Dokumentacja projektowa



Pobieranie 278.93 Kb.
Strona3/3
Data27.10.2017
Rozmiar278.93 Kb.
1   2   3

Transport


Elementy konstrukcyjne mogą być przewożone dowolnymi środkami transportu. Podczas transportu materiały i elementy konstrukcji powinny być zabezpieczone przed uszkodzeniami oraz utratą stateczności.

Wymaga się, przed załadunkiem na środki transportu sprawdzić kompletność oznakowania elementu, przeprowadzenie próbnego montażu z udziałem elementu oraz prawidłowości suchej powłoki malarskiej.

Elementy powinny być transportowane w kolejności przewidzianej w projekcie Montażu.

  1. Montaż konstrukcji i prowadzenie innych prac na budowie


Montaż konstrukcji i inne prace na budowie powinny być prowadzone zgodnie z projektem konstrukcji, Projektem Montażu z zastosowaniem środków (zabezpieczeń tymczasowych, montażowych), zapewniających stateczność w każdej fazie montażu oraz osiągniecie projektowanej nośności i sztywności, a także układu geometrycznego systemu (położenia węzłów w przestrzeni) po ukończeniu robót. Ze względu na specyfikę prac na wysokości należy spełnić wszystkie wymagania przewidywane zasadami bezpieczeństwa pracy oraz uprawnień personelu wykonującego pracę w tym ciągłego nadzoru przez osoby uprawnione.

Ze względu na znaczne konsekwencje zniszczenia konstrukcji zamawiający w osobie inspektora nadzoru inwestorskiego zobowiązany jest prowadzić ciągły nadzór prac montażowych.

Przed przystąpieniem do montażu należy naprawić uszkodzenia elementów wysyłkowych powstałe podczas transportu i przechowywania.

    1. Sprzęt


Stosowany na budowie sprzęt powinien być sprawny, co powinno być poświadczone aktualnymi na czas budowy przeglądami technicznymi, atestami lub dopuszczeniami, wszelkich urządzeń wymagających takich dokumentów.

Sprzęt powinien spełniać wymagania BHP, w szczególności powinien być używany z wszelkimi osłonami przewidzianymi przez producenta. Sprzęt ten powinien podlegać kontroli osoby odpowiedzialnej za BHP na budowie.

Osoby obsługujące sprzęt powinny być odpowiednio przeszkolone.

    1. Krótki opis konstrukcji przekrycia z punktu widzenia montażu


Stalowa konstrukcja przekrycia w postaci struktury przestrzennej oparta jest na słupach żelbetowych.

Zamocowanie na przyporach żelbetowych zaprojektowano jako nieprzesuwno-przegubowe.

Słupy i podpory należy rozmieścić tylko na obwodzie przekrycia o wymiarach 45,95x 43,12 m.

Do zmontowania konstrukcji należy użyć pośrednich podpór montażowych, bowiem montaż wspornikowy nie jest możliwy ze względów statyczno-wytrzymałościowych. W Projekcie Montażu Wykonawca powinien wskazać rozmieszczenie podpór montażowych (rusztowań) i wykazać obliczeniowo, że zapewniona jest stateczność i wytrzymałość konstrukcji podczas wszystkich faz montażu. Dobór powinien przeprowadzić z uwzględnieniem posiadanego sprzętu oraz kolejności montażu.

Ze względów technologicznych (rozmiary elementów wysyłkowych oraz ich masa) elementami wysyłkowymi są pojedyncze pręty i węzły. Długość pojedynczego elementu w części środkowej hali wynosi 2,828m – pasy- oraz 2,256m - krzyżulce. Elementy wysyłkowe będą scalane w elementy montażowe.

Docelowe oparcie stalowej struktury przekrycia na żelbetowej konstrukcji przypór należy dokonać za pośrednictwem stalowych elementów kotwiących zabetonowanych w żelbecie i belek oczepowych. Śruby kotwiące należy zakotwić w przyporze poprzez połączenie ze zbrojeniem. Pręty przekrycia należy zaopatrzyć w typowe stopy zakończone blacha czołową. Zaprojektowano rektyfikację podpór poprzez zastosowanie podlewki z zaprawy montażowej nominalnie o grubości 7cm.

Węzły struktury są odrębnymi elementy wysyłkowe. Po dokonaniu wyboru Wykonawcy i uzgodnieniu z nim szczegółów rozwiązań dopuszczalna jest modyfikacja węzłów struktury. Muszą one jednak spełniać podstawowe kryteria takie jak: (a) połączenia montażowe muszą być wykonane jako śrubowe; (b) węzły muszą spełniać warunki wytrzymałościowe w sytuacji bardzo dużych sił występujących w prętach; (c) musi być spełnione kryterium architektoniczne czyli względy estetyczne. Węzeł powinien być kulistopodoby lub dla węzłów o innych kształtach należy stosować czasze osłonowe (atrapy).

Układanie blachy pokrycia dachu powinno rozpocząć się po zmontowaniu całości konstrukcji.


    1. Ogólne zasady montażu


Montaż konstrukcji stalowej należy rozpocząć nie wcześniej niż 7 dni po zakończeniu robót betonowych.

Położenie elementów konstrukcji powinno być ustalane i oceniane metodami geodezyjnymi za pomocą właściwego sprzętu pomiarowego z dokładnością niezbędną do zachowania wymaganych tolerancji montażu. W projekcie montażu należy podać współrzędne węzłów konstrukcji zmontowanej z uwzględnieniem wygięcia wstępnego konstrukcji.

Części składowe należy tak składać, aby przy scaleniu elementu nie powstały uszkodzenia lub odchyłki przekraczające dopuszczalne tolerancje wykonania. Naprowadzanie otworów nie powinno powodować ich owalizacji większej niż 0,5mm.

Nie przewiduje się spawania jako metody łączenia elementów wysyłkowych konstrukcji nośnej przekrycia. W sytuacji awaryjnej i konieczności zastosowania cięcia i spawania na budowie, Wykonawca zwróci się do Projektanta o wytyczne do przeprowadzenia takich operacji.


    1. Montaż podpór stalowych przekrycia


Słupy wsporcze rozłożone na obwodzie konstrukcji przekrycia przewidziano jako żelbetowe o przekroju 40x40cm z betony C30/37.

Betonowanie słupa wykonywać warstwami o grubości nie większej niż 50 cm z każdorazowym zagęszczeniem mieszanki betonowej za pomocą wibratora wgłębnego. Alternatywnie można użyć betonu samozagęszczającego się.

Po zamontowaniu podpór przekrycia na ich głowicy należy umieścić podpory regulowane ( podnośniki śrubowe) i geodezyjnie ustalić poziom śruby regulacyjnej na poziom teoretyczny przewidywany w projekcie.

    1. Montażowe połączenia śrubowe


Połączenia śrubowe należy wykonać zgodnie z projektem warsztatowym i wymaganiami wytrzymałościowymi [Np3] do Error: Reference source not found.

Wszystkie śruby muszą być zabezpieczone antykorozyjnie. Nakrętki i podkładki należy stosować odpowiednio do klasy wytrzymałości śruby zgodnie z tab. 10 . [Nj1].

Wszystkie łączniki należy zakładać tak, aby widoczne było oznaczenie klasy.

Długość śruby powinna być taka, aby można było stosować możliwie najmniejszą ilość podkładek, przy jednoczesnym zachowaniu warunku. W połączeniach sprężanych pod nakrętką powinno pozostać nie mniej niż cztery zwoje gwintu.

Nakrętka i łeb śruby powinny bezpośrednio lub przez podkładkę dokładnie przylegać do łączonych powierzchni. Powierzchnie gwintu oraz powierzchnie oporowe nakrętek i podkładek przed montażem należy pokryć warstwą smaru. Śruba w otworze nie powinna przesuwać się ani drgać przy ostukiwaniu młotkiem kontrolnym.

Śruby o wysokiej wytrzymałości, przeznaczone do sprężania należy smarować smarem grafitowym lub pastą molibdenową (dwusiarczek molibdenu MoS2). W zależności od zastosowanego środka smarownego momenty dokręcania należy przyjmować zgodnie z projektem lub tabl. 11 [Nj1]. Dokręcanie śrub sprężonych wykonywać kluczem dynamometrycznym wykalibrowanym z dokładnością nie mniejszą niż +-5%.

W połączeniach śrubowych zakładkowych szczelina w styku niesprężanym nie powinna przekraczać 2 mm, a w styku sprężanym 1 mm. Stosowane przekładki nie powinny być cieńsze niż 2 mm. Przekładki stosowane do rektyfikacji konstrukcji w połączeniach należy wykonać ze stali miękkiej, a po osadzeniu zabezpieczyć przed wypadnięciem, np poprzez stabilizację spoiną sczepną.

    1. Montaż blachy trapezowej pokrycia


Po ukończeniu montażu, zrektyfikowaniu oraz ostatecznym skręceniu konstrukcji przekrycia można przystąpić do montażu blachy trapezowej pokrycia.

Pokrycie dachu stanowi blacha trapezowa TR RUUKKI 108x0,85 lub równorzędna, układana w kierunku zawierającym się w płaszczyźnie zakrzywienia dachu. Blacha trapezowa mocowana jest do prętów struktury w sposób pośredni za pomocą przyspawanych na warsztacie kątowników zimnogiętych wykonanych z blachy gr. 3 mm. Dopuszcza się inne rozwiązanie mocowania blachy uwzględniające możliwości Wykonawcy lub wynikające z systemu obudowy. Rozwiązanie takie musi być jednak skonsultowane i uzgodnione z Projektantem.

Mocowanie blachy do kątowników konstrukcji przeprowadzić z zastosowaniem wkrętów samowiercąco-gwintujące HILTI S-MD25Z 5,5x38 ocynk lub EJOT JT2-8-6,3x30 lub JT2-8-5,5x25 lub GUNNEBO art. No 15024/2 d-L=5,5-35. Mocowanie należy wykonać przynajmniej w co drugiej fałdzie. Przy krawędziach połaci, a szczególnie przy zmianie połaci dachu konieczne mocowanie w każdej fałdzie w pasie o szerokości ok. 5 m. Nie dopuszcza się mocowania blachy za pomocą gwoździ (kołków wstrzeliwanych).

Sąsiednie arkusze blachy należy łączyć w kierunku spadku za pomocą i na zakładach za pomocą HILTI S-MD03Z 4,8x16 ocynkowane lub EJOT JT2-5,5x20 lub JT2-4,8x16(19) lub GUNNEBO wkręt farmerski 4,8-20 z podkładką EPDM . Maksymalna odległość między łącznikami w szeregu – 400 mm.

Projekt warsztatowy powinien zawierać projekt układu blach dachowych, szczegóły zakładów oraz obróbki blacharskie wymagane na krawędziach swobodnych blachy. Długość zakładu poprzecznego blach powinna wynosić nie mniej niż 200 mm .

Arkusze blach trapezowych powinny być ułożone w ten sposób, aby szersze dno bruzdy było na spodzie.

W przypadku konieczności wycięcia otworów w pokryciu z blach trapezowych, dla zamontowania włazów dymowych, świetlików itp., lokalizacji tych miejsc i wycinania otworów należy dokonywać po zamontowaniu blach trapezowych na połaci dachowej. Projektant uzgodni sposób wzmocnienia pokrycia dachowego wokół otworów. Możliwe jest wzmocnienie tylko za pomocą obróbek blacharskich przy mniejszych otworach i mniej obciążonych lub, wzmocnienie otworu za pomocą wymian dachowych i niezależnie od tego obróbki blacharskiej krawędzi blachy dachowej.

    1. Montaż przekrycia stalowego


Zaleca się przeprowadzenie montażu przekrycia metodą sekcyjną. Jest to metoda pośrednia między montażem z pojedynczych elementów a montażem blokowym.

Części konstrukcji (bloki), będące fragmentami połaci należy scalać na poziomie terenu, a po podniesieniu dołączyć do ustawionej konstrukcji, przy czym poszczególne bloki nie stanowią samonośnej całości.

Poszczególne bloki należy scalać z prętów na stendach. Należy stosować stendy w formie szablonów dwukierunkowych, złożonych ze słupków o wysokości odpowiedniej do przewidywanego poziomu rozmieszczenia węzłów. Możliwe jest skonstruowanie słupków o regulowanej wysokości. W każdym przypadku rzędne słupków należy poddać kontroli geodezyjnej.

Na czas scalania duże fragmenty konstrukcji powinny być złączone śrubami ze stendem, a po scaleniu spoczywać na nim swobodnie. Po zakończeniu scalania należy sprawdzić prawidłowość kształtu i wymiarów bloku, a odchyłki przekraczające wskazane w dokumentacji projektowej skorygować przed podnoszeniem bloku.

Całości przekrycia należy podzielić na kilkanaście bloków o wymiarach ok. 14,14x(8,5 lub 14,14m, tak aby podział poprzeczny był zgodny z liniami w miejscu zmiany wysokości dachu. W punktach na styku bloków należy ustawić pomosty robocze i podpory montażowe (rusztowania), zgodnie z Projektem Montażu.

Po zmontowaniu konstrukcji przekrycia należy wykonać regulacje na podporach wykorzystując specjalnie skonstruowane węzły podporowe.


    1. Naprawa pokrycia antykorozyjnego i p-poż po montażu


Po montażu miejsca uszkodzeń oczyścić do klasy czystości S.A. 2,5 i malować zestawami określonymi w pkt. 3.3.5.

Ze względu na wykonanie zabezpieczenia ogniochronnego z użyciem farb pęczniejących należy zachować szczególną ostrożność w czasie transportu/składowania i montażu elementów. W szczególności nie dopuszcza się spawania wykonywanego w warunkach budowy lub korzystania z narzędzi powodujących znaczne nagrzewanie elementów struktury. W szczególności nie dopuszcza się wykonywania otworów palnikiem czy też korzystania ze szlifierki kątowej. Nie zachowanie tych zastrzeżeń spowodować może nieodwracalne uszkodzenie kruchej warstwy farby zabezpieczającej lub jej spęcznienie.

Wszelkie miejsca, które wymagałyby korekt wprowadzonych na placu budowy wymagają uprzedniej konsultacji z Projektantem.

    1. Inne uwagi


Elementy instalacyjne i podobne należy podwieszać w węzłach przekrycia po kompletnym zmontowaniu konstrukcji. W innym przypadku należy uzyskać zgodę Projektanta.

Podwieszenia do konstrukcji przekrycia należy prowadzić w sposób bezinwazyjny, w tym bez użycia spawania do konstrukcji i wiercenia w konstrukcji. Zalecanym sposobem podwieszania elementów instalacyjnych jest korzystanie z obejm zaciskanych na rurowym przekroju węzła danego elementu. Obejma od wewnątrz powinna posiadać miękką przekładkę z tworzywa sztucznego, chroniącą powłoki zabezpieczające przed uszkodzeniem. Można również skorzystać z zawiesi systemowych, np. typu Hilti, Eniro lub innych.



  1. Program kontroli jakości


Wymaga się, by wytwórca konstrukcji stalowej miał zakładowy system jakości produkcji spełniający wymagania PN-EN 729-3 [Ns20] i/lub PN-EN ISO 9001 [Nj11].
    1. Program zapewnienia jakości


Plan jakości Wykonawca opracuje wg PN-ISO 10005 [Nj21], [Nj22], [Nj23] dla konstrukcji spawanej w klasie jakości 1 nie narażonej na zmęczenie, odpowiednio do systemu jakości stosowanego przez Wykonawcę.

Plan jakości powinien objąć: a) przegląd wymagań projektu pod kątem możliwości ich spełnienia, b) podział zadań i odpowiedzialności w poszczególnych fazach realizacji, c) procedury i instrukcje procesów specjalnych, a w szczególności spawalniczych, d) wykaz badań kontrolnych, e) procedury w prowadzania zmian i modyfikacji, f) procedury postępowania w przypadku niezgodności, g) punkty kontrolne związane z kontrolą zewnętrzną i odbiorem robót.


    1. Dokumentacja kontroli jakości


Dokumentacja kontroli jakości powinna zawierać: a) dokumenty jakości wyrobów zastosowanych w konstrukcji wystawione przez ich producentów i dostawców, b) dokumenty dodatkowych badań kontrolnych jakości wyrobów zastosowanych w konstrukcji, c) dokumentację procesów specjalnych (w tym spawalniczych) stosowanych podczas wytwarzania i montażu oraz dokumenty badań kontrolnych tych procesów, d) dokumenty badań/pomiarów kontrolnych elementów oraz zmontowanej konstrukcji, jej podpór i połączeń.

Deklarację zgodności (świadectwo jakości) wydaje Wykonawca godnie z wymaganiami PN-EN 45014 [Nj7].



  1. Ocena, przeprowadzenie badań i odbiór

    1. Wymagania ogólne


Ocena i badania powinny być wykonane zgodnie z programem badań zawartym w planie jakości, obejmującym wszystkie stosowane materiały, wyroby oraz procesy wytwarzania i montażu. Wszystkie kontrolne badania powinny być udokumentowane.

Odbiór końcowy konstrukcji powinien obejmować sprawdzenie i ocenę dokumentów kontroli i badań z całego okresu realizacji w celu ustalenia, czy wykonana konstrukcja jest zgodna z projektem i wymaganiami norm. W szczególności należy sprawdzić: podpory konstrukcji, odchyłki geometryczne układu, jakość materiałów i spoin, stan elementów konstrukcji i powłok ochronnych, stan i kompletność połączeń.

W protokole odbioru sporządzonym z udziałem stron procesu budowlanego należy podać co najmniej: przedmiot i zakres odbioru, dokumentację określającą komplet wymagań, dokumentację stwierdzającą zgodność wykonania z wymaganiami, protokoły odbioru częściowego, parametry sprawdzone w obecności komisji, decyzje komisji.

    1. Kontrola jakości materiałów, wyrobów i procesów wytwarzania


Kontrolę jakości materiałów, wyrobów i procesów wytwarzania należy przeprowadzić zgodnie z normą [Nj1]:

    1. Kontrola jakości materiałów i wyrobów powinna odbyć się każdorazowo przy odbiorze dostawy od producenta przed skierowaniem do produkcji zgodnie z wymaganiami pkt. 9.2. tej normy,

    2. Kontrolę jakości obróbki mechanicznej i termicznej należy prowadzić zgodnie z pkt. 9.3,

    3. Kontrole jakości złączy spawanych należy prowadzić zgodnie z pkt. 9.4 ,

    4. Sprawdzanie wymiarów elementów należy prowadzić zgodnie z pkt. 9.5,

    5. Ocenę połączeń śrubowych należy prowadzić zgodnie z pkt. 9.6 tej normy.
    1. Ocena jakości zabezpieczeń antykorozyjnych


Ocenę stanu przygotowania powierzchni należy przeprowadzić wg norm PN-ISO 8501-1, [Na32], grupy norm PN-ISO 8501-2 i PN-ISO 8501-3.

Ocena wykonywania prac powinna obejmować kontrolę warunków otoczenia w trakcie czyszczenia, malowania, schnięcia i utwardzania pokryć, kontrolę przestrzegania czasów pomiędzy nakładaniem poszczególnych warstw farb oraz grubość mokrej powłoki.

Ocena jakości pokrycia metalowego obejmuje: ocenę wyglądu, ocenę grubości wg PN-EN-22063 [Na6], ocenę przyczepności. Ocena jakości pokrycia organicznego obejmuje: ocenę wyglądu, ocenę grubości wg PN-EN ISO 2808 [Na10], ocenę przyczepności metodą siatki nacięć lub metodą odrywową [Na7] (ze względu na niszczący charakter badań przeprowadzać tylko w uzasadnionych przypadkach).

Ocenę wyników pomiaru grubości należy interpretować zgodnie z PN-|EN ISO 12944-7 [Na27]:



  • wszystkie wyniki mniejsze niż 0,8 nominalnej grubości powinny być odrzucone, a powierzchnie te powinny być dodatkowo malowane,

  • wszystkie wyniki pomiarów zawarte pomiędzy 0,8 a 1,0 nominalnej grubości powinny być przyjęte, jeżeli średnia arytmetyczna z wszystkich pomiarów jest równa wartości nominalnej lub od niej wyższa,

  • Wyniki równe wartości nominalnej lub wyższe powinny być przyjęte. Pojedyncze wyniki nie powinny przekraczać trzykrotnie wartości nominalnej.

We wszystkich przypadkach usuwania niezgodności kontrola powinna być wykonana ponownie.
    1. Ocena jakości montażu konstrukcji i odbiór konstrukcji


Ocena montażu konstrukcji powinna obejmować:

  • kontrolne pomiary geodezyjne przed rozpoczęciem montażu, podczas montażu i po jego zakończeniu,

  • stan podpór raz śrub fundamentowych i ich usytuowanie,

  • zgodność montażu z projektem montażu i spełnienie wymagań bezpieczeństwa pracy,

  • stan elementów konstrukcji przed montażem i po zmontowaniu,

  • wykonanie i kompletność połączeń wraz ze sprężeniem śrub w stykach,

  • wykonanie powłok ochronnych,

  • naprawy elementów konstrukcji i powłok ochronnych oraz usuwanie innych niezgodności.



  1. Obmiar i odbiór robót oraz płatności

    1. Obmiar robót


Obmiar wykonanych robót należy dokonywać zgodnie z zasadami kontraktowymi.

Jeśli nie podano inaczej, to jednostką obmiarową jest kilogram zmontowanej stali. Ilość zmontowanej konstrukcji stalowej należy oceniać na podstawie wykazów stali opracowanych wraz z rysunkami warsztatowymi i zweryfikowanych przez inspektora nadzoru inwestorskiego, na podstawie faktycznie zamontowanych elementów wysyłkowych i ich sumarycznej masy. W wykazach stali należy przyjąć szacunkowy dodatek na spoiny maksymalnie 1,8% lub dodatek obliczyć odrębnym wyliczeniem. Oprócz tego należy dodać masę łączników śrubowych.

W przypadkach wątpliwych Inwestor zwraca się do Projektanta o opinię.

    1. Odbiór robót


Odbiór końcowy konstrukcji powinien obejmować sprawdzenie i ocenę dokumentów kontroli i badań z całego okresu realizacji w celu ustalenia, czy wykonana konstrukcja jest wykonana zgodnie z kontraktem, projektem, wymaganiami niniejszej specyfikacji oraz przepisów i norm, a w szczególności [Nj1].

W szczególności powinny być sprawdzone: podpory konstrukcji, odchyłki geometryczne układu, jakość materiałów i spoin, stan elementów konstrukcji, stan i kompletność połączeń.



W protokole odbioru sporządzonym z udziałem stron procesu budowlanego, czyli Inwestora, Wykonawcy i Projektanta, należy podać co najmniej: przedmiot i zakres odbioru, dokumentację określającą komplet wymagań, dokumentację stwierdzającą zgodność wykonania z wymaganiami, protokoły odbioru częściowego, parametry sprawdzone w obecności komisji, stwierdzone usterki, decyzje komisji.
    1. Podstawa płatności


Procedury płatności powinny być zgodne z kontraktem i związanymi ustaleniami.
Jeśli kontrakt nie przewiduje inaczej, to cena za jednostkę obmiarową zgodnie z pkt 8.1 obejmuje: wykonanie dokumentacji zgodnie z pkt 1.5.2, zakup materiałów i prefabrykatów , wytworzenie elementów wraz z montażem próbnym, transport i składowanie elementów, scalenie i montaż konstrukcji, wykonanie wymaganych badań i pomiarów, oczyszczenie placu budowy zgodnie ze standardami, a także obsługę gwarancyjną.

  1. Przepisy i literatura związana

    1. Polskie Normy i Eurokody


Polskie Normy i Eurokody aktualne na rok 2008.
      1. Katalog [Nr]: Rysunek techniczny


  1. PN-B-01025:2004, Rysunek budowlany. Oznaczenia graficzne na rysunkach architektoniczno-budowlanych. (Zamiast PN-70/B-01025, Projekty budowlane. Oznaczenia graficzne na rysunkach architektoniczno-budowlanych,

  2. PN-B-01029:2000, Rysunek budowlany. Zasady wymiarowania na rysunkach architektoniczno-budowlanych. (Zamiast PN-60/B-01029, Projekty architektoniczno-budowlane. Wymiarowanie na rysunkach., PN-82/N-01614, Rysunek techniczny. Wymiarowanie. Zasady ogólne.(Zamiast PN-60/B-01029 w zakresie pp. 2.1, 2.2, 2.4, 2.11, 2.12, 2.16.4.)),

  3. PN-B-01030:2000, Rysunek budowlany. Oznaczenia graficzne materiałów budowlanych. (Łącznie z normą PN-ISO 4069:1999 zamiast PN-70/B-01030, Projekty budowlane. Oznaczenia graficzne materiałów budowlanych),

  4. PN-EN 22553:1997, Rysunek techniczny. Połączenia spawane, zgrzewane i lutowane. Umowne przedstawienie na rysunkach,

  5. PN-EN ISO 128-20:2002, Rysunek techniczny – Zasady ogólne przedstawiania – Część 20: Wymagania podstawowe dotyczące linii. (Zamiast PN-82/N-01616),

  6. PN-EN ISO 128-23:2002, Rysunek techniczny – Zasady ogólne przedstawiania – Część 23: Linie na rysunkach budowlanych. (Zamiast PN-82/N-01616 Rysunek techniczny. Linie rysunkowe. (Zamiast PN-70/B-01025 w zakresie p. 2.1.4.)),

  7. PN-EN ISO 3098-0:2002, Dokumentacja techniczna wyrobu. Pismo. Część 0: Zasady ogólne,

  8. PN-EN ISO 3098-2:2002, Dokumentacja techniczna wyrobu. Pismo. Część 2: Alfabet łaciński, cyfry i znaki,

  9. PN-EN ISO 3098-3:2002, Dokumentacja techniczna wyrobu. Pismo. Część 3: Alfabet grecki,

  10. PN-EN ISO 3098-4:2002, Dokumentacja techniczna wyrobu. Pismo. Część 4: Znaki diakrytyczne i specjalne alfabetu łacińskiego. (zamiast PN-80/N-01606, Rysunek techniczny. Pismo.)

  11. PN-EN ISO 4157-1:2001, Rysunek budowlany. Systemy oznaczeń. Część 1: Budynki i części budynków,

  12. PN-EN ISO 4157-2:2001, Rysunek budowlany. Systemy oznaczeń. Część 2: Nazwy i numery pomieszczeń,

  13. PN-EN ISO 5261:2002, Rysunek techniczny maszynowy. Przedstawianie uproszczone prętów i kształtowników, (Zamiast PN-ISO 5261:1994, PN-ISO 5261/Ak:1994 Rysunek techniczny dla konstrukcji metalowych, oraz PN-64/B-01043 wyd. 7, Rysunek konstrukcyjny budowlany. Konstrukcje stalowe.) ,

  14. PN-EN ISO 5455:1998, Rysunek techniczny. Podziałki.

  15. PN-EN ISO 7519:1999, Rysunek techniczny. Rysunki budowlane. Ogólne zasady przedstawiania na rysunkach zestawieniowych,

  16. PN-ISO 129:1996 i PN-ISO 129/Ak, Rysunek techniczny. Wymiarowanie. Zasady ogólne. Definicje. Metody wykonania i oznaczenia specjalne. (Zamiast PN-82/N-01614 w zakresie zasad porządkowych, sposobów wymiarowania i uproszczeń wymiarowych),

  17. PN-ISO 4069:1999, Rysunek budowlany. Oznaczanie powierzchni na przekrojach i widokach. Zasady ogólne,

  18. PN-ISO 8991:1996, System oznaczeń części złącznych.
      1. Katalog [Ns]: Spawalnictwo


  1. PN-87/M-69008, Spawalnictwo. Klasyfikacja konstrukcji spawanych,

  2. PN-78/M-69011, Złącza spawane w konstrukcjach stalowych. Podział i wymagania,

  3. PN-87/M-69772, Spawalnictwo. Klasyfikacja wadliwości złączy spawanych na podstawie radiogramów,

  4. PN-89/M-70055/01, Spawalnictwo. Badania ultradźwiękowe złączy spawanych. Postanowienia ogólne,

  5. PN-EN 287-1+A1, Spawalnictwo – Egzaminowanie spawaczy – Stale,

  6. PN-EN 288-1, Wymagania dotyczące technologii metali i jej uznawanie – Postanowienia ogólne dotyczące spawania,

  7. PN-EN 288-2, Wymagania dotyczące technologii metali i jej uznawanie – Instrukcja technologiczna spawania łukowego,

  8. PN-EN 288-3, Wymagania dotyczące technologii metali i jej uznawanie – Badania technologii spawania łukowego,

  9. PN-EN 288-5, Wymagania dotyczące technologii metali i jej uznawanie – Uznawanie na podstawie stosowania uznanych materiałów dodatkowych do spawania łukowego,

  10. PN-EN 288-6, Wymagania dotyczące technologii metali i jej uznawanie – Uznawanie na podstawie uzyskanego doświadczenia,

  11. PN-EN 288-7, Wymagania dotyczące technologii metali i jej uznawanie – Uznawanie na podstawie stosowania standardowej technologii spawania łukowego,

  12. PN-EN 288-8, Wymagania dotyczące technologii metali i jej uznawanie – Uznawanie na podstawie badania przedprodukcyjnego spawania,

  13. PN-EN 288-9, Wymagania dotyczące technologii metali i jej uznawanie – Badanie technologii doczołowego spawania montażowego rurociągów lądowych i pozabrzeżnych,

  14. PN-EN 439:1999, Spawalnictwo. Materiały dodatkowe do spawania. Gazy osłonowe do łukowego spawania i cięcia,

  15. PN-EN 440:1999, Spawalnictwo. Materiały dodatkowe do spawania. Druty elektrodowe i stopiwo do spawania łukowego elektrodą topliwą w osłonie gazów stali niestopowych i drobnoziarnistych. Oznaczenia,

  16. PN-EN 499:1997, Spawalnictwo. Materiały dodatkowe do spawania. Elektrody otulone do ręcznego spawania łukowego stali niestopowych i drobnoziarnistych. Oznaczenia,

  17. PN-EN 719:1999, Spawalnictwo. Nadzór spawalniczy. Zadania i odpowiedzialność,

  18. PN-EN 729-1:1997, Spawalnictwo. Spawanie metali. Wytyczne doboru wymagań dotyczących jakości i stosowania,

  19. PN-EN 729-2:1997, Spawalnictwo. Spawanie metali. Pełne wymagania dotyczące jakości w spawalnictwie,

  20. PN-EN 729-3:1997, Spawalnictwo. Spawanie metali. Standardowe wymagania dotyczące jakości w spawalnictwie,

  21. PN-EN 729-4:1997, Spawalnictwo. Spawanie metali. Podstawowe wymagania dotyczące jakości w spawalnictwie,

  22. PN-EN 756:1999, Spawalnictwo. Materiały dodatkowe do spawania. Druty elektrodowe i kombinacje drut-topnik do spawania łukiem krytym stali niestopowych i drobnoziarnistych. Oznaczenia,

  23. PN-EN 757:2000, Materiały dodatkowe do spawania. Elektrody otulone do ręcznego spawania łukowego stali o wysokiej wytrzymałości. Oznaczenia,

  24. PN-EN 758:2001, Materiały dodatkowe do spawania. Druty proszkowe do spawania łukowego w osłonie i bez osłony gazowej stali niestopowych i drobnoziarnistych. Klasyfikacja,

  25. PN-EN 760:1998, Materiały dodatkowe do spawania. Topniki do spawania łukiem krytym. Oznaczenia,

  26. PN-EN 970, Spawalnictwo. Badania nieniszczące złączy spawanych. Badania wizualne,

  27. PN-EN 1011-1, Spawanie. Wymagania dotyczące spawania metali. Część 1: Ogólne wytyczne dotyczące spawania łukowego,

  28. PN-EN 1011-2, Spawanie. Wymagania dotyczące spawania metali. Część 2: Spawanie łukowe stali ferrytycznych,

  29. PN-EN 1043-1 Spawalnictwo. Badania nieniszczące metalowych złączy spawanych. Próba twardości. Próba twardości złączy spawanych łukowo,

  30. PN-EN 1289, Badania nieniszczące złączy spawanych. Badania penetracyjne złączy spawanych. Poziomy akceptacji,

  31. PN-EN 1291, Badania nieniszczące złączy spawanych. Badania magnetyczno-proszkowe złączy spawanych. Poziomy akceptacji,

  32. PN-EN 1418, Personel spawalniczy – Egzaminowanie operatorów urządzeń spawalniczych oraz nastawiaczy zgrzewania oporowego dla w pełni zmechanizowanego i automatycznego spajania metali,

  33. PN-EN 1435:2001, Badania nieniszczące złączy spawanych. Badania radiograficzne złączy spawanych 

  34. PN-EN 1668:2000, Materiały dodatkowe do spawania. Pręty, druty do spawania łukowego w osłonach gazów elektrodą wolframową stali niestopowych i drobnoziarnistych oraz ich spoiwa. Klasyfikacja,

  35. PN-EN 1712, Badania nieniszczące złączy spawanych. Badania ultradźwiękowe złączy spawanych. Poziomy akceptacji,

  36. PN-EN 1714:2002, Badania nieniszczące złączy spawanych. Badania ultradźwiękowe złączy spawanych 

  37. PN-EN 12062:2000, Spawalnictwo. Badania nieniszczące złączy spawanych. Zasady ogólne dotyczące metali,

  38. PN-EN 12517:2001., Badania nieniszczące złączy spawanych. Badania radiograficzne złączy spawanych. Poziomy akceptacji,

  39. PN-EN 12534:2002, Materiały dodatkowe do spawania. Druty elektrodowe, druty i pręty do spawania łukowego w osłonach gazów stali o wysokiej wytrzymałości oraz ich stopiwa. Klasyfikacja,

  40. PN-EN 12535:2004, Materiały dodatkowe do spawania. Druty proszkowe do spawania łukowego w osłonie gazów stali o wysokiej wytrzymałości. Klasyfikacja,

  41. PN-EN 24063, Spawanie, zgrzewanie i lutowanie metali. Wykaz metod i ich oznaczanie numeryczne stosowane w umownym przedstawianiu połączeń na rysunkach (ISO 4063:1990),

  42. PN-EN 25817-1, Złącza stalowe spawane łukowo. Wytyczne do określania poziomów jakości według niezgodności spawalniczych,

  43. PN-EN 26520, Klasyfikacja niezgodności spawalniczych w złączach spawanych metali z objaśnieniami,

  44. PN-EN 29692, Spawanie łukowe elektrodami otulonymi, spawanie łukowe w osłonach gazowych i spawanie gazowe. Przygotowanie brzegów do spawania stali,

  45. PN-EN ISO 9013, Spawanie i procesy pokrewne. Klasyfikacja jakości i tolerancje wymiarów powierzchni ciętych termicznie (cięcie tlenem),

  46. PN-EN ISO 9692-2, Spawanie i procesy pokrewne. Przygotowanie brzegów do spawania – Część 2: Spawanie stali łukiem krytym,

  47. PN-EN ISO 13918, Spawanie. Kołki i pierścienie ceramiczne do łukowego przypawania kołków,

  48. PN-EN ISO 13920, Spawalnictwo. Ogólne tolerancje dla konstrukcji spawanych. Wymiary liniowe i kąty. Kształt i położenie.

  49. PN-EN ISO 14555, Spawanie. Przypawanie kołków metalowych,

  50. PN-ISO 69009, Spawalnictwo. Zakłady stosujące procesy spawalnicze. Podział.
      1. Katalog [Na]: Antykorozyjne zabezpieczenia


  1. PN-85/B-01805, Antykorozyjne zabezpieczenia w budownictwie – Ogólne zasady ochrony,

  2. PN-86/B-01806, Antykorozyjne zabezpieczenia w budownictwie – Ogólne zasady użytkowania, konserwacji i napraw,

  3. PN-88/B-01808, Antykorozyjne zabezpieczenia w budownictwie. Zasady określania uszkodzeń powłok zabezpieczających konstrukcje stalowe i żelbetowe

  4. PN-EN 12500, Ochrona metali przed korozją. Ryzyko korozji w warunkach atmosferycznych. Klasyfikacja określenia i ocena korozyjności atmosfery,

  5. PN-EN 13507, Natryskiwanie cieplne. Przygotowanie powierzchni metalowych przedmiotów i części przed natryskiwaniem cieplnym,

  6. PN-EN 22063, Powłoki metalowe i inne nieorganiczne. Natryskiwanie cieplne. Cynk, aluminium i ich stopy,

  7. PN-EN 24624, Farby i lakiery. Próba odrywania do oceny przyczepności,

  8. PN-EN ISO 1461, Powłoki cynkowe nanoszone na stal metodą zanurzeniową (cynkowanie jednostkowe). Wymagania i badania,

  9. PN-EN ISO 2409, Farby i lakiery . Metody siatki nacięć,

  10. PN-EN ISO 2808, Farby i lakiery . Oznaczenie grubości powłoki,

  11. PN-EN ISO 4042, Części złączne. Powłoki elektrolityczne,

  12. PN-EN ISO 8502-2, Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Badania służące do oceny czystości powierzchni. Laboratoryjne oznaczanie chlorków na oczyszczonych powierzchniach,

  13. PN-EN ISO 8502-4, Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Badania służące do oceny czystości powierzchni. Wytyczne dotyczące oceny prawdopodobieństwa kondensacji pary wodnej przed nakładaniem farby,

  14. PN-EN ISO 8502-6, Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Badania służące do oceny czystości powierzchni. Ekstrakcja rozpuszczalnych zanieczyszczeń do analizy. Metoda Bresle’a,

  15. PN-EN ISO 8502-9, Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Badania służące do oceny czystości powierzchni. Część 9: Terenowa metoda konduktometrycznego oznaczania soli rozpuszczalnych w wodzie,

  16. PN-EN ISO 8503-1, Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Charakterystyki chropowatości powierzchni podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej. Wyszczególnienie i definicje ISO profilu powierzchni do oceny powierzchni po obróbce strumieniowo-ściernej,

  17. PN-EN ISO 8503-2, Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Charakterystyki chropowatości powierzchni podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej. Metoda stopniowania profilu powierzchni stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej. Sposób postępowania z użyciem wzorca,

  18. PN-EN ISO 8503-3, Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Charakterystyki chropowatości powierzchni podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej. Metoda kalibrowania wzorców ISO profilu powierzchni do określenia profilu powierzchni. Sposób postępowania z użyciem mikroskopu,

  19. PN-EN ISO 8503-4, Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Charakterystyki chropowatości powierzchni podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej. Metoda kalibrowania wzorców ISO profilu powierzchni do określenia profilu powierzchni. Sposób postępowania z użyciem przyrządu stykowego,

  20. PN-EN ISO 10683, Części złączne – Powłoki cynkowe nakładane nieelektrolitycznie,

  21. PN-EN ISO 12944-1:2001, Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 1: Ogólne wprowadzenie,

  22. PN-EN ISO 12944-2:2001, Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 2: Klasyfikacja środowisk,

  23. PN-EN ISO 12944-3:2001, Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 3: Zasady projektowania,

  24. PN-EN ISO 12944-4:2001, Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 4: Rodzaje powierzchni i sposoby przygotowania powierzchni,

  25. PN-EN ISO 12944-5:2001, Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 5: Ochronne systemy malarskie,

  26. PN-EN ISO 12944-6:2001, Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 6: Laboratoryjne metody badań właściwości,

  27. PN-EN ISO 12944-7:2001, Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 7: Wykonywanie i nadzór prac malarskich,

  28. PN-EN ISO 12944-8:2001, Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 8: Opracowanie dokumentacji dotyczącej nowych prac i renowacji,

  29. PN-EN ISO 14713:2000, Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych i żeliwnych. Powłoki cynkowe i aluminiowe. Wytyczne,

  30. PN-EN ISO 14922, Ochrona przed korozją. Nakładanie powłok metalizacyjnych z cynku, aluminium i ich stopów na konstrukcje stalowe i wyroby ze stopów żelaza.

  31. PN-ISO 4628, Farby i lakiery. Ocena zniszczenia powłok lakierowych. Określenie intensywności, ilości i rozmiaru podstawowych rodzajów uszkodzenia (wszystkie arkusze),

  32. PN-ISO 8501-1, Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok,
      1. Katalog [Np]: Projektowanie konstrukcji stalowych


  1. PN-90/B-03200/Az3:1995, Konstrukcje stalowe. Obliczenia statyczne i projektowanie,

  2. PN-B-03207:2002/Az1:2004, Konstrukcje stalowe. Konstrukcje z kształtowników i blach profilowanych na zimno. Projektowanie i wykonanie,

  3. PN-EN 1993-1-1:2006, Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych. Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków,

  4. PN-EN 1993-1-2:2005(U), Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych. Część 1-2: Reguły ogólne. Obliczanie konstrukcji na wypadek pożaru,

  5. PN-EN 1993-1-3:2005(U), Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych. Część 1-3: Reguły ogólne - Reguły uzupełniające dla konstrukcji z kształtowników i blach profilowanych na zimno,

  6. PN-EN 1993-1-4:2005(U), Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych. Część 1-4: Reguły ogólne - Reguły uzupełniające dla konstrukcji ze stali nierdzewnych,

  7. PN-EN 1993-1-5:2006(U), Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych. Część 1-5: Blachownice,

  8. PN-EN 1993-1-8:2005(U), Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych. Część 1-8: Projektowanie węzłów,

  9. PN-EN 1993-1-9:2005(U), Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych. Część 1-9: Zmęczenie,

  10. PN-EN 1993-1-10:2005(U), Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych. Część 1-9: Udarność i ciągliwość międzywarstwowa materiału,
      1. Katalog [Nj]: Jakość i warunki wykonania


  1. PN-B-06200:2002/Ap1:2005, Konstrukcje stalowe budowlane. Warunki wykonania i odbioru. Wymagania podstawowe,

  2. PN-EN 444­­:1998, Badania nieniszczące. Zasady ogólne dla badań radiograficznych metali z użyciem promieniowania rentgenowskiego i gamma,

  3. PN-EN 473, Badania nieniszczące. Kwalifikacja i certyfikacja personelu badań nieniszczących. Zasady ogólne,

  4. PN-EN 10204+A1:1997, Wyroby metalowe. Rodzaje dokumentów kontroli,

  5. PN-EN 20286-2, Układ tolerancji i pasowań ISO. Tablice klas tolerancji normalnych oraz odchyłek, granicznych otworów i wałków,

  6. PN-EN 45013:1993: Ogólne kryteria dotyczące jednostek certyfikujących personel,

  7. PN-EN 45014:2000, Ogólne kryteria deklaracji zgodności składanej przez dostawcę.

  8. PN-EN ISO 4759-1, Tolerancje części złącznych – Część 1: Śruby, wkręty, śruby dwustronne i nakrętki. Klasy dokładności A, B i C,

  9. PN-EN ISO 4759-3, Tolerancje części złącznych – Część 3: Podkładki okrągłe do śrub, wkrętów i nakrętek. Klasy dokładności A i C,

  10. PN-EN ISO 9000:2006 (U) Systemy zarządzania jakością – Podstawy i terminologia,

  11. PN-EN ISO 9001:2001 Systemy zarządzania jakością – Wymagania,

  12. PN-EN ISO 9004:2001 Systemy zarządzania jakością – Wytyczne doskonalenia funkcjonowania,

  13. PN-EN ISO 10012:2004 Systemy zarządzania pomiarami –Wymagania dotyczące procesów pomiarowych i wyposażenia pomiarowego,

  14. ISO/TR 10013:2001 Guidelines for quality management system documentation. (Polska wersja raportu technicznego dostępna w PKN: Wytyczne dotyczące dokumentacji systemu zarządzania jakością),

  15. ISO/TR 10014:1998 Guidelines for managing the economics of quality (w trakcie nowelizacji),

  16. PN-ISO 10015:2004 Zarządzanie jakością – Wytyczne dotyczące szkolenia,

  17. ISO/TR 10017:2005 Wytyczne dotyczące technik statystycznych odnoszących się do ISO 9001:2000,

  18. ISO 10019:2005 Guidelines for selection of quality management system consultants and use of their services (W opracowaniu projekt PN-ISO 10019, Wytyczne dotyczące wyboru konsultantów systemów zarządzania jakością i korzystania z ich usług),

  19. PN-EN ISO 19011:2003 Wytyczne dotyczące audytowania systemów zarządzania jakością i/lub zarządzania środowiskowego,

  20. PN-ISO 4464:1994, Tolerancje w budownictwie. Związki między różnymi rodzajami odchyłek i tolerancji stosowanych w wymaganiach,

  21. PN-ISO 10005:1998 Zarządzanie jakością - Wytyczne dotyczące planów jakości (Uwaga – Zastąpiona przez ISO 10005:2005),

  22. PN-ISO 10006:2005 Systemy zarządzania jakością – Wytyczne dotyczące zarządzania jakością w przedsięwzięciach,

  23. PN-ISO 10007:2005 Systemy zarządzania jakością – Wytyczne dotyczące zarządzania konfiguracją,
      1. Katalog [Nw]: Wyroby stalowe


  1. PN-77/M-82002, Podkładki. Wymagania ogólne,

  2. PN-79/M-82009, Podkładki klinowe do dwuteowników,

  3. PN-79/M-82018, Podkładki klinowe do ceowników,

  4. PN-83/M-82039, Podkładki okrągłe do połączeń sprężanych,

  5. PN-83/M-82054, Śruby, wkręty i nakrętki. Pakowanie, przechowywanie i transport,

  6. PN-83/M-82171, Nakrętki sześciokątne powiększone do połączeń sprężanych,

  7. PN-83/M-82343, Śruby ze łbem sześciokątnym powiększonym do połączeń sprężanych,

  8. PN-EN 493, Części złączne. Nieciągłości powierzchni. Nakrętki,

  9. PN-EN 10020:2003, Definicja i klasyfikacja gatunków stali,

  10. PN-EN 10021:1997, Ogólne techniczne warunki dostawy stali i wyrobów stalowych,

  11. PN-EN 10025:2002, Wyroby walcowane na gorąco z niestopowych stali konstrukcyjnych. Warunki techniczne dostawy,

  12. PN-EN 10113-1:1997, Wyroby walcowane na gorąco ze spawalnych drobnoziarnistych stali konstrukcyjnych. Ogólne warunki dostawy,

  13. PN-EN 10113-2:1998, Wyroby walcowane na gorąco ze spawalnych drobnoziarnistych stali konstrukcyjnych. Techniczne warunki dostawy wyrobów po normalizowaniu lub walcowaniu normalizowanym,

  14. PN-EN 10113-3:1998, Wyroby walcowane na gorąco ze spawalnych drobnoziarnistych stali konstrukcyjnych. Techniczne warunki dostawy wyrobów po walcowaniu termomechanicznym,

  15. PN-EN 10137-1:1997, Blacha gruba i blacha uniwersalna ze stali konstrukcyjnej o podwyższonej wytrzymałości w stanie ulepszonym cieplnie lub utwardzonym wydzieleniowo. Ogólne warunki dostawy,

  16. PN-EN 10137-2:2000, Blacha gruba i blacha uniwersalna ze stali konstrukcyjnej o podwyższonej wytrzymałości w stanie ulepszonym cieplnie lub utwardzonym wydzieleniowo. Warunki dostawy stali ulepszonych cieplnie,

  17. PN-EN 10155, Stale konstrukcyjne trudno rdzewiejące. Techniczne warunki dostawy.

  18. PN-EN 20898-2, Własności mechaniczne części złącznych. Nakrętki z określonym obciążeniem próbnym. Gwint zwykły,

  19. PN-EN 26157-1, Części złączne. Nieciągłości powierzchni. Śruby, wkręty i śruby dwustronne ogólnego stosowania,

  20. PN-EN ISO 898-1, Własności mechaniczne części złącznych wykonanych ze stali węglowej oraz stopowej. Śruby i śruby dwustronne,

  21. PN-EN ISO 3269, Części złączne. Badania zgodności,

  22. PN-EN ISO 3506, Własności mechaniczne części złącznych ze stali nierdzewnych odpornych na korozję (wszystkie arkusze),

  23. PN-EN ISO 4014, Śruby z łbem sześciokątnym. Klasy dokładności A i B,

  24. PN-EN ISO 4016, Śruby z łbem sześciokątnym. Klasa dokładności C,

  25. PN-EN ISO 4017, Śruby z gwintem na całej długości z łbem sześciokątnym. Klasy dokładności A i B,

  26. PN-EN ISO 4018, Śruby z gwintem na całej długości z łbem sześciokątnym. Klasa dokładności C,

  27. PN-EN ISO 4032, Nakrętki sześciokątne, odmiana 1. Klasy dokładności A i B,

  28. PN-EN ISO 4034, Nakrętki sześciokątne. Klasy dokładności C,

  29. PN-EN ISO 7089, Podkładki okrągłe. Szereg normalny, Klasa dokładności A,

  30. PN-EN ISO 7090, Podkładki okrągłe ze ścięciem. Szereg normalny, Klasa dokładności A,

  31. PN-EN ISO 7091, Podkładki okrągłe. Szereg normalny, Klasa dokładności C,
    1. Piśmiennictwo techniczne


  1. Warunki techniczne wykonania i odbioru robót budowlano –montażowych. Tom I, Budownictwo ogólne, Arkady 1989, a w szczególności rozdziały:

    1. Ogólne warunki wykonania robót budowlano-montażowych,

    2. Przygotowanie placu budowy,

    3. Roboty ziemne,

    4. Fundamenty,

    5. Rusztowania i deskowania,

    6. Mieszanki betonowe i betony,

    7. Zbrojenie konstrukcji budowlanych,

    8. Konstrukcje i elementy z drewna oraz materiałów drewnopochodnych,

    9. Konstrukcje i elementy murowe,

    10. Monolityczne elementy żelbetowe,

    11. Betony lekkie,

    12. Elementy i konstrukcje z wielkowymiarowych prefabrykatów betonowych,

    13. Konstrukcje betonowe sprężone,
    1. Inne przepisy


  1. Prawo budowlane, Ustawa z dnia 7 lipca 1994, Dz.U. 2003 nr 207, poz. 2016 z późniejszymi zmianami,

  2. O prawie autorskim i prawach pokrewnych, Ustawa z dnia 4 lutego 1994, Dz.U. z 1994 r. Nr 24, poz. 83 z późniejszymi zmianami,

  3. O zamówieniach publicznych, Ustawa z dnia 10 czerwca 1994 r., Dz.U. nr 72, poz. 664 z 2002 r. z późniejszymi zmianami.

  4. FIDIC, Warunki kontraktowe dla robót inżynieryjno-budowlanych, Część I, Warunki ogólne, Cosmopoli, 1992

  5. FIDIC, Warunki kontraktowe dla robót inżynieryjno-budowlanych, Część II, Warunki szczególne, Cosmopoli, 1992




Pobieranie 278.93 Kb.

Share with your friends:
1   2   3




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna