanych do parlamentu BiH;

  • 21 grudnia 1991 r. – prokłamowano powstanie Republiki Serbskiej BiH w składzie Jugosławii;

1992

  • 2 stycznia 1992 r. – w Sarajewie chorwacki minister obrony Gojko Šušak i generał Armii Jugosłowiańskiej Andrija Rešet podpisali porozumienie o bezwarunkowym przerwaniu walk;

  • 26 lutego 1992 r. – w Grazu spotkali się Radovan Karadžić i b. premier chorwacki Josip Manolić (wysłannik Tudjmana, były premier i oficer SDB). Manolić miał zaproponować przymusową wymianę ludności między Chorwacją i Serbią;

  • 29 lutego – 1 marca 1992 r. – referendum o niepodległości BiH zbojkotowane przez Serbów;

  • 1 marca 1992 r. – prowokacyjne zabicie w muzułmańskiej dzielnicy Serba z flagą narodową;

  • 6 marca 1992r. – Bośnia deklaruje niepodległość wobec Jugosławii

  • 27 marca 1992 r. – SDS zwołał w Sarajewie parlament narodu serbskiego, który ogłosił konstytucję Republiki Serbskiej BiH;

  • 31 marca 1992 r. – w Belgradzie, na założycielskim zjeździe Stowarzyszenia Serbów BiH ogłoszono zjednoczenie państw serbskich (Serbii, Republiki Serbskiej w BiH i Republiki Serbskiej Krajiny);

  • 4 kwietnia 1992 r. – Izetbegović jako przewodniczący Prezydium BiH ogłosił mobilizację jednostek TO, rezerwy milicji i obrony cywilnej;

  • 4 kwietnia 1992r. – początek wojny w Bośni i Hercegowinie

  • 6 kwietnia 1992 r. – Europejska Wspólnota Gospodarcza uznaje odrębność BiH;

  • 7 kwietnia 1992 r. – USA notyfikują samodzielność BiH;

  • 7 kwietnia 1992 r. – Republika Chorwacji uznała Bośnię i Hercegowinę;

  • 7 kwietnia 1992 r. – Republika Serbska z centrum w Pale i Banja Luce proklamowała niepodległość. Radovan Karadzić zostaje prezydentem;

  • 20 kwietnia 1992 r. – z Bośni i Hercegowiny z powodu wojny uciekło do Chorwacji 125 tys. ludzi;

  • 6 maja 1992 r. – w Grazu Radovan Karadžić i Mate Boban podpisali umowę o podziale BiH;

  • 22 maja 1992 r. – Bośnia i Hercegowina zostaje przyjęta do Organizacji Narodów Zjednoczonych. Przed gmachem ONZ w Nowym Jorku została wciągnięta flaga państwowa BiH;

  • 3 lipca 1992 – proklamowanie przez wspieranych militarnie z Zagrzebia Chorwatów w Bośni i Hercegowinie własnego quasi-państwa – Herceg-Bosna, początek rocznych walk w dolinie Lašvanskiej, okupionych 30 tys. ofiar;

  • 22 lipca 1992 r. – Prezydenci Chorwacji F. Tudjman oraz Bośni i Hercegowiny A. Izetbegović podpisali w Zagrzebiu porozumienie dotyczące przyjaźni i współpracy;

  • 23 września 1992 r. – w Nowym Jorku prezydent Chorwacji Franjo Tudjman podpisał z Aliją Izetbegovicem prezydentem BiH umowę o współpracy pomiędzy dwoma państwami;

1993

  • 22 marca 1993 r. – oskarżenie Związkowej Republiki Jugosławii przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości przez rząd w Sarajewie o łamanie praw człowieka;

  • 25 marca 1993 r. – delegacje Chorwatów i Muzułmanów podpisują w Nowym Jorku plan pokojowy dla Bosni i Hercegowiny;

  • kwiecień 1993 r. – Srebrenicę ustanowiono strefą bezpieczeństwa ONZ po długiej ofensywie serbskich sił, dowodzonych przez Mladicia. W mieście schroniło się kilkadziesiąt tysięcy Muzułmanów, uchodźców ze wschodniej Bośni;

  • kwiecień 1993 r. - 23 luty 1994 r. (zgoda na przerwanie ognia wprowadzona 7 marca) wojna chorwacko-muzułmańska;

  • 29 lipca 1993 r. – zaaprobowanie przez mediatorów w Genewie utworzenia Unii Republik Bośniackich;

  • 28 sierpnia 1993 r. – w miejscowości Grude (zachodnia Hercegowina) została uroczyście proklamowana Chorwacka Republika Herceg-Bośni (Herceg-Bosna);

  • 27 września 1993 r. – proklamacja autonomicznej Zachodniej Bośni przez Fikreta Avdicia;

  • 10 października 1993 r. – przywódca Serbów bośniackich R. Karadžić informuje o zakończeniu wojny w BiH;

  • 25 października 1993 r. – prezydencja BiH wyklucza Borasa (HDZ), Abdicia i Lazicia i kooptuje N. Durakovicia szefa postkomunistów z SDP oraz I. Komszicia byłego wiceprzewodniczącego SDP;

  • 26 października 1993 r. – dwu dowódców mafijnych zostaje wyeliminowanych: M. Topalović-Caco i R. Delalić-Czelo, którzy szantażowali i grabili ludność cywilną w Sarajewie;

  • listopad 1993 r. – SDA zdobyła kontrolę nad większością dowódców korpusów wojskowych;

  • 20 grudnia 1993 r. – pierwsze cieżarówki z pomocą humanitarną dotarły do Chorwatów w Bośni Środkowej (Nova Bila);

1994

  • styczeń 1994 r. – Tudjman wysyła wojsko do Bosni i Hercegowiny;.

  • 5 lutego 1994 r. – pierwszy ostrzał placu targowego Markale dokonany w czasie oblężenia Sarajewa podczas wojny w Bośni, przeprowadzony najprawdopodobniej przez oblegającą miasto Armię Republiki Serbskiej (ofiarą padło 68 osób, co najmniej 100 osoby zostały ranne);

  • 23 lutego 1994 r. – generał Ante Roso dowodzący oddziałami Chorwackiej Rady Oborony (HVO) i Rasim Delić z Armii Bośni i Hercegowiny podpisali porozumienie dotyczące przerwania konfliktu miedzy Chorwatami i Muzułmanami w Bośnii i Hercegowinie;

  • 1 marca 1994 r. – wstępna ugoda o federacji chorwacko-muzułmańskiej w Waszyngtonie, podpisuje premier muzułmański Haris Silajdżić i chorwacki Mate Granić, Bobana jako szefa HDZ i prezydenta Herceg-Bosna zastępuje Kreszimir Zubak;

  • 8 marca 1994 r. – Franjo Tudjman, prezydent Republiki Chorwacji i Alija Izetbegović, prezydent Rządu Bośni i Hercegowiny, podpisali w Waszyngtonie porozumienie dotyczące wzajemnej współpracy;

  • 18 marca 1994 r. – w Waszyngtonie zostało podpisane porozumienie dotyczące utworzenia Federacji Bośni i Hercegowiny i konfederacji z Chorwacją;

  • 30 marca 1994 r. – w Sarajewie jednogłośnie została zatwierdzona konstytucja Federacji Bośni i Hercegowiny;

  • maj 1994 r. – Zubak został wybrany prezydentem Federacji;

  • 30 maja 1994 r. – przyjęcie konstytucji przez parlament Federacji Chorwacko-Muzułmańskiej;

  • 19 listopada 1994 r. - po atakach serbskich na Bihać (BiH) Rada Bezpieczeństwa ONZ w jednomyślnie przyjętej rezolucji nr 958 zezwala siłom NATO na bombardowanie celów serbskich w Chorwacji w celu wsparcia sił UNPROFOR;

  • 19 listopada 1994 r. - Rada Bezpieczeństwa ONZ w rezolucji nr 959 potępia naruszanie granicy między Chorwacją a Bośnią i Hercegowiną i wzywa strony konfliktu w Jugosławii, a zwłaszcza Serbów z Krajiny, do poszanowania jej i zaprzestania działań zbrojnych;

1995

  • 6 marca 1995 r. – zawarcie sojuszu wojskowego przez Chorwację, Muzułmanów oraz tzw. Herceg-Bośnię przeciwko Serbom;

  • 11 czerwca 1995 r. – Srebrenica zostaje zaatakowana przez zbrojne oddziały Serbów

  • 5 lipca 1995 r. – w Genewie Zubak i Izetbegović podpisują porozumienie w sprawie Mostaru;

  • 12 lipca - 16 lipca 1995 r. – niedaleko Srebrenicy odbyły się masowe egzekucje wykonane na około 8 000 muzułmańskich mężczyzn i chłopców przez zbrojne oddziały bośniackich Serbów gen. Ratko Mladicia;

  • 22 lipca 1995 r. – w Splicie zostało podpisane porozumienie między prezydentem Republiki Chorwacji F. Tudjmanem i prezydentem Bośni i Hercegowiny Aliją Izetbegowiciem dotyczące udzielenia pomocy Armii BiH i Chorwackiej Radzie Obrony (HVO) w wyzwalaniu okupowanych części tego państwa;

  • 24 lipca 1995 r. – po masakrze w Srebrenicy, rezydujący w Hadze Międzynarodowy Trybunał Karny dla b. Jugosławii po raz pierwszy oskarżył Ratko Mladicia oraz przywódcę Bośniackich Serbów Radovana Karadzicia przedstawiając 16 zarzutów (zarzuty te dotyczyły czystek etnicznych przeciwko bośniackim muzułmanom i Chorwatom na obszarze Republiki Serbskiej w Bośni, w tym kampanii ostrzału snajperskiego w Sarajewie);

  • koniec sierpnia 1995 r. – formacje Wojska Chorwackiego wyzwoliły części zachodniej Bośni (tzw. „Turecka Chorwacja”). Formacje HV przebiły się ku Banja Luce, głownemu ośrodkowi tzw. Republiki Serbskiej, gdzie wybuchła panika. Jednak dyplomacja światowa domogła sie od Chorwatów przerwania tych działań;

  • 8 sierpnia 1995 r. – w wyniku akcji Wojska Chorwackiego zwanej „Burza” w Bośni i Hercegowiny został odblokowany Bihać. Na granicy spotkały się i bratały formacje Wojska Chorwackiego i Armii Bośni i Hercegowiny;

  • 4-8 sierpnia 1995 r. – przywódcy nieudanego powstania wezwali Serbów Chorwacji do wycofania się do Bośni i Hercegowiny oraz do Serbii, na co się godzi większość buntowników;

  • 28 sierpnia 1995 r. - drugi ostrzał placu targowego Markale dokonany w czasie oblężenia Sarajewa (zginęło 28 osób, zaś 90 odniosło obrażenia). Ta zbrodnia została przedstawiona przez NATO jako bezpośrednia przyczyna podjęcia operacji powietrznej przeciwko siłom zbrojnym bośniackich Serbów, pod nazwą Deliberate Force;

  • 8 września 1995 r. – w Genewie odbywają się negocjacje z MSZ Chorwacji, Serbii i Bośni;

  • 26 września 1995 r. – uzgodnienie w Nowym Jorku podstawowych zasad przyszłego porozumienia pokojowego dla BiH;

  • 5 października 1995 r. – sierpień 1995 r. – trwa konflikt między Karadżiciem i Mladiciem, który odmawia ustąpienia. W październiku front patriotyczny i armia żądają ustąpienia Karadżicia, i ten ucieka do regionu Sarajewa, gdzie odzyskuje armię, ale Banja Luka i wschodnia Hercegowina odrywają się;

  • październik 1995 r. – Chorwaci z BiH uczestniczą w wyborach chorwackich i wybierają swoich posłów;

  • 14 listopada 1995 r. – Izetbegović, Tudjman i Milošević uzgadniają w Dayton porozumienie w sprawie BiH;

  • 14 listopada 1995 r. – Międzynarodowy Trybunał Karny wydał akt oskarżenia dotyczący masakry w Srebrenicy, zawierający 22 zarzuty (ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości oraz pogwałcenia praw i zwyczajów wojennych);

  • 21 listopada 1995 r. – w Dayton (USA) została uzgodniona ostateczna treść porozumienia o zaprzestaniu działań wojennych w Bośni i Hercegowinie, które parafowali F. Tudjman, A. Izetbegović i S. Milošević;

  • 26 listopada 1995r. – Ogólna Umowa Ramowa na rzecz Pokoju w Bośni i Hercegowinie (GFAP) zostaje podpisana w Dayton w stanie Ohio

  • 20 grudnia 1995r.- Kierowane przez NATO Implementation Force (IFOR) rozpoczynają stacjonowanie w Bośni

  • 24 grudnia 1995 r. – wojsko BiH i Serbskie odziały militarne zaczęły wycofywanie się z terenów frontowych według pokojowego porozumienia w Dayton;



Narodowości

Liczba ludności w 1991 roku

Liczba ludności w 1995 roku

Różnice między rokiem 1991 a 1995

W tys.

W %

W tys.

W %

W tys.

W punktach procentowych

Bośniacy

1235,0

56,9

1238,0

74,1

+3,0

+17,2

Chorwaci

295,0

13,6

150,0

9,0

-145,0

-4,6

Serbowie

438,0

20,2

180,0

10,8

-258,0

-9,4

Jugosłowianie

147,0

6,8

75,0

4,5

-72,0

-2,3

Pozostali

55,0

2,5

28,0

1,6

-27,0

-0,9

Ogółem

2170,0

100,0

1671,0

100,0

-499,0

0,0

Tabela 6: Zmiany narodowościowe na obszarach kontrolowanych przez bośniackie siły. Opsztiny o zdecydowanym charakterze chorwackim w 1991 roku. Źródło: Eberhardt, Piotr: Przemiany demograficzno-etniczne na obszarze Jugosławii w XX wieku. Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 93.

1996


  • 4 stycznia 1996 r. – w Sarajewo Franjo Tudjman i Alija Izetbegović podpisują umowę o współpracy;

  • 30 stycznia 1996 r. – po raz pierwszy po wojnie parlament Bośnii powołał rząd; na stanowisko premiera mianowany został Hasan Muratović;

  • 3 lutego 1996 r. – serbsko-bosnijskie wojsko opuściło Sarajewo. IFOR wziął kontrol nad tym terenem do 30 marca;

  • 7 lutego 1996 r. – bośniaccy Chorwaci odrzucają arbitaż Unii Europejskiej w sprawie zjednoczenia Mostaru;

  • 29 lutego 1996 r. – skończyło sie oblężenie Sarajewa przez siły Republiki Serbskiej oraz Jugosłowiańskiej Armii Ludowej;

  • 11 maja 1996 r. – w Zagrzebiu zostało podpisane porozumienie między Chorwacją i Bośnią i Hercegowiną w sprawie portu Ploče oraz miejscowości Neum;

  • 30 czerwca 1996 r. – Radovan Karadzić opuścił stanowisko prezydenta Republiki Serbskiej i przekazał pełnomocnictwo Bilijanie Plavszić;

  • 14 sierpnia 1996 r. – Republika Chorwacji i Bośnia i Hercegowina podpisały w Genewie oświadczenie w sprawie wykonywania uchwał podjętych w Waszyngtonie i Dayton;

  • 14 września 1996 r. – w Bośni i Hercegowinie odbyły się wybory prezydenckie i parlamentarne (SDA – 37,9%, SDS – 24,1%, HDZ – 14,1%). Na prezydenta został wybrany Alija Izetbegović;

  • 21 grudnia 1996 r. – IFOR zostają zastąpione przez SFOR

WYNIKI WYBORÓW 19961

PREDSJEDNIŠTVO BOSNE I HERCEGOVINE

BOŠNJAČKI ČLAN

NAZWA PARTII LUB KOALICJI

KANDYDAT

LICZBA GŁOSÓW

SDA

ALIJA IZETBEGOVIĆ

730 592

STRANKA ZA BOSNU I HERCEGOVINU

HARIS SILAJDŽIĆ

124 396

DEMOKRATSKA NARODNA ZAJEDNICA

FIKRET ABDIĆ

25 584

ZDRUŽENA LISTA BIH

SEAD AVDIĆ

21 254

GRAƉANSKA DEMOKRATSKA STRANKA BIH

IBRAHIM SPAHIĆ

4 127

LIBERALI BIH

HASIB SALKIĆ

3 427

BOSANKA STRANKA

MIRNES AJANOVIĆ

2 424

STRANKA PRIVDREDNOG PROSPERITA BIH

SAFET REDŽEPAGIĆ


1 473

HRVATSKI ČLAN

NAZWA PARTII LUB KOALICJI

KANDYDAT

LICZBA GŁOSÓW

HDZ

KREŠIMIR ZUBAK

330 477

ZDRUŽENA LISTA BIH

IVO KOMŠIĆ

37 684

GRAƉANSKA DEMOKRATSKA STRANKA BIH

ANTON ŠTITIĆ

2 208

LIBERALI BIH

VINKO ĆURO

2 197

SRPSKI ČLAN

NAZWA PARTII LUB KOALICJI

KANDYDAT

LICZBA GŁOSÓW

SDS/SRPSKIH ZEMALJA/

MOMČILO KRAJIŠNIK

690 646

DEMOKRATSKI PATRIOTSKI BLOK RS

MLADEN IVANIĆ

307 461

SRPSKA PATRIOTSKA STRANKA - SPAS

MILIVOJE ZARIĆ

15 407

SRPSKA STRANKA KRAJINE

BRANKO LATINOVIĆ

12 643

1997

  • 14 lutego 1997 r. – międzynarodowa komisja przedstawiła swoją pozycję dotyczącą miasta Brczko. Brczko i Korytarz Posavina, który łączy Północną i Południową część Bosnijskiej Republiki Serbskiej wg. pozycji komisji powinny należeć do administracji Serbów Bośniackich;

  • 28 lutego 1997 r. – Jugosławia i Republika Serbska (w BiH) podpisują porozumienie o specjalnych więzach miedzy obiema jednostkami politycznymi;

  • marzec 1997 r. – Związkowa Republika Jugosławii i Republika Serbska podpisały umowę o stworzeniu wspólnego rynku. Prezydent Izetbegović oraz Międzynarodowa Wspólnota odmówili jego uznania;

  • 7 maja – 1 lipca 1997 r. – „The International Tribunal for Crimes in the former Yugoslavia” (ITCY, Haga) skazał bośniackiego Serba Duszko Tadicia na 12 lat więzienia;

  • 1 lipca 1997 r. – pogorszenie stosunków pomiędzy liderem bośniackich Serbów Karadżiciem i prezydentem Serbskiej Republiki Bilijaną Plavszić;

  • 5 lipca 1997 r. – parlament zmusił do odejścia Bilijanę Plavszić ze stanowiska prezydenta Serbskiej Republiki. Ów akt przeprowadzono niezgodnie z zasadami konstytucji. Dlatego zachodnie organizacje takie jak „The High Representative for Bosnia-Herzegovina” i „The US Special Envoye for the Former Yugoslavia” zadeklarowały, że Plavszić jest jedynym legalnym przedstawicielem Republiki Serbskiej i zagwarantowały jej wsparcie;

  • 9-10 grudnia 1997r. – Rada Wdrażania Pokoju zwiększa władzę Wysokiego Przedstawiciela (HR) podczas konferencji w Bonn

1998

  • 18 stycznia 1998 r. – prezydent Plavszić powiedziła w Bania Luce, że Serbowie powinni sami kontrolować wewnętrzną politykę Republiki Serbskiej oraz stwierdziła, że jeżeli parlament nie wybierze premiera, to przedstawiciel Wspólnoty Międzynarodowej w Bośni Carlos Westendorp sam go wskaże;

  • 27 czerwca 1998 r. – ponad 200 przedstawicieli z całej BiH oficjalnie ogłosiło powstanie Nowej Chorwackiej Inicjatywy - NHI;

  • 12-13 września 1998 r. – wybory do prezydium Republiki w Sarajewie, sukces Serbskiej Partii Demokratycznej oraz Koalicji na rzeczy Jednolitej Demokratycznej Bośni i Hercegowiny;

1999

  • 9-11 stycznia 1999 r. – incydenty na granicy chorwacko-bośniacko-hercegowińskiej koło miejscowości Martin-Brod i Lička Kaldrma. Siły stabilizacyjne SFOR stanęły w obronie interesów Bośni i Hercegowiny, ostro zareagował rząd chorwacki. Przy tej okazji wypłynął też problem przynależności byłego lotniska wojskowego w Željavie koło Bihacia, które znajduje się na terytorium Chorwacji;

  • 10 stycznia 1999 r. – bośniacki federalny MSW ogłosił, że został wydany rozkaz aresztowania Fikreta Abdicia, muzułmańskiego przestępcę wojennego;

  • 12 kwietnia 1999 r. – The International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia zaczął proces przeciwko Chorwatom Dario Kordiciowi i Mario Cerkezie, którzy popełnili wojenną zbrodnię na muzułmanach Środkowej Bośni w 1993-1994 latach;

  • 23 kwietnia 1999 r. – w Bosni i Hercegowinie zaczyna się prywatyzacja;

  • 14 maja 1999 r. – Bośniacki premier Edhem Biczakczić (muzmułmanin) i zastępca premiera Dragan Czović (Chorwat) w Sarajewo podpisali pakiet decyzji, dotyczących polepszenia sytuacji gospodarczej w BiH;

  • 23 lipca 1999 r. – w Sarajewie odbyło się spotkanie parlamentarzystów oraz wojskowych z 2-ch części BiH w sprawie wspólnego bezpieczeństwa i stabilności regionalnej;

  • 30 lipca 1999 r. – z udziałem przedstawicieli 19 państw odbyło się spotkanie na szczycie poświęcone stabilizacji powojennego Sarajewa, na którym Republika Chorwacji i Republika Bośni i Hercegowiny rozwiązały sprawę przygranicznych sporów;

  • 6 września 1999 r. – województwo dubrownickie opóżnia zawarcie porozumienia między Republiką Chorwacji i Republiką Bośni i Hercegowiny w związku z półwyspem Klek, który należy do Chorwacji;

  • 28 pazdziernika 1999 r. – deputowani z muzułmańskiej Koalicji na Rzecz Jednolitej i Demokratycznej Bośni i Hercegowiny (KCD) wycofali poparcie dla premiera republiki Serbów bośniackich Milorada Dodika, oskarżając go o brak współpracy;

  • 5 listopada 1999 r. – SRS w Bośni wezwała Serbów do bojkotowania wyborów lokalnych, zaplanowanych na 8 kwietnia. Później zagroziła użyciem siły, by przeszkodzić w przeprowadzeniu tych wyborów;

  • 9 listopada 1999 r. – rozpad KCD (Koalicji na Rzecz Jednolitej i Demokratycznej Bośni i Hercegowiny);

2000

  • 14 lutego 2000 r. – Alija Izetbegović przejmuje przewodnictwo trzyosobowego Prezydium BiH;

  • 3 marca 2000 r. – trzyosobowa Rada Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze orzekła wymiar kary 45 lat więzienia dla Tihomira Blaškicia, generała chorwackiego z Bośni i Hercegowiny;

  • 6 marca 2000 r. – w Mostarze odbyły się masowe protesty w związku z wymiarem kary dla generała T. Blaškicia;

  • 8 kwietnia 2000 r. – w BiH odbyły się drugie po Dayton wybory lokalne;

  • 7 lipca 2000 r. – parlament BiH zaaprobował na stanowisko rotacyjnego premiera Spasoje Tuszevljaka, ale wspólnota międzynarodowa nie zaaprobowała go, ze względu na jego współpracę z R. Karadżiciem;

  • 14 października 2000 r. – bośniacki prezydent Alija Izetbegović podaje się do dymisji;

  • 22 października 2000 r. – nowy prezydent Jugosławii V. Kostunica zapowiada nawiązanie stosunków dyplomatycznych z BiH;

  • 16 grudnia 2000 r. – po ośmiu latach przerwy ustanowiono normalne dyplomatyczne stosunki pomiędzy BiH i FRJ;

2001

  • 1 kwietnia 2001 r. – aresztowanie w Belgradzie Slobodana Miloševicia;

  • 6 października 2001 r. – w Mostarze odbył się kongres HDZ, na którym Ante Jelavić został po raz kolejny wybrany przewodniczącym partii;

  • 11 października 2001 r. – Alija Izetbegović podał się do dymisji ze stanowiska przewodniczącego SDA, oficjalnym powodem dymisji był problem ze zdrowiem oraz wiek;

  • 13 października 2001 r. – na posiedzeniu SDA nowym przewodniczącym partii został wybrany Sulejman Tihić;

  • 24 grudnia 2001 r. – na zjeździe Serbskiej Partii Demokratycznej (SDS - Srpska Demokratska Stranka) w Bania Luce zmieniono statut partii, żeby zakazać wstęp do partii osobom oskarżonym o przestępstwach w czasie wojny. W tym i założycielom partii Radovanowi Karadżiciowi i Momczilowi Krajisznikowi;

2002

  • 16 stycznia 2002 r. – Tonino Picula, Minister Spraw Zagranicznych Chorwacji, ogłosił w parlamencie, że Chorwacja nie będzie indyferentną wobec reform konstytucyjnych w BiH;

  • 25 stycznia 2002 r. - liderzy ośmiu najwiekszych partii politycznych spotkało się w Mrakovicy (niedaleko Prijedoru) w celu ustalenia kierunku reform konstytucjonalnych;

  • 11 marca 2002 r. – na zjeździe SDS w Bania Luce Dragan Kalinic został wybrany na stanowisko przewodniczącego partii;

  • 27 marca 2002 r. – alians największych partii Bośnii i Hercegowiny podpisało tzw. „Porozumienie z Sarajewa”, zmieniające Konstytucję Republiki Serbskiej i Federacji Bośni i Hercegowiny, tak aby 3 konstytucyjne narody były równomiernie reprezentowane na poziomie jednostek federalnych. Niedługo po podpisaniu porozumienia partie zaczęły się wycofywać z niektórych postanowień dokumentu o zmianach konstytucyjnych;

  • 12 lutego 2002 r. – rozpoczęcie procesu Miloševicia (66 zarzutów, między innymi o ludobójstwo i zbrodnie przeciw ludzkości; oskarżenia związane z kampaniami wojennymi w Chorwacji, Bośni i Kosowie);

  • 5 kwietnia 2002 r. – przyjęcie przez parlament Republiki Serbskiej poprawek do konstytucji: zwiększenie praw Chorwatów i bosniackich Muzułmanów, zrównanie języków – serbskiego, chorwackiego i bosniackiego; premier i dwaj wicepremierzy z różnych wspólnot etnicznych;

  • 11 kwietnia 2002 r. – podpisanie Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego w Hadze przez Bośnię i Hercegowinę w siedzibie ONZ;

  • 5 sierpnia 2002 r. – Komisja Wyborcza ogłosiła początek kompanii wyborczej;

  • 5 października 2002 r. – skończyły się wybory do ogólnokrajowego parlamentu;

  • 20 października 2002 r. – ogłoszono wyniki wyborów. W ogólnokrajowym parlamencie najwięcej miejsc zdobyły: w przypadku ugrupowań bośniackich SDA i SBiH, chorwackich – HDZ i HDU, serbskich – SDS i SNSD. Jedyne ugrupowanie, oficjalnie deklarujące się jako „wieloetniczne” (SDP), uzyskało dopiero siódme miejsce. Trzy partie – liderzy (SDA, HDZ i SDS) znane są ze swego przywiązania do programów o silnym zabarwieniu nacjonalistycznym i niechęci do współpracy z innymi narodowościami Bośni;

  • 31 grudnia 2002 r. – zakończyła działalność misja policyjna ONZ w Bośni (International Police Task Force, ITPF), której zadaniem od czasu podpisania porozumień w Dayton było utrzymywanie porządku publicznego oraz nadzorowanie i szkolenie miejscowych sił policyjnych. Zadania te przejęła od niej dysponująca mniejszą obsadą i skromniejszym budżetem misja Unii Europejskiej (EUPM);

2003

  • 1 stycznia 2003 r. – rozpoczęcie misji policyjnej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie;

  • 13 stycznia 2003 r. – parlament BiH zaakceptował gabinet ministrów państwa (premier – Adnan Terzić (SDA), MSZ – Mladen Ivanić (PDP), MSW – Barisa Czolak (HDZ), stosunki zagraniczne w dziedzinie ekonomii – Mila Gadzić, MF – Ljerka Marić (HDZ), Transport i Komunikacja – Branko Dokić (SDS), sprawy obywatelskie – Safet Halilović (SBiH), prawa człowieka i uciekinierzy – Mirsad Kebo (SDA);

  • 20 stycznia 2003 r. – powołanie w Republice Serbskiej wieloetnicznego rządu (8 Serbów, 5 Bośniaków, 3 Chorwatów);

  • 27 stycznia 2003 r. – Niko Lozanić został nowym prezydentem Federacji BiH (Sahdaz Dzihanović i Desnica Radivojević zostali vice prezydentami);

  • 14 lutego 2003 r. – serbski radykalny lider Vojislav Szeszelj został oskarżony przez Trybunał w Hadze. Postawiono mu osiem zarzutów zbrodni przeciwko ludzkości oraz sześć zarzutów zbrodni wojennych;

  • 27 lutego 2003 r. – byłą prezydent Republiki Serbskiej Biljana Plavszić została skazana w Hadze na 11 lat;

  • 7 marca 2003 r. – rajd SFOR na bazy wojska Republiki Serbskiej;

  • 12 marca 2003 r. – został zabity serbski premier Zoran Djindjić. Przypuszczano, że został zabity przez tzw. mafię Zemuńską, związaną z reżimem Miloszevicia;

  • 15 marca 2003 r. – Miro Lazović został prezesem nowego aliansu partyjnego socjaldemokratów - Socjaldemokratyczna Unia;

  • 26 marca 2003 r. – zaoferowanie członkowstwa w Unii Europejskiej Bośni i Hercegowinie (też dla Chorwacji, Serbii i Czarnogóry, Macedonii oraz Albanii);

  • 5 kwietnia 2003 r. – przez Chorwacką policję został aresztowany Ivica Rajić. Później oskarżony o masakrę Bośniaków w Stupni w październiku 1993 r.;

  • 30 maja 2003 r. – na terenie Bośni wojska NATO zorganizowały loterię (głowna wygrana – samochód osobowy volkswagen polo) jako zachętę do zdania nielegalnej broni;

  • Czerwiec 2003 – spotkanie w Salonikach; przywódcy państw UE zwrócili się do prezydentów i szefów rządów pięciu państw Bałkanów Zachodnich – Chorwacji, Bośni
    i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry, Macedonii oraz Albanii – z zapewnieniem, że Bruksela widzi przyszłość całego tego regionu w Europie2

  • 22 czerwca 2003 r. – jednodniowa wizyta Jana Pawla II w Bania Luce;

  • 13 sierpnia 2003 r. – SFOR aresztował Ratko Mladicia;

  • 31 sierpnia 2003 r. - w Austrii aresztowano generała Momira Talicia naczelnego dowódcę armii Serbów bośniackich;

  • 21 września 2003 r. – podpisanie porozumienia między Bośnią i Hercegowiną a Serbią i Czarnogórą – dowód osobisty wystarczajacym dokumentem do wjazdu;

  • 19 paździenika 2003 r. – zmarł Alija Izetbegović (choroba serca). Pochowany został na cmentarzu Kovači w Sarajewie;

2004

  • 14 stycznia 2004 r. – Ante Jelavić (były lider HDZ oraz członek prezydentury BiH) został aresztowany razem z Miroslavem Rupciciem (byłym ministrem obrony). Zarzucono im udział w zorganizowanej przestępczości;

  • luty 2004 r. – w Bijeljinie (BiH) spotkali się serbski premier Vojislav Kośtunica i prezydent RS Dragan Kalinić;

  • 12 lutego 2004 r. – liderzy SDS zrezygnowali z polecenia, które zaproponował Paddy Ashdown (podać do dymisji Śarovicia ze stanowiska w partii);

  • 8 kwietnia 2004 r. – wzrost napięcia w Bośni, spowodowany nieudaną próbą zatrzymania Radovana Karadżicia (1 kwietnia) przez siły SFOR w podsarajewskim Pale. W trakcie operacji został ranny duchowny prawosławny. Przyczyną jeszcze była wypowiedź Ashdowna o zaprzestaniu finansowania SDS;

  • 21 kwietnia 2004 r. – odmówiono BiH uczestniczenia w organizacji Partnerstwa dla Pokoju (PdP);

  • 27 czerwca 2004 r. – w drugiej turze wyborów prezydenckich w Serbii zwyciężył Boris Tadić;

  • 2 grudnia 2004r. – Kierowana przez UE misja EUFOR Althea zastępuje SFOR

2005

  • 15 stycznia 2005 r. – Bośniaccy Serbowie po raz pierwszy przekazali podejrzanego o zbrodnie wojenne do trybunału międzynarodowego w Hadze. Savo Todovic został przewieziony do Hagi i wydany urzędnikom sądowym;

  • 11 maja 2005 r. – holenderscy dowódcy wojskowi pojawili się w sądzie w Holandii w sprawie wniesionej przez rodziny niektórych ofiar masakry w Srebrenicy w 1995 roku;

  • 4 października 2005 r. – bośniacki rząd serbski sporządził listę 19.473 serbskich żołnierzy, którzy działali w rejonie Srebrenicy w czasie masakry w 1995 roku;

  • 29 grudnia 2005 r. – Slobodan Davidović, były serbski wojskowy, został skazany w Chorwacji na 15 lat więzienia za udział w masakrze w Srebrenicy w 1995 roku;

2006

  • 27 lutego 2006 r. – w Hadze otwarto pierwszy proces w sprawie odpowiedzialności państwa za ludobójstwo, w którym Bośnia i Hercegowina oskarżyła Serbię i Czarnogórę o zbrodnie wojenne;

  • 28 lutego 2006 r. – Milorad Dodik ponownie objął stanowisko premiera Republiki Serbskiej w BiH;

  • 6 czerwca 2006r.- Armie Republiki Serbskiej i Federacji integrują się z armią BiH

  • 30 czerwca 2006 r. – Naser Orić został skazany przez Trybunał Haski za niezapobieżenie zabijaniu więźniów - bośniackich Serbów przez ludzi pod jego dowództwem. Orić został skazany na dwa lata więzienia, ale zwolniono go z powodu odsiedzenia już trzech lat;

  • 27 września 2006 r. – Momcilo Krajisznik, przywódca bośniackich Serbów (oskarżony o organizację czystek etnicznych w Bośni podczas wojny) został skazany na 27 lat za zbrodnie wojenne;

  • 1 października 2006r. – Pierwsze wybory w całości zorganizowane przez Bośnię

  • 14 grudnia 2006 r. – Bośnia przystąpiła do programu NATO „Partnerstwo dla Pokoju”;

WYNIKI WYBORÓW 2006 ROKU

PREDSJEDNIŠTVO BOSNE I HERCEGOVINE

BOŠNJAČKI ČLAN

NAZWA PARTII LUB KOALICJI

KANDYDAT

LICZBA GŁOSÓW

STRANKA ZA BOSNU I HERCEGOVINU

SILAJDŽIĆ HARIS

350 520

SDA

TIHIĆ SULEJMAN

153 683

PATRIOTSKI BLOK BOSS – SDU BIH

AJANOVIĆ MIRNES

45 608

NARODNA STRANKA RADOM ZA BOLJITAK

ČENGIĆ MUHAMED

4 466

NEZAVISNI KANDIDAT

ALIBEGOVIĆ BEŠĆO

2 670

NEZAVISNI KANDIDAT

ŽIGIĆ ADIL

1 245

HRVATSKI ČLAN

NAZWA PARTII LUB KOALICJI

KANDYDAT

LICZBA GŁOSÓW

SOCIJALDEMOKRATSKA PARTIJA BOSNE I HERCEGOVINE – SOCIJALDEMOKRATI BIH

KOMŠIĆ ŽELJKO

116 062

HDZ – HRVATSKA KOALICIJA - HNZ

JOVIĆ IVO MIRO

76 681

HRVATSKA DEMOKRATSKA ZAJEDNICA 1990

LJUBIĆ BOŽO

53 325

NARODNA STRANKA RADOM ZA BOLJITAK

IVANKOVIĆ-LIJANOVIĆ MLADEN

24 822

HRVATSKA STRANKA PRAVA BOSNE I HERCEGOVINE

JURIŠIĆ ZVONKO

20 350

NEZAVISNI KANDIDAT

JAVOR-KORJENIĆ IRENA

2 143

SRPSKI ČLAN

NAZWA PARTII LUB KOALICJI

KANDYDAT

LICZBA GŁOSÓW

SNSD

RADMANOVIĆ NEBOJŠA

287 675

SDS – SRPSKA DEMOKRATSKA STRANKA

BOSIĆ MLADEN

130 824

PDP RS

TEŠANOVIĆ ZORAN

26 818

SDP

JOVIČIĆ JUGOSLAV

22 245

SRPSKA RADIKALNA STRANKA

KANJERIĆ RADISLAV

19 849

NARODNA STRANKA RADOM ZA BOLJITAK

BAKIĆ RANKO

18 302

DEPOS – DEMOKRATSKI POKRET SRPSKE

ƉURIĆ NEƉO

16 307

PATRIOTSKI BLOK BOSS – SDU BIH

DRAGIČEVIĆ SLAVKO

10 410

NEZAVISNI KANDIDAT

UDOVIČIĆ SVJETLANA

2 847

NEZAVISNI KANDIDAT

AVDALOVIĆ SNEŽANA

2 753

NEZAVISNI KANDIDAT

RISTIĆ BRANISLAV

2 143

PREDSJEDNIK I POTPREDSJEDNICI REPUBLIKE SRPSKE

NAZWA PARTII LUB KOALICJA

KANDYDAT

LICZBA GŁOSÓW

SNSD

JELIĆ MILAN

271 022

SDS

ČAVIĆ DRAGAN

163 041

SDA

OSMANOVIĆ ADIL

22 444

PDP RS

NAGRADIĆ SLOBODAN

19 623

STRANKA ZA BOSNU I HERCEGOVINU

MAHMUTOVIĆ MIRSAD

18 744

SRPSKA RADIKALNA STRANKA

DAVIDOVIĆ ƉURAƉ

14 852

DEPOS – DEMOKRATSKI POKRET SRPSKE

BUKEJLOVIĆ PERO

12 690

SDP

MEHOLJIĆ HAKIJA

11 292

HRVATSKA KOALICIJA ZA JEDNAKOPRAVNOST NHI-HDZ-HSP-Ɖ.J.-HNZ

ČORDAŠ DAVOR

4 598

NARODNA STRANKA RADOM ZA BOLJITAK

GREBENAREVIĆ ŽELJKO

4 465

NOVA SNAGA SRPSKE

KRSTIĆ DRAGAN

3 380

HRVATSKO ZAJEDNIŠTVO

KRNDELJ IVAN

3 270

KONGRESNA NARODNA STRANKA ZAŠTITE PRAVA BORACA I GRAĐANA - PRAVDE I MORALA BIH




FEJZIĆ   ŠABAN

2 156

EVROPSKA EKOLOŠKA STRANKA E-5

LAZAREVIĆ NIKOLA

1 686

DEMOKRATSKA NARODNA ZAJEDNICA BIH

KARARIĆ FATIMA

971

DEMOKRATSKA NARODNA ZAJEDNICA BIH

MRGAN DRAGAN

337


Pobieranie 0.84 Mb.

Share with your friends:
1   2   3   4   5   6




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna