Wytyczne dotyczące wysyłki transportem drogowym olejów przepracowanych sklasyfikowanych jako towar niebezpieczny un 3082, klasa 9, III grupa pakowania



Pobieranie 367,8 Kb.
Data26.02.2019
Rozmiar367,8 Kb.

2018-02-01



Wytyczne dotyczące wysyłki transportem drogowym towaru niebezpiecznego sklasyfikowanego jako UN 3190, klasa 4.2, II grupa pakowania – na podstawie przepisów międzynarodowej umowy ADR regulującej zasady przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.


I. Dobór opakowania do przewozu.

  1. Materiał, który ma być przewożony, sklasyfikowany jako UN 3190, klasa 4.2, grupa pakowania II, może być przewożony w opakowaniach wymienionych w Instrukcjach pakowania P410, IBC06 ADR.

  2. Zgodnie z instrukcją pakowania P410 do przewozu UN 3190 grupa pakowania II opakowania, które mogą być użyte, to m.in. bębny stalowe z wiekiem niezdejmowalnym (o kodzie 1A1), bębny stalowe z wiekiem zdejmowalnym (o kodzie 1A2).

  3. Zgodnie z instrukcją pakowania IBC06 do przewozu UN 3190 grupa pakowania II opakowania, które mogą być użyte, to m.in. DPPL’e stalowe do materiałów stałych , napełnianych lub rozładowywanych grawitacyjnie (o kodzie 11A).


II. Przygotowanie sztuk przesyłek do przewozu UN 3190 grupa pakowania II w przypadku użycia bębnów stalowych z wiekiem zdejmowalnym o kodzie 1A2.

  1. Do przewozu mogą być użyte opakowania tylko jeśli są certyfikowane i w znaku certyfikacyjnym opakowania powinny być litera X lub Y (ADR 3.2, 4.1).

Poniżej przykładowy znak certyfikacyjny bębna stalowego z wiekiem zdejmowalnym do materiałów stałych z II i III grupy pakowania:

UN 1A2/ Y150/S/01NL/VL825 lub 1A2/ Y150/S/01NL/VL825

  1. Maksymalna waga netto materiału w jednym bębnie, zgodnie z Instrukcją pakowania 410, nie może przekroczyć 400 kg (ADR 4.1) – jest to warunek wynikający z ADR. Jednak w znaku certyfikacyjnym na opakowaniu dla materiałów stałych, przed ukośnikiem poprzedzającym literę „S” podana jest liczba i jest to maksymalna masa brutto w kg dla danego opakowania, która nie może być przekroczona.

  2. Przed umieszczeniem towaru wewnątrz opakowania należy upewnić się, że:

  1. Każde opakowanie, które ma być użyte, oznakowane jest znakiem certyfikacyjnym zaczynającym się od liter ”UN”, w którym kolejne jego elementy potwierdzają, że może być użyte do przewozu (w przypadku bębna z wiekiem zdejmowalnym dla materiałów stałych powinno to być: UN1A2/Y…*/S/…… lub UN1A2/X…*/S/…… , przy czym w miejscu …* podana jest maksymalna masa brutto w kg),

  2. W przypadku stosowania opakowań używanych, muszą być oczyszczone (chyba że uprzednio znajdował się w nich ten sam materiał) i w stanie zapewniającym bezpieczny transport towaru niebezpiecznego w normalnych warunkach przewozu oraz bezpieczne wykonywanie czynności manipulacyjnych,

  3. Na opakowaniach nie powinno znajdować się jakiekolwiek oznakowanie wskazujące na inny towar niż ten, który będzie w nich umieszczony,

  4. Części opakowań, które bezpośrednio stykają się z materiałem niebezpiecznym, nie powinny być podatne na oddziaływanie tych materiałów prowadzące do ich zniszczenia lub znacznego osłabienia oraz nie powinny powodować niebezpiecznych zjawisk.

  1. Oznakowanie każdej sztuki przesyłki (na podstawie ADR 5.2), czyli każdego bębna zawierającego towar niebezpieczny UN 3190 grupa pakowania II: znak certyfikacyjny opakowania (j.w.), nalepka ostrzegawcza nr 4.2, znak dla materiałów zagrażających środowisku (jeśli jest wymagany), napis „UN 3190”.

Szczegóły dotyczące oznakowania sztuki przesyłki podane są w poniższej tabeli:

Element oznakowania

Wzór oznakowania

Wymagania dotyczące oznakowania (na podstawie ADR)

Nalepka ostrzegawcza nr 4.2





Każda nalepka powinna odpowiadać wzorowi podanemu w ADR. Minimalne wymiary nalepki wynoszą 100mm x100mm.


Znak dla materiałów zagrażających środowisku (wymagany tylko wtedy, jeśli materiał zagraża środowisku)




Każdy znak powinien odpowiadać wzorowi podanemu w ADR. Symbole (ryba i drzewo) powinny być czarne a tło białe lub inne, odpowiednio kontrastujące. Minimalne wymiary znaku wynoszą 100mmx100mm.


Numer UN towaru poprzedzony literami „UN”



Wysokość liter i cyfr w oznakowaniu jeśli opakowanie >30 l: min. 12 mm.

  1. Każda sztuka przesyłki (czyli bęben zawierający towar niebezpieczny UN 3190) powinna być szczelnie zamknięta (w sposób uniemożliwiający jakikolwiek ubytek zawartości w normalnych warunkach przewozu), bez pozostałości towaru na zewnątrz opakowania (ADR 4.1).

  2. W przypadku, gdy sztuki przesyłek j.w. umieszczone zostaną w opakowaniu zbiorczym, (np. ofoliowane na palecie) i ich oznakowanie określone w punkcie 5. nie będzie widoczne na zewnątrz tego opakowania zbiorczego, to musi ono zostać oznakowane tak, jak podano w punkcie 5. oraz dodatkowo napisem „OPAKOWANIE ZBIORCZE/OVERPACK” (litery w napisie o wysokości min. 12 mm) (ADR 5.1).


III. Przygotowanie sztuk przesyłek do przewozu UN 3190 grupa pakowania II w przypadku użycia DPPL stalowych o kodzie 11A.

  1. Do przewozu mogą być użyte DPPL tylko jeśli są certyfikowane i w znaku certyfikacyjnym opakowania powinny być litera X lub Y (ADR 3.2,4.1, 6.5).

Poniżej przykładowy znak certyfikacyjny DPPL stalowego do przewozu materiałów stałych rozładowywanych grawitacyjnie dla materiałów z II i III grupy pakowania:

11A/Y/0299/NL/MULDER007/5500/1500

Znaczenie poszczególnych elementów znaku certyfikacyjnego (podane są w określonej kolejności):

    • symbol Organizacji Narodów Zjednoczonych dla opakowań (UN);

    • kod wskazujący rodzaj DPPL;

    • litera określająca grupę pakowania (X – dla I, I, IIII grupy pakowania tylko dla DPPL do materiałów stałych; Y – dl II i III grupy pakowania; Z- tylko dla III grupy pakowania);

    • miesiąc i rok (dwie ostatnie cyfry)produkcji;

    • znak państwa zezwalającego na naniesienie oznakowania (znak wyróżniający pojazdy samochodowe w ruchu międzynarodowym),

    • nazwa lub znak producenta albo inny znak rozpoznawczy DPPL określony przez właściwą władzę;

    • obciążenie użyte przy badaniu wytrzymałości na piętrzenie w kg. Dla DPPL nie przystosowanych do piętrzenia powinien być umieszczony znak „0”;

    • największa dopuszczalna masa brutto w kg;

Oprócz powyższych znaków powinny być umieszczone dodatkowo następujące informacje (mogą być na tabliczce odpornej na korozję przytwierdzonej w sposób trwały do DPPL):

    • pojemność w litrach przy 20oC;

    • masa własna w kg;

    • materiał, z którego wykonano korpus i jego grubość minimalna w mm;

    • data ostatniej kontroli (miesiąc i rok);

    • numer seryjny producenta;

    • maksymalne dopuszczalne obciążenie przy piętrzeniu.

  1. Maksymalna masa brutto sztuki przesyłki nie może przekroczyć liczby podanej na końcu znaku certyfikacyjnego (ADR 6.5.2.1.1.).

  2. W trakcie eksploatacji każdy DPPL podlega badaniom i kontroli (zakresy badań określone są w ADR, wykonywane w okresach nie przekraczających 2,5 roku i 5 lat, ADR 4.1.2.2, 6.5.4.4, 6.5.6) w sposób określony przez właściwą władzę (w Polsce jest to TDT). DPPL nie może być napełniany i nadawany do przewozu po upływie terminu ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli. Jednakże DPPL napełniony przed upływem terminu ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli, może być przewożony przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące po upływie terminu ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli. Dodatkowo, DPPL może być przewożony po upływie terminu ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli (ADR 4.1.2.2):

(a) po opróżnieniu, lecz przed oczyszczeniem, w celu przeprowadzenia wymaganego badania lub kontroli przed ponownym napełnieniem; oraz

(b) jeżeli właściwa władza nie postanowiła inaczej, w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy licząc od daty upływu terminu ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli dla umożliwienia zwrotu materiałów niebezpiecznych lub ich pozostałości, w celu ich zlikwidowania lub powtórnego wykorzystania.



  1. Przed umieszczeniem towaru wewnątrz opakowania należy upewnić się, że:

      1. Każdy DPPL, który ma być użyty, oznakowany jest znakiem certyfikacyjnym zaczynającym się od liter ”UN”, w którym kolejne jego elementy potwierdzają, że może być użyty do przewozu (rodzaj DPPL, litery X lub Y, największa dopuszczalna masa brutto, data ostatniego badania),

      2. Nie jest przekroczony termin ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli DPPL,

      3. W przypadku stosowania DPPL używanych, muszą być oczyszczone (chyba że uprzednio znajdował się w nich ten sam materiał) i w stanie zapewniającym bezpieczny transport towaru niebezpiecznego w normalnych warunkach przewozu oraz bezpieczne wykonywanie czynności manipulacyjnych,

      4. Na DPPL nie powinno znajdować się jakiekolwiek oznakowanie wskazujące na inny towar niż ten, który będzie w nich umieszczony,

      5. Części DPPL, które bezpośrednio stykają się z materiałem niebezpiecznym, nie powinny być podatne na oddziaływanie tych materiałów prowadzące do ich zniszczenia lub znacznego osłabienia oraz nie powinny powodować niebezpiecznych zjawisk,

  2. Oznakowanie każdej sztuki przesyłki (na podstawie ADR 5.2), czyli każdego DPPL zawierającego towar niebezpieczny UN 3190 grupa pakowania II: znak certyfikacyjny opakowania (j.w.), nalepka ostrzegawcza nr 4.2, znak dla materiałów zagrażających środowisku (jeśli jest wymagany), napis „UN 3190”.

Szczegóły dotyczące oznakowania każdej sztuki przesyłki podane są w poniższej tabeli:

Element oznakowania

Wzór oznakowania

Wymagania dotyczące oznakowania (na podstawie ADR)

Nalepka ostrzegawcza nr 4.2





Nalepki umieszczone na dwóch przeciwległych bokach DPPL.

Każda nalepka powinna odpowiadać wzorowi podanemu w ADR. Minimalne wymiary nalepki wynoszą 100mm x100mm.




Znak dla materiałów zagrażających środowisku (wymagany tylko wtedy, jeśli materiał zagraża środowisku)




Znak umieszczony na dwóch przeciwległych bokach DPPL.

Każdy znak powinien odpowiadać wzorowi podanemu w ADR. Symbole (ryba i drzewo) powinny być czarne a tło białe lub inne, odpowiednio kontrastujące. Minimalne wymiary znaku wynoszą 100mmx100mm.




Numer UN towaru poprzedzony literami „UN”



Oznakowanie umieszczone na dwóch przeciwległych bokach DPPL.

Wysokość liter i cyfr w oznakowaniu jeśli opakowanie >30 l: min. 12 mm.



  1. Każda sztuka przesyłki (czyli DPPL zawierający towar niebezpieczny UN 3190) powinien być szczelnie zamknięty (w sposób uniemożliwiający jakikolwiek ubytek zawartości w normalnych warunkach przewozu), bez pozostałości towaru na zewnątrz opakowania (ADR 4.1).


IV. Środki ostrożności przy nadaniu i załadunku sztuk przesyłek do przewozu (zarówno jeśli zastosowanymi opakowaniami są bębny jak i DPPL’e):

    1. Nie wolno wydać do przewozu uszkodzonych sztuk przesyłek, nieszczelnych, nieprawidłowo zamkniętych.

    2. Nie wolno wydać do przewozu sztuk przesyłek nieprawidłowo oznakowanych.

    3. Przed załadunkiem powierzchnia wewnętrzna i zewnętrzna pojazdu i kontenera powinny zostać sprawdzone w celu upewnienia się, że nie mają one uszkodzeń mogących naruszyć integralność pojazdu lub kontenera lub spowodować uszkodzenia sztuk przesyłek, które mają być załadowane (ADR 7.5.1.2).

    4. Ładunek umieszczony w skrzyni ładunkowej lub w kontenerze musi zostać zabezpieczony przed przemieszczaniem się podczas przewozu za pomocą środków do mocowania ładunku (ADR 7.5.7).

    5. Zgodnie z przepisem szczególnym V1 dotyczącym przewozu, wskazanym w Tabeli A (ADR 3.2) dla UN 3190, opakowane towary muszą być załadowane do pojazdów zamkniętych, pojazdów krytych opończą, kontenerów zamkniętych lub kontenerów krytych opończą.

    6. Towary niebezpieczne mogą być wydane do przewozu wyłącznie przewoźnikowi o ustalonej tożsamości.

    7. Jeżeli sprawdzenie dokumentów, oględziny pojazdu, kontenera wskazują, że kierowca, pojazd lub wymagane wyposażenie, które ma być używane podczas załadunku, nie spełniają wymagań obowiązujących przepisów, załadunek nie powinien się odbyć (ADR 7.5.1).


V. Dokument przewozowy towarów niebezpiecznych.

  1. Nadawca towaru niebezpiecznego ma obowiązek przygotować i przekazać przewoźnikowi dokument przewozowy dla towarów niebezpiecznych, czyli dokument zawierający określone dane.

  1. W przypadku międzynarodowego przewozu towaru sklasyfikowanego jako UN 3190 w bębnach, są to następujące dane i informacje (w języku polskim oraz w jednym z języków ADR, czyli np. w angielskim (ADR 1.4, 5.4):

    • nazwa i adres nadawcy;

    • nazwa i adres odbiorcy;

    • opis towaru niebezpiecznego:

      • jeżeli towar niebezpieczny nie jest odpadem i zagraża środowisku:

UN 3190 MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY NIEORGANICZNY, I.N.O. (związki kobaltu, niklu i molibdenu), 4.2, II, (D/E) ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU

UN 3190 SELF-HEATING SOLID, INORGANIC, N.O.S. (compounds of cobalt, nickel and molybdenum), ), 4.2, II, (D/E) ENVIRONMENTALLY HAZARDOUS



  • jeżeli towar niebezpieczny nie jest odpadem i nie zagraża środowisku:

UN 3190 MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY NIEORGANICZNY, I.N.O. (związki kobaltu, niklu i molibdenu), 4.2, II, (D/E)

UN 3190 SELF-HEATING SOLID, INORGANIC, N.O.S. (compounds of cobalt, nickel and molybdenum), 4.2, II, (D/E)



  • jeżeli towar niebezpieczny jest odpadem i zagraża środowisku:

UN 3190 ODPAD MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY NIEORGANICZNY, I.N.O. (związki kobaltu, niklu i molibdenu), 4.2, II, (D/E) ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU

UN 3190 WASTE SELF-HEATING SOLID, INORGANIC, N.O.S. (compounds of cobalt, nickel and molybdenum ), 4.2, II, (D/E) ENVIRONMENTALLY HAZARDOUS



    • liczba i określenie sztuk przesyłki oraz łączna ilość towaru niebezpiecznego w jednostce transportowej - odpowiednio:

… bębnów, …. kg … drums, …. kg

. DPPL, ….. kg …. IBC, ….. kg



  1. Na podstawie nowelizacji Ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, w dokumencie przewozowym powinna zostać umieszczona dodatkowo następująca informacja: „nazwa i adres podmiotu, którego własnością, w chwili przekazania osobie wykonującej przewóz towarów, jest towar niebezpieczny”.

  2. Dokument przewozowy j.w. musi zostać przygotowany dla każdej jednostki transportowej.

  3. Nadawca i przewoźnik powinni przechowywać kopię dokumentu przewozowego j.w. przez minimum 3 miesiące.


VI. Obowiązki uczestników przewozu związane z przygotowaniem, wysyłką i transportem sztuk przesyłek z towarem niebezpiecznym UN 3190 j.w. wynikające z przepisów umowy ADR.

    1. Osoby wykonujące czynności dotyczące towarów niebezpiecznych powinny być przeszkolone odpowiednio do wykonywanych czynności. Przeszkolenie powinno być zapewnione przez uczestnika przewozu (ADR 1.3).

    2. Uczestnik przewozu wykonujący czynności dotyczące towarów niebezpiecznych powinien wyznaczyć doradcę do spraw bezpieczeństwa w transporcie (ADR 1.8).

    3. Uczestnicy przewozu związani z wysyłką i transportem sztuk przesyłek z UN 3190 (ADR 1.2, 1.4):

      1. Nadawca - przedsiębiorstwo, które wysyła towary niebezpieczne, zarówno we własnym imieniu jak też w imieniu osoby trzeciej. Jeżeli operacja transportowa odbywa się na podstawie umowy przewozu, to za nadawcę uważa się to przedsiębiorstwo, które jest nadawcą zgodnie z umową przewozu.

      2. Pakujący - przedsiębiorstwo, które umieszcza towary niebezpieczne w opakowaniach (tu: bębny, DPPL’e), a także - jeżeli jest to konieczne - przygotowuje sztuki przesyłek do przewozu.

      3. Przewoźnik - przedsiębiorstwo, które wykonuje operację transportową na podstawie umowy przewozu lub bez niej.




      1. Załadowca - przedsiębiorstwo, które – m.in.: ładuje zapakowane towary niebezpieczne do pojazdu lub do kontenera, lub ładuje kontener na pojazd.

    1. Nadawca zobowiązany jest dostarczyć do przewozu tylko takie przesyłki, które spełniają wymagania ADR i powinien w szczególności (ADR 1.4):

        1. upewnić się, że towary niebezpieczne są sklasyfikowane i dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR,

        2. zaopatrzyć przewoźnika w informacje i dane w formie możliwej do odczytania oraz, jeżeli to konieczne, w wymagane dokumenty przewozowe oraz dokumenty towarzyszące (np. w przypadku wysyłki odpadów),

        3. używać wyłącznie opakowań, DPPL które są dopuszczone i odpowiednie do przewozu danych materiałów oraz posiadają znaki wymagane przez ADR,

        4. jeżeli nadawca korzysta z usług innych uczestników przewozu (pakującego, załadowcy), to powinien podjąć odpowiednie środki dla zapewnienia, aby przesyłka spełniała wymagania ADR.

    2. Pakujący powinien stosować się w szczególności do (ADR 1.4):

        1. wymagań dotyczących warunków pakowania,

        2. wymagań dotyczących oznakowania i stosowania nalepek ostrzegawczych.

    3. Załadowca powinien w szczególności (ADR 1.4):

        1. wydać przewoźnikowi towary niebezpieczne tylko w przypadku, gdy są one dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR,

        2. przy wydawaniu do przewozu opakowanych towarów niebezpiecznych sprawdzić czy opakowania nie są uszkodzone. Nie powinien on wydać sztuki przesyłki, której opakowanie jest uszkodzone, dopóki nie zostaną usunięte uszkodzenia, w szczególności, jeżeli opakowanie jest nieszczelne, są wycieki materiału niebezpiecznego lub istnieje możliwość ich wystąpienia,

        3. po załadunku towarów niebezpiecznych do kontenera, spełnić wymagania dotyczące oznakowania, umieszczania nalepek ostrzegawczych, znaków oraz tablic barwy pomarańczowej. Zasady oznakowania jednostek transportowych, kontenerów podane są w punkcie VII.

    4. Przewoźnik powinien zapewnić jednostki transportowe przygotowane do przewozu sztuk przesyłek UN 3190 (tzn. przygotowane do oznakowania tablicami ostrzegawczymi barwy pomarańczowej, wyposażone w dodatkowe gaśnice oraz sprzęt wymieniony w Instrukcjach pisemnych zgodnych z ADR, kierowca powinien mieć aktualne zaświadczenie ADR oraz Instrukcje pisemne zgodne z ADR, więcej w punkcie VII.).

Przewoźnik powinien też w szczególności (ADR 1.4):

        1. upewnić się, że towary niebezpieczne przeznaczone do przewozu są dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR,

        2. upewnić się, że wszystkie informacje wymagane w ADR, dotyczące towarów niebezpiecznych przeznaczonych do przewozu, zostały przed jego rozpoczęciem dostarczone przez nadawcę,

        3. upewnić się wzrokowo, czy pojazdy i ładunek nie mają oczywistych wad oraz czy nie występują wycieki lub nieszczelności, braki w wyposażeniu, itp.

        4. sprawdzić, czy pojazdy nie są nadmiernie załadowane,

        5. upewnić się, że w jednostce transportowej znajduje się wyposażenie wymagane w ADR dla jednostki transportowej, załogi pojazdu i określonych nalepek ostrzegawczych (tj. gaśnice i sprzęt wymieniony w Instrukcjach pisemnych zgodnych z ADR)

        6. upewnić się, że jednostki transportowe są prawidłowo oznakowane

Czynności powyższe powinny być wykonane odpowiednio w oparciu o dokumenty przewozowe i dokumenty towarzyszące oraz sprawdzenie wzrokowe pojazdu lub kontenerów i, w razie potrzeby, ładunku
VII. Wymagania dotyczące oznakowania i wyposażenie jednostek transportowych przewożących sztuki przesyłki UN 3190 grupa pakowania II.

  1. W przypadku przewozu sztuk przesyłek z towarem niebezpiecznym UN 3190, grupa pakowania II w ilości większej niż 333 kg (jednorazowo, w jednej jednostce transportowej), przewóz musi być wykonany (ADR 5.3, 5.4, 8.1):

  1. jednostką transportową oznakowaną z przodu i z tyłu tablicami ostrzegawczymi barwy pomarańczowej (bez numerów),

  2. jeżeli ładunek umieszczony jest w kontenerze, to kontener musi być oznakowany po obu bokach oraz z przodu i z tyłu nalepkami nr 4.2 i znakami dla materiałów zagrażających środowisku (jeżeli sztuki przesyłki oznakowane były znakiem dla materiałów zagrażających środowisku) o wzorach przedstawionych w punktach II.4 i III.5 lecz o wymiarach 250x250 mm (po jednej nalepce i jednym znaku – jeśli jest wymagany - na każdym długim boku oraz z przodu i z tyłu kontenera.),

  3. kierowca musi mieć aktualne zaświadczenie ADR,

  4. kierowca musi mieć przy sobie aktualne Instrukcje pisemne zgodne z ADR,

  5. w pojeździe musi znajdować się wystawiony przez nadawcę dokument przewozowy ADR,

  6. w pojeździe muszą znajdować się dodatkowe gaśnice w ilości odpowiedniej do dopuszczalnej masy całkowitej jednostki transportowej,

  7. w pojeździe musi znajdować się dodatkowe wyposażenie w środki ochrony ogólnej i indywidualnej, wymienione w Instrukcjach pisemnych zgodnych z ADR, odpowiednie dla nalepki nr 4.2.

  1. W przypadku przewozu sztuk przesyłek z towarem niebezpiecznym UN 3190, grupa pakowania II w ilości nie większej niż 333 kg (jednorazowo, w jednej jednostce transportowej), wymagania podane w punktach a) do d) oraz f) do g) nie muszą być spełnione.

VII. Uwagi dodatkowe.

    1. Ilość załadowanego towaru niebezpiecznego powinna zostać przez uczestników przewozu odpowiednio ujęta w rocznym sprawozdaniu ADR.

    2. W przypadku, jeśli UN 3190 jest odpadem, nie obowiązują wymagania Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 7 października 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów (DU 2016 Poz. 1742), zgodnie z § 2 Rozporządzenia. Nie obowiązuje zatem wymóg oznakowania środków transportu odpadów tablicą koloru białego.





/

Grupa LOTOS S.A. Ul. Elbląska 135, 80-718 Gdańsk

doradca ds. bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych (DGSA) - mgr inż. Bożena Konarska

tel: 58 620 06 28, 602-318-248, www.adr.pomorze.pl, e-mail: biuro@adr.pomorze.pl






©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna