Wytyczne zud



Pobieranie 148,66 Kb.
Data28.01.2018
Rozmiar148,66 Kb.

WYTYCZNE ZUD
SPECYFIKACJE PRAC ZIMOWEGO UTRZYMANIA DRÓG
l. WSTĘP

Zimowe utrzymanie dróg - ZUD - są to roboty i prace prowadzone w ramach bieżącego utrzymania dróg, mające na celu zmniejszenie lub ograniczenie zakłóceń ruchu drogowego, wywoływanych takimi czynnikami atmosferycznymi jak śliskość zimowa oraz opady śniegu. Do zimowego utrzymania dróg zalicza się między innymi:

- działanie organizacyjno-techniczne realizowane przez drogową służbę liniową lub przedsiębiorstwa wykonawcze, w tym prace remontowe dla przygotowania dróg i obiektów mostowych do sezonu zimowego,

- przygotowanie materiałów do zwalczania, tj. do zapobiegania powstawaniu i likwidowania śliskości,

- osłonę dróg przed zawiewaniem, p

- usuwanie śniegu z dróg,

- zwalczanie, tj. zapobieganie powstawaniu i likwidowania śliskości zimowej przez stosowanie środków chemicznych lub materiałów uszorstniających,

- prace porządkowe po sezonie zimowym.

1.1. PRZEDMIOT SPECYFIKACJI

Przedmiotem specyfikacji technicznej podstawowej STP są wymagania

techniczne dla robót i prac prowadzonych w ramach ZUD.

1.2. ZAKRES STOSOWANIA SPECYFIKACJI

Niniejsza specyfikacja obowiązuje przy przygotowaniu, wykonawstwie i odbiorze robót i prac w ramach zimowego utrzymania dróg publicznych, prowadzonych siłami własnymi zarządów dróg lub systemem zleconym, zgodnie ze standardami określonymi w aktualnie obowiązującej Instrukcji "Wytyczne Zimowego Utrzymania Dróg".

3. WYMAGANIA OGÓLNE I JAKOŚĆ ROBÓT

Za jakość zastosowanych materiałów i wykonanych robót oraz ich zgodność z wymaganiami określonymi w niniejszych specyfikacjach technicznych podstawowych (STP) oraz w specyfikacjach technicznych szczegółowych (STS), które opracowuje zamawiający (inwestor), odpowiedzialny jest wykonawca robót.

2. PRACE PRZYGOTOWAWCZE DO SEZONU ZIMOWEGO

2.1. PRZYGOTOWANIE DRÓG I OBIEKTÓW MOSTOWYCH

2.1.1. OCENA WIZUALNA STANU TECHNICZNEGO

'W okresie wrzesień - październik należy dokonać objazdu wszystkich dróg znajdujących się w administracji zarządu drogi dla oceny wizualnej stanu nawierzchni, poboczy chodników, urządzeń odwadniających (rowów, przepustów, wpustów ulicznych, ścieków przykrawężnikowych itp).

Stwierdzone uszkodzenia i zaniedbania w prawidłowym utrzymaniu należy zarejestrować w sposób umożliwiający zaplanowanie i przeprowadzenie prac zabezpieczających.

2.1.2. WYKONANIE NIEZBĘDNYCH PRAC ZABEZPIECZAJĄCYCH

Wyboje w nawierzchni jezdni i poboczach bitumicznych, uszkodzenia krawędzi jezdni oraz pęknięcia nawierzchni należy wyremontować.

W zawyżonych poboczach wykonać przecinki (rowki) dla umożliwienia odprowadzenia wody z nawierzchni.

Rowy przydrożne, ścieki przykrawężnikowe, przepusty pod drogą i pod zjazdami, wpusty uliczne oraz inne odprowadzenia wody z korony drogi i korpusu drogowego oraz z konstrukcji obiektu mostowego należy oczyścić i udrożnić.

2.2. PRZYGOTOWANIE ORGANIZACYJNE

Odcinki dróg intensywnie zawiewane śniegiem, na których występują urządzenia drogowe mogące ulec zasypaniu śniegiem, należy oznaczyć tyczkami umieszczonymi w przekroju poprzecznym 50 cm za linią dopuszczalnego odśnieżania. Średnica tyczek - ok. 5 cm, wysokość - l.0 do 3.0 m od poziomu terenu. Tyczki pomalowane na przemian w pasy czarne i żółte wysokości 33 cm (mierząc od góry). Odstępy między tyczkami na odcinkach prostych nie większe niż 50 m, a na łukach poziomych odpowiednio krótsze, zależnie od promienia tuku.

2.3. PRZYGOTOWANIE SPRZĘTU

W okresie do końca października należy dokonać przeglądu i remontu sprzętu (osprzętu) do odśnieżania i zwalczania śliskości.

Sprzęt powinien być przygotowany w takim stopniu, aby mógł być gotowy do użycia w ciągu 2 godzin od chwili powzięcia decyzji o konieczności podjęcia akcji na drodze.

Nośniki pługów odśnieżnych powinny mieć zamontowane płyty czołowe.

Pojazdy samochodowe używane do wykonywania prac przy odśnieżaniu dróg i zwalczaniu śliskości zimowej powinny być wyposażone w ostrzegawczy sygnał świetlny błyskowy barwy żółtej samochodowej, zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 31 grudnia 1991 r w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia l lutego 1983 r "Prawo o ruchu drogowym".

Lemiesze powinny mieć oznaczone skrajne, wystające poza obrys pojazdu, części w skośne pasy pod kątem 45, barwy na przemian białej i czerwonej zgodnie z "Obwieszczeniem".

Po przygotowaniu sprzętu i nośników należy dokonać próbnego montażu podczas którego należy sprawdzić:

w pługach

- dopasowanie elementów łączących pług z płytą czołową,

- działanie mechanizmu podnoszenia,

- możliwość swobodnego układania się odkładnicy nawierzchni i przylegania lemiesza,

- działanie oświetlenia sygnalizacyjnego;

w odśnieżarkach

- działanie układu napędowego,

- działanie mechanizmów napędu jazdy i zespołów roboczych oraz mechanizmu podnoszenia;

w rozsypywarkach

- dopasowanie rozsypywarki do nośnika (w przypadku rozsypywarek nakładanych),

- działanie układu napędowego oraz układu dozującego i rozsypującego,

- działanie urządzeń regulacyjnych.

2.4; PRZYGOTOWANIE ZAPLECZY OBWODÓW DROGOWYCH DO PRACY W ZIMIE

2.4.1. PUNKTY KIEROWANIA PRACAMI ZUD

Obwody drogowe lub inne punkty kierowania robotami i pracami zimowego utrzymania dróg powinny być wyposażone w:

- środki łączności przewodowej i bezprzewodowej,

-. odbiornik radiowy i telewizyjny,

- mapy operacyjne odśnieżania i zwalczania śliskości zimowej,

- zestawienia sprzętu i materiałów.

- wykazy wraz z numerami telefonów osób kierujących robotami i pracami,

- wykazy telefonów jednostki nadrzędnej oraz innych instytucji, jak Policja, Wydziały Komunikacji, Urzędy Miast i Gmin, Urzędy Wojewódzkie.

- wykazy wykonawców robót wraz z ich numerami telefonów,

- harmonogram dyżurów.

- listę z nazwiskami i adresami oraz telefonami osób pełniących dyżury,

- aktualne Wytyczne Zimowego Utrzymania-oraz zarządzenia jednostek nadrzędnych.

2.4.2. ZAPLECZE WARSZTATOWE

Warsztaty, które są w Zarządach lub Obwodach (nie jest to zasadą), do obsługi sprzętu pracującego przy zimowym utrzymaniu dróg powinny być wyposażone w" odpowiednią liczbę materiałów i części zamiennych do zespołów ulegających najczęściej awariom w czasie zimy. Zaplecze warsztatowe powinno być ogrzewane i wyposażone w dodatkowe źródła zasilania w energię elektryczną, tj. agregaty prądotwórcze.

2.4.3. ZAPLECZE SOCJALNE

Dla zatrudnionych operatorów sprzętu zimowego, kierowców i innych pracowników zatrudnionych przy zimowym utrzymaniu dróg należy zapewnić pomieszczenia socjalne umożliwiające:

- przebranie się pracowników w ubrania robocze,

- umycie lub kąpiel po zakończonej pracy,

- odpoczynek w pozycji leżącej w przypadku oczekiwania w porze nocnej na rozpoczęcie pracy,

- spożycie ciepłego posiłku.

Pomieszczenia socjalne powinny być ogrzewane, oświetlone w porze wieczorowo-nocnej oraz utrzymane w czystości i porządku.

3. PRZYGOTOWANIE I SKŁADOWANIE MATERIAŁÓW DO ZAPOBIEGANIA POWSTAWANIU I LIKWIDACJI ŚLISKOŚCI ZIMOWEJ

3.1. WSTĘP

Materiały stosowane do zwalczania, tj. zapobiegania i likwidacji śliskości zimowej powinny być składowane w specjalnie do lego przygotowanych magazynach stałych lub na tymczasowych składowiskach tak. aby nie prowadziły do degradacji środowiska naturalnego. Wielkość składowisk i ich usytuowanie powinny wynikać z wielkości sieci drogowej, przyjętej technologii zwalczania śliskości jak i warunków gruntowo-wodnych. Magazyny powinny być lokalizowane na terenie obwodów drogowych, zarządów lub w innych miejscach w pobliżu dróg. Dotyczy to szczególnie dróg, na których śliskość zimową zwalcza się na całych ciągach.

3.2. MAGAZYNY STAŁE NA ŚRODKI CHEMICZNE W OBWODACH DROGOWYCH I ZARZĄDACH DRÓG

Magazyny stałe na środki chemiczne mogą być wykonane z różnych materiałów takich jak beton prefabrykowany, cegła, pustaki, drewno. W przypadku wykonania z elementów betonowych czy ceramicznych ściany budynków winny być zabezpieczone przed korozją przez impregnowanie materiałami bitumicznymi. Więźba dachowa może być też wykonana z innych materiałów, np. drewno, tworzywo sztuczne. Magazyny mogą być wykonane z drewna - materiału bardziej odpornego na działanie środków chemicznych niż beton. Magazyn powinien mieć możliwość przejazdu, a drzwi powinny Otwierać się na zewnątrz i mieć taką wysokość, aby nośnik l zamontowaną piaskarką mógł swobodnie wjechać. Załadunek powinien odbywać się mechanicznie przy użyciu ładowarek. Powierzchnia magazynu musi być taka. aby operacja załadunku odbywała się swobodnie.

Podłoga magazynu powinna być utwardzona oraz mieć odpowiednią nośność i spadek wynoszący 3-4% w kierunku do ścian. Podbudowa (np. tłuczniowa, betonowa) powinna być przykryta nawierzchnią wykonaną z betonu asfaltowego lub asfaltu lanego. Magazyn musi posiadać instalację elektryczną do oświetlenia oraz ewentualnie instalację trójfazową dla zasilania silników elektrycznych maszyn do załadunku soli, np. ładowarką taśmową z napędem elektrycznym. Pojemność magazynu nie powinna być większa niż 200-300 Mg, tzn. że zgromadzony w niej materiał powinien stanowić zapas na dwa tygodnie pracy.

3.3. MAGAZYNY TYMCZASOWE

W zasadzie w magazynach tymczasowych powinno się składować materiały uszorstniające z domieszką środków chemicznych lub same materiały uszorstniające.

Magazyn tymczasowy powinien posiadać utwardzony plac, obramowany dookoła krawężnikiem, odstojnik dla solanki oraz wjazd i wyjazd. Nawierzchnia placu powinna mieć odpowiednią nośność. Podbudowa powinna być wykonana z mieszanki mineralno-bitumicznej, chudego betonu lub kruszywa łamanego o odpowiedniej grubości, natomiast nawierzchnia z betonu asfaltowego lub asfaltu lanego. Podłoże powinno mieć spadek (od środka na zewnątrz do odstojnika) 3-4%. Krawężnik, wykonany z betonu cementowego lub kamienia, powinien być odpowiednio zabezpieczony asfaltem albo wykonany całkowicie z betonu asfaltowego. Natomiast odstojnik na solankę wykonany z prefabrykowanych elementów betonowych. Ściany zbiornika, jak i dno, muszą być zabezpieczone materiałami bitumicznymi, aby zapobiec .przedostawaniu się solanki do gruntu. Solankę należy wywozić tylko w miejsca wyznaczone przez służby oczyszczania miast. Plac, na którym znajduje się tymczasowy magazyn, powinien posiadać oświetlenie, pomieszczenie dla obsługi oraz powinien być ogrodzony. Materiały składowane w magazynach tymczasowych powinny być przykryte plandekami lub posiadać zadaszenia. Typowy tymczasowy magazyn posiada powierzchnię 450-540 m i objętość 500-860 m . Zapas środków musi wystarczać co najmniej na dwa tygodnie pracy.

3.4. ZASADY SKŁADOWANIA ŚRODKÓW CHEMICZNYCH I MATERIAŁÓW

3.4.1. CHLORKI SODU, WAPNIA I MAGNEZU

Środki chemiczne, głównie chlorek sodu (Nad) w stanie luźnym (niezbrylający się) musi być składowany w magazynach zamkniętych w pryzmach o wysokości około 2,5 m, szerokości od 9 -12 m, przy długości zależnej od długości magazynu.

Chlorki wapnia (CaCI) i magnezu (MgCl2), ze względu na ich higroskopijność, należy przechowywać w workach foliowych lub zamkniętych bębnach ustawianych w pryzmach zgodnie z instrukcją magazynową.

3.4.2. SOLANKI

Wodne, nasycone roztwory chlorków sodu, wapnia i magnezu muszą być przechowywane w zbiornikach zabezpieczonych przed agresywnym działaniem tych roztworów. Wymagane jest również zabezpieczenie terenu przed przedostawaniem się solanek do gruntu.

3.4.3. MATERIAŁY USZORSTNIAJĄCE

Materiały uszorstniające z dodatkiem środków chemicznych lub same materiały uszorstniające powinny być składowane w pryzmach o wysokości około 2,5 m i szerokości od 9 do 12 m, przy długości zależnej od długości składowiska. Powierzchnia pryzmy powinna być wygładzona i ubita oraz posiadać 5% spadek na zewnątrz w celu szybkiego odprowadzenia wody. Pryzmę należy przykryć plandeką, przymocowaną do haków usytuowanych poza krawędzią składowiska. Zaleca się dociśnięcie plandeki taśmami obciążonymi elementami betonowymi lub innymi elementami uniemożliwiającymi zerwanie plandeki przez wiatr.

3.5. GROMADZENIE MATERIAŁÓW

Przed sezonem zimowym do 15 listopada należy zgromadzić odpowiedni zapas materiałów o wielkości wystarczającej do miesięcznego prowadzenia prac. W czasie sezonu zimowego należy uzupełniać zapasy do wielkości wystarczającej na dwa tygodnie pracy. Po zakończeniu sezonu zimowego materiały na składowiskach i w magazynach należy uporządkować i tak zabezpieczyć, aby mogły być użyte w następnym sezonie zimowym.

3.6. WARUNKI TECHNICZNE JAKIM MUSZĄ ODPOWIADAĆ ŚRODKI DO ZWALCZANIA ŚLISKOŚCI ZIMOWEJ

3.6.1. ŚRODKI CHEMICZNE

Środki chemiczne stosowane do zwalczania śliskości zimowej powinny odpowiadać warunkom określonym w następujących normach:

- sól (NaCl)PN-86/C-84081/02,

- chlorek wapnia techniczny PN-75/C-84127,

- solanka BN-86/6011-07.

3.6.2. MATERIAŁY USZORSTNIAJĄCE

Materiały uszorstniające stosowane do zwalczania śliskości zimowej powinny odpowiadać warunkom określonym w następujących normach:

- piasek PN-87/6774-04,

- żużel wielkopiecowy kawałkowy PN-88/B-23004, ''- żużel kotłowy (paleniskowy).

Mieszanki materiałów uszorstniających i środków chemicznych powinny być jednorodne i nie powinny zawierać nadziarna - zgodnie z podanymi wyżej normami. Zawartość środków chemicznych w mieszankach, 3-5%, uwarunkowana 3jest koniecznością zapobieżenia ich zbrylaniu się.

3.7. ZASADY PRZYGOTOWANIA MIESZANEK

Mieszaniny środków chemicznych, takich jak chlorek wapnia i sodu, ze względu na higroskopijność CaCl2, powinny być mieszaniną jednorodną i wykonywaną bezpośrednio przed użyciem. Wykonać to można w różnego typu mieszarkach wagowych i objętościowych. Niedopuszczalne jest mieszanie przy pomocy koparek lub ładowarek.

3.8. SPRZĘT DO MIESZANIA

Do przygotowywania mieszanek należy używać betoniarek przeciwbieżnych i wolnospadowych, suszarek bębnowych, dozatorów lub innych urządzeń dających gwarancję jednorodności mieszanek.

3.9. BADANIA ŚRODKÓW CHEMICZNYCH I MATERIAŁÓW USZORSTNIAJĄCYCH

Wszystkie materiały stosowane do zwalczania śliskości winny być badane i zaaprobowane do stosowania przez zarządy dróg.

3.10. ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA STOSOWANIE MATERIAŁÓW NIEZGODNYCH Z NORMAMI

Całkowita odpowiedzialność ciąży na wykonawcach robót.. W przypadkach stwierdzenia przez zarządy dróg, że wykonawca stosuje materiały niezgodnie ze specyfikacją lub uzgodnieniami z zarządem, obciąża się wykonawcę karami zgodnie z umową aż do zerwania umowy włącznie.

4. ODŚNIEŻANIE DRÓG

4.1. ZASADY OGÓLNE

Opady śniegu powodują utrudnienia w ruchu pojazdów kołowych w stopniu uzależnionym od grubości warstwy śniegu oraz jego fizycznych i mechanicznych właściwości, tj.:

- ciężaru objętościowego

- twardości

- spójności (kohezji)

- wilgotności

- wytrzymałości na ścinanie

- wytrzymałości na rozciąganie

- współczynnika tarcia śniegu o metal.

Wszystkie te właściwości i cechy śniegu zależą od temperatury otoczenia i temperatury samego śniegu.

Pulchny śnieg, o grubości warstwy do 10 cm, utrudnia ruch samochodów osobowych i wywołuje spadek prędkości ruchu pojazdów do około 50 60 km/h. Natomiast 20 - 30 cm warstwa śniegu praktycznie uniemożliwia poruszanie się pojazdów osobowych i znacznie utrudnia ruch samocho­dów ciężarowych, z wyjątkiem ciężkich pojazdów.

Grubość warstwy śniegu ponad 30 cm zalegająca na jezdni powoduje całkowite zatrzymanie ruchu drogowego.

4.2. SPRZĘT DO ODŚNIEŻANIA

Do odśnieżania dróg w zależności od grubości zalegającego śniegu należy używać:

- pługów lemieszowych lekkich, średnich i ciężkich,

- odśnieżarek mechanicznych, ślimakowo-wirnikowych, frezowo-wirnikowych, frezowo-bębnowych, turbinowych,

- równiarek różnych typów z zamontowanym pługiem czołowym jednostronnym lub dwustronnym.

Do pługów lemieszowych:

- lekkich - zalicza się opłużone pojazdy samochodowe ładowności do 6 t i ciągniki rolnicze,

- średnich - zalicza się opłużone pojazdy samochodowe o ładowności od 6,1 do 7,9 t, wszystkie samochody o ładowności do 7,9 t z napędem na dwie lub więcej osi oraz samochody "Kamaz",

- ciężkich - zalicza się opłużone pojazdy samochodowe o ładowności 8 t wzwyż.

4.3. SPRZĘT DO ZRYWANIA NABOJU ŚNIEŻNEGO

Do zrywania naboju śnieżnego w zależności od grubości jego zalegania należy stosować:

- szczotki mechaniczne montowane na pługach lemieszowych,

- frezarki montowane na ciągnikach rolniczych,

- pługi lemieszowe i równiarki wyposażone w specjalnie uzębione lemiesze,

- noże skrawające montowane między osiami samochodu.

4.4. SPRZĘT POMOCNICZY

Do odśnieżania dróg należy też używać sprzętu pomocniczego, jakim są:

- spycharki gąsienicowe i kołowe wyposażone w lemiesze, najlepiej o zmiennej geometrii,

- równiarki wyposażone w lemiesze dwustronne i dwustronne,

- ciągniki rolnicze wyposażone w pługi lemieszowe jednostronne,

- ładowarki o dużych pojemnościach.

4.5. WARUNKI JAKIM POWINIEN ODPOWIADAĆ SPRZĘT DO ODŚNIEŻANIA

4.5.1. NOŚNIKI

Nośnikami pługów odśnieżnych mogą być samochody lub inne pojazdy samobieżne z napędem na dwie lub więcej osi i wzmocnionej ramie, która powinna umożliwiać zamocowanie do niej płyty czołowej. Układ napędowy nośnika powinien zapewniać długotrwałą pracę na niskich przełożeniach skrzyni biegów przy pełnym obciążeniu silnika. Nośnik powinien być wyposażony w radiotelefon i sygnał świetlny błyskowy barwy żółtej samochodowej zgodnie z Obwieszczenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 31 grudnia 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia l lutego 1983 r "Prawo o ruchu drogowym". Ponadto reflektory samochodu oraz kierunkowskazy muszą być umieszczone na wspornikach. Podnoszenie i opuszczanie pługa musi odbywać się z kabiny kierowcy. Łańcuchy przeciwśnieżne, hak i łopaty powinny stanowić dodatkowe wyposażenie.

4.5.2. ODKŁADNICE

Odkładnice w miarę możliwości powinny być przestawne na skręt w lewo lub prawo, w zależności od miejsca prowadzenia robót. Jedna odkładnica powinna być przystosowana do odśnieżania na obszarach zabudowanych (przesuwanie śniegu) a inne na drogach zamiejskich (odrzut śniegu).

Odkładnice powinny być wykonane z blachy stalowej lub tworzywa sztucznego o dostatecznej wytrzymałości i elastyczności oraz mieć możliwość odchylania się w pionie w przypadku natrafienia (najechania) na przeszkodę.

4.5.3. LEMIESZE

W zależności od pracy, jaką mają wykonywać, lemiesze powinny być wykonane ze stali, gumy lub tworzywa sztucznego.

Do zrywania naboju śnieżnego należy używać specjalnych lemieszy wykonanych z bardzo twardej stali.

4.5.4. CZOŁOWNICE

Konstrukcja płyty czołowej - czołownicy oraz mocowania jej musi być dostatecznie sztywna. Połączenie pługa z nośnikiem powinno umożliwiać regulację wysokości ostrza lemiesza nad powierzchnią jezdni. Konstrukcja czołownicy powinna umożliwiać szybki montaż i demontaż zespołu do odśnieżania.

4.5.5. WYMAGANIA W STOSUNKU DO OPERATORÓW SPRZĘTU DO ODŚNIEŻANIA

Operatorem sprzętu może być kierowca samochodu posiadający odpowiednie uprawnienia, tj. wymaganą kategorię prawa jazdy, znajomość DTR obsługiwanego sprzętu i przeszkolenie do pracy przy zimowym utrzymaniu dróg.

Przed rozpoczęciem pracy operator powinien dokonać oględzin sprzętu oraz sprawdzić prawidłowość działania:

- układu hydraulicznego,

- zaczepu nośnika,

- stanu technicznego nośnika.

Nie należy rozpoczynać pracy do chwili gdy zauważone usterki nie zostaną usunięte. Należy wykonać również niezbędne czynności konserwacyjne.

W czasie pracy operator powinien:



- wykonywać wyłącznie czynności związane z obsługą sprzętu i prowadzeniem nośnika,

- w sposób ciągły obserwować sprzęt roboczy i zwracać baczną uwagę na bezpieczeństwo osób i pojazdów znajdujących się w pobliżu,

- przestrzegać obowiązujących zasad Kodeksu Drogowego.

Po zakończeniu pracy, pług należy pozostawić opuszczony, aby odciążyć zawieszenie, następnie sprzęt oczyścić i dokonać przeglądu. Wszelkie uszkodzenia sprzętu zagrażające bezpieczeństwu obsługi sprzętu jak i użytkownikom dróg należy niezwłocznie usunąć.

Należy dokonywać terminowo obsług technicznych sprzętu zgodnie z zaleceniami zawartymi w instrukcji obsługi i DTR.

4.6. ODŚNIEŻANIE DRÓG

Usunięcie śniegu ma na celu usunięcie śniegu z jezdni i poboczy dróg oraz obiektów towarzyszących, jakimi są zatoki autobusowe, parkingi itp.

Do odśnieżania dróg używa się opłużonych pojazdów samochodowych, równiarek, spycharek oraz innych maszyn i nośników przystosowanych do w/w prac.

Zakresy prac prowadzonych przy odśnieżaniu dróg oraz technologia robót wynikają z aktualnie obowiązujących standardów utrzymania.

Wybór systemu odśnieżania zależy od:

- standardu zimowego utrzymania dróg,

- warunków atmosferycznych,

- możliwości finansowych zarządów dróg.

- aktualnego stanu utrzymania dróg.

Poszczególnym standardom zimowego utrzymania dróg przypisane są warunki ruchu na jezdni oraz dopuszczalne odstępstwa od standardu w warunkach śniegu i śliskości zimowej, jak również czas występowania tych odstępstw.

Na drogach objętych 4 i 5 standardem utrzymania mogą wystąpić utrudnienia i przerwy w ruchu. Czas trwania utrudnień uzależniony jest od skali zjawiska, czasu jego trwania, a także liczby zaangażowanych środków technicznych.

W przypadkach skrajnie niekorzystnych i nieustabilizowanych warunków atmosferycznych i pogodowych (zawieje i zamiecie śnieżne, długotrwałe burze śnieżne niweczące efekty odśnieżania dróg) osiągnięcie i utrzymanie na drogach standardu docelowego może być niemożliwe. Organizację pracy należy wtedy dostosować do aktualnych, zmieniających się warunków na drogach i przyjmować niekonwencjonalne rozwiązania, np. odśnieżanie tylko jednego pasa ruchu

4.6.1. ZASADY ODŚNIEŻANIA

W zależności od ilości zalegającego śniegu na jezdni należy używać odpowiednich pługów lub zespołów pługów. Na drogach jednojezdniowych odśnieżanie, należy rozpocząć od osi jezdni. W przypadku zespołu składającego się z dwóch pługów należy zachować bezpieczną odległość (min 50 m), przesunięcie między lemieszami powinno być takie, aby nie pozostawał śnieg na jezdni.

Odśnieżanie dróg dwukierunkowych o trzech lub czterech pasach ruchu należy prowadzić zespołem składającym się odpowiednio z 2-3 pługów lub 4 pługów. W zespole pługów powinien pracować zależnie od potrzeb jeden pług średni lub ciężki jako pług zamykający. Odśnieżanie jezdni trzypasowej należy rozpoczynać od pasa środkowego, a jezdni czteropasowej od osi jezdni przesuwając śnieg w kierunku prawego pobocza. Tworzący się wat śnieżny na krawędzi pobocza należy usunąć poza koronę.

Na drogach dwujezdniowych odśnieżanie zespołem pługów należy rozpocząć od lewej jezdni.

W trudnych warunkach atmosferycznych należy odśnieżać tylko jeden pas ruchu i wykonać mijanki w zasięgu widoczności co 200 - 300 m.

Pasy ruchu powolnego stanowią integralną część jezdni, w związku z czym odśnieżanie ich należy prowadzić równocześnie z odśnieżaniem zasadniczych pasów ruchu.

4.6.2. TECHNIKA ODŚNIEŻANIA DRÓG

Technika odśnieżania dróg zależy od:

- szerokości jezdni i przyjętej na niej organizacji ruchu,

- geometrii przekroju poprzecznego drogi (przekrój drogowy, pół uliczny, uliczny),

- przyjętego dla danej drogi standardu utrzymania,

- rodzaju użytych do odśnieżania pługów. Odśnieżanie można prowadzić:

- jednym pługiem.

- zespołem pługów. Śnieg należy usuwać z jezdni:

- na prawe pobocze,

- na lewe pobocze, w przypadkach wyjątkowych przy bezwzględnym zachowaniu środków bezpieczeństwa,

- na oba pobocza w przypadkach wąskich dróg.

4.6.3. ODŚNIEŻANIE MOSTÓW, WIADUKTÓW I ESTAKAD

Odśnieżanie mostów wiaduktów i estkad odbywa się jednocześnie podczas prac prowadzonych na danym ciągu drogowym. Śnieg zalegający jezdnie jest spychany na krawędź jezdni i chodniki.

Śnieg zalegający na chodnikach powinien być zrzucany na dół lub wywieziony, jeśli istnieją ku temu warunki. Niedopuszczalne jest zsypywanie śniegu na tory kolejowe, drogi, place itp.

Należy udrożnić urządzenia odwadniające obiektów mostowych i wiaduktów.

Prędkość odśnieżania powinna być tutaj obniżona.

4.7. ODŚNIEŻANIE MIEJSC TRUDNODOSTĘCH (przy barierach, zatokach autobusowych, parkingach)

Do odśnieżania miejsc na drogach przy barierach ochronnych należy używać odśnieżarek wirnikowych. Prace te należy prowadzić po zakończeniu innych prac.

Odśnieżanie zatok autobusowych odbywa się pługami odśnieżnymi w trakcie prowadzenia odśnieżania na drodze. Śnieg z miejsc oczekiwania pasażerów (zadaszeń, wiat) należy usunąć. Celowe jest dodatkowe oczyszczanie z resztek śniegu szczotkami mechanicznymi. Przy mniejszych ilościach śniegu na jezdni może wystarczyć zastosowanie samej tylko szczotki.

Parkingi odśnieża się po zakończeniu prac związanych z odśnieżaniem jezdni głównych lub jednocześnie, jeśli warunki pogodowe na to pozwalają.

Decyzje o prowadzeniu prac przy odśnieżaniu miejsc trudno dostępnych podejmuje kierownik obwodu drogowego.

4.8. ODŚNIEŻANIE PRZEJAZDÓW KOLEJOWYCH

Administracja drogowa w porozumieniu z zarządem kolei oczyszcza ze śniegu przejazdy kolejowe leżące w ciągu administrowanych dróg, oczywiście bez przejmowania obowiązku prawnego lub odpowiedzialności.

Przed przejazdem kolejowym pług powinien zebrany śnieg zsunąć na pobocze. Przy przejeżdżaniu przez tory pług musi być wolny od śniegu, aby zapobiec nanoszeniu zwałów śniegu na nawierzchnię kolejową i międzytorze.

4.9. ODŚNIEŻANIE CHODNIKÓW I DRÓG ROWEROWYCH

Technika odśnieżania jest uzależniona od długości dróg, szerokości oraz rodzaju i ilości śniegu. Do odśnieżania tego typu dróg należy używać zarówno pługów jednostronnych, jak i dwustronnych oraz szczotek mechanicznych lub prowadzić odśnieżanie ręczne. Niedopuszczalne jest odkładanie śniegu z chodników i ścieżek rowerowych na jezdnię.

Stosowanie dużych nośników uzależnione jest od nośności i szerokości w/w dróg.

4.10. WYWOŻENIE ŚNIEGU

Wywożenie śniegu z dróg przebiegających przez miasta i inne obszary zabudowane, na terenie których droga posiada charakter ulicy (krawężniki, chodniki) odbywa się tylko w przypadku zalegania dużej ilości śniegu na chodnikach uniemożliwiającego poruszanie się pieszych. Do załadunku należy używać ładowarek, koparek, śniegoładowarek, a do wywozu samochodów samowyładowczych.

Śnieg należy wywozić w miejsca wyznaczone przez burmistrza lub służby im podległe.

4.11. ZASADY PRACY W TRUDNYCH WARUNKACH POGODOWYCH

Pługi wyjeżdżające do prowadzenia robót zimowych w trudnych warunkach pogodowych muszą posiadać bezwzględnie sprawne radiostacje, pełne zbiorniki paliwa, linki holownicze, łańcuchy na koła. Do pracy należy wysłać zespół składający się z dwóch pługów. Odśnieżanie powinno być prowadzone tak, aby nastąpiło nakładanie się pasów odśnieżania na siebie na szerokości około 0,50m. Odległość między pojazdami powinna wynosić minimum 50 m.

Światła awaryjne sprzętu znajdującego się na drogach muszą być włączone. Niedopuszczalne jest prowadzenie pracy niezgodnie z obowiązującym na danej jezdni lub pasie ruchu kierunkiem ruchu.

5. ZWALCZANIE - ZAPOBIEGANIE POWSTAWANIU I LIKWIDACJI ŚLISKOŚCI

5.1. POJĘCIA OGÓLNE

Śliskość zimowa - zjawisko występujące na drogach na skutek utworzenia się na nawierzchniach drogowych warstwy lodu, zlodowaciałego lub ubitego śniegu.

Rozróżnia się trzy następujące formy śliskości zimowej w zależności od warunków powstawania, a mianowicie:

- gołoledź jest to warstwa lodu o grubości do 1,0 mm, powstała na skutek opadu mgły roszącej, mżawki lub deszczu na nawierzchnie o ujemnej temperaturze,

- lodowica jest to warstwa lodu o grubości do. kilku centymetrów powstała z zamarznięcia nieusuniętej z nawierzchni wody pochodzącej ze stopnienia śniegu, lodu lub opadu deszczu,

- zlodowaciały lub ubity śnieg jest to warstwa śniegu w postaci:

- przymarzniętej do nawierzchni pozostałości nieusuniętego śniegu, pokrywającej ją całkowicie lub częściowo warstewką o grubości kilku milimetrów,

- przymarzniętej do nawierzchni, zlodowaciałej lub ubitej, nieusuniętej warstwy śniegu o grubości do kilku centymetrów,

- zalegającej nawierzchnię warstwy o znacznej grubości ze zlodowaciałą lub ubitą górną częścią tej warstwy,

- Śliskość pośniegowa jest to nieusunięty z nawierzchni śnieg, który pod wpływem intensywnego ruchu kołowego i zmiennych warunków atmosferycznych zostaje ubity, a górna warstwa lodowacieje.

5.2. MATERIAŁY DO ZAPOBIEGANIA POWSTAWANIU I LIKWIDACJI ŚLISKOŚCI ZIMOWEJ

Do zapobiegania powstawaniu, likwidacji i łagodzenia skutków śliskości zimowej należy stosować następujące środki chemiczne i materiały uszorstniające:

a) materiały chemiczne

- sól (chlorek sodu NaCl) wg PN-86/C-84081/02.

- sól drogowa - 96% NaCl + 2,5% CaCl2 + 0,2% K4Fe(CN6),

- nawilżona sól:

- 30% - roztwór NaCl lub CaCl2 o stężeniu 20-25% + 70% - sucha sól NaCl;

- solanka - nasycony roztwór NaCl o stężeniu ok. 25%

- solanka kopalniana, otrzymywana przez fugowanie pokładów soli wodą, wg BN-86/6011-07, spełniająca wymagane stężenie ok. 25%;

- chlorek wapnia techniczny, 77 - 80% Cad2 wg PN-75/C-84127,

- chlorek magnezu MgCl2,

- mieszaniny NaCI z CaCI2 lub MgCl2 w stosunku wagowym

4: l - 80% NaCl + 20% CaCl2 . 3:1-75% NaCI + 25% CaCl2 ,

2:1 - 67% NaCl + 33% CaCl2 ;

b) materiały uszorstniające (do uszorstnienia lodu, zlodowaciałego i ubitego śniegu)

- piasek o uziarnieniu do 2 mm wg BN-87/6774-04,

- kruszywo naturalne o uziarnieniu do 4 mm (zalecane do uszorstnienia ubitego śniegu),

- kruszywo kamienne o uziarnieniu 2-4 mm wg BN-84/6774-02,

- kruszywo wapienne o uziarnieniu 2-4 mm,

- żużel wielkopiecowy kawałkowy, kruszywo niesortowane o uziarnieniu do 4 mm (zalecany do uszorstnienia ubitego śniegu), wg PN-88/B-23004.

- żużel kotłowy (paleniskowy), kruszywo niesortowane o uziarnieniu do 4 mm,

- żużel kotłowy (paleniskowy), kruszywo niesortowane o uziarnieniu do 8 mm (zalecany do uszorstnienia ubitego śniegu),



- jednorodne mieszaniny kruszyw z solą o składzie wagowym 95-97% kruszywa + 5-3% soli.

Zaleca się stosowanie soli o bardziej jednorodnym uziarnieniu, ponieważ zapewnia ona większą równomierność pokrycia nawierzchni podczas posypywania.

Kruszywo stosowane do uszorstnienia nawierzchni nie powinno być zbyt łamliwe, nie może zawierać zanieczyszczeń ilastych i gliniastych. Jednorodność uziarnienia kruszywa zapewnia większą równomierność pokrycia drogi podczas posypywania.

5.3. DOBÓR MATERIAŁÓW I ICH DAWEK DO ZAPOBIEGANIA POWSTAWANIU I LIKWIDACJI ŚLISKOŚCI W ZALEŻNOŚCI OD PANUJĄCYCH WARUNKÓW POGODOWYCH

Materiały chemiczne w zimowym utrzymaniu dróg stosuje się do zapobiegania powstaniu śliskości lub do jej likwidacji.

W zależności od typu spodziewanej lub już występującej śliskości należy zastosować odpowiednie metody i dawki materiałów wg tablicy 3.



Zapobieganie powstawaniu gołoledzi i szronu

Działalność należy rozpocząć po stwierdzeniu, że temperatura nawierzchni jest ujemna, temperatura powietrza od -6°C do +1°C, a względna wilgotność powietrza osiągnęła 85% i dalej wzrasta.

Należy wówczas rozsypać środki obniżające temperaturę 3333zamarza-nia wody na całej szerokości jezdni, w ilości podanej w tablicy 3, póz. l.

Zapobieganie powstawaniu lodowicy

Działalność należy rozpocząć po stwierdzeniu, że temperatura powietrza obniżając się spadła do l °C, a na nawierzchni zalega warstewka wody lub mokrego śniegu, lub nawierzchnia jest wilgotna. Należy wówczas wykonać:

a) mechaniczne oczyszczenie nawierzchni z topniejącego śniegu lub wody, zanim temperatura powietrza spadnie poniżej 0°C,

b) rozsypanie odłączających środków chemicznych w ilości podanej w. tablicy 3, póz. l.



Zapobieganie przymarzaniu śniegu do nawierzchni

Przed rozpoczęciem opadu śniegu należy rozsypać na nawierzchni środki chemiczne w ilości podanej w tablicy 3, poz. 2.

Tablica 3. Zalecane dawki materiałów do zwalczania, tj. zapobiegania powstaniu i likwidacji śliskości


Lp.


Rodzaj działalności i stan nawierzchni


Temperatura

[oC]




Sól kamienna lub drogowa

[g/m2]




Zwilżona sól [roztworem NaCl)

[g/m2]




Solanka NaCl

[g/m2]




Mieszaniny NaCI z CaCl2 w proporcji 4: l lub 3: l

[g/m2]




Mieszaniny NaCl z CaCl2 w proporcji 2:1

[g/m2]




1


2


3


4


5


6


7


8

1


Zapobieganie powstawaniugołoledzi szronu - lodowicy


do -2


do 10


dawki takie same jak suchej soli


10-15


-


.


-3÷-6


10 -15


15-20


-


-


-7÷-10


15 -20


20-25


do 15


-


<-10






15-20




2



Zapobieganie przymarzaniu śniegu do nawierzchni


do -2


do 10


40-50


-


-


-3+-6


10- 15


50-60


-


-


-7+-10


15-20


-


do 15


-


<-10


-


-


15-20


-


3


Likwidacja: gołoledzi szronu cienkich warstw zlodowaciałego lub ubitego śniegu


do -2


do 20


dawki takie same jak suchej soli


10-20


-


-


-3÷-6


20-25


20-30


.


-


-7+-10


25-30


-


do 20


-


< -10






20-30


ok. 25


40-50


-


-


50-60


-


-


4


Likwidacja świeżego opadu śniegu


do-2


do 20


-


do 20


-


-3+.6


20-25


-


20 -3 30


ok. 25


-7---10


25-30


<-10


-


Likwidowanie gołoledzi, szronu i cienkich warstw zlodowaciałego lub ubitego śniegu

Aby usunąć z nawierzchni warstwę gołoledzi, szronu lub cienkie warstwy zlodowaciałego śniegu (do 2 mm) lub ubitego śniegu (do 4 mm), należy rozsypać na jej powierzchni środki chemiczne w ilości podanej w tablicy 3. poz.3. Grubych warstw lodu, zlodowaciałego i ubitego śniegu nie należy usuwać za pomocą samych środków chemicznych.



Likwidowanie świeżego opadu śniegu

Świeży opad śniegu należy usuwać wyłącznie mechanicznie. Tylko pozostałości po przejściach pługów można likwidować za pomocą materiałów chemicznych, rozsypując je na nawierzchni w ilości podanej w tablicy 3, póz. 4.



Likwidowanie grubych warstw lodu, zlodowaciałego lub ubitego śniegu

Warstwy takie powinny być usuwane z nawierzchni mechanicznie lub mechanicznie i chemicznie, tzn. po usunięciu mechanicznym warstw lodu lub śniegu można zastosować środki chemiczne do likwidacji cienkich pozostałości lodu i śniegu. Warstwy tego typu mogą być również uszorstniane.



Uszorstnienie warstw lodu i zlodowaciałego śniegu

Warstwy lodu i zlodowaciałego śniegu powinny być posypywane kruszywem w ilości 60-100 g/m jednorazowo. Posypywanie należy powtarzać w miarę usuwania kruszywa przez wiatr i ruch pojazdów. Rodzaje kruszywa należy dobierać wg zaleceń podanych w p. 6.2, zależnie od lokalnych warunków.



Uszorstnienie ubitego śniegu

Warstwy te powinny być posypywane jedno- lub dwukrotnie w ciągu dnia kruszywem w ilości 100-150 g/m . Typy kruszywa należy stosować wg zaleceń podanych w p. 6.2, zależnie od lokalnych warunków.

Usuwanie świeżego opadu śniegu należy wykonać wyłącznie mechanicznie. Tylko pozostałości po przejściu pługa można usuwać za pomocą chlorków, rozsypując je w ilości do 30 g/m nawierzchni.

Do uszorstnienia lodu i zlodowaciałego śniegu należy użyć kruszywa równomiernie rozsypanego w ilości 60-100 g/m jednorazowo z tym, że rozsypywanie należy powtarzać w miarę usuwania kruszyw przez ruch pojazdów i wiatr.

Do uszorstnienia ubitego śniegu należy stosować jedno lub dwukrotne posypanie w ciągu dnia kruszywem w każdorazowej ilości 100-150 g/m2 nawierzchni.

5.4. URZĄDZENIA DO ROZSYPYWANIA I ROZPRY-. SKIWANIA ŚRODKÓW DO ZWALCZANIA ŚLISKOŚCI

Do rozsypywania środków chemicznych należy używać rozsypywarek dających gwarancję rozsypywania w/w środków w ilości 5 do 30 g/m , a materiałów uszorstniających w ilości od 50 do 150 g/m .

Do rozpryskiwania nasyconych wodnych roztworów chlorków należy używać urządzeń dających gwarancję ich użycia w ilości od 10 do 60 g/m .

Powyższe ilości są uzależnione od warunków atmosferycznych, w jakich należy je użyć.

5.5. WYMAGANIA DLA URZĄDZEŃ DO ZWALCZANIA ŚLISKOŚCI ORAZ ZAŁADUNKU ŚROD-. KÓW CHEMICZNYCH

Rozsypywarki środków chemicznych i materiałów uszorstniających muszą być łatwe w montażu i demontażu na środki transportowe, zapewniać płynną regulację ilości rozsypywanych środków do zwalczania śliskości zimowej oraz równomierny wydatek na m bez względu na prędkość jazdy rozsypywarki. Powinny mieć możliwość zmiany szerokości rozsypywania podczas jazdy i być wyposażone w zbiorniki na solankę służącą do zwilżania rozsypywanej soli. Talerz lub talerze rozsypujące muszą być usytuowane na odpowiedniej wysokości, aby rozsypywany materiał nie powodował uszkodzeń karoserii pojazdów będących w ruchu. Napęd urządzeń rozsypujących może być z własnego silnika, silnika nośnika lub od "piątego koła". Zwilżanie soli powinno odbywać się podczas zsypywania na talerz lub na talerzu albo w obydwu punktach. Rozsypywarki materiałów uszorstniających powinny odpowiadać takim samym wymaganiom jak rozsypywarki środków chemicznych z tym, że nie muszą posiadać zbiornika na solankę. Materiały użyte na urządzenia do produkowania solanek muszą być odpowiednio zabezpieczone przed działaniem soli.

Urządzenia do rozpryskiwania nasyconych roztworów chlorków powinny być wykonane z odpowiednich materiałów odpornych na działanie soli, zamontowane z tyłu lub przodu pojazdu.

Wydatek roztworu powinien być niezależny od prędkości pojazdów. Urządzenie powinno zapewnić płynną regulację rozpryskiwanej solanki.

Dopuszcza się do roku 2000 stosowanie urządzeń do zwalczania śliskości mających inne rozwiązania konstrukcyjne.

Urządzenia do załadunku powinny być samojezdne, łatwo manewrować w magazynach zamkniętych i na składowiskach. Mogą to być ładowarki wszelkiego typu lub ładowarki taśmowe z możliwością nagarniania urobku.

5.6. WYMAGANIA W STOSUNKU DO OPERATORÓW SPRZĘTU DO ROZSYPYWANIA

Operatorem sprzętu powinien być kierowca nośnika posiadający odpowiednie uprawnienia i przeszkolenie do pracy przy zimowym utrzymaniu dróg.

Przed przystąpieniem do pracy operator powinien dokonać oględzin sprzętu oraz sprawdzić prawidłowość działania układu hydraulicznego zespołu rozsypującego, a także stanu technicznego nośnika. W przypadku zauważenia usterek sprzęt należy wyeliminować z pracy i poddać naprawie.

W czasie pracy operator:

- wykonuje wyłącznie czynności związane z obsługą sprzętu,

- obserwuje efekty pracy sprzętu roboczego i zwraca uwagę na bezpieczeństwo osób i pojazdów znajdujących na drodze,

- przestrzega zasad Kodeksu Drogowego.

Po skończonej pracy sprzęt należy oczyścić i dokonać przeglądu zgodnie z zaleceniami zawartymi w instrukcji obsługi i DTR.

5.7. ZASADY ZWALCZANIA ŚLISKOŚCI NA DROGACH JEDNOJEZDNIOWYCH

(dwupasowych, dwukierunkowych)

Na drogach jednojezdniowych szerokości rozsypywania środków muszą pokrywać 0,9 szerokości jezdni. Jazda odbywa się środkiem prawej połowy jezdni. Śliskości na pasach ruchu powolnego należy zwalczać jednocześnie z posypywaniem głównych pasów ruchu.

W przypadku zwalczania śliskości tylko na niektórych odcinkach dróg, _ utrzymywanych w standardach 3 - 6, miejsca te powinny być posypane na 0,8 szerokości jezdni.

5.8. ZASADY ZWALCZANIA ŚLISKOŚCI NA DROGACH DWUJEZDNIOWYCH

Śliskość zimową należy zwalczać na obydwu pasach ruchu jednocześnie przez dwie lub jedną rozsypywarkę. Szerokość rozsypywania powinna pokrywać 0,8 szerokości jezdni.

Posypywanie lewego pasa ruchu jezdni powinno następować w takiej odległości od jego krawędzi, aby rozsypywany materiał pokrywał wyłącznie jezdnię, a nie pas dzielący.

5.9. ZWALCZANIE ŚLISKOŚCI NA MOSTACH, WIADUKTACH I ESTAKADACH

Zwalczanie śliskości na mostach, wiaduktach i estakadach wykonuje się jednocześnie ze zwalczaniem śliskości na całych ciągach drogowych i tymi samymi środkami.

W przypadkach zastosowania innych środków do zwalczania śliskości, np. z uwagi na konieczność szczególnej ochrony konstrukcji obiektu mostowego przed negatywnym oddziaływaniem chlorku sodu, należy przerwać posypywanie środkiem chemicznym w odległości około 500 m przed i za mostem, a od tego miejsca zacząć posypywanie środkiem przeznaczonym wyłącznie do zwalczania śliskości na obiekcie.

5.10. KONTROLA ILOŚCI ROZSYPYWANYCH ŚRODKÓW DO ZWALCZANIA ŚLISKOŚCI ZIMOWEJ

Przed sezonem zimowym wszystkie planowane do użycia rozsypywarki środków chemicznych i materiałów uszorstniających muszą być poddane kontroli dokładności dozowania aby uzyskać świadectwo dopuszczenia do pracy. Dokonuje tego przedstawiciel Zarządu dróg upoważniony przez dyrektora okręgu.

5.11. ZWALCZANIE ŚLISKOŚCI NA DROGACH WEEKENDOWYCH

W zasadzie odbywa się to na drogach utrzymywanych w 5 i 6 standardzie i nie objętych planem. Gołoledź zwalcza się w dniach piątek - niedziela na 0,8 szerokości odśnieżonej korony drogi, głównie materiałami uszorstniającymi.

6. ROBOTY PORZĄDKOWE PO ZUD

6.1. PORZĄDKOWANIE MAGAZYNÓW I SKŁADOWISK

Po zakończeniu robót zimowych nie zużyte materiały uszorstniające oraz środki chemiczne, przechowywane w magazynach stałych i tymczasowych, muszą zostać uporządkowane, to jest spryzmowane i przykryte plandekami.

Ewentualne materiały uszorstniające złożone na poboczach dróg służące do posypywania przez użytkowników dróg, muszą być sprzątnięte.

6.2. KONSERWACJA I REMONT SPRZĘTU

Po zakończeniu sezonu zimowego cały sprzęt biorący udział musi być naprawiony i zakonserwowany. Remonty i konserwacje wykonują użytkownicy tego sprzętu na zlecenie zarządu drogi, chyba że w umowie było zawarte inaczej.

6.3. ZDEJMOWANIE I SKŁADOWANIE ZASŁON

Zasłony przeciwśnieżne drewniane i z tworzyw sztucznych po okresie zimowym muszą być posegregowane, zaś uszkodzone należy spisać ze stanu. Zrolowaną i związaną siatkę z tworzyw sztucznych należy składować pod zadaszeniem w pozycji stojącej. Zasłony drewniane oraz paliki należy składować na otwartej przestrzeni około 20 cm nad ziemią i ustawione pionowo.

Inne elementy stalowe takie jak linki, haki muszą być zabezpieczane przed korozją. Porwaną siatkę z tworzyw sztucznych należy odsprzedać producentowi do ponownego przerobu.

6.4. PORZĄDKOWANIE DRÓG I ULIC

Zalegający przy krawędziach jezdni, na mostach i wiaduktach materiał uszorstniający musi być uprzątnięty.

Zatkane kratki ściekowe oraz przykanaliki muszą być oczyszczone.

Stosowany w terenach górskich granulowany materiał, np. grys czy kliniec powinien być zebrany i przeznaczony do ponownego użycia w przyszłym sezonie zimowym.

7. ZASADY ODBIORU ROBÓT ZIMOWYCH

7.1. OGÓLNE WARUNKI ODBIORU

Odbiorowi podlega każdy element zlecanej pracy. Odbiór odbywa się po zakończeniu pracy i pisemnym zgłoszeniu wykonawcy w biurze zleceniodawcy lub po wykonaniu usług na podstawie potwierdzeń wykonanych przez zleceniodawcę lub osobę upoważnioną przez niego. Zleceniodawca ma obowiązek odebrania prac i usług zgodnie z umową.

Po odbiorze spisywany jest protokół podpisany przez obie strony. Protokół jest podstawą do sporządzenia faktury i wystąpienia do zleceniodawcy o uregulowanie w ciągu 14 dni (lub - o ile umowa przewiduje - inaczej) należności za wykonanie usług lub pracy.

Użyte do ZUD materiały powinny być zaakceptowane przez zleceniodawcę i mieć świadectwo dopuszczenia lub pozytywną opinię laboratorium zleceniodawcy.

7.2. ZASADY ODBIORU PRAC PRZYGOTOWAWCZYCH DRÓG DO ZIMY

1. Zleceniodawca musi zaakceptować wszystkie materiały i technologie jakimi będą wykonywane prace.

2. Zleceniobiorca wykona na własny kosze niezbędne badania i przedstawi

je zleceniodawcy w celu akceptacji.

3. Zleceniodawca dokona wizualnej oceny uszczelnień nawierzchni i innych robót przygotowawczych.

4. W przypadku gdy zleceniodawca stwierdzi nieprawidłowe wykonanie, zleceniobiorca dokona poprawek na swój koszt.

5. Zleceniobiorca daje gwarancję na wykonaną pracę.

6. Zleceniodawca może zatrzymać do 10% kwoty umownej na usunięcie ewentualnych usterek.

7.3. ZASADYODBIORUSRODKOWMATERIAŁO-WYCH DO ZWALCZANIA ŚLISKOŚCI

1. Sól drogowa powinna odpowiadać normie PN-86/C-84081/02.

2. Badaniom podlega każda partia dostawy bez względu na wielkość.

3. Minimalna liczba badań:

- 2 przy dostawie do 50 t,

- 10 przy dostawie do 500 t,

- l na 100 t przy dostawie powyżej 500 t.

4. Badania należy prowadzić według normy PN-86/C-84081/2 oraz normy związane, dotyczące analiz chemicznych składników soli, tj.: PN-77/C-04963, PN-80/C-84081/21. PN-80/C-84081/22, PN-80/C-84081/25, PN-80/C-84081/32

5. Materiały uszorstniające powinny odpowiadać następującym normom:

- piasek BN-87/6774-04,

- żużel wielkopiecowy kawałkowy PN-88/B-23004,

- żużel kotłowy (paleniskowy) PN-78/B-01101.

Mieszaniny materiałów uszorstniających winny odpowiadać warunkom technicznym opracowanym przez zarządy drogowe.

6. Kontroli podlega każda panią dostawy materiałów uszorstniających, jeśli pochodzi z przemysłu lub na początku sezonu, jeśli pochodzi z piaskowni, gdzie materiał jest jednorodny.

Liczba badań jak w p. 3.

7. Mieszaniny materiałów uszorstniających i środków chemicznych podlegają badaniom na zawartość środków chemicznych rozpuszczalnych w wodzie.

Liczba badań jak w p. 3.

7.4. ZASADY ODBIORU ZASŁON

Odbiorowi podlegają:

1) termin ustawienia,

2) odległość od krawędzi jezdni,

3) odległość od miejsc wyznaczonych,

4) poprawność mocowania kołków i zasłon,

5) ogólna ocena wizualna.

8.5. ZASADY ODBIORU SPRZĘTU DO ROBÓT ZIMOWYCH

1. Zleceniobiorca wybierze do robót zimowych sprzęt gwarantujący bezawaryjne wykonanie prac.

2. Zleceniobiorca bezwzględnie podporządkuje się zaleceniom zleceniodawcy.

3. Zleceniobiorca podstawi i zamontuje w terminach i miejscach wskazanych przez zleceniodawcę osprzęt zimowy, : czołownice, pługi, piaskarki itp.

4. Zleceniobiorca wyposaży swoje pojazdy na własny koszt w urządzenie wymagane w ustawie dotyczącej prawa o ruchu drogowym lub inne wskazane przez zamawiającego.

5. Zleceniobiorca dokona na swój koszt niezbędnych przeróbek w sprzęcie, jeżeli jest to niezbędne dla bezpieczeństwa prowadzonych prac.

7.6. ZASADY ODBIORU ROBÓT PRZY ODŚNIEŻANIU DRÓG

1. Odbiorem objęte są roboty wykonane na drogach na podstawie zapisów w dziennikach pracy sprzętu, lub na podstawie zapisów w kartach drogowych bądź w innych dokumentach zaakceptowanych przez zleceniodawcę.

2. Zleceniodawca przeprowadza wyrywkową kontrolę grubości pozostawienia śniegu na jezdni lub poboczach (jeśli były odśnieżane) oraz szerokości odśnieżania.

3. Odbiór wyrywkowy częściowy odbywa się w ciągu 2-3 godzin po wykonaniu pracy, jeśli warunki pogodowe są ustabilizowane.

4. W przypadku gdy wykonawca ze względu na trudne warunki pogodowe nie jest w stanie prowadzić robót zgodnie ze standardem, powinien zawiadomić zleceniodawcę o tym fakcie.



5. W przypadku jak w punkcie 4 zleceniodawca nie obciąża wykonawcy karami przewidzianymi umową.

6. W przypadku stwierdzenia nieuzasadnionych odstępstw od standardów wykonawca ponosi kary zgodnie z podpisaną umową.

7. W ciągu tygodnia należy przeprowadzić kontrolę, jeżeli wystąpiły opady śniegu:

- codziennie innego odcinka dróg utrzymywanych w l i 2 Standardzie,

- co 2 - 3 dni na drogach utrzymywanych w 3- 4 standardzie, jeżeli warunki pogodowe nie niweczą wykonanej pracy.

7.7. ZASADY ODBIORU ROBÓT PRZY ZWALCZANIU ŚLISKOŚCI

1. Odbiorem objęte są roboty wykonane w terminie na podstawie zapisów w dziennikach pracy sprzętu, lub na podstawie zapisów w kartach drogowych bądź w innych dokumentach zaakceptowanych przez zleceniodawcę.

2. Zleceniodawca przeprowadza wyrywkową kontrolę ilości rozsypywanych środków, szerokości i długości sypania.

3. Odbiór wyrywkowy częściowy odbywa się w ciągu 2-3 godzin od wykonania pracy, jeśli warunki pogodowe nie niwelują wykonanej pracy.

4. W ciągu tygodnia należy przeprowadzić kontrolę:

- codzienną innego odcinka dróg utrzymywanego w l i 2 standardzie,

- co 2-3 dni na drogach-utrzymywanych w 3-6 standardzie, jeśli warunki pogodowe nie niweczą wykonanej pracy.

5. W przypadku gdy wystąpią trudne warunki pogodowe, a wykonawca nie jest w stanie przy posiadanych środkach technicznych i materiałowych prowadzić pracy zgodnie ze standardem, powiadamia o fakcie zleceniodawcę.

6. W przypadku jak w punkcie 5 zleceniodawca nie obciąża wykonawcy karami przewidzianymi umową.

7.8. ZASADY ODBIORU OSPRZĘTU PO ZUD

1. Zleceniodawca zleca wykonanie remontu osprzętu zimowego.

2. Osprzęty zimowe takie jak czołownice, lemiesze, piaskarki winny być oczyszczane, odnowione i zakonserwowane zgodnie z życzeniem zleceniodawcy.

3. Materiały użyte do prac wyszczególnionych w punkcie l winny mieć akceptację zleceniodawcy.

4. Termin wykonania prac ustala zleceniodawca.

5. W przypadku wykonania w/w prac niezgodnie z umową, zleceniobiorca ponosi koszty wyszczególnione w umowie.

6. Z wykonanych prac sporządzony jest protokół, który jest podstawą do wystawienia faktury.

7.9. ZASADY ODBIORU PRAC PORZĄDKOWYCH

1. Odbiorowi liczbowemu i wizualnemu podlegają:

- materiały w magazynach stałych,

- materiały na składowiskach tymczasowych,

2. Prace te wykonane są zgodnie ze zleceniem zamawiającego.

3. Termin wykonania tych prac ustala zleceniający.

4. Z wykonanych prac sporządzony jest protokół, który jest podstawą do wystawienia faktury.



5. W przypadku wykonania tych prac niezgodnie z umową, zleceniobiorca ponosi kary zgodnie z umową.



©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna