Wykład 10 Ciągłe błędy fazy Rozważmy teraz „ciągły” rodzaj błędów, w przeciwieństwie do rozważanych wyżej „dyskretnych”



Pobieranie 2,88 Mb.
Strona39/39
Data24.10.2017
Rozmiar2,88 Mb.
1   ...   31   32   33   34   35   36   37   38   39

gdzie wykorzystaliśmy wzór Stirlinga (dla dużych )

. (10.27)

Wynik (10.27) dla kolektywnej dekoherencji był po raz pierwszy otrzymany na podstawie zastosowania teorii grup. W przeciwieństwie do tego przypadku, kiedy dekoherencyjnie swobodna podprzestrzeń asymptotycznie wypełnia całą przestrzeń Hilberta, w przypadku dekoherencji indywidualnych kubitów albo pełnej dekoherencji, ilość informacji, którą można zapisać w DSP jest nieskończenie małą.



Ostatnie wymaganie, które musi być zrealizowane jest wykonanie bramek w tej DSP. To łatwo osiągnąć w modelu grupowym (generic), jednak zwykła realizacja w układach fizycznych jest wciąż rzadka i musi być rozważana dla specjalnych przykładów. Dalej jako taki przykład rozważmy MRJ.




1   ...   31   32   33   34   35   36   37   38   39


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna