Technologia przerobu surowców wtórnych



Pobieranie 1,07 Mb.
Strona12/15
Data14.02.2018
Rozmiar1,07 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15

Odpady metalurgiczne


  1. kategorie 01....07

  2. grupy 01....

  3. klasy 1.....

KATEGORIA

OKREŚLENIE KATEGORII

1

Miedź i jej stopy

2

Nikiel i jego stopy

3

Cyna i jej stopy

4

Aluminium i jego stopy

5

Magnez i jego stopy

6

Cynk i jego stopy

7

Ołów i jego stopy


Surowce wtórne metali nieżelaznych nieokreślone w normach klasyfikacyjnych

Do tych surowców należą:

  1. złom i odpady metali rzadkich i półprzewodnikowych takich jak wolfram, molibden, tantal, german i selen, dla których nie opracowano technologii odzysku podstawowego metalu.

  2. odpady metalurgiczne niskoprocentowe które posiadają tak małą zawartość pierwiastka podstawowego że ich wykorzystanie jest niemożliwe ze względu na brak odpowiednich warunków przerobu.


Metale ziem rzadkich – lantanowce, zajmują szósty okres układu ,są trójwartościowe, zawarte są w trzeciej grupie układu okresowego (15 pierwiastków).
Zbieranie odpadów:

Złom i odpady metali rzadkich należy zbierać według postaci i rodzaju metalu. Przechowywać w pojemnikach zamkniętych odpowiednio posegregowanych, transportować krytym transportem.

Odpady metalurgiczne niskoprocentowe również należy zbierać według podstawowego składnika metalu. Przechowywać w systemie otwartym.

Przerób złomu aluminium

Występujący złom aluminium można generalnie podzielić na trzy grupy:

  1. Złom czystego aluminium zawierający powyżej 99% aluminium Np. 4.01.1 – 2 . W postaci obcinków, rur, naczyń, kabli, przewodów – przedmiotów wyprodukowanych z czystego aluminium.

  2. Złom stopów aluminium przeznaczony do przeróbki plastycznej występujący w postaci kawałkowej:

4.03.1 – 6 stopy aluminium przerabiane plastycznie bez dodatku miedzi

4.04.1 – 6 stopy aluminium przeznaczone do przerobu z miedzią i innymi pierwiastkami: Si, Mn, Ni.


4.05.1 – 6 stopy aluminium przeznaczone do przeróbki plastycznej z pierwiastkami Zn, Cu, Mg, Mn.



  1. Złom przeznaczony do odlewania (ciśnieniowego lub kokilowego):

4.06.1 –5 – stopy aluminium z magnezem.

4.07.1 – 5 – stopy aluminium z krzemem (siluminy)

4.08.1 –5 – stopy aluminium z miedzią

4.09.1 –5 - stopy aluminium z cynkiem

4.10.1 –5 – stopy aluminium przeznaczone do produkcji tłoków samochodowych.
Wymienione grupy złomu aluminium występują pod różnymi postaciami fizycznymi. Do najczęściej spotykanych zaliczamy:

Największy udział około 50% - złom poamortyzacyjny – z reguły niewsadowy. Aby go uczynić wsadowym potrzebna jest przeróbka. Istnieją trzy metody przeróbki:



  1. sortowanie ręczne

  2. przerób mechaniczny

  3. sortowanie w cieczach ciężkich


Ad. b. Przerób mechaniczny – polega na wstępnym rozdrobnieniu złomu poamortyzacyjnego poniżej 100 mm i oddzieleniu na drodze separacji elektromagnetycznej elementów stalowych – stosowane są też prasonożyce, kruszarki zębate, młyny, separatory elektromagnetyczne.
Ad.c. Sortowanie w cieczach ciężkich – w cieczy o większej gęstości od gęstości pierwiastka stopowego następuje oddzielenie lekkich części złomu od ciężkich. Gęstość cieczy ciężkiej: 2,69 [g/cm3]

Ciężką ciecz przygotowuje się z krzemku żelaza. Jest to najbardziej efektywny sposób separacji odpadów.

Złom częściowo wraca do obiegu (jest wykorzystany do produkcji elementów z których pochodził) a częściowo jest wykorzystywany do tworzenia stopów aluminiowych. Duża część stosowana jest do produkcji żelazo – aluminium. (znajduje zastosowanie w metalurgii stali jako odtleniacz tlenków żelaza)

Fe - 0115 – 15% aluminium, Fe – 0135 – 35% aluminium.


ZŁOM AKUMULATOROWY – PRZERÓB ZUŻYTYCH AKUMULATORÓW
Klasyfikacja złomu akumulatorowego (klasyfikacja zgodna z polską normą)


  1. Grupa 7.07.# – złom akumulatorowy uprzydatniony (wstępnie przygotowany)TYLKO ELEKTRODY




  1. Grupa 7.08.# - złom akumulatorowy nie rozbrojony (do przerobu) CAŁE AKUMULATORY

  • 7.08.1  akumulatory ołowiowe różnych typów w całości wolne od elektrolitu, z zanieczyszczeniami metalicznymi i niemetalicznymi stanowiącymi część składową akumulatora.


Celem przerobu akumulatorów jest odzyskanie zawartego w nim ołowiu.


Schemat akumulatora:


PbO2 (anoda)


Pb (katoda)






Elektrolit 20% H2SO4 (1,15 g/cm3)

Tworzywo sztuczne (polipropylen, ebonit)



Podczas pracy akumulatora zachodzą reakcje:
Na katodzie (Pb):

Na anodzie (PbO2):



Stężenie kwasu w akumulatorze maleje podczas ładowania akumulatora przy zastosowaniu prostownika:



Reakcje przy ładowaniu:

Na katodzie:

Na anodzie:

Stężenie kwasu rośnie


Płytki akumulatorowe są porowate w celu uzyskania większej powierzchni elektrody.

Do akumulatorów stosuje się ołów najwyższej czystości:

Pb00  min.99,992% Pb

Pb0  min. 99,98% Pb

Pb1-5  min. 99,97-99,5% Pb (stosowany również do farb i lakierów np. do minii)

Gęstość ołowiu:  = 11,34 [g/cm3]

Temperatura topnienia ołowiu: Ttopnienia = 327[0C]

Temperatura wrzenia ołowiu: Twrzenia = 1650[0C]


RECYKLING ZŁOMU AKUMULATOROWEGO:

1 – Przerób akumulatorów osuszonych wcześniej, w całości, w procesach metalurgicznych.



2 – Dwu etapowy przerób- Wcześniejsze rozdrobnienie całego akumulatora do granulatu o wymiarach nie większych niż 100 [mm], następnie na drodze separacji frakcja metaliczna zostaje oddzielona od frakcji niemetalicznej (tworzyw sztucznych). Frakcja metaliczna zostaje skierowana do przerobu metalurgicznego, natomiast frakcja niemetaliczna zostaje częściowo przetworzona , a częściowo skierowana na wysypisko.

1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna