Ambasada rp w Kijowie



Pobieranie 305.21 Kb.
Strona5/6
Data26.10.2017
Rozmiar305.21 Kb.
1   2   3   4   5   6

Podatek akcyzowy


Płatnikami akcyzy są podmioty gospodarcze - producenci towarów akcyzowych oraz podmioty gospodarcze importujące towary akcyzowe. Ich wykazy są ustanawiane ustawą. Należą do nich napoje alkoholowe, piwo i wyroby tytoniowe a tylko w imporcie: benzyna i paliwa silnikowe, samochody.

Dla poprawy zaopatrzenia w importowane towary akcyzowe (np. paliwa) stosuje się okresowe obniżki stawek akcyzy.



Akcyza naliczana jest według stawek liczonych od jednostek towaru lub według stawek w % liczonych od zrealizowanej wartości towaru a dla towarów importowanych w % od wartości celnej.

Dla towarów importowanych do Ukrainy, akcyzę wylicza się w EUR, a opłaca w walucie narodowej według kursu Narodowego Banku Ukrainy z dnia składania deklaracji celnej.

Dla towarów wyprodukowanych i sprzedawanych w Ukrainie, akcyzę wylicza się w EUR i opłaca w walucie narodowej według kursu Narodowego Banku Ukrainy z pierwszego dnia kwartału, w którym sprzedaje się towar.

Na wyroby alkoholowe i tytoniowe wprowadzone zostały znaczki /banderole/ akcyzowe. Ich cenę w 2003r. podniesiono w związku z wprowadzeniem banderoli zabezpieczonych holograficznie.
Dostęp do ukraińskiego rynku towarów akcyzowych (np. wyrobów tytoniowych, napojów alkoholowych i piwa) utrudnia ponadto wprowadzenie podatków (np. od 1.07.1999 r. od sprzedaży napojów alkoholowych i piwa), opłat (od 15.07.1999 r. od sprzedaży i importu wyrobów tytoniowych), oraz ustanawianie minimalnych cen krajowych na importowane towary. Od 8.02.2002r. ponownie wprowadzono w Ukrainie ceny minimalne na importowane i krajowe wódki i likiery.
17. Ulgi dla inwestycji zagranicznych
Ustawa o trybie inwestowania zagranicznego z 19.03.1996 r. zrównała6 prawa inwestorów ukraińskich i zagranicznych i zastąpiła wcześniejsze przepisy o ulgach dla inwestycji zagranicznych. Formalnie zapewniła nowym inwestycjom z udziałem zagranicznym na terenie specjalnych stref ekonomicznych, podobnie jak i utworzonym na terenie całej Ukrainy przed wejściem w życie ww. ustawy stabilność prawa, w tym ulg przyznanych przy wniesieniu tych inwestycji.

Inwestycje zagraniczne wnoszone mogą być w Ukrainie w walutach wymienialnych, w hrywnach, ruchomościami, nieruchomościami, akcjami i innymi papierami wartościowymi, roszczeniami finansowymi gwarantowanymi przez renomowane banki mającymi wartość w walutach wymienialnych, potwierdzoną zgodnie z wymaganiami kraju inwestora, prawami własności intelektualnej o wymiernej wartości, prawami do eksploatacji surowców mineralnych oraz innymi aktywami nabywanymi zgodnie z ukraińskimi przepisami prawnymi.

Dopuszcza się następujące formy inwestycji zagranicznych:



  • udział w nowoutworzonej spółce z partnerem ukraińskim lub w ukraińskiej spółce wcześniej działającej,

  • spółka ze 100% udziałem partnera zagranicznego,

  • nabycie nieruchomości,

  • nabycie praw do użytkowania ziemi lub koncesji na wydobycie surowców naturalnych w Ukrainie,

  • umowa przedinwestycyjna o współpracy produkcyjnej lub wspólnej produkcji, bez tworzenia spółki (podlega rejestracji państwowej).


Minimalny udział kapitału zagranicznego w kapitale zakładowym, wymagany dla uznania przedsiębiorstwa za podmiot z udziałem zagranicznym, wynosi 10%.

Inwestycjom zagranicznym zapewniono wymianę i transfer za granicę zysków z nich pochodzących. Zapewniono także możliwość wycofania wniesionych zza granicy inwestycji – w formie pieniężnej i rzeczowej (bez opłaty cła) w ciągu 6 miesięcy od wstrzymania działalności.



Majątek rzeczowy przywożony do Ukrainy jako wkład inwestora zagranicznego do kapitału statutowego spółki z udziałem kapitału zagranicznego (za wyjątkiem przedmiotów na sprzedaż lub do zużycia własnego) zwolniono z cła importowego pod warunkiem wprowadzenia w ciągu 30 dni do bilansu przedsiębiorstwa oraz wstrzymania się od sprzedaży przez okres 3 lat.

Ustawą z 3.04.1997 r. „O podatku od wartości dodanej” przywóz ww. majątku rzeczowego na aport do kapitału statutowego a także wywóz związany z wycofaniem udziału inwestora zagranicznego z podmiotu z udziałem zagranicznym zwolniono z podatku VAT (za wyjątkiem towarów akcyzowych).


W Ukrainie ustawowo zagwarantowano państwową ochronę inwestycji zagranicznych.

Ustanowiono też, że w Ukrainie wobec podmiotów działalności gospodarczej lub innych osób prawnych, ich filii, oddziałów, wyodrębnionych części oraz stałych przedstawicielstw nierezydentów (firm zagranicznych) utworzonych z udziałem zagranicznych inwestycji (niezależnie od form i czasu ich wniesienia), stosuje się regulacje walutowe i podatkowe i opłat (obowiązkowe) stosowane wobec przedsiębiorstw bez udziału inwestycji zagranicznych.
Dla przyciągania kapitału zagranicznego do sektorów: poszukiwania surowców naturalnych i infrastruktury, w 1999 r. przyjęto 2 ustawy „O umowach o udziałowym rozdziale produkcji” oraz „O umowach o koncesji”. Pierwsza z nich dotyczy poszukiwania i wydobycia różnych surowców naturalnych, druga budowy i eksploatacji obiektów infrastruktury w dziedzinie transportu oraz zaopatrzenia w wodę i energię.
Zainteresowane inwestowaniem w Ukrainie polskie podmioty gospodarcze mogą znaleźć na stronie internetowej Ministerstwa Gospodarki Ukrainy http://www.me.gov.ua/menu2/index.html/ w rozdziale Polityka Inwestycyjna materiały dotyczące inwestycji zagranicznych.
Polska ma z Ukrainą zawarte umowy międzyrządowe:

  • w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania z zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisaną 12.01.1993 r., która weszła w życie 11.03.1994 r.

- o wzajemnym popieraniu i ochronie inwestycji, podpisaną 12.01.1993 r., która weszła w życie 14.09.1993 r.
Postanowiono utworzyć spółkę akcyjną „Agencja ds. Inwestycji Zagranicznych”. Jej głównym zadaniem ma być sprzyjanie przyciąganiu inwestycji zagranicznych, formowanie korzystnego inwestycyjnego wizerunku Ukrainy. Agencja ds. Inwestycji Zagranicznych nie będzie państwową spółką akcyjną, gdyż dopuszczono do jej utworzenia osoby fizyczne.
18. Specjalne strefy ekonomiczne (SSE) i terytoria priorytetowego rozwoju (TPR)
Utworzono specjalne strefy ekonomiczne: „Siwasz” (Krym), „Donieck” i „Azow” (obwód Doniecki), „Zakarpacie” (obwód Zakarpacki), „Jaworiw” i „Kurortopolis Truskawiec” (obwód Lwowski), „Sławutycz” (obwód Kijowski), „Interport Kowel” (obwód Wołyński), „Port Krym”, „Nikołajew” – teren stoczni (obwód Nikołajewski), „Porto-Franko” – port Odesski i „Reni” – port morski (w obwodzie odesskim). Oczekiwano, że działalność tych stref i terytoriów umożliwi zwiększenie w okresie do 2010 r. liczby miejsc pracy o 87 tys., produkcję o 3,9 mld UAH i napływ inwestycji zagranicznych o wartości ponad 3,4 mld USD.

„Specjalny tryb inwestowania” wprowadzono w 9 obwodach na wielu „terytoriach rozwoju priorytetowego”, w tym w obwodach Donieckim, Ługańskim, Zakarpackim, Lwowskim, Żytomirskim, Czernihowskim, Wołyńskim, w miastach Szostka (obwód Sumski) i Charkowie oraz na Krymie. Szacowano, że ich działalność umożliwi zwiększenie w okresie do 2010 r. liczby miejsc pracy o 304 tys., produkcję o 25 mld UAH i napływ inwestycji zagranicznych o wartości 13,7 mld USD.


Warunki prowadzenia działalności gospodarczej w specjalnych strefach ekonomicznych i obszarach ze specjalnym trybem inwestowania są zróżnicowane zarówno pod względem okresu, na który je utworzono, preferowanych (objętych ulgami) rodzajów działalności gospodarczej oraz zestawu i okresu obowiązywania przyznawanych ulg. Stosuje się procedury zatwierdzania projektów inwestycyjnych, które korzystają na terenie strefy z ulg finansowych. Ulgi te mają przyciągnąć kapitał zagraniczny, ułatwiać podejmowanie i rozwinięcie działalności gospodarczej (głównie produkcyjnej, w tym na eksport) nastawionej na realizację określonych celów (w tym zatwierdzonych jako pożądane - rodzajów inwestycji i produkcji), wykorzystywanie przypływu kapitału obcego w znaczniejszej skali (w zależności od strefy stosowane są dla ulg różne progi od np. 200 tys. USD do 3 mln USD), tworzenie miejsc pracy.

Przyznawane ulgi dotyczą: zwolnień (na różne okresy) i obniżenia stawek podatku dochodowego, ulg w opłatach gruntowych na okres zagospodarowania działek ziemi, ulg w obowiązkowych opłatach na rzecz różnych funduszy (np. Państwowy Fundusz Innowacyjny, Fundusz Ochrony Socjalnej Ludności), zwolnień z ceł i VAT towarów (poza akcyzowymi, rolnymi i spożywczymi) importowanych do wykorzystania w produkcji na terenie strefy, wyłączenia importu towarów do strefy na potrzeby produkcji z kwotowania i licencjonowania (z wyjątkami przewidzianymi w umowach międzynarodowych), zwolnień z obowiązkowej odprzedaży walut zagranicznych (zestawienie schematyczne ulg w odrębnej tabeli). Ulgi te odnoszą się do pierwszych lat działalnosci podmiotów na terenach SSE i TPR.

Preferowane rodzaje działalności gospodarczej, dla których są w SSE i TPR ustanawiane ulgi to: przemysł wydobywczy, rolnictwo i przemysł rolno-spożywczy, przemysł lekki, w tym tekstylny, drzewny, chemiczny, metalurgiczny i metalowy, maszynowy, materiałów budowlanych, produkcji energii elektrycznej, gazu i wody, transport i łączność, turystyka, rekreacja, ochrona zdrowia, kształcenie.


Wprowadzane są częste i liczne zmiany zarówno w wykazach uprzywilejowanych, priorytetowych rodzajów działalności gospodarczej na terytoriach priorytetowego rozwoju, jak i w rodzajach przyznawanych ulg. Np. Ustawą z 24.12.2002 r. zniesiono ulgi od VAT w imporcie towarów grup 1 – 24 (rolno-spożywczych) i akcyzowych do SSE i TPR oraz zniesiono inne ulgi w SSE i TPR dla ww. towarów.

Podatek VAT w imporcie do Ukrainy towarów akcyzowych oraz towarów rolno- spożywczych (z grup 1-24), za wyjątkiem tytoniu, a także wyrobów miedzianych, kabli aluminiowych oraz izolowanych kabli elektrycznych winien być (od maja 2003r.) opłacony przy odprawie celnej – zabroniono wykorzystywania weksli podatkowych w imporcie tych towarów.

Wprowadzono w 2002 r. obowiązek przeprowadzania w Ministerstwie Gospodarki i ds. Integracji Europejskiej (przy udziale MF, Ministerstwa Polityki Przemysłowej i Państwowej Administracji Podatkowej) ekspertyz projektów inwestycyjnych w specjalnych strefach ekonomicznych, przed ich zatwierdzeniem przez administracje stref.
Ministerstwo Gospodarki Ukrainy i ds. IE przeprowadziło analizę efektywności specjalnych stref ekonomicznych (SSE) i terytoriów priorytetowego rozwoju (TPR). Pozytywnie oceniono TPR: w obwodzie Lwowskim (Jaworiw) i Zakarpackim oraz SSE w obwodach: Żytomirskim, Ługańskim, w Charkowie i w Autonomicznej Republice Krym. Za problemowe uznano zwłaszcza specjalne strefy ekonomiczne: „Port Krym”, „Interport Kowel”, „Reni”, które nie rozpoczęły działalności. Rozważa się ich likwidację. Działalności nie podjęto na 10 „terytoriach priorytetowego rozwoju” z nich, wśród których likwidację rozważa się odnośnie 2 w obwodzie Ługańskim i 4 w obwodzie Żytomirskim.

W styczniu 2003 r. Prezydent L. Kuczma skrytykował dotychczasową działalność SSE i TPR i zagroził ich likwidacją. Minister Gospodarki i ds. IE natomiast zapowiedział zaostrzenie warunków działalności w specjalnych strefach i na terytoriach priorytetowego rozwoju po analizie „sytuacji podatkowych”.


Ustawą o państwowym budżecie Ukrainy na 2005 r., ustanowiono w 2005

r. moratorium na tworzenie nowych i rozwijanie istniejących specjalnych stref ekonomicznych i obszarów specjalnego inwestowania oraz na rozpatrywanie i zatwierdzanie dla nich nowych projektów inwestycyjnych i innowacyjnych. Rozpatrywanie nowych projektów innowacyjnych w parkach technologicznych prowadzi Gabinet Ministrów na wniosek Narodowej Akademii Nauk Ukrainy.


19. Gwarancje dla kredytów zagranicznych
Ustawa budżetowa na 2005r. nie przewiduje się udzielania podmiotom gospodarczym gwarancji państwowych (ze środków budżetu państwa) oraz gwarancji organów samorządów terytorialnych dla uzyskanych przez te podmioty kredytów. Wymieniono tylko niektóre szczególne okoliczności, gdy byłoby to formalnie dopuszczalne. Są to gwarancje dla kredytów udzielanych przez międzynarodowe organizacje finansowe lub na warunkach współfinansowania z takimi organizacjami,albo dla projektu cyklon-7 lub kredytów dla realizacji leasingu finansowego maszyn rolniczych krajowej produkcji, a pożyczkodawców tych gwarantowanych publicznie kredytów, za wyjątkiem przedsiębiorstw państwowych zobowiązano do przedstawienia udzielonych im nieodwracalnych i bezwarunkowych gwarancji bankowych.

Udzielanie ww. gwarancji wstrzymano w 1999 r., bowiem większość kredytobiorców nie wypełniała zobowiązań. Ponad 60 przedsiębiorstw zalega rządowi kwotę ponad 1 mld USD z tytułu spłaty przez rząd kredytów udzielonych tym przedsiębiorstwom pod gwarancje rządowe. W 2000 r. rząd uruchomił sprzedaż uprawnień do domagania się zwrotu długów od nierzetelnych przedsiębiorstw zalegających ze spłatami kredytów zagranicznych, zagwarantowanych przez rząd ukraiński.

Podjęto prace nad nowelizacją przepisów dotyczących trybu udzielania gwarancji rządowych dla kredytów zagranicznych. W ramach tych prac przyjęto 11.07.2001 r. rozporządzenie Gabinetu Ministrów Ukrainy, którym przekazano do Ministerstwa Gospodarki i ds. IE uprawnienia do koordynacji prac w sprawie przygotowania i realizacji projektów, które przewidują pozyskiwanie kredytów zagranicznych pod gwarancje państwowe. Opracowywanie projektów decyzji Gabinetu Ministrów w sprawie kredytów pod państwowe gwarancje wykonania zobowiązań przez ukraińskie osoby prawne powierzono Rządowemu Komitetowi Rozwoju Gospodarczego a obsługę bankową dotyczącą gwarantowanych przez państwo kredytów zagranicznych bankom, wybranym na zasadach konkursu przez Gabinet Ministrów na podstawie umów agencyjnych zawieranych z nimi przez Ministerstwo Finansów Ukrainy.

Ustanowiono opłatę, wnoszoną przez ukraińskie osoby prawne (dla których Gabinet Ministrów podjął decyzję co do gwarantowania uzyskanych kredytów zagranicznych) do budżetu państwa za udzielenie gwarancji państwowych zwrotu przez ukraińskie osoby prawne kredytów zagranicznych, w wysokości 0,5% wartości niespłaconego kredytu w przypadku, gdy spłata i obsługa kredytu miałaby nastąpić ze środków budżetowych a w wysokości 2,0% - jeśli ze środków pozabudżetowych.

Ponadto, w przypadku jeśli rząd udzieli podmiotom zagranicznym gwarancji realizacji przez ukraińskie osoby prawne ich zobowiązań z tytułu kontraktów handlu zagranicznego, to te podmioty (ukraińskie) winny wnieść opłatę za udzielenie gwarancji państwowej w wysokości 1% rocznie, liczonej od wartości udzielonej gwarancji.

Określono dziedziny gospodarki, dla których gwarancje rządowe dla kredytów zagranicznych będą mogły być wydawane. Są to:



  • elektroenergetyka: dokończenie budowy bloków energetycznych elektrowni atomowych, modernizacja i rekonstrukcja elektrowni cieplnych i wodnych, sieci cieplnych i elektrycznych, budowa elektrowni szczytowo-pompowych,

  • przemysł węglowy: modernizacja kopalń I i II grupy, wydobycie metanu,

  • przemysł metalurgiczny: konwertorowe i elektryczne wytapianie stali przy zastosowaniu urządzeń i technologii ciągłego odlewania stali, utworzenie, rekonstrukcja i modernizacja produkcji cienkich blach samochodowych, rur o wysokiej wytrzymałości z pokryciem antykorozyjnym,

  • przemysł chemiczny: wytwarzanie, rekonstrukcja i modernizacja produkcji kwasu siarkowego, dwutlenku tytanu, nawozów mineralnych i chemicznych środków ochrony roślin, małotonażowa produkcja przemysłu chemicznego,

  • przetwórstwo ropy naftowej,

  • przemysł wydobywczy ropy naftowej i gazu,

  • przemysł maszynowy: budowa samolotów, rakiet, statków, produkcja kombajnów do zbioru pasz i zbóż, traktorów ogólnego przeznaczenia, produkcja silników, wyposażenia naukowo-technicznego, TV cyfrowa,

  • przemysł materiałów budowlanych: wdrożenie do produkcji cementu technologii wykorzystującej paliwa stałe i pozostałości technologiczne,

  • rolnictwo: zakupy środków ochrony roślin i zwierząt, aktywnych substancji środków ochrony roślin,

  • przemysł spożywczy: przemysł olejowo-tłuszczowy, cukierniczy, żywności dla dzieci,

  • transport: rozwój sieci dróg samochodowych i kolejowych odpowiadających europejskim korytarzom transportowym, lotnisk i portów morskich, budowa i rekonstrukcja obiektów transportu rurociągowego,

  • łączność: utworzenie sieci światłowodowych linii łączności i telewizji, rozwój sieci telefonicznej,

  • mikrobiologia: tworzenie i produkcja imunobiologicznych i mikrobiologicznych nowych preparatów i substancji, preparatów farmakologicznych,

  • ochrona zdrowia: wdrożenie sanitarnego transportu samochodowego i wyposażenia medycznego.

Wdrożenie ww. przepisów zależne będzie od rezerwacji w przyszłości w budżetach Ukrainy środków finansowych na ww. gwarancje.

Obowiązujące przepisy dopuszczają występowanie władz regionalnych w Ukrainie – rad rejonowych w roli gwarantów kredytów zagranicznych ale tylko dla przedsiębiorstw i organizacji będących własnością komunalną i odpowiednich terytorialnych wspólnot. Podstawą ich udzielania są decyzje rad rejonowych o udzieleniu gwarancji, przyjęte na plenarnych posiedzeniach tych rad i zatwierdzone w protokółach z tych posiedzeń. Udzielenie gwarancji przewiduje zatwierdzenie odpowiedniej pozycji w budżecie rejonowym na pełną wartość kredytu i na cały okres jego spłaty. Inne zezwolenia nie są wymagane.
Ukraińskie prawo gospodarcze dopuszcza udzielanie gwarancji i poręczeń na rzecz osób trzecich, które powodują realizacje w formie pieniężnej, przez banki komercyjne ale pod warunkiem posiadania przez nie odpowiednich licencji NBU.
Przedsiębiorstwa ukraińskie mogą udzielać gwarancji (rękojmi) spłaty kredytów zaciągniętych za granicą przez inne podmioty ukraińskie. Aby uwiarygodnić partnerowi za granicą wypłacalność, należy w jego interesie przedstawić dokumenty bilansowe za ostatni okres sprawozdawczy, potwierdzone przez państwową administrację podatkową.

W Ukrainie usługi z zakresu kompetencji wywiadowni handlowych powoli się rozwijają.


20. Zaciąganie kredytów zagranicznych przez podmioty gospodarcze
Obowiązkowej rejestracji w NBU w drodze wydawania rezydentom-kredytobiorcom świadectw rejestracyjnych podlegają umowy przewidujące spłacanie przez podmioty ukraińskie wobec podmiotów zagranicznych uzyskanych od tych zagranicznych podmiotów pożyczek i kredytów (wraz z opłatą procentów z tego tytułu lub bez) w walutach zagranicznych.

Obok osób prawnych, prawo pozyskiwania kredytów w walutach zagranicznych od podmiotów zagranicznych uzyskały w Ukrainie również osoby fizyczne – podmioty działalności gospodarczej. Dotyczy to również transakcji wykorzystujących międzynarodowe karty płatnicze.

Od 15.08.2004 r. NBU ustanawia maksymalną stawkę procentową, wg której rezydenci mogą zaciągać kredyty walutowe za granicą od nierezydentów. Nadal obowiązywać będzie wymóg rejestracji w NBU umów w tej sprawie. Dla kredytów na 1 rok będzie to 9,8%, 1 – 3 lata – 10%, ponad 3 lata 11%. Może to być też stawka zmienna, nie wyższa niż 3 miesięczna LIBOR + 7,5%, tj. obecnie 9,2% rocznie
Kredytobiorcy ukraińscy mogą otrzymać kredyty od podmiotów zagranicznych jedynie poprzez uprawnione banki oraz instytucje kredytowo – finansowe, wyłącznie w formie bezgotówkowej. Wymagane jest ich zarejestrowanie przed faktycznym wpływem środków.

NBU nie rejestruje zagranicznych kredytów towarowych i zagranicznych kredytów pozyskanych pod gwarancje Gabinetu Ministrów.

Jeśli umowa z podmiotem zagranicznym przewiduje uzyskanie kredytu bez wpływu środków na rachunek ukraińskiego kredytobiorcy i/lub spłatę zobowiązań z tytułu takiego kredytu realizuje się z rachunku podmiotu ukraińskiego w banku zagranicznym, to ukraiński kredytobiorca zobowiązany jest uzyskać indywidualną licencję (zezwolenie) w trybie określonym przez NBU, na otwarcie rachunku w banku zagranicznym.

Świadectwo rejestracyjne ważne jest przez cały okres umowy kredytowej, pod warunkiem, że w ciągu 180 dni od dnia jego wydania rezydent – kredytobiorca otrzymał kredyt w całości lub jego część. Brak świadectwa rejestracyjnego uniemożliwia bankom realizację operacji z tytułu umów dotyczących pozyskiwania przez podmioty ukraińskie kredytów lub pożyczek od podmiotów zagranicznych.

W przypadku wpływu środków z tytułu kredytu od zagranicznego podmiotu do ukraińskiego kredytobiorcy, przy braku w banku dokumentów świadczących o zgodnym z przepisami uzyskaniu przez niego kredytu (rejestracyjnego świadectwa NBU, lub gwarancji Gabinetu Ministrów), bank w ciągu 3 dni roboczych od daty zaksięgowania tych środków na rachunku bieżącym klienta zawiadamia Państwową Służbę Podatkową (w miejscu rejestracji podmiotu jako płatnika podatków).



Za niedotrzymanie warunków ustanowionych przez NBU, banki i ukraińscy – kredytobiorcy odpowiadają pod rygorem sankcji przewidzianych ustawodawstwem (dekret Prezydenta Nr 734/99 z 27.06.1999 r.). Kara wynosi 1% wartości otrzymanego bez dopełnienia obowiązkowej rejestracji kredytu (pożyczki) zagranicznego w walucie obcej (w przeliczeniu na hrywny, wg kursu z dnia otrzymania środków) i nie zwalnia z tego obowiązku.

Na zakup towarów od polskich podmiotów o kredyt „dla nabywcy”, w ramach ubezpieczeniowej ochrony polskiej Korporacji Kredytów Eksportowych SA, z inicjatywy polskich eksporterów, zwracać się mogą do polskiego Banku Gospodarstwa Krajowego (e-mail:dfe@bgk.com.pl , tel. 04822 8238821,25,26) banki ukraińskich importerów, importerzy z zabezpieczeniem spłaty – gwarancjami wydanymi przez banki importerów lub importerzy (z gwarancjami lub bez gwarancji banków) w zależności od pozycji finansowej podmiotów, które będą korzystać z kredytów.


21. Licencjonowanie działalności gospodarczej
1.01.2004 r. weszły w życie przyjęte w 2003 r, Kodeksy – Gospodarczy i Cywilny. W szczególności ustawa Kodeks Gospodarczy obejmuje m.in. zagadnienia: udziału państwa i samorządów terytorialnych w działalności gospodarczej, ograniczenie monopolizacji i ochrona podmiotów gospodarczych, majątkowe podstawy gospodarowania, szczególne rodzaje działalności gospodarczej (jak np. handel giełdowy, kontraktacja, dzierżawa i leasing, pośrednictwo, przewozy ładunków, budownictwo kapitalne, działalność finansowa, koncesje), zobowiązania, odpowiedzialność za naruszenie prawa, specjalne (ulgowe) warunki gospodarowania.
Obowiązek uzyskania licencji na prowadzenie działalności gospodarczej dotyczy w Ukrainie licznych jej rodzajów. Ustawą z 1.06.2000 r., znowelizowaną w 2002 r., określono kilkadziesiąt (ponad 60) rodzajów działalności gospodarczej podlegających licencjonowaniu.

Licencje na prowadzenie działalności gospodarczej w poszczególnych dziedzinach objętych obowiązkiem licencjonowania wydaje ponad 30 instytucji wymienionych w rozporządzeniu GM z 27.06.2003r. z późniejszymi zmianami. Wykaz dokumentów dla złożenia wniosku o przyznanie licencji ustanowiono rozporządzeniem GM z 4.07. 2001r.. później zmienianym. Na mocy ustawy budżetowej na 2005r. licencje na wykorzystanie bogactw naturalnych są sprzedawane wyłącznie na aukcjach.



Prowadzenie działalności handlu zagranicznego (eksportu i importu towarów i usług) nie wymaga uzyskania licencji (ustawa o działalności w handlu zagranicznym z 1991 r. z późniejszymi zmianami).

Nierezydentom Ukrainy (firmom zagranicznym) nie wydaje się licencji na wykonywanie szeregu rodzajów usług w Ukrainie, np. budowlanych, prawniczych. Zniesiono w 2003 r. ograniczenie dostępu obcokrajowców do świadczenia usług adwokackich w Ukrainie.


22. Tworzenie przedsiębiorstw – ukraińskich podmiotów gospodarczych z udziałem kapitału zagranicznego
Formami stosowanymi są:7)

  • filia (córka) przedsiębiorstwa zagranicznego (zwykle spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ze 100% udziałem kapitału zagranicznego),

  • wspólne przedsiębiorstwo (zwykle są to: spółka akcyjna i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością).

Podmioty te są „rezydentami” wg ukraińskiego prawa walutowego i podatkowego (ukraińskie podmioty gospodarcze) i funkcjonują na zasadach określonych przez prawo ukraińskie.

Kapitał założycielski formy najczęstszej – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie może być mniejszy niż 100 minimalnych płac (w 2005r. jest to kwota 262 UAH miesięcznie). Część (30%) kapitału założycielskiego należy wnieść przed rejestracją na tymczasowy rachunek bankowy w formie bezgotówkowej (nierezydenci w walutach obcych) i potwierdzić to dokumentami bankowymi. Pozostałą część należy wnieść w ciągu 1 roku od dnia rejestracji.

W połowie 2004r. weszła w życie ustawa z 15.05.2003r. „O państwowej rejestracji osób prawnych i osób fizycznych – przedsiębiorców”, regulująca tryb podejmowania przez nie i likwidowania działalności gospodarczej.

Podmioty gospodarcze należy rejestrować w Jednolitym Rejestrze Państwowym – w komitecie wykonawczym rady terytorialnej miasta obwodowego lub w Państwowej Administracji Rejonowej (miejskiej lub obwodowej wg miejsca siedziby rejestrowanego podmiotu), zgłosić w Państwowej Administracji Podatkowej, Państwowym Wydziale Statystyki, Funduszu Emerytalnym, Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz w Państwowym Centrum Zatrudnienia. Certyfikat o rejestracji umożliwia otwarcie rachunku bankowego oraz uzyskanie pieczątek i stempli.

Dla zarejestrowania podmiotów gospodarczych niezbędne są dokumenty: wniosek, po 3 kopie statutu i umowy spółki, protokół z zebrania założycielskiego zawierający decyzję o utworzeniu w Ukrainie podmiotu prawnego, potwierdzenie wniesienia opłaty rejestracyjnej, karta rejestracyjna, potwierdzenia wniesienia inwestycji zagranicznej; zaświadczenie banku, w którym otwarto rachunek tymczasowy, o utworzeniu funduszu założycielskiego (wkłady gotówkowe), dokument potwierdzający wniesione do funduszu założycielskiego aporty rzeczowe itp., adres siedziby nowego przedsiębiorstwa, potwierdzenie tytułu prawnego do lokalu (akt kupna lub najmu), wypis z rejestru firmy założycielskiej lub potwierdzenie notarialne jego kopii lub dane osobowe i potwierdzenie meldunku założyciela – osoby fizycznej, pełnomocnictwo na osobę upoważnioną do podpisywania dokumentów w imieniu firmy i otwarcia rachunków bankowych (ewentualnie dla kancelarii prawnej załatwiającej rejestrację), wyciąg z banku założyciela potwierdzający jego dobrą sytuację finansową, zgodę Komitetu Antymonopolowego Ukrainy (jeśli wartość kapitału zagranicznego przekracza 100 tys. USD i stanowi ponad 25% kapitału spółki). Za zarejestrowanie osoby prawnej opłata wynosi 10 minimów nieopodatkowanych dochodów (17 UAH), tj. 170 UAH a osoby fizycznej 34 UAH. Czas rejestracji nie powinien przekraczać 3 dni.

Wypisy z dokumentów założycielskich firmy założycielskiej, upoważnienia do rejestracji podmiotu w Ukrainie, decyzja o założeniu spółki w Ukrainie, opinia bankowa winny być przetłumaczone na język ukraiński przez tłumacza przysięgłego i potwierdzone przez Ambasadę Ukrainy w kraju, gdzie zarejestrowana jest firma założycielska.

Certyfikat rejestracyjny wraz z dokumentami założycielskimi oraz wymaganym wnioskiem należy złożyć w Państwowym Wydziale Statystyki celem wpisania spółki do Państwowego Rejestru Przedsiębiorstw i Organizacji.

Celem rejestracji w Państwowej Administracji Podatkowej (stempluje oryginał statutu i nadaje numer identyfikacji podatkowej) należy przedłożyć: wniosek (na stosownym druku), certyfikat rejestracyjny, zaświadczenie Państwowego Wydziału Statystyki poświadczające dokonanie wpisu do Państwowego Rejestru Przedsiębiorstw i Organizacji, numer identyfikacji podatkowej założycieli spółki, oryginał i kopię dokumentów założycielskich spółki, potwierdzone przez administrację państwową.



W Funduszu Emerytalnym, Funduszu Ubezpieczeń Socjalnych i Państwowym Centrum Zatrudnienia, celem rejestracji należy przedłożyć certyfikat rejestracyjny i oryginał statutu (do ostemplowania).

Dla wyrobienia pieczęci firmowej niezbędne jest uzyskanie zezwolenia właściwego terytorialnie organu MSW (MSW stempluje oryginał świadectwa rejestracyjnego). Należy złożyć: wniosek (na formularzu), oryginał i kopię certyfikatu rejestracyjnego poświadczoną notarialnie, 2 rysunki pieczęci, potwierdzenie otwarcia rachunku bankowego oraz potwierdzenie wniesienia opłaty za zezwolenie MSW. Po otrzymaniu zezwolenia MSW można ostemplować pieczęcią kartę bankową wzorów podpisów.

Rachunek bankowy spółki otworzyć można po zarejestrowaniu jej w Państwowej Administracji Podatkowej. Podmioty prowadzące działalność z partnerami zagranicznymi winny mieć otwarty rachunek również w walucie wymienialnej. Celem otwarcia rachunku bankowego dla spółki należy przedłożyć: wniosek, kopię certyfikatu rejestracyjnego, kopię statutu opieczętowaną przez Państwową Administrację Podatkową, Fundusz Emerytalny, Państwowy Wydział Statystyki, świadectwo przyznania numeru identyfikacji podatkowej, notarialnie potwierdzone wzory podpisów i wzór pieczęci firmowej.
23. Zakładanie przedstawicielstw zagranicznych podmiotów gospodarczych

Przedstawicielstwa zagranicznych podmiotów gospodarczych nie są osobami prawnymi i nie prowadzą samodzielnej działalności gospodarczej. Występują w imieniu i na polecenie zagranicznego podmiotu gospodarczego.



Rejestrację w Ukrainie przedstawicielstw zagranicznych podmiotów gospodarczych prowadzi Ministerstwo Gospodarki i ds. Integracji Europejskiej (Wydział Przedstawicielstw Zagranicznych, tel. 2125579), na podstawie wniosku sporządzonego na blankiecie firmowym. We wniosku należy zawrzeć: pieczęć, nazwę oficjalną zagranicznego podmiotu gospodarczego, kraj i adres jej siedziby, numery telefonów, faksu, podpis kierownika podmiotu zagranicznego uwierzytelniony notarialnie, miasto gdzie przewiduje się otworzyć przedstawicielstwo, liczbę obywateli zagranicznych, którzy będą zatrudnieni, datę utworzenia podmiotu zagranicznego, liczbę jego pracowników, nazwę banku i numer rachunku, sferę działalności podmiotu zagranicznego, cel utworzenia i sferę działalności przedstawicielstwa. Do wniosku należy załączyć (wydane na maks. 6 miesięcy przed złożeniem wniosku) potwierdzone notarialnie w miejscu wydania i przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego: wyciąg z rejestru handlowego kraju siedziby firmy założycielskiej, potwierdzenie jej numeru rachunku przez bank, pełnomocnictwo dla konkretnej osoby do pełnienia funkcji przedstawicielskiej w Ukrainie ze wskazaniem jego zakresu, z podpisem szefa firmy. Opłata rejestracyjna wynosi 2,5 tys. USD.

Wydane przez MG i ds. IE poświadczenie rejestracji przedstawicielstwa jest niezbędne dla wystąpienia do organów MSW Ukrainy celem rejestracji paszportów i uzyskania wiz dla zagranicznych pracowników przedstawicielstwa, którzy otrzymują legitymacje służbowe ważne w Ukrainie, dla wystąpienia do Ministerstwa Pracy Ukrainy o zezwolenia na pracę w Ukrainie zagranicznych pracowników przedstawicielstwa, dla otwarcia rachunków bankowych ukraińskich, bezcłowego przywozu mienia jakie przywozi się w okresie jego działalności dla wyposażenia przedstawicielstwa oraz dla rejestracji i otrzymania odpowiednich numerów dla środków transportu samochodowego będących własnością przedstawicielstwa.

zmianach kierownictwa i zagranicznego personelu przedstawicielstwa.
24. Warunki dostępu do ziemi
Zgodnie z ukraińskim kodeksem ziemskim (ustawa z dn. 25.10.2001 z późn. zm.) cudzoziemcy oraz osoby bez obywatelstwa mogą nabywać własność gruntów o nierolniczym przeznaczeniu w granicach miejscowości zasiedlonych (miasta, wsi) oraz poza tymi miejscowościami, jeśli na gruncie tym znajdują się trwałe zabudowania co do których przysługuje im prawo własności, w przypadku:

a). nabycia na podstawie umowy kupna – sprzedaży, darowizny, zamiany lub innej umowy cywilno – prawnej,

b). zakupu działek gruntowych, na jakich położone są trwałe obiekty zabudowań, do których przysługuje im prawo własności,

c). otrzymania spadku,

(art. 81 ust. 2 i 3 kodeksu ziemskiego).
Zagraniczne osoby prawne mogą nabywać prawo własności gruntów:

a). o przeznaczeniu nierolniczym w granicach miejscowości zasiedlonych w przypadku nabycia trwałych obiektów zabudowań oraz dla dokonania zabudowy takimi obiektami związanymi z ich działalnością gospodarczą na Ukrainie.



  1. za granicami zasiedlonych miejscowości w przypadku nabycia obiektów trwałej zabudowy.

(art. 82 ust. 2 kodeksu ziemskiego).

Konieczne jest zastrzeżenie, że art. 82 ust. 1 i 2 KZ jest jednym z wielu przepisów różnie interpretowanych. W tym przypadku są i takie jego interpretacje, które mówią, że osoba prawna ze 100% zagranicznym kapitałem nie może nabyć własności gruntu w Ukrainie. Praktyka w niektórych przypadkach opiera się na bardziej liberalnej

interpretacji. Tym niemniej restrykcyjne tłumaczenie przepisu obchodzone jest w ten sposób iż dopuszczany jest do udziału w osobie prawnej mniejszościowy

( symboliczny) udziałowiec ukraiński.

Znowelizowana ustawa o dzierżawie ziemi dopuściła możliwość oddawania w dzierżawę gruntów rolniczych zagranicznym osobom fizycznym i prawnym. Maksymalny termin dzierżawy gruntów wynosi 50 lat.

Ziemie o przeznaczeniu rolniczym, zagraniczne osoby prawne mogą jedynie wydzierżawić. Nabywać jej nie mogą cudzoziemcy, bezpaństwowcy, zagraniczne osoby prawne i państwa obce. Ziemie o przeznaczeniu rolniczym, uzyskane przez osoby zagraniczne w spadku, winny zostać odsprzedane w ciągu roku. W Ukrainie ogłoszono kilkuletnie moratorium na wolny obrót ziemią rolniczą.

Znowelizowano 2.10.2003 r. ustawę o dzierżawie ziemi, którą dopuszczono możliwość oddawania w dzierżawę ziemi przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne będące jej właścicielami. Zniesiono też wymóg, aby dzierżawcami ziemi rolniczej były jedynie osoby fizyczne mające kwalifikacje lub doświadczenie w pracy w rolnictwie a osoby prawne – mające w dokumentach założycielskich zapisane prowadzenie towarowej produkcji rolnej. Utrzymano 50 lat jako maksymalny termin dzierżawy ziemi. Ustanowiono w 2004r. typową umowę o dzierżawie ziemi.

25. Ochrona konkurencji
Podstawy dla rozwoju wolnej konkurencji gospodarczej stanowią ustawy: „O Komitecie Antymonopolowym Ukrainy”, „O ochronie przed nieuczciwą konkurencją” i „O ochronie konkurencji gospodarczej”. Dotyczą one uzgodnionych działań podmiotów gospodarczych, nadużywania monopolowej (dominującej) pozycji na rynku, przeciwnych konkurencji działań organów władzy administracyjno-gospodarczej, dyskryminujących działań podmiotów gospodarczych, kontroli koncentracji podmiotów gospodarczych i wydawania zgód na uzgodnione działania i koncentrację podmiotów gospodarczych, rozpatrywania spraw dotyczących naruszania przepisów prawnych o ochronie konkurencji, odpowiedzialności z tego tytułu, trybu realizacji decyzji Komitetu Antymonopolowego Ukrainy.

W Ukrainie nadal szeroko stosowane są jednak naruszające konkurencję subsydia państwowe w różnych formach jak np. ulgi podatkowe dla wybranych przedsiębiorstw (np. w przemyśle stoczniowym, samochodowym), anulowanie zaległych podatków, restrukturyzacja zadłużenia podatkowego, kredyty na specjalnych warunkach dla niektórych sektorów itp.


26. Zakupy państwowe / za środki państwowe
Aktualnie kwestie te są regulowane przez następujące akty prawne:

  • ustawę „O dostawach wyrobów dla potrzeb państwowych” z 22.12.1995 r.,

  • rozporządzenie GM „O trybie formułowania i lokowania zamówień państwowych na dostawy wyrobów dla potrzeb państwowych oraz kontroli ich realizacji” z 29.02.1996r., znowelizowane 13.12.2001 r.,

  • ustawę „O państwowych zamówieniach obronnych” z 3.03.1999 r.,

  • rozporządzenie z dnia 9.12.1999 r. nr 2244 „Zagadnienia zamówień obronnych”,

  • ustawa „O zakupie towarów i usług za środki państwowe” z 22.02.2000 r., nr 1490 (znowelizowana 16.01.2003 r.),

  • rozporządzenie GM „O rozwiązaniach organizacyjnych dotyczących funkcjonowania systemu zakupów państwowych” z 27.09.2000 r.8

  • rozporządzenie GM z 11.04.2001 r. „O zatwierdzeniu trybu ochrony rynku krajowego w przypadkach zakupów prac i usług ze środków państwowych (znowelizowane ostatnio rozporządzeniem GM z 25.12.2002 r.).

Ustawą z 16.01.2003 r. zezwolono podmiotom zagranicznym uczestniczyć w przetargach na realizację zamówień państwowych.

W ww. przepisach sformułowano preferencje dla krajowych dostawców towarów i usług w stosunku do zagranicznych. Określono np. towary, prace i usługi, które państwo winno kupować tylko od krajowych producentów lub wykonawców (wyłączając zagranicznych). Listę tę od stycznia 2003 r. rozszerzono. Ustanowiono 10% preferencje dla krajowych uczestników przetargów w stosunku do zagranicznych, jeśli wartość zakupu nie przekracza: 200 tys. EUR (towary), 300 tys. EUR (usługi), 4 mln EUR (prace). Jeśli przedmiotem zakupu są usługi lub prace wykonywane w Ukrainie, to zamawiający ma prawo żądać od zagranicznego wykonawcy, który wygrał przetarg, wykorzystania krajowych (ukraińskich) materiałów i siły roboczej. Ustawowo przewidziano 5 rodzajów procedur przetargowych: przetarg otwarty, przetarg zamknięty, przetarg dwustopniowy, konkurs ofert, zakup z wolnej ręki. Te ostatnie procedury podlegają uzgodnieniu z MG, które ocenia zasadność ich zastosowania.

Ministerstwo Gospodarki i ds. Integracji Europejskiej pełni funkcję koordynatora zakupów towarów i usług za środki państwowe.

Rozporządzeniem z 13.12.2001 r. znowelizowano tryb formułowania i lokowania zamówień państwowych na dostawy wyrobów na potrzeby państwowe oraz kontroli ich realizacji. Określono w nim m.in. priorytetowe dziedziny jakich mogą dotyczyć zamówienia państwowe, kryteria formułowania przedmiotu zamówienia, procedury powstawania poszczególnych projektów i uczestnictwa w nich poszczególnych instytucji państwowych. Określono też kategorie podmiotów (krajowych) i wyrobów mających pierwszeństwo dostępu do przetargów oraz skalę preferencji (15% lub 10%) cenowej w stosunku do proponowanych cen na przetargu.

Ministerstwo Gospodarki Ukrainy wydaje biuletyn informacyjno-analityczny pt. „Informator zamówień państwowych”, w którym są publikowane ogłoszenia o przetargach na zakup towarów, robót i usług za środki państwowe, analityczna informacja i akty normatywno-prawne regulujące te zamówienia. Jest to jedyne wydawnictwo w Ukrainie, w którym przedstawiana jest informacja na temat planowanych przetargów. Ogłoszenia przyjmowane są bezpłatnie. Strona biuletynu w sieci Internet ma adres www.vdz.ukrnet.net. Biuletyn można zaprenumerować. Informacje o ogłoszonych przetargach w Ukrainie i za granicą są podawane także na stronie www.ukrdzi.com.ua ale są one zwykle niestety nieaktualne.



Pobieranie 305.21 Kb.

Share with your friends:
1   2   3   4   5   6




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna