Wykład 10 Ciągłe błędy fazy Rozważmy teraz „ciągły” rodzaj błędów, w przeciwieństwie do rozważanych wyżej „dyskretnych”



Pobieranie 2,88 Mb.
Strona11/39
Data24.10.2017
Rozmiar2,88 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   39
w i odwrotnie. Dla tego, żeby wykryć taką zmianę znaku i zlokalizować to, Bob znów tylko porównuje znaki trójkubitowych bloków jeden i dwa, oraz jeden i trzy. Ponieważ jest operatorem jednoczesnego odwrócenia bitów w kubitach 1, 2 i 3, tj. on wykonuje i odwrotnie, wykonuje się porównywanie znaków pomiędzy blokami za pomocą trochę niezręcznych operatorów i . Odwrócenie fazowe w dowolnym z pierwszych trzech kubitów może wtedy być poprawiono stosując . Jeżeli zachodzi jednocześnie, jak odwrócenie bity, tak i odwrócenie fazy, powiedźmy kubitu 1, dwie procedury opisane wyżej będą jak rejestrować, tak również kasować odpowiednie „sterowane błędy”, a zatem rzeczywiście wszystkie jednokubitowe błędy, spowodowane operatorami albo mogą być poprawione. Jak było powiedziane wyżej, to oznacza, że cały kontinuum błędów, związanych z pojedynczym kubitem, może być sprowadzony do skończonego (i bardzo małego) zbioru błędów. Ten znakomity fakt czasami nazywa się jako „dyskretyzacja błędów” i to jest podstawą dla całej koncepcji korekcji błędów kwantowych. Zwróćmy uwagę, że nic podobnego nie istnieje dla klasycznych analogowych komputerów.

Kod Shora jest konceptualnie prosty i jasny do zrozumienia, jednak on potrzebuje dla ochrony od dowolnego błędu jednego kubitu, osiem kubitów fizycznych na logiczny kubit. Później były zaproponowane kody z 7 i nawet 5 fizycznych kubitów na logiczny kubit. Kod z pięciu kubitami wymaga dość skomplikowanych operacji dla osiągnięcia celu; to jest innym przykładem ilustrującym kompromis między prędkością i rozmiarem, co często można spotkać w informatyce komputerowej.





1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   39


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna