I sesja plenarna


JAKOŚĆ ŻYCIA W PRZEBIEGU CHOROBY I LECZENIA – II



Pobieranie 1.44 Mb.
Strona8/32
Data26.10.2017
Rozmiar1.44 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   32

JAKOŚĆ ŻYCIA W PRZEBIEGU CHOROBY I LECZENIA – II


12.00 – 13.30

Barbara-Renata Chrzan


Oddział Chirurgiczno-Ortopedyczny Szpitala Hammerfest, Norwegia
Analiza jakości życia pacjentów operowanych z powodu przetoki okołoodbytniczej
Wprowadzenie. Przetoka okołoodbytnicza to kanał wypełniony zapalną ziarniną łączący otwór wewnętrzny leżący najczęściej w krypcie odbytu z otworem zewnętrznym leżącym na skórze lub anodermie. Badania własne pokazują, że dolegliwość ta występuje u dużej liczby osób czynnych zawodowo powodując ogromny dyskomfort psychofizyczny i negatywny wpływ na różne dziedziny życia. Celem pracy jest analiza wpływu schorzenia na różne aspekty życia pacjentów i ich psychikę. Materiał i metoda: badaniem objęto 65 chorych w wieku od 18 do 85 lat operowanych z powodu przetoki okołoodbytniczej w II Katedrze i Klinice Chirurgii Ogólnej we Wrocławiu w latach 1991-2005. Średnia wieku wyniosła 51,8 lat. Pacjenci wypełniali autorską anonimowa ankietę zawierająca pytania dotyczące między innymi wpływu przetoki na: obniżenie nastroju, obniżenie lub zahamowanie napędu psychoruchowego, występowania niepokoju, występowanie podniecenia ruchowego, skrócenie snu nocnego, wcześniejsze budzenie się rano, zwiększoną potrzebę snu, wahania samopoczucia w ciągu dnia, zmniejszenie apetytu, odczuwanie lęku, spłycenie snu, występowanie dysforii, myśli natrętnych, niechęci do życia i do innych. Wyniki: przetoka okołoodbytnicza wpłynęła w największym stopniu na obniżenie nastroju (58 chorych), następnie powodowała wystąpienie niechęci do innych (55 pacjentów) i poczucie lęku (55 chorych). Powodowała występowanie niepokoju (52 chorych), powodowała dysforię (49 pacjentów), niechęć do życia (46 chorych), wahania samopoczucia w ciągu dnia (41 pacjentów), występowanie myśli natrętnych (25 chorych), skrócenie snu nocnego (19 pacjentów), spłycenie snu nocnego (17 chorych), wcześniejsze budzenie się rano (16 pacjentów), obniżenie lub zahamowanie napędu psychoruchowego (15 chorych), zmniejszenie apetytu (14 pacjentów). Obecność przetoki okołoodbytniczej miała najmniejszy wpływ na zwiększoną potrzebę snu (7 chorych) oraz na występowanie podniecenia ruchowego (5 pacjentów). Wnioski: Przetoka odbytu jako schorzenie o charakterze przewlekłym powoduje ogromny dyskomfort psychofizyczny i ma negatywny wpływ na różne dziedziny życia. Pacjenci oprócz opieki medycznej wymagają także opieki psychologicznej.

Mariola Głowacka, Krystyna Kurowska, Danuta Ponczek


Katedra i Zakład Pedagogiki i Dydaktyki Pielęgniarskiej, Collegium Medium, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Jakość życia osób z wyłonioną stomią jelitową
W niniejszej pracy założono, że zmiany jakie zaszły u osób po wyłonieniu stomii spowodowały obniżenie jakości życia w różnych jego aspektach. W celu zweryfikowania tej hipotezy zostały przeprowadzone badania w Poradni Stomijnej w Opolu w 2008 r.. Badaniami zostali objęci pacjenci tej poradni. Za główne determinanty jakości życia przyjęto czynniki osobowe, rzeczowe i organizacyjne. Przeprowadzony sondaż diagnostyczny wykazał, że na początku wyłonienia stomii najpierw pacjenci odczuwali lęk przed oddawaniem gazów i stolca oraz przed zabrudzeniem, wstyd przed otaczającym światem, złość, niepokoili się o przyszłość, czuli się nie atrakcyjni, wydawało im się, że ich wygląd i możliwości działania są ograniczone. Choć z drugiej strony większość z badanych wykazywała chęć poprawy jakości życia. Pacjenci często na początku ograniczali swoje kontakty towarzyskie właśnie z lęku o odrzucenie. Jednakże istotną rolą w pozytywnym oddziaływaniu osób z wyłonioną stomią jelitową ma kontakt z drugim człowiekiem, gdyż dzięki niej mogą poczuć się wyjątkowymi i akceptowanymi, a dzięki temu relacje towarzyskie nie są ograniczone, i łatwiej mogą zaakceptować siebie. Dobry kontakt i stosunki z rodziną oraz z przyjaciółmi respondentów sprawiły, że jakość ich życia poprawiła się. Badania potwierdziły, że dzięki informacjom o pielęgnacji stomii, technikach zmiany worków oraz właściwy dobór sprzętu, wykonywanie irygacji, stosowna dieta, pozyskanie informacji o refundacji sprzętu stomijnego, informacji o poradniach, które badani otrzymali na samym początku hospitacji, jeszcze przed zabiegiem, ułatwiły im akceptację stanu w jakim się znaleźli. Zdaniem większości badanych osób, dzięki poradni stomijnej zaakceptowali siebie, w końcu zaczęli spotykać się z przyjaciółmi oraz zmieniło się ich życie na lepsze. Podsumowując wyniki badań oraz fakty przytoczone z literatury można stwierdzić, że jakość życia osób z wyłoniona stomią jelitową zależy przede wszystkim od stanu zdrowia po leczeniu, od dobrego kontaktu z personelem medycznym, rodziną i przyjaciółmi, od odpowiednio dobranego sprzętu stomijnego oraz od działalności poradni stomijnej.

Beata Kropornicka1, Agnieszka Sadowska, Bożena Baczewska, Monika Kowalska, Marian Jędrych2


1 Katedra Interny z Zakładem Pielęgniarstwa Internistycznego, Wydział Pielegniarstwa i Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Medyczny w Lublinie

2 Zakład Matematyki i Biotatystyki Medycznej, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
Jakość życia pacjentów z chorobą refluksową przełyku
Choroba refluksowa przełyku jest obecnie jednym z najpoważniejszych problemów współczesnej gastroenterologii z powodu jej ogromnego rozpowszechnienia oraz stale odnotowywanego wzrostu zachorowań. Szacuje się, że cierpi na nią ponad połowa dorosłej populacji krajów wysokorozwiniętych. Wzrastająca częstość występowania choroby refluksowej powoduje, że zyskała ona miano „choroby społecznej XXI wieku”. Celem pracy jest ocena jakości życia związanej ze zdrowiem pacjentów dotkniętych chorobą refluksową oraz ustalenie, w jakim stopniu objawy wpływają na ich samopoczucie psychiczne i funkcjonowanie społeczne oraz ocena skuteczności zastosowanego leczenia. Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego przy pomocy kwestionariusza ankiety wśród pacjentów z chorobą refluksową, korzystających z opieki Przychodni Medycyny Pracy i Medycyny Rodzinnej Medical w Sandomierzu w 2008 roku. W ocenie 86 % badanych choroba negatywnie wpłynęła na jakość ich życia. Połowa ankietowanych oceniła wpływ choroby na jakość swojego życia jako znaczny i bardzo znaczny. W największym stopniu dotyczył on wykonywania czynności codziennych - na co wskazało 38% badanych oraz życia towarzyskiego – 24% chorych. Na pogorszenie jakości życia badanych miały wpływ licznie występujące i różnorodne objawy chorobowe, ich uciążliwość, ograniczona skuteczność działań podejmowanych przez pacjentów w celu ich złagodzenia a związanych z modyfikacją stylu życia i niepełna skuteczność leczenia farmakologicznego.

Paulina Mościcka1, Maria T. Szewczyk2, Katarzyna Cierzniakowska2, Justyna Cwajda-Białasik2


1 Katedra i Klinika Chirurgii Ogólnej, Poradnia Leczenia Owrzodzeń Żylnych, Szpital Uniwersytecki nr 2 im. Dr J. Biziela w Bydgoszczy

2 Zakład Pielęgniarstwa Chirurgicznego Collegium Medicum im. L. Rydygiera w Bydgoszczy, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Ocena sytuacji zdrowotnej chorych z raną przewlekłą kończyn dolnych



Celem pracy była ocena sytuacji zdrowotnej chorych z raną przewlekłą kończyn dolnych. Materiał i metody: Badania prowadzono w 2008 i 2009 r. w Poradni Leczenia Owrzodzeń Żylnych Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej Szpitala Uniwersyteckiego nr 2 im. Dr J. Biziela w Bydgoszczy. Badaniami objęto 90 chorych w wieku od 50 do 80 lat z objawami skórnymi i raną przewlekłą kończyn dolnych. Po zdiagnozowaniu chorych kwalifikowano do 3 grup badawczych. Pierwszą z nich stanowiły osoby z owrzodzeniem żylnym, drugą z owrzodzeniem tętniczym, a trzecią osoby ze zmianami skórnymi. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, jako narzędzie wykorzystano kwestionariusz ankiety, przygotowany na potrzeby niniejszego badania. Wyniki: Choroba wywarła negatywny wpływ na życie chorych z owrzodzeniem tętniczym (86%) i żylnym (83,33%), wystąpiły różnice istotne statystycznie w porównaniu do osób ze zmianami skórnymi (p<0,05). Najsilniejsze dolegliwości bólowe występowały u chorych z owrzodzeniem tętniczym i owrzodzeniem żylnym w porównaniu do chorych ze zmianami skórnymi (p<0,05). W odczuwaniu dolegliwości bólowych zauważono różnice statystyczne pomiędzy trzema badanymi grupami. Część chorych nie odczuwa odizolowania od środowiska, jednak istnieją zależności pomiędzy trzema badanymi grupami (p<0,05). Stosunek rodziny do choroby chorzy określili jako pomocny. Chorzy z owrzodzeniem żylnym (73,33%) podejmują rozmowy na temat swojej choroby, a w pozostałych grupach czyni tak tylko połowa ankietowanych. Wnioski: 1. Owrzodzenia kończyn dolnych w znacznym zakresie utrudniają życie codzienne chorych. 2. Najsilniejsze dolegliwości bólowe występowały u chorych z owrzodzeniem tętniczym. 3. Osoby z owrzodzeniem tętniczym w porównaniu z chorymi z owrzodzeniem żylnym w większym stopniu doświadczały poczucia: odizolowania, bycia kimś „gorszym” oraz doznawały negatywnego wpływu choroby na życie i relacje rodzinne.

Bogumiła Witkowska


Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy w Kielcach
Percepcja jakości własnego życia u osób ze zdiagnozowaną schizofrenią lub depresją
W artykule podjęto próbę analizy subiektywnej oceny jakości życia przez osoby chorujące na schizofrenię lub depresję. Badaniami objęto 60 pacjentów: 30 osób ze zdiagnozowaną schizofrenią oraz 30 osób z rozpoznaniem depresji. Do udziału w badaniach kwalifikowani byli pacjenci: - u których rozpoznano schizofrenię lub nawracające zaburzenia depresyjne zgodnie z kryteriami ICD-10, - hospitalizowani co najmniej po raz trzeci (przewlekłe schorzenie), - w okresie znacznej poprawy objawowej (w końcowym etapie ich hospitalizacji na podstawie dokumentacji medycznej oraz oceny stanu psychicznego przez zespół leczący), - wyrazili zgodę na udział w badaniach. W badanej grupie było 37 kobiet (61,7%) i 23 mężczyzn (38,3%); wiek 26-64 lata (M= 47,4; d= 9,5); średnia liczba pobytów w szpitalu psychiatrycznym wynosiła 7,3 (d=7,3); średni czas trwania choroby to 11,8 lat (d=8,0); miasto 36 osób (60%), wieś 24 osoby (40%). Nie były kwalifikowane do badań osoby uzależnione od narkotyków lub alkoholu jak również mające uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Ze względu na niewielką liczebność grupy badanej, uzyskane wyniki należy traktować jako doniesienia wstępne z badań. Narzędziem zastosowanym w badaniach był Kwestionariusz Poczucia Jakości Życia R. Schalock i K. Keith w tłumaczeniu i adaptacji A. Jurosa. Przeprowadzono także wywiad z każdym pacjentem oraz analizowano dokumentację medyczną. Celem prowadzonych badań było poznanie poczucia jakości życia osób leczonych w szpitalu psychiatrycznym z powodu schizofrenii lub nawracających zaburzeń depresyjnych. Problem badań brzmi następująco: Jaki jest poziom poczucia jakości życia osób chorujących na schizofrenię lub depresję? oraz: Jaki związek z poczuciem jakości życia mają: wiek, płeć, wykształcenie, stan cywilny, miejsce zamieszkania, liczba hospitalizacji, czas trwania choroby? Sprawdzano także czy występują istotne różnice pomiędzy dwoma badanymi grupami w zakresie poczucia jakości życia. Wyniki badań nad jakością życia osób chorujących na schizofrenię lub nawracające zaburzenia depresyjne, pozwalają na poznanie oceny sytuacji życiowej dokonywanej przez te osoby. Wzrastające zainteresowanie badaniami subiektywnej oceny jakości życia pacjentów z zaburzeniami psychicznymi jest odwróceniem tendencji koncentrowania się na patologii na rzecz promocji zdrowia. Od 30 lat rozwija się w Polsce model opieki środowiskowej z koniecznością uwzględniania pozamedycznych aspektów oceny pacjenta. Wyniki badań nad jakością życia pacjentów mogą przyczyniać się do wypracowywania bardziej efektywnych programów terapeutycznych.

Lidia Wiśniewska, Bernarda Bereza


Katedra Psychologii Klinicznej, Katolicki Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, Lublin
Cielesność i jej znaczenie dla psychospołecznego funkcjonowania osoby

Cielesność jest przedmiotem zainteresowań wielu kręgów badaczy, w tym psychologów. Okazuje się bowiem, iż sposób odbierania i oceny własnego ciała wpływa na wiele wymiarów psychospołecznego funkcjonowania człowieka. Celem tego wystąpienia jest zaprezentowanie jakie znaczenie ma ciało i cielesność dla dobrostanu człowieka, w szczególności – osób młodych i kobiet. Z uwagi na wielość i różnorodność definicji, zostanie omówione czym jest ja-cielesne i obraz ciała. Zostaną poruszano także takie kwestie jak czynniki wpływające na kształtowania obrazu ciała oraz zaburzenia związane z nieprawidłowym postrzeganiem własnego ciała, w tym zaburzenie obrazu własnego ciała (body dysmorphic dis order).



PSYCHOLOGICZNE ASPEKTY DOŚWIADCZANIA CHOROBY I NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI – II


12.00 – 13.30

Stanisława Steuden


Katedra Psychologii Klinicznej, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Lublin
Poznawcze i emocjonalne aspekty doświadczania własnej choroby i niepełnosprawności
Choroba i niepełnosprawność są sytuacjami w których osoba konfrontuje się z licznymi wyzwaniami i zagrożeniami. Można ją rozważać w kategoriach stresu, gdyż: (1) naruszona zostaje równowaga pomiędzy jednostką a otoczeniem ze względu na: deprywację potrzeb, zmianę ról społecznych, ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu, zagrożenie statusu materialnego; doświadczane cierpienie fizyczne, psychiczne czy moralne; (3) zagraża dobrostanowi biologicznemu, psychicznemu, społecznemu i duchowemu. W podejściu poznawczym do choroby wskazuje się na dwie kluczowe kwestie: obraz choroby (identyfikacja choroby, przyczyny, przebieg, możliwość leczenia, następstwa) oraz ocenę subiektywną dotyczącą jej znaczenia dla osoby – podstawą jest tu proces wartościowania choroby w kategoriach negatywnych (zagrożenie, krzywda, przeszkoda, obciążenie) czy pozytywnych (wyzwanie, wartość) zależnie od czasu trwania choroby i jej typu. Zarówno obraz choroby jak i jej znaczenie mają charakter dynamiczny - ulegają zmianie w efekcie podejmowanego leczenia, nabywania wiedzy związanej z chorobą, a także dokonywania wartościowania ze względu na subiektywne znaczenia dla danej osoby i radzenie sobie z jej objawami i skutkami. Emocje związane z chorobą są funkcją wielu zmiennych: wiedzy na temat choroby, nadawanego jej znaczenia (wartościowania), struktury osobowości (integracji, poziomu dojrzałości), systemu wartości, systemu wsparcia czy okoliczności zewnętrznych. Pozytywnym efektem radzenia sobie z chorobą jest jej percepcja w kategoriach wartości i wyzwań, w mniejszym zaś stopniu w kategoriach zagrożenia, przeszkody czy krzywdy. U wielu osób choroba czy niepełnosprawność stają się źródłem pozytywnych zmian w osobowości, postawie wobec życia czy relacjach interpersonalnych. Czynnikami kluczowymi sprzyjającymi zmaganiu się z chorobą i niepełnosprawnością są: poczucie własnej wartości i godności, poczucie sensu i celu życia, doświadczanie efektywności podejmowanego leczenia, poczucie wsparcia społecznego, dobre relacje z innymi, poczucie autonomii i niezależności a także bycia osobą użyteczną mimo istniejących niekiedy negatywnych skutków choroby.

Anna Klatkiewicz


Zakład Edukacji, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Kryzys choroby czy szansa na zmianę swojego życia?
Czynniki wpływające na postrzeganie i wykorzystanie sytuacji choroby jako możliwości zmiany swojego życia.

Choroba większości ludzi kojarzy się z czymś niepożądanym, przykrym. Szczególnie gdy jest to choroba zagrażająca życiu, stanowi ona moment kryzysowy w życiu człowieka. We współczesnym społeczeństwie istnieje wiele lęków przed różnymi rodzajami chorób, czego najlepszy przykład stanowi kancerofobia. Jednak sytuacja choroby dla wielu pacjentów okazuje się również momentem zwrotnym w ich życiu, który stanowi bodziec do przewartościowania i zmiany swojego życia. Niniejszy artykuł ma na celu przegląd współczesnej literatury i doniesień z badań dotyczących problemu kryzysu życiowego wywołanego chorobą i wyszczególnienie czynników, które decydują o tym, iż doświadczenie to staje się momentem przełomowym w życiu i początkiem pracy nad polepszeniem jego jakości i w efekcie satysfakcji życiowej danej osoby. Poznanie tych zależności może stanowić istotne wskazówki do pracy psychologicznej i psychoterapeutycznej z osobami w kryzysie związanym z chorobą.

Jarosław Sak


Zakład Etyki i Filozofii Człowieka, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
Doświadczenie choroby w perspektywie astheneologicznej
Celem pracy o charakterze teoretycznym będzie próba odpowiedzi na pytanie: Czym jest choroba w aspekcie codziennego ludzkiego doświadczenia? Poszukiwanie odpowiedzi na to pytanie będzie związane z prezentacją autorskiej tzw. „astheneologicznej” koncepcji zdrowia i choroby. Koncepcja ta nawiązuje zarówno do wybranych idei współczesnej filozofii medycyny (L. Nordenfeldt, K. W. M. Fulford, W. Stempsey, K. Fedoryka), jak i do teorii z zakresu psychologii fenomenologicznej (K. S. Toombs, F. Svaeneus). Pewne inspiracje koncepcja ta czerpie również z wieloznaczności greckiego słowa „astheneo” oznaczającego m. in. słabość człowieka, chorobę, zagrożenie śmiercią. Punktem wyjścia astheneologicznej koncepcji zdrowia i choroby jest zwrócenie uwagi na antropologiczną i psychologiczną złożoność i różnorodność ludzkiej egzystencji. Refleksji zostanie poddane zjawisko doświadczania cielesności oraz „bycia ku śmierci”. Podstawową tezą omawianej koncepcji jest określenie choroby jako akceleracji zamierania ludzkiej egzystencji w relacji do zjawiska samopanowania. Charakterystyka pojęcia samopanowania nawiązuje zarówno do idei „ukrytej harmonii” H-G Gadamera, jak i psychologicznej koncepcji cierpienia według V.E. Frankla.

Joanna Kaczmarek, Lilianna Wdowiak


Samodzielna Pracownia Edukacji Medycznej, Pomorska Akademia Medyczna w Szczecinie
O chorobie pozytywnie, czyli jaśniejsza strona cienia
W psychologii analitycznej - cień to jeden z archetypów opisanych przez Carla G. Junga, składający się z nieaprobowanych, pierwotnych instynktów, sił i pragnień działających w człowieku. Reprezentuje negatywną, ciemną stronę naszej natury, skrywa to, co popędowe, impulsywne i nieokiełznane. Mimo że określenie Junga odnosi się do sfery ludzkiej nieświadomości, to jest trafną analogią do choroby, która często ukrywa się we wnętrzu naszego ciała, jest nieakceptowana i czasami nie podlega kontroli lekarzy. W koncepcji Junga archetyp ma pozytywną i negatywną stronę, podobnie jest z chorobą, wyznacza ona kraniec kontinuum, którego drugi biegun stanowi zdrowie. W modelu salutogenetycznym są to składowe jednego wymiaru, w którym szczególną uwagę poświęca się zdrowiu i poszukiwaniu czynników sprzyjających jego rozwojowi, w opozycji do ujęcia patogenetycznego, koncentrującego się na chorobie. Naszym zamiarem jest próba odkrycia konstruktywnych aspektów choroby, czyli poszukiwanie jaśniejszej strony cienia. Pytanie czy choroba/niepełnosprawność może nieść ze sobą coś wartościowego, wydaje się z pozoru paradoksalne i wewnętrznie sprzeczne. Podejmiemy refleksję nad pozytywnymi aspektami choroby w trzech obszarach. Po pierwsze, postaramy się ukazać chorobę, jako źródło inspiracji literackich, m.in. na przykładzie baśni. Po drugie, wskażemy zaburzenia, wymykające się klasyfikacji pedagogiki specjalnej, która swoimi oddziaływaniami obejmuje jednostki, odbiegające od normy „in plus” lub „in minus”. Osoby z tzw. syndromem sawanta, nie mieszczą się w tych ramach i są dowodem na to, że upośledzenie jednych funkcji może współwystępować z wybitnymi uzdolnieniami w innych dziedzinach. Po trzecie, przyjrzymy się kilku wyjątkowym postaciom (np. H. Keller, Beethovenowi, F. D. Rooseveltowi, H. Poświatowskiej), które mimo choroby/niepełnosprawności i związanych z nią licznych dolegliwości, potrafiły przekraczać ograniczenia, jakie napotykały na drodze swojego rozwoju. Przez pryzmat wybranych koncepcji psychologicznych (m.in. teorii kompensacji A. Adlera, transgresji J. Kozieleckiego, przekonania o własnej skuteczności A. Bandury, transcendencji czy psychologii narracyjnej), zastanowimy się, jakie czynniki mogły wpłynąć na ich szczególną postawę wobec własnej sytuacji życiowej.

Justyna Mróz


Instytut Pedagogiki i Psychologii, Uniwersytet Humanistyczno - Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach
Rola stanu afektywnego w chorobie – implikacje teoretyczne i praktyczne
Sytuacja choroby jest sytuacją obciążającą emocjonalnie, zwłaszcza, gdy jest to choroba przewlekła, zagrażająca bezpośrednio życiu, źle rokująca, nieuleczalna. Pomoc psychologiczna w takiej sytuacji koncentruje się głównie na zniwelowaniu emocji negatywnych i pozostają one jako jedyne w obszarze zainteresowań. Wiele badań przeprowadzonych przez naukowców skupionych wokół trendu psychologii pozytywnej i psychologii zdrowia wskazuje na korzyści płynące ze wzbudzania emocji pozytywnych, zwłaszcza w sytuacji choroby (Trzebińska, 2008; Isen, 2005, Tugade, Fredrickson, 2007, 2004; Fredrickson,Losada, 2005, Fredrickson, 2001).Współwystępowanie afektywności pozytywnej i negatywnej jest konieczne do prawidłowego funkcjonowania. W pracy zostaną przedstawione teorie odnoszące się do korzyści jaką daje wzbudzanie emocji pozytywnych m. in. teoria B. Fredrickson (2001), teoria N. Bradburna (1966), teoria stresu Folkman, Moskowitz (2002, 2006) oraz badania dotyczące roli stanu afektywnego w procesie choroby i zdrowienia. Wiedza na temat roli zarówno emocji negatywnych, ale także emocji pozytywnych wzbogaca nasze podejście do szeroko pojętego procesu rehabilitacji.


Directory: files -> 254
files -> Publikacja sprawozdań finansowych organizacji pożytku publicznego – przewodnik dla organizacji
files -> Informacja dodatkowa do wniosku o dofinansowanie operacji w ramach środka „Rozwój obszarów zależnych od rybactwa”
files -> W sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2006
files -> Rys. Kolumna rektyfikacyjna do rektyfikacji ciągłej; kolumna, deflegmator, kondensator
files -> "Epistemologia: fundamentalizm i jego zmierzch", [w:] Między przyrodoznawstwem, matematyką a humanistyką
254 -> Przemówienie Doktora Honoris Causa kul j. E. Ks. Biskupa, Proprefekta Domu Papieskiego Ks. Dr. Stanisława Dziwisza
254 -> Doktora honoris causa kul
254 -> Andrzej Półtawski
254 -> Reż.: Scandar Copti, Yaron Shani scen.: Scandar Copti, Yaron Shani zdj

Pobieranie 1.44 Mb.

Share with your friends:
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   32




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna
warunków zamówienia
istotnych warunków
przedmiotu zamówienia
wyboru operacji
Specyfikacja istotnych
produktu leczniczego
oceny operacji
rozwoju lokalnego
strategii rozwoju
kierowanego przez
specyfikacja istotnych
Nazwa przedmiotu
Karta oceny
ramach działania
przez społeczno
obszary wiejskie
dofinansowanie projektu
lokalnego kierowanego
Europa inwestująca
Regulamin organizacyjny
przetargu nieograniczonego
kryteria wyboru
Kryteria wyboru
Lokalne kryteria
Zapytanie ofertowe
Informacja prasowa
nazwa produktu
Program nauczania
Instrukcja obsługi
zamówienia publicznego
Komunikat prasowy
programu operacyjnego
udzielenie zamówienia
realizacji operacji
opieki zdrowotnej
przyznanie pomocy
ramach strategii
Karta kwalifikacyjna
oceny zgodno
Specyfikacja techniczna
Instrukcja wypełniania
Wymagania edukacyjne
Regulamin konkursu
lokalnych kryteriów
strategia rozwoju
sprawozdania finansowego
ramach programu
ramach poddziałania
kryteriów wyboru
operacji przez
trybie przetargu