Ćwiczenie laboratoryjne nr 11



Pobieranie 173,62 Kb.
Strona1/3
Data30.01.2018
Rozmiar173,62 Kb.
  1   2   3

ĆWICZENIE LABORATORYJNE NR 11



Komputerowo wspomagane programowanie obrabiarek sterowanych numerycznie
Dr inż. Janusz Pobożniak
  1. Cel ćwiczenia

Celem ćwiczenia jest zapoznanie z pakietami do programowania obrabiarek sterowanych numerycznie, na przykładzie pakietu GTJ-T opracowanego w Instytucie Obróbki Skrawaniem w Krakowie.

  1. Wymagane wiadomości


Realizacja ćwiczenie wymaga znajomości następujących zagadnień:
  1. Ogólne informacje o pakiecie GTJ-T

Pakiet GTJ-T przeznaczony jest do wspomagania prac związanych z projektowaniem procesów technologicznych obróbki na tokarkach SN. Zasadnicze elementy składowe przedstawiono na Rys. 1. Główne funkcje realizowane przez zasadnicze moduły są następujące:

Procesor geometryczny

  • kontrola poprawności programu (tryb wsadowy) obróbki części, sprawdzenie ewentualnych błędów i ich identyfikacja,

  • obliczenia geometryczne elementów określonych w programie obróbki,

  • wyliczenie przejść dla poszczególnych zabiegów (wyznaczenie trajektorii ruchów każdego narzędzia),

  • utworzenie danych pośrednich.

Postprocesor

  • sprawdzenie możliwości realizacji danych CLF na obrabiarce,

  • kodowanie i dopasowanie danych od potrzeb i możliwości obrabiarki (np. kodowanie prędkości obrotowej wrzeciona)

  • formatowanie bloków programu sterującego obrabiarką,

  • zapis gotowego programu sterującego w pamięci dyskowej

Symulator obróbki

  • wczytanie programu sterującego tokarką SN i kontrola jego prawidłowości,

  • wykonanie na ekranie monitora rysunku przemieszczeń wszystkich narzędzi użytych w programie wraz z opisem każdego realizowanego bloku.




Opis technologii obróbki polega na zdefiniowaniu właściwego narzędzia i określeniu zakresu wykonywanych nim zabiegów. Dane o narzędziu (wymiary, parametry skrawania, itp.) mogą być zadawane w programie lub też pobierane ze specjalnie utworzonych w tym celu baz danych narzędziowych.


Rys. 1 Struktura pakietu GTJ-T

Instrukcje języka GTJ-T wykorzystywane w programie źródłowym można podzielić na następujące grupy:

  • instrukcje systemowe definiujące sposób przetwarzania danych przez procesor i postprocesor,

  • instrukcje identyfikacyjne określające przedmiot, obrabiarkę oraz materiał,

  • instrukcje geometryczne definiujące elementy geometryczne oraz opisujące kształt i wymiary przedmiotu obrabianego przed i po obróbce,

  • instrukcje technologiczne definiujące użyte narzędzia oraz opisujące sposób obróbki.

Kolejność występowania instrukcji w programie obróbki powinna być w zasadzie zgodna z kolejnością ich wymienienia powyżej. Wynika to z faktu, że powołanie się na dowolny element (np. na element profilu w instrukcji technologicznej) musi być poprzedzone definicją tego elementu (definicją profilu), która z kolei może być podana po zdefiniowaniu wszystkich elementów geometrycznych wchodzących w jego skład. W następnych punktach podano dodatkowe informacje o dwóch ostatnich grupach instrukcji (geometrycznych i technologicznych). Szczegółowa składnia wraz z przykładami użycia podane są w dokumentacji do pakietu GTJ-T [2] oraz pomocy komputerowej.




  1   2   3


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna