Technologia przerobu surowców wtórnych



Pobieranie 1,07 Mb.
Strona1/15
Data14.02.2018
Rozmiar1,07 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15

TECHNOLOGIA PRZEROBU SUROWCÓW WTÓRNYCH
Odpad – odpady to surowce, materiały, wyroby lub ich części które w procesie wytwarzania, użytkowania, konsumpcji utraciły lub zmieniły swoje pierwotne właściwości i nie nadają się do dalszego użycia.
Odpady podlegają klasyfikacji, której podstawą są odpowiednio dobrane kryteria o charakterze fizyko-chemicznym, technicznym i ekonomicznym, np.:


Odpady te dzielą się na dwie grupy:

  1. Odpady poprodukcyjne – surowce, materiały, części oddzielone w procesie produkcyjnym jako nieprzydatne do bezpośredniego wykorzystania zgodnie ze stosowaną technologią





  1. Odpady poamortyzacyjne(poużytkowe) – to takie, w których w wyniku użytkowania, uszkodzenia lub normalnego zużycia utraciły część lub całkowicie swoje własności użytkowe.


Surowiec wtórny – wszelkiego rodzaju odpady tj. Poprodukcyjne i poamortyzacyjne ponownie używane w procesie technologicznym wytwarzania różnych wyrobów, w tym również energii cieplnej i/lub elektrycznej.
Recycling – zawracanie do produkcji, oznacza określoną formę działalności gospodarczej, dotyczy surowców wtórnych
Czysta produkcja – produkcja bezodpadowa (odpad ok. 5%), nie zanieczyszczająca środowiska naturalnego.

Strategie czystej produkcji:



  1. Rozcieńczanie – zmniejszenie powstających zanieczyszczeń, odpadów.

  2. Recycling

  3. Zapobieganie powstawania odpadów u ich źródła.

ODPADY W PROCESIE METALURGICZNYM


Główny odpad – złom stalowy (w procesie produkcyjnym zużywa się 50kg złomu na 1 tonę stali)

Jest cennym surowcem wtórnym, bogatym w żelazo (znaczenie ekonomiczne, energetyczne i ekologiczne).

Aktualna produkcja światowa stali: 730 – 740 mln ton stali/ rok (zużywa się 360 mln. ton złomu stalowego)
Podstawowe technologie wykorzystujące złom stalowy:


  • proces konwertorowo – tlenowy LD (20 – 25% wsadu stanowi złom, surówka 75%)

  • elektryczny piec łukowy (100% wsadu stanowi złom)

KLASYFIKACJA ZŁOMU STALOWEGO (WG POLSKIEJ NORMY PN – 85/H – 15000)



Złom stalowy klasyfikowany jest na podstawie następujących kryteriów:

  1. Kryterium składu chemicznego

  2. Kryterium pochodzenia

  3. Kryterium postaci

  4. Kryterium stanu powierzchni złomu (poziom skorodowania) – najnowsze kryterium



Ad.1


Według kryterium składu chemicznego złom podzielić można na:

  1. Złom stopowy – zawiera co najmniej jeden pierwiastek chemiczny w następującej ilości:

Mn min1,5 %

W  0,4 %

Ni  0,3 %

Mo 0,1 %

Cu 0,3 %

Si  0,4 %



  1. Złom niestopowy – nie spełnia kryterium złomu stopowego



Ad.2


Według kryterium pochodzenia złom można podzielić na trzy grupy:

  1. Złom obiegowy – powstaje w procesie technologicznym wytwarzania stali i wyrobów stalowych (popularny na terenie hut – nazywany złomem „niebieskim”) znany skład i pochodzenie.

  2. Złom poprodukcyjny –odpady powstające przy przetwórstwie, przerobie wyrobów stalowych

  3. Złom poamortyzacyjny – zużyty „moralnie” i fizycznie (jaśniej: Przestarzały).

„Złom kolejowy” – tory, elementy wagonów (złom poamortyzacyjny)

„Złom wojskowy” – zużyty sprzęt bojowy

Ad.3


Według kryterium postaci złom można podzielić na dwie grupy:

  1. Złom wsadowy – można bezpośrednio ładować do agregatu metalurgicznego

  2. Złom niewsadowy (np. pod względem wielkości) – należy go przygotować do postaci złomu wsadowego.

Ad.4


Rozróżniamy trzy stopnie skorodowania:

I – złom nieskorodowany (czysta powierzchnia)

II – złom lekko skorodowany, z warstwą rdzy o grubości do 2mm.

III – złom przerdzewiały na wskroś (Fe3O4)


SYMBOLIKA : (Oznaczenia złomu stalowego)

N – złom niestopowy niewsadowy

W – niestopowy wsadowy

NS – niewsadowy stopowy

S – wsadowy stopowy



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna