Z dnia o weteranach misji pokojowych i stabilizacyjnych



Pobieranie 108,22 Kb.
Data26.10.2017
Rozmiar108,22 Kb.

PROJEKT

11.06.2010 r.




USTAWA
z dnia …………………

o weteranach misji pokojowych i stabilizacyjnych

Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa uprawnienia weteranów misji pokojowych i stabilizacyjnych oraz weteranów poszkodowanych, zasady i warunki korzystania z tych uprawnień, a także tryb postępowania i właściwość organów w tych sprawach.
Art. 2. Weteranem misji pokojowej lub stabilizacyjnej może być osoba posiadająca obywatelstwo polskie, która brała udział w misji na podstawie skierowania do niej, nieprzerwanie przez okres:

  1. 90 dni, a w przypadku, gdy misja ta trwała krócej niż 90 dni, przez cały okres jej trwania;

  2. 60 dni, jeżeli osoba ta wykonywała zadania służbowe w ramach działań jednostki specjalnej

– zwana dalej „weteranem misji”.
Art. 3. Weteranem poszkodowanym w misji pokojowej lub stabilizacyjnej może być osoba posiadająca obywatelstwo polskie, która brała udział w misji na podstawie skierowania do niej i w czasie uczestniczenia w tej misji doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami bojowymi lub operacyjnymi albo choroby nabytej podczas wykonywania obowiązków służbowych w misji, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze, zwana dalej „weteranem poszkodowanym”.
Art. 4. Prawo do statusu weterana misji lub statusu weterana poszkodowanego nie przysługuje osobie, która została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione umyślnie lub przestępstwo skarbowe popełnione umyślnie w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych w czasie udziału w misji pokojowej lub stabilizacyjnej.
Art. 5. Określenia użyte w ustawie oznaczają :


  1. skierowanie – skierowanie, wyznaczenie, delegowanie, zatrudnienie przez Ministra Obrony Narodowej lub za jego zgodą przez organizację międzynarodową, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego albo właściwy organ wojskowy;

  2. misja pokojowa lub stabilizacyjna – działania podjęte na podstawie art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 oraz z 2009 r. Nr 79, poz. 669 i Nr 161, poz. 1278) oraz inne działania o tym charakterze podejmowane przez organizacje międzynarodowe, w których uczestniczyli obywatele polscy, w szczególności działania mające na celu utrzymanie lub przywrócenie pokoju, bądź akcje zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom;

  3. organizacja międzynarodowa – Organizację Narodów Zjednoczonych (ONZ), Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), Organizację Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) oraz Unię Europejską (UE);

  4. renta inwalidzka – rentę inwalidzką, wojskową rentę inwalidzką, policyjną rentę inwalidzką i rentę z tytułu niezdolności do pracy, otrzymywane odpowiednio na podstawie ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 87, z późn. zm.1)), ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z późn. zm.2)), ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, z późn. zm.3)) oraz ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U z 2009, Nr 153, poz. 1227 oraz z 2010 r. Nr 40, poz. 224);

  5. najniższa emerytura – kwotę najniższej emerytury w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

  6. najbliższy członek rodziny – małżonka, wstępnych, zstępnych, rodzeństwo oraz osobę pozostającą w faktycznym związku z weteranem misji lub weteranem poszkodowanym;

  7. jednostka wojskowa – jednostkę wojskową, o której mowa w ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz. U. z 2004 r.
    Nr 241, poz. 2416, z późn.zm.4)), a także komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony Narodowej i jednostkę organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej;

  8. dowódca jednostki wojskowej – dowódcę (dyrektora, szefa, komendanta lub inną osobę na równorzędnym stanowisku służbowym) jednostki wojskowej, o której mowa w pkt 7;

  9. jednostka specjalna – jednostkę wojskową podporządkowaną Dowódcy Wojsk Specjalnych lub Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej, a przed dniem utworzenia Wojsk Specjalnych, jednostkę prowadzącą operacje specjalne, akcje bezpośrednie i misje antyterrorystyczne oraz kontrterrorystyczne;

  10. wypadek pozostający w związku z działaniami bojowymi lub operacyjnymi – zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz, które zaszło podczas lub w związku z działaniami podejmowanymi w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń albo działaniami podejmowanymi podczas pokoju, kryzysu i wojny oraz działaniami o tym charakterze skierowanymi przeciwko uczestnikowi misji.

Art. 6. Uprawnienia dowódcy jednostki wojskowej określone w ustawie przysługują odpowiednio Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego i Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego.
Art. 7. Status weterana misji lub status weterana poszkodowanego nadaje, na wniosek zainteresowanej osoby, Minister Obrony Narodowej w drodze decyzji administracyjnej.
Art. 8.1. Minister Obrony Narodowej w drodze decyzji administracyjnej pozbawia weterana misji lub weterana poszkodowanego tego statusu, w przypadku, o którym mowa w art. 4.

2. Osoba pozbawiona ostateczną decyzją statusu weterana misji lub statusu weterana poszkodowanego traci uprawnienia wynikające z ustawy i jest obowiązana w terminie 7 dni od dnia doręczenia jej tej decyzji do zwrotu legitymacji weterana, o której mowa w art. 11, organowi, który ją wydał.


Art. 9. 1. Podstawą do ubiegania się o nadanie statusu weterana misji są:

1) zaświadczenie wydane odpowiednio przez:

a) dowódcę jednostki wojskowej, w której osoba zainteresowana ostatnio pełniła lub pełni służbę, bądź była lub jest zatrudniona lub

b) wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce zamieszkania zainteresowanego albo kierownika archiwum wojskowego;

2) informacja o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego.

2. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno stwierdzać w szczególności nazwę, rodzaj misji pokojowej lub stabilizacyjnej oraz okres uczestnictwa i zajmowane stanowisko służbowe (stanowisko pracy) lub pełnioną funkcję w tej misji przez osobę ubiegającą się o nadanie statusu weterana misji.

3. W przypadku braku możliwości wydania zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, potwierdzonej pismem organu wskazanego w ust. 1 pkt 1, zainteresowana osoba może ubiegać się o nadanie statusu weterana misji na podstawie innych dokumentów poświadczających udział w misji pokojowej lub stabilizacyjnej.

4. Postępowanie wyjaśniające w sprawach, o których mowa w ust. 3, prowadzi Minister Obrony Narodowej lub organ przez niego upoważniony.



Art.10. 1. Podstawą do ubiegania się o nadanie statusu weterana poszkodowanego są, w szczególności:

  1. dokumenty, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 3;

  2. decyzja o przyznaniu świadczeń odszkodowawczych;

  3. orzeczenie komisji lekarskiej lub lekarza orzecznika o związku uszczerbku na zdrowiu z wypadkiem pozostającym w związku z działaniami bojowymi lub operacyjnymi prowadzonymi w ramach misji pokojowej lub stabilizacyjnej albo choroby nabytej podczas wykonywania obowiązków służbowych w misji pokojowej lub stabilizacyjnej;

  4. prawomocny wyrok sądu zasądzający odszkodowanie;

  5. protokół powypadkowy.


Art. 11. Dokumentem potwierdzającym status weterana misji lub status weterana poszkodowanego oraz prawo do korzystania z uprawnień wynikających z ustawy jest legitymacja weterana misji wydana przez Ministra Obrony Narodowej.
Art. 12. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty wymagane do wydania zaświadczenia, decyzji i legitymacji weterana misji oraz weterana poszkodowanego, a także wzory zaświadczenia, decyzji i legitymacji weterana misji oraz weterana poszkodowanego kierując się koniecznością zapewnienia sprawności postępowania w tym zakresie.

Art.13. Uprawnienia określone w rozdziale 3 i w art. 28-30 przysługują w czasie pobytu weterana misji lub weterana poszkodowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 14. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071, z późn. zm.5)).

Rozdział 2
Uhonorowanie
Art. 15. Dzień 29 maja ustanawia się Dniem Weterana Misji Pokojowej i Stabilizacyjnej.
Art. 16. 1. Minister Obrony Narodowej za rany i kontuzje odniesione podczas działań bojowych lub operacyjnych prowadzonych poza granicami państwa, w misji pokojowej lub stabilizacyjnej, może nadawać Wojskową Odznakę Honorową za Rany i Kontuzje weteranom poszkodowanym, zwaną dalej „odznaką”.

  1. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:

  1. szczegółowe warunki, zasady i sposób nadawania odznaki;

  2. wzór odznaki;

  3. komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony Narodowej właściwą do zakupu, dystrybucji i ewidencji odznak.

3. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2 należy w szczególności określić okoliczności powstania obrażeń, po odniesieniu których Minister Obrony Narodowej może nadać odznakę oraz tryb postępowania.

Art. 17.1.Weteran misji lub weteran poszkodowany, będący żołnierzem rezerwy lub w stanie spoczynku, ma prawo do noszenia umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych na zasadach określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 67 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 50 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593).

2. Weteran poszkodowany, zwolniony z czynnej służby wojskowej, któremu w czasie pełnienia służby nie przysługiwały należności umundurowania i wyekwipowania wyjściowego ma prawo do jednorazowego bezpłatnego otrzymania tego umundurowania.

3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, normy umundurowania i wyekwipowania wyjściowego weteranów poszkodowanych, uwzględniając w szczególności specyfikę umundurowania i wyekwipowania poszczególnych rodzajów wojsk i służb oraz tryb postępowania i organy właściwe w sprawach wydawania umundurowania.

Art. 18.1. Weteran poszkodowany ma prawo do zwrotu kosztów przejazdu i zakwaterowania poniesionych w związku z udziałem w uroczystościach organizowanych przez Ministra Obrony Narodowej lub dowódców jednostek wojskowych, na które został zaproszony w charakterze uczestnika misji.

2. Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1 przysługuje za udział w nie więcej niż 2 uroczystościach w danym roku kalendarzowym łącznie do wysokości najniższej emerytury.

3. Zwrotu kosztów dokonuje dowódca jednostki wojskowej, na zaproszenie której weteran poszkodowany przyjechał, po przedstawieniu oryginału biletu i rachunku za zakwaterowanie.
Art. 19. 1. Zmarłemu lub poległemu weteranowi misji lub weteranowi poszkodowanemu przysługuje prawo do wojskowej asysty honorowej podczas pogrzebu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Asystę, o której mowa w ust. 1, przydziela się po przesłaniu, przez najbliższego członka rodziny weterana misji lub weterana poszkodowanego, informacji o jego śmierci.

3. Informację przesyła się do dowódcy garnizonu właściwego terytorialnie ze względu na miejsca pochówku weterana misji lub weterana poszkodowanego.

4. W przypadku osób samotnych informację, o której mowa w ust. 2, może przesłać organizacja zrzeszająca weteranów misji.



Rozdział 3

Świadczenia opieki zdrowotnej i pomoc psychologiczna



Art. 20. Weteran poszkodowany korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej w zakładach opieki zdrowotnej, w zakresie urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz z usług farmaceutycznych udzielanych w aptekach, poza kolejnością.
Art. 21. Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia gwarantowane stosownie do ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz.1027, z późn. zm.6)) oraz z 2009 r. Nr 38, poz.299 i Nr 118, poz.989) oraz odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane weteranom poszkodowanym, w związku z urazami i chorobami nabytymi podczas wykonywania zadań poza granicami państwa z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze, pokrywa się z budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.
Art. 22. Weteranowi poszkodowanemu przysługuje bezpłatne zaopatrzenie w leki umieszczone w wykazach leków podstawowych i uzupełniających określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 36 ust. 5 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz leki recepturowe na czas leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze.
Art. 23. 1 Weteranowi poszkodowanemu w zakresie leczenia i rehabilitacji urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze, przysługuje prawo do bezpłatnych wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środków pomocniczych do wysokości limitu ceny określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

2. Wyroby medyczne i środki pomocnicze, o których mowa w ust. 1, wydaje się na zlecenie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego albo felczera ubezpieczenia zdrowotnego lub lekarza albo felczera niebędącego lekarzem albo felczerem ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli posiada on uprawnienia do wykonywania zawodu oraz zawarł z oddziałem wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia umowę upoważniającą go do wystawiania takich recept.



Art. 24. Skierowanie, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie jest wymagane do ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych finansowanych ze środków publicznych dla weteranów poszkodowanych, w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze.
Art. 25.1. Weteran poszkodowany korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 20–24, w zakresie urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, na podstawie dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienia.

2. Dokument, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na zasadach określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 47b ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.


Art. 26. 1. Monitorowanie realizacji indywidualnego prawa do świadczeń, o których mowa w art. 20–24, wykonują organy wskazane przez Ministra Obrony Narodowej.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Minister Obrony Narodowej, na wniosek organu, o którym mowa w ust. 1, może dofinansować świadczenia wskazane w art. 21–23 ponad limit pozostający w dyspozycji Narodowego Funduszu Zdrowia.

3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania oraz właściwość organów w zakresie monitorowania realizacji prawa weteranów poszkodowanych do świadczeń, o których mowa w art. 20– 24.
Art. 27.1. Weteran misji lub weteran poszkodowany ma prawo do umieszczenia w Domu Weterana funkcjonującego jako zakład opiekuńczo-leczniczy i odpłatnego w nim przebywania na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

2. Pobyt w Domu Weterana, o którym mowa w ust. 1, może być dofinansowany z budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

3. Minister Obrony Narodowej, określi w drodze rozporządzenia zasady dofinansowania do rzeczywistych kosztów utrzymania w zakładzie opiekuńczo-leczniczym.
Art. 28. 1. Weteran misji lub weteran poszkodowany oraz najbliżsi członkowie jego rodziny mają prawo, poza kolejnością, do bezpłatnej pomocy psychologicznej udzielanej przez psychologów w jednostkach wojskowych oraz przez wojskowe pracownie psychologiczne.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, zasady, tryb udzielania, a także zakres pomocy, o której mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie dostępu do korzystania z pomocy psychologicznej.


Rozdział 4

Pomoc w finansowaniu nauki i uprawnienia socjalne



Art. 29. 1. Weteran poszkodowany ma prawo do uzyskania pomocy finansowej na naukę na poziomie szkoły średniej albo studiów pierwszego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich w uczelni.

2. W ramach pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą być pokryte koszty:

1) opłaty za naukę lub studia;

2) przejazdów z miejsca zamieszkania weterana poszkodowanego do szkoły lub uczelni;

3) zakwaterowania w miejscowości, w której weteran poszkodowany pobiera naukę lub odbywa studia.

3. Prawo, o którym mowa w ust. 1, przysługuje na jeden kierunek nauki lub studiów wybrany przez weterana poszkodowanego do wysokości czterokrotności najniższej emerytury.


4. Wysokość pomocy finansowej, o której mowa w ust. 3, przysługuje na każdy rok szkolny lub akademicki przez cały czas trwania nauki, nie dłużej niż w wymiarze określonym w programie nauczania lub w programie studiów, z zastrzeżeniem ust. 5.
5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub zdarzeniami losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego powodującymi konieczność przerwania nauki, na wniosek zainteresowanego, wypłata pomocy finansowej ulega zawieszeniu do czasu ustania przyczyny przerwania nauki.
6. Opłacone przez organ koszty nauki, przejazdów i zakwaterowania podlegają zwrotowi w przypadku nieukończenia nauki z przyczyn leżących po stronie weterana poszkodowanego w terminie określonym w programie nauczania lub w programie studiów. Koszty te podlegają zwrotowi w terminie 60 dni od dnia doręczenia wezwania.

7. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1 oraz właściwość organów w tym zakresie, uwzględniając dokumenty stanowiące podstawę do jej przyznania oraz sposób i termin jej wypłaty, a także zasady zawieszania jej udzielania oraz zwrotu kosztów nauki, przejazdów i zakwaterowania .


Art. 30. 1. Weteranowi poszkodowanemu pobierającemu rentę inwalidzką z tytułu urazów lub chorób powstałych podczas pełnienia służby lub wykonywania pracy w misji pokojowej lub stabilizacyjnej przysługują odpowiednio uprawnienia określone w art. 14–17, art. 22 ust. 1
i art. 23a ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadku zbiegu prawa do tego samego świadczenia na podstawie odrębnych przepisów, przysługuje tylko jedno świadczenie według wyboru uprawnionego.

3.  Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust. 1, jest legitymacja weterana poszkodowanego.
Art. 31. 1. Weteran misji lub weteran poszkodowany, który ukończył 65 lat życia - mężczyzna i 60 lat życia – kobieta i znajduje się w trudnej sytuacji materialnej może ubiegać się o przyznanie zapomogi:

1) na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na wiek i stan zdrowia;

2) w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych, mających wpływ na pogorszenie się w istotny sposób sytuacji materialnej weterana misji lub weterana poszkodowanego.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania zapomóg, dokumenty stanowiące podstawę do jej przyznania, sposób przekazywania przyznanych zapomóg oraz wysokość funduszu na zapomogi i zasady jego waloryzacji, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym.




Art. 32. Weteran poszkodowany może korzystać ze środków określonych w art. 12a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz.92, z późn. zm.8)), na zasadach określonych w tym przepisie.

Rozdział 5

Uprawnienia pracownicze i emerytalne

Art. 33.  Okresy, o których mowa w art. 2 i 3, zalicza się do okresów zatrudnienia, od których zależy przyznanie lub wysokość wszystkich świadczeń przysługujących pracownikom od pracodawcy.

Art. 34. 1. Weteranowi misji oraz weteranowi poszkodowanemu, pozostającemu w stosunku pracy, zwiększa się przysługujący mu urlop wypoczynkowy o 5 dni roboczych.

2. Zwiększenie, o którym mowa w ust. 1 nie przysługuje, jeżeli weteran misji lub weteran poszkodowany posiada prawo do urlopu o wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych w ciągu roku.



Art. 35.Weteran poszkodowany korzysta z pierwszeństwa w zatrudnieniu w resorcie obrony narodowej na stanowiskach odpowiadających jego wykształceniu, wiedzy i sprawności psychofizycznej.

Art. 36. Okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 2 i 3, świadczonego w rejonie uznanym za strefę działań wojennych, zalicza się w wymiarze podwójnym do okresu, od którego zależy przyznanie emerytury lub renty - na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych .

Rozdział 6
Dodatek weterana
Art. 37. 1. Weteran poszkodowany pobierający emeryturę lub rentę ma prawo do dodatku weterana misji.

2. Podstawę wymiaru dodatku weterana misji stanowi najniższa emerytura.

3. Wysokość dodatku weterana misji uzależniona jest od ustalonego procentu uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami bojowymi lub operacyjnymi albo choroby nabytej podczas wykonywania obowiązków służbowych w misji, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze i wynosi:

1) w przedziale 10–20 % uszczerbku – 10% podstawy wymiaru;

2) w przedziale 21–30 % uszczerbku – 20% podstawy wymiaru;

3) w przedziale 31–40 % uszczerbku – 30% podstawy wymiaru;

4) w przedziale 41–50 % uszczerbku – 40% podstawy wymiaru;

5) w przedziale 51–60 % uszczerbku – 50% podstawy wymiaru;

6) w przedziale 61–80 % uszczerbku – 60% podstawy wymiaru;

7) powyżej 80% uszczerbku – 80% podstawy wymiaru.

4. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania dodatku weterana misji, uwzględniając dokumenty niezbędne do ustalenia prawa do tego dodatku, termin jego wypłaty oraz właściwość organów w tym zakresie.

Art. 38.  Dodatek weterana misji w wysokości ustalonej na zasadach określonych w art. 37 przysługuje emerytowi lub renciście po upływie 30 dni od dnia złożenia wniosku do organu emerytalno-rentowego.


Rozdział 7

Źródła i sposób finansowania niektórych świadczeń

Art. 39.1. Dodatek weterana misji jest wypłacany przez właściwy organ emerytalno-rentowy ze środków będących w dyspozycji tych organów i finansowany ze środków budżetu państwa pozostających w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

2. Świadczenie, o którym mowa w ust. 1, wraz z odsetkami za opóźnienie w ustaleniu prawa do niego lub jego wypłaty oraz koszty obsługi podlegają refundacji na rzecz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz Funduszu Emerytalno-Rentowego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dotacji budżetu państwa.

3.  Świadczenia określone w ustawie, inne niż wymienione w ust. 2, wypłacane są ze środków budżetu państwa pozostających w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.
Rozdział 8

Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 40. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307) w art. 21 w ust. 1 pkt 98 otrzymuje brzmienie:

„98) dodatek weterana misji, dodatek kombatancki oraz dodatek za tajne nauczanie przyznawany na podstawie odrębnych przepisów,”.


Art. 41. W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 21a ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Nie przeprowadza się badań kontrolnych inwalidów:

    1. po ukończeniu przez kobiety 55 lat życia, przez mężczyzn 60 lat życia lub

    2. gdy inwalidztwo trwa nieprzerwanie dłużej niż 10 lat lub

    3. gdy inwalidztwo powstało z tytułu uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami bojowymi lub operacyjnymi albo choroby nabytej podczas wykonywania obowiązków służbowych w misji pokojowej lub stabilizacyjnej w rozumieniu ustawy z dnia…… o weteranach misji pokojowych i stabilizacyjnych., jeżeli procent uszczerbku na zdrowiu, z tytułu których przyznano świadczenie odszkodowawcze, wynosi co najmniej 60%.”.


Art. 42. W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 21a ust. 2 otrzymuje brzmienie dodaje się ust. 3:

„2. Nie przeprowadza się badań kontrolnych inwalidów po ukończeniu przez kobiety 55 lat życia, przez mężczyzn 60 lat życia lub gdy inwalidztwo trwa nieprzerwanie dłużej niż 10 lat, z zastrzeżeniem ust. 3.”


  1. W art. 21a po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Nie przeprowadza się badań kontrolnych inwalidów będących funkcjonariuszami Służby Wywiadu Wojskowego i Służby Kontrwywiadu Wojskowego, gdy inwalidztwo powstało z tytułu uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami bojowymi lub operacyjnymi albo choroby nabytej podczas wykonywania obowiązków służbowych w misji pokojowej lub stabilizacyjnej w rozumieniu ustawy z dnia…… o weteranach misji pokojowych i stabilizacyjnych (Dz. U. …..), jeżeli procent uszczerbku na zdrowiu, z tytułu których przyznano świadczenie odszkodowawcze, wynosi co najmniej 60 %.”.



Art. 43. W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 59 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„Art. 59. 1. Osobie, która spełniła warunki określone w art. 57, przysługuje:

1) renta stała:

a) jeżeli niezdolność do pracy jest trwała,

b) jeżeli niezdolność do pracy nastąpiła wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami bojowymi lub operacyjnymi albo choroby nabytej podczas wykonywania obowiązków służbowych w misji pokojowej lub stabilizacyjnej w rozumieniu ustawy z dnia..................... o weteranach misji pokojowych i stabilizacyjnych (Dz. U. ….), jeżeli procent uszczerbku na zdrowiu, z tytułu których przyznano świadczenie odszkodowawcze, wynosi co najmniej 60 % ;

2) renta okresowa – jeżeli niezdolność do pracy jest okresowa.”;
2) art. 107 otrzymuje brzmienie:
„Art. 107. 1. Prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Przepisu ust.1 nie stosuje się w przypadku, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 lit. b.”.


Rozdział 9

Przepisy końcowe


Art. 44. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.


Uzasadnienie

do projektu ustawy o weteranach misji pokojowych i stabilizacyjnych
Aktywna polityka zagraniczna Polski i udział polskich żołnierzy i pracowników wojska w licznych operacjach militarnych i pokojowych wymaga uregulowania prawnego nadającego tej grupie odrębny status i związane z nim uprawnienia. W latach 1953 – 2008 w misjach wojskowych wzięło udział ponad 77.000 uczestników.

Udział Polaków w utrwalaniu międzynarodowego pokoju jest wysoko ceniony przez opinię światową. Światowa Federacja Kombatantów i Weteranów, zrzeszająca organizacje kombatanckie z ponad 80 państw - w tym także z Polski - uznała, że byli uczestnicy misji pokojowych są kombatantami stosownie do zmienionego w 1997 r. Statutu Federacji.

Jednakże uznanie tej grupy za kombatantów jest sprzeczne z aksjologią polskiego prawa kombatanckiego. Uczestników misji trudno uznać za osoby walczące za wolność
i suwerenność państwa Polskiego. Powyższa kwestia wymaga więc uregulowania odrębną ustawą, która powinna precyzyjnie określać beneficjentów ustawy oraz stanowić zadośćuczynienie oczekiwaniom polskich uczestników misji. Szczególną opieką powinni być objęci przede wszystkim ci weterani, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu w wyniku pełnienia służby/ wykonywania pracy w misjach zagranicznych.

Cele do osiągnięcia przez projektowane rozwiązania

1) zapewnienie weteranom - uczestnikom odpowiedniego uhonorowania/podziękowania za udział w misjach mających na celu utrzymanie pokoju na świecie poprzez nadanie im odrębnego statusu;

2) zapewnienie pomocy w przystosowaniu do życia i pracy osobom poszkodowanym;

3) związanie zakresu wsparcia z rzeczywistymi potrzebami wynikającymi z doznanego uszczerbku na zdrowiu;

4) zapewnienie spójności pomiędzy istniejącymi przepisami regulującymi uprawnienia osób poszkodowanych.

Realizując powołane wyżej cele w projekcie ustawy uregulowano następujące kwestie:

W rozdziale 1 zawarto określenie definicji „weterana misji pokojowej lub stabilizacyjnej”. Definicja ta obejmuje zarówno żołnierza, funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego, a także pracownika wojska, uczestniczącego w misji nieprzerwanie co najmniej przez okres 90 dni. Wysokość minimalnego okresu uczestnictwa w misji, która uprawnia do ubiegania się o status weterana, przyjęto biorąc pod uwagę czas trwania najkrótszych misji ONZ. Zaproponowane rozwiązanie znajduje również odzwierciedlenie w przepisach innych państw np. Francji czy Holandii, gdzie okres ten również wynosi co najmniej 3 miesiące (90 dni). Od tej ogólnej zasady przewidziano dwa wyjątki:

1) w stosunku do osób, które brały udział w misji w składzie jednostek specjalnych, z uwagi na charakter wykonywanych zadań, wymagany okres wynosi 60 dni;

2) niezależnie od wymienionych okresów status weterana będzie przysługiwał osobie, która doznała uszczerbku na zdrowiu w skutek wypadku lub choroby powstałych podczas pobytu na misji.

O status weterana misji nie będzie mogła ubiegać się osoba, która została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione umyślnie lub przestępstwo skarbowe popełnione umyślnie w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych w czasie udziału w misji pokojowej lub stabilizacyjnej. Ograniczenie to zostało wprowadzone w celu wyłączenia z potencjalnego grona osób posiadających status weterana, tych którzy przez swoje zawinione zachowanie mogli wpłynąć na negatywny obraz udziału Polaków w misjach.

W definicjach zawarto określenie warunków, jakie winna spełniać misja. Proponuje się, zatem aby wszystkie misje prowadzone na podstawie art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz.1117, z późn. zm.) uprawniały do uzyskania statusu weterana. Zasady w tej ustawie opisane obowiązują jednak dopiero od 1998 r., a udział żołnierzy i pracowników wojska w operacjach pokojowych datuje się od 1953 r., kiedy to rozpoczęła się pod auspicjami ONZ misja w Korei. W związku z powyższym za misje równorzędne uznaje się działania podejmowane przez ONZ, NATO, OBWE oraz UE, w szczególności mające na celu utrzymanie lub przywrócenie pokoju, bądź akcje zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom.

Przyznanie statusu weterana będzie się odbywało na wniosek osoby zainteresowanej w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez Ministra Obrony Narodowej.

Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie wydane przez właściwy organ wojskowy potwierdzające udział w misji oraz okres w niej przebywania, a także informację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności.

Osoby ubiegających się o status weterana poszkodowanego oprócz dokumentów, o których mowa powyżej, do wniosku dołączają orzeczenie właściwej komisji lekarskiej o przyznanym uszczerbku na zdrowiu, protokół powypadkowy lub prawomocny wyrok sądu przyznający odszkodowanie z tytułu wypadku lub choroby.

Dokumentem potwierdzającym przyznanie statusu będzie legitymacja weterana misji pokojowej lub stabilizacyjnej.

W rozdziale 2 zawarto kwestie związane z szeroko pojętym uhonorowaniem weteranów.

Ustanawia się Dzień Weterana Misji Pokojowej i Stabilizacyjnej. Proponuje się, aby dniem tym był dzień 29 maja wskazany przez organizacje zrzeszające uczestników misji, który stosownie do uchwały Organizacji Narodów Zjednoczonych jest jednocześnie Międzynarodowym Dniem Uczestników Misji Pokojowych.

W związku z postulatem osób reprezentujących środowisko poszkodowanych uczestników misji zakłada się wprowadzenie Wojskowej Odznaki Honorowej nadawanej za rany i kontuzje odniesione podczas działań bojowych lub operacyjnych prowadzonych w czasie użycia Sił Zbrojnych na podstawie art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz.1117, z późn.zm.) lub w trakcie udziału w działaniach podejmowanych przez organizacje międzynarodowe, takie jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) oraz Unia Europejska (UE).

Odznaka ta nawiązywałaby do przedwojennych tradycji historycznych i pozwalała na uhonorowanie osób, które podczas wykonywania obowiązków w celu utrzymania pokoju na świecie doznały uszczerbku na zdrowiu.

Weteranom - rezerwistom przyznaje się prawo do noszenia umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych na zasadach określonych w przepisach ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz ustawy o powszechnym obowiązku obrony.

Dodatkowo, weterani poszkodowani, którzy zostali zwolnieni z zawodowej służby wojskowej, a którym w trakcie jej pełnienia nie przysługiwały należności umundurowania i wyekwipowania będą mieli prawo do jednorazowego bezpłatnego jego otrzymania. Uprawnienie to dotyczyć będzie przede wszystkim żołnierzy służby nadterminowej.

Projekt ustawy przewiduje również prawo do zwrotu kosztów przejazdu i zakwaterowania w przypadku udziału weterana poszkodowanego w uroczystościach organizowanych przez Ministra Obrony Narodowej lub dowódców jednostek wojskowych. Zasadą jest iż weteran będzie brał w nich udział w charakterze uczestnika misji. Zwrot kosztów w danym roku kalendarzowym nie może być wyższy niż najniższa emerytura.

Zmarłemu weteranowi będzie przysługiwało prawo do wojskowej asysty honorowej podczas pogrzebu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ze względów organizacyjnych oraz biorąc pod uwagę indywidualne potrzeby i odczucia, asystę przydziela się po przekazaniu informacji przez członka rodziny weterana misji, a w przypadku osób samotnych przez organizację pozarządową reprezentującą środowisko weteranów.

Rozdział 3 dotyczy świadczeń opieki zdrowotnej, jakie przysługują weteranom poszkodowanym. Świadczenia te są zbieżne z zapisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz.1027) i dotyczą wszystkich osób, które od początku udziału Polski w misjach międzynarodowych tzn. od 1953 r. doznały uszczerbku na zdrowiu bądź zachorowały podczas pobytu na misji. W ramach tych uprawnień weterani poszkodowani będą mogli korzystać:

1) poza kolejnością z usług farmaceutycznych;

2) bezpłatnie ze świadczeń opieki zdrowotnej zawartych w załączniku do ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz innych świadczeń odpłatnych i rehabilitacji;

3) bezpłatnie z leków umieszczonych w wykazach oraz recepturowych;

4) bezpłatnie z wyrobów medycznych (ortopedycznych i pomocniczych);

5) bez skierowania z ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych finansowanych ze środków publicznych.

Stosownie do postulatu Konwentu Dziekanów proponuje się, aby cały proces leczenia weterana poszkodowanego w zakresie urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa był monitorowany przez jeden wskazany przez Ministra Obrony Narodowej organ, któremu podlegają placówki „wojskowej służby zdrowia”.

Art. 27 przewiduje utworzenie Domu Weterana funkcjonującego jako zakład opiekuńczo-leczniczy i odpłatnego w nim przebywania. Szczegółowe warunki korzystania z tego Domu określi Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia w drodze rozporządzenia. Placówka ta będzie odpowiedzią na potrzeby żołnierzy poszkodowanych w misjach poza granicami kraju. Problemy te wynikają przede wszystkim z trudności uzyskania kompleksowej rehabilitacji i długoterminowej opieki w publicznych zakładach opieki zdrowotnej.

W art. 28 przewiduje się prawo do bezpłatnej pomocy psychologicznej świadczonej przez wojskowe pracownie psychologiczne i psychologów jednostek wojskowych. Celem tej pomocy byłaby prewencja przed ewentualnym wystąpieniem odroczonych efektów stresu będących konsekwencją traumatycznych zdarzeń występujących na misji. Z pomocy tej mógłby korzystać nie tylko weteran ale również najbliżsi członkowie jego rodziny.

W rozdziale 4 przyznaje się prawo do uzyskania pomocy finansowej na naukę na poziomie szkoły średniej albo studia I stopnia lub jednolite studia magisterskie w uczelni. Wprowadzenie tego zapisu ma na celu udzielenie pomocy w podnoszeniu kwalifikacji przez osoby poszkodowane tak aby miały one większą możliwość dostosowania się do rynku pracy, czy nawet warunków służby, po wypadku bądź chorobie doznanych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa. Limit środków jakie można będzie uzyskać na ten cel za jeden rok nauki wynosi ok. 2400 zł. W ramach limitu mogą być pokryte koszty opłat za naukę, przejazdów z miejsca zamieszkania do szkoły lub uczelni oraz zakwaterowania w miejscowości, w której weteran poszkodowany będzie pobierać naukę.

W art. 30 weteranom poszkodowanym ( byłym żołnierzom zawodowym, pracownikom cywilnym oraz byłym funkcjonariuszom SWW i SKW) pobierającym rentę inwalidzką (z systemu wojskowego, czy też sytemu powszechnego) przewiduje się przyznaniem niektórych uprawnień określonych w ustawie z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 87, z późn.zm.), tak aby zrównać uprawnienia żołnierzy zawodowych i pracowników cywilnych z uprawnieniami żołnierzy niezawodowych. W związku z tym proponuje się, aby grupie tej przysługiwało prawo:

1) do skierowania na pobyt w sanatorium co najmniej raz na 3 lata;

2) rehabilitacji w celu całkowitego lub częściowego przywrócenia zdolności do pracy/służby albo zapobieżenia pogorszeniu stanu zdrowia;

3) 100% ulgi przy przejazdach komunikacji miejskiej;

4) prawo do bezpłatnego otrzymania motorowego wózka inwalidzkiego;

5) pierwszeństwa w umieszczeniu, na jego wniosek w domu kombatanta lub w domu pomocy społecznej;

6) zwolnienie z opłat abonamentowych za używanie odbiorników RTV.

Weterani, którzy ukończyli 65 lat mężczyźni i 60 lat kobiety będą mogli również uzyskać zapomogę na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku długotrwałej choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, zakupu leków, środków opatrunkowych oraz dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na wiek i stan zdrowia oraz w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych (np. powódź, pożar) mających wpływ na pogorszenie się w istotny sposób sytuacji materialnej weterana.

W celu zachęcenia osób, które zostały poszkodowane podczas pobytu na misji do podejmowania samodzielnej aktywności zawodowej, proponuje się rozszerzenie przez niniejszą ustawę katalogu osób uprawnionych do skorzystania z art. 12a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz.92, z późn. zm.), przez przyznanie weteranom poszkodowanym prawa do pomocy finansowej na rozpoczęcie działalności gospodarczej (samozatrudnienie). Weterani poszkodowani będą mieli prawo do ubiegania się o otrzymanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jednorazowej pomocy do wysokości 15-krotności przeciętnego wynagrodzenia.

W rozdziale 5 proponuje się zwiększenie uprawnień dla weteranów pozostających w stosunku pracy, a w szczególności:

1) okresy udziału w misji będą zaliczać się do okresów zatrudnienia, od których zależy przyznanie lub wysokość świadczeń przysługujących pracownikom od pracodawcy;

2) okres pobytu w misji będzie uprawniał do zwiększenia urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych, pod warunkiem że osoba ta nie korzysta już ze zwiększonego wymiary urlopu z innego tytułu;

3) weterani poszkodowani będą mieli pierwszeństwo w zatrudnieniu na stanowiskach w resorcie obrony narodowej stosownie do posiadanych kwalifikacji i sprawności psychofizycznej. Co oznacza, że weteran poszkodowany w sytuacji ogłoszenia naboru na określone stanowisko, przy posiadaniu takich samych kwalifikacji jak inny kandydat, nie posiadający jednak statusu weteran będzie miał prawo do zatrudnienia przed tym kandydatem;

4) dla osób, których emerytura będzie liczona według „starych zasad” przewidziano, iż podobnie jak w przypadku żołnierzy zawodowych okresy pracy w misji, uznane za strefę działań wojennych będą liczone w wymiarze podwójnym do okresów, od których zależy przyznanie uprawnień emerytalno-rentowych.

Rozdział 6 dotyczy dodatku weterana misji pokojowej i stabilizacyjnej. Uprawnienie do dodatku nabywać będą weterani poszkodowani pobierający emeryturę lub rentę. Podstawą do jego obliczenia będzie najniższa emerytura. Proponuje się, wzorem innych państw np. Wielkiej Brytanii, aby wysokość dodatku z uwagi na różny rozmiar doznanych obrażeń oraz chorób i związanych z tym ograniczeń oraz konieczności ponoszenia dodatkowych wydatków, uzależniona była od procentowego stopnia uszczerbku na zdrowiu. Za dolną granicę, od której prawo to będzie przysługiwało, przyjęto 10% uszczerbku na zdrowiu z tytułu którego przyznano świadczenia odszkodowawcze. Za przyjęciem 10% progu przemawia fakt, że odzwierciedla on długotrwały bądź całkowity uszczerbek na zdrowiu powodujący odczuwalny dyskomfort nie tylko fizyczny ale również psychiczny. Związanie wysokości dodatku od przyznania świadczeń odszkodowawczych podyktowane zostało względami praktycznymi. Dlatego też decyzja o przyznaniu tego dodatku i jego wysokości wydawana będzie na podstawie dokumentów powypadkowych oraz decyzji właściwej komisji lekarskiej. Powyższy sposób postępowania wykluczy nie tylko tworzenie dodatkowych dokumentów i generowanie nieuzasadnionych kosztów związanych z ponowną oceną poniesionego uszczerbku weterana posiadającego prawomocne orzeczenie.

W postanowieniach końcowych zaproponowano zmiany w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176, z późn. zm.), tak aby dodatek weterana został zwolniony z podatku dochodowego. Dodatkowo w związku z postulatem osób reprezentujących środowisko poszkodowanych uczestników misji zakłada się wprowadzenie w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn.zm.) przepisów przyznających weteranom poszkodowanym, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu powyżej 60%, rentę stałą. Wyłącza się również tę grupę osób z konieczności poddawania się ponownemu badaniu lekarskiemu. Podobne zmiany, z uwagi na zakres podmiotowy, zaproponowano w ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. Nr 169, poz. 1414, z późn. zm.), projekt został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach internetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

Projekt ustawy nie jest objęty zakresem prawa Unii Europejskiej.


OCENA SKUTKÓW REGULACJI


  1. Cel projektowanej ustawy:

Projekt ustawy ma na celu zapewnienie weteranom – uczestnikom odpowiedniego uhonorowania/podziękowania za udział w misjach mających na celu utrzymanie pokoju na świecie poprzez nadanie im odrębnego statusu. Dostarczenie pomocy w przystosowaniu do życia i pracy w przypadku osób poszkodowanych. Związanie zakresu wsparcia z rzeczywistymi potrzebami wynikającymi z doznanego uszczerbku na zdrowiu. Zapewnienie spójności pomiędzy istniejącymi przepisami regulującymi uprawnienia osób poszkodowanych. Stworzenie możliwości opieki dla weteranów niezdolnych do samodzielnej egzystencji i pozbawionych tej opieki ze strony rodziny.

  1. Podmioty, na które oddziałuje projektowana ustawa:

Projektowana ustawa będzie oddziaływała na uczestników misji skierowanych do tej misji przez resort obrony narodowej lub Służbę Wywiadu bądź Kontrwywiadu Wojskowego, pod warunkiem, że okres przebywania w misji nie był krótszy niż 90 dni.

Projektowane regulacje będą dotyczyć zarówno żołnierzy zawodowych, niezawodowych, jak również funkcjonariuszy powołanych wyżej służb oraz pracowników cywilnych. Adresatem proponowanych przepisów jest również Ministerstwo Obrony Narodowej.



  1. Wynik konsultacji społecznych:

Projekt ustawy został przekazany do konsultacji społecznych z następującymi podmiotami: Fundacja pomocy poszkodowanym w operacjach pokojowych oraz ich rodzinom Servi Pacis, Stowarzyszenie Kombatantów Misji Pokojowych ONZ, Stowarzyszenie Rannych i Poszkodowanych w Misjach Poza Granicami Kraju, Konwent Dziekanów Korpusu Oficerów Zawodowych.

Projekt spotkał się z pozytywnym przyjęciem. Zgłoszono kilka propozycji zmian, które w większości zostały uwzględnione.



  1. Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego:

Wejście w życie projektowanych rozwiązań będzie powodowało konieczność ustalenia przez Ministerstwo Obrony Narodowej (odpowiedzialne za realizację projektu), rzeczywistej liczby uczestników misji, w tym w szczególności uczestników poszkodowanych.

Z ogólnych informacji wynika, iż w latach 1953 – 2008 w misjach pokojowych i stabilizacyjnych wzięło udział ponad 77.000 uczestników.

Z uwagi na tak ogromną liczbę osób biorących udział w misjach, jak również brak ich szczegółowej ewidencji trudno jest oszacować skutki finansowe zaproponowanych w ustawie uprawnień i świadczeń. Wobec powyższego przyjmuje się, iż liczba uprawnionych będzie na bieżąco weryfikowana z informacji pozyskanych na podstawie ilości złożonych wniosków osób zainteresowanych.

Dodatkowo należy wskazać, że w projekcie tym zakłada się, iż większość uprawnień wiążących się z wydatkowaniem środków finansowych będzie przysługiwała wyłącznie weteranom poszkodowanym, czyli osobom które uległy wypadkowi w związku z działaniami bojowymi lub operacyjnymi albo nabyli chorobę w trakcie pobytu na misji.

Potencjalna liczba poszkodowanych za okres od 3.11.2003 r. do 28.04.2009 r.1) - według danych z Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych - wynosi ok. 1404 osoby z ustalonym uszczerbkiem na zdrowiu od 1% do 100%, w tym osoby, które zgodnie z założeniami nie będą weteranami poszkodowanymi, ponieważ ich „wypadek” wydarzył się np. podczas uprawiania ćwiczeń fizycznych.

Niemniej jednak podejmując próbę określenia tych skutków należy wskazać na następujące obszary podlegające oszacowaniu:

1) wydanie legitymacji – koszt wydania jednej legitymacji wynosi ok. 0,20 zł. Zakładając, iż dla każdego weterana zostanie wydana legitymacja, przy 77.000 uprawnionych, szacunkowe skutki finansowe to ok. 15.400 zł;

2) odznaka za rany i kontuzje – jednostkowy koszt odznaki wynosi ok. 45 zł. Zakładając, że liczba potencjalnych kandydatów do jej otrzymania to ok. 3850 osób (5% ogólnej liczby z 77 tys. weteranów) maksymalne skutki finansowe to około 173.250 zł;

3) prawo do bezpłatnego munduru – jednostkowy koszt munduru wynosi ok. 2400 zł. Prawo to będzie przysługiwało jedynie weteranom poszkodowanym, którzy nie mieli uprawnień mundurowych, czyli żołnierzom nadterminowym. Zakładając, iż w grupie tej będzie ok. 15 osób szacuje się, iż koszt w tym obszarze wyniesie 36 000 zł;

4) limit na kształcenie – jednostkowy koszt to ok. 2400 zł rocznie. Przyjmując, że liczba potencjalnych kandydatów do jej otrzymania to ok. 10% liczby 3850 przyjętej jako liczba weteranów poszkodowanych maksymalne skutki finansowe w wymiarze rocznym wyniosą około 385 x 2400 zł =924 000 zł2);

5) świadczenia opieki zdrowotnej – na dzień dzisiejszy wydano 39 legitymacji dla osób poszkodowanych uprawnionych do tych świadczeń ponad ustalone w ustawie limity. Średni koszt jednostkowy wynosi ok. 1000 zł rocznie. Należy przyjąć, iż liczba ta może powiększyć się o weteranów poszkodowanych, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu przed 1998 r. i którzy zgodnie z projektem ustawy będą również uprawnieni do świadczeń na wskazanych zasadach;

6) uprawnienia przeniesione z ustawy o inwalidach wojennych i wojskowych:

a) prawo do skierowania na pobyt w sanatorium raz na 3 lata – średnio jednostkowy koszt wynosi ok. 2000 zł,

b) specjalne leczenie i przeszkolenie oraz usprawnienie w ośrodkach rehabilitacji – brak możliwości określenia kosztów,

c) prawo do ulgi 100% przy przejazdach tramwajami i autobusami komunikacji miejskiej – brak możliwości określenia kosztów,

d) prawo do ulgi 37% przy przejazdach w komunikacji krajowej- brak możliwości określenia kosztów,

e) prawo do bezpłatnego wózka inwalidzkiego – koszt jednostkowy 600 zł – 16 000 zł,

f) zwolnienie z opłat abonamentowych RTV – 186,70 zł koszt jednostkowy w 2009 r.;

7) zapomogi – ok. 200 tys. zł rocznie;

8) pomoc finansowa na rozpoczęcie działalności gospodarczej – koszt jednostkowy około 30 000 zł pokrywany z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych;

9) dodatkowy urlop wypoczynkowy – przyjmując, że średnie wynagrodzenie w państwowej sferze budżetowej za 2008 r. wynosiło 2915,76 zł, a wynagrodzenie za jeden dzień roboczy stanowi kwotę około 145,8 zł, średnio koszt jednostkowy dodatkowego urlopu wynosi 5x145,8 zł = 729 zł brutto;

10) dodatki do emerytur i rent – podstawą wymiaru dodatku będzie najniższa emerytura z systemu powszechnego tj. 675,10 zł. Przyjmując, że do dodatku będą uprawnieni tylko weterani poszkodowani (od 10% uszczerbku na zdrowiu) pobierający emeryturę lub rentę, przewiduje się, iż szacunkowe roczne koszty tego świadczenia mogą wynosić ok. 1 mln zł. Przy założeniu, że wysokość dodatku będzie zróżnicowana i tak:

a) w przedziale 10-20 % uszczerbku - 10% podstawy wymiaru, czyli 67,51 zł,

b) w przedziale 21-30 % uszczerbku - 20% podstawy wymiaru, czyli 135,02 zł

c) w przedziale 31-40 % uszczerbku - 30% podstawy wymiaru, czyli 202,53 zł,

d) w przedziale 41-50 % uszczerbku - 40% podstawy wymiar, czyli 270,04 zł,

e) w przedziale 51-60 % uszczerbku - 50% podstawy wymiaru, czyli 337,55 zł,

f) w przedziale 61-80 % uszczerbku - 60% podstawy wymiaru, czyli 405,06 zł,

g) powyżej 80% uszczerbku - 80% podstawy wymiaru, czyli 540,08 zł.

Średnio dodatek ( 67,51 zł + 135,02 zł+ 202,53 zł + 270,04 zł + 337,55 zł + 405,06 zł + 540, 08 zł ) : 7 = 1957,79 : 7 = 279,68 zł na jedną osobę uprawnioną.

Zakładając, że liczba potencjalnych kandydatów do jej otrzymania to ok. 20% liczby 3850 przyjętej jako liczba weteranów poszkodowanych maksymalne skutki finansowe to ok. 20%x3850x279,68 zł=770x279,68 zł = 215353,6 zł miesięcznie na wszystkich uprawnionych. Rocznie 12x215 353,6 =2.584.243,2 zł;

11) zwolnienie dodatku weterana z podatku dochodowego od osób fizycznych – koszty podane powyżej 2.584.243,2 zł x 18% = 465.163,77 zł;

12) koszt obsługi ok. 77 000 weteranów – zakładając zatrudnienie dodatkowo min. 4 osób – koszt jednostkowy – ok. 3600 zł miesięcznie x 12 miesięcy = 43.200 zł rocznie.

Koszty razem: ok. 4,3 mln zł bez kosztów jednostkowych dotyczących uprawnień z ustawy o inwalidach wojennych i wojskowych, pomocy na działalność gospodarczą i dodatkowego urlopu.



  1. Wpływ regulacji na rynek pracy.

Projektowana regulacja nie będzie miała wpływu na rynek pracy.




  1. Wpływ regulacji na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie przedsiębiorstw:

Nie wpłynie na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość.




  1. Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionalny:

Wejście w życie projektowanych regulacji nie wpłynie na sytuację i rozwój regionalny.



za zgodność pod względem

prawnym i redakcyjnym



1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 181, poz. 1515, z 2003 r. Nr 56, poz. 498 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 121, poz. 1264, Nr 191, poz. 1964, Nr 210, poz. 2135 i Nr 281, poz. 2779, z 2005 r. Nr 10, poz. 65, z 2007 r. Nr 82, poz. 559 oraz z 2008 r. Nr 208, poz. 1308 i Nr 228, poz.1507.

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1264 i Nr 191, poz. 1954, z 2005 r. Nr 10, poz. 65 i Nr 130, poz. 1085, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 82, poz. 559, z 2008 r. Nr 208, poz. 1308 oraz z 2009 r. Nr 24, poz. 145 i Nr 95, poz. 785.

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz.1264 i Nr 191, poz.1954, z 2005 r. Nr 10, poz.65, Nr 130, poz.1085 i Nr 90, poz.757, z 2006 r. Nr 104, poz.708 i 711, z 2007 r.
Nr 82, poz.558 i Nr 66, poz.409, z 2008 r. Nr 66, poz.402 i Nr 220, poz.1410 oraz z 2009 r. Nr 24, poz.145 i Nr 95, poz. 786.

4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 277, poz. 2742, z 2005 r. Nr 180, poz. 1496, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 220, poz.1600, z 2007 r. Nr 107, poz.732 i Nr 176,
poz. 1242, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, Nr 180, poz.1109, Nr 206, poz.1288, Nr 208, poz. 1308 i Nr 223, poz. 1458 oraz z 2009 r. Nr 22, poz.120, Nr 97, poz. 801 i Nr 161, poz. 1278.



5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz.509, z 2002 r.
Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz.1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz.1660, z 2004 r.
Nr 162, poz.1692, z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 78, poz. 682 i Nr 181, poz.1524 oraz z 2008 r. Nr 229, poz.1539.

6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 216, poz. 1367, Nr 225, poz. 1486, Nr 227, poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 26, poz. 157, Nr 38, poz. 299, Nr 92, poz. 753, Nr 97, poz. 800, Nr 98, poz. 817, Nr 111, poz. 918, Nr 118, poz. 989, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr 178, poz. 1374 oraz z 2010 r. Nr 50, poz. 301.



8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz.1463, Nr 227, poz. 1505 i Nr 237, poz.1652oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 97, poz. 802 i Nr 98, poz. 817.



1) Brak danych odnośnie ew. poszkodowanych do roku 2003.

2) Na etapie projektu dokładne oszacowanie skutków nie jest możliwe, ponieważ nie wiadomo ile osób będzie zainteresowanych skorzystaniem z tego uprawnienia dlatego przyjęto ew. maksymalną liczbę.






©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna