Garhwal droga do nieba 8 Dionizos ante portas 10



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona39/46
Data30.10.2017
Rozmiar0.96 Mb.
1   ...   35   36   37   38   39   40   41   42   ...   46

Religie Kafirów



Przed nawróceniem się Kafirów na islam wyznawali oni starożytną religię opartą na wierzeniach hinduizmu i zaratusztranizmu, w tym również czczeniu ognia. Znaleźć można w niej także ślady buddyzmu a nawet mitologii greckiej. Najwyższym bogiem był Imra, którego imię pochodziło od Jamaradży. Był to bóg stwórca. Ponadto czczeni byli bogowie: Moni i Gisz (Krishna), bóg wojny

Kalasze wierzą w 12 głównych bogów i bogiń personifikujących różne siły Natury (podobnych do tych z mitologii greckiej), z których najważniejsi to Mahadeo (lub Khodai) bóg-stwórca i Dżesztak- protektorka małżeństwa, rodziny i ciężarnych kobiet. Powszechnie czczony jest Balomain, mityczny heros podobny do Heraklesa, który pośredniczy między Kalaszami i ich bogami (wg. legendy odwiedza doliny Kalaszów w czasie święta Czoimus). Ku czci bóstw wznoszone są z drewna i kamienia bogato zdobione świątynie oraz składane ofiary z kóz i żywności. Rozpowszechniony jest kult przodków

Solarny kalendarz obrzędowo-religijny Kalaszów zawiera wiele świąt, z których najważniejsze to wiosenne Dżoszi albo  Czilimdżast (składanie ofiar z mleka), Utczal albo Uszao (sierpniowe ofiarowanie zboża, sera i wina) oraz Czaumus (najbardziej uroczyste 10-dniowe święto przesilenia zimowego).

Pod koniec sierpnia celebrowane jest święto Phool z okazji powrotu trzód z wysokogórskich pastwisk. Towarzyszą mu starożytne, dość nieobyczajne zwyczaje. Przywódca wszystkich trzód ma prawo w tym dniu posiąść każdą kobietę, której zapragnie. Kobieta zaś gdy pocznie w takich okolicznościach jest z tego bardzo dumna

Pochodzenie Kafirów



Jak już powiedziano w innym miejscu, oni sami uważają się, za potomkówi żołnierzy Aleksandra Macedońskiego, ale tak sądzą prawie wszystkie narodowości  zamieszkujące Kaszmir, Czitral i Afganistan. W religii starożytnych Greków jest legenda o Dionizosie, który wyprawił się do Indii w towarzystwie sylenów i bachantek, nieustannie będących w stanie upojenia alkoholowego. Tam w Indiach założył miasto o nazwie Nysa w pobliżu góry Meros.

Flawiusz Arrian w swej Anabasis Aleksandrii pisze, że Aleksander dotarł do tego miasta i próbował go zdobyć, jednakże mieszkańcy wysłali do niego poselstwo i powołując się na Dionizosa i swoje greckie korzenie prosili o pozostawienie ich w spokoju. Na dowód przedstawili gałązkę bluszczu, który rośnie tylko w Europie i został przyniesiony przez Dionizosa. do Nysy. Miasto to jak podaje Arrian leży między rzekami Kophen a Indusem. Kophen to dzisiejsza rzeka Kabul, a więc  tam, gdzie leży obecny Kafiristan.  Być może to właśnie mieszkańcy Nysy są przodkami Kafirów.

Jest jeszcze jedna hipoteza, mianowicie kraina w dolinie Kabul nazywała się niegdyś Gandhara i stanowiła potężne państwo grecko - baktryjskie, gdzie powstały pierwsze statuy Buddy w stylu greckim. Panował w nim słynny król Menander, wsławiony przez pisarza buddyjskiego Aśwagoszę w książce pod tytułem "Pytania króla Milindy". Potomkowie mieszkańców Gandhary też mogą być przodkami Kafirów.

Ponadto istnieje oprócz tego pewna poszlaka wskazująca na ich pochodzenie, a jest nią uprawa winnej latorośli przez Kafirów oraz umiejętność wytwarzania wina, spotykana wyłącznie w Kafiristanie.

Arystoteles a sprawa indyjska



W komentarzu do postu "Pochodzenie Kafirów" ktoś zauważył, że na zderzenie kultur Grecji i Indii wywarł duży wpływ, oprócz Aleksandra Macedońskiego, także Arystoteles. Po śmierci Platona Arystoteles ze Stagiry obrażony na cały świat, że nie wybrano go następcą Platona, udał się do Macedonii, gdzie w latach 343-335 p.n.e. stał się wychowawcą młodzieży macedońskiej, wśród której znajdował się Aleksander, późniejszy król i zdobywca Indii.

Wyruszając na wyprawę, Aleksander wybrał na swego kronikarza Kallistenesa, zdolnego filozofa i pisarza, siostrzeńca Artstotelesa. Po zdobyciu Egiptu  Aleksander postanowił zostać synem bożym. Nominację do tego uzyskał odwiedzając oazę Siwa, gdzie kapłani boga Zeusa-Ammona utwierdzili go w tym. Po zdobyciu zaś Persji zażądał, by zaczęto oddawać mu cześć boską, na przykład klękając przed nim. Wielu Macedonczykom to się nie podobało, w tym również Kallistenesowowi, który odmówił klękania, za co Aleksander go ukarał, nie całując na powitanie. Wtedy ów kronikarz powiedział: "A więc odchodzę uboższy o jeden pocałunek."

Innym razem Kallistenes przechwalał się, że czyny Aleksandra zależą od niego, Kallistenesa i jego kroniki. Mówił również, że boskość Aleksandra nie zależy od tego, co zmyśli Oliimpiada, matka króla, ale od tego co on napisze o Aleksandrze.

Plutarch podaje, że chodził za Aleksandrem i powtarzał: "Umarł nawet Patrokles choć był od ciebie o wiele lepszy" (wiersz Homera z Iliady). .Gdy dowiedział się o tym Arystoteles, ponoć rzekł: "Kallistenes był dzielny i wielki w słowie, ale rozumu nie miał".

Nic więc dziwnego, że Aleksander go nienawidził i w końcu skazał na śmierć. Ptolomeusz syn Lagosa zapisał, że został torturowany i powieszony. Inni twierdzą, że skonał z głodu a Arystobulos pisze, że wleczono go za wojskiem zakutego w kajdany, aż  zmarł na skutek choroby. Chares wreszcie opowiada, że umarł mniej więcej w tym czasie, kiedy Aleksander został ranny w Indiach.

Dusza i ciało


Niegdyś w Indiach żył król Paesi, który uważał, że nie ma różnicy między ciałem a duszą, a gdy mędrzec Kesi nie zgadzał się z nim, przytoczył mu następujący przykład.

Miałem kiedyś  bezbożnego dziadka, który niewłaściwie rządził krajem i który powinien po smierci znaleźć się w piekle, za swoje grzeszne uczynki. Gdyby on po śmierci przyszedł do mnie i ostrzegł mnie przed prowadzeniem bezbożnego żywota, abym nie poszedł do piekła, wtedy uwierzyłbym, ze dusza jest różna od ciała.”



Kesi na to powiada:

Gdybyś ty królu, spostrzegł, że twoja małżonka oddaje się jakiemuś innemu mężczyźnie, jaką karę wymierzyłbyś owemu cudzołożnikowi?”

 „Kazałbym go stracić.”

Gdyby ten mężczyzna prosił cię o darowanie mu jeszcze trochę czasu, aby mógł ostrzec przed piekłem swoją rodzinę, czy darowałbyś mu choć jedną chwilę?”

Nie darowałbym mu ani jednej chwili.” 

A widzisz. Twój dziadek też pewnie nie miał chwili czasu, aby cię zawiadomić. Dlatego uwierz, Paesi, że dusza jest różna od ciała.”



Wg Historii filozofii indyjskiej E. Frauenhofera.

Jeśli weźmiemy pod uwagę, że większość ludzkości jest zwyczajnie głupia, należy oczekiwać z dużym prawdopodobieństwem, iż powszechnie panujące przekonania będą raczej idiotyczne niż rozsądne.(Bertrand Russell).

Król Paesi przeprowadzał również doświadczenia, aby udowodnić, że dusza nie istnieje. W tym celu zamknął złodzieja w mosiężnym kotle, zalutował go, nie zostawiając żadnej wolnej szparki. Gdyby w kotle był otwór, przez który mogłaby uciec jego dusza,  uwierzyłbym, że dusza jest wolna od ciała. Ponieważ tak nie jest, jestem przekonany, że dusza i ciało to jedno i to samo.

A oto inne doświadczenie. Pewnego zbrodniarza kazał zważyć. Potem kazał go zabić, w ten sposób, by  nie zranić jego skóry. I ponownie go zważyć. Waga była jednak ta sama. Z ciała nie mogła więc wydostać się jakaś dusza. mędrzec Kesi nie był jednak do końca przekonany.

Bo nie można udowodnić naukowo, że dusza istnieje, jak sądzą hinduiści oraz nie można udowodnić, że dusza nieśmiertelna nie istnieje, jak sądzą buddyści. Ci, którzy tak uważają nazywają się agnostycy.

Materializm indyjski



Materializm indyjski dzieli się na systemy akrijawadin, nieuznające prawa karmana, do których to systemów należą:

1.    materialiści lokajata

2.    agnostycy

3.    fataliści

oraz systemy krijawadin, uznające prawo karmana i obejmujace: dżinizm, buddyzm i hinduizm..

Przez prawo karmana rozumie się zależność skutku od czynu, z czego wynika prawo reinkarnacji, ponownego odradzania się.

Jako przykład systemu akrijawadin można podać naukę mędrca Adżity Kesiakambali, jednego z nauczycieli Buddy. Uważał on,  że nie istnieje żadne obdarowywanie, żadna ofiara, żadne składanie ofiar. Nie istnieje żaden owoc i owocowanie dobrych i złych uczynków. Nie istnieje ani ten, ani tamten świat. Nie istnieje ani matka, ani ojciec. Nie istnieją osoby, które powstały raptownie. I nie ma na tym świecie żadnych braminów i ascetów, którzy kroczyli właściwą drogą., którzy wiedli właściwy żywot, którzy opierając się na własnej wiedzy oglądali ten i tamten świat. Człowiek składa się z czterech elementów. Kiedy umiera, ziemia rozpuszcza się w masie ziemskiej, woda w masie wodnej, ogień w masie ognistej, powietrze w masie powietrznej a zmysły wchodzą w przestrzeń (akaśa)... Gdy ciało się rozpada, głupcy i mędrcy ulegają zniszczeniu i znikają. Nie istnieją już po śmierci.

Adżiwikowie czyli fataliści



Za życia Buddy i Dżiny żył mędrzec o imieniu Maskarina Gośala, który wierzył w boga Narajana i reinkarnację, ale nie uznawał prawa karmana, czyli uważał, że czyny popełnione w obecnym życiu nie mają wpływu na życie przyszłe.

Nauczał on: „wszelki wysiłek ludzki jest bezcelowy”, wszystko zależy od fatum, inaczej mówiąc przypadku lub przeznaczenia.

Budda uważał doktrynę Gośali za zbrodniczą a samego filozofa za swego największego wroga.

Wtajemniczenie w regułę miało charakter archaiczny: neofita musiał poparzyć sobie ręce, ściskając gorący przedmiot, był zakopywany po szyję a następnie wyrywano mu po kolei wszystkie włosy z głowy. Adżiwikowie chodzili nago i przestrzegali reguł ascezy.

Uwaga na marginesie – Istoty powstałe raptownie



Pewna dociekliwa czytelniczka zwróciła uwagę na wyrażenie Adżity Keśakambali: „Nie istnieją żadne istoty powstałe raptownie”. Na pozór wydawałoby się, że chodzi tu o istoty powstałe w wyniki aktu raptus puellae, co było karane jak wiadomo w danej Polsce gardłem. Filozof Frauwallner wyjaśnia jednak, że istoty zamieszkujące piekło i światy boskie nie są płodzone lecz powstają nagle i bezpośrednio. Wiara więc w takie raptownie powstałe istoty jest przeto ważna dla doktryny o reinkarnacji i o zapłacie za dobre i złe uczynki.

Filozofia przyrody wajsieszika rozróżnia dwie grupy istot – jedne powstałe z łona matki (yonija – narząd płciowy kobiecy) i takie, które nie powstały z łona matki (ayonija). Z łona matki nie powstali bogowie i istoty piekielne, oraz najdrobniejsze istoty żyjące -– muchy, komary, wszy i karaluchy. Do istot powstałych z łona matki zalicza się ludzi, zwierzęta dzikie i oswojone(jarayuja). Ptaki i gady powstałe z jaja(andaruja).

Agnostycy indyjscy



W sanskrycie zwani ajnanika. Utrzymywali oni, że nie można odpowiedzieć na pytanie czy jest odpłata za dobre i złe czyny, jak również nie można odpowiedzieć czy istnieje porządek moralny. A zatem zaprzeczali istnieniu prawa karmana.

Uważali ponad to, że wszystkie ludzkie twierdzenia są subiektywne, a na pytanie czy doskonały żyje po śmierci, nie można odpowiedzieć ani tak, ani nie, ani nawet jednocześnie tak i nie. Na pytanie czy istnieje dusza ludzka, nie można zaprzeczyć ani nie można potwierdzić tego.

Uwaga na marginesie

Wg Brahmaczalasutry Budda miał powiedzieć na temat istnienie doktryn filozoficznych co następuje:

Uczą oni, że dusza jest materialna i niematerialna, że jest jednym i drugim, lub też ani jednym, ani drugim, że jest skończona, lub nieskończona, że jest jednym i drugim lub też ani jednym ani drugim, że musi mieć jeden lub wiele stanów świadomości, że jej wyobrażenia są ograniczone lub nieograniczone, że musi się znajdować w stanie radości lub cierpienia lub też w żadnym z tych stanów. Oto 16 herezji, nauczających, że istnieje świadoma egzystencja po śmierci. Następnie jest 8 herezji, nauczających, że dusza bądź materialna, bądź niematerialna, bądź ani jedna ani druga, bądź jedna i druga razem, bądź skończona, bądź nieskończona, bądź ani jedna ani druga, bądź ta i tamta razem mają nieświadomą egzystencję po śmierci. Wreszcie 8 innych herezji naucza, że dusza w ten sam ośmioraki sposób istnieje po śmierci ani w świadomym ani w nieświadomym stanie... A póki ciało jego istnieje, póty jest on widziany przez ludzi i bogów, ale gdy życie się skończy, ciało się rozwieje i przepadnie i ani bogowie ani ludzie nie zobaczą już więcej Nauczyciela.”( tłum. F. Michalski).


Materialiści lokajata



Zwani także szkołą Czarwaka. Należą do przedstawicieli skrajnego materializmu. Poniżej podaję niektóre z ich tez i sposobów motywacji.

Świadomość powstaje tak, jak z drożdży powstaje moc odurzająca.

Przejawy życia są podobne do pęcherzyków powietrza na wodzie.

Nie istnieją też żadne zaświaty, ponieważ nie istnieje nic, co żyłoby tam dalej.

Na pytanie  dlaczego duchowość przejawia się tylko w ludzkim ciele a nie przejawia się w garnkach? Bramini odpowiadają: „Duchowość nie przejawia się w garnkach, ponieważ brak jest pozostałych przyczyn, podobnie jak w piasku.”

Przyjmowano istnienie trzech płynów ustrojowych: śluzu, żółci i wiatrów. Nauczano, że śluz powoduje powstanie żądzy, żółć nienawiści, a wiatry powodują powstanie omamienia.

Skoro człowiek po opuszczeniu ciała udaje się w zaświaty, dlaczego z miłości do swych krewnych nie powraca na ziemię?”



Wiara w zaświaty jest bez sensu. Gdyby bowiem pobożny ofiarnik uzyskał niebieską zapłatę i to po śmierci ofiarnika, wtedy równie dobrze drzewa zniszczone przez pożar mogłyby rodzić owoce. Podobnie by można oczekiwać, że oliwa dolana do zgaszonej lampy mogłaby zapalić zgaszony płomień

Ale to wszystko jest oszustwem. Ceremonie wprowadzili bramini, by czerpać z tego korzyści materialne. Ofiara ognia, trzy Wedy i smarowanie się popiołem służą tylko do zarabiania pieniędzy.

Jeśli zabite podczas ofiary zwierzę wchodzi do nieba, to dlaczego ofiarowujący nie zabije własnego ojca, by wyprawić go do nieba?

Jedynym środkiem poznania jest postrzeżenie zmysłowe.

Wnioskowanie nie jest żadnym środkiem prawdziwego poznania.

Więcej w poscie „ Szkoła czarwaków.”

Pobieranie 0.96 Mb.

Share with your friends:
1   ...   35   36   37   38   39   40   41   42   ...   46




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna
warunków zamówienia
istotnych warunków
przedmiotu zamówienia
wyboru operacji
Specyfikacja istotnych
produktu leczniczego
oceny operacji
rozwoju lokalnego
strategii rozwoju
kierowanego przez
specyfikacja istotnych
Nazwa przedmiotu
Karta oceny
ramach działania
przez społeczno
obszary wiejskie
dofinansowanie projektu
lokalnego kierowanego
Europa inwestująca
Regulamin organizacyjny
przetargu nieograniczonego
kryteria wyboru
Kryteria wyboru
Lokalne kryteria
Zapytanie ofertowe
Informacja prasowa
nazwa produktu
Program nauczania
Instrukcja obsługi
zamówienia publicznego
Komunikat prasowy
programu operacyjnego
udzielenie zamówienia
realizacji operacji
opieki zdrowotnej
przyznanie pomocy
ramach strategii
Karta kwalifikacyjna
oceny zgodno
Specyfikacja techniczna
Instrukcja wypełniania
Wymagania edukacyjne
Regulamin konkursu
lokalnych kryteriów
strategia rozwoju
sprawozdania finansowego
ramach programu
ramach poddziałania
kryteriów wyboru
operacji przez
trybie przetargu