I sesja plenarna



Pobieranie 1.44 Mb.
Strona7/32
Data26.10.2017
Rozmiar1.44 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   32

PSYCHOONKOLOGIA – I


10.15 – 11.45

Katarzyna Guzińska1, Joanna Dziedziul2


1 Instytut Psychologii, Uniwersytet Gdański,

2 Centrum Interwencji Kryzysowej, Tczew
Strategie radzenia sobie w chorobie nowotworowej a jakość życia pacjentek poddanych radioterapii
Cel badań. Analiza współzależności pomiędzy strategiami radzenia sobie a jakością życia pacjentek poddanych radioterapii oraz określenie udziału wybranych zmiennych psychologicznych, demograficznych i parametrów medycznych w wyborze strategii radzenia sobie z chorobą nowotworową. Materiał i metody. Badaniami objęto 50 pacjentek leczonych radioterapią w Klinice Onkologii i Radioterapii GUM, z poszczególnymi stopniami zaawansowania choroby nowotworowej wg klasyfikacji TNM (odpowiednio: 22%, 24%, 32%, 22%). W tym 37% kobiet z rakiem szyjki macicy i 27% - rakiem piersi. Zastosowano następujące narzędzia badawcze: Kwestionariusz Badania Jakości Życia w Chorobie Nowotworowej QLQ C - 30 opracowany przez Grupę Jakości Życia EORTC (Quality of Life Group EORTC); Skalę Przystosowania Psychicznego do Choroby Nowotworowej - Mini MAC w adaptacji Juczyńskiego; Kwestionariusz Orientacji Życiowej (SOC 29) Antonovsky’ego; Skalę wizualno - analogową Łosiaka w wersji zmodyfikowanej; Ankietę danych demograficznych i parametrów medycznych pacjenta w opracowaniu własnym. Wyniki. Wykazano silny związek pomiędzy stosowanymi strategiami radzenia sobie a jakością życia pacjentek leczonych radioterapią z powodu choroby nowotworowej. Pacjentki preferujące aktywne strategie radzenia sobie w postaci ducha walki i pozytywnego przewartościowania prezentują niższe natężenie objawów choroby oraz wyższą jakość życia w analizowanych wymiarach niż pacjentki korzystające z biernych strategii radzenia sobie. Zaobserwowano współzależność pomiędzy wyborem strategii radzenia sobie a natężeniem globalnego poczucia koherencji, natężeniem komponenty sensowności i zrozumiałości oraz wysokością subiektywnego poczucia choroby. Wnioski. Rodzaj stosowanych strategii radzenia sobie jest lepszym predyktorem jakości życia niż stopień zaawansowania choroby nowotworowej i wiek pacjentek poddanych radioterapii. Wśród uwarunkowań strategii radzenia sobie istotne znaczenie posiadają zmienne psychologiczne: poczucie koherencji oraz subiektywne poczucie choroby.

Joanna Kot, Józef Kocur


Zakład Rehabilitacji Psychospołecznej, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
Mechanizmy psychicznego przystosowania do choroby nowotworowej u kobiet z rakiem piersi
Wstęp: Psychiczne przystosowanie do choroby nowotworowej jest bardzo ważnym elementem procesu zdrowienia pacjentów onkologicznych Dotychczasowe badania wielokrotnie wskazywały na związek pomiędzy postawami adaptacyjnymi a skutecznością leczenia oraz długością i jakością życia. Szczególne znaczenie tych postaw wykazano między innymi w grupie kobiet z rozpoznaniem raka sutka. Istotne zdaje się zatem być zidentyfikowanie tych czynników psychologicznych, które pozostają w zależności z rodzajem przystosowania do raka piersi, a tym samym umożliwiają skuteczne radzenie sobie z kryzysową sytuacją diagnozy, terapii onkologicznej oraz procesu rehabilitacji. Cel: Opracowując przedstawione zagadnienie dla grupy kobiet z rakiem sutka, dokonano weryfikacji następujących założeń: 1. Istnieje związek pomiędzy poczuciem umiejscowienia kontroli oraz psychicznym przystosowaniem do choroby nowotworowej. 2. Obecna jest współzależność pomiędzy kontrolą emocjonalną dotyczącą gniewu, lęku oraz depresji i psychicznym przystosowaniem do choroby nowotworowej. 3. Poczucie nadziei podstawowej pozostaje w związku korelacyjnym z psychicznym przystosowaniem do choroby nowotworowej. Materiał i metody: W psychologicznym badaniu diagnostycznym uczestniczyło 45 pacjentek hospitalizowanych z powodu rozpoznania złośliwych zmian nowotworowych w obrębie piersi. Wiek pacjentek mieścił się w przedziale od 35 do 83 lat (średnia: 57,8 lat). Diagnozę raka sutka postawiono w oparciu o wynik badania cytologicznego i biopsję cienkoigłową oraz, w przypadku braku widocznych zmian w badaniu cytologicznym, na podstawie badania klinicznego cytologicznego lub mammograficznego z zakwalifikowaniem do biopsji wycinkowej. Do zidentyfikowana zmiennych badanych użyto następujących kwestionariuszy: Skali Psychicznego Przystosowania do Choroby Nowotworowej Mini – MAC, Kwestionariusza DELTA, Skali Kontroli Emocjonalnej CECS oraz Kwestionariusza Nadziei Podstawowej. Pacjentki odpowiadały również na pytania zwarte w ankiecie socjodemograficznej. Pod względem statystycznym analizowano zmienne zależne: postawa ducha walki, bezradność – beznadziejność, stoicka akceptacja, zaabsorbowanie lękowe, aktywne przystosowanie do choroby nowotworowej oraz destruktywne przystosowanie do choroby nowotworowej, a także zmienne niezależne, które stanowiły: poczucie umiejscowienia kontroli, nadzieja podstawowa, kontrola lęku, kontrola gniewu, kontrola depresji oraz ogólny wskaźnik kontroli emocji negatywnych. Przyjmując za poziom istotności 0.05, zastosowano wieloczynnikowe modele regresji liniowej dla każdej ze zmiennych zależnych oddzielnie. Do analizy poszczególnych modeli włączono zmienne niezależne opisane powyżej. W kolejnym etapie stosując metodę eliminacji krokowej z modeli usuwano zmienne nieistotne, dla których wartość „p” była większa od 0.1. Oddzielnie badano zależność zmiennych zależnych w odniesieniu do ogólnego wskaźnika kontroli emocji negatywnych. Wyniki: Wyniki badań własnych wskazują na pewne tendencje w obrębie zależności pomiędzy badanymi czynnikami. Pacjentki, które charakteryzowały się zewnętrznym poczuciem umiejscowienia kontroli (postrzeganie własnego życia i otaczającego świata jako słabo kontrolowane) preferowały postawę „bezradność – beznadziejność” oraz destruktywne formy adaptacji. W zakresie kontroli emocjonalnej stwierdzono, że tłumienie gniewu współwystępowało z korzystaniem z destruktywnych form adaptacji. Szczególnie charakterystyczna dla tej grupy badanych była postawa „bezradność – beznadziejność”. Również silna kontrola w zakresie odczuwanego lęku nie sprzyjała przystosowaniu poprzez postawę „ducha walki”. Dostrzeżono także zależność wskazującą, że im większy był poziom nadziei podstawowej, tym rzadziej występowały takie postawy jak zaabsorbowanie lękowe oraz destruktywne przystosowanie do choroby. Wnioski: Na podstawie uzyskanych wyników sformułowano następujące wnioski końcowe: 1. Kobiety z rakiem piersi charakteryzujące się zewnętrznym poczuciem umiejscowienia kontroli stosują destruktywne formy psychicznej adaptacji do choroby nowotworowej, a w szczególności przystosowują się poprzez postawę „bezradności – beznadziejności”. 2. Dla pacjentek cechujących się słabym przekonaniem o sensowności życia i niewielkich umiejętnościach przewartościowania go w sytuacjach rozpadu dotychczasowego porządku, charakterystyczne są takie postawy jak „zaabsorbowanie lękowe” oraz destruktywne przystosowanie do choroby nowotworowej. 3. Tłumienie odczuwanego lęku u kobiet z rakiem piersi współwystępuje ze słabą tendencją do stosowania postawy „ducha walki”. 4. Supresja gniewu cechuje pacjentki przystosowujące się do raka piersi poprzez postawę „bezradność - beznadziejność”. 5. Tłumienie w zakresie gniewu współwystępuje ze stosowaniem destruktywnych form przystosowania do choroby u kobiet z rakiem piersi. 6. Wykazane zależności wskazują na potrzeby indywidualizowania postępowania psychoterapeutycznego u kobiet z rakiem piersi, uwzględniającego cechy i strukturę ich osobowości. W świetle uzyskanych danych istotne zdaje się być rozwinięcie oddziaływań psychoterapeutycznych uwzględniających indywidualne cechy osobowości przejawiające się przyjmowaniem określonych nastawień, przekonań i postaw. Skuteczność tego typu interwencji potwierdzona wstępnie przez badania w grupach pacjentek z rakiem piersi poszerza zakres możliwych oddziaływań terapeutycznych, przyczyniających się tym samym do poprawy jakości życia w chorobie nowotworowej sutka.

Bożena Baczewska1, Joanna Konopka, Beata Kropornicka1, Monika Kowalska, Marian Jędrych2


1 Katedra Interny z Zakładem Pielęgniarstwa Internistycznego, Wydział Pielęgniarstwa i Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Medyczny w Lublinie

2 Zakład Matematyki i Biostatystyki Medycznej, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
Oczekiwania pacjentów hospitalizowanych z powodu choroby nowotworowej w zakresie zaspokajania potrzeb psychospołecznych
Rozpoznanie choroby nowotworowej zaburza psychiczne oraz społeczne funkcjonowanie człowieka. Choroba ta stanowi sytuację trudną nie tylko dla pacjenta, ale również dla jego najbliższych. Zastaje ona człowieka w określonym czasie i miejscu, mającego przed sobą pewne plany, stawiającego sobie pewne cele życiowe, zupełnie na nią nieprzygotowanego. Osoba chora musi odnaleźć się w nowej dla niej sytuacji, a jako ekspert w dziedzinie własnych wartości, sama wie, czego się najbardziej obawia. Najczęściej potrafi też samodzielnie sprecyzować swoje braki oraz jasno i konkretnie informować o potrzebach, oczekiwaniach, lękach związanych z zaistniałą sytuacją. W bogatym piśmiennictwie dotyczącym opieki nad chorym onkologicznie niewiele prac poświęconych jest oczekiwaniom pacjentów. Rozpoznanie oczekiwań oraz podstawowych potrzeb pacjenta z chorobą nowotworową powinno być jednym z priorytetowych działań zespołu terapeutycznego. Celem badań było poznanie zakresu oczekiwań związanych z potrzebami psychospołecznymi pacjentów hospitalizowanych z powodu choroby nowotworowej. Materiał i metoda: Badania przeprowadzono w okresie od czerwca 2008 roku do stycznia 2009 roku wśród 100 pacjentów leczonych w Centrum Onkologii im. prof. F. Łukaszczyka w Bydgoszczy, Klinice Ginekologii Operacyjnej SPSK – 4 w Lublinie, a także w Klinice Otolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej SPSK – 4 w Lublinie. Oczekiwania pacjentów w zakresie realizacji potrzeb psychospołecznych badano kwestionariuszem własnej konstrukcji zawierającym listę oczekiwań, dotyczących następujących zagadnień: adaptacji psychospołecznej do warunków hospitalizacji, komunikacji i relacji pacjenta z personelem terapeutycznym, współudziału pacjenta w terapii/opiece oraz aktywności psychospołecznej chorego. Wyniki: Badania wykazały, że wymagania chorych związane z potrzebami psychospołecznymi były wysokie. Największa wagę pacjenci przywiązywali do działań zmierzających do zapewnienia choremu poczucia bezpieczeństwa oraz autonomii, a także do oczekiwań związanych z komunikacją i właściwymi relacjami z personelem terapeutycznym oraz potrzeb związanych z uczestnictwem w procesie leczenia i pielęgnowania. Najmniejsze oczekiwania wiązały się z adaptacją psychospołeczną w trakcie hospitalizacji oraz organizowaniem aktywności psychospołecznej podczas hospitalizacji.

Renata Chrzan, Tomasz Kulpa


Okręgowy Szpital Kolejowy we Wrocławiu
Psychologiczna ocena cech osobowości według koncepcji R.B. Cattella u chorych z rakiem jelita grubego
Rak jelita grubego jest coraz częstszym nowotworem wykrywanym tak u mężczyzn jak i u kobiet. U dużej ilości chorych nowotwór ten wykrywany jest w zaawansowanym stadium.
Każda choroba, szczególnie nowotworowa powoduje ujawnienie się takich reakcji jak lęk czy agresja. Celem pracy jest analiza cech osobowości według koncepcji R.B. Cattella u pacjentów cierpiących na raka jelita grubego. Materiał i metody:badaniem objęto 50 chorych (25 kobiet i 25 mężczyzn) w wieku od 50 do 86 lat wybranych losowo leczonych operacyjnie w tutejszym oddziale od października 2004 roku do grudnia 2008 roku. Do badań zastosowano Arkusz Samopoznania R.B. Cattella, pozwalający określić ogólny poziom lęku, poziom integracji osobowości, zaufania do siebie i do innych, dojrzałości emocjonalnej i napięcia psychicznego. Wnioski: poziom ogólnego niepokoju znajdował się w obszarze lęku o średnim stopniu nasilenia. Nieufność wobec innych, napięcie wewnętrzne stanowi genezę niepokoju. Kobiety prezentowały większe nasilenie lęku. U osób starszych stwierdzono wyższy poziom lęku.

NEUROPSYCHOLOGIA – I


12.00 – 13.30

Emilia J. Sitek1,2, Ewa Narożańska2, Jarosław Sławek1,2, Wiesława Kucharska2, Piotr Robowski1,2, Michał Schinwelski2, Dariusz Wieczorek3, Bogna Brockhuis4, Piotr Lass4, Mirosława Dubaniewicz5, Barbara Jasińska-Myga6,7, Matt Baker8, Rosa Rademakers8, Zbigniew K. Wszołek6


1 Zakład Pielęgniarstwa Neurologiczno-Psychiatrycznego, Gdański Uniwersytet Medyczny

2 Oddział Neurologii, Szpital Specjalistyczny Św. Wojciecha w Gdańsku

3 Katedra i Klinika Rehabilitacji, Zakład Radiologii, Gdański Uniwersytet Medyczny

4 Katedra Medycyny Nuklearnej i Informatyki Radiologicznej, Gdański Uniwersytet Medyczny

5 Zakład Radiologii, Gdański Uniwersytet Medyczny

6 Department.of Neurology, Mayo Clinic, Jacksonville, FL, USA

7 Katedra Neurologii Wieku Podeszłego, Śląski Uniwersytet Medyczny, Katowice

8 Department of Neuroscience, Mayo Clinic, Jacksonville, FL, USA
Neuropsychologiczna analiza zaburzeń pisma w otępieniu czołowo-skroniowym z parkinsonizmem sprzężonym z chromosomem 17
Otępienie czołowo-skroniowe z parkinsonizmem sprzężone z chromosomem 17 (frontotemporal dementia with parkinsonism linked to chromosome 17, FTDP-17) stanowi rzadki wariant otępienia czołowo-skroniowego. Charakteryzuje się zaburzeniami psychicznymi, ruchowymi oraz poznawczymi. W obrazie klinicznym dominują zazwyczaj zaburzenia funkcji wykonawczych i pamięci operacyjnej, przy względnie dobrze zachowanej pamięci epizodycznej oraz semantycznej. Zaburzenia widoczne w piśmie pacjentów z FTDP-17 mogą wynikać z różnych zaburzeń funkcji poznawczych. Celem pracy jest ukazanie związku zaburzeń pisma z zaburzeniami nie tylko funkcji językowych, ale również z deficytami przestrzennymi, zaburzeniami funkcji wykonawczych oraz pamięci proceduralnej. Wpływ różnych aspektów funkcjonowania poznawczego chorych z FTDP-17 na zaburzenia pisma oraz progresja tych zaburzeń zostaną pokazane na przykładzie próbek pisma rodzeństwa, z pierwszej polskiej rodziny z FTDP-17 z potwierdzoną badaniem genetycznym mutacją P301L MAPT: 60-letniego mężczyzny oraz 57-letniej kobiety. W analizie wykorzystano wyniki 3 badań w pierwszym przypadku oraz 2 badań w drugim przypadku, w odstępach 6-miesięcznych. Oceniano pismo spontaniczne, pod dyktando, pisemne nazywanie oraz przepisywanie. U obojga chorych pismo, podobnie jak mowa spontaniczna, ulega stopniowemu zubożeniu. Stwierdza się skrócenie i uproszczenie frazy oraz trudności o charakterze anomii. Profil zaburzeń językowych na początku przypomina afazję transkorową motoryczną, później afazję transkorową mieszaną. W obu przypadkach zaobserwowano utratę automatyzmu, co wydaje się wiązać z zaburzeniami pamięci proceduralnej. W pierwszym przypadku występuje agrafia przestrzenna, związana z pomijaniem stronnym (głównie w przestrzeni osobistej). Jest to pierwszy dotychczas opisany przypadek pomijania stronnego w FTDP-17. W badaniu kontrolnym zaobserwowano progresję agrafii przestrzennej, pogorszenie to odpowiada nasilającemu się pomijaniu stronnemu w przestrzeni osobistej. Szczególnie silna w drugim przypadku tendencja do perseweracji wiąże się z zaburzeniami funkcji wykonawczych. Ocena pisma w FTDP-17 może dostarczyć informacji nie tylko na temat zaburzeń funkcji językowych, ale i pamięci proceduralnej, funkcji przestrzennych oraz wykonawczych.

Michał Steuden


Aspekty medyczno psychologiczne zespołów otępiennych
Zespoły otępienne są zaburzeniami zdrowia ujawniającymi się w proporcji do wieku społeczeństw. Żyjąc w starzejącym się społeczeństwie napotykamy coraz częściej na ten problem. Istotnym zagadnieniem jest sposób diagnozowania objawów otępiennych. Metody przeznaczone do tego celu winny być efektywne, krótkie i proste w użyciu. Obecnie kryteria te spełniają testy zegara, oraz skala MMSE i wersje od niej pochodne. Zagadnienia te zostaną omówione w wystąpieniu.

Łucja Domańska, Ewa Zawadzka


Zakład Psychologii Klinicznej i Neuropsychologii, Instytut Psychologii, Uniwersytet Marii Curie – Skłodowskiej, Lublin
Przejawy zaburzeń samoświadomości a kierunki pracy terapeutycznej z osobami z dysfunkcją mózgu
Świadomość własnych deficytów u osób z uszkodzeniami mózgu może być rozważana jako mechanizm umożliwiający zmianę myślenia o sobie, poprzez rozpoznanie rozbieżności między posiadanymi umiejętnościami ograniczonymi wskutek uszkodzenia mózgu a wcześniejszymi możliwościami oraz wymaganiami otoczenia. U osób z zaburzeniami samoświadomości mechanizm ten zawodzi, niemożliwa staje się realna ocena własnych umiejętności oraz adekwatności zachowań społecznych. Pacjenci wykazują słabą motywację do terapii, ustanawiają nierealistyczne cele rehabilitacji oraz rozwijają niewiele strategii kompensacyjnych. Terapia osób z utrzymującymi się zaburzeniami samoświadomości ma na celu reintegrację społeczną, rozwój niezależności i poczucia bezpieczeństwa chorych, zwiększenie ich aktywności w realizowaniu codziennych obowiązków a także adaptację do zmian w możliwościach funkcjonowania po uszkodzeniu mózgu. Realizacja tych celów wiąże się z koniecznością stosowania w terapii różnych sposobów interwencji. W wystąpieniu przedstawione zostaną postacie zaburzeń samoświadomości na przykładach pacjentów ze zróżnicowaną lokalizacją uszkodzenia mózgu. Rozważone zostaną możliwości, uwarunkowania oraz sposoby pracy terapeutycznej (bezpośredniej oraz pośredniej) z osobami przejawiającymi różne warianty zaburzeń samoświadomości.

Urszula Stolarska, Marek Kaciński


Katedra i Klinika Neurologii Dzieci i Młodzieży, Pracowania Neuropsychologii, Uniwersytecki Szpital Dziecięcy, Kraków
Rola neuropsychologa na oddziale neurologii dziecięcej
Neuropsychologia dziecięca jest obszarem, którym zajmuje się w Polsce stosunkowo niewielu psychologów. Ponadto większość specjalistów innych dziedzin, także medycznych, nie znając jej możliwości, nie korzysta z pomocy neuropsychologa w procesie diagnostycznym, tracąc często szansę na uzyskanie istotnych informacji na temat funkcjonowania poznawczego swojego pacjenta. Autorzy podjęli próbę krótkiego przedstawienia możliwości diagnozy neuropsychologicznej w odniesieniu do dzieci i młodzieży, głównych zadań neuropsychologa na oddziale neurologii dziecięcej, a także propozycji dydaktycznych dotyczących popularyzacji wiedzy o neuropsychologii zarówno wśród potencjalnych neuropsychologów, jak i użytkowników diagnozy neuropsychologicznej. Znaczenie diagnozy neuropsychologicznej omówione zostanie na przykładzie klinicznym. Przedstawione zostaną także syntetycznie fragmenty seminarium dla studentów III roku medycyny, będące próbą przybliżenia wiedzy o neuropsychologii jednej z tych grup zawodowych, dla których pomoc neuropsychologa w procesie diagnostycznym może być w przyszłości szczególnie znacząca


Directory: files -> 254
files -> Publikacja sprawozdań finansowych organizacji pożytku publicznego – przewodnik dla organizacji
files -> Informacja dodatkowa do wniosku o dofinansowanie operacji w ramach środka „Rozwój obszarów zależnych od rybactwa”
files -> W sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2006
files -> Rys. Kolumna rektyfikacyjna do rektyfikacji ciągłej; kolumna, deflegmator, kondensator
files -> "Epistemologia: fundamentalizm i jego zmierzch", [w:] Między przyrodoznawstwem, matematyką a humanistyką
254 -> Przemówienie Doktora Honoris Causa kul j. E. Ks. Biskupa, Proprefekta Domu Papieskiego Ks. Dr. Stanisława Dziwisza
254 -> Doktora honoris causa kul
254 -> Andrzej Półtawski
254 -> Reż.: Scandar Copti, Yaron Shani scen.: Scandar Copti, Yaron Shani zdj

Pobieranie 1.44 Mb.

Share with your friends:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   32




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna
warunków zamówienia
istotnych warunków
przedmiotu zamówienia
wyboru operacji
Specyfikacja istotnych
produktu leczniczego
oceny operacji
rozwoju lokalnego
strategii rozwoju
kierowanego przez
specyfikacja istotnych
Nazwa przedmiotu
Karta oceny
ramach działania
przez społeczno
obszary wiejskie
dofinansowanie projektu
lokalnego kierowanego
Europa inwestująca
Regulamin organizacyjny
przetargu nieograniczonego
kryteria wyboru
Kryteria wyboru
Lokalne kryteria
Zapytanie ofertowe
Informacja prasowa
nazwa produktu
Program nauczania
Instrukcja obsługi
zamówienia publicznego
Komunikat prasowy
programu operacyjnego
udzielenie zamówienia
realizacji operacji
opieki zdrowotnej
przyznanie pomocy
ramach strategii
Karta kwalifikacyjna
oceny zgodno
Specyfikacja techniczna
Instrukcja wypełniania
Wymagania edukacyjne
Regulamin konkursu
lokalnych kryteriów
strategia rozwoju
sprawozdania finansowego
ramach programu
ramach poddziałania
kryteriów wyboru
operacji przez
trybie przetargu