Wytyczne dla rad instytutów, dotyczące przygotowania dokumentu określającego efekty kształcenia, będącego podstawą dla Senatu pwsz do przyjęcia uchwały w sprawie efektów kształcenia



Pobieranie 65,97 Kb.
Data05.07.2018
Rozmiar65,97 Kb.





Wypełnia Zespół Kierunku

Nazwa modułu (bloku przedmiotów):

MATERIAŁY INŻYNIERSKIE

Kod modułu: C.9

Nazwa przedmiotu:

MATERIAŁY INŻYNIERSKIE II

Kod przedmiotu:

Nazwa jednostki prowadzącej przedmiot / moduł:

INSTYTUT POLITECHNICZNY

Nazwa kierunku:

MECHANIKA I BUDOWA MASZYN

Forma studiów:

STACJONARNE

Profil kształcenia:

PRAKTYCZNY

Specjalność:


Rok / semestr:

1/2

Status przedmiotu /modułu:

OBOWIĄZKOWY

Język przedmiotu / modułu:

POLSKI

Forma zajęć

wykład

ćwiczenia

laboratorium

projekt

seminarium

inne
(wpisać jakie)

Wymiar zajęć


15

-

30

15

-

-

Koordynator przedmiotu / modułu


dr hab. inż. Jerzy Łabanowski, prof. nadzw.

Prowadzący zajęcia


dr hab. inż. Jerzy Łabanowski, prof. nadzw.,
dr inż.
Anna Rehmus-Forc

Cel przedmiotu / modułu


Celem zajęć jest przekazanie studentom podstawowego zasobu wiedzy
z zakresu materiałoznawstwa niezbędnej dla inżyniera konstruktora.

Wykształcenie umiejętności doboru materiałów inżynierskich do zastosowań technicznych.



Wymagania wstępne


Posiada podstawową wiedzę z zakresu materiałoznawstwa stopów żelaza



EFEKTY KSZTAŁCENIA

Nr

Opis efektu kształcenia

Odniesienie do efektów dla kierunku

01

Student zna podstawowe rodzaje materiałów polimerowych , ceramicznych i kompozytowych, ich budowę oraz właściwości

K1P_W09

02

Student zna podstawowe rodzaje materiałów narzędziowych

K1P_W09

03

Student ma podstawową wiedzę z zakresu korozji i metod zabezpieczania przed korozją

K1P_W09

04

Rozpoznaje i posługuje się systemami oznaczania stali i stopów metali nieżelaznych

K1P_U11

05

Potrafi dobierać materiały narzędziowe do odpowiednich zastosowań

K1P_U13

06

Potrafi dobrać metodę wytwarzania metalowych powłok ochronnych

K1P_U13

07

Potrafi dobrać gatunki stali i stopów metali nieżelaznych na elementy konstrukcyjne oraz do specjalnych zastosowań

K1P_U13

08

Potrafi dobrać warunki obróbki cieplnej - hartowania oraz obróbki cieplno-chemicznej - nawęglania i azotowania stali do uzyskania żądanych właściwości mechanicznych.

K1P_U11

09

Potrafi zaplanować i przeprowadzić operację obróbki cieplnej hartowania
i wyżarzania stali, oraz ocenić efekty obróbki

K1P_U06

.


TREŚCI PROGRAMOWE

Wykład

Metalurgia proszków. Materiały wykonywane technologią metalurgii proszków. Materiały narzędziowe spiekane. Spiekane materiały funkcjonalne

Materiały ceramiczne i szkła. Właściwości materiałów ceramicznych i szkieł. Metody wytwarzania


i kształtowania materiałów ceramicznych Ceramika tradycyjna. Ceramiczne materiały budowlane. Ceramika narzędziowa i maszynowa.

Materiały polimerowe. Elastomery i plastomery. Technologie otrzymywania tworzyw sztucznych. Polimeryzacja. Struktura polimerów. Polimery termoplastyczne. Polimery termoutwardzalne. Elastomery. Dodatki. Zachowanie się polimerów pod wpływem obciążenia. Przetwórstwo polimerów.

Materiały kompozytowe Klasyfikacja kompozytów. Kompozyty włókniste. Wpływ osnowy i rodzaju włókna na własności mechaniczne. Techniki otrzymywania materiałów kompozytowych. Włókna do zbrojenia kompozytów. Kompozyty o osnowie metalowej. Kompozyty o osnowie polimerowej. Kompozyty o osnowie ceramicznej.

Warunki pracy i mechanizmy zużycia i dekohezji materiałów inżynierskich.

Korozja i ochrona przed korozją.

Inżynieria warstwy wierzchniej wyrobów metalowych. Podstawowe wiadomości o korozji Klasyfikacja powłok ochronnych ich budowa i właściwości. Powłoki dyfuzyjne. Powłoki galwaniczne. zabezpieczenia przeciwkorozyjne. Wytwarzanie powłok metodą chemiczną, elektrochemiczną i zanurzeniową. Powłoki platerowane. Powłoki organiczne.

Elementy komputerowej nauki o materiałach oraz komputerowego wspomagania projektowania materiałowego oraz doboru materiałów.


Zajęcia powiązane z praktycznym przygotowaniem zawodowym: 60%

(weryfikowane w zakresie wiedzy i umiejętności)
Zasady projektowania procesów technologicznych obróbki cieplnej stali narzędziowych

Zasady projektowania procesów technologicznych obróbki cieplno-chemicznej nawęglania i azotowania

Zasady projektowania powłok antykorozyjnych

Zasady rozpoznawania materiałów ceramicznych i polimerowych




Laboratorium

Wpływ obróbki cieplnej na mikrostruktury i własności mechaniczne stopów żelaza.

Stale po hartowaniu i odpuszczaniu.

Technologia hartowania i odpuszczania stali. Hartowność stali.

Obróbka cieplno chemiczna – stale po nawęglaniu i azotowaniu.

Kontrola w obróbce cieplnej i cieplno-chemicznej.

Stale narzędziowe i ich obróbka cieplna.

Stale o szczególnych właściwościach – odporne na korozję i żaroodporne.

Stopy miedzi i aluminium.

Technologia powłok galwanicznych.

Rozpoznawanie tworzyw sztucznych



Zajęcia powiązane z praktycznym przygotowaniem zawodowym:100%

Projekt


Projekt procesu technologicznego obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej typowych części maszyn np koło zębate z uwzględnieniem doboru urządzeń do obróbki cieplnej.

Projekt - dobór stali na wskazane zastosowanie z uwzględnieniem kryterium: hartowności, odporności korozyjnej, żaroodporności i żarowytrzymałości (praca z normami).

Projekt - dobór wyrobów hutniczych walcowanych, kutych, ciągnionych i odlewów ze stopów żelaza i stopów metali nieżelaznych na określone zastosowania. Praktyczne posługiwanie się normami i przepisami określającymi wymagania dla wyrobów hutniczych.


Zajęcia powiązane z praktycznym przygotowaniem zawodowym:100%

Literatura podstawowa

Podstawy Materiałoznawstwa. Praca zbiorowa pod red M. Głowackiej. Politechnika Gdańska 2011, http://www.mech.pg.gda.pl/katedra/imis/studenci/skrypty/

Blicharski M. Wstęp do inżynierii materiałowej. Wyd. AGH, Kraków 2003.

Dobrzański L.: Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. WNT Warszawa 2002.

Materiały do ćwiczeń laboratoryjnych z metaloznawstwa. Skrypt Politechniki Gdańskiej Wyd.2. Gdańsk 1995.



Literatura uzupełniająca

Wranglen G.: Podstawy korozji i ochrony metali. WNT Warszawa 1985.

Ashby F.A.: Dobór materiałów w projektowaniu inżynierskim. WNT Warszawa 1998.





Metody kształcenia




Wykład z prezentacja multimedialną, ćwiczenia laboratoryjne, praca zespołowa
i indywidualna w laboratorium, konsultacje indywidualne z wykładowcą.

Zajęcia projektowe.



Metody weryfikacji przedmiotowych efektów kształcenia

Nr przedmiotowego

efektu kształcenia



Egzamin pisemny

01, 02, 03, 04

Krótki sprawdzian „wejściówka” na każdym laboratorium

Ocena sprawozdania z laboratorium



05, 06, 09

Ocena z każdego sporządzonego projektu (zadania)

07, 08

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu



Wykład

zaliczenie pisemne: minizadania zawodowe typu:



    • opracowanie zasad obróbki cieplo-chemicznej stali,

    • dobór gatunku stali z uwzględnieniem różnych kryteriów,

    • dobór metody zabezpieczeń korozyjnych metali

Laboratorium – zaliczenie sprawdzianów wprowadzających oraz sprawozdań z przebiegu ćwiczeń, obecność na wszystkich ćwiczeniach

Projekt - zaliczenie trzech opracowanych projektów ( indywidualnych i grupowych)

Ocena końcowa (wagi): 50% egzamin pisemny, 30% zaliczenie laboratorium, 20% zaliczenie projektu






NAKŁAD PRACY STUDENTA




Liczba godzin

ogółem

zajęcia powiązane

z praktycznym przygotowaniem zawodowym



Udział w wykładach

15

9

Samodzielne studiowanie tematyki wykładów

10

6

Udział w ćwiczeniach audytoryjnych, laboratoryjnych, projektowych i seminariach

45

45

Samodzielne przygotowywanie się do ćwiczeń

10

10

Przygotowanie projektu / eseju / itp.

25

25

Przygotowanie się do egzaminu / zaliczenia

15

-

Udział w konsultacjach

5

4

Inne







ŁĄCZNY nakład pracy studenta w godz.

125

99

Liczba punktów ECTS za przedmiot

5

Liczba p. ECTS związana z zajęciami

powiązanymi z praktycznym przygotowaniem zawodowym



4

Liczba p. ECTS za zajęciach wymagające bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich

2,6




C.9.II -





©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna