Uniwersytet Warmińsko Mazurski w Olsztynie Wydział Nauk Technicznych



Pobieranie 0,69 Mb.
Strona1/4
Data09.11.2017
Rozmiar0,69 Mb.
  1   2   3   4




Uniwersytet Warmińsko Mazurski
w Olsztynie



Wydział Nauk Technicznych

Kierunek:
Mechanika i Budowa Maszyn

Przedmiot:

Technologia maszyn

Temat:
Wyznaczanie technicznej normy czasu metodą
analityczno – obliczeniową.


Nr ćw

4-5




1. Cel ćwiczenia
Celem ćwiczenia jest zapoznanie studentów z opracowaniem technicznej normy czasu realizacji operacji obróbkowej metodą analityczno-obliczeniową. W ramach ćwiczenia jest opracowywana karta normowania dla operacji wiertarskiej przedstawionej na poprzednim temacie zajęć.

Ćwiczenie jest kontynuacją tematyki związanej z wyznaczaniem technicznej normy czasu dla operacji technologicznych realizowanych na obrabiarkach do obróbki skrawaniem.



Zagadnienia teoretyczne


  1. Wprowadzenie

Analityczne metody normowania charakteryzują się wnikliwą analizą składników operacji i czasów potrzebnych na wykonanie poszczególnych czynności W określonych warunkach technologicznych i organizacyjnych. Analiza i konkretyzacja warunków pracy są zasadniczymi cechami tych metod, a uwzględnienie rzeczywistych możliwości produkcyjnych stanowiska roboczego i ustalenie właściwych metod pracy daje im cechy technicznej metody normowania [1].

Jedną z omawianych metod normowania czasu operacji jest metoda analityczno-obliczeniowa według normatywów na czynności robocze, stosowana w produkcji seryjnej.

Opiera się ona na szczegółowej analizie wykonywanych czynności tworzących normowaną

operację, ustaleniu najwłaściwszego ich przebiegu oraz wyznaczeniu czasów ich realizacji.

Prace te są wykonywane w oparciu o opracowaną przez technologa instrukcję obróbkową,

w której określono [1]:


    • zakres i kolejność realizacji zabiegów technologicznych;

    • stanowisko, na którym operacja jest wykonywana;

    • niezbędne pomoce warsztatowe (uchwyty obróbkowe, narzędzia, oprawki narzędziowe, środki metrologiczne);

    • parametry obróbki;

    • warunki obróbki (obróbka z chłodzeniem lub bez użycia cieczy chłodząco-smarującej).

Na jej podstawie analizuje się zakres i sposób realizacji poszczególnych zabiegów, a następnie ustala czynności pomocnicze niezbędne do prawidłowego ich przebiegu. Dla każdego zabiegu technologicznego zostaje ustalony czas główny i czas pomocniczy. sumując ich wartości, określa się czas główny i pomocniczy dla całej normowanej operacji. Następnie wyznacza się wartość czasu przygotowawczo-zakończeniowego, uzupełniającego i jednostkowego. Opracowanie normy czasu dla operacji kończy sporządzenie właściwej dokumentacji w postaci karty normowania czasu pracy [1].




  1. Zasady obliczenia czasu głównego tg

Na obrabiarkach do skrawania metali czas główny tg jest dany wzorem:




gdzie:


L - długość obróbki w kierunku posuwu narzędiza w mm,

n - prędkość obrotowa (narzędzia względem przedmiotu) w [obr/min],

f - posuw w [mm/obrót].
Ustalając wartość tego czasu dla analizowanego zabiegu technologicznego należy określić, co będzie drogą L, trzeba znać prędkości obrotowe n narzędzia (przedmiotu) oraz przyjęte posuwy f.
Prędkość obrotową n oblicza się na podstawie przyjętej (zalecanej) szybkości skrawania Vc w [ m/min ].

gdzie: D – średnica obróbki (narzędzia) w [ mm ].


Najogólniej, droga narzędzia L wynika z długości l powierzchni obrabianej, po której

następuje przemieszczenie narzędzia (lub przedmiotu względem narzędzia) w kierunku po-



suwu według zależności:


gdzie:

l - długość powierzchni obrabianej,

ld - dobieg narzędzia do przedmiotu,

lw - wybieg narzędzia z obrabianej powierzchni,

lp - dodatkowa droga narzędzia dla obróbki próbnej.

Długość dobiegu narzędzia Id zależy od geometrii ostrza narzędzia skrawającego oraz kształtu i wymiarów przedmiotu. Dla osiągnięcia swobodnego dojścia narzędzia do bezpośrednio kształtowanej powierzchni, obliczoną matematycznie wartość powiększa się

o 0,5+2,0 mm.

Droga wybiegu narzędzia lw wynika z geometrii obróbki. Do jej obliczonej wartości dodaje się 1,0+5,0 mm, celem zapewnienia wyraźnego wyjścia narzędzia z obrabianej powierzchni.

Dodatkowa droga narzędzia dla tzw. obróbki próbnej lp jest niezbędna do ustawienia narzędzia skrawającego na wymiar obróbkowy lub sprawdzenia jakości obrabianej powierzchni. W praktyce występuje ona w tych przypadkach, gdy ustawienie narzędzia na

wymiar obróbkowy jest realizowane metodą próbnych przejść. Wartość lp wynosi 510 mm



i jest uzależniona od szerokości końcówek pomiarowych środka metrologicznego, którym mierzy się wymiar obróbkowy.




  1   2   3   4


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna