Kryteria oceniania – przykłady wymagań na poszczególne oceny szkolne



Pobieranie 92.92 Kb.
Data20.05.2018
Rozmiar92.92 Kb.

INFORMATYKA Kryteria oceniania – przykłady wymagań na poszczególne oceny szkolne


  1. Metody rozwiązywania problemów algorytmicznych




    1. Sposoby prezentacji algorytmów




2

3

4

5

6

Wie, co to jest algorytm. Określa dane do zadania oraz wyniki.
Zna podstawowe zasady graficznego prezentowania algorytmów: podstawowe rodzaje bloków, ich przeznaczenie i sposoby umieszczania w schemacie blokowym.
Potrafi narysować (odręcznie) schemat blokowy algorytmu liniowego.



Wymienia przykłady czynności i działań w życiu codziennym oraz zadań szkolnych, które uważa się za algorytmy. Zna pojęcie specyfikacji zadania. Zna wybrane sposoby prezentacji algorytmów. Przedstawia algorytm w postaci kroków.

Tworzy schemat blokowy algorytmu z warunkiem prostym i pętlą. Podczas rysowania schematów blokowych potrafi wykorzystać Autokształty


z edytora tekstu.

Korzysta ( w stopniu podstawowym) z programu edukacyjnego do symulacji działania algorytmu skonstruowanego w postaci schematu blokowego.



Określa zależność między problemem, algorytmem a programem komputerowym.

Potrafi odpowiedzieć na pytanie, czy istnieją działania, które nie mają cech algorytmów. Przedstawia dokładną specyfikację dowolnego zadania.


Zna znaczenie i działanie instrukcji symbolicznego języka programowania ( pseudojęzyka).
Potrafi zapisać algorytm z warunkami zagnieżdżonymi i pętlą w wybranej postaci.
Potrafi skonstruować algorytm z warunkami zagnieżdżonymi i pętlą za pomocą programu edukacyjnego.

Zapisuje dowolny algorytm w wybranej przez siebie postaci ( notacji), m.in. w pseudojęzyku.
Zapisuje algorytmy
z pętlą zagnieżdżoną.

Potrafi przeprowadzić szczegółową analizę konstrukcji schematu blokowego.

Analizuje działanie algorytmu dla przykładowych danych
Stosuje swobodnie oprogramowanie edukacyjne do graficznej prezentacji i analizy algorytmów.


Przestrzega zasad zapisu algorytmów w zadanej postaci ( notacji).

Potrafi trafnie dobrać do algorytmu sposób prezentacji.

Stosuje poznane metody prezentacji algorytmów w opisie zadań ( problemów) z innych przedmiotów szkolnych oraz różnych dziedzin życia.

Potrafi samodzielnie zapoznać się z nowym programem edukacyjnym przeznaczonym do konstrukcji schematów blokowych.

Potrafi zaproponować własny pseudojęzyk( postać instrukcji i zasady składni)


1.2 Przegląd technik algorytmicznych i algorytmów klasycznych.

2

3

4

5

6

Określa sytuacje warunkowe. Podaje przykłady zadań,
w których występują sytuacje warunkowe.
Wie, na czym polega powtarzanie tych samych operacji.
Potrafi omówić, na przykładzie algorytm znajdowania najmniejszego z trzech elementów

Potrafi odróżnić algorytm liniowy od algorytmu
z warunkami
( z rozgałęzieniami)
Zna pojęcie iteracji
i rozumie pojęcie algorytmu iteracyjnego. Podaje ich przykłady. Wie, od czego zależy liczba powtórzeń.
Potrafi omówić algorytm porządkowania elementów ( metodą przez wybór) na praktycznym przykładzie np. wybierając najwyższego ucznia z grupy.
Omawia i analizuje wybrane techniki sortowania w postaci gotowych schematów blokowych, skonstruowanych w programie edukacyjnym

Analizuje algorytmy,
w których występują powtórzenia (iteracje). Zna sposoby zakończenia iteracji. Określa kroki iteracji. Potrafi zapisać w wybranej notacji np. algorytm sumowania n liczb, algorytm obliczania silni, znajdowania minimum w ciągu n liczb, algorytm rozwiązywania równania liniowego.
Zna iteracyjną postać algorytmu Euklidesa. Zna przynajmniej dwie techniki sortowania, np. bąbelkowe i przez wybór.
Określa problemy, w których występuje rekurencja i podaje przykłady „zjawisk rekurencyjnych” – wziętych z życia i zadań szkolnych. Zna rekurencyjną realizację wybranego algorytmu, np. silni.

Zna metodę ”dziel i zwyciężaj”, algorytm generowania liczb Fibonacciego, schemat Hornera. Omawia ich iteracyjną realizację
i potrafi przedstawić jeden z nich w wybranej notacji.
Zna inne algorytmy sortowania, np. kubełkowe, przez wstawianie. Zna przynajmniej jeden algorytm numeryczny, np. obliczanie wartości pierwiastka kwadratowego.

Wskazuje różnicę między rekurencją


a iteracją. Zna rekurencyjną realizację wybranych algorytmów, np. silnie, i algorytm Euklidesa.

Potrafi zamienić algorytm zapisany iteracyjnie na postać rekurencyjną.





Rozumie dokładnie technikę rekurencji( znaczenie stosu). Potrafi ocenić, kiedy warto stosować iterację, a kiedy rekurencję.

Zna trudniejsze algorytmy, np. algorytm trwałego małżeństwa, wieże Hanoi, problem ośmiu hetmanów.

Zna inne techniki sortowania, np. sortowanie przez scalanie ciągów i metodą szybką, Potrafi zapisać je
w różnych notacjach( również w języku programowania wysokiego poziomu).

Zna inne algorytmy numeryczne, np. Wyznaczanie miejsca zerowego funkcji.


Korzysta samodzielnie
z dodatkowej literatury.

    1. Elementy analizy algorytmów

2

3

4

5

6

Potrafi zanalizować przebieg algorytmu dla przykładowych danych
i ocenić w ten sposób jego poprawność

Potrafi ocenić poprawność działania algorytmu i jego zgodność ze specyfikacją. Określa liczbę prostych działań zawartych w algorytmie

Rozumie, co to jest złożoność algorytmu i potrafi określić liczbę operacji wykonywanych na elementach zbioru w wybranym algorytmie sortowania.

Potrafi porównać złożoność różnych algorytmów tego samego zadania dla tych samych danych. Wie, kiedy algorytm jest uniwersalny.

Ocenia złożoność czasową i pamięciową algorytmu. Zna odpowiednie wzory



  1. Realizacja algorytmów w wybranym języku programowania




    1. Zasady programowania

2

3

4

5

6

Zna klasyfikację języków programowania.
Zna ogólna budowę programu i najważniejsze elementy języka –słowa kluczowe, instrukcje, wyrażenia, zasady składni.
Potrafi zrealizować prosty algorytm liniowy w języku wysokiego poziomu; potrafi skompilować i uruchomić gotowy program.


Zapisuje program w czytelnej postaci-stosuje wcięcia, komentarze.
Rozumie pojęcia:

Implementacja, kompilacja, uruchamianie, testowanie.


Rozumie znaczenie i działanie podstawowych instrukcji wybranego języka programowania wysokiego poziomu.
Rozróżnia i poprawia błędy kompilacji i błędy wykonania.
Potrafi zrealizować algorytmy iteracyjne w języku wysokiego poziomu.
Zna podstawowe zasady poprawnego programowania; testuje tworzone programy; wie jak uniknąć problemów jak np. zapętlenie się programu.


Potrafi prezentować złożone algorytmy ( z podprogramami) w wybranym języku programowania. Zna rekurencyjne realizacje prostych algorytmów.
Rozumie i stosuje zasady programowania strukturalnego. Wie na czym polega różnica pomiędzy przekazywaniem parametrów przez zmienną i przez wartość w procedurach.

Wie , jakie znaczenie ma zasięg działania zmiennej.

Rozumie zasady postępowania przy rozwiązywaniu problemu metoda zstępującą.
Zna zasady działania wybranych algorytmów sortowania.

Zna podstawowe procedury graficzne, potrafi narysować na ekranie wykres funkcji i podstawowe figury geometryczne.



Wie jaka jest różnica między językiem wysokiego poziomu a językiem wewnętrznym; potrafi określić role operatora w działaniu programów.

Potrafi realizować nawet bardzo złożone algorytmy, stosować procedury graficzne w realizacji skomplikowanych zadań-np. tworzyć własne animacje. Potrafi prezentować algorytmy rekurencyjne w postaci programu; potrafi zmieniać rozwiązanie iteracyjne algorytmu na rekurencyjne. Zapisuje w postaci programu wybrane algorytmy sortowania.

Opracowuje złożony program w kilkuosobowej grupie – umie podzielić zadania pomiędzy procedurami. Zabezpiecza tworzone programy przed wprowadzeniem przez użytkownika błędnych danych.



Ocenia efektywność działania programu. Wie na czym polega programowanie obiektowe i zdarzeniowe.

Potrafi stosować techniki programowania dynamicznego lub programowania obiektowego.

Zna i rozumie podobieństwa i różnice w strukturze programu zapisanego w różnych językach programowania- w deklaracjach zmiennych i procedur, w składni i zasadach działania poszczególnych procedur.

Sprawnie korzysta z dodatkowej, fachowej literatury.


2.2 Dobór struktur danych do rozwiązywanego problemu



2

3

4

5

6

Wymienia przykłady prostych struktur danych. Potrafi zadeklarować zmienne typu liczbowego( całkowite, rzeczywiste) i stosować je w zadaniach

Wie, czym jest zmienna w programie i co oznacza przypisanie jej konkretnej wartości.

Rozróżnia struktury danych; proste i złożone. Podaje przykłady. Deklaruje typy złożone.



Potrafi zastosować łańcuchowy i tablicowy typ danych w zadaniach

Rozumie na, czym polega dobór struktur danych do algorytmu. Potrafi zastosować rekordowy typ danych.

Zna dynamiczne struktury danych. Potrafi zastosować zmienne typu wskaźnikowego w zadaniach. Zna struktury listowe, np. .stos, kolejkę, listę.

Rozumie i potrafi zastosować typ obiektowy.






  1. Zasady działania komputera i sieci komputerowych

    1. System komputerowy

2

3

4

5

6

Określa następujące pojęcia: bit, bajt. Zna pojęcie systemu pozycyjnego.

Wymienia części składowe zestawu komputerowego, podaje ich parametry i przeznaczenie.

Rozróżnia rodzaje pamięci komputera, określa ich własności i przeznaczenie.

Wie, co to jest system operacyjny i korzysta z jego podstawowych funkcji.

Wykonuje podstawowe operacje na plikach i folderach.


Wie, co to jest system binarny, i potrafi dokonać zamiany liczby z systemu dziesiętnego na binarny i odwrotnie.

Potrafi sklasyfikować środki ( urządzenia) i narzędzia oprogramowanie) technologii informacyjnej.

Wie , jak działa komputer. Wyjaśnia role procesora. Rozumie organizację pamięci komputerowych.

Potrafi omówić funkcje systemu operacyjnego.

Zna zasady ochrony plików.

Potrafi nadać podstawowe atrybuty plikom, jak też wyszukać poszczególne pliki.



Potrafi wykonać działania arytmetyczne na liczbach binarnych ( dodawanie i odejmowanie)

Zna system szesnastkowy i potrafi wykonać konwersję liczba binarnych na liczby w systemie szesnastkowym i odwrotnie.

Analizuje model logiczny komputera. Wie, co to jest kod ASCII.

Potrafi wymienić rodzaje aktualnie używanych komputerów.

Zna metody wyszukiwania plików.


Potrafi omówić dokładne działanie procesora. Potrafi wykonać dowolna konwersję pomiędzy systemem dziesiętnym, dwójkowym i szesnastkowym.

Zna sposób zapisu liczby całkowitej i rzeczywistej ( zmiennoprzecinkowej).

Umie wymienić przynajmniej dwa systemy operacyjne i podać ich najważniejsze funkcje.
Zna zaawansowane metody wyszukiwania i odzyskiwania plików. Zna przynajmniej jeden algorytm szyfrowania danych.

Potrafi zaszyfrować i odszyfrować prosty tekst.



Zna operacje logiczne na liczbach binarnych i przesunięcia bitowe. Potrafi zapisać w języku programowania wysokiego poziomu algorytm konwersji liczb z dowolnego systemu pozycyjnego na inny.

Wykonuje sprawnie operacje na liczbach zapisanych w różnych systemach pozycyjnych.

Potrafi odzyskać utracony plik, stosując zaawansowane metody.

Potrafi omówić różne systemy operacyjne, wskazać ich najważniejsze funkcje.

Samodzielnie wyszukuje informacji na temat kompresji i szyfrowania danych. Zna kilka sposobów szyfrowania informacji. Potrafi zapisać algorytm szyfrowania w postaci programu. Zna działanie algorytmu kompresji.






    1. Sieci komputerowe, w tym Internet




2

3

4

5

6

Zna pojęcie sieci komputerowych, potrafi wymienić jej rodzaje. Zna pojęcie logowania.

Potrafi wymienić kilka cech pracy w sieci, odróżniających ją od pracy na autonomicznym komputerze.

Zna kilka sposobów połączenia z Internetem.


Wymienia korzyści płynące z korzystania z sieci. Zna podstawowe klasy i topologie sieciowe. Potrafi wymienić urządzenia i elementy sieciowe oraz omówić ich ogólne przeznaczenie. Zna cechy systemu działającego w szkolnej pracowni komputerowej.

Orientuje się – w zakresie podstawowym – w działaniu Internetu.



Zna znaczenie protokołu w sieciach ( w tym TCP/IP). Wie, na czym polega wymiana informacji w sieci.

Zna zasady pracy w sieci, m.in. zasady udostępniania zasobów. Potrafi omówić zagrożenia płynące z sieci.

Charakteryzuje różne połączenia z Internetem; potrafi omówić przesyłanie pakietów danych w Internecie.


Zna schemat działania sieci komputerowych. Potrafi wymienić zalety w wady różnych topologii sieci. Charakteryzuje topologie gwiazdy, magistrali i pierścienia. Zna podstawowe cechy systemu Linux.

Umie z pomocą nauczyciela zrealizować małą siec komputerową – skonfigurować jej składniki, udostępnić pliki, dyski, drukarki, dodać użytkowników



Omawia szczegółowo model warstwowy sieci. Omawia różne systemy sieciowe. Dokonuje ich analizy porównawczej. Charakteryzuje system Linux.

Potrafi samodzielnie zbudować małą sieć domową.



3.3. Tendencje w rozwoju informatyki i jej zastosowań

2

3

4

5

6

Potrafi omówić historię komputerów. Umie wskazać ogólny kierunek zmian w technologiach komputerowych.

Zna podstawowe zasady netykiety.





Potrafi określić nowoczesne trendy w zastosowaniu urządzeń komputerowych.

Jest w stanie omówić prawne i społeczne aspekty zastosowania informatyki.



Potrafi wskazać nowości w zakresie usług internetowych oraz odszukać informacje na temat najnowszych pomysłów na komputery

Przygotowuje analizę porównawczą, pokazującą na przestrzeni wielu lat rozwój informatyki, w tym sieci komputerowych oraz multimediów

Wskazuje tendencje w rozwoju informatyki i jej zastosowania, dostrzegając przeobrażenia w tej dziedzinie w kraju i na świecie.




  1. Przetwarzanie danych w bazach danych

    1. Projektowanie relacyjnej bazy danych

2

3

4

5

6

Podaje obszary zastosowań baz danych – na przykładach z najbliższego otoczenia – szkoły, instytucji naukowych, społecznych i gospodarczych.

Podaje przykłady programów do tworzenia baz danych.

Potrafi wykonać podstawowe operacje na bazie danych przygotowanej w jednej tabeli ( wprowadzanie, redagowanie, sortowanie, wyszukiwanie, prezentacja).

Potrafi uporządkować bazę rosnąco lub malejąco wg jednego lub kilka pól.



Rozumie metody przetwarzania danych na przykładzie gotowej bazy danych. Określa podstawowe pojęcia ( rekord, pole, typ pola).

Samodzielnie tworzy w jednej tabeli bazę danych, składającą się z kilku pól różnych typów. Projektuje przykładowy formularz i raport.

Potrafi wykonać operacje przetwarzania danych w bazie składającej się z kilku rekordów.

Zna zasady przygotowania korespondencji seryjnej.



Projektuje relacyjną bazę danych składającą się z dwóch tabel połączonych relacją ( na zadany temat). Projektuje formularz i raport według wskazówek nauczyciela.

Zna zasady definiowania kluczy podstawowych.

Drukuje wybrane rekordy, formularze, i raporty.

Łączy informacje z bazy danych z dokumentami innych programów, np. edytora tekstu czy arkusza kalkulacyjnego.



Potrafi wytłumaczyć pojęcie relacji.

Projektuje relacyjna bazę danych składającą się z trzech lub większej liczby tabel. Samodzielnie ustala zawartość bazy ( rodzaj informacji).

Zna kilka rodzajów formularzy i raportów, w tym raporty w postaci wykresów.

Umie zaprojektować samodzielnie wygląd formularza i raportu.

Zna pojęcie indeksu. Odróżnia sortowanie od indeksowania. Potrafi w tworzonej bazie ustalić klucze indeksu.


Zna dokładnie wybrany program do projektowania baz danych.

Potrafi samodzielnie zaprojektować bazę danych, korzystając z wybranego narzędzia ( programu). Projekt bazy opiera na rzeczywistych informacjach, aby można było wykorzystać ją w praktyce, np. w szkole czy w domu.

Sprawnie korzysta z dodatkowej, fachowej literatury.




    1. Wyszukiwanie informacji z użyciem języka zapytań




2

3

4

5

6

Wyszukuje informacje w bazie, korzystając wyłącznie z gotowych kwerend i narzędzi wbudowanych do programu

Tworzy samodzielnie kwerendy (proste i złożone), korzystając z w budowanych do programu narzędzi.

Zna podstawowe konstrukcje języka zapytań. Wie , co to jest język SQL. Z pomocą nauczyciela potrafi zapisać prostą kwerendę, korzystając z języka zapytań

Zna zasady wyszukiwania informacji w bazie z wykorzystaniem języka zapytań. Potrafi zapisać złożone kwerendy, korzystając z wybranej instrukcji, np. SELECT; stosuje jej główne klauzule

Opierając się na profesjonalnej literaturze, potrafi samodzielnie zapisywać złożone kwerendy z wykorzystaniem języka zapytań




    1. Realizacja projektu programistycznego, w tym przygotowanie dokumentów i raportów


2

3

4

5

6

Uczestniczy czynnie w projekcie grupowym, wykonując proste zadania, np. wprowadza dane do bazy i je aktualizuje. Bierze udział w testowaniu projektu.

Zna wszystkie etapy projektowania systemów informatycznych. Uczestniczy czynnie w poszczególnych etapach projektu, wykonując zlecone zadania szczegółowe.

Wie co to jest system informatyczny. Potrafi omówić zakres prac na każdym etapie. Uczestniczy czynnie w analizie systemu informacyjnego, przygotowuje dokumentację. Pracuje przy projektowaniu tabel, formularzy i raportów.

Wykonuje trudniejsze prace związane z projektowaniem bazy. Projektuje złożone kwerendy, formularze, raporty.

Uczestniczy we wdrażaniu systemu informatycznego.



Potrafi wystąpić w roli koordynatora projektu. Przydziela zadania szczegółowe, dba o ich prawidłowe wykonanie, nadzoruje pracę innych , dba o dobra atmosferę w grupie.



  1. Wśród multimediów

    1. Przetwarzanie informacji w różnych postaciach, m.in. graficznej i dźwiękowe

2

3

4

5

6

Wymienia programy do tworzenia i obróbki grafiki. Posługuje się jednym z nich w celu tworzenia własnych rysunków.


Potrafi na kilka sposobów umieścić grafikę w dokumencie tekstowym, np. oblać rysunek tekstem. Wykonuje podstawowe operacje na rysunku np. skalowanie, kadrowanie.

Zna urządzenia multimedialne, wymienia przykładowe nazwy, określa ich ogólne przeznaczenie.

W stopniu podstawowym

W stopniu podstawowym posługuje się drukarką i skanerem. Po zeskanowaniu zapisuje obraz pliku w domyślnym formacie




Zna sposoby reprezentowania obrazu i dźwięku w komputerze. Zna możliwości kilku wybranych programów do edycji obrazu i do tworzenia animacji.

Zapisuje plik graficzny w różnych formatach ( zna zastosowanie poszczególnych formatów, ich zalety i wady).

Potrafi wybrać proste fragmenty obrazu i wykonać na nich różne operacje. Korzysta z różnych urządzeń multimedialnych, zna ich działanie, podaje ich przeznaczenie.

Określa pojęcie: komputer multimedialny.

Rozumie zasady łączenia poszczególnych elementów multimedialnych, np. obrazu z dźwiękiem.


Rozróżnia grafikę wektorową i rastrową. Zna możliwości komputera w zakresie edycji obrazu, dźwięku, animacji i wideo. Zna pojęcia: RGB i CMYK.

Potrafi stosować różne narzędzia malarskie i korekcyjne oraz wybrać odpowiedni tryb ich pracy.

Orientuje się, co to jest rozdzielczość. Ustala rozdzielczość dla skalowanych i edytowanych obrazów.

Posługuje się sprawnie wybranymi urządzeniami multimedialnymi.

Potrafi zastosować zasady tworzenia multimediów w projektowaniu stron internetowych i prezentacji multimedialnych.

Zna zasady tworzenia animacji. Tworzy własne animacje



Rozumie twórczy charakter grafiki. Zna i stosuje w praktyce zaawansowaną obróbkę grafiki rastrowej. Przy użyciu odpowiednich narzędzi potrafi zaznaczyć fragmenty obrazu nawet o skomplikowanym kształcie. Potrafi zapisywać pliki multimedialne w różnych formatach, ze szczególnym uwzględnieniem formatów internetowych.

Zna pojęcia : filtr, histogram, krzywa barw. Potrafi zdefiniować barwy i wykonać na nich operacje. Przekształca obraz – geometrycznie i z zastosowaniem filtrów.

Zna pojęcia: fotomontażu, warstwa obrazu, maska. Potrafi pracować z warstwami obrazu. Przygotowuje grafikę na własną stronę


Korzysta z profesjonalnej literatury dotyczącej przetwarzania multimediów.

Potrafi samodzielnie odkrywać możliwości programów komputerowych w zakresie montażu wideo.

Zna metody przechwytywania danych wideo.

Zna zasady montażu filmu. Potrafi wykonać taki montaż. Zna sposoby udostępniania filmu innym osobom oraz metody konwersji między różnymi formatami















internetową lub do prezentacji multimedialnej. Optymalizuje pliki dla konkretnych potrzeb. Tworzy własna animację, łączy wideo, dźwięk i obraz statyczny, np. w programie do animacji (Flash) lub programie do obróbki wideo




    1. Tworzenie prezentacji multimedialnych




2

3

4

5

6

Przy użyciu szablonu projektu tworzy prezentację składająca się z kilku slajdów.

Wstawia teksty i obrazy, stosuje proste animacje.

Zna ogólne zasady tworzenia prezentacji. Potrafi dobrać tło, atrybuty czcionek, odpowiednio rozmieścić tekst i grafikę na slajdach


Rozróżnia sposoby przygotowania prezentacji wspomagającej wystąpienie prelegenta oraz prezentacji typu kiosk.

Wie, na czym polega dostosowanie treści i formy do rodzaju prezentacji.

Zna i stosuje poprawne zasady tworzenia prezentacji wspomagającej wystąpienie prelegenta.

Potrafi zaprojektować prezentację wspomagająca własne wystąpienie. Posługuje się szablonem projektu. Wyszukuje i gromadzi gotowe materiały( teksty) i obrazy, dźwięk). Komponuje układ slajdów ich animację.

Stosuje zasady prezentowania pokazu slajdów.

Zna zasady przygotowania prezentacji do samodzielnego przeglądania przez odbiorcę oraz prezentacji samouruchamiajacej się.



Zna i stosuje metody projektowania różnych rodzajów prezentacji.

Potrafi zaprojektować prezentacje wspomagającą własne wystąpienie. Wybiera temat, przygotowuje scenariusz, wyszukuje oraz tworzy własne materiały(teksty, i obrazy, dźwięk). Komponuje układ slajdów i ich animację. Posługuje się widokiem sortowania slajdów. Stosuje zasady referowania konkretnego tematu wspomaganego prezentacją. Zna i stosuje zasady przygotowania prezentacji do samodzielnego przeglądania przez odbiorcę oraz prezentację samouruchamiającą się. Dodaje efekty multimedialne animacje, grafiki, dźwięki, podkład muzyczny.

Ustawia i testuje chronometraż. Stosuje hiperłącza.

Aktywnie współpracuje z grupa przy projektowaniu prezentacji.



Na gotowym, poprawnie wykonanym przykładzie przedstawia zasady tworzenia prezentacji multimedialnych. Wyjaśnia, na czym polega dostosowanie treści i formy do rodzaju prezentacji.

Wyjaśnia różnice w zasadach projektowania prezentacji wspomagającej wystąpienie prelegenta, prezentacji do samodzielnego przeglądania przez odbiorcę oraz prezentacji samouruchamiajacej się.

Potrafi organizować prezentację w widoku konspektu.

Wykorzystuje możliwości tworzenia schematu organizacyjnego oraz możliwości tworzenia wykresów.

Nagrywa narrację. Poprawnie ustawia i testuje chronometraż, stosuje hiperłącza.

Zwraca uwagę na różnice między opracowaniem prezentacji za pomocą Kreatora zawartości szablonu i szablonu projektu a opracowaniem tzw. Prezentacji pustej.

Uczestniczy w przygotowaniu w formie projektów grupowych: prezentacji do samodzielnego przeglądania przez odbiorcę oraz samouruchamiajacej się.

Zna sposoby umieszczania prezentacji w Internecie.



Dodaje do prezentacji materiały ze skanera, aparatu cyfrowego i kamery cyfrowej.

Publikuje prezentacje w Internecie. Dopasowuje parametry konwersji do formatu HTML.

Przygotowuje materiały ułatwiające opracowanie prezentacji, np. wydruk miniaturek slajdów wraz notatkami.

Nagrywa narrację i dodaje ja do prezentacji.



    1. Tworzenie stron internetowych




2

3

4

5

6

Wymienia przykładowe programy do projektowania i tworzenia stron internetowych.

Potrafi wymienić podstawowe elementy , z których składa się WWW.

W stopniu podstawowym posługuje się wybranym programem do tworzenia stron. Tworzy nieskomplikowaną stronę, np. o sobie samy. Wstawia tytuł, formatuje tekst, umieszcza obraz.


Wie, co to jest język HTML, i potrafi omówić strukturę pliku w tym języku.

Zna podstawy języka znaczników HTML i potrafi wykonać prostą stronę na zadany przez nauczyciela temat.

Z pomocą nauczyciela projektuje wygląd strony. Planuje jej zawartość ( teksty, rysunki, dźwięki, animacje) i umieszcza na niej ww. elementy.


Potrafi samodzielnie zaprojektować wygląd strony.

Zna reguły poprawnego projektowania układu strony, m.in. dba o jej czytelność i przejrzystość, o poprawność merytoryczną oraz prawną umieszczanych na niej tekstów i materiałów.

Zna zaawansowane możliwości języka HTML: tabele, ramki i style.

Zna sposoby publikowania stron w Internecie oraz wady i zalety tych sposobów.



Samodzielnie korzysta z wybranego programu do tworzenia stron.

Potrafi wykorzystać nowo poznane funkcje języka HTML. Wykorzystuje je do udoskonalenia istniejących już, swoich własnych stron.

Włącza licznik odwiedzin na stronie. Dodaje inne typowe elementy: forum, księgę gości.

Zna podstawy języka JavaScript. Używa go dla osiągnięcia nieskomplikowanych efektów wizualnych na stronie. Potrafi opublikować stronę w Internecie.



Potrafi samodzielnie zapoznać się z nowym programem do tworzenia stron internetowych.

Potrafi posługiwać się językiem JavaSCript w tworzeniu tzw. Stron dynamicznych.

Potrafi wykorzystać gotowe lub własne skrypty serwerowe:PHP. CGI. PERL. SSI., ASP.

Umie kreować bazy danych – np. MySQL- w połączeniu z językiem skryptowym.




Pobieranie 92.92 Kb.

Share with your friends:




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna