Żylaki kończyn dolnych



Pobieranie 1,38 Mb.
Strona2/3
Data10.11.2017
Rozmiar1,38 Mb.
1   2   3

Fizjoterapia wrzodu trawiennego – jak w przewlekłym zapaleniu żołądka.


123. Powikłania choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy

Powikłania choroby:

Krwawienia (krwotoki)

Przebicie wrzodu do wolnej jamy otrzewnej

Drążenie wrzodu do otaczających tkanek (najczęściej do trzustki)

Zwężenie odźwiernika

Zwyrodnienie nowotworowe (owrzodzenia żołądka)

Leczenie chirurgiczne powikłań:



  • Resekcja obwodowej części żołądka (antrektomia) z połączeniem żołądkowo-dwunastniczym (Billrotha I) lub zespoleniem żołądkowo-jelitowym (Billrotha II)

  • Pyloroplastyka

  • Wagotomia dna żołądka


124. Krwotok z wrzodu żołądka lub dwunastnicy

125. Leczenie chirurgiczne wrzodu żołądka i dwunastnicy

Leczenie chirurgiczne powikłań:



  • Resekcja obwodowej części żołądka (antrektomia) z połączeniem żołądkowo-dwunastniczym (Billrotha I) lub zespoleniem żołądkowo-jelitowym (Billrotha II)

  • Pyloroplastyka

Wagotomia dna żołądka

126. Zapalenie żołądka

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka może być:

nadżerkowe i nienadżerkowe

powierzchowne / głębokie

naciekiem z komórek okrągłych

z zanikem gruczolów i mataplazją czy bez nich

dzielone na typy A, B oraz C

Typ A:


      • wywołany autoprzeciwciałami przeciw komórkom okładzinowym

      • lokalizuje się w obrębie trzonu i dna

      • charakteryzuje się zanikiem błony śluzowej i zmniejszeniem wydzelania kwasu i pepsyny

często przebiega z niedokrwistością złośliwą

Typ B:


      • wywołany spiralną bakterią Helicobacter pylori,

      • lokalizuje się w części odźwiernikowej,

      • charakteryzuje się podwyższonym/normalnym wydzielaniem kwasu i pepsyny,

      • częściowy zanik gruczołów rozwija się później w przebiegu choroby,

      • H. pylory jest czynnikiem ryzyka rozwoju:

      • wrzodów żołądka i dwunastnicy

      • raka żołądka

chłoniaka żołądka

Objawy:


      • osłabienie łaknienia

      • nudności

      • niesmak w ustach

      • odbijanie

      • zgaga lub kwaśny posmak

      • pobolewania w dołku sercowym (uczucie pełności, gniecenia, pieczenia) w ½ do 2 godz. po posiłkach,

      • wzdęcia

      • zaburzenia w oddawaniu stolca (biegunki, zaparcia)

Rozpoznanie:

      • gastroskopia z pobraniem materiału i badaniem histologicznym (niezbędna)

      • badanie rentgenowskie

      • wykrywanie H. Pylory:

      • w wycinkach (barwienie)

      • hodowla

      • wykazanie aktywności ureazowej

stwierdzanie przeciwciał anty-H. pylory

Leczenie:



  • Leki obniżające kwasotę soku żołądkowego:

  • blokujące receptory histaminowe H2 (np.cymetydyna, nizatydyna)

  • inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol)

  • Leki neutralizujące (np. maalox, mylanta, gaviscon)

Nedokrwistość złośliwa potrzebuje regularnych zastrzyków witaminy B12 (w przeciągu życia)
127. Nowotwory łagodne żołądka

128. Nowotwory złośliwe żołądka

Rakowiak (carcinoid) – złośliwy nowotwór o małej dynamice, należącym do guzów grupy APUD (amine precursor uptake and dexarboxylation).

Guzy mogą powodować zespół rakowiaka:


  • biegunki,

  • rzuty zaczerwienienia twarzy,

  • wady zastawkowych prawego serca,

  • stany skurczowy oskrzeli.

Najczęściej występuje w wyrostku robaczkowym, a następnie w jelicie cienkim, rzadziej w innych odcinkach przewodu pokarmowego.

Leczenie:

Radykalne – operacja.
129. Rak żołądka

Rak żołądka

Jeden z najczęstszych nowotworów złośliwym. Zachorowalność mężczyzn wynosi w Polsce 25/100 000.

Kobiety chorują 2-krotnie rzadziej.



130. Badania pomocnicze w rozpoznawaniu chorób żołądka i dwunastnicy

TK, RM, kolonoskopia, biopsje, kontrastowe badania, USG
131. Żółtaczki

132. Guzy wątroby

Nowotwory wątroby rzadko kwalifikują się do leczenia operacyjnego (tylko, gdy nowotwór ograniczony jest do jednego płata i nie ma przerzutów w innych narządach).

Leczenie: operacja wycięcia chorego płatu wątroby z guzem obciążona dość znacznym ryzykiem, rzadko prowadzi do całkowitego wyleczenia.

133. Kamica dróg żółciowych

Kamica żółciowa

Tworzenie się złogów w pęcerzyku żółciowym i drogach zółciowych, złożonych z:


  • Cholesterolu

  • Barwników żółciowych

  • Soli wapnia

Objawy:

  • Ból opasujący

  • Nudności (wymioty)

  • Żółtaczka zaporowa

  • Przebieg bezobjawowy

Rozpoznanie:

  • Badanie przedmiotowe

  • Bolesność w rzucie pęcherzyka żółciowego (objaw Murphy’ego)

  • Wzmożone napięcie prawego, prostego mięśnia brzucha

  • Ból przy wstząsaniu (objaw Chełmońskiego)

  • USG, TK

  • Badania krwi (morfologia, biochemia)

Leczenie zachowawcze:

  • Dieta (lekkostrawna)

  • Leki

  • rozkurczowe

  • przeciwbólowe

  • rozpuszczające kamieni żółciowe

Powikłania:



  • żółtaczka mechaniczna;

  • zapalenie dróg żółciowych;

  • ropnie wewnątrzwątrobowe;

  • przetoka pęcherzykowo-jelitowa

  • zapalenie otrzewnej spowodowane przebiciem pęcherzyka żółciowego

  • powstanie raka pęcherzyka żółciowego

  • Leczenie operacyjne jest najskuteczniejszą metodą leczenia kamicy żółciowej.

  • Dotyczy to również chorych, u których kamienie żółciowe wykrywane są przypadkowo (tzw. kamicy bezobjawowej).

  • Termin zabiegu operacyjnego ustala się w czasie dogodnym dla chorego.


134. Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego

(najczęściej na tle kamicy żółciowej)

Objawy:


Rozpoznanie:

  • Badanie podmiotowe i przedmiotowe (tkliwość uciskowa pod prawym łukiem żebrowym)

  • USG

  • Badania krwi (morfologia, biochemia)

Cholangiopankreatografia

Leczenie zachowawcze:



  • Dieta (lekkostrawna)

  • Leki

  • Żółciopędne

  • Żółciotwórcze

  • Rozkurczowe

  • Przeciwbólowe

  • Antybiotyki

Leczenie operacyjne:

W przypadku kamicy

Rehabilitacja:

Jak przy zaburzeniach motoryki dróg żółciowych


135. zapalenie dróg żółciowych
136. Nadciśnienie w układzie żyły wrotnej. Leczenie chirurgiczne

Nadciśnienie wrotne

Krew żylna z trzustki, jelit, śledziony odpływa przez żyłę wrotną do wątroby i następnie po przejściu przez jej miąższ wpływa przez żyłę główną dolną do serca

Marska wątroba powoduje:



  • zwolnienie przepływu (zastój, wzrost ciśnienia) w żylnym układzie wrotnym

  • wytwarzanie się krążenia obocznego

  • rozszerzenie żył przełyku, które tworzą żylaki

żylaki przełyku łatwo pękają powodując krwotoki

Objawy:


  • Wymioty świeżą krwią

  • Smoliste stolce

  • Objawy wstrząsu

Rozpoznanie:

  • Endoskopia (wykrywa miejsce i przyczyny krwawienia)

  • Żylaki przełyku

  • Wrzód trawienny

  • Rak żołądka

  • Badania krwi (oznaczanie grup krwi, morfologia, biochemia)

  • Arteriografia

Leczenie krwotoku z żylaków przełyku:

  • Natychmiastowa hospitalizacja

  • Przetaczanie krwi i płynów krwiozastępczych

  • Korekcja hemostazy (leki zwężające naczynia)

  • Założenie do żołądka i przełyku sondy z balonikami, które po wypełnieniu płynem uciskają krwawiące żylaki.

Leczenie chirurgiczne:

  • transplantacja wątroby

  • leczenie endoskopowe (skleroterapia, zakładanie klipsów na naczynia, elektrokoagulacja)

  • Operacja (wytworzenie połączenia między układem żyły wrotnej i układem żyły głównej dolnej).


137. Zapalenie ostre trzustki

Ostre zapalenie trzustki

Objawy:


  • Ból brzucha (w nadbrzuszu, początek nagły)

  • Wymioty (nudności)

  • Wstrząs

Rozpoznanie:

  • Silna bolesność

  • Obrona mięśniowa

  • USG jamy brzusznej

  • Badania krwi (leukocytoza)

biochemia (amilaza ↑)

Leczenie zachowawcze:



  • Bezwzględna hospitalizacja

  • Opanowanie bólu i wstrząsu

Gdy leczenie nie przynosi pożądanych wyników:

Sfinkterotomia do 6 godz.(przy żółciopochodnej etiologii)

Leczenie chirurgiczne:


  • otwarcie jamy brzusznej

  • odessanie płynu z jamy otrzewnej

  • sączkowanie i drenowanie okolicy trzustki.

Przy współistnieniu kamicy i zapalenia dróg żółciowych zostaje otwarty przewód żółciowy i po usunięciu z jego światła kamieni umieszcza się w nim dren.

Wyniki operacji zależą od charakteru zapalenia trzustki (najgorzej rokuje postać krwotoczno-martwicza).


138. Zapalenie przewlekłe trzustki

Objawy:


  • Napadowe bóle brzucha (w nadbrzuszu)

  • Wymioty (nudności)

  • Utrata masy ciała

  • Stolce tłuszczowe

Rozpoznanie:

  • Badanie podmiotowe i przedmiotowe

  • USG (TK) jamy brzusznej

Testy czynnościowe trzustki (koprograma)

Leczenie zachowawcze:



  • Dieta

  • Zakaz picia alkoholu

  • Leki przeciwbólowe (Spazmophen 10mg co 6-8 godz).

  • Wyciągi trzustkowe (Pankreatyna, Festal, Kreon)

  • U chorych z cukrzycą – insulina

Gdy leczenie zachowawcze nie przynosi wyników.

Leczene operacyjnie (zależy od rozległości i umiejscowienia zmian):



  1. częściowe lub całkowite usunięcie narządu

  2. odnerwienie trzustki

  3. zespolenie rozszerzonego przewodu trzustkowego z jelitem:

  • ułatwia odpływ soku trzustkowego do przewodu pokarmowego,

  • zmniejsza ciśnienie w przewodzie trzustkowym


139. Guzy trzustki

Rak trzustki

Objawy:


  • Biegunki

  • Utrata płynów i elektrolitów

  • Marker nowotworu:

antygen raka przewodu pokarmowego (CA-19.9) > 75 %.

Leczenie:

Zadko kwalifikuje się do doszczętnego leczenia operacyjnego (przeważnie naciekanie nowotworowe obejmuje okoliczne wielkie tętnice i żyły, co uniemożliwia wycięcie wszystkich zmienionych nowotworowo tkanek).

Operacje paliatywne – zespolenie pęcherzyka żółciowego (przewodu żółciowego wspólnego) z przewodem pokarmowym, co ułatwia odpływ żółci z ominięciem przeszkody (guz głowy trzustki).

Operacja taka prowadzi do ustąpienia żółtaczki i wszystkich związanych z nią dolegliwości.

Leczenie w pierwszym okresie polega na odżywianiu:



  • dożylnym → dożylnym i doustnym, → całkowicie doustnym

  • jeść często, lecz w małych porcjach

  • konieczne jest podawanie witamin i soli mineralnych.



140. Zmiany wrodzone jelita cienkiego

Uchyłki jelita cienkiego

(wrodzony uchyłek Meckela)

Znajduje się w nim niekiedy ektopiczna tkanka trzustkowa lub śluzówka żołądka.

Powikłania:


  • procesy zapalne

  • przedziurawie

  • krwawienie

  • niedrożność jelit (następstwo skrętu wokół łącznotkankowej taśmy będącej pozostałością przewodu pępkowo-jelitowego)


141. Niedrożność jelit

Niedrożność jelit

Stan chorobowy, w którym treść jelitowa nie może przemieszczać się przez światło jelita w kierunku obwodowym – całkowite ustanie ruchów robaczkowych jelit.

Pszyczyny:



  • przeszkoda mechaniczna (niedrożność mechaniczna),

  • niedrożność porażenna

  • czynnościowa

  • zrosty wewnątrzotrzewnowe

Najczęstsze przyczyne niedrożności:

  • u dzieci – wgłębienie jelita,

  • w wieku dojrżałym – zrosty,

  • w wieku podeszłym – nowotwory

jelita grubego.
142. Niedrożność jelit mechaniczna

Niedrożność jelit mechaniczna

Przyczyny:


  • uciśnięcie jelita z zewnątrz

  • zatkanie jego światła od wewnątrz (dotyczy przeważnie jelita grubego)

  • zrosty wewnątrzotrzewnowe

  • uwięźnięcie przepuklin

  • wgłębienie, skręcenie lub stan zapalny jelita

  • zbite masy kałowe.

  • Następstwa niedrożności mechanicznej jelit

  • Zaburzenia w ukrwieniu ściany jelita



  • Zwiększenie aktywności flory bakteryjnej (przenikanie drobnoustrojów do jamy otrzewnej/krwi krążącej)



  • Rozlane zapalenie otrzewnej



  • Odwodnienie chorego (wstrząs oligowolemiczny)



  • Uogólnione zakażenie (wstrząs septyczny)


143. Niedrożność jelit czynnościowa

144. Choroby okrężnicy

145. Samoistne wrzodziejące zapalenie okrężnicy

146. Uchyłkowatość i zapalenie uchyłków okrężnicy
147. Żylaki odbytnicy

Żylaki odbytnicy (noduli haemorrhoidales)

Podśluzówkowe, poszerzone sploty żył w kanale odbytu.

Najczęstszą przyczyną krwawień z dolnego odcinka przewodu pokarmowego.

Objawy:


  • kwawienia

  • stany zapalne

  • powikłania zakrzepowe (żylaków zewnętrznych)

Leczenie zachowawcze:

  • Higijena

  • Dieta (środki zmiększające stolec przy zaparciach)

Fizjoterapia:

  • Wodolecznictwo – zabiegi miejscowe

сhłodne (20-27° C), zimne (8-20° C), szkockie

  • Natryski (stałe, ruchome) 5-10 min. Seria 15-20

  • Cwiczenia dla wzmacniania mieśni odbytu i ogólnowzmacniające

  • Zakładanie gumki uciskającej podstawę żylaka przy krwawienach.

Leczenie chirurgiczne:

Wycinanie podśluzówkowych splotów żylnych (zaawansowane żylaki III i IV stopienia leczy się operacyjnie).


148. Szczelina odbytnicza.

149. Nowotwory jelita grubego

Nowotwory złośliwe jelita grubego



  • stanowią ok. 10% wszystkich nowotworów złośliwych człowieka

  • >95% to rak gruczołowy jelita grubego

  • ½ nowotworów rozwija się w odbytnicy, a ¼ w esicy

  • Objawy (zależą od umiejscowienia i stopnia zaawansowania zmian):

  • Rak prawej połowy (światło jelita jest szerokie, a treść jelitowa jeszcze płynna) często osiąga tak duże rozmiary, że daje się go wybadać przez powłoki, rozwija się niedokrwistość (klinicznie nieuchwytne krwawienia).

  • W lewej połowie jelita grubego (światło jest znacznie węższe, stolec częściowo uformowany) mają charakter przemijającej niedrożności lub niewielkich krwawień.

  • Rokowanie:

  • W raku jelita grubego jest względnie dobre i wiąże się ze stopniem zaawansowania wyrażanego w skali Dukesa (modyfikacja Turnbulla).

  • A (naciek nowotworowy obejmuje niepełną błonę śluzową) przeżycia 5-letnie wynoszą do 95%,

  • B (przejście nacieku przez całą grubość ściany i tkankę tłuszczową okołojelitową) – 50-65%,

  • C (zajęcie węzłów chłonnych) – 20-30%

  • D (odległe przerzuty) – 1-2%.



150. Stany przedrakowe okrężnicy

Stan przedrakowy:



  • Polipowatość rodzinna,

  • Gruczolakowate polipy 60-70 % (minimalny czas przemiany 3-5 lat)

  • Choroba Crona,

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego.



151. Nowotwory łagodne okrężnicy

152. Rak okrężnicy

Leczenie:

Raka kątnicy, wstępnicy i zagięcia wątrobowego – wycięcie prawej polowy jelita grubego i zespolenie końca jelita cienkiego z poprzecznicą.

Jeżeli nowotwór unieruchamia jelito (co nie pozwala na resekcję), to zespala się jelito końcowe z poprzecznicą, omijając nowotwór.

W pozostałych odcinkach jelita grubego – odcinkowe wycięcie jelita i zespolenie obu jego końców.

W zmianach nieoperacyjnych, wytwarza się sztuczny odbyt dwulufowy powyżej przeszkody, co zapobiega ewentualnej niedrożności jelit.



153. Stany przedrakowe odbytnicy

154. Rak odbytnicy

Rak odbytu (carcinoma ani)



  • budowa płaskonabłonkowa,

  • przerzutuje do pachwinowych i biodrowych węzłów chłonnych.

Objawy:

  • krwawienia,

  • parcia na stolec

  • uczucie niepełnego wypróżnienia.

Leczenie: Brzuszno-kroczowe wycięcie odbytu i odbytnicy, a w razie zajęcia węzłów chłonnych także na limfangiektomii pachwinowej i biodrowej.

Małe zmiany można leczyć oszczędnymi metodami: miejscowe wycięcie i naświetlanie (nowotwór promienioczuły), leczenie uzupełniające – chemioterapia.

Zmiany w odbytnicy bliżej niż 8 cm od zwieracza odbytu, usuwa się wraz z końcowym odcinkiem esicy, odbytnicą i odbytem, wytwarzając ostateczny, jednolufowy sztuczny odbyt esiczy.

155. Zapalenie wyrostka robaczkowego

Zapalenie wyrostka robaczkowego

Najczęstsza choroba tocząca się w obrębie jamy brzusznej.

Występuje:



  • obrzęk

  • przekrwienie

  • martwica (w zaawansowanych przypadkach) części lub całego wyrostka

  • poważne niebezpieczeństwo pęknięcia wyrostka, z następowym zapaleniem otrzewnej.

Objawy:

  • ból w nadbrzuszu/wokół pępka jaki po pewnym czasie przenosi się do okolicy dołu biodrowego (prawego podbrzusza) i nasila się podczas chodzenia i kaszlu

  • brak łaknienia

  • złe samopoczucie

  • nudności

  • wymioty

  • nieznacznie podwyższona temperatura ciała.

Leczenie:

Operacja w typie nagłym

Powikłania:

Zapalenie otrzewnej (2-3 dzień choroby): gwałtowny ból brzucha, wymioty


156. Badanie narządu moczowego

Badanie fizykalne obejmuje



Rozpoznanie:

  • Badania laboratoryjne (analiza moczu i in.)

  • Badania radiologiczne, endoskopowe (zmiany anatomiczne w narządzie moczowym):

  • USG uwidacznia:

  • kształt nerek

  • wielkość miedniczek nerkowych i ewentualny zastój moczu

  • obecność kamieni w drogach moczowych

  • kształt i stopień wypełnienia pęcherza moczowego

  • wielkość prostaty.

  • Tomografia komputerowa wskazuje na:

  • rozległośc w narządzie moczowym

  • stosunek zmian do otaczających struktur

  • Urografia dożylna − ocena:

  • zachowanej czynności wydżielniczej i wydalniczej nerek

  • kształtu miedniczek nerkowych, moczowodów i pęcherza

  • Arteriografia tętnic nerkowych wskazje na:

  • Cystografia (polega na wstrzyknięciu do pęcherza środka kontrastującego) umożliwia:

  • szybkie upewnienie się, czy nie doszło de rozerwania jego ściany

  • ujawnienie guzów pęcherza

  • Cystoskopia


157. Przeszkody w odpływie moczu

Kamica dróg moczowych

Powstaje w następstwie krystalizowania się:


  • szczawianu wapnia (najczęściej)

  • fosforanów wapnia

  • magnezu (przy współistnieniu infekcji)

  • moczanów i cystynianów (rzadziej, w przypadku defektów przemiany materii).

Objawy:

  • Kolka (bardzo silny ból w okolice lędźwiowej spowodowany wzrostem ciśnienia w miedniczce nerkowej)

  • Krwinkomocz (po ataku bólowym)

Rozpoznanie:

  • USG/RTG (umożliwia uwidocznienie kamienia)

Małe kamienie są wydalane drogą naturalną.

Większe kamienie i blokujące odpływ moczu – muszą zostać usunięte.

Metody operacyjne mają dziś mniejsze niż przed laty znaczenie i ograniczone:


  • kamicą odlewowej miedniczki i kielichów nerkowych

  • zwężeniem połączenia kielichowo-moczowodowego).

Wodonercze

Następstwo utrudnienia odpływu moczu, spowodowanego przeszkodą zlokalizowaną w drogach moczowych, poniżej miedniczki nerkowej.

Może dojść do nieodwracalnego zniszczenia nerki.

Przyczyny:



      • wada anatomiczna (np. dodatkowe naczynie, powodujące ucisk na połączenie miedniczkowo-moczowodowe)

      • kamień zamykający światło moczowodu

      • włóknienie pozaotrzewnowe

      • naciek nowotworu szerzącego się w przestrzeni zaotrzewnowej

      • przerost gruczołu krokowego

      • zwężenie cewki moczowej.

Leczenie:

Odblokowanie miedniczki nerkowej.

Można tego dokonać:


      • Zabiegem operacyjnym

      • Przezskórnym drenażem miedniczki, wykonanym pod kontrolą USG lub cewnikowania z następnym protezowaniem moczowodu (coraz częściej korzysta się)


158. Zakażenie narządów moczowo-płćiowych

Zapalenie pęcherza

Najczęstsza choroba infekcyjna u kobiet (krótsza cewka moczowa).

Objawy:


  • Częstomocz

  • Bolesne parcie na mocz

  • Krwiomocz

Rozpoznanie:

  • USG

  • Badanie mikroskopowe moczu.

Leczenie:

  • Antybiotyki

  • Kuracja pitna

Zapalenie gruczołu krokowego

Dotyczy najczęściej młodych mężczyzn.

Przyczyna − przeniesienie procesu zapalnego z cewki moczowej.

Objawy:


  • Pieczenie w cewce

  • Wyciek krwawy lub śluzowo-ropny

  • Utrudnienie oddawania moczu.

Leczenie:

Leki: bakteriobójcze, rozkurczowe i przeciwbólowe.

Fizjoterapia:


  • Masaż

  • Kuracja pitna.


159. Kamica nerek i dróg moczowych. Kuracja pitna

Kamica dróg moczowych

Powstaje w następstwie krystalizowania się:


  • szczawianu wapnia (najczęściej)

  • fosforanów wapnia

  • magnezu (przy współistnieniu infekcji)

  • moczanów i cystynianów (rzadziej, w przypadku defektów przemiany materii).

Objawy:

  • Kolka (bardzo silny ból w okolice lędźwiowej spowodowany wzrostem ciśnienia w miedniczce nerkowej)

  • Krwinkomocz (po ataku bólowym)

Rozpoznanie:

  • USG/RTG (umożliwia uwidocznienie kamienia)

Małe kamienie są wydalane drogą naturalną.

Większe kamienie i blokujące odpływ moczu – muszą zostać usunięte.

Metody operacyjne mają dziś mniejsze niż przed laty znaczenie i ograniczone:


  • kamicą odlewowej miedniczki i kielichów nerkowych

  • zwężeniem połączenia kielichowo-moczowodowego).

Nowe metody leczenia kamicy moczowej:

l) Kruszenie kamieni nerkowych i moczowodowych za pomocą fal wstrząsowych wytwarzanych poza organizmem chorego - ESWL (ang. extracorporal shock wave lithotripsy). Do ESWL kwalifikują się:



2) przezskórne usuwanie kamieni nerkowych - PCNL (ang. percutaneous nephrolithotripsy). Stosuje się z ESWL.

3) usuwanie lub rozbijanie kamieni za pomocą ureterorenoskopów. Warunkiem skruszenia kamienia jest odpowiednia szerokość moczowodu pozwalająca na wprowadzenie sondy drogą endoskopową.

Po zabiegach fragmenty złogu muszą być wydalone drogami moczowymi.

Kuracja pitna:

Stosuje się przy możliwości samoistnego wydalenia kamienia lub profilaktycznie

Wypijanie większej ilości płynów, przynajmniej 1,5 L/d.

Obciążenie pitne: wody mineralne t° 38-44°C, 30-60 min przed posiłkiem, po 200-600 mL 3-5 razy dziennie w ciągu 8 tygodni

Kamienie z kwasu moczowego powstają w moczu kwaśnym. Wskazane jest podwyższenie pH moczu do 6-6,5 za pomocą preparatów alkalicznych, w tym wod wodorowęglanowo-sodowych, wodorowęglanowo-wapniowych. Te kamienie udaje się czasami rozpuścić stosując długotrwałą alkalizacje moczu

Kamienie z fosforanu magnezowo-amonowego (struwitu) wskazują na zapalenie układu moczowego. Zalecane obniżenie pH moczu za pomocą wod kwasowęglowych

Przeciwwskazania do kuracji pitnej



  • bakteryjne odmiedniczkowe zapalenie nerek

  • wodonercze

  • rozszerzenie kielichów nerki

  • niedrożność moczowodu

  • przerost gruczołu krokowego

Kamienie moczowodu:

Przy możliwości samoistnego wydalenia kamienia – zastosowanie prądów interferencyjnych, z poprzednim wykorzystaniem diatermii krótkofalowej moczowodu w dawce cieplnej w ciągu 15 min, w pojednaniu z „uderzeniem” wodnym.

Można stosować do 4 razy z 10-dzienną przerwą.


160. Nowotwory nerek

Nowotwory nerek

(≈ 3% wszystkich nowotworów złośliwych)

Rak gruczołowy (rak jasnokomórkowy) – najczęstszy (70%)



Objawy:

    • krwiomocz,

    • ból okolicy lędźwiowej

    • podwyższona ciepłota,

    • badalny przez powłoki guz.

Rozpoznanie:

    • USG (TK)

Biopsia
Klasyfikacja kliniczna (TN)