Ministerstwo rozwoju regionalnego


Priorytet 1 SRK: Wzrost konkurencyjności i innowacyjności gospodarki



Pobieranie 0.94 Mb.
Strona5/16
Data26.10.2017
Rozmiar0.94 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16

Priorytet 1 SRK: Wzrost konkurencyjności i innowacyjności gospodarki


Zasadniczym celem działań realizowanych w ramach Priorytetu 1. Strategii Rozwoju Kraju jest rozwój gospodarczy Polski, któremu towarzyszyć powinny wzrost zatrudnienia oraz zwiększenie zamożności obywateli. Kluczowym wyzwaniem umożliwiającym osiągnięcie sukcesu w tym zakresie jest podwyższenie konkurencyjności przedsiębiorstw oraz regionów kraju. SRK zakłada pobudzenie i wykorzystanie wewnętrznych źródeł wzrostu, co w okolicznościach kształtowanych przez globalny kryzys gospodarczy, stało się szczególnie aktualnym wyzwaniem. Realizacji zadań Strategii w ramach Priorytetu 1. służą działania obejmujące: tworzenie stabilnych podstaw makroekonomicznych rozwoju gospodarczego, rozwój przedsiębiorczości, zwiększenie dostępu do zewnętrznego finansowania inwestycji, podniesienie poziomu technologicznego gospodarki przez wzrost nakładów na badania i rozwój oraz innowacje, rozwój społeczeństwa informacyjnego, ochronę konkurencji, rozwój eksportu i współpracy z zagranicą, rozwój sektora usług, restrukturyzację tradycyjnych sektorów przemysłowych i prywatyzację, rybołówstwo.

  1. Tworzenie stabilnych podstaw makroekonomicznych rozwoju gospodarczego

W 2009 r. sytuacja gospodarcza w Polsce uległa znacznej zmianie. Kryzys finansowy, który objął cały świat, przełożył się na pogorszenie głównych wskaźników makroekonomicznych. Działania podejmowane przez polski Rząd pozwoliły na utrzymanie dodatniego tempa wzrostu gospodarczego – w roku 2009 PKB wzrósł o 1,8%, przy jednoczesnym, ograniczonym wzroście deficytu i zadłużenia państwa – deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2009 r. wyniósł 7,1% PKB, a wartość wskaźnika dług publiczny w % PKB wyniosła 50,9.

Tworzeniu stabilnych podstaw makroekonomicznych rozwoju gospodarczego służyły działania prowadzone na podstawie „Strategii zarządzania długiem sektora finansów publicznych w latach 2009-2011”. Ponadto, została opracowana „Strategia zarządzania długiem sektora finansów publicznych w latach 2010-12” mająca na celu minimalizację kosztów obsługi długu w długim horyzoncie czasu.

Wzmacnianiu stabilności makroekonomicznej, będącej istotnym czynnikiem wpływającym na funkcjonowanie i rozwój gospodarki, służyły działania naprawcze oraz innowacyjne instrumenty aktywnego zarządzania finansami publicznymi wprowadzone przepisami „nowej” ustawy o finansach publicznych.

Pozytywnym bodźcem wpływającym na funkcjonowanie gospodarki był szereg działań prowadzących do zwiększenia popytu konsumpcyjnego. Spektrum tych przedsięwzięć obejmowało: wprowadzenie obniżonej dwustopniowej skali PIT, zmniejszenie klina podatkowego poprzez obniżkę składki rentowej, zmiany w podatku VAT oraz indeksację rent i emerytur.

W 2009 r, trwały prace nad przygotowaniem aktualizacji Programu Konwergencji. W „Programie Konwergencji. Aktualizacja 2009” utrzymane zostały główne cele i kierunki polityki gospodarczej rządu przedstawione w „Programie konwergencji. Aktualizacja 2008”. Jednym z priorytetów średniookresowej strategii rządu pozostaje wejście do strefy euro, a podejmowane działania mają na celu m.in. spełnienie kryteriów określonych w Traktacie z Maastricht. Program konwergencji. Aktualizacja 2009 został przyjęty przez Radę Ministrów 8 lutego 2010 r.

Ponadto, w związku działaniami dotyczącymi akcesji Polski do Unii Gospodarczo-Walutowej opracowany został i przyjęty dokument rządowy „Uwarunkowania realizacji kolejnych etapów Mapy Drogowej Przyjęcia Euro przez Polskę” określający warunki bezpiecznego włączenia polskiej waluty do systemu ERM II. Powołane zostały również: Narodowy Komitet Koordynacyjny do Spraw Euro, Rada Koordynacyjna oraz Międzyinstytucjonalne Zespoły Robocze do Spraw Przygotowań do Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie powołania Narodowego Komitetu Koordynacyjnego do spraw Euro, Rady Koordynacyjnej oraz Międzyinstytucjonalnych Zespołów Roboczych do spraw Przygotowań do Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską (Dz. U. z 2009 r., Nr 195, poz. 1505).



  1. Rozwój przedsiębiorczości

„Strategia Rozwoju Kraju 2007-2015”, wskazując na konieczność tworzenia przyjaznego otoczenia prawnego, finansowego oraz instytucjonalnego, wyznacza zasadnicze kierunki działań sprzyjających powstawaniu i wzrostowi przedsiębiorstw. W tym zakresie w 2009 r. zasadnicze znaczenie miało przyjęcie ustaw z tzw. pakietu na rzecz rozwoju przedsiębiorczości. Jego głównym celem było ograniczenie najpoważniejszych barier rozwoju przedsiębiorczości w Polsce, uproszczenie prawa gospodarczego i poprawa klimatu wokół działalności gospodarczej. W tym duchu znowelizowana została również ustawa o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej (ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97)).

Podjęta została inicjatywa przygotowania ustawy usuwającej z systemu prawa bariery administracyjne związane z zakładaniem i prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ze względu na utrzymującą się nadal potrzebę uproszczenia i poprawy jakości procesu legislacyjnego oraz usystematyzowania istniejącego dorobku prawnego, podjęta została decyzja o aktualizacji i kontynuacji dokumentu „Program Reformy Regulacji 2006-2008”. W związku z tym rozpoczęto opracowywanie programu „Lepsze prawo”, którego celem jest stworzenie stabilnego procesu zarządzania legislacyjnego oraz ograniczenie biurokracji poprzez redukcję barier dla przedsiębiorczości.

W 2009 r. przystąpiono do wdrażania części działań wynikających z rekomendacji zawartych w dokumencie „Nowe podejście do zamówień publicznych. Zamówienia publiczne a małe i średnie przedsiębiorstwa, innowacje i zrównoważony rozwój”, mających na celu zwiększenie udziału małych i średnich przedsiębiorstw w systemie zamówień publicznych.

Liczne działania koncentrowały się na wspieraniu instytucji otoczenia biznesu ułatwiających przedsiębiorcom dostęp do kompleksowych, wysokiej jakości usług biznesowych.

Podjęto również prace nad kolejną modyfikacją systemu wspierania inwestycji o istotnym znaczeniu dla gospodarki polskiej. Mają one na celu m.in. liberalizację zapisów, uproszczenie procedur, dostosowanie kryteriów udzielania wsparcia do warunków kryzysowych w gospodarce światowej oraz zapewnienie zgodności funkcjonujących rozwiązań z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

W celu poprawy warunków prowadzenia działalności inwestycyjnej podjęte zostały prace nad nowelizacją ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, m.in. w zakresie złagodzenia przepisów dotyczących możliwości zmiany zezwoleń na działalność w strefie. W związku ze zwiększeniem limitu powierzchni stref z 12 do 20 tys. ha, 27 stycznia 2009 r. Rada Ministrów przyjęła „Koncepcję rozwoju specjalnych stref ekonomicznych” określającą zasady włączania do tych stref kolejnych terenów oraz kryteria oceny projektów inwestycyjnych. Dokument definiuje ponadto rodzaje inwestycji pożądane dla gospodarki kraju i kwalifikujące się do wsparcia instrumentem specjalnych stref ekonomicznych. W 2009 r. dziewięciokrotnie zmieniano granice stref poprzez włączenie terenów atrakcyjnych inwestycyjnie, rokujących szybkie zagospodarowanie. W wyniku tych zmian łączny obszar stref zwiększył się o prawie 800 ha.

Rozwojowi przedsiębiorczości oraz kształtowaniu przyjaznego otoczenia prawnego, finansowego i instytucjonalnego sprzyjało także wsparcie udzielane w ramach Programów Operacyjnych, zarówno krajowych jak i regionalnych. W ramach zakończonego Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw (SPO WKP) znalazły się narzędzia wspierające przedsiębiorców, zarówno bezpośrednio (inwestycje, wspieranie inwestowania w innowacyjne rozwiązania, doradztwo), jak i pośrednio – przez instytucje otoczenia biznesu. Od uruchomienia programu do końca 2009 r. zrealizowano projekty na kwotę ponad 4,8 mld zł, w tym:



  • ok. 140 mln zł na wzmocnienie instytucji wspierających działalność przedsiębiorstw (wsparcie instytucji otoczenia biznesu zrzeszonych w sieci KSU – ok. 68 mln zł i wsparcie innych instytucji otoczenia biznesu oraz sieci instytucji otoczenia biznesu – ok. 73 mln zł),

  • ponad 760 mln zł na poprawę dostępności do zewnętrznego finansowania przedsiębiorstw (w tym ponad 340 mln zł na dokapitalizowanie funduszy mikro-pożyczkowych, ponad 360 mln zł na dokapitalizowanie funduszy poręczeń kredytowych i ponad 50 mln zł na wspieranie powstawania funduszy kapitału zalążkowego typu seed-capital),

  • ponad 700 mln zł na tworzenie korzystnych warunków dla rozwoju firm,

  • ponad 59 mln zł na wzrost konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez doradztwo,

  • ponad 1,704 mld zł na wsparcie konkurencyjności produktowej i technologicznej przedsiębiorstw (1,59 mld zł na wsparcie dla przedsiębiorstw dokonujących nowych inwestycji oraz ponad 108 mln zł na wsparcie w zakresie internacjonalizacji przedsiębiorstw),

  • ponad 1,49 mld zł na wzrost konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje.



  1. Zwiększenie dostępu do zewnętrznego finansowania inwestycji

Z uwagi na fakt, iż dostęp do kapitału stanowi dla polskich przedsiębiorców główną barierę prowadzenia działalności inwestycyjnej, niezwykle istotną kwestią jest zwiększenie możliwości zewnętrznego finansowania przedsięwzięć. Ułatwienie przedsiębiorcom dostępu do środków było ważnym elementem działań antykryzysowych. Przedsięwzięcia w tym zakresie skierowane do mikro, małych i średnich przedsiębiorców obejmowały wzmocnienie systemu gwarancji i poręczeń, a także wykreowanie dodatkowej, bezpiecznej akcji kredytowej, m.in. poprzez zwiększenie kapitału funduszy pożyczkowych oraz poręczeniowych. Wsparcie dla średnich i dużych przedsiębiorstw realizowane było poprzez zwiększenie możliwości wykorzystywania przez nie takich form finansowania działalności jak: pożyczki, zakup obligacji, poręczenia, gwarancje, dokapitalizowanie.

Ponadto, Rada Ministrów przyjęła dokument pn. „Kierunki rozwoju funduszy pożyczkowych i poręczeniowych dla małych i średnich przedsiębiorstw w latach 2009–2013”, zawierający diagnozę stanu oraz opis zasad funkcjonowania funduszy pożyczkowych i poręczeniowych, a także wskazujący działania organizacyjne i ekonomiczne, które mają służyć rozwojowi tego rodzaju instytucji. Celem podejmowanych działań jest dalsza poprawa dostępu, zwłaszcza mikro i małych przedsiębiorstw, do zewnętrznych źródeł finansowania. Ujęte w dokumencie zadania zmierzają przede wszystkim do systemowego dostosowania funduszy i świadczonych przez nie usług do zmieniających się i zróżnicowanych, także terytorialnie, potrzeb przedsiębiorców. W 2009 r. cel dokumentu realizowany był poprzez:



  • przygotowanie założeń systemu monitoringu funduszy pożyczkowych i poręczeniowych,

  • podniesienie kompetencji konsultantów świadczących usługi finansowe w zakresie udzielania pożyczek przez organizację cyklu szkoleń z zakresu prawnych aspektów prowadzenia działalności pożyczkowej w okresie spowolnienia gospodarczego oraz opracowanie programu podnoszenia kompetencji kadr funduszy poręczeniowych,

  • dokapitalizowanie funduszy pożyczkowych i poręczeniowych ze środków Regionalnych Programów Operacyjnych,

  • ujednolicenie zasad współpracy pomiędzy bankami a funduszami poręczeniowymi,

  • opracowanie i wdrożenie metodologii oceny ryzyka poręczeniowego,

  • opracowanie metodologii ratingu funduszy poręczeniowych,

  • opracowanie wzorcowych regulaminów udzielania poręczeń indywidualnych i portfelowych oraz wzorcowych regulacji w zakresie metodologii oceny ryzyka poręczeniowego, zasad zarządzania środkami funduszy oraz zasad tworzenia rezerw na ryzyko działalności poręczycielskiej,

  • przygotowanie projektów procedur na produkty reporęczeniowe,

  • powołanie Krajowej Grupy Poręczeniowej Sp. z o.o. z udziałem regionalnych i lokalnych funduszy poręczeń i BGK,

  • zastąpienie poręczeń i gwarancji udzielanych przez BGK ze środków Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych i Funduszu Poręczeń Unijnych – poręczeniami i gwarancjami udzielanymi przez BGK we własnym imieniu i na własny rachunek, w ramach rządowych programów społeczno-gospodarczych oraz programów samorządności lokalnej i rozwoju regionalnego oraz rozszerzenie kategorii zobowiązań, które takimi poręczeniami lub gwarancjami mogą zostać objęte,

  • nowelizację rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków.

Celem przyjętego przez Radę Ministrów dokumentu ramowego „Wspieranie przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. inicjatyw pobudzających polską gospodarkę” jest zwiększenie wykorzystywania przez średnie i duże przedsiębiorstwa takich form finansowania, jak: pożyczki, zakup obligacji, poręczenia i gwarancje oraz dokapitalizowanie. Zakłada się, że działania te przyczynią się do dalszego wzrostu konkurencyjności polskiej gospodarki oraz do obniżenia kosztów społecznych w czasie spowolnienia gospodarczego.

Powyższy dokument stanowi realizację Planu Stabilności i Rozwoju oraz wynikającej z niego ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, ustawy o Banku Gospodarstwa Krajowego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 65, poz.545). Zgodnie z jej przepisami Rada Ministrów może w latach 2009–2010 udzielić, w imieniu Skarbu Państwa, poręczeń lub gwarancji spłaty zobowiązań wynikających z kredytów zaciągniętych lub obligacji wyemitowanych przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. Wsparcie to skierowane jest do dużych i średnich przedsiębiorstw będących w dobrej sytuacji ekonomiczno-finansowej, mających jednak problemy z uzyskaniem środków finansowych ze względu na mocno ograniczoną w wyniku kryzysu bankową akcję kredytową. Zakłada się, że efektem tych działań będzie: poprawa dostępu do finansowania działalności gospodarczej, utrzymanie bieżącej płynności finansowej oraz aktywności gospodarczej przedsiębiorstw, a także podtrzymanie zdolności produkcyjnych polskiego przemysłu do czasu ustąpienia skutków kryzysu finansowego.

Wspomaganiu wzrostu gospodarczego oraz stymulowaniu konkurencyjności gospodarki służyły także działania wspierające inwestycje w odnawialne źródła energii, znoszące bariery dla inwestycji w infrastrukturę telekomunikacyjną oraz przyspieszające realizację inwestycji w infrastrukturę transportową.

W 2009 r. zakończone zostały badania regulacji dotyczące barier w stosowaniu leasingu oraz istniejących na rynku Venture Capital. Opracowano i wydano dwa obszerne raporty z badań w tym zakresie. Na ich podstawie przygotowane zostały przepisy ułatwiające przedsiębiorcom sektora MSP ich działalność rynkową. Zmiany te znalazły się w ustawach wchodzących w skład „Pakietu na rzecz przedsiębiorczości”. Regulacje dotyczące wprowadzenia tzw. leasingu konsumenckiego włączone zostały do projektu ustawy o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców.

Podjęte zostały działania zmierzające do przyspieszenia wydatkowania funduszy strukturalnych, w celu utrzymania pożądanego tempa rozwoju kraju oraz uproszczenia systemu wdrażanie środków UE na różnych poziomach zarządzania. W roku sprawozdawczym kontynuował prace Zespół do spraw uproszczeń systemu wykorzystania środków funduszy Unii Europejskiej (powołany Zarządzeniem nr 7 Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 sierpnia 2008 r.), którego celem jest wypracowanie rozwiązań dla efektywniejszego korzystania ze środków funduszy UE. We wskazanym okresie istotne było rozszerzenie składu osobowego Zespołu oraz wprowadzenie zmian do formuły jego funkcjonowania. Rozszerzenie składu Zespołu wiązało się ze zmianą zapisów Zarządzenia, która nastąpiła w listopadzie 2009 r., po podpisaniu przez Ministra Rozwoju Regionalnego Zarządzenia nr 18 Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 23 listopada 2009 roku w sprawie powołania Zespołu do spraw uproszczeń systemu wykorzystania środków funduszy Unii Europejskiej. Stanowi ono nową podstawę jego funkcjonowania. Zgodnie z nowym brzmieniem dokumentu lista osób wchodzących w skład Zespołu została zastąpiona wykazem instytucji w ramach systemu realizacji programów operacyjnych delegujących przedstawicieli do prac Zespołu i poszczególnych Grup roboczych. Ponadto uczestnikiem prac Zespołu na prawach członka został przedstawiciel Związku Banków Polskich.

Utworzony został rynek obligacji Catalyst. Celem przedsięwzięcia jest optymalizacja i ułatwienie emitowania obligacji m.in. przez przedsiębiorstwa.



  1. Podniesienie poziomu technologicznego gospodarki przez wzrost nakładów na badania i rozwój oraz innowacje

Budowa gospodarki opartej na wiedzy będącą strategicznym celem polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa wymagała ukierunkowania strumienia finansowania badań naukowych i prac rozwojowych na dziedziny i dyscypliny naukowe, które mają największy wpływ na rozwój społeczny i gospodarczy kraju.

Zmiany w zakresie nauki opierają się na przyjętym pakiecie reformującym naukę, który obejmuje ustawy: o zasadach finansowania nauki, o Polskiej Akademii Nauk, o Narodowym Centrum Nauki, o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, o instytutach badawczych oraz przepisy wprowadzające reformę.

Reforma wzmacnia projakościowy system finansowania nauki – niezależny Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych według transparentnych zasad oceni pracę wszystkich jednostek naukowych, a te odnoszące największe sukcesy naukowe będą mogły liczyć na największe finansowe wsparcie państwa. W efekcie reformy powstanie Narodowe Centrum Nauki, które będzie decydowało o rozdziale publicznych środków na badania podstawowe. Istniejące już Narodowe Centrum Badań i Rozwoju odpowiadać będzie za zarządzanie i realizację strategicznych programów badań naukowych i prac rozwojowych, które bezpośrednio przekładają się na rozwój innowacyjności. Zadaniem NCBiR będzie też włączanie podmiotów gospodarczych we współpracę z sektorem nauki.

W październiku 2008 roku ustanowiono „Krajowy Program Badań Naukowych i Prac Rozwojowych”, którego celem jest zdynamizowanie zrównoważonego rozwoju gospodarczego oraz poprawa jakości życia polskiego społeczeństwa. Została również utworzona Wirtualną Bibliotekę Nauki z myślą o wszystkich polskich uczelniach, instytutach naukowych, uczonych i studentach, którym w ten sposób zagwarantowano powszechny i bezpłatny dostąp do najważniejszych publikacji naukowych na świecie. Wirtualna Biblioteka Nauki stanowi istotne wsparcie w pracach badawczych, rozwojowych i wdrożeniowych we wszystkich dziedzinach wiedzy i specjalnościach naukowych w Polsce.

W 2009 r. podjęte zostały działania wspierające komercjalizację i upowszechnianie wyników prac B+R poprzez zacieśnienie współpracy sektora nauki i przedsiębiorstw. Celowi temu służyły instrumenty finansowania krajowego, przewidujące wsparcie projektów rozwojowych i celowych, realizowanych przez jednostki naukowe i przedsiębiorców. Wzmocnieniu współpracy placówek naukowo-badawczych z przedsiębiorstwami służyły takie programy jak:


  • „Kreator innowacyjności - wsparcie innowacyjnej przedsiębiorczości akademickiej”, będący narzędziem wspomagającym działalność innowacyjną i proces transferu technologii;

  • „Patent Plus - wsparcie patentowania wynalazków”, zakładający zwiększenie liczby międzynarodowych zgłoszeń patentowych pochodzących z polskich jednostek naukowych oraz wzmocnienie komercjalizacji wynalazków;

  • „Inicjatywa Technologiczna I” skierowana do przedsiębiorców, w tramach której środki kierowane były na dofinansowanie proinnowacyjnych projektów charakteryzujące się możliwością wdrożenia;

  • „IniTech” przewidujący wsparcie projektów badawczych nakierowanych na zastosowanie w gospodarce oraz wykonania czynności przygotowawczych do wdrożenia wyników badań naukowych w praktyce gospodarczej.

Kontynuowano wspieranie Akademickich Inkubatorów Przedsiębiorczości. Wnioski o dofinansowanie zadania polegającego na utworzeniu nowych lub wsparciu już istniejących AIP mogły składać uczelnie publiczne i niepubliczne.

Dofinansowanie uzyskało szereg projektów dotyczących modernizacji infrastruktury naukowo-badawczej i informatycznej najlepszych jednostek naukowych w Polsce, w tym projektów inwestycyjnych przewidujących tworzenie wspólnej infrastruktury badawczej tych jednostek.

W zakresie finansowego wspierania innowacyjnych przedsięwzięć ze środków publicznych, do końca 2009 r. zawarto umowy z beneficjentami na ponad 4,7 mld zł. Środki te służą:


  • wdrażaniu wyników prac B+R,

  • wzmacnianiu przedsiębiorstw prowadzących działalność B+R,

  • wsparciu inwestycji w zakresie wdrażania nowych technologii poprzez udzielenie MSP kredytu technologicznego z możliwością częściowej spłaty ze środków Funduszu Kredytu Technologicznego (premia technologiczna),

  • wsparciu dla nowych inwestycji, dokonywanych przez przedsiębiorstwa produkcyjne i usługowe oraz niezbędne dla ich realizacji projekty doradcze i szkoleniowe, obejmujące nabycie innowacyjnych rozwiązań technologicznych,

  • wsparciu dla nowych inwestycji o wysokim potencjale innowacyjnym, o dużej wartości i generujących znaczną liczbę miejsc pracy.

Istotne znaczenie dla realizacji omawianych zadań miało wsparcie ze środków unijnych. W ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (PO IG) kontynuowano rozpoczęte w 2008 roku działania zmierzające do zwiększenia znaczenia sektora nauki w gospodarce oraz wzrostu konkurencyjności polskich jednostek naukowych. Finansowane były prace B+R w kierunkach uznanych za priorytetowe dla rozwoju społeczno-gospodarczego kraju. W celu zintensyfikowania współpracy nauki z biznesem dofinansowywane były projekty o charakterze aplikacyjnym, mające zastosowanie w gospodarce, w tym realizowane przez młodych naukowców. Podniesieniu innowacyjności przedsiębiorców służyło także dofinansowanie projektów celowych zakładających przeprowadzenie prac B+R, a następnie wdrożenie ich rezultatów w praktyce gospodarczej.

W ramach konkursów I i II osi priorytetowej Po IG przeprowadzonych w 2009 r. zawarto ogółem 314 umów na kwotę dofinansowania ponad 2,6 mld zł. (269 umów w ramach I osi priorytetowej oraz 45 umów w II osi priorytetowej). Ponadto zawarto 13 umów na realizację projektów indywidualnych na kwotę prawie 2,2 mld zł.


W zakresie PO KL wspierane były projekty dotyczące podnoszenia umiejętności pracowników systemu B+R. Dotyczyły one zarządzania badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi oraz komercjalizacji ich rezultatów.

W 2009 r. zakończono realizację projektów w ramach SPO WKP. Znaczenie dla poziomu technologicznego gospodarki miało tu m.in. wspieranie inwestycji mających stymulować wzrost konkurencyjności polskich MSP poprzez unowocześnienie ich oferty produktowej i technologicznej, na co przeznaczono od uruchomienia programu 1 490 mln zł. Program wspierał dodatkowo szereg innych działań, służących dyfuzji innowacji w gospodarce, w szczególności nakierowanych na:



  • rozwój powiązań pomiędzy przedsiębiorstwami oraz pomiędzy przedsiębiorstwami a instytucjami otoczenia biznesu, w tym jednostkami naukowymi,

  • wzrost dostępności kompleksowych, wysokiej jakości usług biznesowych niezbędnych z punktu widzenia prowadzenia działalności innowacyjnej,

  • rozwój ośrodków, służącym przedsiębiorcom i naukowcom, zlokalizowanych na obszarach o wysokim potencjale rozwoju,

  • wzrost efektywności funkcjonowania rynku innowacji i przepływu rozwiązań innowacyjnych, poprzez upowszechnianie stosowania prawa własności intelektualnej, w szczególności poprzez uzyskiwanie ochrony własności przemysłowej.

Kontynuowana była realizacja programu wieloletniego Udział Polski w Programie ramowym na rzecz konkurencyjności i innowacji w latach 2008-2013”, mającego na celu zapewnienie jak najszerszego udziału krajowych instytucji i podmiotów w Programie CIP i wykorzystanie jego instrumentów dla poprawy pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstw i polskiej gospodarki. Program wieloletni zapewnił wsparcie finansowe dla czterech polskich konsorcjów, które weszły w skład nowej sieci europejskiej Enterprise Europe Network (EEN). Dodatkowo, finansowano działalność krajowych punktów kontaktowych, prowadzących działalność informacyjną na temat szczegółowych programów i instrumentów finansowych dostępnych w ramach Programu ramowego.

Prowadzone były prace legislacyjne nad nowelizacją ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zmiany legislacyjne obejmują m.in. zniesienie obowiązku dokumentowania sprzedaży do celów wypłaty premii technologicznej.

Prowadzono prace nad aktualizacją dokumentu pn. „Kierunki zwiększania innowacyjności gospodarki” polegającą na dostosowaniu zapisów dokumentu do wytycznych zawartych w Strategii Rozwoju Kraju. Celem prowadzonych prac było wskazanie obszarów gospodarki, w których interwencja publiczna przyniesie największą wartość dodaną, a także wypracowanie skutecznych mechanizmów wsparcia innowacji nietechnologicznych (w szczególności innowacji społecznych, innowacji w usługach, otwartych innowacji oraz tzw. user driven innovation). Poruszony został aspekt wzrostu świadomości roli innowacji w procesie uzyskiwania przewagi konkurencyjnej, której brak oceniany jest często jako główna bariera w rozwoju innowacyjności polskiej gospodarki.

Kontynuowane były reformy publicznego sektora badań w celu wzmocnienia B+R oraz innowacji, a także zachęcania sektora prywatnego do podejmowania działań w tym zakresie.

Prowadzone były prace nad określeniem polskiej polityki kosmicznej. Przygotowany w ich efekcie dokument przekształcony zostanie w „Program rozwoju technologii kosmicznych i wykorzystywania systemów satelitarnych” realizujący opracowywaną „Strategię innowacyjności i efektywności gospodarki”.


  1. Rozwój społeczeństwa informacyjnego

Działania administracji rządowej nakierowane na rozwój społeczeństwa informacyjnego prowadzone są w różnych resortach, tym niemniej kierunek wszystkich działań oraz wspólne cele wyznacza w tym zakresie Strategia rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do roku 2013.

Z związku z koniecznością osiągnięcia synergii rozproszonych działań wiele uwagi poświęcone zostało kwestiom koordynacji działań związanych z informatyzacją i budową gospodarki elektronicznej. W ramach realizacji Strategii rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do roku 2013 zainicjowane zostały konsultacje pomiędzy ministerstwami na temat realizowanych przez nie działań z obszaru społeczeństwa informacyjnego. W celu nawiązania stałej współpracy i stworzenia skonsolidowanego środowiska ekspertów zajmujących się w administracji rządowej promowaniem tej problematyki na różnych polach tematycznych, z inicjatywy ministra właściwego ds. informatyzacji powołano koordynatorów resortowych odpowiadających za robocze kontakty i wymianę informacji w zakresie postępów w realizacji celów określonych w Strategii rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do roku 2013. W 2009 r. kontakty merytoryczne utrzymywane były przede wszystkim z resortami wdrażającymi przedsięwzięcia o bardzo dużym potencjale dla rozwoju społeczeństwa informacyjnego. Współpraca ta dotyczyła m.in. sposobu wykorzystania dodatkowych środków przyznanych przez Komisję Europejską na inwestycje z zakresu dostępu do Internetu szerokopasmowego na wsi, wypracowania porozumienia w sprawie utworzenia programu informatyzacji polskich bibliotek publicznych, przechodzenia na cyfrowe nadawanie sygnału telewizji naziemnej.

Kluczową rolę dla koordynacji wdrażania programu zawartego w Strategii rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do roku 2013 odgrywał Międzyresortowy Zespół ds. Realizacji Programu Polska Cyfrowa. Efektem prac prowadzonych przez niego w 2009 r. był przegląd dotychczasowych działań oraz zbiór rekomendacji i zaleceń, w tym zmian legislacyjnych, nakierowanych na upowszechnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu i przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu oraz rozwijanie elektronicznej administracji, usług elektronicznych i treści cyfrowych. Szczegółowe informacje na ten temat zawarte zostały w dwóch raportach przedłożonych Prezesowi Rady Ministrów w marcu 2009 r. oraz w styczniu 2010 r.

Znaczącym dorobkiem prac Zespołu są także projekty ustaw: o nowelizacji ustawy o informatyzacji podmiotów realizujących zadania publiczne (ustawa z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o informatyzacji podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw Dz.U. Nr 40, poz. 230) oraz o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (ustawa z dnia 7 maja 2010 o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych Dz. U. Nr 106, poz. 675). Przepisy wdrażane w następstwie ustawy o informatyzacji mają m.in. ułatwić obywatelom elektroniczny kontakt z administracją publiczną (ograniczenie obowiązku opatrywania podań tzw. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, wprowadzenie w ramach e-PUAP tzw. Zaufanego Profilu jako narzędzia uwierzytelniania przy procedurach administracyjnych). Stworzyć mają także podstawy prawne dla funkcjonowania elektronicznej administracji oraz współpracy systemów teleinformatycznych. Nowelizacja rozszerzyła ponadto krąg podmiotów objętych przepisami ustawy (m.in. o jednostki badawczo-rozwojowe, uczelnie publiczne, sądy administracyjne).

Podstawowym celem ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych jest z kolei zapewnienie dostępu do łączności szerokopasmowej oraz likwidacja wykluczenia cyfrowego z przyczyn geograficznych i socjalnych. Jej przepisy umożliwić mają jednostkom samorządu terytorialnego podejmowanie działalności telekomunikacyjnej oraz realizację inwestycji w tym zakresie jako zadań własnych na obszarach, na których działalność taka jest nieopłacalna biznesowo. Wprowadzają także wiele rozwiązań ułatwiających inwestowanie i pobudzających konkurencję na rynku telekomunikacyjnym (m.in. obowiązek lokalizowania kanałów technologicznych przy inwestycjach drogowych, zakaz ograniczeń w planach zagospodarowania przestrzennego).

Rozwijana była współpraca administracji rządowej z samorządami, operatorami, instytucjami finansowymi, organizacjami pozarządowymi i regulatorem rynku. W tym celu powołane zostało Krajowe Forum Szerokopasmowe. Utworzony też został portal internetowy służący komunikacji, wymianie wiedzy i doświadczeń wszystkich stron zaangażowanych w rozwój usług i sieci szerokopasmowych, a także stanowiący bazę wiedzy na temat inwestycji telekomunikacyjnych w Polsce.

W sferze działań związanych z budowaniem elektronicznej administracji realizowany był projekt Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). W ramach projektu opracowano m.in. studium wykonalności systemu teleinformatycznego CEIDG, a także przygotowano aplikację dla gmin ułatwiającą przygotowanie transferu danych z systemów gminnych do bazy CEIDG. Projekt umożliwi jednostkom samorządu terytorialnego wprowadzanie danych ewidencyjnych on-line oraz pozwoli na kontrolę poprawności wniosków o wpis do ewidencji działalności gospodarczej.

W obszarze dotyczącym zwiększenia otwartości zasobów informacyjnych administracji publicznej przygotowany został projekt założeń ustawy o ponownym wykorzystaniu informacji publicznej. W 2009 r. stworzone zostały również podstawy instytucjonalne i prawno-organizacyjne digitalizacji dziedzictwa narodowego. Powołany został Zespół ds. Digitalizacji oraz rozpoczęto realizację zakrojonego na wiele lat „Programu digitalizacji dóbr kultury oraz gromadzenia, przechowywania i udostępniania obiektów cyfrowych w Polsce” wyznaczającego cele i instrumenty działania w tym obszarze na lata 2009-2020. W programie tym uwzględniona została kwestia otwartości treści publicznych. W kwietniu 2009 r. powołany został Narodowy Instytut Audiowizualny, którego misją jest rejestrowanie zjawisk polskiej kultury i ich systematyczna digitalizacja, a także upowszechnianie dostępu do zrekonstruowanych materiałów cyfrowych.

W obszarze edukacji cyfrowej kontynuowano szkolenia bibliotekarzy w zakresie kompetencji cyfrowych i przekształcanie bibliotek publicznych w multimedialne centra dostępu do wiedzy. Realizowane były działania związane z edukacją kadr administracji publicznej, których celem było przygotowanie do obsługi elektronicznych procedur administracyjnych. Na poziomie szkolnictwa wyższego wdrożony został program kierunków zamawianych, mający na celu zwiększenie liczby absolwentów m.in. kierunków informatycznych oraz podniesienie jakości kształcenia przyszłych kadr gospodarki cyfrowej. W obszarze rozwoju sektora mediów elektronicznych tworzącego treści i usługi przygotowane zostały założenia ustawy o audiowizualnych usługach multimedialnych.

W szkołach i placówkach sytemu oświaty wprowadzono możliwość prowadzenia dokumentacji szkolnej tylko w postaci elektronicznej. W Ministerstwie Edukacji Narodowej prowadzone były prace zmierzające do wprowadzenia unowocześnionego Systemu Informacji Oświatowej SIO2. W wielu szkołach wprowadzane są e-dzienniki z elektronicznymi modułami wspomagającymi funkcje dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze, w tym kontakt on-line z rodzicami. Do użytku szkolnego dopuszcza się elektroniczne podręczniki. Do budowy społeczeństwa informacyjnego przyczyniła się także współpraca międzynarodowa z European Schoolnet. Polscy nauczyciele i uczniowie mogą korzystać z treści edukacyjnych znajdujących się na portalu Lreforschools. Ponad 8 tysięcy polskich szkół i przedszkoli, w tym 11 tysięcy nauczycieli, realizuje międzynarodowe projekty w ramach programu Komisji Europejskiej eTwinning, czyniąc Polskę europejskim liderem w tym zakresie.

W lipcu 2009 r. weszła w życie nowelizacja ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw (ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 85, poz. 716)) wprowadzająca prokonsumenckie zmiany dla użytkowników m.in. w zakresie przenoszenia numeru, informowania abonenta o każdej zmianie cennika oraz ograniczenia odszkodowania dostawcy usług.

Istotny wpływ na rozwój społeczeństwa informacyjnego mają projekty w ramach 8. Osi priorytetowej – Społeczeństwo informacyjne zwiększenie innowacyjności gospodarki PO IG. Do końca 2009 r.:



  • W ramach działania 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej PO IG odbyły się 3 rundy aplikacyjne, podpisano 639 umów o dofinansowanie na łączną kwotę ponad 86,5 mln EUR.

  • W ramach działania 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B PO IG odbyły się 3 rundy aplikacyjne, podpisano 372 umowy o dofinansowanie na łączną kwotę ponad 37,2 mln EUR.

  • W ramach działania 8.3 Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – eInclusion PO IG przeprowadzono 3 nabory wniosków o dofinansowanie, podpisano 47 umów na łączną kwotę ponad 15,3 mln EUR.

  • W ramach działania 8.4 Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie „ostatniej mili” PO IG przeprowadzono 3 nabory wniosków o dofinansowanie, podpisano 6 umów na łączna kwotę 0,4 mln EUR.



  1. Ochrona konkurencji

W 2009 r., w ramach realizacji „Polityki konkurencji na lata 2008-2010”, kontynuowane były prace związane z dostosowaniem metod działania organu antymonopolowego, w szczególności postępowania dowodowego, do zachodzących w gospodarce zmian. Przygotowane zostały wytyczne uszczegółowiające zasady postępowania z dowodami pozyskanymi z informatycznych nośników danych.

Kontynuowany był przegląd przepisów dotyczących ochrony konkurencji i konsumentów. W ich wyniku za konieczne uznano wprowadzenie zmian w niektórych rozporządzeniach wykonawczych.

Ważnym z punktu widzenia wykrywania niedozwolonych porozumień jest Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie trybu postępowania w przypadku wystąpienia przedsiębiorców do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub jej obniżenie. Ułatwia ono wdrożenie do polskiego porządku prawnego programu leniency (funkcjonującego w Polsce od 2004 r.), ma również na celu zwiększenie zaufania przedsiębiorców do tej instytucji. Wprowadzone zmiany polegają na uproszczeniu procedur i zwiększeniu ich przejrzystości oraz stworzeniu skutecznych zabezpieczeń dla przedsiębiorców nawiązujących współpracę z organami ochrony konkurencji. Ponadto, w 2009 r. rozpoczęto stosowanie „Wytycznych Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawie programu łagodzenia kar”, stanowiących praktyczną instrukcję dla przedsiębiorców zainteresowanych skorzystaniem z programu leniency oraz opisujących tryb postępowania ze złożonymi wnioskami. Działaniom tym towarzyszyła kampania medialna promująca program leniency.

W celu zwiększenia wiedzy o korzyściach, jakie wynikają z efektywnej konkurencji oraz konieczności umacniania reguł uczciwej konkurencji prowadzone były działania edukacyjno-informacyjne skierowane do konsumentów, przedsiębiorców oraz ich związków, a także do władz lokalnych i podmiotów przez nie kontrolowanych.

Prowadzone były liczne badania zarówno rynków krajowych (w tym regulowanych), jak i rynków lokalnych. W części z nich dokonano przeglądu regulacji mających wpływ na stan konkurencji w danym sektorze oraz diagnozowano przeszkody hamujące jej rozwój.


  1. Eksport i współpraca z zagranicą

W 2009 r. w ramach działań na rzecz rozwoju eksportu, jako istotnego czynnika stymulującego wzrost gospodarczy, udzielano wsparcia przedsiębiorcom w postaci dofinansowania:

  • kosztów uzyskania certyfikatów wyrobów wymaganych na rynkach zagranicznych,

  • kosztów realizacji przedsięwzięć wydawniczych promujących eksport lub sprzedaż na Jednolitym Rynku Europejskim,

  • kosztów realizacji przedsięwzięć w zakresie promocji i wspierania eksportu lub sprzedaży na Jednolitym Rynku Europejskim,

  • kosztów realizacji branżowych projektów promocyjnych w zakresie eksportu lub sprzedaży na Jednolitym Rynku Europejskim.

Na dofinansowanie instrumentów wspierania eksportu w roku 2009 wydatkowano łącznie 2,9 mln zł., realizując jednocześnie 284 umowy o dofinansowanie.

W celu dostosowania zasad udzielania wsparcia do aktualnych warunków gospodarczych, przeprowadzono nowelizację czterech rozporządzeń Rady Ministrów określających przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy w ramach wspierania eksportu.

Zgodnie z postanowieniami „Strategii rozwoju gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeń eksportowych w latach 2006-2009” Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A. prowadziła gwarantowane przez Skarb Państwa ubezpieczenia eksportowe, ubezpieczenia należności przysługujących od kontrahentów zagranicznych i krajowych oraz udzielała gwarancji ubezpieczeniowych. W kwietniu 2010 r. KUKE S.A. przedstawiła całościowe sprawozdanie z realizacji dotychczasowej „Strategii” oraz projekt nowej „Strategii rozwoju gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeń eksportowych w latach 2010-2013”.

W ramach realizacji programu rozwoju „Udział Polski w Programie ramowym na rzecz konkurencyjności i innowacji w latach 2008-2013” cztery polskie konsorcja weszły w skład Enterprise Europe Network (EEN). Sieć ta oferuje m.in. profesjonalną pomoc firmom i instytucjom, które szukają za granicą odbiorców dla swoich technologii i know-how lub które poszukują innowacyjnych rozwiązań niedostępnych na lokalnych rynkach. Klienci sieci EEN znajdują partnerów do współpracy technicznej, umów licencyjnych, umów joint-venture, umów produkcyjnych, współpracy techniczno-handlowej lub wspólnych dalszych badań.



  1. Rozwój sektora usług

Zmiany PKB i wartości dodanej brutto w czasie następują zgodnie z zasadą cyklu koniunkturalnego. O ile jednak w okresach przyspieszania i zmniejszania tempa wzrostu gospodarczego PKB i całkowita wartość dodana brutto zmieniają się w takim samym lub zbliżonym tempie, o tyle dwie składowe wartości dodanej brutto w okresach tych reagują w odmienny sposób. Bardziej wrażliwy na zmiany koniunkturalne jest sektor produkcyjny. W okresach przyspieszania tempa wzrostu następuje szybki przyrost wartości dodanej w tym sektorze, któremu towarzyszy jednoczesne znacznie wolniejsze przyspieszenie wzrostu wartości dodanej brutto w sektorze usług. W okresach spowolnienia wzrostu gospodarczego następuje natomiast gwałtowny spadek tempa wzrostu w sektorze produkcyjnym i umiarkowany spadek w sektorze usług. Zatem, względnie stabilne tempo wzrostu wartości dodanej w sektorze usług jest czynnikiem umożliwiającym wzrost PKB w okresach dekoniunktury.

Sektor usług ma największy wkład w tworzenie wartości dodanej brutto i PKB w Polsce. W tym sektorze wytwarzane jest ok. 65% wartości dodanej brutto, przy czym w krajach rozwiniętych udział ten przekracza 70%. Jednak wzrost partycypacji usług w tworzeniu wartości dodanej w naszym kraju następuje szybciej niż w krajach rozwiniętych, dzięki czemu następuje zmniejszenie dystansu dzielącego Polskę od czołowych krajów.

Wzrastającej roli usług w gospodarce towarzyszą zmiany następujące wewnątrz sektora usług. Zwiększa się udział usług rynkowych kosztem usług nierynkowych. Sytuacja sektora usług w Polsce stopniowo zbliża się do obserwowanej w krajach OECD, gdzie usługi rynkowe6 partycypują w ok. 50% wartości dodanej w gospodarce, a usługi nierynkowe7 w ok. 20%.

W okresie sprawozdawczym uchwalona została i weszła w życie ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub na usługi (Dz.U. Nr 19, poz. 101) wprowadzająca prostszą i bardziej elastyczną procedurę wyboru koncesjonariusza. Jest ona elementem zmian w regulacjach prawnych dotyczących partnerstwa publiczno-prywatnego. Umożliwia m.in. realizację przedsięwzięć z udziałem kapitału prywatnego oraz przeniesienie na partnera prywatnego zasadniczej części ryzyka ekonomicznego wykonywania koncesji. Ponadto, prowadzone były prace nad założeniami do projektu ustawy Prawo pocztowe zmierzającej w kierunku dalszej liberalizacji rynku tego rodzaju usług.

Wzrostowi udziału sektora usług w wartości dodanej towarzyszy także wzrost udziału pracujących w tym sektorze w liczbie pracujących ogółem. Zmniejsza się zapotrzebowanie na pracę w produkcji, a zwiększa zapotrzebowanie na pracę w usługach, które przyczyniają się do tworzenia nowych miejsc pracy.

Jednym z czynników decydujących o rozwoju sektora usług w Polsce są inwestycje zagraniczne (BIZ). O ile w pierwszych latach okresu transformacji inwestorzy zagraniczni interesowali się głównie sektorem produkcji, o tyle w ostatnich latach inwestują głównie w sektor usług, w szczególności w pośrednictwo finansowe oraz obsługę nieruchomości i firm. Z danych NBP wynika, iż napływ BIZ w 2009 r. wyniósł 8,4 mld euro.

Tempo wzrostu wartości dodanej w sektorze usług rynkowych w 2009 r. było niższe niż przed rokiem. Przyczyniły się do tego przede wszystkim sektor finansowy oraz pośrednictwa nieruchomości i wsparcia dla firm, które odnotowały wysokie spadki wartości dodanej zarówno w ujęciu kwartalnym, jak i rocznym. Po wyraźnym osłabieniu w I półroczu 2009 r., w ostatnich miesiącach ubiegłego roku nastąpiła poprawa dynamiki produkcji w sprzedaży usług w transporcie i łączności.

Ogółem, rok 2009 przyniósł wzrost wartości dodanej brutto o 1,8% w gospodarce w skali roku, co m. in. było skutkiem ustabilizowania się wzrostu produkcji usług rynkowych na poziomie 2,5% r/r. Odmiennie niż w latach poprzednich, tempo wzrostu usług nierynkowych (3,1%) było wyższe niż w usługach rynkowych.



  1. Restrukturyzacja tradycyjnych sektorów przemysłowych i prywatyzacja

Zgodnie z harmonogramem przyjętym w dokumencie „Strategia konsolidacji i wspierania rozwoju polskiego przemysłu obronnego na lata 2007-2012” kontynuowany był proces konsolidacji wybranych podmiotów sektora obronnego oraz restrukturyzacja w spółkach przemysłowego potencjału obronnego. Przedsięwzięcia te zmierzały do dostosowania zdolności produkcyjnych do wymogów rynku krajowego i zagranicznego.

W ramach przyjętego przez Radę Ministrów dokumentu „Wspieranie przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. inicjatyw pobudzających polską gospodarkę” zostały wprowadzone rozwiązania umożliwiające udzielenie wsparcia finansowego podmiotom, w tym należącym do sektora zbrojeniowego, w celu sfinansowania dostaw uzbrojenia lub sprzętu wojskowego na potrzeby odbiorców wewnętrznych. Dokumentowi temu towarzyszą załączniki przewidujące wsparcie także dla przedsiębiorstw działających w przemyśle koksowniczym, transporcie kolejowym, sektorach innowacyjnych i regionach najbardziej zagrożonych kryzysem gospodarczym.

W 2009 r. kontynuowano procesy prywatyzacyjne zgodnie z „Planem prywatyzacji na lata 2008-2011” i jego aktualizacjami oraz corocznymi kierunkami prywatyzacji. W 2009 r. przychody z prywatyzacji brutto i inne dochody wyniosły ogółem 6,59 mld zł. Według stanu na 31 grudnia 2009 r. na różnych etapach zaawansowania procesu prywatyzacyjnego znajdowały się 434 projekty prywatyzacyjne spośród których: 42 znajdowały się na etapie przygotowania do prywatyzacji, w przypadku 88 spółek trwał wybór doradcy prywatyzacyjnego, dla 115 podmiotów prowadzone były analizy przedprywatyzacyjne, w 189 spółkach trwał proces poszukiwania inwestora.

Przekształceniami własnościowymi poprzez: sprzedaż pierwszego pakietu akcji/udziałów, kolejnych pakietów, wniesienie, nieodpłatne przekazanie na rzecz jednostek samorządu terytorialnego objętych zostało 121 podmiotów,w tym proces prywatyzacji zakończono (zbyto wszystkie akcje/udziały SP) w 81 spółkach.

Skomercjalizowanych zostało 31 przedsiębiorstw państwowych i jedna jednostka badawczo-rozwojowa. Powstałe spółki powiększą zasób prywatyzacyjny na kolejne lata. W stan likwidacji lub upadłości postawiono 28 podmiotów.

Sukcesem w 2009 roku okazały się oferty publiczne akcji banku PKO BP S.A. i PGE Polskiej Grupy Energetycznej S.A., oraz Kopalni Węgla Kamiennego Lubelski Węgiel „Bogdanka” S.A. Spółki te z tytułu ofert publicznych pozyskały środki w wysokości 11,62 mld zł, co pozwoli na realizację ich zamierzeń inwestycyjnych.

Dochody z tytułu dywidend zaplanowane na kwotę 7,1 mld zł zostały zrealizowane w kwocie 7,84 mld zł.


  1. Rybołówstwo

Istotne znaczenie w obszarze „Rybołówstwo” miało finansowanie ze środków unijnych. W ramach Programu Operacyjnego „Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013” podpisano 2423 umowy z beneficjentami, na łączną kwotę prawie 350 mln zł. Zrealizowano płatności na łączną kwotę prawie 200 mln zł, wszystkie w ramach Osi Priorytetowej 1 - Działania na rzecz adaptacji floty rybackiej. Płatności dokonane zostały w ramach środków:

  • środek 1.1 Pomoc publiczna z tytułu trwałego zaprzestania działalności połowowej – 41,5 mln zł;

  • środek 1.2 Pomoc publiczna z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej – 154,9 mln zł;

  • środek 1.5 Rekompensaty społeczno-ekonomiczne w celu zarządzania krajową flotą rybacką (łącznie z zobowiązaniami zakontraktowanymi w ramach "SPO Rybołówstwo i przetwórstwo ryb" 2004-2006) – 1,57 mln zł.

W trzecim kwartale 2009 r. został rozpoczęty nabór wniosków o dofinansowanie w zakresie osi priorytetowej 2. – Akwakultura, rybołówstwo Śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury oraz w zakresie osi priorytetowej 3. – Środki służące wspólnemu interesowi.

W zakresie osi 48 w dniu 30 października 2009 r. Instytucja Zarządzająca Programem Operacyjnym ogłosiła zaproszenie do składania wniosków o wybór stowarzyszeń do realizacji lokalnych strategii rozwoju obszarów rybackich (LSROR). Dla stowarzyszeń wybranych w ramach tego naboru, przeznaczono ponad 798 mln zł., tj. ok. 60% całej alokacji przyznanej na oś 4”.

Ponadto, w 2009 r. kontynuowano realizację Programu Wieloletniego Zbierania Danych Rybackich na lata 2007-20139, który ma na celu zebranie danych niezbędnych do prowadzenia Wspólnej Polityki Rybackiej.



Pobieranie 0.94 Mb.

Share with your friends:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna