Ministerstwo rozwoju regionalnego


Priorytet 3 SRK: Wzrost zatrudnienia i podniesienie jego jakości



Pobieranie 0.94 Mb.
Strona8/16
Data26.10.2017
Rozmiar0.94 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   16

Priorytet 3 SRK: Wzrost zatrudnienia i podniesienie jego jakości


Zasadniczym celem działań realizowanych w ramach Priorytetu 3. SRK jest wzrost zatrudnienia oraz poprawa efektywności wykorzystania zasobów pracy w Polsce. Do osiągnięcia powyższego celu służą przedsięwzięcia obejmujące: tworzenie warunków sprzyjających przedsiębiorczości i zmniejszanie obciążeń pracodawców, upowszechnianie elastycznych form zatrudnienia oraz wzrost mobilności zasobów pracy, wyrównywanie szans na rynku pracy, dostosowanie oferty edukacyjnej do potrzeb rynku pracy, rozwijanie instytucji dialogu społecznego i wzmacnianie negocjacyjnego systemu stosunków między pracownikami a pracodawcami, poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy, wzrost efektywności instytucjonalnej obsługi rynku pracy oraz prowadzenie racjonalnej polityki migracyjnej.

W 2009 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2009 r. Nr 6, poz. 33), która w istotny sposób wpływa na sytuację na rynku pracy. Celem zmian wprowadzonych powyższą nowelizacją jest ułatwianie osobom bezrobotnym i poszukującym pracy powrotu lub rozpoczęcia aktywności zawodowej. W równej mierze dotyczy to osób młodych, jak i starszych, osób z długą przerwą w zatrudnieniu, jak i osób zagrożonych bezrobociem, a także osób powracających z emigracji zarobkowej. Istotnym elementem ustawy jest także chęć sprostania problemom wynikającym ze słabnącej podaży pracowników na krajowym rynku pracy, a w tym uproszczenie procedur związanych z wykonywaniem legalnej pracy przez cudzoziemców.

W 2009 r. trwały także prace nad „Krajowym Planem Działań na rzecz Zatrudnienia na lata 2009-2011” (KPDZ/2009-2011), który stanowić ma podstawę realizacji zadań państwa w zakresie promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej zawierając cele i kierunki działań zgodne z priorytetami polityki państwa w dziedzinie rynku pracy.

KPDZ/2009-2011 jest dokumentem służącym realizacji Krajowego Programu Reform na lata 2008-2011 na rzecz realizacji Strategii Lizbońskiej w obszarze polityki rynku pracy. Działania określone w KPDZ/2009-2011 realizowane będą w ramach czterech priorytetów,


a mianowicie: wzrost aktywności, sprawny rynek pracy, doskonalenie aktywnej polityki rynku pracy i łagodzenie skutków kryzysu gospodarczego oraz przygotowanie rynku pracy do ożywienia gospodarki.

  1. Tworzenie warunków sprzyjających przedsiębiorczości i zmniejszanie obciążeń pracodawców

Kontynuowane były działania na rzecz rozwoju przedsiębiorczości i tworzenia nowych miejsc pracy. Sprzyjały temu m.in. działania podjęte w ramach pakietu antykryzysowego (co omówiono w poprzednich rozdziałach) oraz zmniejszenie w 2008 r. klina podatkowego. Jednakże na skutek spowolnienia gospodarczego wywołanego przez ogólnoświatowy kryzys finansowo-gospodarczy, sytuacja na rynku pracy uległa pogorszeniu. Stopa bezrobocia wg BAEL wzrosła z 7,1 do 8,2%. Natomiast stopa bezrobocia rejestrowanego wzrosła o 2,4 pp., z 9,5 do 11,9%.

Najważniejsze zmiany zostały wprowadzone dzięki nowelizacji ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, która rozszerzyła zakres pomocy skierowanej do pracodawców, świadczonej w ramach poradnictwa zawodowego i informacji zawodowej. Usługa ta obejmuje również pomoc we wspieraniu rozwoju zawodowego pracodawcy i jego pracowników. Ponadto, na podstawie nowych przepisów, z pośrednictwa pracy oraz poradnictwa zawodowego i informacji zawodowej mogą korzystać także jednoosobowi przedsiębiorcy.

Znowelizowana ustawa nadal umożliwia staroście refundowanie ze środków Funduszu Pracy, podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą, kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego. Ponadto, starosta może zawrzeć z pracodawcą umowę przewidującą jednorazowe refundowanie (w wysokości do 300% wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę) poniesionych kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego.

Równocześnie znowelizowana ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podnosi możliwą refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy z 5-krotnej do 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia.

Zwiększono pułap przyznawanych bezrobotnemu jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej z 5-krotnej do 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia, a w przypadku jednego członka założyciela spółdzielni socjalnej z 3-krotnego do 4-krotnego przeciętnego wynagrodzenia i z 2-krotnego do 3-krotnego przeciętnego wynagrodzenia na członka przystępującego do spółdzielni socjalnej po jej założeniu


  1. Upowszechnienie elastycznych form zatrudnienia oraz wzrost mobilności zasobów pracy

W 2009 r. kontynuowane były działania na rzecz opracowania aktywnej polityki rynku pracy zgodnie z modelem flexicurity (model łączący elastyczny rynek pracy i bezpieczeństwo zatrudnienia). Zasadnicze zmiany przyniosła nowelizacja ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, która wprowadza nowe instrumenty rynku pracy, ułatwia dostępność usług szkoleniowych oraz zwiększa wielkość pomocy finansowej na rozwój kapitału ludzkiego. Ponadto, ustawa poszerza grono beneficjentów usług rynku pracy, zakłada wyodrębnienie z urzędów pracy centrów aktywizacji zawodowej oraz stwarza nowe możliwości świadczenia wybranych usług z wykorzystaniem ICT, czym poszerza dostęp do usług rynku pracy.

Nowelizacja ustawy wprowadziła nowy instrument wsparcia osób bezrobotnych w postaci programów specjalnych, adresowanych do grup w niekorzystnej sytuacji, identyfikowanych na lokalnych rynkach pracy. Programy specjalne służą większemu uelastycznieniu form pomocy oferowanej przez urzędy pracy na poziomie lokalnym i umożliwią dobór i aktywizację osób potrzebujących specyficznej pomocy w doprowadzeniu do podjęcia pracy. Na wniosek starosty, minister właściwy do spraw pracy na realizację programów specjalnych może przyznać dodatkowe środki z rezerwy dysponenta Funduszu Pracy, przy zachowaniu zasad przyznawania pomocy de minimis.

Wprowadzono także możliwość, a w przypadku bezrobotnych zarejestrowanych przez co najmniej 180 dni, obowiązek opracowywania indywidualnych planów działań, które obejmują pomoc urzędów pracy oraz samodzielne działania bezrobotnego, określające drogę dojścia do trwałego zatrudnienia.

Ponadto, ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zmieniła akcent z „potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy”, powszechnie postrzeganego jako stawiennictwo w urzędzie pracy głównie w celu zapewnienia dostępu do różnego rodzaju świadczeń, na obowiązek zgłaszania się w celu korzystania z różnej, przewidzianej ustawą, pomocy związanej z podjęciem pracy lub aktywizacją osoby zarejestrowanej.

Wprowadzono także rozwiązanie uzależniające okres, na który bezrobotny zostaje pozbawiony posiadanego statusu (120, 180 lub 270 dni) od okoliczności, który raz bezrobotny odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie. Dodatkowo doprecyzowano, iż sankcja w postaci pozbawienia statusu bezrobotnego obejmuje również takie przypadki, w których bezrobotny po skierowaniu na daną formę aktywizacji w ogóle jej nie podjął, np. nie stawił się na staż.


  1. Inicjatywy na rzecz równości szans na rynku pracy

Działania w tym obszarze obejmowały przede wszystkim promowanie zatrudnienia poprzez: wdrożenie nowych rozwiązań organizacyjno-finansowych zapewniających zwiększenie dostępu do usług rynku pracy oraz wzbogacenie oferty i podwyższenie jakości usług świadczonych przez instytucje rynku pracy i jednostki organizacyjne z nimi współpracujące; poprawę informacji o rynku pracy dla osób z grup znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy, osób niepełnosprawnych, osób starszych; promowanie elastycznych form zatrudnienia i organizacji pracy; inwestowanie w kapitał ludzki.

Ponadto, w 2009 r. opracowany został (przyjęty 5 stycznia 2010 r.) Dokument Implementacyjny „Programu Solidarność pokoleń – Działania dla zwiększenia aktywności zawodowej osób w wieku 50+”, pozwalający na uruchomienie działań ukierunkowanych na lepsze wykorzystanie zasobów ludzkich osób w wieku 50 i więcej lat. Obejmuje on z jednej strony działania mające wprowadzić zachęty i ułatwienia dla pracodawców do zatrudniania i utrzymywania w zatrudnieniu osób starszych, z drugiej strony – działania, których celem będzie poprawa kwalifikacji, umiejętności i efektywności pracy tych osób.



Wprowadzone zostały rozwiązania sprzyjające zatrudnianiu osób starszych poprzez obniżanie kosztów ich zatrudnienia ponoszonych przez pracodawców. Mianowicie, od 1 lipca 2009 r. pracodawcy zatrudniający bezrobotnych w wieku 50+ są czasowo zwolnieni z obowiązku odprowadzania składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Natomiast wobec wszystkich osób, które ukończą 60 lat (mężczyźni) i 55 lat (kobiety) zostaje zniesiony obowiązek odprowadzania składek na te fundusze.

Ponadto, z rezerwy ministra właściwego do spraw pracy były finansowane programy na rzecz aktywizacji zawodowej osób w wieku 45/50+ realizowane przez powiatowe urzędy pracy. W 2009 r. na realizację programu wydatkowano z Funduszu Pracy kwotę 105,3 mln zł. Pomocą zostało objętych 24 tys. osób.

W ramach działań aktywizujących osoby znajdujące się w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy, w 2009 r. kontynuowano promocję i wsparcie rozwoju sieci podmiotów „ekonomii społecznej” takich jak: centra i kluby integracji społecznej oraz organizację przez samorządy gmin, lokalnych programów rynku pracy takich jak: wspieranie alternatywnych, nowatorskich form zatrudnienia (poprzez tworzenie sieci ośrodków doradczo-edukacyjnych dla osób, które chcą utworzyć nowe miejsca prac) oraz aktywizacja zawodowa poprzez prace społecznie użyteczne i roboty publiczne w celu przygotowania osób do zatrudnienia na otwartym rynku pracy.

Dodatkowymi działaniami wspierającymi było kontynuowanie programów resortowych: „Aktywne Formy Przeciwdziałania Wykluczeniu Społecznemu”, „Świetlica, Praca i Staż – socjoterapia w środowisku gminnym”, „Wspieranie Rozwoju Spółdzielczości Socjalnej”, „Powrót osób bezdomnych do społeczności”.

W przypadku osób niepełnosprawnych działania obejmowały zarówno wdrożenie nowych rozwiązań, wynikających z nowelizacji ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1652) wspierających zatrudnienie osób niepełnosprawnych w szczególności na otwartym rynku pracy, jak też kontynuowanie realizacji programów w ramach PO KL, mających na celu aktywizację zawodową osób niepełnosprawnych, które ze względu na szczególne schorzenia mają największe trudności z wejściem na rynek pracy (osoby niesłyszące, głuchoniewidome, z zaburzeniami psychicznymi, niepełnosprawnością intelektualną, autyzmem oraz osoby niepełnosprawne ruchowo). W 2009 r. w aktywizację zawodową osób niepełnosprawnych były za-angażowane 73 organizacje realizujące 98 projektów. W tym okresie zakończono realizację następujących projektów „Wsparcie osób niepełnosprawnych ruchowo na rynku pracy” oraz „Wsparcie osób niewidomych na rynku pracy”. Nadal realizowane są następujące projekty: „Wsparcie osób niesłyszących na rynku pracy”; „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy”; „Wsparcie osób z niepełnosprawnością intelektualną” i „Wsparcie osób z autyzmem; Wsparcie osób z zaburzeniami psychicznymi na rynku pracy”.

W roku 2009, w celu zwiększenia oferty podręczników szkolnych i książek pomocniczych, możliwych do wykorzystania przez uczniów niewidomych i słabo widzących, na podstawie art. 40 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.), zostały podpisane umowy na wykonanie adaptacji podręczników szkolnych i książek pomocniczych dla uczniów niewidomych (alfabetem Braille’a) oraz dla uczniów słabo widzących (drukiem powiększonym),a następnie wydrukowanie tych adaptacji w miarę posiadanych środków finansowych.

Natomiast dla uczniów z upośledzeniem umysłowym oraz dla uczniów niesłyszących zostało dofinansowanych 21 tytułów podręczników w łącznym nakładzie 251 tys. egzemplarzy za ogólną kwotę 3 763 476 zł.

W ramach PO KL (Poddziałanie 1.3.4 „Centralny Zarząd Służby Więziennej - projekty systemowe kontynuowano działania rozpoczęte w 2008 r. w ramach 4 projektów systemowych16 poświęconych podniesieniu poziomu efektywności podejmowanych działań z zakresu reintegracji społeczno-zawodowej i prowadzonych oddziaływań readaptacyjnych osób skazanych. W efekcie prowadzonych działań projektowych 2 394 skazanych uzyskało wsparcie w ramach przywięziennych klubów pracy, 325 funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej w ramach studiów podyplomowych i szkoleń specjalistycznych podniosło kwalifikacje zawodowe służące efektywnej readaptacji społeczno-zawodowej skazanych, 1 878 skazanych uzyskało wsparcie penitencjarnych doradców zawodowych, 6 617 skazanych uzyskało lub podniosło swoje kwalifikacje zawodowe, 144 skazanych uzyskało zatrudnienie jeszcze w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności.



  1. Dostosowanie oferty edukacyjnej do potrzeb rynku pracy

W celu tworzenia konkurencyjnej gospodarki i adaptacji pracowników do zmian strukturalnych na rynku podejmowane były działania na rzecz dostosowania ich kwalifikacji do potrzeb rynku pracy.

W celu podniesienia jakości kształcenia na poziomie szkolnictwa wyższego i dostosowania programów studiów do potrzeb rynku pracy rozpoczęto prace między innymi nad nowelizacją ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym. W dokumencie Założenia do nowelizacji ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki przyjętym przez Radę Ministrów 28 października 2009 r. uwzględniono wiele elementów mających na celu dostosowanie kształcenia w systemie szkolnictwa wyższego do potrzeb rynku pracy.

Silniejsze powiązanie treści kształcenia z wymogami rynku pracy poprzez zwiększenie współpracy uczelni z otoczeniem gospodarczym co ma nastąpić dzięki umożliwieniu przedstawicielom pracodawców w opracowywaniu programów kształcenia, a także wzięcie udziału w procesie dydaktycznym.

Definiowanie kierunków studiów poprzez dziedzinowe efekty kształcenia w ramach Krajowych Ram Kwalifikacji. Ma to na celu umożliwienie tworzenia curriculum tak, aby studenci mieli możliwość zdobywania wiedzy i nabywania umiejętności, które potrzebne są obecnie i pożądane będą w przyszłości na rynku pracy.

Zmianie uległa już struktura kształcenia przez wprowadzenie działania „Kierunki zamawiane”. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego dofinansowuje uczelnie, które realizują powyższe działania- kwota projektu systemowego na lata 2008-2012 to około 64 mln zł. Konkurs „Kierunki zamawiane” jest także realizowany poprzez projekty konkursowe. Na konkurs nr 1/POKL/4.1.2/2009 Zwiększenie liczby absolwentów kierunków
o kluczowym znaczeniu dla gospodarki opartej na wiedzy
w 2009 roku przeznaczono 370 000 000 PLN, co umożliwiło dofinansowanie wszystkich uczelni, które uplasowały się na liście rankingowej w części pozytywnej.

Celem programu „Kierunki zamawiane” jest zwiększenie naboru na techniczne, informatyczne i matematyczne kierunki studiów, których absolwenci są poszukiwani na rynku pracy. Najlepsi studenci mogą otrzymywać miesięcznie nawet 1000 złotych stypendium.

W związku z nowelizacją ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy od 1 lutego 2009 r. wprowadzono nowy instrument przygotowanie zawodowe dorosłych umożliwiający uzyskanie tytułu zawodowego, tytułu czeladnika lub kwalifikacji i umiejętności zawodowych. Zwiększy to uczestnictwo dorosłych w kształceniu ustawicznym odpowiadającym potrzebom pracodawców.

Poza usługami szkoleniowymi (skierowanie na szkolenie do instytucji szkoleniowej, udzielenie pożyczki na sfinansowanie kosztów szkolenia, dofinansowanie kosztów egzaminów oraz kosztów uzyskania licencji, dofinansowanie studiów podyplomowych) urzędy pracy stosowały i będą nadal stosować na nowych warunkach inne aktywne instrumenty rynku pracy służące podnoszeniu kwalifikacji zawodowych bezrobotnych, tj.:



  • przydzielanie stypendiów na kontynuowanie nauki w średniej szkole dla dorosłych albo w szkole wyższej w trybie niestacjonarnym, przy czym zwiększona została kwota stypendium z 50% do 100% zasiłku,

  • kierowanie do odbycia stażu u pracodawcy, przy czym w wyniku nowelizacji ustawy zmienione zostały zasady kierowania na staż, gdyż z tego instrumentu korzystać będą mogły wszystkie grupy bezrobotnych będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy, a nie jak dotychczas - wyłącznie młodzież.

W nowelizacji ww. ustawy wprowadzono większe materialne zachęty do podejmowania szkolenia przez osoby bezrobotne poprzez wprowadzenie stypendium w miejsce dotychczasowego symbolicznego dodatku szkoleniowego. Wysokość stypendium jest powiązana z wysokością zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy, który został zmieniony od 1 stycznia 2010 r.

Od 1 lutego 2009 r. prawo do stypendium mają również osoby bezrobotne, którym dofinansowano koszty studiów podyplomowych. Starosta, na wniosek bezrobotnego, może sfinansować z Funduszu Pracy koszty takich studiów należne organizatorowi studiów do wysokości 100%.

W nowelizacji ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadzono także możliwość sfinansowania całości lub części kosztów przejazdu na szkolenie, również w sytuacji, gdy szkolenie odbywa się w tej samej miejscowości, co miejsce zamieszkania uczestnika szkolenia. Osoby korzystające ze szkolenia mogą również uzyskać zwrot kosztów zakwaterowania i wyżywienia, jeżeli szkolenie odbywa się poza ich miejscem zamieszkania i stosowny zapis został sformułowany w umowie zawartej z instytucją szkoleniową.

Osoba uczestnicząca w szkoleniu, samotnie wychowująca co najmniej jedno dziecko do 7 roku życia, może otrzymać na okres do 6 miesięcy refundację kosztów opieki nad tym dzieckiem w wysokości nie wyższej niż połowa zasiłku dla bezrobotnych. Na podobnych zasadach przysługuje refundacja kosztów opieki nad osobą zależną.

W celu promowania szkoleń zliberalizowano zasady korzystania z funduszu szkoleniowego. Posiadanie funduszu szkoleniowego jest warunkiem uzyskania przez pracodawcę środków publicznych na refinansowanie kosztów szkolenia pracowników.

Poszerzono także grono osób, uprawnionych do korzystania ze szkoleń, studiów podyplomowych, egzaminów oraz pożyczek szkoleniowych finansowanych z Funduszu Pracy, na osoby poszukujące pracy, w tym zatrudnionych w wieku powyżej 45 roku życia, małżonków i domowników rolników objętych obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym rolników, zamierzających podjąć zatrudnienie, inną pracę zarobkową lub działalność gospodarczą poza rolnictwem. Zwiększono możliwość wsparcia w zakresie finansowania dodatkowych kosztów związanych z realizacją dokształcania (koszty badań lekarskich, dojazdów, zakwaterowania, itd.).

W 2009 r. podejmowano również działania w ramach „Strategii rozwoju kształcenia ustawicznego do roku 2010”. Jednym z działań mających na celu przeciwdziałanie przedwczesnemu kończeniu edukacji jest rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 czerwca 2009 r. w sprawie publicznych placówek kształcenia ustawicznego, publicznych placówek kształcenia praktycznego oraz publicznych ośrodków dokształcania i doskonalenia zawodowego (Dz. U. Nr 99, poz. 828), które stwarza możliwość powołania przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania publicznych placówek kształcenia ustawicznego o zasięgu ogólnokrajowym. W rozporządzeniu określono zadania placówki kształcenia ustawicznego o zasięgu ogólnokrajowym dotyczące m.in. projektowania i realizowania przedsięwzięć edukacyjnych związanych z rozwojem kształcenia ustawicznego w systemie oświaty, w tym kształcenia na odległość. W ramach kształcenia na odległość Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej i Ustawicznej (KOWEZiU) w 2009 r. realizował kursy on-line dla nauczycieli z placówek kształcenia ustawicznego oraz doradców zawodowych oraz udostępnił on-line modułowe programy nauczania i pakiety edukacyjne. W ramach doskonalenia kompetencji informatycznych i medialnych nauczycieli, Ministerstwo Edukacji Narodowej we współpracy z Centralnym Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli oraz Ośrodkiem Edukacji Informatycznej i Zastosowań Komputerów realizowało kursy e-learningowe i blended-learnigowe dla nauczycieli przedmiotów nieinformatycznych z gimnazjum i nauczycieli nauczania początkowego. Szkoleniami w ramach programu Microsoft „Partnerstwo dla Przyszłości”, w tym e-learningowymi, objęto również nauczycieli szkół polskich za granicą. Moduły szkoleniowe z tych kursów zostały udostępnione na portalach edukacyjnych do wykorzystania w ramach samodoskonalenia przez nauczycieli, którzy w kursach nie uczestniczyli. Minister Edukacji Narodowej we współpracy ze Społeczno-Oświatowym Stowarzyszeniem Pomocy Pokrzywdzonym i Niepełnosprawnym „Edukator” oraz Fundacją IBM realizował również projekt szkoleń dla nauczycieli przedszkoli „Z przedszkola w cyfrowy świat z programem Kidsmart”.

W 2009 r. podjęto także działania mające na celu doskonalenie rozwiązań prawnych oraz kompetencji kadry sprawującej nadzór pedagogiczny nad placówkami kształcenia ustawicznego. 7 października 2009 r. Minister Edukacji Narodowej podpisał rozporządzenie w sprawie nadzoru pedagogicznego, które stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.).

Zgodnie z zapisami rozporządzenia z dnia 7 października 2009 r., organ sprawujący nadzór pedagogiczny kontroluje przestrzeganie przez szkoły i placówki przepisów prawa w zakresie działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek.

Ponadto, w 2009 r. w ramach PO KL wspierano liczne projekty poświęcone poprawie oferty edukacyjnej, w tym:



    1. W ramach działania 4.1 PO KL wspierano: dostosowywanie programów na istniejących kierunkach studiów do potrzeb rynku pracy i gospodarki opartej na wiedzy, współpracę uczelni z pracodawcami w zakresie wzmocnienia praktycznych elementów nauczania (staże i praktyki studenckie) oraz zwiększania zaangażowania pracodawców w realizację programów nauczania, lepsze przygotowanie absolwentów do wejścia na rynek pracy, m. in. poprzez wsparcie akademickich biur karier działających przy uczelni. Wspierano również projekty systemowe mające na celu prowadzenie badań w zakresie kierunków studiów, na które jest największe zapotrzebowanie ze strony pracodawców..

    2. W ramach działania 2.3 PO KL dofinansowano projekt pn. „Kształcenie zawodowe pielęgniarek i położnych w ramach studiów pomostowych”, którego celem jest podniesienie kwalifikacji zawodowych pielęgniarek/pielęgniarzy i położnych, co wpłynie na podniesienie jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych na rzecz społeczeństwa. W efekcie ukończenia studiów pomostowych pielęgniarki/pielęgniarze i położne/położni uzupełnią swoje kwalifikacje zawodowe do poziomu licencjata pielęgniarstwa lub położnictwa, co z kolei umożliwi dalszy rozwój zawodowy i stworzy możliwość kontynuacji kształcenia/doskonalenia zawodowego np. na uzupełniających studiach magisterskich. 

    3. W ramach priorytetu III (działania 3.3, działania 3.4) realizowano projekty z zakresu doskonalenia zawodowego: „Doskonalenie podstaw programowych kluczem do modernizacji kształcenia zawodowego”, „Opracowanie modelu poradnictwa zawodowego oraz internetowego systemu informacji edukacyjno-zawodowej”, „System wsparcia szkół i placówek oświatowych wdrażających modułowe programy kształcenia zawodowego”, „Model systemu wdrażania i upowszechniania kształcenia na odległość w uczeniu się przez całe życie”.

  1. Rozwijanie instytucji dialogu społecznego i wzmacnianie negocjacyjnego systemu stosunków między pracownikami a pracodawcami

W okresie sprawozdawczym trwały prace nad doskonaleniem instytucji dialogu społecznego, przede wszystkim w ramach Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych i jej zespołów. Jednocześnie monitorowane były działania prac wojewódzkich komisji dialogu społecznego w celu pokojowego rozwiązywania konfliktów społecznych. Ponadto w ramach tworzenia zinstytucjonalizowanego systemu mediacji dokonywano obsługi listy mediatorów, rejestrowano ponadzakładowe układy zbiorowe pracy, a także koordynowano sprawy związane ze współpracą rządu z innymi organizacjami partnerów społecznych i instytucjami dialogu społecznego oraz z Międzynarodową Organizacją Pracy. W 2009 r. zakończono także realizację pierwszego projektu systemowego w ramach PO KL z zakresu dialogu społecznego pt. „Poprawa funkcjonowania systemu dialogu społecznego oraz wzmocnienie instytucji i uczestników dialogu społecznego”. Zadaniem projektu było pokazanie stanu dialogu społecznego, określenie potrzeb szkoleniowych uczestników dialogu społecznego, wzorcowych programów i materiałów dydaktycznych oraz opracowanie koncepcji mechanizmów wsparcia eksperckiego partnerów społecznych, tak aby na tej podstawie określić dalsze działania w zakresie rozwoju dialogu społecznego. Rezultaty projektu zostaną wykorzystane przy tworzeniu projektów systemowych w zakresie rozwoju dialogu społecznego w kolejnych latach.

Ponadto, Zarządzeniem Nr 38 Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 maja 2009 r., został powołany Zespół do spraw Społecznej Odpowiedzialności Przedsiębiorstw. Głównymi zadaniami Zespołu są:



  • proponowanie rozwiązań dotyczących koordynacji działań poszczególnych organów administracji publicznej w zakresie promocji i wprowadzania zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

  • analiza i wykorzystywanie doświadczeń oraz upowszechnianie dobrych praktyk w obszarze społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw z innych państw, w szczególności narzędzi wypracowanych w ramach Europejskiego Sojuszu na rzecz budowania i wdrażania polityki CSR;

  • tworzenie warunków lepszej komunikacji oraz dialogu między administracją, biznesem, partnerami społecznymi i organizacjami pozarządowymi w sprawach dotyczących społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw.

Do członkostwa w Zespole zaproszono przedstawicieli: MPiPS, MNiSW, MSZ, MŚ, MSP, MRR, MEN, MF, UOKIK, UZP, KPRM. Celem wypełnienia głównej idei partnerstwa, czyli utworzenia platformy wymiany wiedzy i doświadczeń szerokiego grona ekspertów, do współpracy zaproszono również reprezentantów partnerów społecznych i organizacji pozarządowych oraz innych środowisk zaangażowanych na rzecz promowania koncepcji CSR w Polsce.

W celu sprawnej realizacji zadań Zespołu, utworzono cztery grupy robocze ukierunkowane na: rozwój systemu promocji CSR w Polsce, wspieranie zrównoważonej konsumpcji, edukację w zakresie społecznej odpowiedzialności oraz odpowiedzialne inwestycje. Ponadto, w związku z trwającym procesem porządkowania dokumentów strategicznych oraz przygotowywania założeń do nowych 9 strategii narodowych, grupy robocze biorą aktywny udział w procesie opracowywania tych strategii i uwzględnienia w nich problematyki CSR.

Dodatkowo, w maju 2009 r. zostało podpisane porozumienie o współpracy z Forum Odpowiedzialnego Biznesu w ramach World Business Council for Sustainable Development (WBCSD), tj. stowarzyszenia powołanego na początku lat 90-tych i skupiającego ok. 200 członków z 35 krajów, reprezentujących 20 sektorów przemysłu. Porozumienie dotyczy współpracy w zakresie promowania dobrowolnych inicjatyw na rzecz zrównoważonego rozwoju, w szczególności realizację działań służących podnoszeniu świadomości, wymianie doświadczeń oraz tworzeniu platformy dialogu, w którym uczestniczyć będą przedstawiciele administracji, organizacji branżowych i przedsiębiorstw, świata nauki oraz organizacji pozarządowych.


  1. Poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy

W 2009 r. prowadzono działania związane z realizacją programu wieloletniego pn. „Poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy”. Kontynuowano realizację 187 zadań służb państwowych i projektów rozwojowych oraz rozpoczęto realizację 11 nowych zadań i projektów programu. W celu skutecznego zapobiegania i ograniczania ryzyka zawodowego w przedsiębiorstwach realizowane były zadania z zakresu służb państwowych, takie jak: ustalanie normatywów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, rozwój i utrzymanie kompetencji jednostki notyfikowanej do oceny zgodności wyrobów w zakresie bezpieczeństwa, ergonomii i higieny pracy. Ponadto, aby zapewnić odpowiednie standardy w środowisku pracy wspierano rozwój systemu badań maszyn, narzędzi oraz środków ochrony indywidualnej i zbiorowej. Jednocześnie doskonalono system promocji i informacji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, a także rozwój systemu edukacji, szkoleń i certyfikacji kompetencji w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. Prace dotyczyły także działań w obszarze przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu i zawodowemu oraz zapewnienia bezpieczeństwa pracy osób starszych i niepełnosprawnych.

Projekty badawczo-rozwojowe realizowane w ramach programu obejmowały także tworzenie efektywnych metod zarządzania kształtowaniem środowiska pracy z uwzględnieniem wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii, a także zintegrowaną ocenę zagrożeń czynnikami chemicznymi i fizycznymi w środowisku pracy w aspekcie ograniczania ryzyka zawodowego. Badano ponadto mechanizmy i opracowano metody zapobiegania rozwojowi sytuacji wypadkowych, doskonalono systemy profilaktyki dla zapewnienia bezpieczeństwa w miejscach pracy, w których może wystąpić poważana awaria lub atmosfera wybuchowa17.

Opracowano dokument pn. „Ocena stanu bezpieczeństwa i higieny pracy w 2008 roku”, przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 6 listopada 2009 r. Dokument ten przedstawiał stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach pracy oraz realizację obowiązków w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przez pracodawców, a także organy administracji rządowej, których działalność wywiera wpływ na kształtowanie warunków pracy w zakładach. Materiał ten zawierał również wnioski, których realizacja powinna wpłynąć na poprawę stanu bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach.


  1. Wzrost efektywności instytucjonalnej obsługi rynku pracy

Znowelizowana ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadziła nowe rozwiązania prowadzące do wzrostu efektywności instytucjonalnej obsługi rynku pracy, m.in. stworzenie centrów aktywizacji zawodowej jako wyspecjalizowanych komórek organizacyjnych powiatowych urzędów pracy, realizujących zadania w zakresie usług rynku pracy oraz instrumentów rynku pracy. Ponadto, powiatowe urzędy pracy, we współpracy z samorządami gminnymi, mogą tworzyć na poziomie gmin lokalne punkty informacyjno–konsultacyjne (LPIK), tak aby zapewnić możliwość korzystania z pomocy urzędu pracy najbliższego miejscu zamieszkania lub siedziby pracodawcy.

Zliberalizowano przepisy w zakresie działania podmiotów świadczących usługi agencji zatrudnienia oraz uproszczenia procedury wpisu do rejestru tych agencji. Ma to na celu poszerzenie dostępu do usług rynku pracy. Ponadto stworzono możliwość podjęcia przez starostę współpracy z agencjami zatrudnienia. Jednocześnie należy wskazać, że agencja zatrudnienia będzie sama określała formę i zakres działań podejmowanych w zakresie doprowadzenia osób bezrobotnych do zatrudnienia. Na podstawie umowy, agencja otrzyma środki z Funduszu Pracy, które stanowią wynagrodzenie za świadczone usługi. Wydatki z Funduszu Pracy przeznaczone na aktywne formy przeciwdziałaniu bezrobociu wyniosły 6,2 mld zł i były wyższe o 46% niż w 2008 roku. (3,36 mld zł).



  1. Prowadzenie racjonalnej polityki migracyjnej

Kwestie polityki migracyjnej były przedstawiane na posiedzeniach Zespołu do spraw migracji, który jest organem pomocniczym Prezesa Rady Ministrów. W roku 2009 miały miejsce trzy posiedzenia Zespołu poświęcone m.in. dyskusji i wymianie poglądów na temat możliwości przyłączenia się Polski do systemu przesiedleń uchodźców (resettlement), stanu migracji zarobkowej do Polski, funkcjonowania Krajowego Punktu Kontaktowego Europejskiej Sieci Migracyjnej, stanu przygotowań do realizacji Umowy o małym ruchu granicznym oraz stanu realizacji ustawy Karta Polaka, aktualnej sytuacji cudzoziemców ubiegających się w Polsce o objęcie ochroną międzynarodową, a także planowanym zmianom prawnym w obszarze zainteresowań Zespołu.

W 2009 r. zainicjowane zostały prace dotyczące problemu migracji, których celem jest przygotowanie kompleksowego dokumentu obejmującego kwestie takie jak: określenie priorytetów w zakresie migracji (w tym także w zakresie migracji zarobkowej), rola "Europejskiego paktu w sprawie imigracji i azylu", zasady legalizacji pobytu poszczególnych kategorii imigrantów, integracja cudzoziemców, kwestie związane z uzyskaniem obywatelstwa, przeciwdziałanie nielegalnej imigracji, ochrona międzynarodowa, emigracja obywateli Polski, związki innych polityk z polityką migracyjną, współpraca międzynarodowa w obszarze migracji, monitoring polityki migracyjnej, system instytucjonalno-prawny w obszarze migracji. Przygotowywano zbiorcze opracowania dotyczące poszczególnych tematów. Ponadto, przeprowadzono konsultacje z udziałem partnerów rządowych i pozarządowych (organizacje pozarządowe, organizacje migrantów) na temat funkcjonowania i propozycji zmian przepisów ustawy o cudzoziemcach. Podobne badania przeprowadzono w odniesieniu do tematu integracji cudzoziemców.

Polska jest zaangażowana w realizacji programu ramowego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi na lata 2007-2013” w ramach działu 3a budżetu Unii Europejskiej (Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość). Efektywna wspólnotowa polityka na rzecz uchodźców jest niezbędna w walce przeciw nielegalnej imigracji. Polityka migracyjna UE dąży do stworzenia ustabilizowanego statusu prawnego oraz zagwarantowanych praw wspierających proces integracji imigrantów, tak by umożliwić im integrację we wszystkich aspektach działania społeczeństwa. Polska bierze udział we wprowadzaniu w życie wysokiej jakości europejskiej polityki azylowej, opartej na równowadze wysiłków państw członkowskich podejmowanych w związku z ponoszeniem konsekwencji przyjmowania uchodźców i wysiedleńców. Wpływy na realizację przedmiotowych działań w 2009 r. wyniosły13,77 mln euro).

W odniesieniu do obywateli Polski migrujących w celach zarobkowych podejmowano działania mające na celu utrzymanie emocjonalnej łączności z krajem oraz zapewnienie ich dzieciom warunków do pobierania nauki szkolnej w języku polskim. Ponadto, dostarczano emigrantom informacje o aktualnych regulacjach prawnych w Polsce, pozwalającej na podejmowanie bardziej świadomych decyzji o ewentualnym powrocie do kraju.

W celu przeciwdziałania negatywnym skutkom migracji zarobkowych oraz ze względu na coraz liczniejsze przypadki handlu ludźmi do pracy przymusowej oraz łamania praw pracowniczych zarówno w Polsce, jak i innych krajach Unii Europejskiej, kontynuowano kampanie informacyjne dotyczące handlu ludźmi do pracy przymusowej.

W ramach pierwszej kampanii, kontynuowano m.in. umieszczanie informacji prewencyjnych w prasie tematycznej, pokaz mobilnej wystawy zdjęć zapoczątkowanej w 2008 r. z inicjatywy IOM Warszawa pn. „Handel ludźmi nie zna granic” oraz opracowano spot „Taśma” emitowany w mediach oraz warszawskim metrze. Ponadto, wiele działań było podejmowanych przez MPiPS, MSZ, Fundację La Strada oraz fundację ITAKA-Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych.

W ramach drugiej kampanii opracowano i dokonano dystrybucji ulotek informacyjnych wręczanych w urzędach konsularnych RP obywatelom Ukrainy i Białorusi ubiegającym się o wizy; podobne działania, skierowane do obywateli krajów azjatyckich, są podejmowane w roku 2010.

5 maja 2009 r. Rada Ministrów przyjęła Krajowy Plan Działań przeciwko Handlowi Ludźmi na lata 2009-2010, stanowiący kontynuację krajowych programów zwalczania i zapobiegania handlowi ludźmi, realizowanych począwszy od września 2003 roku.

Ponadto, w roku 2009 Zespół przyjął uchwałę nr 11 pozytywnie opiniującą program roczny Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich na rok 2010.

W 2009 r. realizowane były projekty w ramach Priorytetu I. PO KL, w których zaplanowano szereg działań związanych z zagadnieniem migracji i obejmujących m.in.:



  • w zakresie projektu „Szkolenia dla kadry publicznych służb zatrudnienia” – działania służące podniesieniu efektywności działania publicznych służb zatrudnienia w sytuacjach zawodowych związanych z migracją (w tym m.in. podnoszenie kwalifikacji pracowników);

  • w zakresie projektu pn. „Projekt badawczy dotyczący systemów imigracji różnych grup migranckich oraz dopuszczenia ich do polskiego rynku pracy” – opracowanie modelu optymalnego systemu dopuszczania różnych grup imigrantów do polskiego rynku pracy;

  • w zakresie projektu „Działania ukierunkowane na osoby migrujące z i do Polski, w zakresie szkoleń, doradztwa i kampanii informacyjno-promocyjnej” – działania skierowane do osób migrujących z - i do Polski. Służyły one przekazywaniu informacji o możliwościach życia i pracy w Polsce oraz stworzeniu efektywnego kanału informacyjnego (w postaci portalu internetowego) dla Polaków, którzy wyemigrowali z kraju w celach zarobkowych. Rozbudowano portal internetowy www.powroty.gov.pl, przygotowano i wydrukowano „Powrotnik – Nawigacja dla powracających”, zawierający informacje przydatne po powrocie do kraju, przeprowadzono kampanię informacyjno-promocyjną, prowadzono prace nad uruchomieniem forum internetowo-mailowego.


Pobieranie 0.94 Mb.

Share with your friends:
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   16




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna