Umowa ramowa o wspóŁpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Umową z Kartageny I jej Państwami Członkowskimi: Republiką Boliwii, Republiką Kolumbii, Republiką Ekwadoru, Republiką Peru oraz Republiką Wenezueli



Pobieranie 180,3 Kb.
Strona1/5
Data26.02.2019
Rozmiar180,3 Kb.
  1   2   3   4   5

UMOWA RAMOWA O WSPÓŁPRACY
między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Umową z Kartageny i jej Państwami Członkowskimi: Republiką Boliwii, Republiką Kolumbii, Republiką Ekwadoru, Republiką Peru oraz Republiką Wenezueli

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,


z jednej strony,
KOMISJA UMOWY Z KARTAGENY I RZĄDY REPUBLIKI BOLIWII, REPUBLIKI KOLUMBII, REPUBLIKI EKWADORU, REPUBLIKI PERU ORAZ REPUBLIKI WENEZUELI,
z drugiej strony,
UWZGLĘDNIAJĄC tradycyjne więzi przyjaźni między państwami Wspólnoty Europejskiej (zwanej dalej „Wspólnotą”) a Umową z Kartageny i jej Państwami Członkowskimi (zwanymi dalej „Paktem Andyjskim”);
POTWIERDZAJĄC swoje zobowiązanie do przestrzegania zasad Karty Narodów Zjednoczonych, wartości demokratycznych oraz poszanowania praw człowieka;
W TROSCE o wspólny interes w ustanowieniu współpracy w niektórych sektorach, w szczególności w sektorze współpracy gospodarczej, współpracy handlowej oraz współpracy na rzecz rozwoju;
UZNAJĄC podstawowy cel Umowy, którym jest ujednolicenie, pogłębienie oraz zróżnicowanie stosunków między obiema Stronami;
POTWIERDZAJĄC wspólną wolę wspierania rozwoju regionalnych organizacji mających na celu wspieranie wzrostu gospodarczego i postępu społecznego;
UZNAJĄC, że Umowa z Kartageny jest organizacją integracji podregionalnej oraz, że obie Strony przykładają wyjątkowe znaczenie do wspierania procesu integracji obszaru andyjskiego;
PRZYWOŁUJĄC Wspólną deklarację wydaną przez Strony w dniu 5 maja 1980 roku, Umowę o współpracy podpisaną w 1983 roku, Deklarację Rzymską z dnia 20 grudnia 1990 roku, komunikat końcowy przyjęty w Luksemburgu w dniu 27 kwietnia 1991 roku przez Wspólnotę i jej Państwa Członkowskie, kraje Grupy z Rio oraz komunikat końcowy przyjęty przez konferencję ministerialną, która odbyła się w Santiago w dniu 29 maja 1992 roku;
UZNAJĄC pozytywne skutki procesu modernizacji i reform gospodarczych oraz liberalizacji handlu z krajami regionu andyjskiego;
UZNAJĄC znaczenie przykładane przez Wspólnotę do rozwoju współpracy handlowej i gospodarczej z krajami rozwijającymi się oraz mając na względzie jej wytyczne i rezolucje dotyczące współpracy z krajami rozwijającymi się Azji i Ameryki Łacińskiej;
UZNAJĄC, że Pakt Andyjski składa się z krajów rozwijających się na różnych etapach rozwoju oraz, że obejmuje, w szczególności, jeden kraj pozbawiony dostępu do morza oraz kilka regionów szczególnie dotkniętych kryzysem;
PRZEKONANI o znaczeniu zasad GATT oraz wolnego handlu międzynarodowego oraz o poszanowaniu dla praw własności intelektualnej oraz swobody inwestowania;
UZNAJĄC znaczenie współpracy międzynarodowej w celu pomocy państwom, w których występują problemy związane z narkotykami, oraz w tym kontekście, wagę decyzji przyjętej przez Wspólnotę w dniu 29 października 1990 roku, dotyczącej specjalnego programu współpracy;
UZNAJĄC szczególną wagę przykładaną przez obie Strony do zwiększonej ochrony środowiska;
UZNAJĄC potrzebę wspierania praw socjalnych, w szczególności praw grup najmniej uprzywilejowanych,
POSTANOWIŁY zawrzeć niniejszą Umowę i w tym celu powołały jako swych pełnomocników:
W IMIENIU RADY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH:
Niels Helveg PETERSEN,
Minister Spraw Zagranicznych Danii,
Urzędujący Przewodniczący Rady Wspólnot Europejskich
Manuel MARÍN,
Wiceprzewodniczący Komisji Wspólnot Europejskich
W IMIENIU KOMISJI UMOWY Z KARTAGENY:
Miguel RODRIGUEZ MENDOZA,
Przewodniczący Komisji Umowy z Kartageny
W IMIENIU RZĄDU REPUBLIKI BOLIWII:
Ronald MacLEAN ABAROA,
Minister Spraw Zagranicznych i Wyznań
W IMIENIU RZĄDU REPUBLIKI KOLUMBII:
Noemi SANIN DE RUBIO,
Minister Spraw Zagranicznych
W IMIENIU RZĄDU REPUBLIKI EKWADORU:
Diego PAREDES PENA,
Minister Spraw Zagranicznych
W IMIENIU RZĄDU REPUBLIKI PERU:
Dr Oscar de la PUENTE RAYDADA,
Premier i Minister Spraw Zagranicznych
W IMIENIU RZĄDU REPUBLIKI WENEZUELI:
Fernando OCHOA ANTICH,
Minister Spraw Zagranicznych
KTÓRZY, po wymianie swych pełnomocnictw uznanych za należyte i sporządzone w właściwej formie,
UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1

Demokratyczne podstawy współpracy

Więzy współpracy łączące Wspólnotę i Pakt Andyjski oraz niniejsza Umowa w całości opierają się na poszanowaniu zasad demokracji oraz praw człowieka, które wytyczają kierunek polityki wewnętrznej i międzynarodowej Wspólnoty i Paktu Andyjskiego oraz stanowią istotny element niniejszej Umowy.


Artykuł 2

Wzmacnianie współpracy

1. Umawiające się Strony niniejszym zobowiązują się do ożywienia wzajemnych stosunków. Aby osiągnąć ten istotny cel, Strony postanowiły wspierać w szczególności rozwój współpracy związanej z handlem, inwestycjami, finansami i technologią, uwzględniając specjalny status krajów obszaru andyjskiego jako krajów rozwijających się oraz wspierać intensyfikację i konsolidację procesu integracji podregionu andyjskiego.


2. Aby osiągnąć cele niniejszej Umowy, Strony uznają wagę wzajemnych konsultacji na temat zagadnień międzynarodowych będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.
Artykuł 3

Współpraca gospodarcza

1. Umawiające się Strony, uwzględniając swój wspólny interes oraz średnio i długoterminowe cele gospodarcze, zobowiązują się do ustanowienia między sobą współpracy gospodarczej o możliwie najszerszym zakresie, z którego żadna dziedzina nie zostaje z zasady wyłączona. Taka współpraca ma szczególnie na celu:


a) ogólne wzmacnianie oraz zróżnicowanie wzajemnych powiązań gospodarczych;
b) przyczynianie się do stałego rozwoju gospodarek obu Stron oraz podnoszenia poziomu życia;
c) wspieranie rozwoju handlu w celu promowania zróżnicowania oraz otwierania nowych rynków;
d) wspieranie przepływu inwestycji oraz transferu technologii oraz wzmacnianie ochrony inwestycji;
e) zapewnienie warunków pozwalających na podniesienie poziomu zatrudnienia oraz poprawę wydajności w sektorze pracy;
f) popieranie środków wspierających rozwój obszarów wiejskich oraz poprawę warunków życia w miastach;
g) stymulowanie postępu naukowo-technicznego, wspieranie transferu technologii oraz poprawa umiejętności technologicznych;
h) wspieranie dążeń w celu integracji regionalnej;
i) wymiana informacji dotyczących statystyki i metodologii.
2. W tym celu, nie wyłączając od początku żadnego z obszarów działań, Umawiające się Strony, we wspólnym interesie oraz w odniesieniu do ich odpowiednich kompetencji i możliwości, ustalają za wspólnym porozumieniem obszary, które mają zostać objęte współpracą gospodarczą. Współpraca koncentruje się w szczególności na następujących dziedzinach:
a) przemysł;
b) przemysł rolny i sektor górniczy;
c) rolnictwo i rybołówstwo;
d) planowanie w dziedzinie energii oraz wydajne wykorzystanie energii;
e) ochrona środowiska i zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi;
f) transfer technologii;
g) nauka i technologia;
h) własność intelektualna, łącznie z własnością przemysłową;
i) normy i kryteria jakości;
j) usługi, w tym usługi finansowe, turystyka, transport, telekomunikacja i technologia informacyjna;
k) informacja w zakresie spraw pieniężnych;
l) regulacje dotyczące techniki, zdrowia oraz zdrowia roślin;
m) konsolidacja organów współpracy gospodarczej;
n) rozwój regionalny oraz integracja przygraniczna.
3. Aby osiągnąć cele współpracy gospodarczej Umawiające się Strony, każda zgodnie z własnym prawem, dokładają starań w celu wspierania działań obejmujących:
a) zwiększanie kontaktów między obydwiema Stronami poprzez organizowanie konferencji, seminariów, misji handlowych i przemysłowych oraz tygodni handlowych (spotkań przedsiębiorców), targów ogólnych, specjalistycznych oraz podwykonawczych oraz misji badawczych mających na celu pobudzanie handlu i przepływu inwestycji;
b) wspólny udział wspólnotowych przedsiębiorstw w targach i wystawach odbywających się w krajach Paktu Andyjskiego i vice versa;
c) zapewnienie pomocy technicznej, w szczególności poprzez delegowanie konsultantów oraz przeprowadzenie specjalnych badań;
d) projekty badawcze i wymianę naukowców;
e) promowanie wspólnych przedsiębiorstw, porozumień licencyjnych, transferu know-how technicznego, podwykonawstwo oraz inne działania;
f) wymianę odpowiednich informacji, szczególnie odnośnie do dostępu do istniejących lub przyszłych baz danych;
g) ustanawianie sieci przedsiębiorstw, w szczególności w sektorze przemysłowym.
Artykuł 4



  1   2   3   4   5


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna