Uwarunkowania komunikacji



Pobieranie 0,94 Mb.
Strona1/15
Data04.11.2017
Rozmiar0,94 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15


http://autonom.edu.pl

KULTUROWE I SPOŁECZNE

UWARUNKOWANIA KOMUNIKACJI

Mirosław Zabierowski



Wrocław 2012

­­­­SPIS TREŚCI







?

Rozdział 1.

Komunikacja, psychologia, język







1.1.

Znak jako środek komunikacji







1.2.

Komunikacja społeczna jako narzędzie manipulacji. Problem antykomunikacji







1.3.

Model komunikacji







1.4.

Społeczeństwo jako struktura i funkcja




Rozdział 2.

Wpływ ukrytych czynników politycznych i światopoglądowych na komunikację







2.1.

Kulturowy kod uniwersalizmu







2.2.

Demokratyzm polski







2.3.

Poety eksperymentatora dziedzina komunikacji




Rozdział 3.

Charakterystyka komunikacji na tle kulturowym







3.1.

Model komunikacji z punktu widzenia kultury







3.2.

Cechy komunikatu




Rozdział 4.

Komunikacja jako część kultury zbiorowej







4.1.

Kultura niematerialna i materialna







4.2.

Cechy kultury







4.3.

Znak kulturowy, forma, treść







4.4.

Komunikacja werbalna i niewerbalna







4.5.

Syndrom splątania a instynkt życia i tanatosa




Rozdział 5.

Formy i funkcje komunikacji







5.1.

Formy komunikacji niewerbalnej







5.2.

Zagadnienie symetrii i nebularyzacji w komunikacji







5.3.

Interakcyjność







5.4.

Funkcje procesu komunikacji







5.5.

Konteksty komunikacyjne




Rozdział 6.

Warunki komunikowania się







6.1.

Warunki skutecznej komunikacji







6.2.

Akceptowanie przez odbiorcę







6.3.

Elementarne aspekty procesu komunikacji







6.4.

Zakłócenia procesu komunikowania się




Rozdział 7.

Społeczne znaczenie komunikowania się a samorozwój jednostki







7.1.

Modelowanie świata w komunikacji







7.2.

Społeczny rozwój osoby a samorozwój w komunikacji







7.3.

Zaawansowane funkcje komunikacji







7.4.

Kosmologia i antropologia a komunikacja. Obiektywizm nauki a obiektywność komunikacji




Rozdział 8.

Problemy komunikacji na wielu poziomach w świetle analizy przykładu komunikacji intra-rodzinnej







8.1.

Reizacja i alienacja psychologicznym źródłem zaburzeń komunikacji







8.2.

Syndrom eliminacji z gniazda jako filogenetyczny czynnik organizujący komunikację







8.3.

Sprzężenia zwrotne komunikacji zaburzonej







8.4.

Segmentowanie komunikacji jako narzędzie manipulacji grupą







8.5.

Splot czynników patologizujących a narzędzia komunikacji w niszczeniu więzów




Rozdział 9.

Komunikacja między-kulturowa i aspekty ideologiczne







9.1.

Kulturowy labirynt w komunikacji a nowe prądy ideologiczne







9.2

Komunikacja w służbie ideologii. Przykład wydarzeń najnowszej historii powszechnej




Rozdział 10.

Logika jako podstawowe narzędzie komunikacji między ludźmi







10.1.

Podsumowanie rozważań o komunikacji







10.2.

Komunikacja ludzka a zwierzęca







10.3.

Język jako specyficznie ludzkie medium komunikacji




Rozdział 11.

Przykłady analizy poprawności formalnej i materialnej wnioskowania dedukcyjnego







11.1.

Analiza tekstu o matematyce empirycznej







11.2.

Analiza tekstu o Mounierowskiej rewolucji







11.3.

Analiza tekstu o postmodernizmie







11.4.

Parafraza współczesnych tekstów o komunikacji - przykład o Sokratesie







11.5.

Analiza tekstu o przyjaźni







11.6.

Analiza tekstu o filozofii







11.7.

Analiza tekstu o bogaceniu się







11.8.

Analiza tekstu o anomalii i patologii w nauce







11.9.

Analiza tekstu o metodologii nauk







11.10

Analiza tekstu o antropologii personalistycznej




Rozdział 12.

Specyficznie ludzki splot komunikacji werbalnej i niewerbalnej w rozmowie prowadzonej w określonym celu







12.1.

Konstrukcja literacka komunikacji werbalno-niewerbalnej







12.2.

Negocjacje matrymonialne między Gruenspanem a Morycem w Ziemi obiecanej Władysława Reymonta







12.3.

Perswazja duchowa Piotra Apostoła w Quo vadis Henryka Sienkiewicza







12.4.

Rozmowy w sprawie zasadności inwestycji między Judymem a zarządem uzdrowiska w Ludziach bezdomnych Stefana Żeromskiego




Posłowie

Matematyk o komunikacji

Znaczenie komunikacji werbalnej






Bibliografia







ROZDZIAŁ 1.

KOMUNIKACJA, PSYCHOLOGIA, JĘZYK

1.1. Znak jako środek komunikacji

Komunikacją ludzie się pasjonują jak kosmologią, ponieważ porozumiewanie się między ludźmi ma wiele pociągających tajemnic. I tak socjolog Jerzy Dudała w książce „Fani-chuligani” drąży temat kibicowania, którego formy są różne, różnice form są m.in. wykładnią komunikatu wysyłanego przez grupę do innej grupy i są trudne do zrozumienia. Socjolog patrzy na Gród Kraka z przyjaźnią. Podkreśla różnicę między Krakowem a Wrocławiem. W Krakowie kibicom „głowy latają w kółko”, także we Wrocławiu. „Nie rozumieliśmy również, gdy krakusy mówiły, że we Wrocławiu czują się lepiej niż w swoim mieście. Dla nas, wrocławian, jak ktoś się nażłopie i prześpi na ławce w barwach Śląska, to w najgorszym wypadku wyląduje w izbie wytrzeźwień. No, bo co gorszego może się stać pijanemu gościowi, który w szaliku przyśnie na ławce w parku? Teraz już wiem, że może. Właśnie w Krakowie. Zrozumiałem to. Podobnie pojąłem różnicę w zaliczaniu meczów wyjazdowych. Gdy my wracamy do Wrocławia, to mijając Opole czy Leszno, czujemy się jak u siebie w domu. Tymczasem dla kibica Wisły, a Cracovii pewnie też, wyjazd się kończy dopiero w chwili, gdy zamyka za sobą drzwi /.../ tego nie pojmiesz nigdy. A i moje zrozumienie jest mało dogłębne”1.

Komunikatem może być sama litera S, skoro władze PRL nakazały jej zamazywanie. Jeśli zaś była wypisana na szybie – szybę wybijano, na przykład w pociągu. Po r. 89 nigdy nie widywano już pociągów z wybitymi szybami. Samo zgięcie ręki, jak gest Kozakiewicza, może być komunikatem. Hiszpański fizyk, Gregorio Pujana, był pod wrażeniem dnia 28 VI 82, kiedy to reprezentacja Polski zmierzyła się z nieistniejącym od r. 91 Związkiem Radzieckim, którego nazwa miała podkreślać rzekomą komunikację za pośrednictwem rad, różnych szczebli, od rad republik do rad pracowniczych. Rzecz się działa w Barcelonie, w drugiej rundzie Mundialu. Znaczki i plakaty Solidarności sprzedają turyści z Polski. Hiszpanie kupują tysiące znaczków, a nad głowami Hiszpanów powiewają flagi biało-czerwone z zakazanym wyrazem Solidarność2.

Ambasador państwa zabawiającego się w fikcję (pozór) komunikacji z radami pracowniczymi interweniuje u realnych władz Hiszpanów. Trybuna szaleje. Pod flagą biało-czerwoną trwa istna realna bitwa o flagę biało czerwoną, między interweniującą – na życzenie Ambasadora udawanego kraju Rad Pracowniczych - policją a kibicami. Policja walczy z broniącymi flagi biało-czerwonej z napisem Solidarność. Przeciwko policji interweniują Hiszpanie, Polacy, Włosi, Argentyńczycy, Portugalczycy, Brazylijczycy. W loży honorowej widać zmiany, ruch, chaos. Poruszony Ambasador nadal porusza niebo i ziemię, aby Hiszpanie skuteczniej zdjęli wraże słowo – Solidarność. Walczą zacięcie już wszystkie oddziały Hiszpanii obecne na stadionie i zdobywają kolejne flagi biało – czerwone, chowają je niczym największy skarb. Stadion wydaje złowrogie pomruki. Kibice wrzeszczą wniebogłosy Solidaridad. Znika niebezpieczny wyraz Solidarność. W ostatnich minutach walkę z policją kończy upadek ostatniej flagi biało-czerwonej z prowokującym słowem Solidarność. Stadion skanduje Solidaridad, Solidaridad... Gdyby była tam służba bezpieczeństwa czy TW, to pomagaliby Ambasadorowi państwa wielkiej fikcji. Minęło kilka lat i nastąpiło samo-rozwiązanie się fikcji, udawanego Kraju Rad (pracowniczych).

Po meczu, policja Hiszpanii długo tłumaczyła się z tego, co robiła w „wojnie polsko-ruskiej pod flagą biało-czerwoną” i winę zrzuciła na protesty władz państwa wielkiego pozoru (iluzji) Rad Pracowniczych, państwa, które w swej wielkości samo się zlikwidowało, bo tyle oznacza samo-zwinięcie flagi z sierpem i młotem. Fikcja i kłamstwo jest też młotem na siebie. Wielomilionowe ofiary tego udawania istnienia państwa Rad Pracowniczych znalazły obrońców w Barcelonie, w kibicach.

Komunikatem może być liczba, jak liczba mickiewiczowska 44 związana z masami ludzkimi - Milionem - pozostaje zagadką, chociaż odgrywa rolę w komunikacji nie tylko wewnątrz-polonistycznej. Można zapytać, jak i z kim komunikował się Jonathan Swift, skoro przewidział dwa księżyce Marsa i ich cechy. Pokolenia żyją pod znakiem komunikatów związanych z cyframi. Sformułowano na” przykład zagadkę numerologiczną następującej treści: Jan Paweł II urodził się w tym samym dniu, 18 maja (w którym 24 lata potem nastąpił polski atak na Monte Cassino), czyli w 138 dniu roku (1+3+8=11+1), do końca roku pozostało 227 dni (2+2+7=11). Dzień jego śmierci 2 kwietnia 2005, to 92 dzień roku (9+2=11), pozostało zaś do końca roku 273 dni (11+1).



1.2. Komunikacja społeczna jako narzędzie manipulacji. Problem antykomunikacji

Trudnym i niejednoznacznym zadaniem jest przedstawianie komunikacji społecznej3, ponieważ pomimo pięknych słów, można usuwać niewygodne treści i niewygodnych analityków, ograniczać możliwości rozwoju niezależnego radia, telewizji, nawet w Internecie, prasę mieć za spółdzielnię rozdającą posady swoim „królom i królikom” itd. Istnieją demonstracje przemilczane w TV, niewygodne, od lat największe, porównywalne z tymi z Państwa Podziemnego dekady wolnej prasy. Istnieje też problem kontroli mejnstrimowej prasy, nie tylko w PRL-u4.

Napisałem, że trudnym i niewdzięcznym zadaniem jest przedstawianie komunikacji społecznej, ponieważ w podręcznikach istnieją puste zdania udające mądrości, jak, cytuję: „Proces komunikowania się jest najważniejszym procesem aktywności społecznej”; „Dzięki procesom komunikacji możemy poruszać się w układach międzyludzkich”; „Każde zachowanie czy wypowiedź jest formą procesu komunikowania się”. Albo „W procesie komunikacji możemy aprobować albo dezaprobować opinię i postawy rozmówcy”. „W procesie komunikacji możemy utwierdzić rozmówcę w przekonaniu, że postępuje właściwie”; albo „W procesie komunikowania dostrzegamy postać werbalną, niewerbalną i cyfrową”; „W procesie komunikowania zachowania obu stron mogą być zgodne, w przeciwnym razie następuje interakcja komplementarna”. Nie są to żadne odkrycia i nie trzeba dodawać, że zachodni autorzy cytowanych sformułowań nadużywają sloganów, np. słowo proces staje się tu sloganem, co świadczy, że cywilizacja dryfuje w kierunku trywializowania wypowiedzi, pustosłowia, że powstała już pseudonauka jak zapanować nad ludźmi, odbiorcą, partnerem, że tacy autorzy mają nikłą wiedzę, także na temat samego procesu jako takiego.

Wiele terminów stosowanych w humanistycznej nauce, komunikacji społecznej, w utylitarystycznej cywilizacji euroatlantyckiej glajszachtuje tę naukę, a w szczególności terminy są tak stosowane, jakby nie zawierały one ukrytych kulturowych przesłanek entymematycznych. Tymczasem w naukach humanistycznych występują przesłanki ukryte, komunikacja społeczna jest pełna ukrytych kulturowych przesłanek, tzw. entymematów5. Duży stopień najeżenia sloganami podręcznikowej wiedzy o komunikacji społecznej czyni te przedstawienia, często pisane w postaci słów kluczowych, a nie wnioskowania, także metodologicznie wadliwymi. Wypowiedzi w komunikacji, powszechnie nauczane, nie spełniają kryteriów naukowości, mają postać szeregu pojedynczych słówek, poprzedzonych kropką graficzną. Prostackie frazy, skopiowane z języka biurowego lub ulicznego są absolutnie niszczące dla psychologii i metodologii komunikacji społecznej, jednakże naprawa tego wszystkiego, choć jest możliwa, wymaga diagnozy, nowatorskiego projektu. Często trzeba, w miarę możności, stosować podejście pragmatyczne, aby skorygować wadliwe przedstawienia podstaw komunikacji społecznej.

W świetle osiągnięć metodologii humanistyki i komunikacji społecznej widoczna jest rażąca powszechnie stosowana metoda (może lepiej powiedzieć: sposób) redukowania pojęć w komunikacji do jednostronnych wyrażeń, treści, a także taki sposób pisania, którego nie ma w żadnym dziele humanistycznym, jak np. w pracach Romana Ingardena6.

Widoczna jest wadliwa „metoda” pisania na wzór źle rozumianego porządku prac matematycznych, w punktach; samymi pojedynczymi słówkami i bez właściwego wyjaśnienia, bez narracji, bez wskazania na kulturowe i psychologiczne zabarwienie każdej fazy komunikacji. Naśladowanie geometrycznej „struktury” prac matematycznych, w których jest wiele pustych miejsc, a wzory przypominają punkty, jest poważnym błędem. Jednakże od r. 89 nikt przeciwko tej wadliwej „metodzie” pisania prac humanistycznych nie wystąpił. Przeciwnie, znane jest mi wystąpienie jednego, z pożal się Boże profesorów, jakoby istniała szybka humanistyka, szybka metodologia. W humanistyce i metodologii nauk pojedyncze słówka nic nie znaczą i wymagają dopiero właściwego rozumienia w aparaturze pojęciowej. Być może humaniści, pedagodzy, psycholodzy (pożal się Boże humaniści) kierują się zasadą swoistej zazdrości, że skoro matematycy piszą wzorami, jakby w punktach, z wielkimi przestrzeniami pustymi, to wobec tego i oni mają prawo „pędzić życie miłe i wygodne”. Tylko, że każdy znaczek w pracy matematycznej swoje znaczy i to w sposób złożony, niedostępny dla niewtajemniczonego czytelnika. Prace matematyczne są z zasady niekomunikatywne, jakby powiedział Ludwik Fleck - ezoteryczne7. Dlaczego wobec tego oszkieletowany tekst humanistyczny ma być bardziej komunikatywny niż ten z bogatą klasyczną narracją i precyzyjnym wyjaśnieniem?

Samo podawanie materiału wedle zasady (raczej sposobu) „miło, lekko i przyjemnie” prowadzi do produktu, który uniemożliwia analizę, zastanowienie się. Często błędnie są przedstawiane przymiotniki: podmiotowy, personalistyczny, intra-personalny. Podaje się terminy w potocznym znaczeniu, bez ich właściwego rozumienia, np. inter-personalny, grupowy, masowy, ekstra-personalny. Termin ekstra-personalny ktoś wziął z błędnego przetłumaczenia. Nadużywa się takich słów jak analiza, personalny, system, odbiorca, kontaktowanie się, przekaz. Wszystko to świadczy o narzuconej kulturze, którą toczy choroba języka, humanistyki. Takie słowa jak byt, bytowość, podmiot, realizm, instrumentalizm, człowiek itp. zasługują na użycie w całkowicie innej analizie, aniżeli się to powszechnie przedstawia w telewizji, radiu, prasie kolorowej, na "forumach" udających (w sieci) fora.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna