Zagadnienia na egzamin poprawkowy z języka polskiego kl



Pobieranie 51,11 Kb.
Data24.02.2019
Rozmiar51,11 Kb.

Autorski program nauczania

mgr Bożena Lodzińska



Przedmiot: Edukacja filmowa

Liceum Plastyczne w Gorzowie Wlkp.

Rok szkolny 2018/ 2019

I.Wstęp
Świat obrazów jest dziś naturalnym środowiskiem człowieka. Młodzi ludzie wychowują się i kształcą w kulturze obrazkowej, dostępnej w różnorodnych formach: filmowej, telewizyjnej czy komputerowej. Film dzięki swojemu oddziaływaniu na sfery : poznawczą, intelektualną i emocjonalną odbiorców, a także wskutek swej wszechobecności w świecie nas otaczającym oraz poprzez dostępność w internetowych serwisach filmowych i na You Tube, staje się wygodnym i atrakcyjnym narzędziem kształtowania „mieszkańca globalnej sieci”.

Współczesna szkoła powinna podążać za tymi zmianami, nie może pozostawać enklawą stosowania wyłącznie tradycyjnych technik przekazu wiedzy za pomocą słowa mówionego bądź pisanego. W obliczu napływającej do kraju i „wszechdostępnej” kultury Zachodu młodzi ludzie przyzwyczajają się do niej bardziej niż do kultury polskiej. Kultura amerykańska jest barwna i bardzo ciekawa. Obecny wszędzie język angielski przekonuje o swojej dużej przydatności. Młodych ludzi nudzi język polski. Wydaje im się, że go znają i w związku z tym nie szukają w nim inspiracji.

II. Przeznaczenie programu


Program Edukacja filmowa jest kierowany do uczniów klas III Liceum Plastycznego w Gorzowie Wlkp. Rozwija podstawę programową z języka polskiego, ale nie jest jej kontynuacją. Daje jednak dużą szansę poznać świat filmu oraz jego historię. Pisząc program zajęć, przygotowując lekcje filmowe mam nadzieję na wprowadzenie uczniów w świat kinematografii polskiej i światowej. Problematyka filmów zawartych w programie uwzględnia zainteresowania młodego człowieka, wychodzi naprzeciw jego potrzebom i obawom, aby następnie móc go z nimi skonfrontować. Jako nauczyciel polonista szukam wielu różnych sposobów, by zachęcić uczniów do mojego przedmiotu. Sądzę, że edukacja filmowa jest takim obszarem kultury, który fascynuje młodych ludzi. Dlatego pragnę świadomie wykorzystać go do kształcenia najważniejszych umiejętności wskazanych w podstawie programowej z języka polskiego. Moim zamiarem jest wykształcenie świadomego odbiorcę kultury, uwrażliwienie go na uniwersalne wartości ukryte w dziele oraz nauczenie młodych ludzi świadomego komunikowania się, opisywania świata i właściwego oceniania go. W programie uwzględniłam lektury filmowe zawarte w Filmotece Szkolnej oraz te, które wynikają z podstawy programowej języka polskiego jak również propozycje uczniów..
III. Wychowanie poprzez film
Proces uczenia powinien jak najbardziej przybierać charakter pracy badawczej, podczas której uczniowie dostrzegają określony problem, formułują go, a następnie samodzielnie rozwiązują w drodze operacji intelektualnych i działań praktycznych .”W czasie projekcji filmu widzimy dane wydarzenie o wiele jaśniej. Dostrzegamy dużo interesujących szczegółów (…), które w rzeczywistości nigdy nie dotarłyby do naszej świadomości, całkowicie skoncentrowanej na przebiegu owego zdarzenia”. Aldous Huxley Sztuka widzenia 1943r.Film pokazuje określone rzeczy, zjawiska czy procesy, a elementy obrazowe w połączeniu z muzyką i słowem silnie działają na wyobraźnię odbiorców. Film może nie tylko dostarczać wiadomości i oddziaływać na intelekt, lecz przez odpowiednie zestawienie obrazów wywoływać głębokie przeżycia uczniów. Może również motywować do badania wybranego fragmentu rzeczywistości, a także zachęcać młodych ludzi do szukania nowych form wyrazu dla ich własnej pracy artystycznej.
Lektury filmowe w dużej mierze pokazują młodych bohaterów znajdujących się w podobnej sytuacji, co uczniowie. Uczeń może sięgnąć do przesłania filmu i ukształtować własne poglądy na wiele tematów. Istotna jest tu rola nauczyciela. Należy podążać za myśleniem ucznia i pilnować, by poprawnie zinterpretował przesłanie filmu.

IV. Liczba godzin przeznaczona na realizowany program

Program Edukacja filmowa obejmuje dwie godziny zajęć lekcyjnych tygodniowo w klasie III liceum, realizowane w dwóch grupach po 60 godzin w cyklu rocznym, z czego 40 godzin obejmie projekcja filmów, pozostałe 20 godzin zostanie przeznaczonych na ich omówienie. To oznacza, że przeprowadzę w szkole 120 godzin zajęć w obu grupach.

V. Cele edukacyjne



Podstawa programowa przedmiotu język polski określa ogólne cele kształcenia, jakie należy

realizować na IV etapie edukacyjnym.


1. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie zawartych w nich informacji.
Uczeń samodzielnie dociera do informacji o filmie; rozumie i poprawnie odczytuje dzieło filmowe; podejmuje refleksję nad znaczeniami zawartymi w dziele filmowym; krytycznie ocenia dzieło filmowe.
2. Analiza i interpretacja tekstów kultury.
Uczeń doskonali sprawność analizy i interpretacji dzieła filmowego; zyskuje nowe narzędzia, dzięki którym jego lektura jest coraz dojrzalsza, bardziej świadoma i samodzielna; poznaje nowe gatunki i konwencje filmowe; wykorzystuje poznane pojęcia w refleksji o literaturze i wartościach; czyta dzieła filmowe odpowiadające charakterystycznej dla tego wieku wrażliwości – z obszaru filmu młodzieżowego i komercyjnego; stopniowo zaczyna poznawać autorskie arcydzieła filmowe ważne dla kultury filmu.


3. Tworzenie wypowiedzi.
Uczeń zyskuje coraz wyraźniejszą świadomość funkcji środków językowych, które służą formułowaniu wypowiedzi filmowej; formułuje opinię na temat filmu, formułuje wypowiedź filmową w celu wyrażenia własnych poglądów lub z potrzeby dokumentowania rzeczywistości, wzbogaca swoją wypowiedź filmową estetycznie.


Cele szczegółowe:
W zakresie wiadomości :

Uczeń:


- zna dzieła filmowe wskazane przez nauczyciela,

- zna cechy charakterystyczne dla poszczególnych gatunków filmowych,

- wskazuje przykłady kina autorskiego,

- zna różne konwencje filmowe,

- zna podstawowe pojęcia niezbędne przy analizie dzieła filmowego z zakresu kompozycji, planu filmowego, ruchu kamery, muzyki, scenografii. montażu,

- zna konteksty niezbędne przy analizie dzieł filmowych (literacki, kulturowy, filozoficzny, religijny, historyczny, biograficzny, społeczny),

-wskazuje źródła inspiracji twórców.

W zakresie umiejętności:


Uczeń:


- potrafi ze zrozumieniem odczytać dzieło filmowe,

- potrafi analizować dzieło filmowe na różnych poziomach (język, kompozycja, gatunek)

- potrafi interpretować dzieło filmowe w różnych kontekstach, odnajduje w nich treści dosłowne i ukryte,

- samodzielnie dociera do informacji o filmie, gromadzi i je selekcjonuje,

- świadomie posługuje się terminologią filmoznawczą,

- potrafi sformułować wypowiedź krytyczną o filmie,

- potrafi tworzyć wypowiedź filmową na wszystkich etapach jego powstawania ( scenariusz, scenopis, organizacja planu filmowego, gra aktorska, fotografowanie

Uczeń:
- ocenia motywy postępowania bohaterów filmowych,

- ma świadomość potrzeby samokształcenia i samopoznania,

- świadomie poszukuje filmów o wysokiej wartości artystycznej,

- ma świadomość odpowiedzialności człowieka za popełnione czyny i wypowiedziane

słowa,


- rozumie potrzebę przyjmowania postawy tolerancji, sprzeciwu wobec przemocy,

odpowiedzialności,

- ma świadomość istnienia problemów z własną tożsamością.
VI. Treści kształcenia
1. Czytanie dzieła filmowego- treści literackie:

Relacje między młodym a dorosłym.

Wpływ polityki i zjawisko propagandy w kształtowaniu postaw.

Bariery komunikacji między młodymi a dorosłymi.

Fascynacje młodego człowieka i związane z tym postawy.

O przynależności do grupy i fascynacji subkulturą.

Fascynacja światem przestępczym a poglądy pacyfisty.

Obrona ideałów patriotycznych wobec przejawów totalitaryzmu.

Rzeczywistość PRL-w kinematografii polskiej

Obawy młodego człowieka i związane z tym postawy:

Bunt podejmowany przez bohaterów i próba obrony własnych ideałów w obliczu barier politycznych lub społecznych.

Wojny i związane z nią emocje pogardy, strachu, rozczarowania, osaczenia.

Problem przynależności do grupy przestępczej.

Problem uzależnienia i bezsilna walka z nałogiem.



2. Czytanie dzieła filmowego – treści językowe filmu:
Warstwa wizualna. Obrazowanie za pomocą kadru.

Realistyczne i nierealistyczne sposoby obrazowania świata przedstawionego.

Kreacyjna rola muzyki w filmie. Muzyka w kadrze i poza kadrem.

Symbolika wybranych scen filmowych.

VIII. Literatura przedmiotu:
Wioletta Mrozek, Autorski program nauczania: Świat w kadrze.

Jerzy Płażewski, Historia filmu 1895-2005, 2010.

Jerzy Płażewski, Język filmu, 2008.

Słownik wiedzy o filmie, red: Joanna Wojnicka, Olga Katafiasz, PWN, 2005.

Mirosław Przylipiak, Poetyka kina dokumentalnego, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2000.

Analiza i interpretacja utworu filmowego w szkole, pod red. H. Depty, Warszawa 1980.

W. Bobiński, Idę do kina! Czyli co młody kinoman wiedzieć powinien, Kraków 1995.

H. Depta, Film i wychowanie, Warszawa 1975. Film na lekcjach języka polskiego. Praca zbiorowa pod red. S. Fryciego i J. Koblewskiej, Warszawa 1979.

A. Helman, O dziele filmowym, Kraków 1981.

Filmowe ABC dla polonisty, WOM Gorzów Wlkp. 2017.

Filmoteka Szkolna, wybrane pozycje filmowe.

Ewaluacja wewnętrzna:
Ewaluacja własnego programu nauczania zajęć dodatkowych Edukacja Filmowa - Świat w kadrze jest jednym z punktów ewaluacji Innowacji Pedagogicznej Film uczy i wychowuje - Edukacja filmowa w Gimnazjum. Dokonuję jej w porozumieniu z koordynatorką Innowacji- p. Dorotą Kaczorowską, koordynatorką warsztatów w kinie z ramienia Stowarzyszenia Era Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej- p. Karoliną Śmigiel, przewodniczącą Zespołu Humanistycznego w Gimnazjum i przewodniczącą Komisji do spraw Innowacji i eksperymentów w szkole. Kolejną istotną informacją na temat ewaluacji programu są osiągnięcia uczniów oraz prowadzone na ten temat archiwum na stronie internetowej szkoły. Dostępne społeczności uczniów i rodziców, jednocześnie będzie elementem opiniotwórczym i będzie prowadzić do konstruktywnych modyfikacji programu. Istotnym integralnym punktem ewaluacji jest samoocena uczniów, ich spostrzeżenia na temat formy i przebiegu zajęć, problematyki oglądanych filmów, koncepcji warsztatów praktycznych itp.

Ewaluacja zespołowa

W gronie osób koordynujących przebieg programu na bieżąco będą weryfikowane kłopoty organizacyjne i techniczne: organizacja wyjść do kina, dojazd do kina osób niepełnosprawnych, bezpieczeństwo na planie filmowym, organizacja przerw w zagospodarowanej przestrzeni planu filmowego, opieka nad uczniami, uwzględnianie wyjść do kina pod kątem planowanych zajęć z obowiązkowych przedmiotów, potrzeby sprzętowe, organizacja wydarzeń filmowych na terenie szkoły, ustalenie zasad bezpieczeństwa na całonocnych maratonach filmowych. Ustalone przez zespół wnioski są przekazywane z dokumentem ewaluacyjnym Dyrekcji szkoły.



Osiągnięcia uczniów

Jednym z podstawowych narzędzi mierzących osiągnięcia uczniów jest procedura wystawienia oceny końcoworocznej z zajęć dodatkowych edukacji filmowej. Ocena będzie ilustrować zakres zdobytej przez ucznia wiedzy i umiejętności z danego przedmiotu. Ma również pomóc uczniowi poprawić swoje kompetencje z zakresu języka polskiego.

Ważnym wymiernikiem osiągnięć ucznia będzie udział w konkursach tematycznie związanych z filmem, zdobywane wyróżnienia.

Wszystkie cenne prace i projekty uczniów będą udostępniane na stronie internetowej szkoły, gromadzone w oddzielnym archiwum wraz z dokumentacją filmową. W ramach ewaluacji programu będę uwzględniać opinie uczniów i rodziców.



Samoocena uczniów

Będzie ona mierzona osobną ankietą, dołączoną do programu Innowacji Pedagogicznej. Zbiera ona wnioski uczniów na temat nie tylko zakresu zdobywanych umiejętności, ale też na temat przystępności i atrakcyjności zajęć, preferencji estetycznych dotyczących lektur filmowych. Wyławia ciekawe pomysły uczniów, co do realizacji programu.


Oto przykładowa lista lektur filmowych przygotowanych na cały rok szkolny




1970 Rejs reż. Marek Piwowski

1970 Dziura w zieleni reż. Andrzej Kondratiuk

1975 Personel reż. Krzysztof Kieślowski

1976 Spokój reż. Krzysztof Kieślowski

1971 Za ścianą reż. Krzysztof Zanussi

1971 Uciec jak najbliżej reż. Janusz Zaorski

1971 Trąd reż. Andrzej Trzos – Rastawiecki

1972 Ocalenie reż. Edward Żebrowski

1973 Palec Boży reż. Antoni Krauze

1974 Bilans kwartalny reż. Krzysztof Zanussi

Damski interes (1996)

Słaba wiara (1996)

Urok wszeteczny (1996)

Niepisane prawa (1996)

Dusza śpiewa (1997)

Ostatni krąg (1997)

Linia opóźniająca (1997)

Skarby ukryte (2000)



1976 Blizna reż. Krzysztof Kieślowski

1976 Barwy ochronne reż. Krzysztof Zanussi

1976 Przepraszam czy tu biją reż. Marek Piwowski

1977 Indeks reż. Janusz Kijowski

1977 Jak żyć reż. Marcel Łoziński

1978 Wodzirej reż. Feliks Falk

1978 Bez znieczulenia reż. Andrzej Wajda

1978 Pokój z widokiem na morze reż. Janusz Zaorski

1979 Amator reż. Krzysztof Kieślowski

1979 Kung - fu reż. Janusz Kijowski

1979 Aktorzy prowincjonalni reż. Agnieszka Holland




i tolerancji, miejsce człowieka w rodzinie, godność osobistą człowieka chorego i niepełnosprawnego.

Treści takie wypływają jasno z literackiej warstwy filmu. Stanowią punkt wyjścia do rozmów na lekcjach wychowawczych. Świat ucznia należy uporządkować, zapewnić go o jego roli w świecie, w kraju, w rodzinie. Pokazać mu, że choroba czy trudna sytuacja materialna nie zawsze zamykają drogę do szczęśliwego życia. Uczeń ma poczuć się bezpiecznie we własnym ciele i przestrzeni, w której żyje.

Ranga kultury wysokiej

Wszechobecność kultury masowej, popularnej ogranicza potrzeby estetyczne młodych ludzi. Uczeń, który zna kino tylko od strony multipleksów, nie wie, że istnieje alternatywna sztuka. Spotkanie z ambitnym kinem i możliwość rozmawiania o nim ma rozbudzić w uczniu potrzeby artystyczne, ciekawość i ochotę do poszukiwania ulubionych dzieł filmowych. Poznając taką kulturę, uczeń rozwija się intelektualnie i emocjonalnie. Uczy się też kultury odbioru. Na zajęciach w kinie pokazuję uczniom, że przeżycie estetyczne filmu wymaga odpowiedniego skupienia widza. W czasie projekcji uczniowie nie jedzą i nie rozmawiają. Nie przeszkadzają innym i nie komentują głośno filmu. Po projekcji wprowadzam zasady kulturalnej dyskusji. Uczniowie szanują odmienne poglądy kolegów, stosują obiektywną krytykę i słuchają siebie nawzajem. Wynika z tego proste równanie: mądry widz - mądry rozmówca.



Tworzenie społeczności



©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna