Wykład 10 Ciągłe błędy fazy Rozważmy teraz „ciągły” rodzaj błędów, w przeciwieństwie do rozważanych wyżej „dyskretnych”



Pobieranie 2,88 Mb.
Strona12/39
Data24.10.2017
Rozmiar2,88 Mb.
1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   ...   39
Efekt kwantowy Zenona

Można spróbować obejść całkowicie wykonanie szczególnych operacji poprawienia dla możliwych błędów, wykorzystując kwantowy efekt Zenona dla korekcji błędów. Idea tego radykalnego uproszczenia jest dość prosta – często zachowywać (za pomocą pomiarów) stany kwantowe nie zawierające błędy w podprzestrzeni odpowiadającej syndromu „bez błędne”.



Zenon z Elea ( 490-430 lata do naszej ery; południowe Włochy) był uczniem Parmenidesa. On sformułował kilku paradoksów w potwierdzenie uczenia Parmenidesa, w szczególności twierdzenie o tym, że ruch jest niemożliwy i więcej tego on nie może istnieć. To jest dobrze znany paradoks o gonitwie między Achillesa i żółwiem. Achilles (szybki człowiek w starym świecie) jest w dziesięć razy szybciej żółwia. Jednak on nigdy nie dogoni żółwia, jeżeli żółw startuje z przodu od Achillesa, na przykład o 10 m. Achilles musi najpierw pokonać 10 m. W ciągu tego czasu, żółw przejdzie 1 m i wciąż będzie z przodu. Jeżeli Achilles pokona ten odcinek, żółw przesunie się o kolejne 0,1 m itd., czyli zawsze żółw będzie z przodu.

Drugi paradoks mówi, że ciało nigdy nie może przejść z punktu do punktu : dla tego najpierw ciało musi dojść do środka drogi. Zatem on musi dojść do środka pozostałej części drogi itd.

Chociaż te paradoksy łatwo rozwiązać, podobne sytuacje istnieją w mechanice kwantowej i one są realne. Rozważmy te paradoksy pod nazwą „kwantowy efekt Zenona”, chociaż one w rzeczywistości nie są paradoksami.



Rozważmy ewolucję układu, który początkowo (w chwili ) był przygotowany w stanie , które jest własnym stanem operatora

1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   ...   39


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna