Układ cyfrowy



Pobieranie 16,89 Kb.
Data14.04.2018
Rozmiar16,89 Kb.

Układ cyfrowy


Układy cyfrowe to rodzaj układów elektronicznych w których sygnały napięciowe przyjmują tylko określoną liczbę poziomów, którym przypisywane są wartości liczbowe. Najczęściej (choć nie zawsze) liczba poziomów napięć jest równa dwa, a poziomom przypisywane są cyfry 0 i 1, wówczas układy cyfrowe realizują operacje zgodnie z algebrą Boola i z tego powodu nazywane są też układami logicznymi. Na dzień dzisiejszy układy cyfrowe budowane są w oparciu o bramki logiczne realizujące elementarne operacje znane z algebry Boola: iloczyn logiczny (AND, NAND), sumę logiczną (OR, NOR), negację NOT, różnicę symetryczną (XOR, EXOR) itp. Ze względu na stopień skomplikowania współczesnych układów wykonuje się je w postaci układów scalonych.

Zalety układów cyfrowych:



  • Możliwość bezstratnego kodowania i przesyłania informacji - jest to coś, czego w układach analogowych operujących na nieskończonej liczbie poziomów napięć nie sposób zrealizować.

  • Zapis i przechowywanie informacji cyfrowej jest prostszy.

  • Mniejsza wrażliwość na zakłócenia elektryczne.

  • Możliwość tworzenia układów programowalnych, których działanie określa program (np: mikroprocesor, koprocesor).

Wady układów cyfrowych:

  • Są skomplikowane zarówno na poziomie elektrycznym, jak i logicznym i obecnie ich projektowanie wspomagają komputery (np: język opisu sprzętu).

  • Chociaż są bardziej odporne na zakłócenia, to wykrywanie przekłamań stanów logicznych, np. pojawienie się liczby 0 zamiast spodziewanej 1, wymaga dodatkowych zabezpieczeń (patrz: kod korekcyjny) i też nie zawsze jest możliwe wykrycie błędu. Jeszcze większy problem stanowi ewentualne odtworzenie oryginalnej informacji.

Klasyfikacja układów cyfrowych


Ze względu na sposób przetwarzania informacji rozróżnia się dwie główne klasy układów logicznych:

  • układy sekwencyjne - w których stan wyjść zależy od stanu wejść x oraz od poprzedniego stanu

  • układy kombinacyjne - w których sygnały wyjściowe zmieniają się w chwili zmian sygnałów wejściowych

Ze względu na technologię w jakiej wykonano bramki logiczne:

  • bipolarne

    • TTL (ang. Transistor-Transistor Logic)

    • ECL (ang. Emitter Coupled Logic)

    • I2L (ang. Integrated Injection Logic)

  • unipolarne

    • NMOS i PMOS

    • CMOS (ang. Complementary MOS)

Ostatnimi laty bardzo popularne stały się programowalne układy cyfrowe. W odróżnieniu od programowalnych mikroprocesorów, programowana jest fizyczna struktura układu oparta na:

  • bramkach

    • PLA

    • PAL

  • komórkach

    • SPLD

    • CPLD

    • FPGA

Ograniczenia techniczne


Przedziały napięć w układzie logicznym

Ze względu na różne czynniki, takie jak wahania napięcia zasilającego, zakłócenia zewnętrzne, rozrzut parametrów itp. sygnały przetwarzane w układach cyfrowych nie mają ściśle określonych wartości, stąd też liczby przypisuje się nie wartościom napięć, ale przedziałom napięć.

W układach logicznych, gdzie są zdefiniowane tylko dwie wartości liczbowe, rozróżnia się dwa przedziały napięć: wysoki (ozn. H, z ang. high) i niski (ozn. L, z ang. low); pomiędzy nimi jest przerwa, dla której nie określa się wartości liczbowej - jeśli napięcie przyjmie wartość z tego przedziału, to stan logiczny układu jest nieokreślony.



Jeśli do napięć wysokich zostanie przyporządkowana logiczna jedynka, a do niskich logiczne zero, wówczas mówi się, że układ pracuje w logice dodatniej, w przeciwnym wypadku w logice ujemnej



©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna