Windows 95 – tcp/IP, us3ugi podstawowe



Pobieranie 62,11 Kb.
Data24.02.2018
Rozmiar62,11 Kb.

  1. Protokół TCP/IP

TCP/IP jest zespołem protokołów umożliwiającym komunikację pomiędzy połączonymi sieciami działającymi na różnym sprzęcie i pod kontrolą różnych systemów operacyjnych. Odpowiadają one warstwom leżącym powyżej warstwy łącza danych w siedmiowarstwowym modelu odniesienia ISO OSI (Open System Interconnection). Zapewniają obsługę warstw: sieciowej, transportowej, sesji, prezentacji i aplikacji.



Odniesienie protokołów TCP/IP do modelu OSI prezentuje poniższy rysunek:

Poszczególne protokoły spełniają następujące funkcje (wymieniono tylko najważniejsze protokoły):
      1. Internet Protocol (IP)


Dotyczy transmisji datagramów pomiędzy węzłami znajdującymi się w dowolnym miejscu sieci. Zapewnia fragmentację datagramów w celu dopasowania ich długości do wielkości fizycznej ramki w różnych rodzajach sieci. IP jest protokołem bezpołą­cze­nio­wym, w którym nie jest gwarantowane dostarczenie pakietu, co oznacza, że pakiet może zostać zagubiony, powielony i dodatkowo każdy z nich może (choć nie musi) podążać tą samą trasą. IP nie zajmuje się detekcją i korekcją błędów.
      1. Internet Control Message Protocol (ICMP)


Zajmuje się wykrywaniem (ale nie korekcją) błędów powstałych podczas transmisji po sieci, np. gdy odbiorca informacji nie istnieje, nie działa router, przez który ma być przekazywany pakiet.
      1. Transmission Control Protocol (TCP)


Protokół usług połączeniowych zapewniający poprawną komunikację pomiędzy dwoma węzłami w sieci. Zajmuje się korektą błędów, wysyłaniem potwierdzeń, porządkowaniem przychodzących pakietów i kontrolą przepływu danych.
      1. File Transfer Protocol (FTP)


Najczęściej wykonywaną operacją w sieci jest przesyłanie plików. Do tego celu został stworzony specjalny protokół umożliwiający zarządzanie połączeniem, zmianę katalogu bieżącego itp. oraz czytaniem, usuwaniem i zapisywaniem plików.
      1. Telnet


Umożliwia stworzenie wirtualnego terminala, pozwalającego na pracę na odległym komputerze, znajdującym się w dowolnym węźle sieci Internet.
      1. Simple Mail Transfer Protocol (SMTP)Jest to wersja poczty elektronicznej, zbudowanej w oparciu o TCP/IP. Prosty zbiór poleceń umożliwia identyfikację nadawcy, odbiorcy i przesłanie wiadomości.

    1. Adres internetowy a adres fizyczny


W warstwie łącza danych komunikacja pomiędzy węzłami w sieci zachodzi przy użyciu fizycznych adresów, specyficznych dla danej sieci. Przykładowo w sieci Ethernet adres fizyczny jest sześciobajtowy, przypisywany przez producenta karcie sieciowej Ethernet przy zachowaniu zasady jednoznaczności – każda istniejąca karta na świecie powinna mieć unikalny numer !

      1. Klasa A:





1 bajt

3 bajty

0

adres sieci

adres węzła


      1. Klasa B:





2 bajty

2 bajty

10

adres sieci

adres węzła


      1. Klasa C:





3 bajty

1 bajt

110

adres sieci

adres węzła


Ponieważ sposoby fizycznego adresowania w poszczególnych rodzajach sieci mogą różnić się między sobą, protokół TCP/IP wprowadza logiczną numerację węzłów sieci. Każdy węzeł jest rozróżniany dzięki swemu 4-bajtowemu numerowi, zwykle reprezentowanemu jako cztery liczby z zakresu 0‑255, rozdzielone kropkami np. 157.158.11.130. Adres IP jest podzielony na dwie części: część dotycząca adresu sieci i część dotycząca adresu węzła w danej sieci. Ten podział jest ściśle związany z klasami adresów w sieci Internet:
Dla wygody użytkownika węzły w sieci oprócz numerów są rozróżniane poprzez nazwę np.: homer.iinf.polsl.gliwice.pl. Ponieważ protokoły TCP/IP rozróżniają węzły w sieci na podstawie numeru a nie nazwy, wprowadzono protokół DNS (Domain Name System), który umożliwia tłumaczenie nazwy hosta w sieci na jego numer IP.


    1. Literatura


  1. Obowiązkowo: dokumentacja systemu Linux – man. Polecenia:

    • ifconfig

    • ping

    • traceroute

    • netstat

    • /etc/nsswitch.conf

    • /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-xxx

    • /etc/sysconfig/network

  1. Dokumentacja w internecie, np.: www.jtz.org.pl, www.linuxpl.org, www.redhat.com

  2. Harold Davis „Po prostu Red Hat Linux 7.2”, ISBN: 83-7197-752-2

  3. Mohammed J. Kabir „Red Hat Linux Administrator's Handbook”, ISBN: 0764546376

  4. Tim Parker „Linux. Księga eksperta”, ISBN: 83-7197-075-7

  5. Tomasz Rak „SuSe Linux 7.2. Czarna księga administratora”, ISBN: 83-7197-556-2

  6. Adam Podstawczyński „Linux. Praktyczne rozwiązania”, ISBN: 83-7197-326-8
  1. Zadania – Linux TCP/IP


  1. Sprawdzić nazwy zdefiniowanych i widzianych w systemie interfejsów sieciowych.

  2. Skonfigurować tak interfejs sieciowy – tak, aby przy starcie systemu podnosił się automatycznie i konfigurował z serwera DHCP. Zrestartować system w celu weryfikacji.

  3. Zweryfikować konfigurację uzyskaną z serwera DHCP:

    1. Zweryfikować istnienie połączenia z domyślnym routerem w sieci, w której pracują stacje. W jaki sposób sprawdzić jego IP-adres ?

    2. Czy stacja korzysta z serwera DNS [ma w konfiguracji podany jego IP-adres] ? W jaki sposób można to sprawdzić ?

  4. Sprawdzić jakie routery są kolejno wykorzystywane [wymagane jest uzyskanie ich IP-adresów] przy komunikacji z serwerem 157.158.1.3 - innymi słowy jak wygląda marszruta/trasa pakietów do celu ? Z jakiego polecenia można skorzystać ?

  5. Czy istnieje możliwość stworzenia interfejsów wirtualnych, czyli możliwość przypisania dodatkowych IP-adresów do interfejsu fizycznego ? Czy jest możliwe, kiedy interfejs wykorzystuje konfigurację dynamiczną ?

  6. Zdefiniować konfigurację statyczną z użyciem parametrów uzyskanych wcześniej z sewera DHCP. Zrestartowac system w celu weryfikacji.

  7. Spróbować zmienić ustalony statycznie adres IP na inny. Jakie operacje są konieczne ?

  8. Czy w systemie Linux można zmieniać kolejność metod rozwiązywania nazw [/etc/hosts, serwery DNS] ? Czy do zmiany jest konieczny restart systemu ?

Po zakończeniu ćwiczenia [WYMAGANE]:


  1. Przywrócić pliki i konfiguracje do stanu przed zajęciami








©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna