Louise callan, rscj



Pobieranie 2.06 Mb.
Strona26/26
Data25.10.2017
Rozmiar2.06 Mb.
1   ...   18   19   20   21   22   23   24   25   26
353 Nadawanie imion zakonnych, zwyczaj bardzo bliski Filipinie Duchesne, zostało w Zgromadzeniu Sacré Coeur zniesione decyzją Rady Generalnej w roku 1826-1827 (przypis tłumaczki).

354 Louise Callan rscj, The Society of the Sacred Heart in North America, New York, Longmans, Green 1937, str. 226-227 (przypis tłumaczki).

355 Każda z tych bliskich kuzynek Filipiny straciła w krótkim czasie dwie swoje dorosłe dwudziestoparoletnie córki (przypis tłumaczki).

356 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 252.

357 tamże, List 246.

358 tamże, List 252.

359 Siostrzenica Filipiny, Konstancja Jouve wstąpiła jako 4 już dziecko Eufrozyny Jouve do zakonu (3 do Zgromadzenia Sacré Coeur) (przypis tłumaczki).

360 Katarzyna Thieffry (1792-1847) wstąpiła do nowicjatu w Amiens w roku 1817, a śluby wieczyste złożyła 21 sierpnia 1825 roku. Zastąpi Filipinę Duchesne na przełożeństwie w Saint-Louis w roku 1834. Była również przełożoną fundacji w Nowym Jorku (1841), a następnie przełożoną domu we Florissant. Zmarła w Natchitoches pozostawiając po sobie wspomnienie wybitnych cnót zakonnych.

361 Felicyta Lavy-Brun (1802-1856) wstąpiła do nowicjatu w Paryżu 13 listopada 1824 roku, a pierwsze śluby złożyła 27 grudnia 1826 roku. Śluby wieczyste złożyła w Saint-Louis 8 marca 1830 roku, przed udaniem się do wspólnoty w Grande Coteau.

362 Julia Bazire (1806-1883) złożyła śluby wieczyste w Saint-Louis 8 marca 1830 roku. Była następnie przełożoną La Fourche (aż do zamknięcia tego domu w roku 1833). Opuściła wtedy Amerykę, przebywała w Anglii i we Francji. Brak informacji na jej temat po roku 1850 świadczy być może o jej chorobie lub hospitalizacji. Zmarła w Paryżu jako profeska Zgromadzenia Sacré Coeur (przypis tłumaczki).

363 Exclure les pièces

364 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 250.

365 L. Baunard, Histoire de Mme Duchesne, religieuse de la Société du Sacré-Coeur de Jésus et Fondatrice des premières maisons de cette Société en Amerique, Librairie Poussielgue Frères, Paris 1882, str. 362-363.

366 Acadiens – Akadianie, francuskojęzyczni mieszkańcy Nowej Francji (późniejszej Kanady), wygnani w większości z tamtych terenów przez kolonistów angielskich po klęsce Francji w wojnie siedmioletniej zakończonej Traktatem Paryskim w roku 1763 (przypis tłumaczki).

367 O naśladowaniu Chrystusa, 1. 2, rozdz. 12.

368 Niosłem go i poniosę.

369 W swoim nauczaniu

370 en dernière analyse, dosłownie: w ostatniej analizie.

371 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 259.

372 tamże. List 260.

373 tamże.

374 W znaczeniu, spotkania się w jednej wspólnocie, w Saint-Louis. j. w. List 260.

375 tamże, List 262.

376 tamże, List 263.

377 tamże.

378 Anna de Coppens (1797-1837), wstąpiła do Zgromadzenia Sacre Coeur w roku 1820 a profesję złożyła w Paryżu w roku 1828. Po pobycie w Ameryca w latach 1831-1836 powrociła do Europy. Kilka miesięcy później zmarła w Amiens (przypis tłumaczki).

379 Adela Toissonniers (1793-1835), w chwili przybycia do Ameryki w roku 1831 była jeszcze aspiranką. Przebywała w La Fourche, a następnie w Grand Coteau, gdzie zmarła podczas epidemii 4 lata po swoim przybyciu na misje (przypis tlumaczki).

380 Henrietta de Coëtempren de Kersaint (1799-1881), córka emigrantów z Bretanii z czasów Rewolucji. Dawna uczennica pensjonatu prowadzonego przez Zgromadzenie Sacré Coeur w Quimper, gdzie przełożona była Matka Charlotta Eugenia de Gramont d’Aster. Wstąpiła do tego domu w roku 1819. Śluby wieczyste złożyła w roku 1824 i aż do swego wyjazdu do Ameryki przebywała w domu w Quimper jako asystentka jego póżiejszej przelożónej, Matki Teresy Maillucheau. Była mistrzynią główną w domu w Saint Charles w latach 1831-1842. Później uczestniczyła w zakładaniu fundacji w Kanadzie w Sant-Jacques de l’Achigan, gdzie była przełożoną w latach 1846-1850. Następnie sprawowała w Ameryce różne funkcje przełożeńskie, których kontynuowanie uniemożliwiła jej przedwczesna głuchota. Przez ostatnie 20 lat życia pełniła funkcje zakrystianki w Manhattanville w Nowym Jorku, gdzie zmarła.

381 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 271.

382tamże, List 274.

383 Ma tu miejsce najprawdopodobniej bardzo przykre i bolesne dla Filipiny nieporozumienie wynikające z wieloznaczności słowa culture w języku francuskim. Magdalena Zofia pisze, że pośród skarg, jakie do niej napływają, jest nawet i ta na „niedostatek kultury waszego terenu” (et même défaut de culture de votre terrain). Z kontekstu zdania wynika, że rozumiała to, jako brak kultury ogólnej. Natomiast szereg wydarzeń, innych listów, a zwłaszcza reakcja biskupa Rosati’ego przytoczona poniżej w jego odpowiedzi do Matki Barat świadczy o tym, że skargi sióstr przybywających z Francji dotyczyły niedostatecznego ich zdaniem wykorzystania terenu pod uprawę ziemi (po francusku jest to również culture du terrain). Taka powierzchowna ocena nowoprzybyłych dotycząca gospodarowania i zarządzania w warunkach amerykańskich była całkowicie błędna. Z wypowiedzi innych osób wynika, że w sprawach dotyczących gospodarowania i zarządzania była Filipina celująca. Por. poniżej: list Msg Rosati’ego do Matki Barat (przypis tłumaczki).

384 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 277.

385 tamże, List 278.

386 tamże,. List 279.

387 Istniejący do dziś paryski szpital, w którym leczono wtedy zakaźnie chorych (przypis tłumaczki).

388 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 283.

389 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 290.

390 tamże, List 293.

391 Si Dieu frappe ainsi le bois vert, que sera-ce du bois sec et vermoulu que nous taillons ici. Dosłownie: Jeśli Bóg uderza w ten sposób w zielone drzewo, cóż będzie z drzewem suchym i robaczywym, jakie tutaj obciosujemy. Tamże, List 295.

392 Aneks do Listu 298, Od F. Duchesne do Ludwika Barat, w: Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w.

393 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 299.

394 por. przypis 210.

395 por. przypis 62.

396 por. przypis 125.

397 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 300.

398 Eugenia Audé (1792-1842), Sabaudka, wstąpiła do Grenoble w roku 1815, a posłana została do Nowicjatu Generalnego w Paryżu 16 lipca 1816 roku. Przeznaczona na fundację w Quimper, złożyła pierwsze śluby 12 czerwca 1817 roku. Przeznaczona z kolei do Ameryki, pospiesznie powróciła z Quimper i złożyła śluby wieczyste w poranek wyjazdu na misje. W Ameryce pełniła obowiązki przełożonej Grand Coteau (Opelousas), udzielajac się też w innych domach. Wybrana Radna Generalną w roku 1833, na polecenie Matki generalnej zwizytuje ówczesne domy amerykańskie. Z przyczyn zdrowotnych powróci ostatecznie do Europy w roku 1834. Od roku 1835 pełnić będzie funkcję przełożonej wspólnoty w Marsylii (gdzie powierzono jej pracę nad przyłączeniem do Zgromadzenia Sacré Coeur Kongregeacji „Pań Świętego Piotra”, co dokonywało się na życzenie obu Założycielek). Znów będzie musiała stawić czoła epidemii cholery, tym razem na południu Francji. Umrze jako przełożona domu Trinita dei Monti w Rzymie, mając lat 50 (przypis tłumaczki).


399 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 302.

400 tamże, List 301.

401 Comment on peut amplifier un sujet. Tłumaczenie wynika z kontekstu (przypis tłumaczki).

402 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 303.

403 Por. przypis 303.

404 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 304.

405 tamże.

406 tamże. List 305.

407 tamże. List 307.

408 tamże. List 306.

409 tamże. List 308.

410 Józefina Jouve (1811-18..), siostrzenica Filipiny, miała wtedy 24 lata i zdecydowała się zostać zakonnicą Sióstr Wieczystej Adoracji w Lyonie. Było to więc już piąte dziecko Eufrozyny Duchesne-Jouve, które wybrało drogę życia zakonnego (z dziesięciu, jakie osiągnęły pełnoletność) (przypis tłumaczki).

411 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 310.

412 tamże. List 312.

413 tamże. List 313.

414 tamże. List 314.

415 Quel bienfait pour vous, Platon, d'etre apprécie là ou vous n'etes pas, quand on vous brule la ou vous êtes?

416 PnP 1,5. Odwoływanie się do nazwy tego koczowniczego plemienia symbolizować ma ludzkie pielgrzymowanie (przypis tłumaczki).

417 Jedna z sióstr z jej wspolnoty. Nie udało się uzyskać bardziej szczegółowych informacji o tej osobie w żadnym z dostępnych mi źródeł (przypis tłumaczki).

418 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 315.

419 tamże. List 316.

420 Eufrozyna Jouve (z domu Duchesne) miała 4 córki zakonnice, w tym trzy w Zgromadzeniu Sacré Coeur (żyją dwie z nich, Amelia-Alojzja i Konstancja, bo Eufrozyna-Alojzja zmarła w roku 1821) (przypis tłumaczki).

421 J. E. Stuart, The Society of the Sacred Heart, Roehampton, 1914, str. 97.

422 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 319.

423 tamże. List 320.

424 Luiza de Vidaud (1801-1879), córka markiza de Vidaud, wielkiego przyjaciela Zgromadzenia, który ofiarował swój dom w Awinionie na fundację w tym mieście i pomagał w zakładaniu fundacji w Chambèry i Lyonie. Była jedną z dawnych uczennic Filipiny w Sainte Marie d’en Haut. Należała do grupy pierwszych nowicjuszek z Grenoble przeniesionych później do Generalnego Nowicjatu w Paryżu. Śluby wieczyste złożyła w roku 1825. Należała do grupy zakonic zakładających fundację w Awinionie. Następnie w różnych domach pełniła funkcje mistrzyni nauk, sekretarki, infirmerki i asystentki. Zmarła w Orleanie. Por. fragment jej wspomnień o Matce Duchesne umieszczony na str. 73 i przypis 112 (przypis tlumaczki).

425 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 323.

426 Chodzi być może o słowa: „Tak, moja droga Filipino, przyzwalam i zacznę zaraz szukać ci towarzyszek.” (przypis tłumaczki).

427 Archiwa Prowincji Amerykańskiej w Saint Louis (przypis tłumaczki).

428 Ojciec Jan Baptysta de Smedts (1801-1855) był o kilka miesięcy starszy od Ojca de Smet. Obaj kończyli nowicjat we Florissant pod kierunkiem Ojca Van Quickenborne’a i obaj okresowo wykładali na Uniwersytecie w Saint Louis (przypis tłumaczki).

429 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 324.

430 Rockies Mountains - Góry Skaliste (przypis tłumaczki).

431 Pomieszczenie to miało więc około 26 metrów kwadratowych (przypis tłumaczki).

432 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 327.

433 Wraz z zatwierdzeniem przez Stolicę Świętą Konstytucji Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusa powstałych w roku 1815 i uznaniem, że jest to wspólnota zakonna na prawie papieskim (przypis tłumaczki).

434 Inna nazwa siostry ekonomki (przypis tłumaczki)

435 Asygnaty – pieniądz z czasów Rewolucji Francuskiej oparty na wartości dóbr narodowych uzyskanych po konfiskacie dóbr kościelnych. Obowiązywał w latach 1791-1797, doznając na skutek kolejnych dodruków banknotów bez pokrycia, gigantycznej inflacji (przypis tłumaczki).

436 Dom Zgromadzenia w Lyonie, gdzie miała się odbyć Rada Generalna w 1842 roku (przypis tłumaczki).

437 Prowadzenie jedynie szkoły przy parafii nie było wtedy ściśle zgodne z charyzmatem Zgromadzenia. (przypis tłumaczki).

438 Pomiędzy lutym 1842 (Sugar Creek), a czerwcem 1846 (Saint Charles) praktycznie nie istnieje korespondencja pomiędzy Matką Duchesne a Matką Barat. Jedynym listem Filipiny, w którym wstawia się ona za ponownym otwarciem Akademii w Saint Charles i na który otrzymała niebezpośrednia odpowiedź Matki Barat, jest list z października lub listopada 1843 roku.

439 Amelia Jouve. j. w.

440 chodzi o siostrzenice Józefiny Savoye de Rollin, córki jej siostry Mariny Teisseire: Amelię Teisseire Bergasse, Henriette Teisseire-Chaper i Luize Filipinę Tesseire-Rolland. Są to kuzynki Filipiny Duchesne, a przynajmniej dwie pierwsze z nich były rówież jej uczennicami w Sainte Marie d’en Haut (przypis tłumaczki).

441 Pani Jouve mieszka w Lyonie ze swoim synem Hipolitem i jego rodziną.

442 je ne serai jamais consolée albo je ne serais jamais conciliée – chodzi tu o trudną do rozczytania transkrypcję rękopisu. Wersję pierwszą wybrała Jeanne de Charry rscj w swoim opracowaniu listów wymienionych pomiędzy dwiema Świętymi, wersję drugą autorka najbardziej kompletnej biografii Filipiny Duchesne, Louise Callan rscj, tłumacząc go na angielski słowami: I shall submit, but I shall never be reconciled. Tak więc tekst ten można również tłumaczyć: nigdy nie będę pogodzona (pozyskana). Nie jest wykluczone, że możliwość takiej podwójnej interpretacji była przykra dla Matki Barat (przypis tłumaczki).

443 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 328.

444 Dom Zgromadzenia Sacré Coeur położony w północnej części Brukseli (przypis tłumaczki).

445 Ten list Magdaleny Zofii do Filipiny Duchesne nie zachował się. Jeanne de Charry rscj w przypisie do listu 329 opracowanego przez siebie zbioru korespondencji obu świętych zdaje się sugerować, że Filipina odpowiedziała nań jakimś innym listem, wcześniejszym, który również już nie istnieje. Wydaje się to mało prawdopodobne, skoro spotkanie z Amelią Jouve miało miejsce na początku września, a już 10 wrześna Filipina pisze swój (zachowany) list do Matki Barat (List 329), podczas gdy Amelia Jouve pisze 14 września Matce Generalnej swoją relację z tego spotkania (przypis tłlumaczki).

446 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 329.

447 tamże.

448 O wydarzeniu tym wspomina jedynie Matka Amelia Jouve w swoich Notes. Nie ma o nim wzmianki ani w Dzienniku Filipiny, ani w jej listach.

449 Należy przypomnieć, że sama Filipina Duchesne wspomina jedynie o dwóch listach, jakie napisała do Magdaleny Zofii w tym czasie, a konkretnie jeden jesienią 1843, drugi w czerwcu 1846. Fragmenty każdego z nich przytaczane są lub wzmiankowane w powyższym tekście.

450 Jan Antoni Elet (1802-1851) był również dawnym nowicjuszem Ojca Van Quickeborne’a z Florissant. Od roku 1840 pełnił funkcje rektora jezuickiego kolegium Świętego Franciszka Xavier w Cincinnati a od roku 1848 rówież funkcję vice-prowincjała (przypis tłumaczki).

451 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 330.

452 tamże. List 331.

453 Jest to prawdopodobnie list Filipiny z 30 stycznia 1850 roku (cytowany fragmentarycznie w angielskim tłumaczeniu w biografii Filipiny Duchesne autorstwa Louise Callan, wydanej w roku 1954). Jeanne de Charry rscj w swoim zbiorze Korespondencji obu Świętych, prawdopodobnie o nim wspomina w przypisie 2 do listu 331, w słowach: „nie mamy tego listu”.

454 List z 10 lutego 1850 (przypis tłumaczki).

455 Ówczesna Matka Wikariuszka Południowej Prowincji Stanów Zjednoczonych, podobnie jak Matka Hardey była wikariuszką Prowincji Północnej części Stanów Zjednoczonych i Kanady (przypis tłumaczki).

456 Ojciec de Smet opublikował liczne książki w jezyku francuskim i angielskim, wydawane w Belgii, Francji i w Stanach Zjednoczonych. Przed rokiem 1852 ukazały się następujace pozycje w języku francuskim: Voyages aux Montagnes-Rocheuses, et une annee de sejour chez les Tribus Indiennes du vaste Territoire de l'Oregon dependant des Etats-Unis d'Amйrique (1844); Missions de l'Oregon et voyages aux Montagnes-Rocheuses et aux Sources de la Colombie, de l'Athabesca et du Sascatshawin en 1845-46 (wyd. Van der Schelden, Gand) (1848) i Missions de l'Oregon et Voyages dans les Montagnes-Rocheuses en 1845-46 (wyd. M. Bourlez, Paryż) (1848), i następujące w języku angielskim: The Indian Missions in the United States of America, under the care of the Missouri Province of the Society of Jesus (1841); Letters and Sketches: With a Narrative of a Year's Residence Among the Indian Tribes of the Rocky Mountains (1843); Oregon Missions and Travels over the Rocky Mountains in 1845-46 (1847). Egzemplarze ofiarowane Filipinie Duchesne przechowywane są w Archiwum Prowincji Amerykańskiej Zgromadzenia S. C. (przypis tłumaczki).

457 Ojciec Varin zmarł 19 kwietnia 1850 roku. Spoczywa w kaplicy Sacré Coeur w Roehampton, w Londynie (przypis tłumaczki).

458 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 331.

459 Pracę te wykonywała od roku 1855 na polecenie Świętej Magdaleny Zofii Barat, a spisane wspomnienia sióstr zebrała w formie ‘Notatek’ (Notes) (przypis tłumaczki).

460 Dom we Lwowie, będący fundacją klasztoru w Turynie, założony został staraniem arcybiskupa Piŝtka w roku 1843. Jego głównym dobroczyńcą był arcyksiąże Ferdynand d’Esté, gubernator Galicji do 1846 roku. Fundację tę zdążyła zwizytować Matka Anna du Rousier (późniejsza założycielka domów w Ameryce Południowej) w roku 1846, na prośbę Magdaleny Zofii Barat. Lwowski Dom Zgromadzenia Sacré Coeur istniał do roku 1946. Obecnie użytkowany jest przez Politechnikę Lwowską.

Pierwszy Dom Zgromadzenia Sacré Coeur w Poznaniu, będący fundacją Domu Generalnego, otwarto staraniem arystokracji polskiej w roku 1857 (przy znaczącym udziale generała Dezyderego Chłapowskiego, którego córka Józefa była zakonnicą Sacré Coeur). Dom ten został zamknięty przez pruskie władze Bismarcka w ramach Kulturkampf’u w roku 1873. Nowo wybudowany i użytkowany tylko przez rok budynek szkoły i klasztoru odebrano Zgromadzeniu i zamieniono na szpital (funkcję tę pełni do dziś, jest to szpital na Wildzie). Siostry zmuszone w roku 1873 do opuszczenia terenów zaboru pruskiego udały się w większości do Pragi czeskiej, na od niedawna istniejącą tam fundację, której przełożoną została Matka Józefa Chłapowska (przypis tłumaczki).



461 List do Matki Amelii Jouve z 2 lutego 1851 roku (przypis tłumaczki).

462 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 332.

463 W tamtych czasach pierwsze śluby składano w Zgromadzeniu Sacré Coeur na czas nieokreślony, a ponieważ to ono decydowało ostatecznie, czy przyjmie „aspirantkę”, zdarzały się odesłania po wielu latach próby. Działo się to niekiedy z krzywdą dla pewnych osób, w czasach, gdy w większości zakonów śluby wieczyste składano dwa lub trzy lata po ukończeniu nowicjatu. Filipina kilkakrotnie interweniuje w swoich listach do Założycielki, domagając się zmiany takiego trybu postępowania i uzasadnia swoje postulaty zarówno dobrem Zgromadzenia, jak i kandydatek (przypis tłumaczki).

464 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 333.

465 Adelaida Helena Teisseire, z domu Perier, jest bliska kuzynką Filipiny, młodszą siostrą Józefiny Savoye de Rollin. Zmarła 3 sierpnia 1851 roku w Grenoble (przypis tłumaczki).

466 List z listopada 1851 roku (przypis tłumaczki).

467 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 334.

468 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 335.

469 Konstancja Jouve (1807-1852) była przełożoną wspólnoty w Chambèry. Już pół roku wcześniej Matka Barat pisała do Filipiny: „Nie jestem bez obaw o twoją siostrzenicę Konstancję, (która) cierpi na płuca; polecam ją twoim modlitwom, aby Boskie Serce oddaliło od nas ten krzyż. Nie wiem, jak ją zastąpimy!” Zob. List 334 (przypis tłumaczki).

470 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 338.

471 czyli ponownie móc prosić o wybaczenie. Jest to List 338, ostatni w zbiorze Korespondencji obu świętych, opracowanym przez Jeanne de Charry rscj. Św. Filipina napisze przed śmiercią jeszcze kilka listów do innych adresatów. Zachowały się z tego okresu 3 listy: z 29 sierpnia do Pani Jouve, i z 4 września i z października, do Ojca De Smet (przypis tłumaczki).

472 Św. Magdalena Zofia Barat, św. Filipina Duchesne, j. w. List 337. Z kontekstu wynika, że Louise Callan rscj za ostatni list Matki Duchesne do Matki Barat uważa właśnie ten list z 17 sierpnia 1852 roku, przedostatni w Zbiorze Korespondencji obu Świętych (przypis tłumaczki).

473 List z 4 września 1853 roku (przypis tłumaczki).

474 „Je ne suis rien, je ne puis rien, je ne sais rien.” Słowa te zapisała Filipina Duchesne na okładce swojego brewiarza (przypis tłumaczki).

475 Obraz uzyskany na posrebrzanej płytce metalowej. Technikę dagerotypii opracował francuski malarz i chemik Ludwik Jakub Daguerre w roku 1838 (przypis tłumaczki).

476 Tekst zaczerpnięty z książki R. Peyret, Sainte Philippine Duchesne, une Française pionnière au Missouri, Desclée de Brouwer 1999 (przypis tłumaczki).



Directory: images
images -> Lokalna strategia rozwoju lokalnej grupy działania „lider zielonej wielkopolski” na lata
images -> „ Gra tajemnic reżyseria Morten Tyldum. Czas projekcji 110 minut
images -> Wykład z polityki gospodarczej Temat 3 Polityka pieniężna I walutowa Pojęcie I cele
images -> Skarżyski klub szaradzistóW „anagram” zał. 12 maja 1958 roku przy miejskim centrum kultury im. Leopolda staffa 26-110 skarżysko-kamienna, ul. SŁOwackiego nr 25
images -> Załącznik 1
images -> Postępowanie znak: sz-2100-13(52/ZP/07)-07
images -> Spzoz/ZP/…
images -> Xviii konferencja naukowo – szkoleniowagastroenterologii klinicznej wp
images -> Załącznik nr 3 do siwz opis przedmiotu zamówienia (opz) dot przetargu nieograniczonego znak: A/ZP/szp. 251-37/16 na: „dostawę wraz z wdrożeniem zintegrowanego elektronicznego systemu zarządzania dokumentacją medyczną”

Pobieranie 2.06 Mb.

Share with your friends:
1   ...   18   19   20   21   22   23   24   25   26




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna