Wydział Socjologiczno-Historyczny



Pobieranie 27,86 Kb.
Data15.02.2018
Rozmiar27,86 Kb.

Wydział Socjologiczno-Historyczny

Instytut Historii

Zakład Historii Wojskowej

Syllabus

  1. Podstawowe informacje o przedmiocie

    Imię i nazwisko prowadzącego

    Krzysztof Mroczkowski

    Tytuł, stopień naukowy

    doktor

    Nazwa przedmiotu

    Historia wojskowości epoki nowożytnej

    Forma zajęć:




    wykład (godz.)

    15

    konwersatorium (godz.)

    30

    ćwiczenia (godz.)




  2. Założenia

    Cel przedmiotu

    Studenci powinni posiadać podstawową wiedzę dotyczącą historii politycznej i militarnej epoki nowożytnej, gdyż wykład będzie poświęcony specjalistycznym zagadnieniom z dziedziny wojen i wojskowości z historii Polski i powszechnej.

    Po zaliczeniu tego wykładu studenci powinni wykazać się wiedzą dotyczącą dziejów wojen i wojskowości powszechnej i polskiej w omawianej epoce, a w szczególności:
- zaznajomić się ze źródłami i podstawową literaturą dotyczącą tej problematyki;
- zapoznać się z terminologią wojenną i wojskową epok występującą w literaturze problemu;
- znać organizację sił zbrojnych oraz specyfikę sztuki wojennej państw, odgrywających najważniejszą rolę w epoce;
- posiadać podstawową wiedzę na temat najważniejszych konfliktów militarnych, kampanii i bitew;
- wskazać podstawowe elementy wojskowości polskiej.



    Metody dydaktyczne

    Ćwiczenia podzielone na wstępne wyjaśnienie

    problematyki, przedstawienie problemu przez

    studentów i prowadzącego oraz czas na

    pytania


  3. Szczegółowy program zajęć

Lp.

Treści programowe




Wykłady:

Sztuka wojenna w dobie Wojen Napoleońskich

Polska myśl wojskowa okresu zaborów walki partyzanckie podczas powstań narodowych XIX w.

Wojny burskie i przemiany w wojskowości powszechnej na przełomie XIX/XX wieku

Wojskowość powszechna na początku XX w.

Ćwiczenia:

1)Bitwa pod Maciejowicami 1794 – dwie jednostki dydaktyczne

Sytuacja wojenna przed bitwą; znaczenie bitwy w planach obu stron; przyczyny klęski: przypadek, zdrada czy nieudolność? pamiętnik jako źródło do odtwarzania przebiegu bitwy.

Opracowania: Wybrane fragmenty z S. Herbst, Z dziejów wojskowych powstania kościuszkowskiego, Warszawa 1983, [siły i środki walczących stron, uwagi n.t. teatru działań wojennych; insurekcja a przełom w europejskiej sztuce wojennej]; W. Mikuła, Maciejowice 1794 [dowolne wydanie: sytuacja strategiczna w okresie poprzedzającym bitwę, teren bitwy, plany obu stron, przebieg bitwy]

Źródła: fragmenty z: J. U. Niemcewicz, Pamiętniki czasów moich, t. II, Warszawa 1957; J. Drzewiecki, Pamiętniki, Wilno 1858.



2)Napoleońska sztuka wojenna – dwie jednostki dydaktyczne

Cechy charakterystyczne napoleońskiej sztuki wojennej. Dyskusja nad przykładami operacji i manewrów. Przykład wojny 1812 r. w opiniach historyków wojskowości

Źródła i opracowania: fragmenty z: M. Kukiel, Wojny napoleońskie; H. Bonnal, Manewr wileński, Oświęcim 2010; H. Camon, Napoleoński system wojny, Oświęcim 2010.

3) Kawaleria armii napoleońskiej – dwie jednostki dydaktyczne

Liczebność i organizacja kawalerii napoleońskiej; przykłady zastosowania w działaniach wojennych; specyfika służby i walki, problemy związane z wyszkoleniem i prowadzeniem działań.

Źródła: Fragmenty z D. Chłapowski, Pamiętniki, Poznań 1899, t. I-II; Dał nam przykład Bonaparte. Wspomnienia i relacje żołnierzy polskich, t. I-II; podzielone między uczestników zajęć: pamiętniki H. Dembińskiego i F. Gajewskiego.

Opracowania: R. Bielecki, Wielka Armia [fragment dotyczący liczebności kawalerii, jej organizacji, uzbrojenia i zastosowania w działaniach wojennych]; R. Bielecki, Somosierra [fragment dotyczący terenu, na którym odbywała się szarża i jej przebiegu]; lub: A. Nieuważny, R. Morawski, Wojsko polskie w służbie Napoleona. Gwardie [zagadnienia j.w.]. Podzielone między uczestników zajęć: fragmenty z B. Gembarzewski, Wojsko polskie.



4) Ostrówek 1809: bitwa o szaniec – dwie jednostki dydaktyczne

Przykład specyficznychdziałań na polskim teatrze wojny podczas kampanii 1809 r.

Opracowania: fragmenty z: B. Pawłowski, Wojna polsko-rosyjska 1809 r. [dowolne wydanie];

Źródła: fragmenty z: Dziennik historyczny i korespondencja polowa generała Michała Sokolnickiego 1809 roku, wyd. Bronisław Pawłowski, Kraków 1932; A. Białkowski, Wspomnienia starego żołnierza, Warszawa 2003; Dał nam przykład Bonaparte: wspomnienia i relacje żołnierzy polskich 1796-1815, t.1, opr. Robert Bielecki, Kraków 1984; Pamiętniki generała Jana Weyssenhoffa, wyd. Józef Weyssenhoff, Warszawa 1904.



5) Spory o ofensywę na Siedlce 1831 – dwie jednostki dydaktyczne

Czy utrwalona w historiografii teza o kunktatorstwie Skrzyneckiego podczas ofensywy na Siedlce jest dostatecznie uzasadniona? Artykuł Wacława Tokarza jako przykład analizy źródeł z historii wojskowej.

Źródła: I. Prądzyński, Pamiętniki, t. II, [rozdział dotyczący działań wojennych w końcu marca i na początku kwietnia 1831].

Opracowania: W. Zajewski, Powstanie listopadowe, Warszawa 1998, s. 108-110; J. Łojek, Szanse powstania listopadowego, Warszawa 1980, s. 70-77 [lub inne wydanie — fragment dotyczący oceny Skrzyneckiego]; W. Tokarz, Jak studiować historię wojen?, w: tenże, Rozprawy i szkice, t. II, Warszawa 1959;T. Strzeżek, Polska ofensywa wiosenna w 1831 r., Oświęcim 2011, s. 289-296.



6) Bitwy epoki napoleońskiej — rzeczywistość historyczna i filmowa wizja – dwie jednostki dydaktyczne

Dyskusja na temat realiów historycznych pola bitwy w filmie na podstawie

Informacji z wcześniejszych zajęć i analizy fragmentów filmów S. Bondarczuka Waterloo, Wojna i pokój; A. Wajdy Popioły.

Opracowania: T. Malarski, Waterloo 1815 [fragment dotyczący przebiegu bitwy]



Literatura podstawowa:

G. Parker, Historia sztuki wojennej. Od starożytności do czasów współczesnych, Warszawa 2008

C.von Clausewitz, O wojnie, ks. I-VIII, Lublin 1995


Sun Zu, Sztuka wojenna, przekł. R. Stiller, Kraków 2003

K. Olejnik, Rozwój polskiej myśli wojskowej do końca XVII wieku, Poznań 1976

M. Kukiel, Zarys historii wojskowości w Polsce, wyd. III, Kraków 1929 (obecnie reprint)

J. Maroń, Wokół teorii rewolucji militarnej. Wybrane problemy, Wrocław 2011

L. Wyszczelski, Teorie wojenne i ich twórcy na przestrzeni dziejów, Warszawa 2009

Z. Żygulski jun., Broń w dawnej Polsce, Warszawa 1975

W. Kwaśniewicz, 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym, Warszawa 1990

B. Miśkiewicz, Polska historiografia wojskowa, Poznań 1966

S. Herbst, Historia wojskowa: treść, dzieje, metodyka, metodologia, „Zeszyty Naukowe WAP”, Seria Historyczna I, nr 2/12, Warszawa 1958












  1. Forma i warunki zaliczenia przedmiotu

Forma zaliczenia

Uczestnicy zajęć obowiązani są uczestniczyć w ćwiczeniach. O stopniu z ćwiczeń będą decydować dwa kryteria – formalne i merytoryczne;

kryterium formalne to obecność na zajęciach – dwukrotnie można je opuścić (przyczyna nie jest ważna), lecz każda nieobecność musi zostać odrobiona na dyżurze; w razie trzech nieobecności konieczne będzie zaliczanie całego semestru tj. wszystkich ćwiczeń; przy czterech nieobecnościach – uzyskanie zaliczenia stanie się automatycznie niemożliwe; jednakże regularne uczęszczanie na zajęcia nie gwarantuje zaliczenia ćwiczeń; do tego potrzebne jest spełnienie także kryterium merytorycznego;

kryterium merytoryczne to dobre przygotowanie i udział w dyskusji; stopień będzie zależeć od aktywności na zajęciach i twórczego w nie wkładu oraz test zaliczeniowy na ostatnich zajęciach dla słuchaczy wykładu.

…………………………………… ……………………………… …………………………...

Podpis Nauczyciela akademickiego Podpis osoby odpowiedzialnej Podpis Dyrektora Instytutu/

za przedmiot/Kierownik Zakładu








©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna