Wyklady z ortopedii



Pobieranie 248,23 Kb.
Strona2/10
Data24.10.2017
Rozmiar248,23 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

LECZENIE NIERÓWNOŚCI KOŃCZYN

Dł. względna kd.: od kolca biodrowego przedniego górnego do szczytu kostki przyśrodkowej

Dł. bezwzględna kd.: kretarz wiekszy k. udowej do szczytu kostki bocznej

Przyczyny:



  • wady wrodzone- hipoplazja, aplazja, przerosty, ch. układowe

  • zapalenia kostno-stawowe- swoiste, nieswoiste, uszkodzenia chrząstki wzrostowej

  • urazy- złamania, wadliwy zrost, złuszczenie, uszkodzenie chrząstki nasadowej

  • porażenia: wiotkie i spastyczne

  • inne- nowotwory, naświetlania, ch.Perthesa


Złuszczenie- uraz kości typowo u dzieci; przesunięcie nasady w stosunku do przynasady

Uszkodzenie chrząstki nasadowej może spowodować zahamowanie lub asymetrię wzrostu, znajduje się ona między nasadą a przynasadą i zapewnia kości przyrost na długość


Wybór metody leczenia

  • poniżej 2 cm – wkładki

  • 2-4 cm- wkładki, epifizjodeza, skrócenie kończyny, wydłużenie konczyny

  • 4-6 cm- wydłużenie, epifizjodeza

  • 6-15 cm- wydłużenie

  • powyżej 15 cm- amputacja , zaprotezowanie


Epifizjodeza- zablokowanie chrząstki nasadowej. Należy uwzględnić odpowiedni wiek chorego.

Skrócenie – najczęściej w okolicy podkrętarzowej, międzykrętarzowej ewentualnie trzonu lub przynasady dalszej. Skracamy kończynę zdrową!

Jeśli wycinamy kawałek trzonu kości to zespalamy to drutami. Można też zmieniać oś.


  • Chrząstka nasadowa dalszej nasady kości udowej odpowiada za 38% wzrostu kończyny

  • Chrząstka nasadowa bliższego końca piszczeli odpowiada za 27%wzrostu kończyny. (razem 65%)

Razem udo+ piszczel- 65%wzrostu kończyny

W zdrowej kończynie blokują chrząstkę nasadową- u dorosłych zarasta



Metoda Moseleya- musi być symetrycznie ( grafy do obliczenia najlepszego wieku) max. ile możemy skrócić to-6 cm

Odpowiedni wiek: dziewczynki 11-13 lat, chłopcy 13-15 lat.

Wycina się fragmenty kostne z chrząstką i obraca się, potem umieszcza odwrotnie. Chrząstka jest zablokowana.

Metody wydłużania kończyn:

Ta metoda lepiej traktowana przez pacjenta i rodzinę, ale dająca dużo powikłań



  • 1.Wydłużenie skróconej kończyny:

Wartośc graniczna to 20% wydłużanego segmentu.

Index wydłużania=[czas]/[długość] aby wydłużyć o 1cm, średnio 1mm/dobę, ale dla każdej kości własne (np. udo 43dni/cm; piszczel 33dni/cm; kość ramienna 25dni/cm)



  • 2.Rozciąganie chrząstki nasadowej

ad.1Osteotomia skróconej konczyny:





  • metoda Wagnera- w 1971 przecinał kość, montował aparat i stopniowo 1mm na dobę wydłużał kończynę przecięcie kości rozciąganie odłamów stopniowo 1mm/dobę co 6 h




    • osteotomia skróconej kończyny (kortykotomia/kompatektomia = przy nasadzie)

    • ramowy aparat osiowy

    • gwoździe Schantza (5mm)

    • powolna dystrakcja 1mm/dobę

kontroluje tworzenie kostniny między odłamami

ponieważ metoda ta wymaga 3 zabiegów- przecięcie i założenie aparatu, wydłużenie i założenie blaszki i wyciągnięcie blaszki( aparatu wydłużającego) jest obecnie rzadko stos.




  • Metoda Ilizarowa – korykotomia (przecięcie trzonu uda) lub kompatektomia (przecięcie kości gąbczastej(przynasady)

    • przecięcie trzonu kości zbitej lub gąbczastej

    • cylindryczny aparat osiowy

    • cienkie druty Kirsznera ( 2mm)

    • powolna dystrakcja (1 mm/dobę)

czasami wykonuje się przecięcie w 2-ch miejscach ( przynasada bliższa i dalsza) żeby przyspieszyć wzrost. Można też skorygować oś konczyny tym aparatem. Przy pomocy takiego urządzenia można też leczyć stopę końsko-szpotawą.





  • Metoda de Bastiani

    • osteotomia skróconej kości

    • aparat klamrowy „orthofix”

    • gwoździe Schatza ( 5mm)

    • powolna dystrakcja à po utworzniu się młodej kostniny 7-14 dni

    • kontrola też ustawienia osiowego konczyny

Kość udowa – raczej orthofix, kość piszczelowa – raczej Ilizarow (doświadczenia kliniki)


Ad.2 rozciąganie chrząstki nasadowej (aparat Ilizarowa lub orthofix)

    • ostre złuszczanie – nie stos. już

    • powolne złuszczanie 0,5 mm/ dobę w 2 dawkach

    • chondrodiatasis- powolne symetryczne kontrolowane rozciąganie chrząstki nasadowej 0,5 mm/dobę


Powikłania:- duże ryzyko powikłań (50 - 220%)

  • infekcje

  • złamania regeneratu

  • brak zrostu

  • zaburzenia osi kończyny

  • przykurcze stawowe

  • podwichnięcie kolana lub biodra

  • zaburzenia neurologiczne i naczyniowe

najczęstsze powikłania poza infekcjami:

-niedojrzała kostnina à trzeba obciążać kończynę

-opóźniony wzrost

-zaburzenia osi kończyny

-powierzchowna infekcja
monitorowanie procesu wydlużania – co 1 tydzień – zw. wczesne zabiegi korekcyjne
wnioski

-konieczne jest dobre zaplecze lekarskie

-wady wrodzone są obarczone największym ryzykiem wystąpienia powikłań.

-wskazane co tygodniowe monitorowanie- RTG, USG, CT, DEXA

-powikłania 50-220% (bo się sumują)?

-przy olbrzymiej deformacji lepiej wykonać amputację i zaprotezować


ewentualnie

-korekcja orientacji aparatu



    • wczesne zabiegi korekcyjne np.przecięcie przedwcześnie zrośnięego regeneratu

    • regulacja tempa wydłużania

    • częste kontrole pacjentów


monitorowanie regeneratu;

-rtg, CT czy jest ww. korowa- gdy brak to nie można usunąć aparatu bo dojdzie do złamania



    • sensytometria – DEXA - czy jest wystarczjąca mineralizacja kości

    • USG –ocena kostniny ( młoda dobrze wiedoczna), przydatne do pojawienia się warstwy korowej.

    • rtg dobrze jest robić w każdym przypadku w czasie wydłużania

    • usg- do czasu wytworzenia się warstwy korowej kości( 6 tyg)przez ww. korowa już nie przechodzą ulradźwięki

    • CT-ocena kortykalizacji

    • Wczesne wykrywanie powikłań i interwencja korekcyjna

Wnioski: konieczne dobre zaplecze diagnostyczne, możliwość kontroli RTG, USG itp., bardzo ważen doświadczenie prowadzącego.

Wykład 3



OSTEOPOROZA
Układowa choroba szkieletu charakteryzująca się małą masą kostną oraz zaburzeniami mikroarchitektury tkanki kostnej, które powodują kruchość kości i zwiększone ryzyko złamań.
Kość- hydroksyapatyty = 70% masy kości (twardość i wytrzymałość kości) i tkanka organiczna ( gł. kolagen, odpowiedzialny za rozciąganie)

Osteocyty, osteoblasty, osteoklasty- stanowią 2% kości

Tkanka kostna zbita (koncentryczne blaszki kostne = osteon + kanał Hawersa), w trzonach kości długich, odporna na ściskanie) i tkanka kostna gąbczasta;
kość beleczkowata – bardzo aktywna metabolicznie, w nasadach i przynasadach
Na rok przebudowie ulega 3% kości zbitej i 25% kości gąbczastej

Wartość szczytowa masy kostnej jest osiągana w wieku 25-30 lat.




OSTEOPOROZA

à uogólniona

à miejscowa

à pierwotna (80%)

à wtórna( 20%)




àinwolucyjna

à typ I

à typ II













à idiopatyczna



typ I- postmenopauzalna – odbudowa niecałkowita

typ II- starcza – organizm nie nadąża odbudować resorbowanej kości = ewolucyjna kruchość, złamanie, bolesność i ból
Przyczyny


  • Unieruchomienie kończyny

  • Długotrwałe choroby obłożne

  • Porażenie kończyn, udary ( nieaktywność)

  • Stan nieważkości

  • Niedobory wapnia , białka , wit.C, D

  • Leki –heparyna, metotreksat, sterydy

  • Alkoholizm

  • Mała ekspozycja na słońce

  • Schorzenia wątroby-marskość, sarkoidoza

  • Choroby nerek

  • Zespół Cushinga

  • Niedobory estrogenów po menopauzie

  • Choroby przytarczyc ( nadczynność) i nadczynność tarczycy

  • Nowotwory

  • Osteogenesis imperfecta

  • Młodzieńcza o niewyjaśnionej etiologii


Czynniki zwiększające ryzyko złamań

  • Podeszły wiek

  • Osteoporoza

  • Niska gęstość kości

  • Podatność na upadki- zawroty głowy, osłabienie wzroku i słuchu

  • Środowisko, obuwie, podłoże

  • Przebyte złamanie

Patomechanizm- zależy od wieku, menopauzy, czynników ryzyka



1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna