Ćwiczenie nr



Pobieranie 35,85 Kb.
Data22.12.2017
Rozmiar35,85 Kb.



Strumienie danych, potoki danych oraz pliki wsadowe


  1. Strumienie danych Ekran monitora jest traktowany jako standardowe urządzenie wyjściowe jeżeli system operacyjny nie otrzyma od użytkownika innego polecenia. Klawiatura pełni rolę standardowego urządzenia wejściowego, a ekran wyjściowego (CON). Do niestandardowych urządzeń wejścia/wyjścia w systemie operacyjnym należą: Drukarka(PRN), złącza szeregowe (COM1 do COM4), złącza równoległe (LPT1 do LPT3), urządzenie puste (NUL), synonim nazwy COM1 (AUX). Urządzenie NUL jest urządzeniem logicznym, któremu nie odpowiada żadne urządzenie fizyczne. Zapisywanie do urządzenia pustego nie powoduje żadnych efektów, natomiast odczytywanie powoduje sygnalizację końca zbioru. Przekierowania w Windows 2000 > (znak większości) przekierowuje dane z konsoli do pliku p.bat > plik.txt - przekierowuje wyjście pliku wsadowego p.bat do pliku plik.txt. >> wyjście zostaje dopisane do pliku jeśli taki już istnieje p.bat >> plik.txt utworzy plik plik.txt i skieruje do niego wyjście pliku p.bat. Jeśli plik.txt istnieje, wyjście pliku p.bat zostanie do niego dopisane 2> przekierowuje tylko wyjście błędów p.bat 2> error.fil wysyła wszelkie błędy wynikające z uruchomienia pliku p.bat do pliku error.fil 2>> tak jak 2>, lecz wyjście zostanie dodane do istniejącego pliku < (znak mniejszości) podaje dane ze źródła na wejście polecenia [polecenie] < plik.txt otwiera plik.txt za pomocą programu [polecenie]. Aby posortować zawartość pliku i wynik tej operacji umieścić w nowym pliku należy wprowadzić sort < plik.txt > posortowany.txt

  2. Przetwarzanie potokowe Przetwarzanie potokowe polega na skierowaniu strumienia danych wyjściowych jednego polecenia do innego polecenia jako strumienia danych wejściowych. | - (tzw. potok) przesłanie standardowego wyjścia polecenia1 jako standardowego wejścia do polecenia2. polecenie1 | polecenie2 Polecenia stosowane w przetwarzaniu potokowym • Polecenie more wyświetla kolejno pojedyncze strony zawartości pliku lub danych wyjściowych polecenia. • Polecenie find wyszukuje w plikach i danych wyjściowych poleceń znaki określone przez użytkownika. • Polecenie sort sortuje zawartość plików lub danych wyjściowych poleceń.


Polecenie SORT Czyta dane wejściowe, sortuje te dane i wyświetla wyniki na ekranie albo zapisuje je do pliku lub do innego urządzenia.

sort [/r] [/+n] [/m kilobajty] [/l ustawienia_regionalne] [/rec znaki] [[dysk1:][ścieżka1]nazwa_pliku1] [/t [dysk2:][ścieżka2]] [/o [dysk3:][ścieżka3]nazwa_pliku3] [polecenie |] sort [/r] [/+n] [/m kilobajty] [/l locale] [/rec znaki] [[dysk1:][ścieżka1]nazwa_pliku1] [/t [dysk2:][ścieżka2]] [/o [dysk3:][ścieżka3]nazwa_pliku3] /r Odwraca kolejność sortowania tzn. sortuje od Ż do A, a następnie od 9 do 0. /+n Określa numer pozycji znaku, n, od którego polecenie sort rozpoczyna każde porównanie. Na przykład, /+3 oznacza, że każde porównanie powinno rozpoczynać się od trzeciego znaku w każdym wierszu. Wiersze zawierające mniejszą liczbę znaków niż n są sortowanie przed innymi wierszami. Porównania rozpoczynają się domyślnie od pierwszego znaku w każdym wierszu. /m kilobytes podaje w kilobajtach rozmiar pamięci podstawowej użytej w operacji sortowania. W operacji sortowania użyte zostaje zawsze przynajmniej 160 kB pamięci podstawowej. /l ustawienia regionalne zmienia porządek sortowania narzucony przez ustawienia regionalne /rec znaki określa maksymalną ilość znaków w rekordzie lub linii na wejście komendy. Domyślna wartość to 4096, maksymalnie 65535. /t [dysk2:][ścieżka2] Określa ścieżkę katalogu, którym zostanie zapisany magazyn roboczy polecenia sort, jeżeli dane nie zmieszczą się w pamięci operacyjnej. Domyślnie używany jest systemowy katalog tymczasowy. /o [dysk3:][ścieżka3]nazwa_pliku3 Określa plik, w którym zostaną zapisane sortowane dane wejściowe. Jeżeli plik nie zostanie określony, dane są zapisywane do wyjścia standardowego. Określenie pliku wyjściowego jest metodą zapewniającą większą szybkość sortowania niż readresowanie tego samego pliku jako wyjście standardowe.



Polecenie Find Wyszukuje określony ciąg znaków w pliku lub plikach. Po przeszukaniu określonych plików, polecenie find wyświetla wszystkie wiersze zawierające określony ciąg znaków.

find [/v] [/c] [/n] [/i] "ciąg" [[dysk:][ścieżka]nazwa_pliku[...]] Parametry /v Wyświetla wszystkie wiersze zawierające określony ciąg znaków. /c Wyświetla tylko liczbę wierszy, które zawierają określony ciąg znaków. /n Poprzedza każdy wiersz jego numerem w pliku. /i Określa, że przy wyszukiwaniu nie będzie uwzględniana wielkość znaków. "ciąg" Określa grupę znaków, która ma być wyszukana. Tekst parametru ciąg musi być ujęty w cudzysłów. [dysk:][ścieżka] nazwa_pliku Określa lokalizację i nazwę pliku, w którym ma być wyszukany określony ciąg znaków.
Wbudowane zmienne środowiskowe Istnieje kilka przydatnych wbudowanych zmiennych środowiskowych: %username% Zawiera nazwę bieżącego użytkownika (małymi literami). %homedrive% Jest rozwijana w literę dysku na którym znajduje się katalog macierzysty bieżącego użytkownika. %homepath% Jest rozwijana w ścieżkę katalogu macierzystego bieżącego użytkownika. %homeshare% Jest rozwijana w zasób dzielony zawierający katalog macierzysty bieżącego użytkownika. %processor architecture% Jest rozwijana w słowo kluczowe zawierające producenta procesora zainstalowanego w systemie (x86 lub alpha). %processor level% Jest rozwijana w liczbę wskazującą model procesora z danej rodziny. %errorlevel% Zawiera stan zakończenia ostatniego polecenia. Wartość 0 generalnie wskazuje poprawne wykonanie, a wartość 1 wskazuje błąd. Niektóre polecenia wykorzystują zmienną do określenia wartości, której interpretacja jest zależna od polecenia.

Pliki wsadowe (skrypty) Skryptem nazywamy zbiór poleceń zawartych w pliku tekstowym do wielokrotnego wykorzystania. Skrypty uruchamiamy w taki sam sposób jak programy wykonywalne. Po uruchomieniu skryptu, wykonywane są w nim polecenia, jedno po drugim, w takiej samej kolejności w jakiej zostały zapisane. Argumenty skryptu Pliki wsadowe mogą pobierać argumenty. Wewnątrz programu wsadowego argumenty jego wywołania reprezentowane są przez napis %n, gdzie n oznacza numer argumentu. Wywołajmy następujące polecenie: Plik.bat a b c d Napis plik.bat jest nazwą pliku wsadowego, natomiast a b c d są przekazywanymi mu argumentami. Program wsadowy będzie przetwarzał napis a jako %1, b jako %2, c jako %3 i d jako %4. Gdyby plik ten zawierał instrukcję Echo %1 Została by ona przetworzona jako instrukcja echo a, a jej wynikiem byłoby wypisanie na ekranie słowa a. Analogicznie jeżeli plik.bat zawierałby instrukcję Echo %4 %3 %2 %1 zostałaby ona zinterpretowana jako echo d c b a wynik taki pojawiłby się na ekranie. Echo - wyświetla wiersz tekstu na ekranie. Jeśli włączona będzie opcja echo on, na ekranie zaczną się pojawiać wszystkie odczytywane ze skryptu polecenia, a pod nimi wyniki działania. Istnieje też opcja echo off- wtedy ukazywane są tylko wyniki działania poleceń. Ilustruje to poniższy przykład: C:\>copy con test Echo on Rem pierwszy test echo on Echo wynik pierwszego testu Echo off

Rem drugi test ale z echo off Echo wynik testu drugiego C:\>test.bat { uruchamianie skryptu } C:\>echo on C:\>rem pierwszy test echo on C:\>echo wynik pierwszego testu Wynik pierwszego testu C:\>echo off Wynik testu drugiego C:\>_ Zmienne W plikach BAT można definiować zmienne, które później zostaną użyte do dowolnych celów. Zmienne w skrypcie mogą być definiowane za pomocą polecenia set, które ma następującą składnie set nazwa = wartość. Polecenie set używane bez parametrów wyświetla bieżące ustawienia zmiennych środowiskowych. Np. Przypisujemy zmienne nowyj ścieżke c:\dane i wyświetlamy jej wartość C:\>set nowy =c:\dane & echo %nowy% c:\dane Odwołane do zmiennych następuje przez otoczenie ich nazwy znakami %. Opcja /A polecenia set może być zastosowana do przypisania zmiennej wyniku wyrażenia arytmetycznego np. C:\Set z = 10 C:\Set /A z = %z% + 1 zwiększenie z o 1 Polecenia Setlocal i Endlocal są używane do ograniczenia zasięgu lokalnych zmiennych w skryptach. Działanie Shift Polecenie to zmienia kolejność parametrów przekazywanych do programu wsadowego. Bez żadnych opcji polecenie przesuwa każdy argument o jedną pozycję w lewo - do początku listy argumentów - powodując, że drugiemu argumentowi wiersza poleceń odpowiada %1, trzeciemu %2 i tak dalej. Jeżeli shift użyto z opcją liczbową, przesuwane są jedynie argumenty o numerach równych lub większych od tej liczby. Tym sposobem shift /4 rozpoczyna przesuwanie argumentów od %4, pozostawiając %1 , %2 i %3 bez zmian. Oto prosty skrypt ilustrujący te zasady: C:\>type przesuń.bat echo off echo nazwa: %0 echo linia l: %1 %2 %3 %4 %5 %6 %7 shift echo linia 2: %1 %2 %3 %4 %5 %6 %7 shift /4 echo linia 3: %1 %2 %3 %4 %5 %6 %7 echo wszystkie argumenty: %* C:\>przesuń 1 2 3 4 5 6 7 8 9 C:\>echo off linia l: 1 2 3 4 5 6 7 linia 2: 2 3 4 5 6 7 8 linia 3: 2 3 4 6 7 8 9 wszystkie argumenty: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Zmienna %* oznacza oryginalny zestaw argumentów wiersza poleceń (niezmieniony przez operację shift). %0 zawiera nazwę polecenia, pierwszy element w wierszu polecenia. Argumenty mogą być modyfikowane przed użyciem przez umieszczenie sposobu modyfikacji pomiędzy znakiem % a numerem argumentu. Na przykład postać %~d3 oznacza literę dysku z trzeciego argumentu. Modyfikacje są zawsze określane tyldą, za którą następuje kod modyfikacji, składający się z jednej lub kilku liter. Dostępne modyfikatory są następujące: %~fn Pełna ścieżka. %~dn Tylko litera dysku. %~pn Tylko katalog. %~nn Tylko nazwa pliku. %~xn Tylko rozszerzenie pliku. %~sn Używanie nazw 8.3, a nie długich nazw ścieżek % ~$PATH:n Sprawdzanie ścieżki poszukiwań w zmiennej środowiskowej PATH i zwracanie pełnej ścieżki dla pasującego polecenia podanego jako argument n oraz zwracanie pustego ciągu znaków, jeżeli element nie zostanie znaleziony.



Call Polecenie to wywołuje inny plik wsadowy, a następnie po jego uruchomieniu zwraca sterowania do pliku wywołującego Call ul.cmd Wywołuje plik ul.cmd z wnętrza innego pliku wsadowego, do którego następnie zwraca sterowanie.

Instrukcja skoku bezwarunkowego GOTO Polecenie to służy do ustalenia kolejności wykonywania instrukcji w plikach wsadowych GOTO etykieta Etykieta określa wiersz w programie wsadowym, do którego powinno zostać przekazane sterowanie. Deklarując etykietę poprzedza się ją dwukropkiem, np :etykieta. Przykład C:\>type pszczołka.bat echo off echo P1 goto bratek echo P2 :bratek echo P3 call ul echo P4 C:\>type ul.bat echo ul1 goto: EOF echo ul2 C:\>pszczołka C:\>echo off P1 P3 ul1 P4



5. Pętle Język skryptów posiada wiele konstrukcji pętli FOR oto dwie, które są potrzebne do przeprowadzenia ćwiczeń. Tradycyjna pętla indeksowana For /L %%zmienna IN (start, skok , koniec) do polecenie Podany parametr skryptu jest inicjowany przez wartość start, zwiększany o wartość skok za każdym wykonaniem pętli, pętla kończy działanie, gdy przekroczy limit wyznaczony przez koniec. Opcja /L – iteruje ciąg numeryczny 􀂾 Pętla dla wszystkich elementów listy for %%zmienna in (zestaw) do polecenie parametr jest przypisywany każdemu z elementów listy kolejno. Parametr %%zmienna może być wykorzystany do wykonania polecenia for w programie wsadowym. Parametr %zmienna może być wykorzystany do wykonania polecenia for z wiersza polecenia.

Przykład E:\>type pętla.bat ECHO OFF for /L %%1 in (1,1,5) do echo %%1 rem komentarz E:\>pętla E:\>ECHO OFF 1 2 3 4 5 7. Instrukcje warunkowe



Polecenie służy do określenia kolejności wykonywania instrukcji w plikach wsadowych. Jeśli warunek przy instrukcji IF jest spełniony, system Windows 2000 wykona określoną komendę. Jeśli nie zignoruje ją. Składnia nie przewiduje stosowania członu THEN.

IF [not] errorlevel poziom polecenie Testuje kod wyjściowy poprzedniego polecenia. Polecenie zakończyło się sukcesem, jeśli zwróciło kod o wartości zero. Zwrócenie wartości innej niż zero oznacza błąd podczas wykonywania polecenia. Warunek jest prawdziwy, jeśli poprzednie polecenie zwróciło kod błędu równy bądź większy od poziomu. Kod błędu ostatnio wykonywanego polecenia jest również przechowywany w zmiennej %ERRORLEVEL%

IF [not][/I] łańcuch1==łańcuch2 Sprawdza czy dwa łańcuchy są sobie równe. Jeśli zawierają spacje lub są nazwami zmiennych muszą być otoczone cudzysłowami. Jeśli porównujemy wartości parametrów, które mogą już zawierać cudzysłowy, należy otoczyć łańcuchy innymi znakami ograniczającymi np. nawiasami klamrowymi

IF [not] exist plik polecenie Sprawdza czy istnieje określony plik. Można korzystać z pełnych ścieżek i wzorców nazw. Jeśli został określony wzorzec to warunek jest spełniony, gdy istnieje przynajmniej jeden plik pasujący do wzorca. Można także sprawdzać istnienie katalogu podając jego nazwę w argumencie plik.

IF [/I] wartość1 op wartość2 polecenie Porównuje łańcuchy albo liczby. Dwie wartości są porównywane za pomocą operatora. Dozwolone są następujące operatory porównania: EQU == (dwa znaki równości); dwa ciągi znaków są równe. NEQ Dwa ciągi znaków są różne. LSS Pierwszy ciąg znaków jest leksykalnie mniejszy niż drugi. LEQ Pierwszy ciąg znaków jest leksykalnie mniejszy lub równy drugiemu. GTR Pierwszy ciąg znaków jest leksykalnie większy od drugiego. GEQ Pierwszy ciąg znaków jest leksykalnie większy lub równy drugiemu. Opcja /I oznacza, że wielkość liter w porównywanych łańcuchach nie jest brana pod uwagę. Przykład Skrypt Logowania Skrypty logowania mogą być przypisane do jednego lub więcej kont użytkowników lub do grupy kont . Należy przykładowy skrypt logowania umieścić we wcześniej utworzonym katalogu do którego ścieżka wygląda następująco C:\winnt\System32\Repl\Import\Scripts. We Właściwościach użytkownika lub grupy w zakładce profil w polu skrypt logowania należy podać nazwę skryptu logowania u nas skrypt.bat C:\WINNT\system32\Repl\Import\Scripts>type skrypt.bat @echo off net send %USERNAME% Witaj na %COMPUTERNAME%. Zyczymy owocnej pracy !!!! net use G: \\Program Files call notepad.exe net send %USERNAME% Dziekuje za mile spedzony czas !!! net use G: /D exit Zadania do samodzielnego wykonania 1. Przetestuj wszystkie przykładowe skrypty zawarte w ćwiczeniu . 2. Sprawdź działanie skryptu logowania na zajęciach poświęconym użytkownikom i grupom (ćwiczenie nr 6). Znając składnie poleceń napisz w punktach co robi nasz przykładowy skrypt logowania skrypt.bat 3. Napisz program kolejnosc.bat, który wypisze liczby w kolejności 5,4,3,2,1 oraz 75,50,25,0 (zastosuj instrukcję pętli for). 4. Napisz program o nazwie laboratorium.bat, który wyświetli 5 razy słowo laboratorium. 5. Napisz program, który wyświetli nazwę bieżąco zalogowanego użytkownika, literę dysku i ścieżkę na której znajduje się katalog macierzysty bieżącego użytkownika, wyświetl producenta procesora zainstalowanego w systemie. 6. Napisz program o nazwie stare.bat, który wyświetli listę wszystkich nazw plików z rozszerzeniem txt we wszystkich katalogach na dysku C, następnie znaleźć pliki mające nazwę Readme, posortować je od drugiego znaku i wynik zapisać do pliku stare.txt. Następnie wywołaj program labolatorium (z pkt.4). Wyświetl bieżącą date bez wyświetlenia monitu o nową datę i również zapisz ją do pliku stare.txt. Na końcu wyświetl napis „koniec poszukiwań“. 7. Napisz program o nazwie przypisz.bat, który pod zmienną b przypisze słowo „blok“ a pod zmienną d słowo „krok“ jeśli zmienne nie mają różnych ciągów znaków to wyświetl napis „różne ciągi znaków. Natomiast jeśli pierwszy ciąg znaków ( przypisany pod zmienną b) jest leksykalnie mniejszy niż drugi (przypisany pod zmienną d ) to wyświetl napis „pierwszy jest mniejszy“. 8. Utwórz plik plik.txt z dowolną zawartością. Następnie napisz procedurę wyszukaj.bat, która ma za zadanie znaleźć ciąg znaków z plik.txt określony jako pierwszy parametr wywołania procedury, wynik zapisz do pliku o nazwie będącej drugim parametrem wywołania procedury (np. wynik.txt). 9. Napisz procedurę sortowanie.bat, która posortuje plik podany jako pierwszy parametr wywołania procedury według drugiego znaku w każdym wierszu i wynik zapisze do pliku podanego jako drugi parametr wywołania procedury. 10. Zaproponuj własne pliki wsadowe, korzystając ze wszystkich znanych Ci poleceń i zamieść je w sprawozdaniu.

Uwaga ! Wszystkie napisane samodzielnie na zajęciach skrypty proszę zamieścić w sprawozdaniu.



©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna