Teoria Piageta



Pobieranie 95,19 Kb.
Data24.02.2019
Rozmiar95,19 Kb.

teoria Piageta:

Podejście Piageta do badania rozwoju poznawczego wynikło z jego wykształcenia filozoficznego i biologicznego. Wpływ filozofii widać w koncentracji na podstawowych postaciach wiedzy takich jak pojęcia przestrzeni i przyczynowości. Wpływ wykształcenia biologicznego uwidacznia się w przekonaniu, że inteligencja odzwierciedla zarówno organizację, gdy wiedza jest integrowana w struktury poznawcze, jak adaptacja, gdy dziecko przystosowuje się, aby sprostać wyzwaniom ze strony otoczenia. W miarę jak te procesy prowadzą do zmian rozwojowych, dzieci przechodzą przez cztery, zróżnicowane jakościowo okresy funkcjonowania poznawczego.


POZNANIE WE WCZESNYM DZIECIŃSTWIE:

Okres sensoryczno-motoryczny


Pierwszą fazę rozwoju według Piageta stanowi okres inteligencji sensoryczno-motorycznej trwający od urodzenia do wieku około 2 lat.
-Badanie inteligencji niemowląt

Piaget opisał rozwój niemowląt na podstawie obserwacji trójki własnych dzieci prowadzonych od urodzenia do końca wieku poniemowlęcego. Metoda badania małych dzieci, stosowana przez niego, stanowi połączenie obserwacji w warunkach naturalnych i z manipulacją eksperymentalną. Obserwacje zachowań pojawiających się w naturalny sposób były uzupełniane przez wprowadzanie próbek eksperymentalnych. Jeśli, np. Piaget był zainteresowany tym, czy jego córka potrafi dawać sobie rade z przeszkodami, nie czekał na pojawienie się jakiejś przeszkody, ale ustawiał przegrodę pomiędzy dzieckiem i jego ulubioną zabawką i rejestrował reakcję dziecka. Metodologia Piageta ma szereg zalet, ale nie jest pozbawiona słabości. Zaletę stanowi połączenie dwóch cech: obserwacji zachowań w naturalnym otoczeniu oraz badania podłużnego tych samych dzieci w miarę ich rozwoju. Najbardziej oczywistą słabością metody Piageta jest mała wielkość badanej próby. Próbka licząca 3 osoby jest raczej skromną podstawą do wyciągania wniosków o uniwersalnych zasadach rozwoju jednostki-szczególnie gdy cała trójka pochodzi z tej samej rodziny i obserwowana jest przez własnych rodziców.


-Sześć stadiów

Piaget podzielił okres sensoryczno-motoryczny na sześć stadiów. Granice wieku dla poszczególnych stadiów należy traktować jako dane orientacyjne. W każdej koncepcji stadialnej ważny jest nie tyle wiek, ile sekwencje- kolejność następowania stadiów, którą uważa się za stałą dla wszystkich dzieci.

Stadium 1.Ćwiczenie odruchów (od urodzenia do 1 miesiąca)

Repertuar adaptacyjny noworodka jest ograniczony do kilku prostych odruchów pochodzenia biologicznego. Noworodek ssie, kiedy sutek dotyka jego warg, chwyta, kiedy jakiś przedmiot dotyka jego dłoni, odwraca się, kiedy pojawia się odpowiedni bodziec wzrokowy. Te zachowania są reakcjami na bodźce pochodzące ze środowiska.


Stadium 2. Rozwijanie schematów (1-4 miesiące)

Zmienia się terminologia stosowana przez Piageta z odruchów na schematy sensoryczno-motoryczne. W stadium 2 schematy ulegają dwóm rodzajom rozwoju:

-indywidualne schematy stają się stopniowo precyzyjniejsze; chwytanie u 4 miesięcznego dziecka jest zdecydowanie lepiej wyćwiczone i dostosowane do zróżnicowania istniejącego w środowisku

-niezależne schematy zaczynają ulegać koordynacji; zamiast stosowania pojedynczo mogą być łączone tworząc w ten sposób większe jednostki; schematy angażują różne modalności zmysłowe-wzrok, słuch, dotyk-zaczynają być wiązane ze sobą, np. słysząc jakiś dźwięk, dziecko zwraca się w kierunku źródła tego dźwięku

(koordynacja wzroku i słuchu);
Stadium 3. Odkrywanie procedur (4-8 miesięcy)

Jedną z cech charakterystycznych dla tego stadium jest to, że dziecko zaczyna interesować się światem zewnętrznym. Odkrywa różne procedury, które pozwalają odtwarzać interesujące zdarzenia, np. dziecko będące w tym stadium może przez przypadek uderzyć wiszącą nad łóżeczkiem lalkę, aż ona podskoczy i powtarzać to przez kolejne 10 min. Dziecko zaczyna dowiadywać się, co można robić, aby osiągnąć pożądane skutki. Występuje również swoisty rodzaj rozumienia przyczynowości-rozumie ją po fakcie.


Stadium 4.Intecjonalne zachowanie (8-12 miesięcy)

Dziecko znajdujące się w tym stadium najpierw dostrzega jakiś pożądany cel a potem zastanawia się jak może go osiągnąć. W ten sposób wykazuje pierwsze intencjonalne zachowanie (typową sytuacją badania zachowań intencjonalnych jest reakcja na przeszkody, np. chowanie zabawki). Piaget uważał rozwój tego zachowania jako oznakę inteligencji.


Stadium 5. Nowość i eksploracja (12-18 miesięcy)

Dziecko zaczyna świadomie i systematycznie zmieniać swoje zachowanie, tworząc w ten sposób nowe schematy jak i nowe skutki. Postęp w tym stadium ujawnia się szczególnie w momencie rozwiązywania problemów. Dziecko nie ogranicza się już do powielania wcześniejszych metod rozwiązywania problemów, które przynosiły mu sukces, lecz metodą prób i błędów stara się znaleźć nowe rozwiązanie. W tym okresie dziecko potrafi eksperymentować (np. „zachowanie wysokiego krzesła”)


Stadium 6. Reprezentacje umysłowe (18-24 miesięcy)

Dziecko staje się zdolne do tworzenia reprezentacji- wykorzystanie symboli do obrazowania i oddziaływania w umyśle na świat (np. mała Jacqueline podchodząc do drzwi miała w obu rączkach ździebełka trawy. Chciała otworzyć te drzwi, lecz sięgając do klamki uzmysłowiła sobie, że nie da rady gdyż ma zajęte rączki. Położyła trawę na podłodze, otworzyła drzwi, podnosi trawę i wchodzi. Wychodząc z pokoju sytuacja się troche komplikuje gdyż kładąc trawę na podłodze uświadamia sobie, że gdy pociągnie drzwi przesunie tym samym trawę.Przekłada trawę w miejsce gdzie bedzie ona poza strefą ruchu drzwi. Dziewczynka dokonuje swego rodzaju umysłowego rozwiązania problemu).


-Pojęcie stałości przedmiotu

Pojęcie to odnosi się do naszej wiedzy na temat istnienia przedmiotu, (że istnieją one stale, niezależnie do tego czy je widzimy czy też nie) chodzi tutaj oto, że zabawka nie przestaje istnieć w momencie, kiedy przestajemy ją widzieć lub grzechotka również nie przestaje istnieć kiedy jej nie słyszymy. Badania Piageta pokazały, że małe dzieci nie rozumieją pojęcia stałości przedmiotu, rozumienie to rozwija się dopiero we wczesnym dzieciństwie. W dwóch pierwszych stadiach dzieci nie wykazują żadnych oznak rozumienia tego, że przedmioty istnieją bez względu na działania na nich( 2 miesięczne dziecko, gdy zabawka znika zachowuje się tak jakby przestała ona istnieć). Stadium 3 dzieci zaczynają poszukiwać przedmiotu, który zginął. Rozpoczęcie poszukiwań może zależec od tego:

- jak duża część przedmiotu została schowana

- co sprawiło zniknięcie przedmiotu, działanie dziecka czy rodzica(wiedza o przedmiotach zależ od działań wykonywanych na nich przez dzieci)


Stadium 4 -dzieci potrafią same prowadzić systematyczne i inteligentne poszukiwania przedmiotu; poszukują nawet wtedy, gdy przedmiot zniknął cały i to zniknięcie nie zostało spowodowane przez nie same. Dziecko jednak w tym stadium ma problem ze znalezieniem przedmiotu jeśli przedmiot może być schowany w więcej niż jednym miejscu. Piaget chował swojej córce zabawkę pod poduszką z 2-3 razy i pozwalał ją znajdować. Następnie schował ją pod kołdrę w taki sposób, że córka śledziła to jak ona znika zabawka. Jednak i tak szukała jej pod poduszką. Piaget nazwał to błędem AB-tendencja małych dzieci do poszukiwań przedmiotów w pierwotnej lokalizacji.
W stadium 5 dziecko potrafi sobie poradzić z problemem poszukiwań w kilku miejscach jednak tylko wtedy, gdy widzi przemieszczenie przedmiotu z jednego punktu ukrycia do następnego. W 6 stadium dziecko potrafi wskazać gdzie jest schowany przedmiot bez widocznego przemieszczania pod warunkiem, że ma zdolność posługiwania się jego prezentacją wtedy, gdy jest on nie widoczny ( umiejętność posługiwania się symbolami). Wg Piageta dziecko rozpoczyna życie w stanie głębokiego egocentryzmu (nie odróżnia różnic pomiędzy sobą a zewnętrznym światem. Noworodek nie jest świadomy tego co jest specyficzne dla Ja a co istnieje poza Ja. Stopniowo, w ciągu wieku niemowlęcego i poniemowlęcego, dochodzi do decentracji i dziecko staje się bardzie świadome.

Niezmienniki -Piaget uważał, że dziecko musi przyswoić sobie to co pozostaje niezmienne w obliczu ciągłych zmian. Pierwszym i podstawowym niezmiennikiem jest pojęcie stałości przedmiotu.

MYŚLENIE W WIEKU PRZEDSZKOLNYM:

Okres przedoperacyjny


Okres ten rozpoczyna się w wieku 2 lat a kończy około 6 lat.
-Więcej o reprezentacji

Przejście od okresu sensoryczno-motorycznego do okresu przedoperacyjnego jest uzależniony od pojawienia się zdolności reprezentacyjnych (funkcja symboliczna).

Piaget zdefiniował tę funkcję jako umiejętność wykorzystywania jednej rzeczy w celu repezentowania czegoś innego - zastosowanie jednej rzeczy jako symbolu innych, które stają się symbolizowane).Symbole mogą przybierać różne postacie:

-ruchy (otwieranie ust symbolizuje otwieranie pudełka)

-obrazy umysłowe(problem z trawą i drzwiami)

-przedmioty fizyczne(miotła symbolizująca konia)

Pięć pojęć, które wg Piageta potrzebują korzystania z reprezentacji:

-wewnętrzne rozwiązywanie problemów

-umiejętność radzenia sobie z problemem niewidocznego przemieszczania się przedmiotu

-pojawienie się pierwszych słów(mówienie o przedmiotach lub zdarzeniach podczas ich nieobecności)

-naśladownictwo odroczone(naśladowanie modeli, które widziały wcześniej, np. zachowanie starszego brata tydzień wcześniej)

-zabawa symboliczna (wykorzystywanie w sposób świadomy różnych przedmiotów pełniących role czegoś innego, np. kupki piasku stają się ciasteczkami)


-Silne strony myślenia przedoperacyjnego

Pojawienie się inteligencji reprezentacyjnej oznacza ważny postęp w umiejętnościach poznawczych dziecka. Inteligencja ta jest szybka i bardziej efektywna oraz mobilna. Dziecko znajdujące się w stadium reprezentacyjnym rozwiązuje problemy natychmiast i robi to właściwie. Dziecko dzięki tej inteligencji może cofać się do przeszłości jak i sięgać ku przyszłości. Obszar aktywności poznawczej ulega rozszerzeniu. Wraz z nabyciem mowy dziecko jest w stanie przekazywać swoje myśli innym osobom jak i przyjmować od nich informacje.

W okresie przedoperacyjnym rozwija się również u dziecka wiedza, którą Piaget nazwał tożsamością jakościową-uświadomienie sobie, że jakościowo, czy też rodzajowo, natura jakiegoś przedmiotu nie ulega zmianie na skutek zmiany w wyglądzie (np. dziecko rozumie, że drut jest dalej drutem nawet wtedy, gdy nadamy mu inny kształt).

Różnicowanie pozoru-rzeczywistości- zjawisko to polega na umiejętności rozróżniania przez dzieci tego, jak rzeczy wyglądają od tego , czym rzeczywiście są.


-Ograniczenia myślenia przedoperacyjnego

Wszystkie słabości są związane z tym, że dziecko próbuje działać na nowej płaszczyźnie funkcjonowania poznawczego-inteligencji reprezentacyjnej.

Piaget odkrył również inne rodzaje niedoskonałości:

-animizm-przypisywanie przez dziecko przedmiotom nieożywionym cech życia, np. dziecko, które uważa, że kartka, którą przecinamy odczuwa ból

-artyficjalizm-naturalne obiekty i zjawiska stworzyli ludzie dla swoich celów, np. przekonanie, że księżyc świeci by oświetlić ludziom drogę po zachodzie słońca

-realizm-zjawiska psychologiczne mają rzeczywiste, materialne istnienie, np. marzenia senne są czymś rzeczywistym znajdującym się w pokoju

-rozumowanie transdukcyjne-przechodzenie od szczegółu do szczegółu bez uwzględniania ogólnej zasady łączącej poszczególne zdarzenia, np. dzieci mają bardzo często problemy z określeniem, jak i dlaczego dwa zdarzenia są powiązane

-Egocentryzm

Okres ten równiez rozpoczyna się od stanu egocentryzmu, ale na poziomie reprezentacyjnym. Dziecko ma bardzo ograniczoną umiejętność podejmowania roli. Egocentryzm przedoperacyjny ujawnia się w różnych sytuacjach, lecz najwidoczniejszym przykładem jest mowa dziecka. Piaget stwierdził, ze jest ona często powikłana i trudna do zrozumienia, nawet wtedy, gdy dziecko stara się wypowiedzieć jak najlepiej. Piaget określił mowę egocentryczną jako podstawowy egocentryzm poznawczy małych dzieci. Często nie udaje się im przyjąc roli słuchacza i zachowują sie tak jakby słuchacz wiedział to co one już wiedzą(również z perspektywy wzrokowej zachowują się tak jakby ich punkt widzenia był jedynym możliwym)

-Centracja

Pojęcie to oznacza tendencję wykazywana przez małe dzieci do koncentrowania się w danym momencie na jednym aspekcie problemu. Centracja jest zniekształconą percepcyjnie formą reagowania charakterystyczną dla małych dzieci. Ich uwagę przyciąga najwyraźniejszy lub najłatwiejszy do zauważenia element obrazu percepcyjnego. Gdy dziecko skoncentruje uwagę na jednym elemencie, trudno jest mu ją przenieść na inne informacje. Dziecko daje się łatwo zwieźć pozorom, przez co dochodzi do błędnej odpowiedzi.

MYŚLENIE W MŁODSZYM WIEKU SZKOLNYM:

Okres operacji konkretnych Okres ten przypada na młodszy wiek szkolny, czyli na wiek od 6 lat do 11-12 lat.
-Wybrane zadania

Piaget stosował te same zadania do badania okresu przedoperacyjnego jak i okresu operacji konkretnych. Dzieci w okresie przedoperacyjnym nie dają sobie rady z rozwiązywaniem wszystkich problemów, podczas gdy dzieci w okresie operacji konkretnych zaczynają odnosić w nich powodzenia. Starsze dziecko nie osiąga sukcesu od razu.

-Stałość ilości

Pojęcie to można badać w odniesieniu do każdego obszaru ilościowego. Piaget wraz ze współpracownikami badał niemal wszystkie możliwe postaci pojęcia stałości: masy, ciężaru i objętości, długości, powierzchni i odległości, czasu, prędkości i ruchu. Badanie zaczyna się od pokazania, że dwa bodźce są równe pod jakimś względem ilościowym. Następnie na oczach dziecka ulega ono zmianie tak, że wydają się one nierówne. Aby dziecko było w stanie stwierdzić zachowanie ilości, musi być zdolne do przezwyciężenia wpływu mylącego obrazu percepcyjnego. Nie jest w stanie dokonać tego dziecko znajdujące się w okresie przedoperacyjnym. Jako pierwsze pojawia się rozumienie stałości liczb, następnie pojęcia: stałości masy i stałości ilości ciągłych.

-Klasy

Liczni badacze analizowali, jak dziecko tworzy grupy i klasy, gdy zostało poproszone o sortowanie grupy przedmiotów tak, aby pasujące do siebie przedmioty były umieszczone razem. Piaget również badał tego rodzaju sortowanie. Badania te wykazały występowanie pewnych ograniczeń. Sortowanie dokonywane przez małe dzieci jest często niekonsekwentne i alogiczne. Piaget był zainteresowany nie tyle poznaniem samej zdolności do świadomego grupowania przedmiotów, ile rozumieniem przez dziecko struktury czy logiki każdego tworzonego systemu klasyfikacji. Najbardziej znane zadanie badające dziecięce rozumienie klas jest problem infuzji klas. Problem ten polega na tym, że dziecko nie jest w stanie pojąć, że podklasa nie może zawierać więcej elementów niż nadrzędna klasa, np. koraliki czerwone są podklasą koralików drewnianych, które są nadrzędną klasą. Dziecko, które rozumie strukturę klas wie, że jest logicznie niemożliwe, aby podklasa była liczniejsza niż klasa nadrzędna.



-Relacje

Poza rozumieniem klas dziecko powinno też rozumieć relacje pomiędzy klasami. Bardzo prostym problemem stosowanym w badaniach nad rozumowaniem relaycjnym jest zadanie polegające na seriacji. Jesli chcemy zbadać seriację długości, możemy pokazać dziecku 10 patyczków, które są różnej długości rozrzucone po stole. Zadanie dziecka polega na uporządkowaniu patyczków według ich długości. Pojęcie seriacji oznacza umiejętnośc porządkowania bodźców na danym wymiarze ilościowym Piaget uważał, że seriacja wymaga systematycznego i logicznego podejścia. Przechodność relacji polega na umiejetości logicznego łączenia relacji w celu wydedukowania koniecznych wniosków, np. pokazujemy dziecku trzy patyczki, które długością niewiele się od siebie różnią. Pokazujemy mu, że patyczek A jest dłuższy od patyczka B, a B dłuższy od C. Prosimy je o porównanie długości patyczków A i C nie pozwalając na ocenę percepcyjną. Zadanie to wymaga umiejętności dodania dwóch przesłanek. Dziecko w okresie operacji konkretnych posiada tę umiejętność. Jest ona jednak niedostepna dla dzieci w okresie przedoperacyjnym i postawione dziecko przed takim zadaniem będzie zgadywać.


-Pojęcie operacji

Piaget dążył do wykorzystania obserwowalnych zachowań jako wskaźnika leżących u ich podstaw struktur poznawczych. Piagetowskie rozumienie operacji: Pod wieloma względami są one do schematów sensoryczno-motorycznych. Jedno z podobieństw jest zawarte już w samej nazwie. Operacja jak i schemat sensoryczno-motoryczny zawsze zakłada jakąś formę działania. Drugie podobieństwo to, to że operacja jak i schemat nie istnieją w izolacji, lecz stanowią wiekszą całość. Pomiędzy operacjami i schematami sensroryczno-motorycznymi istnieja także różnice. Podstawową różnicą jest wyrażanie działań. Schematy sensoryczno-motoryczne wyrażane zawsze są w jawnym działaniu, np. chwytanie, sięganie. Operacje są systemami wewnętrznych działań, które są wykonywane w umyśle postać rozwiązywania problemów. Odwracalność jest cechą struktur operacyjnych, pozwalającą systemowi poznawczemu na korygowanie, czy „odwracanie”, potencjalnych zakłóceń i na dojście do nie zniekształconego rozumienia świata


-Pojęcie stadium

Większość teoretyków uznaje, że stadialna teoria rozwoju musi spełniać przynajmniej trzy kryteria trafności.

1)koniecznośc wystepowania, w miarę rozwoju, zarówno zmian jakościowych, jak ilościowych-zmiana w sposobie myślenia dziecka, a nie tylko w ilości posiadanej przez niego wiedzy lub też szybkości działania. Wg Piageta rozwój zachodzi pomiędzy poszczególnymi okresami. Np. wskazuje na jakościową różnicę pomiędzy dzieckiem będącym w okresie sensoryczno-motorycznym, które musi dokonywać zewnętrznej adaptacji do świata, a dzieckiem w okrsie przedoperacyjnym, które potrafi rozwiazywac problemy w umyśle za pomocą symboli.

2)stadia przebiegają w niezmiennej kolejności; wg teorii piagetowskiej każde kolejne stadium budowane jest na bazie osiagnięć poprzednich. Wyzsze stadium nie może być osiągnięte jeśli do czasu kiedy poprzednie nie zostanie w pełni opanowane. Dziecko w okresie przedoperacyjnym nie posiadałoby umiejętności myślenia reprezentacyjnego bez przejścia prze okres sensoryczno-motoryczny.

3)kryterium to wzbudziło najwięcej kontrowersji ;teoria Piageta zakłada, że każde stadium może być scharakteryzowane przez opisanie zestawu wzajemnie powiązanych struktur poznawczych, np. operacje charakterystyczne dla mlodszego wieku szkolnego. Kiedy struktury te są już wystarczająco rozwinięte, determinują one osiągnięcia w wielu różnych zadaniach. Kiedy struktury te są już wystarczająco rozwinięte, determinują one osiągnięcia w wielu różnych zadaniach. Jesli dwie lub trzy umiejętności są zdeterminowane przez te same podstawowe

struktury, powinny one pojawiać się w tym mamy czasie. Piaget jako pierwszy stwierdził, że pojęcia charakterystyczne dla okresu operacji konkretnych mogą być opanowane w odmiennym

czasie. Osiągnięcia dzieci są często bardzo mało spójne, np. odnoszą one sukces w niektórych zadaniach wymagających operacji konkretnych, a spotyka je porażka w innych.
-Różnice pomiędzy okresem przedoperacyjnym i okresem operacji

konkretnych

-Podejmowanie roli

Trzylatki potrafią przewidzieć cudzy punkt widzenia. Dwulatki uświadamiają sobie, że kiedy zamykają oczy nie oznacza to nie widzenia czegoś również przez innych ludzi gdy, np. poprosimy dziecko dwuletnie o pokazanie obrazka innej osobie , trzyma go pionowo na wprost patrząc a nie przed sobą. Wymienione wyżej zachowania oddzielają już cudzą perspektywę od własnej. Dzieci również przystosowują swoje wypowiedzi do potrzeb innych i tak, np.już 4-latki używaja innego prostszego języka zwracając się do 2-latków a inaczej wypowiadają się kiedy rozmawiają z dorosłą osobą. Dzieci potrafią rownież dostosować swoja wypowiedz do wiedzy drugiej osoby na dany temat, np. inaczej będą opowiadać osobie dorosłej wydazrenie przy której ona była a inaczej ajk tej osoby nie było.


-Liczba

Jeśli zadanie jest proste to nawet trzylatki wykazują pewien zasób wiedzy o niezmienności liczb. R.Gelman wymyśliła grę, w której wykorzystała dwie płytki do których przyklejone były

myszki- do jeden i dwie a do drugiej trzy. Płytki były zakrywane a dziecku pozwalano na odkrycie jendej z nich. W pierwszej części dziecko uczyło się, że płytka z trzema myszkami wygrywa, a

płytka z dwiema przegraną oznacza. Następnie bez wiedzy dziecka wymieniono płytkę z trzema myszkami. Niektórym dzieciom pokazywano płytkę, na której szereg był krótszy innym-płytkę, z której odczepiono jedną myszkę. Dzieci nie dały się zwieść zmianie długości szeregu i nadal traktowały ją jako wygraną. Wykazały oddzielenie liczb od wyglądu percepcyjnego zmaian w liczbie myszek pwowdowała odmienne reakcje: poszukiwania, zaskoczenie. Dzieci ujawniły przekonanie, że liczba powinna zostać niezmienna.


-Klasy

Rosch stwierdziła, że osiągnięcia w klasyfikowaniu klas zależy od tego jakie klasy i jakie elementy klas są prezentowane dzieciom. Stosowanie kategorii podstawowych (stół, krzesło) wg

niej powoduje wyraźną poprawę w umiejętności przeprowadzania spójnego grupowania.
-Ogólna ocena

Nowsze badania pokazały, że Piaget przeceniał różnice między wczesnym dzieciństwem(widać u nich podstawy umiejętnści) a młodszym wiekiem szkolnym(wykazują wyższe kompetencje niż w

zadaniach piagetowskich).

ADOLESCENCJA I DOROSŁOŚĆ:

Okres operacji formalnych
Początek tego okresu przypada w wieku 12-13 lat, w chwili wchodzenia w adolescencje(wiek młodzieńczy)
-Cechy myślenia opartego na operacjach formalnych Cechą charakterystyczną jest zdolność do rozumowania hipotetyczno-dedukcyjnego .Nastolatek czuje się pewniej z tym co

hipotetyczne- z wyobrażonymi światami, marzeniami i planami życiowymi- niż z przyziemną rzeczywistością. Również dedukcyjny element tego rozumowania jest ważny. Myślenie oparte na

operacjach formalnych to więcej niż tylko wymyślanie możliwości. Jednostka posiada ścisły logiczny system oceniania hipotez i wyprowadzania wniosków koniecznych. Różnica pomiędzy operacją konkretna a operacją formalną polega na odwróceniu relacji pomiędzy rzeczywistością a możliwością. Dla dziecka znajdującego się w okresie operacji konkretnych punktem wyjścia jest bezposrednia rzeczywistość. dla osoby znajdującej się w okresie operacji formalnych punktem wyjścia jest świat możliwości-to, co mogłoby być prawdziwe(prawda w danej analizowanej sytuacji).
-Nowsze badania nad operacjami formalnymi W innych badaniach stwierdzono, że stosunkowo dużej liczbie dorosłych nie udaje się rozwiązać zwykle stosowanych zadań wymagających operacji formalnych. Wyniki niektórych badań wskazują na uzyskiwanie niższych osiągnięć niż w oryginalnych pracach Piageta, wyniki innych na wyższe osiągnięcia.
ZMIANA POZNAWCZA
Piaget wyróżnił 4 czynniki, które przyczyniają się do zmiany poznawczej zaś 3 z nich wyróżniamy w każdej teorii rozwoju:

1)dużą rolę odgrywa dojrzewanie biologiczne(uczenie się i rozwój są uzależnione od ograniczeń stanowionych przez poziom dojrzałości dziecka)

2)doświadczenie(Piaget wyróżnił dwie kategorie doświadczeń: fizyczna-interakcje dziecka z przedmiotma i nieożywionymi i społeczna-interakcje z ludzmi; dzieci muszą dopasowywać doświadczenia do tego co już rozumieją; muszą budować nową wiedzę zamiast przyjmować gotową)

3)równoważenie<(biologiczny proces samoregulacji; jest odpowiedzialny za: organizację rozwoju, wyjaśnianie motywacji(zakłócenie równowagi ma wartość motywacyjną),kierunkowość

rozwoju(przebiega progresywnie)>
W badaniach nad treningiem biorą udział dzieci, które nie opanowały jeszcze, np. pojęcia stałości liczb. W warunkach laboratoryjnych dostarcza się dzieciom doświadczeń, które z założenia mają pomóc im opanować tę wiedze, której jeszcze nie posiadają. Po zakończeniu treningu przeprowadza się post-test, w celu stwierdzenia czy trening przyniósł jakieś skutek Przeprowadzono kilkaset badań nad tym eksperymentem i badacze doszli do wniosku, że:

1)nie wystarczy wskazać dziecku poprawnej odpowiedzi



2)skuteczność tego treningu zależy od poziomu rozwoju dziecka

3)wykorzystano również inne metody, np. modelowane przez przekaz telewizyjny; mozliwe, że jedne dzieci nabywają pojęcia te poprzez określone doświadczenia i procesy, a inne dzieci poprzez inne procesy .



©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna