Założenia do projektu ustawy o systemie jakości w ochronie zdrowia



Pobieranie 431,01 Kb.
Strona3/4
Data14.02.2018
Rozmiar431,01 Kb.
1   2   3   4

Zasady funkcjonowania systemu monitorowania klinicznych wskaźników jakości
Zakłada się, że projektowana ustawa uaktualni zasady tworzenia i prowadzenia rejestrów medycznych oraz wprowadzi zasady monitorowania klinicznych wskaźników jakości.

Zakłada się wprowadzenie systemu monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa działalności leczniczej prowadzonej przez podmioty wykonujące działalność leczniczą na podstawie klinicznych wskaźników jakości opartych na obiektywnych danych. Klinicznymi wskaźnikami jakości będą liczbowe miary rezultatu wskazujące na liczbę pacjentów, czasu, odległości bądź wielkość udziału w większej całości (proporcji wyliczanej przez podzielenie licznika przez mianownik), odnoszącymi się do wyników opieki lub realizacji procedur postępowania mających bezpośredni związek z wynikami opieki. Wydaje się, że system monitorowania klinicznych wskaźników jakości oparty powinien być o dwa podstawowe źródła danych:



  1. dane obecnie sprawozdawane (np. dane Narodowego Funduszu Zdrowia), w przypadku danych o dostatecznej wiarygodności;

  2. dane z rejestrów medycznych dające większą wiarygodność wyników.

Zastosowane wskaźniki powinny pozwalać na wiarygodną ocenę aktualnego poziomu uzyskiwanego przez dany podmiot oraz dawać możliwość odniesienia do poziomu uzyskiwanego przez inne podmioty. Środowisko medyczne zainteresowane jest rzetelną analizą wyników leczenia i poprawą własnych efektów w zakresie skuteczności i bezpieczeństwa udzielanej opieki, więc można oczekiwać zaangażowania ze strony kadry medycznej w tworzenie i doskonalenie rejestrów medycznych.

Obecnie działają rejestry mogące stanowić dobrą praktykę i punkt odniesienia do tworzenia innych rejestrów (np. Krajowy Rejestr Operacji Kardiochirurgicznych). Tworzone rejestry powinny wynikać z priorytetów polityki zdrowotnej, umożliwiając pozyskanie wiedzy co do:



  1. zasadności zastosowanego sposobu leczenia;

  2. skuteczności istotnej dla pacjenta;

  3. bezpieczeństwa (powikłań, zdarzeń niepożądanych);

  4. technologii testowanych w ramach rejestrów.

Opracowaniem, gromadzeniem, analizą i monitorowaniem klinicznych wskaźników jakości będzie zajmowała się Agencja, we współpracy z ministrem właściwym do spraw zdrowia, Centrum Systemów Informacyjnych, płatnikiem (Narodowym Funduszem Zdrowia) oraz ministrem właściwym do spraw cyfryzacji odpowiedzialnym za bazę PESEL.


Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz klinicznych wskaźników jakości oraz sposób przekazywania danych monitorowanych do Agencji na podstawie danych sprawozdawanych tej Agencji, oraz zakres i częstotliwość publikowania raportu z wynikami, uwzględniając właściwą realizację celu monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa opieki oraz konieczność zapewnienia jednolitości przekazywanych danych.
Wobec ograniczonego zakresu sprawozdawanych danych oparte na nich wskaźniki mogą obejmować jedynie nieliczne aspekty opieki. Daleko szersze możliwości dają rejestry medyczne. Współcześnie w wielu krajach dla oceny jakości opieki tworzone są takie rejestry. Szczególnie zaawansowane w wykorzystywaniu rejestrów są kraje skandynawskie, zwłaszcza Dania i Szwecja, w których władze publiczne finansują funkcjonowanie powszechnych rejestrów, prowadzonych we współpracy z organizacjami profesjonalnymi. Rejestry te stanowią bazy danych, które gromadzą dane indywidualnych pacjentów.
Celem monitorowania jakości świadczeń zdrowotnych oraz stymulowania ich poprawy minister właściwy do spraw zdrowia będzie tworzył rejestry medyczne do celu oceny jakości, które będą obejmowały pacjentów:

  1. z określonym rozpoznaniem, stanem chorobowym (rodzaj schorzenia, rodzaj diagnostyki);

  2. poddawanych określonej terapii, określonemu postępowaniu (rodzaj opieki) – np. rejestr zabiegów lub operacji;

  3. u których zastosowano określony produkt leczniczy (badania kliniczne IV fazy);

  4. u których zastosowano określony wyrób medyczny – np. rejestr wszczepionych endoprotez stawu biodrowego.

Powinien zostać wprowadzony obowiązek zgłaszania do rejestrów wszystkich pacjentów, którzy spełniać będą kryteria włączenia. Oznacza to, iż w bazie rejestru będą odnotowywani wszyscy pacjenci o określonej charakterystyce, otrzymujący opiekę zarówno w ramach świadczeń finansowanych ze środków publicznych, jak i otrzymujący opiekę finansowaną z innych źródeł.
W prowadzeniu rejestrów medycznych Agencja współpracować będzie z Centrum Systemów Informacyjnych, przy czym:

  1. Agencja powinna być odpowiedzialna za projektowanie rejestrów i zestawu wskaźników możliwych do oceny w ramach danego rejestru, zewnętrzną walidację danych, statystyczną analizę danych, opracowanie i publikację wyników;

  2. Centrum Systemów Informacyjnych powinno być odpowiedzialne za zapewnienie interoperacyjności rejestrów oraz zaplecza informatycznego, w tym wykorzystanie i ustanowienie standardów w celu zapewnienia interoperacyjności semantycznej, technicznej i organizacyjnej, zapewnienie infrastruktury techniczno-systemowej, szyfrowanie przesyłanych danych, bezpieczeństwo danych, pseudonimizację rekordów i walidację wewnętrzną.

W zakresie projektowania i prowadzenia rejestrów, Agencja będzie współpracowała ze środowiskami profesjonalistów medycznych, w szczególności towarzystwami naukowymi i konsultantami krajowymi z odpowiednich dziedzin medycyny.


Zadania Agencji w zakresie rejestrów medycznych:

  1. opracowanie, na podstawie doświadczeń międzynarodowych, zasad dobrej praktyki prowadzenia rejestrów medycznych zapewniających dane o możliwie wysokiej jakości i wiarygodności oraz przewidujących politykę udostępniania danych interesariuszom;

  2. opracowywanie rejestrów medycznych umożliwiających wyliczanie klinicznych wskaźników jakości w odniesieniu do podmiotów sprawujących opiekę lub odpowiedzialnych za opiekę nad pacjentami, tak aby zarówno wysoką jak i niską jakość można było odnosić do konkretnych instytucji lub osób odpowiedzialnych;

  3. minimalizację obciążeń dla profesjonalistów medycznych związanych z wprowadzaniem danych do rejestrów medycznych;

  4. prowadzenie zewnętrznej walidacji danych przez okresową kontrolę zgodności wprowadzonych danych ze stanem faktycznym. Kontrola prowadzona będzie na miejscu w podmiocie przekazującym dane do rejestru przez lekarzy znających dany rejestr, uczestniczących w rejestrze, ale pracujących w innych podmiotach niż kontrolowany. Wizyty walidacyjne organizowane będą na zasadach analogicznych jak wizyty akredytacyjne. Osoby prowadzące walidację muszą dysponować ustawowym dostępem do dokumentacji medycznej pacjentów w wizytowanej jednostce tak, aby skutecznie mogli sprawdzić poprawność danych jakie zostały zapisane w rejestrze;

  5. opracowywanie i publikowanie rocznych raportów zawierających informacje dotyczące:

    1. liczby i zakresu udzielanych świadczeń,

    2. klinicznych wskaźników jakości,

    3. w odniesieniu do rejestrów oceniających sposoby postępowania – koszty ponoszone ze środków publicznych na finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Zadania Centrum Systemów Informacyjnych w zakresie rejestrów medycznych:

  1. zapewnienie narzędzia informatycznego służącego do prowadzenia rejestrów;

  2. zabezpieczenie niezbędnych prac informatycznych związanych z tworzeniem nowych rejestrów;

  3. zapewnienie interoperacyjności semantycznej, technicznej i organizacyjnej rejestrów;

  4. zapewnienie możliwości powiązania rekordu pacjenta w rejestrze medycznym z danymi z innych baz danych takich jak:

    1. Powszechny Elektroniczny System Ewidencji Ludności, w celu ustalenia faktu i daty zgonu pacjenta,

    2. bazy danych Narodowego Funduszu Zdrowia obejmujące sprawozdawane oraz sfinansowane świadczenia zdrowotne, a także refundowane leki,

    3. bazy danych osób pobierających zasiłki chorobowe,

    4. bazy danych osób pobierających renty chorobowe,

    5. bazy danych zaopatrzenia osób niepełnosprawnych,

    6. danych o innych świadczeniach udzielanych ze środków publicznych w związku z chorobą;

  1. zapewnienie bezpieczeństwa danych, archiwizacji, osobnego przechowywania danych indentyfikacyjnych, anonimizacji oraz pseudonimizacji;

  2. określenie minimalnych wymagań dla rejestrów utrzymywanych poza infrastrukturą Centrum Systemów Informacyjnych;

  3. kontrola bezpieczeństwa danych zgormadzonych w rejestrach poza infrastrukturą Centrum Systemów Informacyjnych.

Przewiduje się wprowadzenie możliwości prowadzenia następujących rodzajów rejestrów medycznych:



  1. rejestrów medycznych do celów oceny jakości, których celem jest:

    1. ocena jakości świadczeń zdrowotnych udzielanych przez poszczególne podmioty w warunkach rzeczywistych lub

    2. ocena sposobów postępowania/technologii medycznych/produktów leczniczych/wyrobów medycznych w warunkach rzeczywistych.

Rozwiązanie projektu założeń będą uzupełniały rozwiązania przyjęte w ustawie o systemie informacji w ochronie zdrowia, poprzez uprawienie Agencji do tworzenia i utrzymywania rejestrów medycznych. Docelowo przewiduje się prowadzenie przez Agencję 60 – 80 rejestrów medycznych do celów oceny jakości. Rejestry będą jak dotychczas tworzone w drodze rozporządzenia.

Rejestry medyczny będą finansowane lub współfinansowane przez ministra właściwego do spraw zdrowia ze środków publicznych. Rejestry do celów oceny jakości będą mogły być prowadzone i współfinansowane we współpracy z podmiotem odpowiedzialnym za dane technologie medyczne, w szczególności rejestry tego typu będą wykorzystywane w celu uzyskania danych niezbędnych do podjęcia decyzji o kontynuowaniu lub przerwaniu refundowania danej technologii medycznej lub wyrobu medycznego.


  1. innych rejestrów, niż wskazane w pkt 1, prowadzonych na podstawie protokołu spełniającego wymogi dobrej praktyki rejestrowej, po uzyskaniu świadectwa zgodności wydanego przez Prezesa Agencji.

Rejestry te będą mogły być prowadzone przez uczelnie medyczne i inne jednostki naukowe ministra właściwego do spraw zdrowia dla celów naukowych, jak również podmioty odpowiedzialne w zakresie prowadzenia badań klinicznych (IV fazy).
System akredytacji w ochronie zdrowia

Celem akredytacji będzie potwierdzenie spełniania przez podmiot wykonujący działalność leczniczą standardów akredytacyjnych w zakresie udzielania świadczeń oraz funkcjonowania tego podmiotu, zwanych dalej "standardami akredytacyjnymi". Akredytacja powinna być fakultatywna. Standardy akredytacyjne będzie opracowywać Agencja i przedstawiać je Radzie Akredytacyjnej w celu akceptacji. Rada Akredytacyjna w terminie 40 dni od dnia otrzymania standardów akredytacyjnych zaakceptuje je albo zgłosi zastrzeżenia. W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń, Agencja, w terminie 40 dni od dnia ich otrzymania, uwzględni zastrzeżenia lub przedstawi wyjaśnienia w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń. Prezes Agencji przedstawi Radzie Akredytacyjnej uzupełnione standardy akredytacyjne. Zaakceptowane standardy akredytacyjne Rada Akredytacyjna przedstawi ministrowi właściwemu do spraw zdrowia w celu ich zatwierdzenia. Po zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw zdrowia standardy akredytacyjne będą publikowane w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Ministra Zdrowia.

Podmiot wykonujący działalność leczniczą będzie mógł wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem Prezesa Agencji, z wnioskiem o udzielenie akredytacji.

Wniosek będzie zawierał:

1) nazwę podmiotu wykonującego działalność leczniczą ubiegającego się o udzielenie akredytacji;

2) siedzibę albo adres podmiotu, o którym mowa w pkt 1;

3) informację o rodzaju i zakresie udzielanych świadczeń zdrowotnych;

4) informację o strukturze organizacyjnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą;

5) imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej za przygotowanie podmiotu wykonującego działalność leczniczą do procedury oceniającej.

Akredytacja udzielana będzie przez ministra właściwego do spraw zdrowia, biorąc pod uwagę rekomendację Rady Akredytacyjnej, w formie certyfikatu akredytacyjnego, po przeprowadzeniu procedury oceniającej podmiot wykonujący działalność leczniczą.

Procedura oceniająca polegać będzie na dokonaniu przeglądu podmiotu wykonującego działalność leczniczą, pod względem spełniania standardów akredytacyjnych. Z przeglądu będzie sporządzany raport. W ramach tego przeglądu upoważniona przez Agencję osoba będzie uprawniona do:

1) wstępu na teren podmiotu wykonującego działalność leczniczą;

2) wglądu do dokumentacji medycznej na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2016 r. poz. 186, z późn. zm.) w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia przeglądu;

3) wglądu do innej dokumentacji niezbędnej do przeprowadzenia przeglądu, a w szczególności dotyczącej pracowników podmiotu wykonującego działalność leczniczą oraz struktury organizacyjnej i funkcjonowania tego podmiotu;

4) prowadzenia wywiadów z pracownikami podmiotu wykonującego działalność leczniczą oraz z pacjentami.

Niezwłocznie po zakończeniu przeglądu raport będzie udostępniany podmiotowi wykonującemu działalność leczniczą, w stosunku do którego przeprowadzono procedurę oceniającą. Podmiot wykonujący działalność leczniczą, w terminie 14 dni od dnia otrzymania raportu, będzie mógł wnieść do niego zastrzeżenia. W przypadku wniesienia zastrzeżeń Agencja będzie mogła je uwzględnić i dokonać niezbędnych korekt w raporcie, a w przypadku ich nieuwzględnienia dołączy je wraz ze swoim stanowiskiem do raportu, który będzie przekazywany Radzie Akredytacyjnej. Na podstawie otrzymanych dokumentów Rada Akredytacyjna będzie dokonywać oceny spełnienia poszczególnych standardów i przygotowywać rekomendację w sprawie udzielenia albo odmowy udzielenia akredytacji podmiotowi wykonującemu działalność leczniczą. Rekomendacja wydawana będzie w formie uchwały podejmowanej większością 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy składu Rady Akredytacyjnej. W przypadku równej liczby głosów, rozstrzygać będzie głos przewodniczącego. Na podstawie rekomendacji Rady Akredytacyjnej minister właściwy do spraw zdrowia podejmować będzie decyzje w zakresie udzielenia albo odmowy udzielenia akredytacji podmiotowi wykonującemu działalność leczniczą. W przypadku odmowy udzielenia akredytacji, podmiot wykonujący działalność leczniczą będzie mógł, w terminie 14 dni od dnia otrzymania odmowy udzielenia akredytacji, wnieść sprzeciw do ministra właściwego do spraw zdrowia. Po rozpatrzeniu sprzeciwu minister właściwy do spraw zdrowia przedstawi swoje stanowisko co do zasadności sprzeciwu. Jeżeli uzna sprzeciw za zasadny udzieli danemu podmiotowi akredytacji, w przeciwnym przypadku odmówi jej udzielenia. Odmowa udzielenia akredytacji będzie ostateczna. Akredytacja będzie udzielana na okres 3 lat.

Do udzielania akredytacji nie będzie stosować się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania procedury oceniającej,

2) szczegółowy sposób dokonywania oceny spełnienia standardów akredytacyjnych,

3) wzór certyfikatu akredytacyjnego

- uwzględniając konieczność zapewnienia bezstronności i rzetelności przeprowadzenia procedury oceniającej.

Podmiot wykonujący działalność leczniczą składający wniosek o udzielenie akredytacji będzie wnosił opłatę za przeprowadzenie procedury oceniającej na rachunek bankowy Agencji. Opłata nie może przekraczać dwudziestokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Opłata będzie stanowić przychód Agencji.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za przeprowadzenie procedury oceniającej, uwzględniając koszty przygotowania i przeprowadzenia przeglądu podmiotu wykonującego działalność leczniczą oraz opracowania raportu, a także wielkość i rodzaj podmiotu wykonującego działalność leczniczą.

Posiadanie ważnego certyfikatu akredytacyjnego będzie wpływać na poziom finansowania ze środków publicznych. Proponuje się by z tytułu posiadania akredytacji podmioty uzyskiwały dodatkowo 1% wartości umowy. Po wejściu w życie przepisów wprowadzających system podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej, 1% obliczany byłby w odniesieniu do przyznanego danemu podmiotowi na dany rok ryczałtu oraz wartości umowy, w przypadku podmiotów realizujących świadczenia podlegające postępowaniu konkursowemu.
Na podstawie wieloletnich doświadczeń z funkcjonowania systemu akredytacji proponuje się uszczegółowienie obecnie obowiązujących przepisów oraz uzupełnienie o nowe rozwiązania wychodzące naprzeciw oczekiwaniom społecznym.


  1. Wprowadzenie dodatkowych warunków przyznawania akredytacji

Uzyskanie akredytacji warunkuje otrzymanie przez podmiot wykonujący działalność leczniczą ubiegający się o akredytację 75% możliwej do uzyskania liczby punktów z oceny akredytacyjnej. Doświadczenia z funkcjonowania systemu akredytacji wskazują, iż rozwiązanie to wydaje się niewystarczające i konieczne jest wprowadzenie dodatkowych wymogów umożliwiających większy wpływ wymagań bezpośrednio związanych z jakością i bezpieczeństwem pacjenta na decyzję o udzieleniu akredytacji. Obecne rozwiązania pozwalają na przyznawanie akredytacji podmiotom uzyskujących mniej niż 50% punktów w takich obszarach standardów jak: zabiegi i znieczulenia, kontrola zakażeń, czy poprawa jakości związana z analizami zdarzeń niepożądanych. Z tych względów proponuje się wprowadzenie:

  1. standardów obligatoryjnych, bez których spełnienia nie jest możliwe udzielenie akredytacji;

  2. wymogu uzyskania co najmniej 50% punktów z każdego działu.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, ocena punktowa standardu akredytacyjnego polega na pomnożeniu wagi standardu akredytacyjnego przez ocenę uzyskaną w skali punktowej. Do uzyskania akredytacji niezbędne będzie uzyskanie, w wyniku zsumowania, jak dotychczas co najmniej 75 % możliwej do uzyskania liczby punktów ogółem, oraz dodatkowo co najmniej 50% możliwej do uzyskania liczby punktów dla poszczególnych grup standardów.

Standardy akredytacyjne oraz kryteria wyłączania wybranych standardów spod oceny będą ogłaszane przez ministra właściwego do spraw zdrowia w ramach obwieszczenia obejmującego dany zestaw standardów akredytacyjnych.




  1. Wprowadzenie zasad dopuszczania do wykonywania i pełnienia funkcji wizytatora i koordynatora przeglądu akredytacyjnego

Proponuje się określenie zasad pełnienia funkcji wizytatora i koordynatora przeglądu akredytacyjnego, wymagań co do kompetencji, szkolenia i weryfikacji wiedzy i umiejętności. Wizytatorem (koordynatorem) jest osoba, która zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia dokonuje przeglądu na podstawie imiennego upoważnienia.

Wizytatorem będzie mogła być osoba, która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny w dziedzinie nauk medycznych oraz farmaceutycznych;

2) posiada wiedzę i biegłą znajomość systemu akredytacji w ochronie zdrowia, standardów akredytacyjnych oraz regulacji prawnych dotyczących funkcjonowania systemu ochrony zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej;

3) posiada wiedzę i doświadczenie z zakresu ochrony zdrowia, systemów jakości i ich doskonalenia, systemów zewnętrznej oceny jakości oraz standardów postępowania medycznego;

4) posiada prawo wykonywania zawodu lekarza, pielęgniarki, położnej, diagnosty laboratoryjnego i farmaceuty;

5) posiada co najmniej 5-letnie doświadczenie zawodowe w pracy w podmiotach wykonujących działalność leczniczą;

6) nie została skazana prawomocnym wyrokiem za umyślnie popełnione przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

7) korzysta z pełni praw publicznych;

8) uzyskała co najemnej minimalną liczbę punktów w naborze;

9) jest osobą wykonującą zawód medyczny w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej, inna niż wskazana w pkt 1, z zastrzeżeniem pkt 4.
Wizytator wyłaniany będzie w drodze naboru otwartego i konkurencyjnego. Nabór na wizytatorów będzie ogłaszany przez Prezesa Agencji w zależności od potrzeb.

Nabór będzie składać się z:



  1. oceny spełnienia wymagań formalnych;

  2. sprawdzianu wiedzy;

  3. rozmowy kwalifikacyjnej;

  4. udziału w 4 przeglądach akredytacyjnych wyznaczonych przez Agencję.

Każdy z wyżej wskazanych etapów będzie odrębnie oceniany. Przed przystąpieniem do postępowania rekrutacyjnego, kandydat na wizytatora będzie uczestniczył w szkoleniu dla kandydatów na wizytatorów organizowanym przez Agencję. Za udział w szkoleniu zakończonym egzaminem kandydat na wizytatora będzie ponosił opłatę w wysokości 40 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Opłata będzie stanowić dochód Agencji.

Do udziału w wizytach zostaną zakwalifikowane osoby, które uzyskają wystarczającą liczbę punktów w ramach pkt 1-3 postępowania rekrutacyjnego. Kandydaci zakwalifikowani do udziału w przeglądach akredytacyjnych będą zobowiązani do pokrycia we własnym zakresie kosztów związanych z uczestnictwem w tych przeglądach (tj. kosztów dojazdu, zakwaterowania oraz wyżywienia).

Po każdym z czterech wymaganych przeglądów akredytacyjnych kandydat na wizytatora będzie oceniany przez zespół wizytatorów. Na ocenę wizytatora będzie również składała się ocena przebiegu wizyty dokonywana przez dyrektora jednostki poddającej się procedurze oceniającej, w takim zakresie, w jakim będzie dotyczyła kandydata na wizytatora. Na podstawie łącznej oceny z każdego z czterech etapów Prezes Agencji będzie przyznawał lub odmawiał przyznania danej osobie statusu wizytatora. Przyznanie danemu kandydatowi statusu wizytatora wymagać będzie od niego uzyskania minimalnej liczby punktów z postępowania rekrutacyjnego. Status wizytatora będzie przyznawany na okres 4 lata. Utrzymanie statusu wizytatora będzie wymagało pozytywnej oceny z okresowego sprawdzaniu wiedzy.

Koordynatorem przeglądu akredytacyjnego będą mogły być osoby posiadające status wizytatora, które brały udział w co najmniej 20 przeglądach. W przypadku wprowadzania standardów akredytacyjnych dla nowych zakresów, koordynatora będzie wskazywał Prezes Agencji, w okresie kiedy nie będzie możliwe spełnienie warunków dla koordynatora przez żadnego z wizytatorów.

Za każdy dzień przeglądu przysługiwać będzie wynagrodzenie w wysokości:


  1. 50 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia – w przypadku koordynatora;

  2. 40 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia – w przypadku wizytatora;

  3. połowę wysokości kwot określonych w punktach 1 i 2, odpowiednio do funkcji pełnionej w ramach przeglądu, w przypadku kiedy w wizycie będzie brał udział pracownik Agencji.

Koszty dojazdu, zakwaterowania i wyżywienia w trakcie przeglądu akredytacyjnego pokrywane będą przez koordynatora/wizytatora indywidualnie, z wyłączeniem osób będących pracownikami Agencji. W przypadku pracowników Agencji, koszty te będzie pokrywała Agencja.

Osoby dotychczas pełniące funkcje wizytatora lub koordynatora, które spełniają wymagania dla wizytatora, utrzymują status wizytatora. Osoby te podlegają okresowemu sprawdzeniu wiedzy.

Dyrektor jednostki poddającej się procedurze oceniającej będzie dokonywał oceny przebiegu przeglądu akredytacyjnego, na którą będzie składała się również ocena wizytatorów i koordynatorów. Wizytatorzy oraz koordynatorzy będą oceniani po każdym przeglądzie przez kierownika podmiotu poddającego się procedurze oceniającej również przez pozostałych wizytatorów biorących udział w danej wizycie. Prezes Agencji będzie mógł odebrać status wizytatora, w przypadku:

1) złożenia rezygnacji z pełnienia funkcji wizytatora;

2) choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie powierzonych zadań;

3) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślnie popełnione przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4) negatywnej oceny z okresowego sprawdzaniu wiedzy;

5) niespełniania wymagań formalnych dla pełnienia funkcji wizytatora;



6) uchylania się od wykonywania obowiązków wizytatora albo nieprawidłowego wykonywania tych obowiązków na podstawie negatywnych ocen wizytatora z udziału w przeglądach.



1   2   3   4


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna