I sesja plenarna


RELIGIJNOŚĆ A ZDROWIE I CHOROBA



Pobieranie 1.44 Mb.
Strona21/32
Data26.10.2017
Rozmiar1.44 Mb.
1   ...   17   18   19   20   21   22   23   24   ...   32

RELIGIJNOŚĆ A ZDROWIE I CHOROBA


10.00 – 11.30

Zbigniew Sablik1, Anna Samborska-Sablik2


1 Klinika Kardiologii I Katedry Kardiologii i Kardiochirurgii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi

2 Zaklad Medycyny Ratunkowej i Medycyny Katastrof Katedry Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
Czy wartości religijno- filozoficzne mogą przeciwdziałać zespołowi wypalenia zawodowego?
Zespół wypalenia zawodowego (ZWZ) dotyczy najczęściej osób wykonujących zawody świadczące usługi społeczne, w tym psychologów i lekarzy. Aczkolwiek dotychczas nie wypracowano jednoznacznych kryteriów rozpoznawania ZWZ ocenia się, że w tych grupach zawodowych ZWZ może występować nawet do 50%. Oprócz zaburzeń w funkcjonowaniu jednostki na wielu płaszczyznach, w tym indywidualnej, interpersonalnej i zawodowej, ZWZ stanowi czynnik ryzyka chorób typowo somatycznych, np. schorzeń sercowo-naczyniowych. Od czasu jego opisania w latach 70-tych pojawiły się rożne modele teoretyczne starające się wytłumaczyć jego patogenezę i strukturę. Koncepcja Maslach, Pines i Aronson czy fazowy model Golembiewskiego podkreśla jego 3 wymiary - wyczerpanie emocjonalne, depersonalizację i obniżone poczucie dokonań osobistych. Źródła ZWZ upatruje się w poczuciu rozczarowania zawodowego wynikającego z frustrujących interpersonalnych warunków pracy, przepełnionych przewlekłym działaniem stresu zawodowego, przy równoczesnym wyczerpaniu zdolności adaptacyjnych. Pogląd ten podkreśla także psychodynamiczno- egzystencjalny model Pines, gdzie podstawę dla wystąpienia ZWZ stanowi utrata poczucia spełnienia przez pracę zawodową, stanowiącego dla wysoko zmotywowanych osób zasadniczy sens życia. Wydaje się zatem, że oprócz rozwiązań systemowo- organizacyjnych stwarzających lepsze pole do samorealizacji w pracy dla osób świadczących usługi społeczne pomocne mogłoby być także zbudowanie przez nie na nowo egzystencjalnej odpowiedzi na pytanie o sens istnienia, być może w oparciu o wartości, które mniej eksponowałyby oczekiwanie uzyskania bezpośredniej gratyfikacji świadczonej zawodowo pomocy. Przydatną zatem mogłaby się okazać pogłębiona orientacja religijno- filozoficzna, wskazująca jako wartość niesienie pomocy wynikające z bezinteresownej miłości, która uzyska odpłatę w przyszłym życiu. Hipotezę te może potwierdzać wynik badania brazylijskich onkologow, dla których przynależność do kościoła okazała się być niezależnym czynnikiem protekcyjnym w stosunku do ZWZ.

Marcin Wnuk


Koło Naukowe Diagnozy i Leczenia Uzależnień, Uniwersytet Warszawski
Psychologiczne funkcje religijności w kontekście dobrostanu i jakości życia
Religia może pełnić zarówno pozytywne jak i negatywne funkcje dla dobrostanu człowieka. W literaturze przedmiotu pojawia się podział na religijność dojrzałą, która sprzyja adaptacji i jakości życia jednostek oraz niedojrzałą, której towarzyszą negatywne oraz dysfunkcjonalne stany. Dla osoby dojrzałej religijnie religia jest traktowana jako wartość centralna, ostateczna i autoteliczna. Jednostki niedojrzałe religijnie wykorzystują ją instrumentalnie do realizacji celów pozareligijnych. Religijność jest pojęciem wielowymiarowym i wieloaspektowym odnoszącym się do sfery poznawczej, emocjonalnej oraz behawioralnej. Można ją również analizować z perspektywy indywidualnej oraz instytucjonalnej. Rezultaty badań wskazują na fakt, iż najistotniejszą funkcją religijności jednostek jest kształtowanie nadziei i poczucia sensu życia. Wartości religijne są jednym ze sposobów odkrywania sensu życia i budowania nadziei wpływając pośrednio na jakość życia jednostek. Autor wystąpienia zaprezentuje model, w którym religijność będąc źródłem nadziei i sensu życia wpływa pozytywnie na dobrostan, czyli, że nadzieja i sens życia są zmiennymi pośredniczącymi pomiędzy niektórymi aspektami religijności a jakością życia.

Agnieszka U. Przychodzka


Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna, Łódź
Siły ocalające życie – czas i jego doznawanie
Człowiek wobec zdrowia i choroby. Spotkania jednostki z doświadczeniem życia – wyzwania egzystencjalne dla współczesnych. Perspektywa międzykulturowa zapatrywań na zdrowie i chorobę wpisane w religijność. Przestrzeń i czas, czyniącym zmiany wobec zapatrywań na kondycję człowieka. Religijność jako siła dodająca życia. Religijność a zdrowie, odnajdywanie siebie w rzeczywistości poznania wewnętrznego. Odnalezienie a drogi spotkania „ja”, w perspektywie przekraczającej egzystencję. Sprawcza moc wiary i ocalająca życie i zdrowie siła. „Czasy nieludzkie” – a siła życia, ocalająca moc realizacji słów danych innym.

PROFILAKTYKA I PROMOCJA ZDROWIA – II


10.00 – 11.30

Anna Ziółkowska1, Krzysztof Gerc2


1 Pracownia Chronopsychologii

2 Zakład Psychologii Rozwojowej, Wychowawczej i Rehabilitacyjnej

Instytut Psychologii Stosowanej UJ Instytut Psychologii Stosowanej, Uniwersytet Jagielloński, Kraków


Style funkcjonowania interpersonalnego jako modyfikator wzorców zachowań prozdrowotnych młodzieży
Charakterystyka funkcjonowania współczesnej młodzieży pozostaje obecnie w obszarze analiz i oddziaływań wielu środowisk: lekarzy, psychologów, nauczycieli oraz rodziców. Wzorce zachowań prozdrowotnych oceniane są według różnie wyznaczonych kryteriów, często w niewystarczającym stopniu uwzględniających specyfikę uwarunkowań psychologicznych okresu dojrzewania. Ocena funkcjonowania ucznia, dokonywana w placówkach edukacyjnych, koncentruje się na wymiarze informacyjnym, pomija natomiast często te aspekty, które sygnalizują pierwotny charakter niekorzystnych zmian rozwojowych, wymagający interwencji. Wystąpienie stanowi prezentację badań przeprowadzonych w grupie 59 uczniów gimnazjum i liceum. Badania miały na celu sprawdzenie, czy istnieją związki między stylami funkcjonowania interpersonalnego, poczuciem kontroli w sytuacjach sukcesu i porażki a ujawnianiem się określonych zachowań prozdrowotnych adolescentów. Ważne było również przeprowadzenie bardziej szczegółowej analizy związków: między stylami funkcjonowania interpersonalnego i samokontrolą u młodych osób, a także sprawdzenie czy występuje zależność między tymi zmiennymi, a płcią i wiekiem badanych. Dokonując empirycznej weryfikacji postawionych hipotez badawczych wykorzystano: Skalę Ustosunkowań Interpersonalnych (SUI), Kwestionariusz do Badania Poczucia Kontroli (KBPK) oraz wywiad ustrukturyzowany, a także test zdań niedokończonych i ankietę do badania postaw prozdrowotnych własnego opracowania. Wyniki uzyskanych analiz świadczą, między innymi, iż określone style funkcjonowania interpersonalnego (oparte na dominacji), współwystępują z wewnętrznym LOC, a te które są oparte na uległości współwystępują z zewnętrznym umiejscowieniem kontroli. Stwierdzono, iż określone, preferowane przez uczniów style funkcjonowania interpersonalnego wykazują statystycznie istotny związek z przejawianymi przez nich wzorcami zachowań prozdrowotnych. Zauważono również, iż zewnętrzne poczucie umiejscowienia (ogółem) oraz w sytuacjach przeżywania sukcesu współwystępuje ze stylami funkcjonowania interpersonalnego, zawierającymi komponenty agresywne (ze stylem agresywnym, masochistycznym i wrogością) oraz stwierdzono, że uczniowie o wysokim poczuciu kontroli częściej przejawiają zachowania oceniane jako prozdrowotne.

Małgorzata Artymiak


Katedra Psychologii Ogólnej, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Lublin
Autodeterminacja a psychologiczna jakość życia. Aplikacje dla psychologii zdrowia.
Referat stanowi prezentację przeprowadzonych badań. Ich celem było poszukiwanie związku pomiędzy poziomem autodeterminacji a psychologiczną jakością życia. Teoretyczne podstawy badań wywodzą się z Self-Determination Theory R. Ryana i E. Deciego. W teorii tej autodeterminacja rozumiana jest jako motywacja wewnętrzna oparta na trzech podstawowych potrzebach: potrzebie kompetencji, potrzebie autonomii i potrzebie powiązań. Psychologiczna jakość życia opisywana jest przez następujące wymiary: witalność, zadowolenie z życia, poczucie własnej wartości i sensu życia. Zastosowane metody to: Skala Podstawowych Potrzeb Psychologicznych (Ryan i Deci), Skale Psychologicznej Jakości Życia (Ryan i inni) w tłumaczeniu i opracowaniu Z. Uchnasta. Wyniki przeprowadzonych badań potwierdzają zależność między poziomem autodeterminacji a wysoką jakością życia. Nawiązują jednocześnie do prowadzonych współcześnie badań nad związkami autodeterminacji z jakością życia, funkcjonowaniem społecznym, zawodowym, rodzinnym i ogólnie dobrym funkcjonowaniem. Dostrzeżone zależności mogą stanowić istotną inspirację dla szeroko rozumianej profilaktyki zdrowia psychicznego i kształtowania dojrzałych stylów funkcjonowania.

Patrycja Sroka-Oborska


Katedra Psychologii Zdrowia, Instytut Psychologii, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa
Wpływ sportu na zdrowie psychiczne na przykładzie kobiet uprawiających dwie różne dyscypliny sportowe. Doniesienie z badań psychologicznych.
Roli aktywności sportowej w życiu człowieka nie sposób przecenić. Wśród złożonych funkcji jakie pełni najważniejszą wydaje się być oddziaływanie na zdrowie. Bowiem poprzez kształtowanie osobowości, rozwijanie prozdrowotnych postaw i nawyków, a także wpływ na sprzyjające zdrowiu sposoby spędzania wolnego czasu sport wpływa zdecydowanie na poprawę jakości życia, chroni przed wieloma chorobami i skutecznie przedłuża życie ludzkie. Jednak należy pamiętać, iż działalność sportowa to nie tylko pozytywne oddziaływanie na sferę fizyczną, ale również psychiczną człowieka. Wiele badań psychologicznych koncentrowało się na pytaniu czy istnieje “osobowość” sportowca, która odróżniała by go od reszty społeczeństwa. Pozwoliły one na wykazanie różnicy w zakresie osobowości pomiędzy zawodnikami uprawiającymi różne dyscypliny sportowe oraz między osobami nieuprawiającymi sportu. Badania te wykazały między innymi, iż osoby uprawiające sport w porównaniu z osobami niezwiązanymi z aktywnością sportową cechuje wyższa przyjacielskość i współdziałanie oraz społeczne współczucie, wzrost społecznej dominacji i przywództwa, obniżony poziom niepokoju, większe zaufanie do siebie samych, dojrzałość emocjonalna oraz motywacja osiągnięć. Skłoniło to badaczy do stwierdzenia, iż wybitnych sportowców charakteryzuje więcej wybitnych cech zdrowia psychicznego, a niżeli jednostki z populacji generalnej. Dotychczasowy dorobek empiryczny, a także badania własne pokazują, iż większość kobiet zawodniczek to typy androgyniczne czyli cechujące się zarówno wysokim poziomem cechy męskości, jak i kobiecości. Zatem możliwość zaistnienia kobiet w świecie sportu nie wymaga od nich psychicznej maskulinizacji, lecz jedynie wzbogacenia nabytego w toku rozwoju wachlarza cech kobiecych o pewne zachowania męskie. Oznacza to, iż już sam fakt uprawiania sportu przez kobiety czyni ich repertuar cech szerszym, przez co podejmowane przez nie działania są bardziej konstruktywne. Tym samym mają większe możliwości efektywnego działania, a niżeli kobiety nie uprawiające sportu. Badania własne potwierdziły wyniki uzyskiwane wcześniej przez badaczy, iż kobiety sportsmenki cechują się zewnętrznym wymiarem poczucia kontroli, który daje im poczucie sprawstwa i skłania do podejmowania kolejnych wyzwań, a także czyni bardziej odpornymi na porażkę.

Iwona Sikorska, Bogusława Piasecka, Krzysztof Gerc


Instytut Psychologii Stosowanej, Uniwersytet Jagielloński Kraków
Wystarczająco dobra rodzina czyli dom rodzinny stymulujący odporność psychiczną dziecka
Zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży zależy w znacznej mierze od jej pierwszych doświadczeń społecznych związanych z domem rodzinnym. O istotności wpływu prymarnego kontekstu wychowawczego przekonuje wielu badaczy ludzkiego rozwoju (Bronfrenbrenner, 1993; Bowlby, 1995; Vasta, 2000). Postawy rodzicielskie oraz stopień zaspokajania przez nich podstawowych potrzeb dziecka oddziałują na kształtowanie się zdolności życiowych (life skills) koniecznych do rozwiązywania trudnych problemów i radzenia sobie ze stresem. Dziecko odporne psychiczne (resilient child) posiada cechy, które stwarzają mu szanse dobrego życia oraz odnoszenia sukcesów. Znane są również cechy środowiska rodzinnego, które sprzyjają wychowaniu młodego człowieka posiadającego takie cechy. O sylwetce takiej rodziny mówią: koncepcja resilience (Constantine, 2004), pojęcie poczucia kontroli wewnętrznej (Rotter, 1995) oraz koncepcja inteligencji emocjonalnej (Shapiro, 1998). Spojrzenie na wystarczająco dobrą rodzinę dla optymalnego rozwoju odpornego psychicznie dziecka stanowić będzie refleksję podsumowującą najnowsze badania nad stymulowaniem umiejętności życiowych dziecka.

PSYCHOLOGICZNE ASPEKTY CHORÓB NEREK


10.00 – 11.30

Dorota Frydecka1, Mirosław Chybicki2


1 Katedra i Klinika Psychiatrii, Akademia Medyczna we Wrocławiu

2 Zakład Pielęgniarskiej Opieki Paliatywnej, Katedra Pielęgniarstwa Klinicznego, Akademia Medyczna we Wrocławiu
Przebieg procesu adaptacji do choroby pacjentów z niewydolnością nerek
Prowadzonych jest wiele badań na temat psychologicznych aspektów życia osób z niewydolnością nerek, w tym badania dotyczące jakości życia, adaptacji i mechanizmów radzenia sobie ze stresem. Wiele badań wskazuje na różnice pomiędzy oceną stanu pacjenta przez lekarzy, a oceną, która uwzględnia również perspektywę pacjenta. O ile badania dotyczące jakości życia i mechanizmów radzenia sobie dostarczają wartościowych informacji na temat cech charakterystycznych dla subpopulacji osób dializowanych, nie opisują one indywidualnych przeżyć i doznań z perspektywy pacjenta dializowanego zwłaszcza w kontekście jego adaptacji do choroby i związanej z nią konieczności dializy. Jednym z modeli adaptacji do choroby przewlekłej jest model opracowany przez Patricię Fennell. Model ten składa się z czterech faz: fazy kryzysu, stabilizacji, dezintegracji oraz integracji. Fazę kryzysu charakteryzuje między innymi poczucie utraty kontroli, rozpacz, szok i dezorientacja, poczucie izolacji i wahania nastroju. W fazie stabilizacji stan pacjenta osiąga pewnego rodzaju plateau, któremu towarzyszy społeczne wycofanie w związku z poczuciem stygmatyzacji. W zależności od reakcji pacjenta i jego otoczenia może nastąpić nasilenie konfliktów lub zacieśnienie i pogłębienie relacji. Faza dezintegracji charakteryzuje się nasilonym poczuciem straty i towarzyszącą mu reakcją żałoby. Pacjent próbuje przedefiniować swoją rolę społeczną i zawodową z uwzględnieniem ograniczeń, jakie niesie choroba odzyskując powoli poczucie sprawstwa i kontroli. W fazie integracji dochodzi do ostatecznego ustalenia dojrzałej postawy wobec choroby i wyzwań z nią związanych, a także partnerskich relacji z otoczeniem. Model ten był punktem wyjścia do analizy procesu adaptacji pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych dializie. Przygotowane zostały cztery krótkie filmy, w których pacjenci opowiadają o charakterystycznych symptomach i trudnościach napotkanych na każdym z czterech etapów procesu adaptacji, co stanowi podstawę do sformułowania zaleceń dla lekarzy, pielęgniarek, rodziny i innych ważnych osób wspierających chorego, tak by móc optymalnie skutecznie kierować wspólny wysiłek w proces radzenia sobie z chorobą przewlekłą, jaką jest niewydolność nerek.

Michał Trokowski, Jacek Manitius


Katedra i Klinika Nefrologii, Nadciśnienia Tętniczego i Chorób Wewnętrznych, Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Pomoc psychologiczna u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek oraz jej znaczenie w leczeniu zachowawczym i dializoterapii
Dane szacunkowe ostatnich kilku lat obrazują, że na przewlekłą chorobę nerek cierpi ponad 4 miliony Polaków. Zwiększająca się średnia długość życia oraz współwystępowanie takich schorzeń jak nadciśnienie tętnicze i cukrzyca typu drugiego, powodują systematyczny wzrost liczby osób wymagających leczenia nefroprotekcyjnego i nerkozastępczego. Przebieg przewlekłej choroby nerek oraz wynikające z niej konsekwencje, wymagają interwencji i współpracy lekarzy o różnorodnych specjalnościach, jak również zaangażowania dietetyków, pielęgniarek czy pracowników socjalnych. Istotną rolę we wspomaganiu procesu leczenia pełnią również psychologowie. Pomoc psychologiczna u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, według autora niniejszej pracy, różnicuje się szczególnie w trzech etapach choroby: 1) w leczeniu zachowawczym 2) w momencie decyzji lekarskiej o konieczności podjęcia leczenia nerkozastępczego, 3) oraz w stosowanej, przewlekłej dializoterapii. Każdy z etapów wymaga odpowiedniego oddziaływania psychologa oraz pozostałego personelu medycznego, mającego kontakt z pacjentem. Zarówno diagnoza przewlekłej choroby nerek, konieczność poddawania się zabiegom dializ i przewlekła specyfika tej formy leczenia, mają swoje następstwa w kompleksowym wymiarze funkcjonowania pacjenta. Metaanalizy psychospołecznych problemów tej grupy chorych wyraźnie określają najczęstsze problemy, z jakimi zmagają się pacjenci. Dotyczą one występowania zaburzeń afektywnych i lękowych, szeroko pojętych konfliktów rodzinnych oraz braku właściwej współpracy z lekarzem. Poprzez skierowanie uwagi na charakterystyczne problemy i potrzeby chorego, pojawiające się w wyszczególnionych momentach schorzenia nerek, psycholog może złagodzić objawy dystresu i lęku. Ponadto, może zmniejszyć ryzyko wystąpienia zaburzeń afektywnych, pomóc pacjentowi w reorganizacji swojego dotychczasowego stylu życia i adaptacji do nowych warunków wynikających z charakteru leczenia. Należy przy tym pamiętać, że minimalizowanie szkodliwych następstw dla zdrowia psychicznego pacjenta wynikających z przewlekłej choroby nerek, powinna iść w parze z jednoczesnym dążeniem do jego spełniania się w sferze indywidualnych potrzeb, wspomaganiem rozwoju osobistego, poprawieniem współpracy z lekarzem oraz wzmacnianiem zachowań prozdrowotnych.

Michał Harciarek


Zakład Psychologii Klinicznej i Neuropsychologii,

Instytut Psychologii, Uniwersytet Gdański


Rola i znaczenie badania neuropsychologicznego w procesie kwalifikacji pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek do operacji transplantacji nerki
Wstęp: Przewlekła niewydolność nerek (PNN) to wieloobjawowy zespół chorobowy, w którym na skutek akumulacji substancji toksycznych w organizmie chorego zaburzeniu ulega między innymi funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego. Przykładem tego są często spotykane w tej grupie pacjentów różnorodne dysfunkcje neuropsychologiczne. Choć udana transplantacja nerki stwarza pacjentom z PNN szansę powrotu do zdrowia, to jednak wydaje się, że ze względu na potencjalne komplikacje (np. powikłania wynikające z nieprzestrzegania zaleceń dotyczących przyjmowania leków immunosupresyjnych) zabieg ten nie powinien być wykonywany u osób z głębokimi dysfunkcjami neuropsychologicznymi. Cel badań: Nadrzędnym celem badań była charakterystyka funkcjonowania neuropsychologicznego osób oczekujących na transplantację nerki. Metodologia badań: Wykorzystując zestaw wystandaryzowanych testów psychologicznych, porównano funkcjonowanie poznawczo-emocjonalne pacjentów zakwalifikowanych (n = 38) i niezakwalifikowanych (n = 18) do operacji przeszczepienia nerki z wynikami testowymi osób bez schorzeń nefrologiczno-neurologicznych (n = 30). Wyniki: Obniżone wykonanie testów neuropsychologicznych zaobserwowano w obu grupach pacjentów. Chorych niezakwalifikowanych do leczenia transplantacyjnego, w porównaniu do osób oczekujących na przeszczep nerki, charakteryzowały jednak głębsze deficyty poznawcze. Ponadto, u pacjentów niezakwalifikowanych do leczenia transplantacyjnego szczególnie często występowały zaburzenia pamięci operacyjnej oraz problemy z przeszukiwaniem i zapamiętywaniem materiału wzrokowo-przestrzennego. Co istotne, wyniki badania neuropsychologicznego przyczyniły się do wykonania dodatkowych badań medyczno-laboratoryjnych u trzech pacjentów zakwalifikowanych do operacji transplanatacji nerki, czego efektem było usunięcie jednego z nich z listy osób oczekujących na przeszczep. Wnioski: Uzyskane wyniki stanowią ważną wskazówkę praktyczną, ponieważ podkreślają rolę i znaczenie badania neuropsychologicznego w procesie kwalifikacji pacjentów z PNN do operacji transplantacji nerki. Znajomość stanu psychicznego chorych z PNN może bowiem pomóc zoptymalizować i ukierunkować przebieg ich leczenia.

Bernarda Bereza


Katedra Psychologii Klinicznej, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Lublin

Jestem, więc czuję. Dynamika emocji w sytuacji nieodwracalnej utraty zdrowia.
Nieodwracalna utrata zdrowia rodzi frustrację w wielu obszarach biopsychofizycznego funkcjonowania człowieka. W zależności od posiadanych zasobów jednostki, czasowo zakłóca lub trwale uniemożliwia realizację wartości i celów, do których osoba dążyła przed zachorowaniem. Doświadczane emocje w znacznej mierze mają zabarwienie negatywne, występują z dużym nasileniem, przy czym – ze względu na trwały charakter zmiany – obecne są w życiu pacjenta w sposób ciągły. Kształt przeżyć wyznaczają kolejne stadia choroby, w których pacjent stopniowo poszerza informacje odnośnie specyfiki schorzenia, procedury leczenia oraz nabywa umiejętności efektywnego radzenia sobie z brzemieniem choroby. Niniejsze doniesienia z badań koncentrują się na emocjonalnej stronie doświadczania nieodwracalnej utraty zdrowia. Przedstawiony zostanie złożony obraz emocji towarzyszących pacjentom w różnych etapach przystosowania do straty.


Directory: files -> 254
files -> Publikacja sprawozdań finansowych organizacji pożytku publicznego – przewodnik dla organizacji
files -> Informacja dodatkowa do wniosku o dofinansowanie operacji w ramach środka „Rozwój obszarów zależnych od rybactwa”
files -> W sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2006
files -> Rys. Kolumna rektyfikacyjna do rektyfikacji ciągłej; kolumna, deflegmator, kondensator
files -> "Epistemologia: fundamentalizm i jego zmierzch", [w:] Między przyrodoznawstwem, matematyką a humanistyką
254 -> Przemówienie Doktora Honoris Causa kul j. E. Ks. Biskupa, Proprefekta Domu Papieskiego Ks. Dr. Stanisława Dziwisza
254 -> Doktora honoris causa kul
254 -> Andrzej Półtawski
254 -> Reż.: Scandar Copti, Yaron Shani scen.: Scandar Copti, Yaron Shani zdj

Pobieranie 1.44 Mb.

Share with your friends:
1   ...   17   18   19   20   21   22   23   24   ...   32




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna
warunków zamówienia
istotnych warunków
przedmiotu zamówienia
wyboru operacji
Specyfikacja istotnych
produktu leczniczego
oceny operacji
rozwoju lokalnego
strategii rozwoju
kierowanego przez
specyfikacja istotnych
Nazwa przedmiotu
Karta oceny
ramach działania
przez społeczno
obszary wiejskie
dofinansowanie projektu
lokalnego kierowanego
Europa inwestująca
Regulamin organizacyjny
przetargu nieograniczonego
kryteria wyboru
Kryteria wyboru
Lokalne kryteria
Zapytanie ofertowe
Informacja prasowa
nazwa produktu
Program nauczania
Instrukcja obsługi
zamówienia publicznego
Komunikat prasowy
programu operacyjnego
udzielenie zamówienia
realizacji operacji
opieki zdrowotnej
przyznanie pomocy
ramach strategii
Karta kwalifikacyjna
oceny zgodno
Specyfikacja techniczna
Instrukcja wypełniania
Wymagania edukacyjne
Regulamin konkursu
lokalnych kryteriów
strategia rozwoju
sprawozdania finansowego
ramach programu
ramach poddziałania
kryteriów wyboru
operacji przez
trybie przetargu