I sesja plenarna


PSYCHOLOGICZNE ASPEKTY DOŚWIADCZANIA CHOROBY I NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI – III



Pobieranie 1.44 Mb.
Strona13/32
Data26.10.2017
Rozmiar1.44 Mb.
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   32

PSYCHOLOGICZNE ASPEKTY DOŚWIADCZANIA CHOROBY I NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI – III


10.00 - 11.30

Luiza Nowakowska


Samodzielna Pracownia Socjologii Medycyny, Katedra Nauk Humanistycznych Wydziału Pielęgniarstwa i Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
Doświadczanie niepełnosprawności w świetle teorii stygmatyzacji
Celem wystąpienia jest ukazanie zjawiska niepełnosprawności w świetle teorii stygmatyzacji jako sposobu interpretowania sytuacji psychospołecznej osób odbiegających pod różnym względem od przyjętych norm. Według jej założeń odmienność psycho-fizyczna nie jest sytuacją wolną od społeczno-kulturowej interpretacji, neutralną normatywnie i aksjologicznie. Niepełnosprawność implikuje nie tylko konsekwencje biomedyczne, ale także zderza się z rzeczywistością społeczną, w której występują tendencje do wartościowania, naznaczania i często dyskryminowania osób odbiegających od obowiązujących norm i wartości. Twórcą teorii stygmatyzacji jest socjolog Erving Goffman. W swojej książce „Piętno. Rozważania o zranionej tożsamości” (1963) tłumaczy mechanizm stygmatyzacji jako tendencję do dyskredytowania jednostki ze względu na negatywny atrybut, który nosi (np. deformacja fizyczna) oraz stosowania praktyk dyskryminacyjnych, a nawet kwestionowania jej człowieczeństwa. Osobie obciążonej piętnem przyznawana jest zmodyfikowana negatywna tożsamość, cechy pozytywne są pomijane a ułomność staje się represyjną definicją jej osobowości. Goffman analizuje problem stygmatyzacji wieloaspektowo, koncentruje się m.in. na uwarunkowaniach relacji osoby stygmatyzowanej z otoczeniem, metodach przezwyciężania piętna, mechanizmach konstruowania „pozornej tożsamości społecznej” czy strategiach „zarządzania piętnem” przez osoby niepełnosprawne, takich jak: ukrywanie lub eliminacja oznak piętna, utrzymywanie fizycznego dystansu z otoczeniem czy metoda całkowitego odsłonięcia ułomności. Rozważania Goffmana doczekały się wielu kontynuacji i rozwinięć. Wskazuje to na ich szczególną aktualność oraz wartość poznawczą w obliczu ciągłych wysiłków emancypacyjnych grup marginalizowanych w kierunku zwalczania barier pełnego uczestnictwa w życiu społecznym. Warto zwrócić uwagę np. na szczegółową analizę stygmatyzacji jako złożonego procesu powiązanych ze sobą elementów: „etykietowania”, „stereotypizacji”, „oddzielenia”, „utraty statusu społecznego” oraz dyskryminacji (Link i współpracownicy). Analiza mechanizmów stygmatyzacji pozwala na identyfikację postaw społecznych oraz wzorów zachowań w stosunku do osób niepełnosprawnych, a także ułatwia wypracowanie strategii działań podejmowanych w celu niwelowania przejawów dyskryminacji. Rozpoznanie sposobów napiętnowania osób niepełnosprawnych stanowi jednocześnie warunek efektywnej rehabilitacji społecznej oraz pełnego uczestnictwa w życiu społecznym osób narażanych na marginalizację ze względu na problemy zdrowotne.

Renata Chrzan, Tomasz Kulpa


Okręgowy Szpital Kolejowy we Wrocławiu
Ocena poziomu lęku u chorych operowanych z powodu przepukliny pachwinowej
Wprowadzenie: Lęk jest najczęstszym stanem emocjonalnym opisywanym u ludzi. Pojawia się on jako zjawisko normalne w sytuacji gdy podstawowe wartości są zagrożone. Zabieg chirurgiczny i związana z tym konieczność pobytu w szpitalu stanowi dla większości chorych bardzo silny stres powiązany z dużą dozą silnych emocji. Każdy zabieg chirurgiczny powoduje naruszenie stanu równowagi organizmu. Efekty zabiegu nie są do końca przewidywalne, a z uwagi na ich ścisły związek z życiem i zdrowiem, które stanowią dobra podstawowe wywołują silne emocje takie jak gniew, niepokój, lęk, smutek, bezradność czy strach. Celem pracy jest ocena poziomu lęku u pacjentów operowanych z powodu przepukliny pachwinowej. Materiał i metoda: badaniem objęto wybranych 200 chorych (wyłącznie mężczyzn) w wieku od 20 do 76 lat operowanych w tutejszym oddziale z powodu przepukliny pachwinowej w od stycznia 2006 do grudnia 2008 roku. Do badań wykorzystano Inwentarz Stanu i Cechy Lęku STAI C.D. Spielbergera. Pomiar lęku dokonywano jeden dzień przed zabiegiem operacyjnym i w trzeciej dobie po zabiegu. Wyniki: obserwowano spadek poziomu lęku po zabiegu operacyjnym. Stan lęku przed zabiegiem był uwarunkowany osobowościowo.

Marek Graczyk1, Martyna Bińkowska2


1 Zakład Psychologii, Katedra Nauk Społecznych, Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu, Gdańsk

2 Katedra Rozwoju Człowieka, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
Okres powypadkowy u żużlowców na poziomie mistrzowskim i jego konsekwencje psychologiczne
Wstęp. Kolizja, upadek, kontuzje są to nieodłączne zjawiska związane z uprawianiem sportu żużlowego. Sytuacja psychofizyczna żużlowca jest tak naprawdę związana z okresem międzywypadkowym. Jakie rodzaje postaw reprezentują ci sportowcy? Jakie są konsekwencje wypadków na torze w aspekcie kognitywnym, emocjonalnym i behawioralnym. Jakie są style radzenia sobie ze stresem postartowym i przedstartowym na różnych etapach kariery sportowej żużlowca? Jak zmienia się jego sytuacja psychospołeczna w konsekwencji kolizji na torze. To podstawowe problemy badawcze tej pracy. W literaturze przedmiotu, aktualnie brak jest naukowych doniesień na ten istotny i nie rzadko dramatyczny, jak pokazują media temat. Psychologia sportu jest nauką stosowaną. Oprócz celów opisujących i wyjaśniających bardzo ważnym jest także podniesienie jakości życia sportowca. Psychologowie sportowi, na co dzień zmagają się z w/w konsekwencjami uprawiania sportu wyczynowego tak aby pomóc zawodnikowi w utrzymaniu przez niego odpowiedniej siły i odporności psychicznej, które są podstawowymi atrybutami sukcesów. Materiał i metoda: Podstawą teoretyczną badań była klasyfikacja trzech stylów radzenie sobie stworzona przez Endler’a i Parker’a (CISS): stylu skoncentrowanego na zadaniu, skoncentrowanego na emocjach i na unikaniu oraz pomiar podstawowych umiejętności psychologicznych (mental skills) – poczucia własnej skuteczności (GSES), dyspozycyjnego optymizmu (LOT-R) oraz kontroli emocji negatywnych (CECS) w adaptacji polskiej Juczyńskiego. Badania przeprowadzono w klubach żużlowych w Bydgoszczy, Toruniu, Grudziądzu, Gdańsku, Poznaniu, Wrocławiu i Gorzowie Wielkopolskim, również w Wałczu, Cetniewie, Gąsawie. Wzięło w nich udział 90 zawodników w wieku od 12 do 50 lat, reprezentujących wszystkie klasy sportowe w polskiej lidze żużlowej. W/w zmienne łączono z konsekwencjami psychospołecznymi wypadków, w zależności od wieku życia zawodnika i stażu zawodniczego. Do pomiaru preferowanych sposobów radzenia sobie z konsekwencjami skonstruowano specjalny kwestionariusz. Wyniki. Obok konsekwencji fizycznych wypadków na torze w sporcie żużlowym występują konsekwencje psychologiczne. Zawodnicy stosują najczęściej unikowy styl radzenia sobie z konsekwencjami psychologicznymi. Intensywność konsekwencji psychologicznych zależy w głównej mierze od wieku zawodnika i wielkości odpowiedzialności za wynik drużyny: zawodnicy w wieku 23-27 lat najsilniej odczuwają konsekwencje. Zawodnicy istotnie różnią się między sobą intensywnością i kontrolą emocji negatywnych, dyspozycyjnym optymizmem oraz poczuciem własnej skuteczności (self efficacy). Wnioski. Istnieje wiele czynników wpływających na intensywność i rodzaj odczuwanych konsekwencji psychologicznych, jak również częstotliwość stosowania i rodzaj sposobów radzenia sobie z nimi. Współpracę psychologiczną w okresie powypadkowym należy dostosować indywidualnie do każdego zawodnika, gdyż każdy z nich w bardzo indywidualny sposób przeżywa stres powypadkowy. Badani sportowcy deklarują, iż odczuwają istotne konsekwencje psychologiczne wypadków na torze. Niezbędne jest psychologiczne wspomaganie zawodnika w sytuacji urazu fizycznego, dostosowując program pomocy indywidualnie do każdego z nich.

Urszula Kanaffa-Kilijańska1, Urszula Kaczmarek2, Mirosław Chybicki3


1 Katedra i Zakład Stomatologii Zachowawczej i Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu

2 Katedra i Zakład Stomatologii Zachowawczej i Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu

3 Zakład Pielęgniarskiej Opieki Paliatywnej, Katedra Pielęgniarstwa Klinicznego Akademii Medycznej we Wrocławiu
Poziom lęku przed leczeniem stomatologicznym i sposoby jego przezwyciężania
Wprowadzenie. Lęk jest stanem psychofizycznym charakteryzującym się uczuciem zagrożenia i bezradności, któremu towarzyszą specyficzne objawy somatyczne wynikające ze stymulacji układu wegetatywnego. Lęk stomatologiczny jest zjawiskiem powszechnym i może w znaczący sposób wpływać na relację pomiędzy pacjentem a lekarzem, jak również na przebieg leczenia, a w efekcie na stan zdrowia pacjentów. Cel pracy. Ocena poziomu lęku i zaufania do lekarza stomatologa. Wskazanie strategii, za pomocą których pacjenci radzą sobie ze stresem. Metodologia badań. Badaniem objęto 126 dorosłych pacjentów (62 kobiety i 64 mężczyzn) w wieku od 18 do 77 lat. Ankieta zawierała pytania dotyczące poziomu zaufania do stomatologa według DBS (Dental Belief Survey) oraz Inwentarze Lęku STAI, a także kwestionariusz COPE do pomiaru strategii radzenia sobie ze stresem. Pytano o wiek, płeć i wykształcenie badanego. Do pomiaru zależności statystycznych wykorzystano test ANOVA oraz współczynnik korelacji Pearsona. Wyniki. Średnia lęku przed leczeniem stomatologicznym badanych osób wynosiła 5,16 stena. 44% pacjentów cechowało się przeciętnym poziomem lęku, 33% miało niski, a 22% wysoki poziom lęku przed leczeniem stomatologicznym. 37% osób deklarowało średni, 57% wysoki, a tylko jedna osoba niski poziom zaufania do stomatologa. Wraz z wiekiem rośnie częstość radzenia sobie ze stresem przez zwrócenie się do religii (r=0,24 p<0,05) natomiast maleje przez pozytywną reinterpretację (r=-0,24 p<0,05) oraz poszukiwanie instrumentalnego wsparcia społecznego (r=-0,24 p<0,05). Zaufanie do stomatologa koreluje dodatnio z radzeniem sobie przez pozytywną reinterpretację oraz poszukiwanie instrumentalnego wsparcia społecznego oraz ujemnie z radzeniem sobie przez zaprzeczanie oraz behawioralne uwolnienie się. Wnioski. Wydaje się, że 57% osób deklarujących wysoki poziom zaufania do stomatologa można uznać za zadowalający, szczególnie, że jest on jedną ze zmiennych wpływających na poziom lęku przed zabiegiem. Lęk ten można spróbować obniżyć ucząc pacjentów korzystania ze strategii radzenia sobie ze stresem korelujących z zaufaniem do stomatologa (pozytywna reinterpretacja) oraz oduczając tych, które dodatnio korelują z lękiem (zaprzeczanie i koncentracja na emocjach).

Joanna Kobosko


Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Warszawa
Głuchota a zdrowie psychiczne. Z badań nad młodzieżą głuchą i jej słyszącymi matkami.
Rozpowszechnienie zaburzeń psychicznych w populacji młodzieży głuchej i słabo słyszącej niepokoi – występują one ok. 2,5 razy częściej niż w populacji słyszących. Najnowsze dane z badań holenderskich pokazują, że kryteria zaburzeń wg DSM-IV spełnia 49% badanej młodzieży głuchej (van Gent i in. 2007). W pracy przyjęto podejście interpersonalne (Stern 1985,1995; Zalewska 1998) wskazujące m.in. na związek funkcjonowania psychicznego dziecka z problemami w formowaniu tożsamości macierzyńskiej u jego matki. By poznać, jak doświadcza siebie młodzież głucha o wysokich kompetencjach w języku fonicznym lub migowym, w tym własną głuchotę, uwzględniono reprezentację siebie młodzieży, jak i regulację afektywną w relacji matka – dziecko. Badaniami objęto młodzież prelingwalnie głuchą (n=41) oraz ich słyszące matki (n=41), a także młodzież słyszącą (n=40) i ich matki (n=40). W celu opisu reprezentacji siebie u młodzieży zastosowano Kwestionariusz Ja-Inni (modyfikacja Kwestionariusza Cech wg Jarymowicz). Aby scharakteryzować własności regulacji afektywnej (mechanizm werbalizacji emocji) w relacji matka – dziecko wykorzystano w odniesieniu do młodzieży wywiad psychologiczny: „Jak to jest być osobą głuchą?” vs. „Jak to jest być osobą z jakimś brakiem?”, a w odniesieniu do matek wywiad psychologiczny: „Macierzyństwo” oraz skalę aleksytymii TAS-20. Dane z wywiadów opracowano z wykorzystaniem metody analizy narracji i analizy korespondencji. Rezultaty badań pokazują, że młodzież głuchą o wysokich kompetencjach językowych cechuje polaryzacja pozytywna w reprezentacji siebie, a także trudności w werbalizacji emocji związane z doświadczaniem siebie jako osoby głuchej. Matki tej młodzieży ujawniają (wywiady) brak werbalizacji emocji lub werbalizują emocje negatywne w relacji ze swoimi głuchymi dziećmi w przeciwieństwie do matek młodzieży słyszącej, choć w wynikach TAS-20 obie grupy matek nie różnią się istotnie między sobą. Poważny problem kliniczny w aspekcie funkcjonowania psychicznego, w tym językowego młodzieży głuchej, stanowią adolescenci głusi, którzy „nie mówią”, tj. o bardzo ograniczonych i ograniczonych kompetencjach językowych w języku fonicznym i migowym, należący do zdecydowanej większości w omawianej populacji, jak i ich słyszący rodzice.
Badania zrealizowano w ramach Projektu Badawczego MNiSzW Nr 2PO5E 109 28.


Directory: files -> 254
files -> Publikacja sprawozdań finansowych organizacji pożytku publicznego – przewodnik dla organizacji
files -> Informacja dodatkowa do wniosku o dofinansowanie operacji w ramach środka „Rozwój obszarów zależnych od rybactwa”
files -> W sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2006
files -> Rys. Kolumna rektyfikacyjna do rektyfikacji ciągłej; kolumna, deflegmator, kondensator
files -> "Epistemologia: fundamentalizm i jego zmierzch", [w:] Między przyrodoznawstwem, matematyką a humanistyką
254 -> Przemówienie Doktora Honoris Causa kul j. E. Ks. Biskupa, Proprefekta Domu Papieskiego Ks. Dr. Stanisława Dziwisza
254 -> Doktora honoris causa kul
254 -> Andrzej Półtawski
254 -> Reż.: Scandar Copti, Yaron Shani scen.: Scandar Copti, Yaron Shani zdj

Pobieranie 1.44 Mb.

Share with your friends:
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   32




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna
warunków zamówienia
istotnych warunków
przedmiotu zamówienia
wyboru operacji
Specyfikacja istotnych
produktu leczniczego
oceny operacji
rozwoju lokalnego
strategii rozwoju
kierowanego przez
specyfikacja istotnych
Nazwa przedmiotu
Karta oceny
ramach działania
przez społeczno
obszary wiejskie
dofinansowanie projektu
lokalnego kierowanego
Europa inwestująca
Regulamin organizacyjny
przetargu nieograniczonego
kryteria wyboru
Kryteria wyboru
Lokalne kryteria
Zapytanie ofertowe
Informacja prasowa
nazwa produktu
Program nauczania
Instrukcja obsługi
zamówienia publicznego
Komunikat prasowy
programu operacyjnego
udzielenie zamówienia
realizacji operacji
opieki zdrowotnej
przyznanie pomocy
ramach strategii
Karta kwalifikacyjna
oceny zgodno
Specyfikacja techniczna
Instrukcja wypełniania
Wymagania edukacyjne
Regulamin konkursu
lokalnych kryteriów
strategia rozwoju
sprawozdania finansowego
ramach programu
ramach poddziałania
kryteriów wyboru
operacji przez
trybie przetargu