Inspektorat wojskowej słUŻby zdrowia


klinicznie zdrowe, w badaniu przedmiotowym bez cech patologii



Pobieranie 415.77 Kb.
Strona3/6
Data27.10.2017
Rozmiar415.77 Kb.
1   2   3   4   5   6

klinicznie zdrowe, w badaniu przedmiotowym bez cech patologii;

  • nie mogą wykazywać żadnych objawów, które ograniczałyby wykonywanie zadań albo ujawniłyby się na skutek stresu (hałas) lub zwiększonego wysiłku fizycznego czy warunków środowiskowych (temperatura, wilgoć, kurz, wiatr, itp.), w tym w szczególności schorzeń układu kostnego, skórnego, sercowo-naczyniowego, moczowego, itp.;

  • nie powinny być w trakcie leczenia.


    1. Psy służbowe wojskowy lekarz weterynarii poddaje się szczepieniom ochronnym:

    1. obowiązkowym - przeciwko wściekliźnie, przy użyciu inaktywowanej szczepionki zawierającej przynajmniej jedną jednostkę antygenową na dawkę (standard WHO);

    2. zalecanym - przeciwko chorobom zakaźnym - przeciwko nosówce, zakaźnemu zapaleniu wątroby, zakażeniom dróg oddechowych wywołanym przez adenowirus typ 2, zakażeniom wywołanym przez wirus parainfluenzy, parwowirus oraz Leptospira Canicola
      / L. Icterohaemorrhagiae/;

    3. dodatkowym - przeciwko innym chorobom, które mogą być wykonane w przypadku specyficznego ryzyka jednakże nie są wymagane np.: borelioza, babeszjoza, tężec.

    1. Decyzję o konieczności szczepień ochronnych dodatkowych określa wojskowy lekarz weterynarii, właściwego miejscowo WOMP przygotowujący, w zakresie zabezpieczenia weterynaryjnego psy służbowe do pracy, biorąc pod uwagę panującą sytuację epizootyczną w rejonie planowanej operacji.

    2. Wszystkie szczepienia muszą być potwierdzone wpisem do paszportu psa.

    3. Na trzy miesiące przed przemieszczeniem w rejon operacji, uprawniony wojskowy lekarz weterynarii pobiera od psów służbowych próbki krwi, opracowuje i przesyła je do zatwierdzonego laboratorium (w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym w Puławach) celem określenia poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie (kontrola efektywności szczepienia). Po otrzymaniu pozytywnego wyniku potwierdza to wpisem do paszportu psa.

    4. Uprawnionym wojskowym lekarzem weterynarii do wydawania paszportów psom służbowym
      i dokonania wpisu do paszportu potwierdzającego pozytywny poziom przeciwciał przeciwko wściekliźnie są kierownicy Wojskowych Gabinetów Weterynaryjnych WOMP lub OSPiTPS.

    5. Dowódca jednostki wojskowej zabezpiecza środki finansowe na pokrycie kosztów badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie i wydania psom służbowym paszportów.

    6. W okresie 14 dni przed planowanym wyjazdem, psy poddaje się zabiegom zwalczania endo
      i ektopasożytów, w tym w szczególności przeciwko tasiemczycom (np. echinokokoza), nicieniom, pchłom i kleszczom. W zależności od rejonu misji (operacji) stosuje się inne, właściwe środki profilaktyczne określone przez wojskowego lekarza weterynarii.

    7. Dowódca jednostki wojskowej wysyłającej psy w rejon operacji ustala, z wojskowym lekarzem weterynarii właściwego miejscowo WOMP, termin przeprowadzenia dodatkowego szkolenia przewodnika psa służbowego obejmującego:

    1. aklimatyzację zwierząt w rejonie operacji;

    2. podstawowe zasady zakwaterowania, higieny i żywienia psa służbowego w rejonie operacji;

    3. podstawowe zasady opieki nad psem w odmiennych strefach klimatycznych, w tym
      w szczególności objawy, zapobieganie i postępowanie w przypadkach przegrzania lub oziębienia psa;

    4. podstawowe objawy chorób powszechnie występujących w rejonie operacji i sposób im zapobiegania;

    5. przeznaczenie i sposób stosowania środków dezynfekcyjnych i pielęgnacyjnych oraz zachowanie bezpieczeństwa i higieny w ich stosowaniu;

    6. podstawowe zasady udzielania psu pierwszej pomocy;

    7. postępowanie z psem w czasie transportu;

    8. przygotowanie psa służbowego do powrotu z rejonu operacji.



    1. Przed wysłaniem psa służbowego w rejon misji (operacji):



    1. Dowódca jednostki wojskowej wyposaża psa służbowego dodatkowo, oprócz wyposażenia zasadniczego (ekwipunku), w następujące sorty:

    1. buty ochronne, zapobiegające skaleczeniom opuszek palcowych,

    2. matę izolacyjną typu „carimata”, służącą jako warstwa izolująca psa od podłoża w takcie jego odpoczynku,

    3. folię izotermiczną służącą do ochrony psa w ekstremalnych warunkach środowiskowych.

    1. wojskowy lekarz weterynarii właściwego miejscowo WOMP, wyposaża przewodnika psa służbowego w Zestaw Pierwszej Pomocy – Weterynaryjny (ZPP-W), który zawiera wymagane minimalne ilości niezbędnego sprzętu, materiałów opatrunkowych i środków dezynfekcyjnych. Skład ZPP-W może być modyfikowany przez wojskowego lekarza weterynarii, biorąc pod uwagę umiejętności przewodnika, dostęp do opieki weterynaryjnej oraz prawdopodobne sytuacje, które mogą wystąpić w rejonie działania tak, aby zabezpieczyć psa służbowego na planowany okres pobytu w rejonie operacji.


    Przemieszczenie psów służbowych w rejon operacji

    1. Pies służbowy musi posiadać:

    1. Identyfikacja - psy służbowe muszą być oznakowane za pomocą czytelnego tatuażu oraz implantację mikroczipu, spełniającego wymagania normy ISO 11784 lub Aneksu A do normy ISO 11785.

    2. Świadectwo zdrowia - wojskowy lekarz weterynarii, właściwego miejscowo WOMP,
      nie wcześniej niż na 10 dni przed planowym wylotem w rejon misji / operacji przeprowadza przegląd stanu zdrowia psów służbowych celem potwierdzenia dobrego stanu zdrowia dokonując wpisu do paszportu psa.

    3. Paszport psa. Psy służbowe zaopatruje się w paszporty, gdzie odnotowuje się szczepienia przeciwko wściekliźnie, innym chorobom zakaźnym oraz wykonanie zabiegów zwalczających endo- i ektopasożyty.

    1. W czasie transportu psu służbowemu i jego przewodnikowi należy zapewnić bezpieczeństwo
      i właściwe warunki klimatyczne, w szczególności:

    1. zapewnić stały kontakt psa z przewodnikiem, co wpływa uspokajająco na psa;

    2. zapewnić psu odpowiednią ilość wody zdatnej do picia;

    3. w przypadkach transportu długotrwałego przekraczającego 8 godzin, psu służbowemu
      należy zapewnić właściwą karmę i możliwość wybiegania się.

    1. W czasie transportu drogą powietrzną, psu należy zapewnić: właściwe warunki podróży
      (w ogrzewanych i z wyrównanym ciśnieniem przedziałach) i stały kontakt z przewodnikiem.

    2. Nie zaleca się transportowania psów służbowych w lukach bagażowych samolotów wojskowych.

    3. W przypadku transportu psów służbowych w klatkach, muszą one spełniać następujące minimalne wymagania techniczne w zakresie wymiarów:

    • długość = A + ½ B

    • szerokość = C x 2

    • wysokość = D,

    gdzie:

    A = długość psa , od czubka nosa do podstawy ogona,

    B = wysokość od ziemi do łokcia psa,

    C = odległość pomiędzy barkami psa,



    D = wysokość stojącego psa, z głową utrzymywaną w normalnej pozycji.

    Zakwaterowanie, higiena, pielęgnacja i żywienie psów służbowych w rejonie operacji

    1. Po przybyciu psów służbowych w rejon operacji, należy im zapewnić odpoczynek co najmniej przez 24 godziny, a przez kolejne dwa tygodnie nie zmuszać do intensywnego wysiłku celem aklimatyzacji do lokalnych warunków środowiskowych.

    2. Pomieszczenie dla psów musi być wydzielonym obiektem, w którym psy i ich przewodnicy będą przebywać w bliskości. W przypadku misji (operacji) w strefie klimatycznej o wysokich temperaturach, pomieszczenia powinny posiadać klimatyzację, co pozwoli zwierzętom na pełną regenerację sił. Najlepiej wydzielony budynek z kojcami dla psów o minimalnej wielkości ok. 4 m2. Wybiegi zadaszone, ogrodzone bardzo gęsta siatką, podłoże deskowane (deski bardzo szczelnie zespolone ze sobą i na podwyższeniu) z obszarem oczyszczonym z roślinności i zdezynfekowanym zapewniającym psom izolację od niebezpiecznego oddziaływania zarówno stawonogów
      (np. skorpiony) jak i jadowitych gadów. Dopuszcza się lokalizację bud na zewnątrz, zabezpieczonych przed w/w stawonogami i gadami. Buda powinna być umieszczona na palach, osłonięta naturalnymi lub sztucznymi barierami redukującymi hałas i zapewniająca psu spokój. Wskazane jest zamieszkiwanie psa wraz z przewodnikiem w jednym pomieszczeniu.

    3. Budy i wybiegi dla psów muszą być codziennie sprzątane, a raz w tygodniu myte i dezynfekowane.

    4. W warunkach misji bardzo ważna jest higiena psa, obowiązkowe codzienne szczotkowanie
      i czesanie. W trakcie tych czynności sprawdzany jest stan okrywy włosowej i skóry psa (w tym stan opuszek palcowych). Wskazane jest posiadanie przez psy służbowe specjalnego obuwia chroniącego łapy psa przy wykorzystywaniu psów w terenie o podłożu trudnym (np.: kamienisty, skalny, kolczasty). Każde odstępstwo od normy musi być niezwłocznie zgłaszane do lekarza weterynarii (zadrapania, ubytek okrywy włosowej, rany, ciernie, obecność pasożytów skórnych, itp.). Natychmiastowe zabezpieczenie weterynaryjne umożliwia prawidłową i skuteczną pracę psów. Nawet małe, nie zaopatrzone na czas skaleczenia w ekstremalnych warunkach mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia psa i skutkować wyłączeniem psa z pracy. Zauważone zmiany powinny być zgłoszone przez przewodnika psa lekarzowi weterynarii opiekującemu się psami służbowymi.




    1. Podczas żywienie psów służbowych obowiązują następujące zasady:

    1. psu należy zapewnić wysokoenergetyczną suchą karmę, zgodnie z normą karmy dla psów określoną w odrębnych przepisach;

    2. psu służbowemu należy zapewnić nieograniczony dostęp do wody zdatnej do picia. Stosować wodę butelkowaną, niegazowaną, używaną przez żołnierzy w rejonie operacji. Nie wolno poić psa zmęczonego lub zgrzanego, zanim nie wypocznie;

    3. częstotliwość żywienia dziennego, zależy od indywidualnych predyspozycji psa i adaptacji do lokalnych warunków środowiska (temperatura, aktywność). Normę dzienną karmy dzieli się na dwie części, z zachowaniem zasady podawania karmy, na godzinę przed rozpoczęciem pracy podając 1/3 normy dziennej, a 2/3 normy po zakończeniu pracy, po godzinnym odpoczynku;

    4. karmę dla psów należy przechowywać w miejscu suchym, zabezpieczonym przed dostępem gryzoni i owadów.

    1. W rejonie misji profilaktykę i lecznictwo weterynaryjne prowadzi wojskowy lekarz weterynarii PKW
      lub lekarz weterynarii sił sojuszniczych.

    2. Podczas trwania misji zaleca się, przy okresie 6 miesięcznej służby psa, przeprowadzanie zabiegów zwalczania ektopasożytów co 1 miesiąc, a zwalczania endopasożytów co 3 miesiące.

    3. Przygotowując psa służbowego do powrotu z rejonu operacji musi on:

    1. posiadać paszport, który jest ważny do czasu upływu ważności szczepienia przeciwko wściekliźnie;

    2. przejść profilaktyczne zwalczanie endo- i ektopasożytów na 15 dni przed planowanym powrotem;

    3. nie wcześniej niż w okresie 10 dni przed planowanym powrotem, pies służbowy musi być poddany badaniu lekarsko-weterynaryjnemu przez wojskowego lekarza weterynarii PKW lub sił sojuszniczych, zakończonym wydaniem świadectwa zdrowia (Health certificate), najlepiej
      na 48 godzin przed wylotem z rejonu operacji.

    1. Przed planowanym powrotem, wyposażenie i sprzęt psa służbowego należy poddać dezynfekcji,
      a wyposażenie dodatkowe, takie jak buty ochronne, carimata czy folia izotermiczna, należy spalić.

    Profilaktyka zdrowotna po powrocie z rejonu operacji

    1. O planowanej dacie powrotu psa służbowego z rejonu operacji dowódca macierzystej
      jednostki wojskowej powiadamia komendanta właściwego miejscowo WOMP.

    2. Psa służbowego poddaje się 2-tygodniowej kwarantannie w MSD macierzystej jednostki
      wojskowej, w okresie której poddaje się go badaniu lekarsko-weterynaryjnemu przez wojskowego lekarza weterynarii, właściwego miejscowo WOMP.

    3. W trakcie badania lekarsko-weterynaryjnego od psa pobiera się próbki krwi i przeprowadza testy serologiczne w kierunku erlichiozy, boreliozy, difilariozy i leiszmaniozy, wykorzystując do badania metodę ELISA lub inną uznaną metodę, zgodnie z zaleceniami Światowego Urzędu Epizootii (OIE)
      z uwzględnieniem zapisu pkt. 123.

    4. Zakres badań może ulegać modyfikacji w zależności od danych o aktualnej sytuacji epidemiologicznej w kraju, z którego powrócił pies.

    5. Po okresie kwarantanny i badaniu lekarsko-weterynaryjnym wojskowy lekarz weterynarii, wydaje orzeczenie lekarsko-weterynaryjne o przydatności psa do dalszej służby.

    ROZDZIAŁ VIII

    EWIDENCJA, DOKUMENTACJA PSÓW I SPRAWOZDAWCZOŚĆ

    1. W jednostkach i instytucjach wojskowych prowadzi się następujące dokumenty:

    1. książkę ewidencji i przeglądu psów wojskowych, którego wzór określony jest w załączniku Nr 4;

    2. dziennik pracy psa służbowego, którego wzór określony jest w załączniku Nr 7;

    3. dziennik szkolenia doskonalącego psa służbowego, którego wzór określony jest w załączniku
      Nr 8;

    4. dowód tożsamości psa wojskowego, którego wzór określony jest w załączniku Nr 1.

    1. Wpisywanie psów do książki ewidencji i skreślenie z ewidencji przeprowadza się rozkazem dowódcy jednostki.

    2. Podstawą do wpisania psa do książki ewidencji i przeglądu psów wojskowych, jak również skreślenia z ewidencji jest:

    1. protokół zdawczo-odbiorczy, którego wzór określony jest w załączniku Nr 6;

    2. protokół wybrakowania psa służbowego którego wzór określony jest w załączniku Nr 5;

    3. orzeczenie o odszkodowaniu lub decyzja o umorzeniu należności w przypadku straty psa, wydana zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu postępowania w przypadku szkód wyrządzonych w mieniu wojskowym.

    1. W celu zabezpieczenia potrzeb uzupełniania, szkolenia i atestacji psów służbowych szefowie pionu szkolenia jednostek wojskowych i Dowództw RSZ, a w Żandarmerii Wojskowej szef pionu dochodzeniowo-śledczego KG ŻW prowadzą ewidencję stanowisk etatowych przewodników i psów służbowych (wzór dowolny).

    2. Dowód tożsamości psa wojskowego wystawia Ośrodek Szkolenia Przewodników i Tresury Psów Służbowych. Każdorazowo przy przekazaniu psa z jednostki do jednostki przekazuje się wraz
      z psem jego dowód tożsamości.

    3. Do dowodu tożsamości psa wpisuje się specjalność psa, numer ewidencyjny i nazwę psa, wartość psa po kursie specjalistycznym, termin ważności atestacji, kategorię zdrowia psa, badania
      i szczepienia ochronne oraz odbyte kursy.

    4. W razie zagubienia lub zniszczenia dowodu tożsamości psa, duplikat może być wydany przez wojskowego lekarza weterynarii, właściwego miejscowo WOMP.

    5. Przewodnik psa służbowego prowadzi Dziennik pracy psa służbowego oraz Dziennik szkolenia doskonalącego psa służbowego.

    6. Szef komórki weterynaryjnej WOMP, odpowiedzialny za profilaktykę i lecznictwo, dla celów kontrolnych prowadzi zbiorczą książkę ewidencji i przeglądu psów wojskowych oraz dokumentację lekarsko-weterynaryjną psów służbowych w rejonie odpowiedzialności.

    7. Szef Służby Weterynaryjnej – Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego prowadzi zestawienie ilościowe stanu psów służbowych (wzór dowolny) będących na wyposażeniu jednostek i instytucji wojskowych.

    Załącznik Nr 1

    (wym. 210 X 148)

    (Okładka)



    Pobieranie 415.77 Kb.

    Share with your friends:
  • 1   2   3   4   5   6




    ©operacji.org 2020
    wyślij wiadomość

        Strona główna