Integracja finansowa w ue



Pobieranie 1.75 Mb.
Strona1/16
Data22.05.2018
Rozmiar1.75 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16


Prof. dr hab. Jan Borowiec

Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu




INTEGRACJA FINANSOWA W UE
(materiały dydaktyczne)

Wrocław 2016



Spis treści
Wprowadzenie

  1. Sektor finansowy w europejskim systemie rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (ESA 2010)

    1. Sektory o podsektory instytucji finansowych

    2. Transakcje finansowe

    3. Definicje i opis instrumentów finansowych

  1. Rynki finansowe w UE – podstawowe dane

2.1. Skala i struktura rynków kapitałowych: analiza ilościowa

2.2. Rozwój rynków finansowych: analiza jakościowa



  1. Podstawy teoretyczne integracji finansowej

3.1. Zagadnienia ogólne

3.2. Analiza ekonomiczna integracji rynków kapitałowych

3.3. Korzyści z integracji rynków finansowych i zagrożenia z niej wynikające

3.4. Niesprawności jednolitego rynku finansowego



  1. Proces integracji rynków finansowych w UE

4.1. Program utworzenia wspólnego rynku finansowego

4.2. Program dokończenia tworzenia rynku wewnętrznego usług finansowych

4.3. Uzupełnienie rynku integracji finansowej integracją walutową

4.4. Integracja finansowa w czasie kryzysu gospodarczego i finansowego

4.5. Reforma ram regulacyjnych rynku wewnętrznego usług finansowych

4.6. Efekty integracji finansowej: analiza ilościowa



  1. Ogólne ramy funkcjonowania rynku wewnętrznego usług finansowych

5.1. Swoboda przepływu usług finansowych

5.2. Swoboda przepływu kapitału i płatności

5.3. Reguły konkurencji


  1. Działalność regulacyjna Uniiw dziedzinie rynku wewnętrznego usług finansowych – wprowadzenie

6.1. Zagadnienia ogólne

6.2. Zakres materialny działalności regulacyjnej



  1. Podejmowanie działalności przez instytucje kredytowe, nadzór nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi oraz wymogi ostrożnościowe

6.1. Wprowadzenie

6.2. Podejmowanie działalności przez instytucje kredytowe

6.3. Swoboda przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług finansowych

6.4. Nadzór ostrożnościowy

6.4.Wymogi w zakresie funduszy własnych, bufory kapitałowe i wymogi dotyczące płynności


  1. Rynek papierów wartościowych

8.1. Rynek instrumentów finansowych

8.2. Nadużycia na rynku



9. Fundusze inwestycyjne

9.1. Zbiorowe inwestowanie w zbywalne papiery wartościowe (UCITS)

9.2. Alternatywne fundusze inwestycyjne (AFI)

9.3. Europejskie długoterminowe fundusze inwestycyjne (EDFI)



10.Podejmowanie i prowadzenie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

10.1. Wymogi dotyczące podejmowania działalności

10.2. Warunki prowadzenia działalności

10.3. Prawo przedsiębiorczości i swoboda świadczenie usług

10.4. Nadzór nad grupami

10.5. Reorganizacja i likwidacja zakładów ubezpieczeń



11. Europejski System Nadzoru Finansowego

11.1. Wstęp

11.2. Europejskie organy nadzoru finansowego

10.3. Krajowe organy nadzoru finansowego

10.4. Podział kompetencji między europejskie i krajowe organy nadzoru finansowego

10.5. Funkcje EBC w dziedzinie nadzoru finansowego



12.Unia bankowa

11.1.Jednolity mechanizm nadzorczy



11.2. Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji




Wprowadzenie

Treść przedmiotu


Lp.

Temat

Wykład

Ćwiczenia

1.

Wprowadzenie

X




2.

Sektor instytucji finansowych w ESA 2010




X

3.

Rynki finansowe w UE – podstawowe dane




X

4.

Podstawy teoretyczne integracji finansowej

X




5.

Proces europejskiej integracji finansowej

X




6.

Ogólne ramy funkcjonowania rynku wewnętrznego usług finansowych

X

X

7.

Regulacja działalności finansowej UE – podstawa prawna, zakres materialny

X




8.

Podejmowania działalności przez instytucje kredytowe, nadzór nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi oraz wymogi ostrożnościowe




X

9.

Rynek papierów wartościowych i fundusze inwestycyjne




X

10.

Podejmowanie i prowadzenie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej




X

11.

Europejski system nadzoru finansowego

X




12.

Unia bankowa

X




13.

W kierunku unii rynków kapitałowych

X





Zakres przedmiotowy ćwiczeń


Temat

Treść

Rozdział

Sektor instytucji finansowych w ESA 2010.Rynki finansowe w UE – podstawowe dane

Podsektory instytucji finansowych i ich podstawowa działalność. Transakcje finansowe i ich klasyfikacja. Definicje i opis instrumentów finansowych. Stopień rozwoju rynków finansowych i ich struktura – analiza ilościowa. Stopień rozwoju rynków finansowych – analiza jakościowa.

1, 2

Ogólne ramy funkcjonowania rynku wewnętrznego usług finansowych

Zasady integracji finansowej. Swoboda przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług finansowych oraz ich ograniczenia. Reguły konkurencji na rynku wewnętrznym usług finansowych.

6

Podejmowanie działalności przez instytucje kredytowe, nadzór nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi i wymogi ostrożnościowe

Warunki podejmowania działalności przez instytucje kredytowe. Nadzór nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi: ogólne zasady nadzoru finansowego; wymogi dotyczące przeglądu nadzorczego nałożone na instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne; uprawnienia organów nadzoru finansowego. Wymogi ostrożnościowe: wymogi w zakresie funduszy własnych, bufory kapitałowe, wymogi dotyczące płynności.

7

Rynek papierów wartościowych i fundusze inwestycyjne.

Rynek instrumentów finansowych: wymogi dotyczące zezwoleń na prowadzenie działalności przez firmy inwestycyjne; warunki prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne. Nadużycia na rynku. Fundusze inwestycyjne: ogólny zarys działalności regulacyjnej Unii.

8, 9

Podejmowanie i prowadzenie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

Wymogi dotyczące podejmowania działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Warunki prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej: ogólne zasady nadzoru; wymogi dotyczące systemu zarządzania; wymogi dotyczące rezerw techniczno-ekonomicznych, środków własnych, kapitałowego wymogu wypłacalności i minimalnego współczynnika kapitałowego.

10

Zaliczenie ćwiczeń







Pytania kontrolne (do zaliczenia przedmiotu)


  1. Podsektory instytucji finansowych i ich podstawowa działalność.

  2. Istota i klasyfikacja transakcji finansowych.

  3. Rodzaje instrumentów finansowych i ogólna ich charakterystyka.

  4. Istota, przesłanki i ogólne warunki integracji finansowej.

  5. Efekty ekonomiczne integracji rynków kapitałowych.

  6. Korzyści i zagrożenia wynikające z integracji rynków finansowych.

  7. Niesprawności jednolitego rynku finansowego oraz korygujące działania Unii w tym zakresie.

  8. Programu utworzenia wspólnego rynku finansowego oraz jego realizacja.

  9. Program utworzenia rynku wewnętrznego usług finansowych (jednolitego rynku finansowego) – założenia, realizacja.

  10. Zasady integracji finansowej w UE.

  11. Swoboda przepływu usług finansowych i jej ograniczenia.

  12. Swoboda przepływu kapitału i płatności oraz jej ograniczenia.

  13. Reguły konkurencji na rynku wewnętrznym usług finansowych.

  14. Działalność regulacyjna Unii w dziedzinie rynku wewnętrznego usług finansowych: uzasadnienie, podstawy prawne i zakres materialny.

  15. Rodzaje i kategorie aktówprawnych Unii. Procedury przyjmowania aktów ustawodawczych.

  16. Zdefiniuj następujące pojęcia: fundusze własne, kapitał założycielski, ogólne wymogi ostrożnościowe, państwo członkowskie pochodzenia, przyjmujące państwo członkowskie, ryzyko kredytowe, ryzyko operacyjne, ryzyko płynności, ryzyko rynkowe, ryzyko systemowe, współczynnik kapitałowy, wymogi kapitałowe.

  17. Scharakteryzuj warunki podejmowania działalności przez instytucje kredytowe.

  18. Ogólne zasady nadzoru ostrożnościowego.

  19. Przedstaw wymogi dotyczące przeglądu nadzorczego nałożone na instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne.

  20. Scharakteryzuj wynikające z regulacji unijnych uprawnienia krajowych organów nadzoru finansowego.

  21. Wymóg utrzymania bufora kapitałowego – bufora zabezpieczającego, bufora antycyklicznego i bufora ryzyka systemowego.

  22. Przedstaw wymogi Unii w zakresie funduszy własnych i wymogi dotyczące płynności.

  23. Wymogi dotyczące zezwoleń na prowadzenie działalności przez firmy inwestycyjne.

  24. Scharakteryzuj warunki prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne.

  25. Istota nadużycia na rynku oraz wymogi unijne z nimi związane.

  26. Ogólna charakterystyka działalności regulacyjnej Unii w odniesieniu do funduszy inwestycyjnych.

  27. Warunki podejmowania działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

  28. Warunki prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

  29. Struktura Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESNF).

  30. Cele nadzoru makroostrożnościowego oraz zadania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ERRS).

  31. Zadania europejskich urzędów nadzoru oraz ich uprawnienia.

  32. Podział kompetencji między europejskie i krajowe organy nadzoru finansowego w ramach ESNF – zasady określające zakres kompetencji europejskich organów nadzoru finansowego oraz ich wykonywanie.

  33. Przestaw strukturę unii bankowej.

  34. Zadania powierzone EBC w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego.

  35. W odniesieniu do jakich instytucji EBC wykonuje swoje zadania bezpośrednio w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego?

  36. Przedstaw kryteria istotności instytucji kredytowych.

  37. Jaka jest rola właściwych organów krajowych w wykonywaniu zadań powierzonych EBC w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego?

  38. Wymień uprawnienia nadzorcze EBC w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego.

  39. Rada ds. Nadzoru – skład, kompetencje.



Pytania związane z zaliczeniem ćwiczeń: 1-3; 10-13; 16-28.

1. Sektor instytucji finansowych w europejskim systemie rachunków narodowych i regionalnych (ESA 2010)

1.1. Sektory i podsektory instytucji finansowych
Sektor instytucji finansowych (S.12) obejmuje samodzielne jednostki instytucjonalne posiadające osobowość prawną i będące producentami rynkowymi, których podstawową działalnością jest świadczenie usług finansowych. Do tych jednostek instytucjonalnych należą wszystkie instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, które angażują się głównie w pośrednictwo finansowe (instytucje pośrednictwa finansowego) lub pomocniczą działalność finansową (pomocnicze instytucje finansowe).

Pośrednictwo finansowe jest działalnością, w ramach której jednostka instytucjonalna nabywa aktywa finansowe i zaciąga zobowiązania na swój własny rachunek poprzez angażowanie się w transakcje finansowe na rynku. W procesie pośrednictwa finansowego dokonuje się transferu funduszy między stronami trzecimi – od tych, które posiadają nadwyżki funduszy, do tych, którym ich brakuje. Instytucja pośrednictwa finansowego nie działa jedynie jako agent dla pozostałych jednostek instytucjonalnych, ale naraża się na ryzyko poprzez nabywanie aktywów finansowych i zaciąganie zobowiązań na swój własny rachunek.

Pomocnicza działalność finansowa jest działalnością związaną z pośrednictwem finansowym, ale nie obejmuje samego pośrednictwa. Obejmuje ona działalność wspomagającą realizację transakcji dotyczących aktywów finansowych i zobowiązań lub przekształcania bądź przegrupowania funduszy. Pomocnicze instytucje finansowe nie wystawiają się na ryzyko związane z nabywaniem aktywów finansowych czy zaciąganiem zobowiązań. Ułatwiają one pośrednictwo finansowe.

Sektor instytucji finansowych dzieli się na następujące podsektory:

  • bank centralny (S.121);

  • instytucje przyjmujące depozyty, z wyjątkiem banku centralnego (S.122);

  • fundusze rynku pieniężnego (S.123);

  • fundusze inwestycyjne niebędące funduszami rynku pieniężnego (S.124);

  • pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych (S.125);

  • pomocnicze instytucje finansowe (S.126);

  • instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (S.127);

  • instytucje ubezpieczeniowe (S.128);

  • fundusze emerytalno-rentowe (S.129).

Tabela 1.1. Sektor instytucji finansowych i jego podsektory




Sektory i podsektory

Publiczne

Prywatne krajowe

Pod

kontrolą zagraniczną

Instytucje finansowe

S.12










Monetarne instytucje finansowe

Bank centralny

S.121










Pozostałe monetarne instytucje finansowe

Instytucje przyjmujące depozyty

S.122

S.12201

S. 12202

S.12203

Fundusze rynku pieniężnego

S.123

S.12301

S.12302

S.12303

Instytucje finansowe,

z wyjątkiem instytucji monetarnych i ubezpieczeniowych oraz funduszy emerytalno-rentowych



Fundusz inwestycyjne niebędące funduszami rynku pieniężnego

S.124

S.12401

S.12402

S.12403

Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych

S.125

S.12501

S.12502

S.12503

Pomocnicze instytucje finansowe

S.126

S.12601

S.12602

S.12603

Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek

S.127

S.12701

S.12702

S.22703

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

Instytucje ubezpieczeniowe

S.128

S.12801

S.12802

S.12803

Fundusze emerytalno-rentowe

S.129

S.12901

S.12902

S.12903

Źródło: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej, Dz. Urz. UE L 174 z 26.6.2013, s. 69.


Podsektor banku centralnego (S.121) składa się narodowego banku centralnego i centralnych instytucji monetarnych o zasadniczo publicznym charakterze, których podstawową funkcją jest emisja pieniądza, zachowanie odpowiedniego poziomu wartości waluty krajowej i obcej oraz utrzymywanie całości lub części rezerw walut kraju.

Podsektor instytucji przyjmujących depozyty, z wyjątkiem banku centralnego (S.122) obejmuje wszystkie instytucje i przedsiębiorstwa finansowe, z wyjątkiem zaliczonych do podsektorów S.121 i S.123, których podstawową działalnością jest przyjmowanie depozytów od jednostek instytucjonalnych – a zatem nie tylko od monetarnych instytucji finansowych – oraz, we własnym imieniu, udzielanie kredytów i pożyczek lub dokonywanie inwestycji w papiery wartościowe.

Podsektor funduszy rynku pieniężnego (S.123) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo (z wyjątkiem tych zaliczonych do podsektorów banku centralnego oraz instytucji kredytowych), których podstawową działalnością jest emisja udziałów lub jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych, a także dokonywanie inwestycji, przede wszystkim w udziały/uczestnictwa w funduszach rynku pieniężnego, krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe lub depozyty.

Podsektor funduszy niebędących funduszami rynku pieniężnego (S.124) składa się ze wszystkich systemów zbiorowego inwestowania. Instytucje te zajmują się emisją udziałów lub jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych niebędących bliskimi substytutami depozytów oraz, we własnym imieniu, dokonują inwestycji, przede wszystkim w aktywa finansowe inne niż aktywa finansowe krótkoterminowe oraz aktywa niefinansowe (przeważnie nieruchomości).

Podsektor pozostałych instytucji pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy rentowo-emerytalnych (S.125), obejmuje instytucje i przedsiębiorstwa finansowe, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe realizowane poprzez zaciąganie zobowiązań w formach innych niż gotówka, depozyty lub udziały funduszy inwestycyjnych, bądź związanych z ubezpieczeniami emeryturami oraz standardowymi programami gwarancyjnymi od jednostek instytucjonalnych. Podsektor ten obejmuje instytucje pośrednictwa finansowego, które w głównej mierze zajmują się długoterminowymi transakcjami finansowymi. Podsektor ten dzieli się na dalsze podsektory obejmujące: podmioty sekurytyzacyjne, domy maklerskie instytucje finansowe zajmujące się kredytowaniem (np. leasing finansowy, sprzedaż ratalna, faktoring), specjalistyczne instytucje finansowe (np. przedsiębiorstwa inwestycji kapitałowych o wysokim stopniu ryzyka oraz finansowe przedsiębiorstwa eksportowo-importowe).

Podsektor pomocniczych instytucji finansowych (S.126) obejmuje instytucje i przedsiębiorstwa finansowe, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe, ale same nie są instytucjami pośrednictwa finansowego. Do tego sektora zalicza się m.in. brokerów ubezpieczeniowych, brokerów pożyczkowych, maklerów papierów wartościowych, doradców inwestycyjni, instytucje zajmujące się operacjami w zakresie instrumentów pochodnych, instytucje zarządzające funduszami emerytalno-rentowymi, instytucje prowadzące giełdy papierów wartościowych, instytucje płatnicze.

Podsektor instytucji typu captive i udzielających pożyczek (S.127) składa się ze wszystkich finansowych instytucji i jednostek typu przedsiębiorstwo, których działalność nie polega ani na pośrednictwie finansowym, ani na pomocniczych usługach finansowych, a większość ich aktywów i zobowiązań nie jest przedmiotem transakcji na otwartych rynkach. Do tego sektora zalicza się np. podmioty zarządzające powierzonym majątkiem, spółki holdingowe, które mają pakiety kontrolne grupy jednostek zależnych, ale nie administrują nimi ani nimi nie zarządzają, spółki lub fundusze specjalnego przeznaczenia, instytucje pożyczające pieniądze przy wykorzystaniu wyłącznie własnych środków.


Pobieranie 1.75 Mb.

Share with your friends:
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna